اپل یکی از شرکت‌های فعال در تولید سنسورهای دوربین را خریداری کرد

حتی شرکت‌های بزرگی همچون اپل هم نمی‌توانند تمامی ‌قطعات مورد استفاده در محصولات خود را به تنهایی تولید کنند. به همین دلیل است که این کمپانی‌ها یا تکنولوژی موردنظر را از دیگر شرکت‌ها خریداری می‌نمایند و یا با تصاحب شرکت‌های موجود، تکنولوژی آن‌ها را به خانه می‌آورند.

در همین رابطه امروز، گزارشی به نقل از Image Sensor World در وب‌سایت MacRumres منتشر شده که در آن به تصاحب شرکت InVisage و یا حداقل استخدام مهندسان خبره این شرکت توسط اپل اشاره شده است. گفته می‌شود که این قرارداد در ماه جولای سال جاری میلادی میان این دو شرکت منعقد شده است.

شواهد زیادی مبنی بر درست بودن این ادعا وجود دارد، به‌طوری‌که اخیرا InVisage، لیست پروفایل‌ برخی از کارمندان خود را حذف کرده است. همچنین، در پروفایل چند نفر از کارمندان این شرکت نیز، کمپانی «Apple» به عنوان محل کار درج شده است.

اپل

با این‌حال، یکی از تکنولوژی‌های مهمی‌ که توسط متخصصان InVisage توسعه داده شده، QuantomFilm نام دارد که براساس آن، پیکسل‌ها از دامنه دینامیکی سه برابر بیشتر برخوردار خواهند بود. به لطف چنین قابلیتی، کاربران قادر خواهند بود تا عکس‌هایی با جزییات بسیار بالا را در شرایط نوری مختلف ثبت کنند.

اگر این خبر درست باشد و InVisage به شرکت‌های زیرمجموعه اپل اضافه شود، بی‌تردید شاهد استفاده از این تکنولوژی در نسل جدید گوشی‌های آی‌فون خواهیم بود. در پایان باید گفت که شرکت‌های بزرگی همچون اپل همواره به دنبال ارتقای محصولات و قابلیت‌های نهفته در گجت‌های خود هستند و چنین اقداماتی می‌تواند تاثیر مستقیمی ‌بر ارتقای کیفیت دوربین آی‌پد و یا آی‌فون‌های این شرکت داشته باشد. گفتنی است اپل به‌تازگی شرکت PowerbyProxi را که در زمینه توسعه فناوری شارژ وایرلس فعالیت می‌کند، خریداری کرده است.

نوشته اپل یکی از شرکت‌های فعال در تولید سنسورهای دوربین را خریداری کرد اولین بار در پدیدار شد.

سامسونگ از دو سنسور دوربین جدید ۱۲ و ۲۴ مگاپیکسلی رونمایی کرد

سامسونگ از دو سنسور دوربین ISOCELL جدید رونمایی کرد. اولین مورد در اصل نمونه کوچک‌تر سنسور 12 مگاپیکسلی Dual Pixel سامسونگ محسوب می‌شود که برآمدگی دوربین را در محصولاتی که از آن استفاده می‌کنند، از بین می‌برد. سنسور دوم از نظر اندازه با قبلی یکسان بوده ولی رزولوشن بالاتری دارد.

ISOCELL Fast 2L9 یک سنسور 12 مگاپیکسلی بوده که اندازه پیکسل آن برابر با 1.28 میکرومتر است. این سنسور از تکنولوژی Dual Pixel بهره می‌برد که فوکوس خودکار سریع و دقیق را برای کاربر به ارمغان می‌آورد. براساس ادعای سامسونگ، توسط این سنسور و تنها یک دوربین می‌توان تصاویر بوکه باکیفیتی ثبت کرد.

ISOCELL Slim 2X7 سنسوری 24 مگاپیکسلی بوده و اندازه پیکسلی برابر با 0.9 میکرومتر دارد. در تاریکی این سنسور با ترکیب 4 پیکسل باعث افزایش حساسیت به نور می‌شود که سامسونگ آن را Tetracell نامیده است. استفاده از جداسازی عمیق پیکسلی (Deep Trench Isolation) باعث افزایش محدوده دینامیکی و کاهش تداخل رنگ‌ها می‌شود.

سنسور دوربین

هر دو سنسور برای استفاده در گوشی‌های هوشمند باریک طراحی شده‌اند و برآمدگی در آن‌ها ایجاد نمی‌کنند. هنوز نمی‌دانیم که چه محصولاتی به این سنسورها مجهز خواهند شد ولی سامسونگ اعلام کرده که در حال توسعه سنسورهای بیشتری با اندازه پیکسل کمتر از 1 میکرومتر است.

نوشته سامسونگ از دو سنسور دوربین جدید ۱۲ و ۲۴ مگاپیکسلی رونمایی کرد اولین بار در پدیدار شد.

هر آنچه که لازم است در مورد سنسور دوربین بدانید (بخش دوم)

هر آنچه که لازم است در مورد سنسور دوربین بدانید (بخش دوم)

کیفیت عکس‌های ثبت شده توسط یک دوربین به عوامل زیادی بستگی دارد و از مهمترین آنها نوع و سایز سنسور به کار رفته در ساختمان آن است؛ قبلا در آی‌تی‌رسان با انواع سنسور دوربین از نظر ساختار و عملکرد آشنا شدید؛ اما اندازه یک سنسور در کیفیت عکاسی و رده‌بندی کاربری دوربین بسیار تاثیر گذار است و ما هم امروز می‌خواهیم سنسور دوربین را از نظر اندازه و فرمت تصویری بررسی کنیم؛ لازم است یادآوری کنیم که منظور از فرمت در اینجا فرمت ذخیره‌سازی تصویر نیست!

همانطور که در قسمت قبل گفتیم، یک سنسور تصویر از میلیون‌ها نقطه حساس به نور به نام فتوسایت ساخته شده است، پس با بزرگ‌تر شدن سنسور و افزایش تعداد فتوسایت‌ها، نور بیشتری مورد استفاده قرار می‌گیرد و تصویری با کیفیت و جزئیات بیشتر به دست می‌آید؛ دقیقا به همین دلیل است که یک دوربین DSLR با مگاپیکسل یکسان در مقایسه با یک دوربین کامپکت می‌تواند عکس‌هایی با دامنه داینامیکی و جزئیات بهتر و همچنین نویز کمتر به ثبت برساند؛ از سوی دیگر استفاده از سنسور بزرگتر امکان افزایش مگاپیکسل، بدون خطر از دست دادن قدرت ثبت جزئیات را فراهم می‌کند؛ البته عده‌ای از عکاسان حرفه‌ای عقیده دارند که به رزولوشن بیشتر از ۱۶ مگاپیکسل هیچ نیازی تیست و افزایش وضوح، باعث بالا رفتن مشکلات نویز، مصرف بیشتر حافظه و هدر رفتن قدرت پردازش دوربین به دلیل سر وکار داشتن با فایل‌های بزرگ‌تر می‌شود. در واقع کیفیت عکس حاصل برایند عواملی مانند رزولوشن مناسب، تکنولوژی و اندازه سنسور، کیفیت و انتخاب درست لنز و در نهایت مهارت و هدف عکاس است و اگر هدف از عکاسی چاپ کردن تصاویر بزرگ باشد، رزولوشن بالاتر مفید خواهد بود؛ بنابراین افزایش اندازه سنسور می‌تواند همراه با افزایش مگاپیکسل یا بدون آن باشد.

مزایا و معایب سنسور بزرگ:

گفتیم که سنسور بزرگ‌تر در دریافت نور بیشتر و ثبت تصویر بزرگ‌تر نقشی اساسی دارد اما استفاده از یک سنسور بزرگ مشکلاتی از جمله بالا رفتن اندازه فیزیکی دوربین را به همراه دارد؛ همچنین برای دریافت نور کافی و پوشش دادن فضای سنسور به لنزهای بزرگ‌تری هم نیاز است؛ حالا درک می‌کنید که چرا سازندگان گوشی‌هوشمند از سنسورهای بزرگ استفاده نمی‌کنند و دلیل بزرگ و سنگین بودن دوربین‌های حرفه‌ای را هم دانستید! از سوی دیگر علاوه بر قیمت بالای سنسورهای بزرگ، ساخت یک دستگاه بزرگ‌تر هزینه بیشتری به همراه دارد و در مجموع دوربین‌های حرفه‌ای بزرگ، سنگین و گران قیمت هستند!

یک دوربین با سنسور بزرگ‌تر بهتر می‌تواند یک سوژه متحرک را در فوکوس نگهدارد در حالی که پس‌زمینه از فوکوس خارج می‌شود، در حالی که در دوربین‌‌های موبایل این کار دشوار است و در این زمینه نتیجه عکاسی با یک سنسور فول فریم با لنز ۲۸ میلی‌متری با اپرچر f/2.8  تقریبا برابر است با یک دوربین موبایل دارای سنسور ۱/۳ اینچی و  لنز ۴ میلی‌متری با اپرچر f/0.4 ؛ در حالی که بهترین دوربین‌های موبایل اپرچری برابر با f/1.7 دارند. یک تفاوت دیگر که به زاویه دید متفاوت دوربین‌های دارای لنز مشابه مربوط می‌شود نیز در ارتباط با سایز سنسور است.

در جدول‌ زیر تمامی سایزهای سنسور را مشاهده می‌کنید:

سنسور فول‌فریم به سنسور ۳۵ میلی‌متری هم معروف است و تمامی سنسورهای کوچک‌تر از این سایز ضریبی به نام کراپ فاکتور دارند. مثلا یک دوربین DSLR مجهز به سنسور APS – C دارای کراپ فاکتور ۱.۵X تا ۱.۶X است؛ به این معنی که سایز اصلی را کراپ می‌کند و منظره حاصل از یک لنز ۲۸ میلی‌متری روی این دوربین مشابه یک دوربین فول‌فریم با لنز ۴۵ میلی‌متری است.

شکل زیر نشان می‌دهد که دوربین‌های دارای سنسورهای با سایز متفاوت در صورت استفاده از لنز یکسان چه محدوده‌ای از یک منظره را پوشش می‌دهند، حالا به دلیل استفاده از لنز‌های واید در گوشی‌های هوشمند و دوربین‌های دارای سنسورهای کوچک پی می‌برید.

در سال‌های اخیر تولید‌کنندگان دریافتند که کاربران، چه عکاسان حرفه‌ای و چه مردم عادی که با تلفن هوشمند به عکاسی می‌پردازند به کیفیت بالاتر نیاز دارند و کیفیت واقعی تنها با استفاده از سنسورهای بزرگ‌تر بدست می‌آید، بنابراین دوربین‌ها و گوشی‌های هوشمند نسبت به گذشته به سنسورهای بزرگتری مجهز هستند. در میان سازندگان گوشی هوشمند نوکیا پیشتاز استفاده از سنسورهای تصویر بزرگ است؛ نوکیا ۸۰۸ Pureview دارای سنسوری با اندازه ۱/۱.۲ اینچ بود و می‌توانست با عکس‌هایش بسیاری از دوربین‌های کامپکت را به چالش بکشد.

دوربین‌های بدون آینه با لنز قابل تعویض هم با وجود بدنه نسبتا کوچک می‌توانند به سنسورهای تصویر بزرگ از میکرو ۳/۴ تا  APS-C  مجهز شوند اما در نهایت این دوربین‌های DSLR حرفه‌ای هستند که به سنسورهای Full Frame مجهز می‌شوند. البته سایزهایی که گفتیم رایج‌ترین اندازه‌های سنسور هستند اما سایز بزرگ‌تری به نام فرمت متوسط (مدیوم فرمت) هم وجود دارد که فقط در دوربین‌های حرفه‌ای گران قیمت به کار می‌رود و در آینده به مقایسه آن با سنسور فول فریم خواهیم پرداخت.

اندازه سنسورها:

معمولا تولیدکنندگان بدون ذکر اندازه دقیق سنسورها، با اصطلاحاتی از قبیل ۱/۱.۲ اینچ یا APS-C آنها را توصیف می‌کنند. در تصویر زیر می‌توانید اندازه انواع سنسورهای تصویر را مشاهده کنید:

با توجه به مطالبی که گفتیم سنسور بزرگ‌تر کیفیت بهتر عکس را به همراه دارد اما از سوی دیگر موجب افزایش سایز، وزن و از همه مهم‌تر قیمت دوربین خواهد شد؛ البته با تکنولوژی‌های امروزی سازندگان مطرح دوربین به دنبال افزایش کیفیت عکس‌های ثبت شده توسط سنسورهای کوچک‌تر هستند و انتظار می‌رود روزی را ببینیم که به وسیله یک دوربین موبایل بتوانیم با کیفیت مشابه با DSLR عکاسی کنیم اما در حال حاضر عکاسان حرفه‌ای باید سایز و وزن زیاد دوربین و تجهیزات جانبی آن را تحمل کنند؛ هرچند که این موارد برای بسیاری از عاشقان عکاسی نه تنها آزاردهنده نیست بلکه بسیار خوشایند نیز هست؛ شاید هم عده‌ای گمان کنند دوربین بزرگ‌تر نشانه مهارت بیشتر عکاس است! نظر شما چیست؟!

نوشته هر آنچه که لازم است در مورد سنسور دوربین بدانید (بخش دوم) اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

هر آنچه که لازم است در مورد سنسور دوربین‌ها بدانید (بخش اول)

عکاسی هنر جاودانه کردن لحظاتی است که هرگز تکرار نمی‌شوند و در این میان چهارچوب و کیفیت ثبت این لحظات تکرار نشدنی، علاوه بر هنر عکاس، به سخت‌افزار دوربین نیز بستگی دارد. بدیهی است که قطعات مختلف یک دوربین در تعیین کیفیت عکس دخیل هستند، اما قطعه‌ای به نام سنسور دوربین، مهمترین نقش، یعنی ثبت  نهایی عکس را برعهده دارد.

سنسور دوربین معادل فیلم عکاسی در دوربین‌های آنالوگ و یک قطعه سخت‌افزاری است که نور دریافت شده از لنز را به تصویر دیجیتال تبدیل‌ می‌کند و همان‌طور که گفتیم، در عکاسی دیجیتال بسیار مهم است؛ تا جایی که نقشی اساسی را در تعیین سایز و رزولوشن عکس، کارایی دوربین در شرایط نوری گوناگون، عمق میدان، محدوده دینامیکی و حتی وزن، اندازه و قیمت دوربین ایفا می‌کند و حتما شما هم دوربین‌هایی را دیده‌اید که با وجود مگاپیکسل یکسان، ابعاد و قیمتی متفاوت دارند. البته بدیهی است که در تعیین کیفیت نهایی یک عکس، به جز سنسور، عوامل زیادی دخیل هستند و مهمتر از همه، بخصوص در عکاسی حرفه‌ای، مهارت عکاس نقش مهمی دارد اما در نهایت، سنسور دوربین است که باید عمل نهایی شکل گیری عکس و ارسال آن برای پردازنده و سخت افزار ذخیره‌سازی را به انجام برساند. سنسورها از نظر ساختار و اندازه متفاوت هستند و آنقدر نکات گفتنی دارند که بیان آنها حتی به صورت خلاصه، در یک مقاله امکان‌پذیر نیست؛ بنابراین در این نوشته، سنسورها را از نظر ساختار بررسی می‌کنیم و در آینده‌ای نزدیک هم به بررسی انواع سنسورهای دوربین از نظر اندازه و فرمت می‌پردازیم.

انواع سنسورها از لحاظ ساختار:

به طور کلی سنسورها به دو گروه (CCD (Charged Coupled Device و (CMOS (Complementary Metal Oxide Semiconductor تقسیم می‌شوند.

سنسورهای CCD

سنسور CCD در سال ۱۹۶۹ توسط دانشمندان آزمایشگاه‌های Bell در ایالت نیوجرسی ایالات متحده اختراع شد و برای سالیان طولانی تنها گزینه موجود برای ثبت تصاویر دیجیتال محسوب می‌شد. مکانیسم عملکرد این نوع سنسور را می‌توان به مجموعه‌ای از سطل‌های جمع‌آوری آب باران تشبیه کرد که تمامی آنها در زمان یکسان زیر باران قرار گرفته‌اند و همان‌طور که انتظار می‌رود مقدار آب جمع شده در هر کدام متفاوت است؛ سپس آب موجود در هر سطل به ستون مجاور آن خالی می‌شود و سرانجام در یک سطل نهایی اندازه گیری می‌شود.

ccd

این سنسور یک چیپ سیلیکونی است که روی آن چند میلیون فتودیود (دیودهای حساس به نور) قرار دارد و نور دریافتی را به شارژ الکتریکی تبدیل می‌کند؛ وقتی که نور به سنسور تابیده می‌شود الکترون‌های فتودیود‌ها به سمت قسمت سیلیکونی آزاد می‌شوند و هر فتودیودی که نور بیشتری دریافت کرده باشد الکترون‌های بیشتری آزاد می‌کند. این اطلاعات، جمع آوری شده و در نهایت توسط یک مبدل به اطلاعات باینری تبدیل می‌شوند. هر فتودیودی که نور بیشتری دریافت کرده و الکترون بیشتری آزاد کرده بود، پیکسل روشن‌تری می‌سازد. فوتون‌های نور با ایجاد اثر فتوالکتریک موجب تولید الکترون می‌شوند و نوسانات تولید الکترون که در واقع خروجی آنالوگ CCD هستند، توسط یک مبدل آنالوگ به دیجیتال (DAC)، برای تولید تصویر و ارسال آن به پردازنده و واحد ذخیره‌سازی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ccd itresan.com

سرعت انتقال الکترون‌ها در این سیستم محدود است و همین موضوع، یکی از مشکلات این نوع سنسور است؛ همچنین محدودیت ظرفیت فتودیودها منجر به پدیده انتقال شارژ و نشت نور به دیودهای همسایه می‌شود که محدوده دینامیکی سنسورهای CCD را محدود می‌کند و در نور شدید منجر به ایجاد لکه‌های روشن روی عکس می‌شود که البته استفاده از میکرولنزها تا حدودی از این مشکلات جلوگیری می‌کند. تا اینجای کار روش شکل‌گیری پیکسل‌ها مشخص شد اما واضح است که این فرایند نمی‌تواند رنگ تولید کند و برای تولید رنگ، از فیلترهای رنگی قرمز، آبی و سبز (RGB) که روی سنسورها قرار می‌گیرند، استفاده می‌شود.

سنسورهای CMOS

سنسور CMOS در سال ۱۹۶۷ توسط Frank Wanlass اختراع شد، هرچند که تا سال ۱۹۶۷ پتنت مربوط به آن را ثبت نکرد و این تکنولوژی تا قبل از سال ۱۹۹۰ در تجهیزات عکاسی مورد استفاده قرار نگرفت. در سنسور CMOS ترانزیستورهایی وجود دارند که اطلاعات نوری هر پیکسل را به صورت سیگنال جداگانه به پردازنده دوربین ارسال می‌کنند و در واقع این نوع سنسور دوربین ذاتا دیجیتال است.

cmos itresan.com

در اصل، هر سایت نوری یک دیود حساس و سه ترانزیستور دارد که فعال‌سازی، ‌ریست کردن، تقویت و تبدیل شارژ به سیگنال را انجام می‌دهند. این سنسورها سرعت بالایی دارند اما مشکلاتی هم مانند حساسیت کمتر به نور، تداخل سیگنال‌ها و در نتیجه ایجاد نویز در تصویر وجود دارد. سنسور CMOS اصولا با شاتر الکترونیکی سازگار است؛ البته امکان استفاده از شاتر مکانیکی و در معرض نور قرار دادن همزمان تمامی دیودها هم وجود دارد. از مزایای مهم این نوع سنسور در مقایسه با نوع CCD، مصرف انرژی بسیار پایین آن است؛ همچنین این سنسورها با داشتن دامنه دینامیکی گسترده و عدم وجود پدیده نشت نور، برای عکسبرداری از سوژه‌های نورانی، حتی اشعه حاصل از جوشکاری مناسب هستند و به دلیل اینکه نیاز به مبدل آنالوگ به دیجیتال (DAC) جداگانه ندارند می‌توانند در ابعاد کوچکتری ساخته شوند؛ اما از سوی دیگر، ساختار آنها اجازه استفاده از میکرولنزها را نمی‌دهد و بخصوص در نور ضعیف، نسبت به سنسورهای CCD کارایی کمتری دارند. البته این سنسورها هر روز بهتر شده و تقریبا در بیشتر دوربین‌های دیجیتال به کار برده می‌شوند. نوع جدیدی از سنسور CMOS که به  BSI معروف است، در نور کم عملکرد بسیار خوبی دارد. سنسور BSI همان CMOS است که وارونه شده؛ یعنی ترانزیستورها که با قرار گرفتن روی پیکسل‌های حساس مانع رسیدن نور کافی به آنها بودند، به زیر دیود منتقل شده‌اند. تفاوت این دونوع سنسور را در شکل زیر مشاهده کنید:

Sony_BSI

تکنولوژی‌هایی مانند Exmor ،Live MOS ،EXR CMOS ،ISOCELL و Britecell هم که توسط کمپانی‌های مختلف برای به‌ کار گرفتن در دوربین‌های دیجیتال و اسمارتفون‌ها توسعه داده شده‌اند بر پایه CMOS شکل گرفته‌اند.

کدام بهتر است؟

بدیهی است که به جز در مواردی خاص، تکنولوژی‌هایی در میدان رقابت پیروز می‌شوند که برتر هستند و امروزه با نگاهی به بازار درمی‌یابیم که سازندگان مطرح دوربین، در بهترین محصولات خود از سنسورهای CMOS استفاده می‌کنند تا جایی که اخیرا دوربین‌های حرفه‌ای دیگر به سنسورهای CCD مجهز نمی‌شوند. دلیل این موضوع هم توسعه و بهبود عملکرد این سنسورها با استفاده از تکنولوژی‌های جدید است. پس اگر در سال ۲۰۱۶ قصد خرید هر نوع دوربین عکاسی را دارید با در نظر گرفتن مشخصات فنی مورد نظرتان، بدون تردید مدلی را انتخاب کنید که دارای سنسور CMOS باشد.

نوشته هر آنچه که لازم است در مورد سنسور دوربین‌ها بدانید (بخش اول) اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

اطلاعاتی در رابطه با تکنولوژی دوربین BRITECELL سامسونگ

 

BRITECELL (2)

به نظر می‌رسد سامسونگ ترجیح می‌دهد تمام قطعات مورد استفاده در اسمارتفون‌هایش را خودش تولید کند. این فرایند در نخستین گام با تولید چیپست‌های اکسینوس آغاز شد و با تکامل تکنولوژی ساخت آن در گوشی‌های رده بالای امسال، سامسونگ نشان داد که می‌تواند به رقیبی قدرتمند برای پیشتازان تولید چیپست تبدیل شده و در صورت افزایش تیراژ تولید، حتی کمپانی‌هایی مانند کوالکام را با برند معروفش اسنپدراگون، پشت سر بگذارد. گام دوم این کمپانی، ساخت دوربین‌های مورد استفاده در گوشی‌های هوشمند است که با معرفی تکنولوژی ایزوسل و استفاده در پرچمداران اخیرش شروع شد و نشان از خیز سامسونگ برای رقابت جدی با سونی، OmniVision و توشیبا دارد، آن هم با یک تکنولوژی انحصاری! در ادامه این روند سامسونگ تکنولوژی دوربین BRITECELL را معرفی کرده است که به احتمال فراوان در گلکسی S7 مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

BRITECELL (5)

دو روز پیش، سامسونگ اطلاعاتی در مورد تکنولوژی BRITECELL را در اختیار شرکای تجاری خود قرار داد. هدف این کمپانی، ساخت ماژول دوربین کوچکتر، اما با رزولوشن بالاتر، دامنه دینامیکی بهبود یافته و عملکرد بهتر در نور کم بوده که در واقع رویای تمامی سازندگان دوربین موبایل است؛ اما تحقق آن اصلا کار آسانی نیست.

BRITECELL (4)

طرح اصلی این تکنولوژی بر مبنای عدم استفاده از طراحی رایج بر مبنای الگوی فیلترهای Bayer بوده و پیکسل‌های سفید را جای پیکسل‌های سبز می‌کند. در حالت عادی پیکسل‌های سبز توسط یک فیلتر ایجاد می‌شوند که کمی از نور را جذب می‌کند، بنابراین حذف این فیلتر یعنی رسیدن نور بیشتر به سنسور. موتورولا هم از روشی مشابه این در سنسور دوربین اسمارتفون Moto X استفاده کرده که آرایش RGBW دارد.

BRITECELL (3)

دوربین‌های  BRITECELL سامسونگ رزولوشن ۲۰ مگاپیکسلی با پیکسل‌های ۱ میکرونی خواهند داشت و تا حد زیادی از دوربین‌های ۱۶ مگاپیکسلی کنونی که پیکسل‌های ۱/۱۲ میکرونی دارند کوچکتر خواهند بود و از سوی دیگر با وجود پیکسل‌های کوچکتر، به دلیل ساختار جدید، عملکرد بهتری در نور کم دارند. محدوده دینامیکی این دوربین با استفاده از تکنولوژی WDR هوشمند بهبود یافته است که از اکسپوژ‌های متعدد استفاده می‌کند ودر واقع مشابه تکنولوژی HDR رایج به نظر می‌رسد که تفاوت آنها باهم، به درستی مشخص نیست؛ همچنین به فوکوس اتوماتیک با استفاده از روش تشخیص فاز مجهز است تا عمل فوکوس را با سرعت و دقت بیشتری انجام دهد.

BRITECELL (1)

سامسونگ، در کنار دوربین جدید، از Bio Processor هم پرده برداشت که در گجت‌های پوشیدنی به کار خواهد رفت. این پردازنده توانایی کنترل ابزار‌های متعددی را برای سنجش سلامتی خواهد داشت و استفاده از آن کاهش مصرف انرژی و کاهش ۸۰ درصدی اندازه گجت‌های پوشیدنی را به همراه دارد.

نوشته اطلاعاتی در رابطه با تکنولوژی دوربین BRITECELL سامسونگ اولین بار در -آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

هر آنچه که باید در رابطه با دوربین اسمارت فون‌ها بدانید!

 

لازمه داشتن دانش کافی در هر زمینه‌ای، دانستن معنای واژه‌های خاص آن است و در عصر کنونی، تکنولوژی چنان نقشی در تمامی زمینه‌های زندگی ما  دارد که گاهی ناگزیر به فراگیری مفاهیم آن هستیم.

عکاسی یکی از بارزترین نمونه‌های تاثیرپذیری هنر، از تکنولوژی دیجیتال است و از هنگامی که فیلم و نگاتیو هم، درست مانند عکس‌های فوری دوربین‌های پولاروید، به دنیای خاطرات ما پیوسته‌ و صفحات نمایش گجت‌ها جایگزین آلبوم‌ها شده‌اند، این هنر واژگان جدیدی را پذیرفته است؛ البته بیشتر واژه‌های جدید، در زمینه تکنولوژی‌های ذخیره و نمایش تصویر هستند و اصطلاحات مربوط به قسمت اپتیک دوربین همچنان رایج بوده و تغییر چندانی نداشته‌اند. برای این که با مفاهیم عکاسی دیجیتال و بخصوص عکاسی تلفن همراه آشنا شوید و به دلیل تفاوت عکس‌های گرفته شده، با گوشی‌های مختلف دارای دوربین‌های به ظاهر یکسان، پی ببرید، با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

مگاپیکسل

حتما این کلمه را بسیار شنیده‌اید؛ برای درک مفهوم مگاپیکسل، دانستن معنای پیکسل لازم است: پیکسل کوچکترین واحد قابل برنامه ریزی رنگ، در یک نمایشگر دیجیتال مانند صفحه نمایش موبایل یا کامپیوتر است و هر مگاپیکسل به معنای یک میلیون پیکسل است. به عنوان مثال یک عکس 5 مگاپیکسلی با نسبت ابعاد تصویر رایج 4 به 3 دارای تعداد 1944×2592 یعنی 5038840 پیکسل است که به صورت تقریبی برابر با ۵ مگاپیکسل می‌شود. ابعاد عکس‌های رایج را در جدول مشاهده کنید:

 

pixel dimensions itresan

لازم است یادآوری کنیم که مگاپیکسل یک دوربین را ابعاد سنسور به کار رفته در آن تعیین می‌کند که لزوما ارتباط چندانی با کیفیت عکس ندارد و حتی ممکن است یک دوربین با مگاپیکسل پایین‌تر، عکس‌های بهتری از دوربین با مگاپیکسل بالاتر ثبت کند؛ اما عکس دارای مگاپیکسل بالاتر قابلیت چاپ در ابعاد بزرگتری دارد و به طور معمول دارای جزئیات بیشتری است؛ همچنین اندازه پیکسل‌های دوربین‌های مختلف هم با هم تفاوت دارد و در حالت تئوری، صرف نظر از تاثیر سایر عوامل، پیکسل‌های درشت‌تر عکس‌هایی با نویز کمتر تولید می‌کنند.

سنسور دوربین

سنسور دوربین، معادل نگاتیو در یک دوربین آنالوگ است، یعنی صفحه‌ای حساس به نور که تصویر حاصله از لنز را به سیگنال‌های دیجیتال تبدیل می‌کند. ممکن است هنگام خواندن مشخصات دوربین یک گوشی هوشمند با کلمه‌هایی مانند CCD, CMOS,BSI,ISOCELL روبرو شده باشید که تکنولوژی به کار رفته در سنسور را بیان می‌کنند و به صورت خلاصه و ساده هرکدام را توضیح می‌‌دهیم:

CCD: قدیمی‌ترین تکنولوژی به کار رفته در ساخت دوربین‌های دیجیتال است؛ یک سنسور CCD از چندین میلیون دیود حساس به نور تشکیل شده که اطلاعات نوری را به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل می‌کنند.

CMOS: در این روش، هر پیکسل دارای ترانزیستورهایی است که اطلاعات آن را به طور مستقل به پردازنده ارسال می‌کند. CMOS و CCD هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند اما در مجموع سنسور‌های CMOS به دلایلی همچون مصرف انرژی، هزینه تولید کمتر و سرعت بالاتر بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند.

BSI : سنسورهای CMOS نسبت به انواع CCD یک نقطه ضعف دارند که به دلیل قرارگیری لایه متال (ترانزیستورها) روی پیکسل‌های حساس به نور، میزان حساسیت آنها نسبت به نور پایین‌تر است، بنابراین نمی‌توانند در محیط کم نور، عکس‌هایی به خوبی سنسورهای CCD ثبت کنند، اما این نقطه ضعف، با تولید سنسور BSI برطرف شده است. یک سنسور BSI، همان سنسور CMOS است که پشت و رو شده، یعنی ترانزیستورها زیر پیکسل‌های حساس به نور قرار گرفته‌اند تا مانع تابش نور نشوند. سنسورهای مورد استفاده در گوشی‌های سونی با علامت تجاری EXMOR هم از همین نوع هستند.

itresan- ccd vs cmos

ISOCELL : این تکنولوژی توسط کمپانی سامسونگ ابداع شده و اولین بار روی گلکسی‌S5 مورد استفاده قرار گرفته است. به بیان ساده، این سنسور هم همان BSI است با این تفاوت که به منظور جلوگیری از تداخل رنگ‌ها و ایجاد نویز در عکس‌های محیط کم نور، هر پیکسل از پیکسل مجاور خود کاملا ایزوله شده است و به ادعای سازنده، عکس‌های حاصله کیفیت بالاتری دارند. شما می‌توانید برای بررسی درستی این ادعا عکس‌های نسخه‌های اکسینوس و اسنپدراگون گلکسی نوت 4 را باهم مقایسه کنید.( نسخه اکسینوس با سنسور ایزوسل سامسونگ و نسخه اسنپدراگون با سنسور IMX240 سونی از نوع BSI)

itresan bsi vs fsi

 

فوکوس

فوکوس به معنای تنظیم فاصله کانونی لنز بر اساس فاصله جسم تا دوربین برای ثبت یک تصویر واضح است.

فوکوس اتوماتیک: در این تکنولوزی دوربین بصورت اتوماتیک فاصله را تشخیص داده و لنز را در بهترین حالت تنظیم می‌کند؛ البته برای این کار هم روش‌های مختلفی وجود دارد؛ در ضمن در بیشتر تلفن‌های هوشمند می‌توانید با لمس قسمت‌های مختلف تصویر، فوکوس را روی آنها تغییر دهید. یکی دیگر از مزایای فوکوس اتوماتیک، ثبت عکس‌های ماکروی خوب و کار با برنامه‌های اسکن بارکد است و اسمارتفون‌های فاقد قابلیت فوکوس اتوماتیک، توانایی کار با این برنامه‌ها را ندارند.

itresan focus

فوکوس دستی: تنظیم فاصله کانونی به صورت دستی، بیشتر در دوربین‌های DSLR وجود دارد، با این حال در برخی از گوشی‌های هوشمند، مانند گوش‌های سری لومیای نوکیا و اپلیکیشن لومیا کمرا قابل دسترسی است. با این قابلیت می‌توان با تغییر میزان فوکوس به اندازه دلخواه، به خلق تصاویر هنری پرداخت؛ همچنین وقتی که فوکوس اتوماتیک به دلایل گوناگون به خوبی کار نکند فوکوس دستی واقعا مفید است.

فوکوس ثابت: فاصله کانونی دوربین روی اندازه ثابتی تنظیم شده و امکان گرفتن عکس‌های شفاف، به ویژه در فاصله‌های خیلی نزدیک و خیلی دور وجود ندارد. فوکوس ثابت ویژگی دوربین‌ فیچرفون‌ها و اسمارتفون‌های ارزان قیمت است که از فوکوس اتوماتیک و فوکوس ثابت بی‌بهره هستند؛ البته نوکیا قبل از اینکه در مقابل اندروید تسلیم شود در آخرین گوشی‌های سیمبیان خود تکنولوژی عمق میدان گسترده (EDOF) را معرفی کرد که به عقیده تعدادی از صاحبنظران، اگر گردش روزگار بر وفق مراد این غول شکست خورده فنلاندی بود، می‌توانست جایگزین ارزان قیمتی برای فوکوس اتوماتیک باشد.

اپرچر (گشودگی‌ لنز)

عدد اپرچر یک دوربین، میزان گشودگی دیافراگم را نشان می‌دهد و هرچه این عدد کوچکتر باشد روزنه دیافراگم بازتر بوده و توانایی دریافت نور بیشتری دارد، البته در عکاسی حرفه‌ای اپرچرهای باز و بسته هرکدام موارد استفاده خود را دارند اما به طور کلی هرچه عدد اپرچر دوربین یک گوشی هوشمند عدد کمتری باشد توانایی آن در ثبت عکس‌های با کیفیت، بخصوص در نور کم بیشتر است. به عنوان مثال دوربین گوشی ال‌جی G4 که در بسیاری از بررسی‌ها و رقابت‌ها عنوان بهترین دوربین موبایل را بدست آورده دارای کمترین عدد اپرچر یعنی f/1.8 است.

itresan apertures

 ISO

این واژه میزان حساسیت سنسور نسبت به نور را تعریف می‌کند و هر چقدر این عدد بیشتر باشد به مفهوم حساسیت بالاتر و نیاز به زمان کمتر نور‌دهی است، یعنی سرعت شاتر باید بالاتر باشد. هنگامی که نور محیط کافی باشد نیاز به استفاده از عددهای بالای ISO نیست.

 سرعت شاتر

سرعت شاتر زمان نوردهی سنسور دوربین را بر حسب کسری از ثانیه مشخص می‌کند. هرچه این زمان بیشتر باشد نور بیشتری به سنسور می‌رسد و این حالت برای ثبت عکس از اجسام ثابت در نور کم مفید است؛ البته در این حالت باید دوربین کاملا ثابت باشد. با استفاده از سرعت شاتر بالا (زمان کم) می‌توان از اجسام متحرک عکس‌برداری کرد. سرعت شاتر معمولا از 1/1000S تا 1S قابل تنظیم است.

 

اکسپوژر(نور سنجی)

منظور از اکسپوژر، میزان نوری است که سنسور دوربین دریافت می‌کند و به اپرچر، سرعت شاتر و حساسیت سنسور ( ISO) بستگی دارد. به عبارت دیگر هر چه میزان Exposure Value را کم کنیم عکس تیره‌تری خواهیم داشت و بر عکس، با افزایش EV میزان روشنایی عکس بالاتر خواهد رفت.

different exposures itresan

 

 

HDR

به معنای گستره دینامیکی بالا (High Dynamic Range) است که باعث افزایش نسبت روشنی عکس نسبت به تاریکی آن می‌شود. با یک مثال کاربرد HDR را توضیح می‌دهیم: وقتی از کسی که پشت به یک پنجره ایستاده و نور از پشت او می‌تابد عکس بگیرید، چهره فرد تاریک و مبهم ثبت می‌شود اما وقتی که حالت HDR را فعال کنید نتیجه  کاملا متفاوتی را خواهید دید؛ همچنین وقتی بخواهید از ابرهای آسمان عکس بگیرید برای داشتن تصاویری زیبا ناگزیر به استفاده از حالت HDR هستید. دوربین برای ثبت یک عکس HDR سه بار با نوردهی (EV) مختلف از سوژه عکس برداری می‌کند و سپس با استفاده از روش‌های نرم‌افزاری، از ترکیب آنها عکس نهایی را تولید می‌کند. لازم است این نکته را به یاد داشته باشید که HDR فقط برای سوژه‌های ثابت مفید است و برای سوژه‌های متحرک به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

HDR_comparison itresan

 فرمت ذخیره سازی

محصول نهایی یک دوربین دیجیتال به صورت یک فایل ذخیره می‌شود که معمولا به فرمت jpg است. هرچند برخی از دوربین‌ها و گوشی‌های هوشمند قابلیت ذخیره عکس در فرمت‌های BMP و tiff و … را دارند. البته فرمت raw هم که شامل اطلاعات خام سنسور و در عکاسی حرفه‌ای بسیار ارزشمند است، در تعداد معدودی از اسمارتفون‌های رده بالا در دسترس است.

 لرزش‌گیر 

برای جبران اثرات ناشی از لرزش دست عکاس از این تکنولوژی استفاده می‌شود. لرزش گیر دیجیتال از طریق نرم‌افزاری و لرزش‌گیر اپتیکال از طریق سخت‌افزاری لرزش‌هایی را که موجب ایجاد نویز در عکس می‌شوند، خنثی‌ می‌کنند که نوع اپتیکال به مراتب موثرتر است.

زوم

همانند لرزش‌گیر، زوم هم به دو صورت اپتیکال و دیجیتال است که در دوربین‌های اسمارتفون‌های امروزی، به دلیل نیاز به هر چه کوچک‌تر ساخته شدن دوربین، فقط از نوع دیجیتال استفاده می‌شود و باید به یاد داشته باشید که هیچ وقت نباید از این قابلیت استفاده کنید، چون تنها کاری که می‌کند کراپ کردن و کاهش کیفیت عکس است. زوم اپتیکال بسیار کارامد ومفید است و روی دوربین‌های دیجیتال و دوربین تعدادی از گوشی‌های هوشمند قدیمی مانند نوکیا N93 وجود دارد.

3x-digital-zoom-vs-3x-optical-zoom

امیدواریم این آشنایی با  اصطلاحات رایج در عکاسی دیجیتال، به شما برای ثبت عکس‌های بهتر با گوشی هوشمند کمک کند؛ هر چند که توضیحات ارایه شده بسیار مختصر و فقط در حد آشنایی با این مفاهیم بوده است.

نوشته هر آنچه که باید در رابطه با دوربین اسمارت فون‌ها بدانید! اولین بار در -آی‌تی‌رسان پدیدار شد.