گلوبال فاندریز و ARM تراشه‌های سه‌بعدی پربازده را آزمایش کردند

 
گلوبال فاندریز با همکاری ARM، نسخه‌ی آزمایشی تراشه‌های سه‌بعدی با لیتوگرافی ۱۲ نانومتری را ساخته‌اند.
 
گلوبال فاندریز (GlobalFoundries) در هفته جاری اعلام کرد از فرایند تولید تراشه‌های ۱۲ نانومتری خود با فناوری FinFET برای ساخت تراشه‌ی سه‌بعدی پربازده استفاده کرده است. این شرکت عقیده دارد تراشه‌های سه‌بعدی این‌چنینی با چگالی بالا، بهبود عملکرد و بهینه‌سازی مصرف برق را برای طیف وسیعی از کاربردها به‌ارمغان می‌آورند؛ کاربردهایی همچون هوش مصنوعی و یادگیری ماشین و راهکارهای رده‌بالای قابل‌حمل و بی‌سیم برای کاربران.
 
رقابت برای تولید تراشه‌های سه‌بعدی
نسخه‌ی آزمایشی تراشه‌ی مذکور با استفاده از فرایند تولید تراشه‌‌ی ۱۲ نانومتری FinFET گلوبال فاندریز ساخته شده و فناوری اتصال توری ARM نیز در سطح سه‌بعدی آن به‌کار گرفته شده است. این راهکار تولید تراشه با هسته‌های بیشتر را تسهیل می‌کند و انتقال مستقیم داده میان هسته‌ها را بهبود می‌بخشد. روش مذکور به تأخیر کمتر و سرعت بیشتر انتقال داده برای مراکز داده و رایانش لبه‌ای و سایر کاربردهای مصرفی پیشرفته منجر می‌شود.
 
در عصر داده‌های عظیم و رایانش شناختی، فرایند پیشرفته‌ی بسته‌بندی تراشه در مقایسه با گذشته از اهمیت بیشتری برخوردار است. استفاده از هوش مصنوعی و نیاز به اتصالات کم‌مصرف و پربازده، به‌کارگیری فرایند بسته‌بندی پیشرفته را تسریع کرده است.
 
جان پلرین، رئیس بخش توسعه فناوری شرکت گلوبال فاندریز، درباره‌ی این موضوع می‌گوید:
 
از همکاری با شریکی نوآور همچون ARM برای ارائه‌ی فرایند بسته‌بندی پیشرفته‌ی تراشه بسیار خوشحالیم. این راهکار ادغام فناوری‌های مختلف تولید تراشه را ممکن و پیمایش منطقی، پهنای باند حافظه و عملکرد فرکانس رادیویی را بهینه می‌کند. این روند به ما کمک می‌کند جلوه‌های تازه‌ای از بسته‌بندی پیشرفته‌ی تراشه را مشاهده کنیم که به مشتریان اجازه می‌دهد راهکارهای کامل و متمایز خود را با بازده بیشتری ارائه دهند.
 
دو شرکت ARM و گلوبال فاندریز فرایند تولید آزمایشی تراشه‌های سه‌بعدی را با استفاده از فرایند اتصال هیبریدی ویفر‌به‌ویفر گلوبال فاندریز اعتباردهی کرده‌اند. به‌گفته‌ی گلوبال فاندریز، فناوری یادشده یک‌میلیون اتصال سه‌بعدی را در هر میلی‌مترمربع امکان‌پذیر می‌کند؛ بنابراین، مقیاس‌پذیری تراشه‌ی سه‌بعدی ۱۲ نانومتری افزایش خواهد یافت و عمر آن طولانی خواهد شد.
 
 
ARM یکی از آخرین شرکت‌های تولید پردازنده است که به تراشه‌های سه‌بعدی علاقه نشان می‌دهد. اینتل سال گذشته، تحقیق خود روی فرایند تولید تراشه‌های سه‌بعدی را اعلام کرد. به‌علاوه، ARM پیش‌تر از تولید حافظه‌های DRAM و SRAM سه‌بعدی صحبت کرده بود. شرکت‌های تولید حافظه‌های فلش NAND نیز چندین سال است که تولید تراشه‌های سه‌بعدی حافظه را آغاز کرده‌اند. به‌نظر می‌رسد صنایع مرتبط به تولید تراشه‌های سه‌بعدی در آینده‌ای نزدیک متعهد هستند.
 
تمرکز روی تراشه‌های سه‌بعدی به‌دلیل ناتوانی در دستیابی به لیتوگرافی ۷ نانومتری
گلوبال فاندریز اخیرا اعتراف کرده است در تکمیل فرایند تولید تراشه‌‌ی ۷ نانومتری که قولش را به AMD داده بود، ناموفق عمل کرده است. این اتفاق رابطه‌ی ۱۰ ساله‌ی دو شرکت را تا حد زیادی تحت‌تأثیر قرار داد؛ به‌گونه‌ای که میزان خرید AMD از گلوبال فاندریز به‌طرز چشمگیری کاهش یافته است.
 
گلوبال فاندریز باید در فرایند تولید خود تجدیدنظر کند؛ چراکه از سرعت پیشروی قانون مور کاسته شده و کوچک‌سازی نودهای پردازشی بسیار دشوار و پرهزینه شده است. به‌نظر می‌رسد حرکت به‌سمت تولید تراشه‌های سه‌بعدی به حفظ تعادل گلوبال فاندریز کمک خواهد کرد و این موضوع با توجه به افزایش سالانه‌ی تقاضای مشتریانش برای تولید تراشه‌های پربازده اهمیت بیشتری می‌یابد.
 
ازآنجاکه لیتوگرافی ۱۲ نانومتری ثبات بیشتری دارد، توسعه‌ی تراشه به‌صورت سه‌بعدی با این لیتوگرافی، بدون نگرانی از مشکلاتی که ممکن است در لیتوگرافی ۷ نانومتری روی دهد، آسان‌تر خواهد بود. به‌هرحال، زمان مشخص خواهد کرد که TSMC و سامسونگ و اینتل می‌توانند تراشه‌های سه‌بعدی با نودهای پردازشی کوچک‌تر تولید کنند یا خیر.

پردازنده‌ جدید ARM همراه با پردازنده گرافیکی Mali-G77 معرفی شد

پردازنده جدید ARM

ARM پردازنده مرکزی جدید Cortex-A77 و پردازنده گرافیکی جدید خود را با نام Mali-G77 معرفی کرد. معماری پردازنده گرافیکی جدید ARM برپایه پردازش گرافیکی Valhall طراحی شده است. پردازنده مرکزی نیز نسخه به‌روز‌شده هسته پردازنده A76 بوده که مناسب فرآیند تولید تراشه‌های 7 نانومتری است.

پردازنده گرافیکی Mali-G77

شرکت Bifrost در سال 2016 مسئول طراحی هسته تراشه G71 بود و پردازنده گرافیکی Mali-G71 بر پایه معماری این شرکت ساخته شد. اما اکنون، Valhall این مسئولیت را برعهده گرفته و هسته پردازشی تراشه Mali-G77 برپایه معماری این شرکت طراحی شده است. ARM مدعی است که بهبود 30 درصدی عملکرد کلی تراشه، صرفه‌جویی 30 درصدی در مصرف انرژی و بهبود سطح عملکرد یادگیری ماشین به میزان 60 درصد، از ویژگی‌ها و نکات قابل‌توجه این پردازنده به شمار می‌روند.

اگر ادعای ARM صحیح باشد، می‌توان انتظار داشت چیپست‌هایی که در اواخر امسال یا سال 2020 از هسته تراشه G77 استفاده خواهند کرد، بهبود سطح عملکرد آن‌ها به میزان 40 درصد افزایش می‌یابد. تمامی این اتفاقات در حالی رخ می‌دهند که روند تولید پردازنده‌های 7 نانومتری روبه کاهش است.

افزایش کارایی این پردازنده گرافیکی به وسیله مدل 16-Wide به دست آمده است. نسل‌های قبلی این پردازنده همراه با مدل اجرایی 4-wide یا 8-wide معرفی شده بودند (به عنوان مثال، پردازنده گرافیکی Nvidia از مدل اجرایی 32-wide و AMD از مدل اجرایی 64-wide پشتیبانی می‌کند). تمامی مطالب بیان‌شده درمورد مدل‌های اجرایی را Warps می‌نامند که در مورد پردازنده مرکزی (CPU) نیز صدق می‌کند. به عبارت دیگر، یک هسته تراشه G77 قادر به انجام دوبرابری کارها است. البته برخی از معماری‌ GPUها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که توسط هسته‌های کمتری قادر به انجام وظایف پردازشی سنگین هستند.

ARM در این معماری، از بافت جدیدی استفاده کرده تا ظرفیت عملکرد آن را نسبت به معماری‌های قبلی خود، دوبرابر افزایش دهد.

پردازنده مرکزی Cortex-A77

این پردازنده برپایه معماری نسل قبلی خود، یعنی A76 طراحی و ساخته شده است. طبق ادعاهای ARM، عملکرد A77 با همان سرعت ساعت (Clock Speed) بیست درصد بهبود یافته است.

هسته جدید این معماری یک واحد محاسبه و منطق (ALU) دیگری را به CPU اضافه کرده که تعداد این واحد در پردازنده را به چهار عدد می‌رساند. همین تغییر، سرعت اجرای عددی را تا 50 درصد افزایش می‌دهد. به زبان ساده‌تر، عملیات‌های ساده‌ای مانند جمع و تفریق در یک چرخه (Cycle) و عملیات‌های پییچده مانند ضرب اعداد در دو یا سه چرخه قرار می‌گیرند. این عملیات در هسته‌ پردازنده‌های قدیمی به چهار چرخه نیاز داشتند.

هم‌چنین ARM، دقت پیش‌بینی‌کننده‌های مجموعه دستورات را افزایش داده و یک پورت پیش‌بینی‌کننده دیگری به هسته پردازنده اضافه کرده است. این مجموعه به اجرای سریع‌تر داده‌ها و انتقال آن‌ها به واحد ALU کمک می‌کند. هم‌چنین، اضافه‌شدن یک خط جدید برای واحد AES، موجب سرعت‌بخشیدن به عملیات رمزنگاری و رمزگشایی می‌شود.

در نهایت می‌توان گفت پردازنده‌هایی مانند Kirin، Exynos و Helio که از این معماری جدید گرافیکی ARM استفاده خواهند کرد، دستاوردی بزرگ در این زمینه به دست می‌آورند. علاوه‌بر این تراشه‌ها، کوالکام نیز از معماری CPU این شرکت بهره خواهد برد تا درکنار پردازنده گرافیکی اختصاصی خود، یعنی Adreno از این فناوری استفاده کند.

نوشته پردازنده‌ جدید ARM همراه با پردازنده گرافیکی Mali-G77 معرفی شد اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

اطلاعاتی در رابطه با عملکرد قدرتمند گلکسی اس ۱۱ به لطف پردازنده گرافیکی جدید ARM

گلکسی اس 11

احتمال می‌رود که نسل بعدی پرچمدار سامسونگ، یعنی گلکسی اس 11 از یک پردازنده گرافیکی قدرتمند استفاده کند. هواوی باید حسرت این پردازنده را بخورد، زیرا شرکت بریتانیایی ARM پردازنده جدید خود را با نام Cortex-A77 معرفی کرده است که موجب بهبود 20 درصدی عملکرد تلفن، توسط فرآیند فعلی 7 نانومتری می‌شود.

ARM نیز به حدی از تولید این پردازنده هیجان‌زده شده که عملکرد این تراشه را با نوت‌بوک‌های امروزی بازار قابل مقایسه می‌داند. با این حال، عملکرد گرافیکی خوب این پردازنده بخش عمده‌ای از جهش پردازشی Cortex-A77 به شمار می‌رود.

شرکت‌هایی مانند سامسونگ که از تراشه‌های گرافیکی ARM در تلفن‌های خود استفاده می‌کنند، از بهبود 40 درصدی عملکرد تراشه گرافیکی Mali-G77 هیجان‌زده خواهند شد. هم‌چنین، کاهش 30 درصدی مصرف انرژی نیز از مزایای معماری جدید این تراشه به حساب می‌آید. علاوه‌بر این دو مزیت، سرعت یادگیری ماشین در این پردازنده به میزان 60 درصد افزایش خواهد یافت که از نکات قابل‌توجه تراشه جدید ARM است.

کمپانی ARM، این افزایش کیفیت را با استفاده از معماری شرکت Valhall به دست آورد که برای اولین بار در تراشه Mali-G77 مورد استفاده قرار گرفت. بازی‌هایی مثل فورتنایت و پابجی که نیاز به قدرت گرافیکی زیادی داشته و مصرف باتری را افزایش می‌دهند، با استفاده از این تراشه راحت‌تر اجرا شده و انرژی کم‌تری را مصرف می‌کنند. علاوه‌بر تمامی موارد ذکرشده، این تراشه برای اجرای قابلیت‌های واقعیت افزوده (AR) نیز بهینه شده است.

پردازنده‌هایی که از معماری Cortex-A77 استفاده خواهند کرد و گوشی‌ها و تبلت‌هایی که به این پردازنده‌ها مجهز می‌شوند، از سال آینده میلادی روانه بازار خواهند شد. بنابراین می‌توان انتظار داشت که پردازنده اسنپدراگون 865 و اسمارتفون گلکسی اس 11 از اولین مشتریان ARM و چیپست جدید آن باشند. اگر این شرکت طبق چارتی که در تابستان سال گذشته ارایه کرده، عمل کند و این چیپست را به مرحله تولید برساند، عملا قانون مور را نقض کرده و اسمارتفون‌های قدرتمند و بهتری را در اختیار ما قرار می‌دهد.

نوشته اطلاعاتی در رابطه با عملکرد قدرتمند گلکسی اس 11 به لطف پردازنده گرافیکی جدید ARM اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این ۲ کمپانی بدانید

mediatek-vs-snapdragon مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

هواوی و سامسونگ تنها کمپانی‌های تولیدکننده گجت‌های اندرویدی هستند که به‌طور معمول پردازنده‌های بومی خود را تولید می‌کنند. سایر شرکت‌ها برای تامین تراشه‌های موردنیاز خود به سراغ تولیدکنندگانی نظیر کوالکام و مدیاتک می‌روند.

به‌دنبال انصراف بازیگرانی نظیر Texas Instruments، ST-Ericsson NovaThor و اینتل، اکنون سال‌هاست که کمپانی‌های مدیاتک و کوالکام به‌عنوان 2 تولیدکننده برجسته تراشه‌های ثالث در جهان شناخته می‌شوند. در ادامه به بررسی ویژگی‌های شاخص و تفاوت‌های این 2 شرکت پرداخته و دلایل مراجعه تولیدکنندگان به هر یک از آن‌ها را توضیح خواهیم داد.

Snapdragon-chip-render-840x453 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

فناوری CPU

هنگامی‌که به بررسی مهم‌ترین پردازنده‌های ساخت این 2 شرکت می‌پردازیم، متوجه خواهیم شد که کوالکام سابقه تولید هسته‌های بومی کایرو را در کارنامه دارد. با این‌حال از سال 2017 کمپانی از طراحی‌های نیمه‌سفارشی موسوم به کایرو طلایی یا کایرو نقره‌ای بهره گرفته است. این الگوهای طراحی بر مبنای هسته‌های پردازشی استاندارد ARM به‌همراه چندین بهینه‌سازی انگشت‌شمار در زمینه مصرف انرژی و کارآیی اجرا می‌شوند. در عین حال مدیاتک نیز در CPUهای خود از هسته‌های پردازشی استاندارد ARM استفاده می‌کند؛ بی‌آن‌که ساختار آن‌ها را به اندازه کوالکام تغییر دهد.

Snapdragon-845-chip-2-of-5-840x472 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

کوالکام همواره از قدرتمندترین و جدیدترین هسته‌های پردازشی ARM قابل‌دسترس بهره می‌گیرد. این موضوع در خصوص تراشه جدید اسنپ‌دراگون 675 نیز صادق است. مدیاتک هنوز از آخرین هسته‌های پردازشی ARM شامل کورتکس A76 ،A75 و A55 استفاده نکرده و در حال حاضر به هسته‌های قدیمی‌تر بسنده نموده است. هر 2 کمپانی کوالکام و مدیاتک کم‌وبیش از هسته‌های پردازشی مشابهی استفاده می‌کنند؛ اما کوالکام تمایل دارد هسته‌های جدیدتر با سرعتی بالاتر را به‌کارگیری نماید.

GPU: آیا پردازنده گرافیکی، سلاح مخفی کوالکام به‌شمار می‌آید؟

GPUها به لطف فناوری گرافیکی اسرارآمیز آدرنو، بزرگ‌ترین نقطه قوت کوالکام محسوب می‌شوند. این موفقیت از تصاحب کسب‌وکار تراشه‌های گرافیکی AMD توسط کمپانی کوالکام ناشی شده است (آدرنو صورت تحریف شده‌ای از برند گرافیکی AMD یعنی رادون به‌شمار می‌آید).

Fortnite-Lobby-1-840x472 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

GPUهای آدرنو ARM اخیرا در بنچ‌مارک‌ها موفق شدند تراشه‌های گرافیکی Mali این شرکت را مغلوب نمایند. تنها کافیست بنچ‌مارک‌های گرافیکی مربوط به مدل‌های مختلف اسمارت‌فون گلکسی S9 با تراشه‌های کوالکام و اگزینوس (که از فناوری گرافیکی ARM بهره می‌گیرد) را مقایسه کنید.

Capture-1 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

تولیدکنندگانی نظیر سامسونگ و هواوی به منظور کاهش فاصله با سخت‌افزار کوالکام عموما استفاده آسان و هرچه بیش‌تر از هسته‌های گرافیکی Mali بر مبنای معماری Arm را ترجیح می‌دهند. پردازنده گرافیکی جدید ARM با نام Mali-G76 یک ارتقا بزرگ محسوب شده و به لحاظ تئوری، کارآیی در کلاس لپ‌تاپ را هدف گرفته است. بدیهی است که کوالکام نیز بی‌کار نخواهد نشست. بنابراین بایستی برای معرفی تراشه پرچم‌دار آینده کمپانی در ماه دسامبر منتظر بمانیم.

یادگیری ماشینی

طی سالیان اخیر کوالکام از پردازنده سیگنال دیجیتالی 6 وجهی خود برای امورات یادگیری ماشین استفاده کرده است. DSP معمولا امورات مرتبط با صدا، عکاسی و امکانات ارتباطی را مدیریت می‌کند. اما کمپانی تراشه خود (به همراه CPU و GPU آن) را برای اهداف یادگیری ماشینی بهینه نموده است. به‌عبارت دیگر کوالکام برخلاف اپل و هواوی فاقد تراشه اختصاصی هوش مصنوعی است؛ اما ظاهرا کار خود را به خوبی انجام می‌دهد.

Powered-by-Helio-P60-768x452 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

DSP پیشرفته هگزاگون 685 در تراشه‌هایی نظیر اسنپ‌دراگون 845، اسنپ‌دراگون 710، اسنپ‌دراگون 670 و اسنپ‌دراگون 675 به‌کار گرفته شده است. لذا با وجود چنین تراشه‌هایی در گوشی‌ها بایستی شاهد پیشرفت اموراتی نظیر تشخیص عکس و سایر اشکال استنتاج آفلاین باشیم. از سوی دیگر مدیاتک با عرضه تراشه هلیو P60 از واحد پردازش اختصاصی هوش مصنوعی (APU) در گوشی‌های میان‌رده رونمایی کرد. APU قابلیت‌هایی نظیر تشخیص هوشمند صحنه، شناسایی مناسب‌تر چهره و امکانات بیش‌تری را به هندست‌های میان‌رده اعطا می‌کند.

پشتیبانی توسعه‌دهندگان و به‌روزرسانی‌ها

اگر قصد دارید رام جدیدی را بر روی گوشی خود فلش نمایید، در این‌صورت گوشی‌های مجهز به تراشه کوالکام به‌طور سنتی گزینه مناسبی برای انجام این‌کار هستند. چند سال قبل گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک از جنبه پشتیبانی توسعه‌دهندگان (یا فقدان آن) به شهرت ضعیفی در مقایسه با کوالکام دست یافتند. ظاهرا این موضوع، سیاست‌های کمپانی برای انتشار کد منبع را تحت تاثیر قرار داده و حقیقتا رفتار مدیاتک به اندازه تولیدکننده آمریکایی صریح و بی‌پرده نیست.

Google-Pixel-3-Android-9-Pie-712x400 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

بعلاوه گوشی‌های مدیاتک به‌خاطر عدم عرضه یا انتشار دیرهنگام به‌روزرسانی‌های سیستمی مشهور هستند. به‌دنبال این موضوع، برندهای رده پایین که به‌طور معمول از تراشه‌های مدیاتک استفاده می‌کنند، غالبا در وهله نخست فاقد منابع لازم جهت به‌روزرسانی گوشی‌های خود هستند. عدم عرضه به‌روزرسانی برای گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک لزوما به معنای قصور تولیدکننده تراشه نیست.

با این وجود مدیاتک جهت اصلاح برخی موارد گام‌هایی برداشته است. سال گذشته این کمپانی در عوض اتکا به ساده‌ترین نسخه برنامه متن باز اندروید جهت پیوستن به سرویس موبایلی گوگل موسوم به GMS Express که مستلزم ارایه نسخه کامل‌تری از سیستم‌عامل اندروید و چندین اپلیکیشن گوگلی به شرکا است، پیش‌قدم شد. این موضوع امیدها برای آغاز عرضه سریع‌تر به‌روزرسانی‌ها از سوی شرکای مدیاتک را تا حدی زنده کرد.

ابتکار پروژه Treble گوگل بایستی به‌روزرسانی سریع‌تر دستگاه‌های مجهز به تراشه‌های کوالکام و مدیاتک را به‌دنبال داشته باشد. پروژه تربل لایه‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری گوشی را به شکلی موثر از یکدیگر تفکیک می‌کند؛ لذا به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری (اندروید) از سخت‌افزار دستگاه متاثر نخواهد شد.

بعلاوه پیش‌تر مشاهده شد که کمپانی HMD به‌روزرسانی‌هایی را برای برخی گوشی‌های خود با تراشه مدیاتک ارایه کرد. هندست‌های نوکیا 3 و نوکیا 3.1 در این طیف جای می‌گیرند. بدیهی است که مدیاتک در عدم عرضه به‌روزرسانی‌ها هیچ نقشی ندارد؛ اما کوالکام برای به‌روزرسانی‌ها و مهم‌تر از آن توسعه رام کماکان گزینه مناسبی قلمداد می‌شود.

دستگاه‌های مجهز به تراشه‌های ساخت مدیاتک و کوالکام

کمپانی مدیاتک یک پای ثابت محصولات رده پایین به‌شمار می‌رود و تراشه‌های ساخت آن در گوشی‌هایی مانند نوکیا 1، نوکیا 3، نوکیا 3.1، ردمی 6 و 6A مشاهده می‌شوند. در واقع تراشه‌های رده پایین جدید این شرکت با اسامی هلیو A22 و P22 در مقایسه با همتایان کوالکامی خود کوچک‌تر هستند و این موضوع بر روی کاغذ بایستی به پایداری مناسب‌تر آن‌ها منتهی شود. کوالکام کماکان برای نیازمندی‌های ابتدایی خود از تراشه‌های قدیمی نظیر اسنپ‌دراگون 212 و اسنپ‌دراگون 425 استفاده می‌کند. پردازنده‌های اسنپ‌دراگون 429 و اسنپ‌دراگون 439 تولیدات جدید این کمپانی هستند و احتمالا به‌عنوان محرکی تشویقی برای حضور غول آمریکایی در این فضا عمل خواهند کرد.

Meizu-Pro-7-Plus-40-768x512 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

میزو پرو 7 پلاس

کوالکام با تراشه‌های سری اسنپ‌دراگون 800 خود (اسنپ‌دراگون 835 و 845) حوزه محصولات پرچم‌دار را تحت سیطره کامل قرار داده است. به‌دنبال عرضه پردازنده پرچم‌دار هلیو X30 از سوی مدیاتک طی سال گذشته، این تولیدکننده در حال فاصله گرفتن از تراشه‌های پرچم‌دار است. متاسفانه تراشه هلیو X30 تنها در اسمارت‌فون میزو پرو 7 پلاس به‌کارگیری شد؛ در حالی‌که تراشه اسنپ‌دراگون 835 کوالکام تقریبا در کلیه دستگاه‌های رده‌بالای دیگر مورد استفاده قرار گرفت. در صورت خریداری یک گوشی پرچم‌دار، این هندست به‌صورت پیش‌فرض از تراشه اسنپ‌دراگون بهره خواهد برد.

در طیف محصولات میان‌رده، پیچیدگی بیش‌تری به چشم می‌خورد. در این حوزه تراشه‌هایی از سری اسنپ‌دراگون 700، 600 و 400 کوالکام گرفته تا چیپست‌های طیف هلیو P60 و MT6750 مشاهده می‌شوند. گوشی‌هایی نظیر نوکیا 5.1 پلاس، Realme 1، اوپو F9، ال‌جی Q7 و ال‌جی ایکس پاور 2 از تراشه‌های مدیاتک استفاده می‌کنند. در عین‌حال نوکیا 7 پلاس، شیائومی Mi A2، شیائومی ردمی نوت 5 و Realme 2 Pro اسمارت‌فون‌های میان‌رده شاخص با تراشه‌های ساخت کوالکام هستند. تراشه‌های اسنپ‌دراگون در اکثر موارد به‌عنوان گزینه انتخابی بسیاری از برندهای بزرگ برای گوشی‌های میان‌رده محسوب می‌شوند.

بنابراین تراشه‌های کدام تولیدکننده مناسب‌تر هستند؟

نهایتا خریداری یک اسمارت‌فون در مقایسه با تراشه مورد استفاده در آن از اهمیت بالاتری برخوردار است. آیا شما یک گوشی قدرتمند و فاقد قابلیت‌های مشخص را خریداری می‌کنید یا ترجیح می‌دهید یک گوشی میان‌رده مقاوم در برابر آب‌خوردگی با دوربین فوق‌العاده و مجهز به جک صوتی هدفون را تهیه نمایید؟ اگر به‌دنبال سرهم‌بندی کارهای داخلی گوشی خود هستید و یا می‌خواهید یک گوشی پرچم‌دار مناسب را خریداری کنید، در این‌صورت کوالکام گزینه‌های مناسبی را برای شما در نظر گرفته است.

pocophone-f1-review-xiaomi-aa-25-768x512 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

در طیف محصولات میان‌رده اگرچه تراشه‌های هلیو P60 مدیاتک و چیپست محبوب اسنپ‌دراگون 660 کوالکام دارای قدرت مشابهی هستند؛ اما جدیدترین تراشه‌های سری 600 کوالکام نسبت به پردازنده هلیو P60 برتر ظاهر می‌شوند.

در طیف محصولات پایین‌رده، مدیاتک به لطف تراشه‌های سری هلیو A22 و P22 خود دست بالاتر را دارد و در مقایسه با تولیدات رده پایین کوالکام، تراشه‌های جدیدتر و کوچک‌تری را عرضه می‌کند (این موضوع بر روی کاغذ بایستی بهره‌وری مناسب‌تر دستگاه را به‌دنبال داشته باشد). همچنین پردازنده‌های جدید مجهز به درگاه ارتباطی بلوتوث 5 هستند و چنین موضوعی در این بازه قیمتی نادر است.

بعلاوه تولیدات مدیاتک عموما با قیمت‌هایی پایین‌تر نسبت به تراشه‌های کوالکام ارایه می‌شوند. این موضوع لزوما تضمین‌کننده قیمت ارزان‌تر گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک نیست؛ اما چنین سناریویی را امکان‌پذیر می‌کند.

نوشته مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این ۲ کمپانی بدانید

mediatek-vs-snapdragon مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

هواوی و سامسونگ تنها کمپانی‌های تولیدکننده گجت‌های اندرویدی هستند که به‌طور معمول پردازنده‌های بومی خود را تولید می‌کنند. سایر شرکت‌ها برای تامین تراشه‌های موردنیاز خود به سراغ تولیدکنندگانی نظیر کوالکام و مدیاتک می‌روند.

به‌دنبال انصراف بازیگرانی نظیر Texas Instruments، ST-Ericsson NovaThor و اینتل، اکنون سال‌هاست که کمپانی‌های مدیاتک و کوالکام به‌عنوان 2 تولیدکننده برجسته تراشه‌های ثالث در جهان شناخته می‌شوند. در ادامه به بررسی ویژگی‌های شاخص و تفاوت‌های این 2 شرکت پرداخته و دلایل مراجعه تولیدکنندگان به هر یک از آن‌ها را توضیح خواهیم داد.

Snapdragon-chip-render-840x453 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

فناوری CPU

هنگامی‌که به بررسی مهم‌ترین پردازنده‌های ساخت این 2 شرکت می‌پردازیم، متوجه خواهیم شد که کوالکام سابقه تولید هسته‌های بومی کایرو را در کارنامه دارد. با این‌حال از سال 2017 کمپانی از طراحی‌های نیمه‌سفارشی موسوم به کایرو طلایی یا کایرو نقره‌ای بهره گرفته است. این الگوهای طراحی بر مبنای هسته‌های پردازشی استاندارد ARM به‌همراه چندین بهینه‌سازی انگشت‌شمار در زمینه مصرف انرژی و کارآیی اجرا می‌شوند. در عین حال مدیاتک نیز در CPUهای خود از هسته‌های پردازشی استاندارد ARM استفاده می‌کند؛ بی‌آن‌که ساختار آن‌ها را به اندازه کوالکام تغییر دهد.

Snapdragon-845-chip-2-of-5-840x472 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

کوالکام همواره از قدرتمندترین و جدیدترین هسته‌های پردازشی ARM قابل‌دسترس بهره می‌گیرد. این موضوع در خصوص تراشه جدید اسنپ‌دراگون 675 نیز صادق است. مدیاتک هنوز از آخرین هسته‌های پردازشی ARM شامل کورتکس A76 ،A75 و A55 استفاده نکرده و در حال حاضر به هسته‌های قدیمی‌تر بسنده نموده است. هر 2 کمپانی کوالکام و مدیاتک کم‌وبیش از هسته‌های پردازشی مشابهی استفاده می‌کنند؛ اما کوالکام تمایل دارد هسته‌های جدیدتر با سرعتی بالاتر را به‌کارگیری نماید.

GPU: آیا پردازنده گرافیکی، سلاح مخفی کوالکام به‌شمار می‌آید؟

GPUها به لطف فناوری گرافیکی اسرارآمیز آدرنو، بزرگ‌ترین نقطه قوت کوالکام محسوب می‌شوند. این موفقیت از تصاحب کسب‌وکار تراشه‌های گرافیکی AMD توسط کمپانی کوالکام ناشی شده است (آدرنو صورت تحریف شده‌ای از برند گرافیکی AMD یعنی رادون به‌شمار می‌آید).

Fortnite-Lobby-1-840x472 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

GPUهای آدرنو ARM اخیرا در بنچ‌مارک‌ها موفق شدند تراشه‌های گرافیکی Mali این شرکت را مغلوب نمایند. تنها کافیست بنچ‌مارک‌های گرافیکی مربوط به مدل‌های مختلف اسمارت‌فون گلکسی S9 با تراشه‌های کوالکام و اگزینوس (که از فناوری گرافیکی ARM بهره می‌گیرد) را مقایسه کنید.

Capture-1 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

تولیدکنندگانی نظیر سامسونگ و هواوی به منظور کاهش فاصله با سخت‌افزار کوالکام عموما استفاده آسان و هرچه بیش‌تر از هسته‌های گرافیکی Mali بر مبنای معماری Arm را ترجیح می‌دهند. پردازنده گرافیکی جدید ARM با نام Mali-G76 یک ارتقا بزرگ محسوب شده و به لحاظ تئوری، کارآیی در کلاس لپ‌تاپ را هدف گرفته است. بدیهی است که کوالکام نیز بی‌کار نخواهد نشست. بنابراین بایستی برای معرفی تراشه پرچم‌دار آینده کمپانی در ماه دسامبر منتظر بمانیم.

یادگیری ماشینی

طی سالیان اخیر کوالکام از پردازنده سیگنال دیجیتالی 6 وجهی خود برای امورات یادگیری ماشین استفاده کرده است. DSP معمولا امورات مرتبط با صدا، عکاسی و امکانات ارتباطی را مدیریت می‌کند. اما کمپانی تراشه خود (به همراه CPU و GPU آن) را برای اهداف یادگیری ماشینی بهینه نموده است. به‌عبارت دیگر کوالکام برخلاف اپل و هواوی فاقد تراشه اختصاصی هوش مصنوعی است؛ اما ظاهرا کار خود را به خوبی انجام می‌دهد.

Powered-by-Helio-P60-768x452 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

DSP پیشرفته هگزاگون 685 در تراشه‌هایی نظیر اسنپ‌دراگون 845، اسنپ‌دراگون 710، اسنپ‌دراگون 670 و اسنپ‌دراگون 675 به‌کار گرفته شده است. لذا با وجود چنین تراشه‌هایی در گوشی‌ها بایستی شاهد پیشرفت اموراتی نظیر تشخیص عکس و سایر اشکال استنتاج آفلاین باشیم. از سوی دیگر مدیاتک با عرضه تراشه هلیو P60 از واحد پردازش اختصاصی هوش مصنوعی (APU) در گوشی‌های میان‌رده رونمایی کرد. APU قابلیت‌هایی نظیر تشخیص هوشمند صحنه، شناسایی مناسب‌تر چهره و امکانات بیش‌تری را به هندست‌های میان‌رده اعطا می‌کند.

پشتیبانی توسعه‌دهندگان و به‌روزرسانی‌ها

اگر قصد دارید رام جدیدی را بر روی گوشی خود فلش نمایید، در این‌صورت گوشی‌های مجهز به تراشه کوالکام به‌طور سنتی گزینه مناسبی برای انجام این‌کار هستند. چند سال قبل گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک از جنبه پشتیبانی توسعه‌دهندگان (یا فقدان آن) به شهرت ضعیفی در مقایسه با کوالکام دست یافتند. ظاهرا این موضوع، سیاست‌های کمپانی برای انتشار کد منبع را تحت تاثیر قرار داده و حقیقتا رفتار مدیاتک به اندازه تولیدکننده آمریکایی صریح و بی‌پرده نیست.

Google-Pixel-3-Android-9-Pie-712x400 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

بعلاوه گوشی‌های مدیاتک به‌خاطر عدم عرضه یا انتشار دیرهنگام به‌روزرسانی‌های سیستمی مشهور هستند. به‌دنبال این موضوع، برندهای رده پایین که به‌طور معمول از تراشه‌های مدیاتک استفاده می‌کنند، غالبا در وهله نخست فاقد منابع لازم جهت به‌روزرسانی گوشی‌های خود هستند. عدم عرضه به‌روزرسانی برای گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک لزوما به معنای قصور تولیدکننده تراشه نیست.

با این وجود مدیاتک جهت اصلاح برخی موارد گام‌هایی برداشته است. سال گذشته این کمپانی در عوض اتکا به ساده‌ترین نسخه برنامه متن باز اندروید جهت پیوستن به سرویس موبایلی گوگل موسوم به GMS Express که مستلزم ارایه نسخه کامل‌تری از سیستم‌عامل اندروید و چندین اپلیکیشن گوگلی به شرکا است، پیش‌قدم شد. این موضوع امیدها برای آغاز عرضه سریع‌تر به‌روزرسانی‌ها از سوی شرکای مدیاتک را تا حدی زنده کرد.

ابتکار پروژه Treble گوگل بایستی به‌روزرسانی سریع‌تر دستگاه‌های مجهز به تراشه‌های کوالکام و مدیاتک را به‌دنبال داشته باشد. پروژه تربل لایه‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری گوشی را به شکلی موثر از یکدیگر تفکیک می‌کند؛ لذا به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری (اندروید) از سخت‌افزار دستگاه متاثر نخواهد شد.

بعلاوه پیش‌تر مشاهده شد که کمپانی HMD به‌روزرسانی‌هایی را برای برخی گوشی‌های خود با تراشه مدیاتک ارایه کرد. هندست‌های نوکیا 3 و نوکیا 3.1 در این طیف جای می‌گیرند. بدیهی است که مدیاتک در عدم عرضه به‌روزرسانی‌ها هیچ نقشی ندارد؛ اما کوالکام برای به‌روزرسانی‌ها و مهم‌تر از آن توسعه رام کماکان گزینه مناسبی قلمداد می‌شود.

دستگاه‌های مجهز به تراشه‌های ساخت مدیاتک و کوالکام

کمپانی مدیاتک یک پای ثابت محصولات رده پایین به‌شمار می‌رود و تراشه‌های ساخت آن در گوشی‌هایی مانند نوکیا 1، نوکیا 3، نوکیا 3.1، ردمی 6 و 6A مشاهده می‌شوند. در واقع تراشه‌های رده پایین جدید این شرکت با اسامی هلیو A22 و P22 در مقایسه با همتایان کوالکامی خود کوچک‌تر هستند و این موضوع بر روی کاغذ بایستی به پایداری مناسب‌تر آن‌ها منتهی شود. کوالکام کماکان برای نیازمندی‌های ابتدایی خود از تراشه‌های قدیمی نظیر اسنپ‌دراگون 212 و اسنپ‌دراگون 425 استفاده می‌کند. پردازنده‌های اسنپ‌دراگون 429 و اسنپ‌دراگون 439 تولیدات جدید این کمپانی هستند و احتمالا به‌عنوان محرکی تشویقی برای حضور غول آمریکایی در این فضا عمل خواهند کرد.

Meizu-Pro-7-Plus-40-768x512 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

میزو پرو 7 پلاس

کوالکام با تراشه‌های سری اسنپ‌دراگون 800 خود (اسنپ‌دراگون 835 و 845) حوزه محصولات پرچم‌دار را تحت سیطره کامل قرار داده است. به‌دنبال عرضه پردازنده پرچم‌دار هلیو X30 از سوی مدیاتک طی سال گذشته، این تولیدکننده در حال فاصله گرفتن از تراشه‌های پرچم‌دار است. متاسفانه تراشه هلیو X30 تنها در اسمارت‌فون میزو پرو 7 پلاس به‌کارگیری شد؛ در حالی‌که تراشه اسنپ‌دراگون 835 کوالکام تقریبا در کلیه دستگاه‌های رده‌بالای دیگر مورد استفاده قرار گرفت. در صورت خریداری یک گوشی پرچم‌دار، این هندست به‌صورت پیش‌فرض از تراشه اسنپ‌دراگون بهره خواهد برد.

در طیف محصولات میان‌رده، پیچیدگی بیش‌تری به چشم می‌خورد. در این حوزه تراشه‌هایی از سری اسنپ‌دراگون 700، 600 و 400 کوالکام گرفته تا چیپست‌های طیف هلیو P60 و MT6750 مشاهده می‌شوند. گوشی‌هایی نظیر نوکیا 5.1 پلاس، Realme 1، اوپو F9، ال‌جی Q7 و ال‌جی ایکس پاور 2 از تراشه‌های مدیاتک استفاده می‌کنند. در عین‌حال نوکیا 7 پلاس، شیائومی Mi A2، شیائومی ردمی نوت 5 و Realme 2 Pro اسمارت‌فون‌های میان‌رده شاخص با تراشه‌های ساخت کوالکام هستند. تراشه‌های اسنپ‌دراگون در اکثر موارد به‌عنوان گزینه انتخابی بسیاری از برندهای بزرگ برای گوشی‌های میان‌رده محسوب می‌شوند.

بنابراین تراشه‌های کدام تولیدکننده مناسب‌تر هستند؟

نهایتا خریداری یک اسمارت‌فون در مقایسه با تراشه مورد استفاده در آن از اهمیت بالاتری برخوردار است. آیا شما یک گوشی قدرتمند و فاقد قابلیت‌های مشخص را خریداری می‌کنید یا ترجیح می‌دهید یک گوشی میان‌رده مقاوم در برابر آب‌خوردگی با دوربین فوق‌العاده و مجهز به جک صوتی هدفون را تهیه نمایید؟ اگر به‌دنبال سرهم‌بندی کارهای داخلی گوشی خود هستید و یا می‌خواهید یک گوشی پرچم‌دار مناسب را خریداری کنید، در این‌صورت کوالکام گزینه‌های مناسبی را برای شما در نظر گرفته است.

pocophone-f1-review-xiaomi-aa-25-768x512 مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید

در طیف محصولات میان‌رده اگرچه تراشه‌های هلیو P60 مدیاتک و چیپست محبوب اسنپ‌دراگون 660 کوالکام دارای قدرت مشابهی هستند؛ اما جدیدترین تراشه‌های سری 600 کوالکام نسبت به پردازنده هلیو P60 برتر ظاهر می‌شوند.

در طیف محصولات پایین‌رده، مدیاتک به لطف تراشه‌های سری هلیو A22 و P22 خود دست بالاتر را دارد و در مقایسه با تولیدات رده پایین کوالکام، تراشه‌های جدیدتر و کوچک‌تری را عرضه می‌کند (این موضوع بر روی کاغذ بایستی بهره‌وری مناسب‌تر دستگاه را به‌دنبال داشته باشد). همچنین پردازنده‌های جدید مجهز به درگاه ارتباطی بلوتوث 5 هستند و چنین موضوعی در این بازه قیمتی نادر است.

بعلاوه تولیدات مدیاتک عموما با قیمت‌هایی پایین‌تر نسبت به تراشه‌های کوالکام ارایه می‌شوند. این موضوع لزوما تضمین‌کننده قیمت ارزان‌تر گوشی‌های مجهز به تراشه مدیاتک نیست؛ اما چنین سناریویی را امکان‌پذیر می‌کند.

نوشته مقایسه تراشه‌های مدیاتک با کوالکام: هر آن‌چه بایستی درباره این 2 کمپانی بدانید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM

asus-novago-hands-on-7 رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM

اینتل در کنفرانس سالانه SIGGRAPH سعی کرد تا با معرفی محصول گرافیکی خود، توجهات را از سمت شرکت انویدیا و کارت‌ گرافیکی جدیدش به طرف خود جلب کند. البته کارت گرافیکی اینتل تا سال ۲۰۲۰ روانه بازار نخواهد شد، اما در حالیکه شرکت در این زمینه رقابت سختی با AMD و انویدیا خواهد داشت، همان سال ممکن است به جنگ رقیب دیگری هم برود. سال ۲۰۲۰ زمانی است که ARM لپ‌تاپ قدرتمند خود را برای به چالش کشیدن اینتل و AMD عرضه خواهد کرد. شرکت ARM در مسیر پر ریسکی قدم گذاشته است و اگر نتواند در طول این دو سال باقی مانده، تغییر مهم و قابل اعتنایی در محصولات خود ایجاد کند، به‌طور کامل شکست می‌خورد.

استفاده پردازنده‌های ARM در دستگاه‌های لپ‌تاپ اتفاق جدیدی نیست. صرف‌نظر از تعدادی از کروم‌بوک‌ها که مجهز به تراشه‌های شرکت‌های راک‌چیپس، مدیاتک و کوالکام هستند، دستگاه‌های دیگری هم در بازار وجود دارند که از محبوب‌ترین معماری CPU بهره می‌برند. اما حتی آن کروم‌بوک‌ها به نسبتِ لپ‌تاپ‌هایی که در آن‌ها از پردازنده‌های اینتل یا AMD استفاده شده، اعتبار چندانی ندارند.

در واقع چنین شرایطی است که ARM را واداشته تا امسال با معرفی Cortex-A76 اوضاع را کمی تغییر دهد. هرچند عملکرد ARM هر سال بهتر شده، اما چیپست‌های این شرکت در رابطه با قدرت خام، در برابر پردازنده‌های x86 حرفی برای گفتن ندارند. البته این موضوع چندان مهم نیست چرا که آنچه که ARM پیشنهاد می‌دهد مصالحه‌ای میانه است. برای مثال، Cortex-A76 همان سرعت کلاک پردازنده Core i5-7300U اینتل را داشته (که در سال ۲۰۱۷ عرضه شد)، اما یک سوم توان طراحی حرارتی (TDP) آن که به معنای مصرف انرژی کمتر و حرارت کمتر است، خواهد داشت. از همین حالا می‌توان تصور کرد که چه اتفاقاتی ممکن است در پردازنده‌های دیموس (Deimos) در سال ۲۰۱۹ و هرکول (Hercules) در سال ۲۰۲۰ بیافتد.

arm-client-roadmap-performance-comparison-chart-2-1 رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM

با این حال، واقعیت این است که تعداد کمی فکر می‌کنند که پردازنده‌های آرم بتوانند بر رقبای خود چیره شوند. از طرفی می‌دانیم که ویندوز ۱۰ بر روی دستگاه‌های مجهز به چیپست‌های ARM عملکرد ناامیدکننده‌ای داشته و به‌همین خاطر است که خیلی‌ها برای دست‌یابی به عمر باتری بیشتر، حاضرند کمی از سرعت کلاک پردازنده‌ها را قربانی کنند. بنابراین، موفقیت لپ‌تاپ‌های ARM، بیش از سخت‌افزار به نرم‌افزار بستگی خواهد داشت.

هم‌اکنون تنها یک سیستم‌عامل وجود دارد که کارآیی آن بر روی یک دستگاه ARM به اثبات رسیده است. اندروید بر روی این دستگاه‌ها ”کار“ می‌کند، اما این امر بدون تغییرات و اصلاحات اساسی امکان‌پذیر نخواهد بود. iOS با آن‌ها مشکل داشته و  macOS هم که اصلا جای صحبت ندارد.  ویندوز ۱۰ هم که وضعیتش مشخص است. اما Chrome OS برای این منظور، عالی است، البته به‌شرطی که تنها با اپلیکیشن‌های تحت‌وب (و برخی اپلیکیشن‌های اندروید) دمخور باشید. بنابراین اگر ARM می‌خواهد که لپ‌تاپ‌هایش برای همیشه مجهز به سیستم‌عامل گوگل باشند (که در واقع ممکن است در چند سال آینده اتفاق بیافتد)، شرایط سیستم‌عامل برای دستگاه‌های مبتنی بر ARM به ناچار باید تغییر کند.

google-pixelbook-review-sg-1 رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM

این موضوع تنها مربوط به خود سیستم‌عامل نمی‌شود، بلکه کل اکوسیستم نرم‌افزاری این لپ‌تاپ‌ها بایستی در طول این بازه زمانی بهبود بیابد. البته دو سال ممکن است زمان کوتاهی برای پورت کردن درست نرم‌افزارهای بزرگ و محبوب ویندوز و مک به سیستم‌های ARM باشد.

مگر اینکه در همین دو سال سیستم‌عامل جدیدی (Fuchsia؟) عرضه شود که همه رقبا را کنار بزند. که در این صورت لپ‌تاپ‌های وعده داده شده ARM نه‌تنها باید عملکرد مشابهی با مصرف برق کمتر داشته باشند، بلکه باید یک تجربه نرم‌افزاری قابل مقایسه‌ای با دیگر دستگاه‌ها ارایه نمایند. برای بسیاری از کاربران، این ویژگی‌ها در ویندوز متجلی است و برای عده‌ای هم شاید macOS. در حالیکه افرادی هم هستند که قادر به استفاده از Chrome OS ،iOS و حتی اندروید برای کار و بازی هستند، اما همچنان به‌خاطر نرم‌افزار قوی و قابلیت‌های ویندوز و مک، دوباره به این دو مراجعه می‌کنند و آن‌ها را ترجیح می‌دهند.

Arm_Client_Compute_CPU_roadmap_lo-res_FINAL-1 رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM

اگر ARM واقعا می‌خواهد که در بازار لپ‌تاپ، اینتل و AMD را شکست دهد، باید هم در زمینه نرم‌افزاری و هم سخت‌افزار حرفی برای گفتن داشته باشد. ARM و سازندگان چیپ‌های ARM باید همکاری نزدیکی با توسعه‌دهندگان پلت‌فرم و اپلیکیشن داشته باشند تا بتوانند تا جایی که ممکن است گذار بدون مشکلی را تجربه کنند. مسلما این موضوع نیازمند مدت زمان بیشتری خواهد بود.

نوشته رمز رسیدن به موفقیت در لپ‌تاپ‌های مجهز به پردازنده‌های ARM اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

اطلاعاتی جالب در رابطه با چیپست اگزینوس ۹۸۲۰ سامسونگ

EXYNOS اطلاعاتی جالب در رابطه با چیپست اگزینوس ۹۸۲۰ سامسونگ

در حالی‌که شرکت مدیاتک تکنولوژی استفاده از پیکره‌بندی سه خوشه‌ای در چیپ‌های خود را کنار گذاشته است‌ اما به نظر می‌رسد که سامسونگ تصمیم به ساخت این نوع چیپ‌ست‌ها گرفته است. طبق آخرین افشاگری‌های انجام شده توسط  Ice Universe چیپ‌ست بعدی سامسونگ قرار است اگزینوس ۹۸۲۰ باشد که شامل دو هسته اختصاصی Mongoose M4 و دو سری از هسته‌های دستکاری‌نشده ساخت ARM است. این سه خوشه به لطف معماری DynamIQ کمپانی ARM هر پردازشی را ممکن خواهد ساخت.

معماری ۲+۲+۴، شامل دو هسته Mongoose M4، دو هسته پرقدرت کورتکس A76 یا A75 و چهار هسته کورتکس A55 کم مصرف است. سرعت‌های کلاک این چیپ‌ هنوز معلوم نیست اما با توجه به اینکه اگزینوس ۹۸۲۰ یک چیپ‌ست پرچم‌دار است به احتمال زیاد از هسته‌های جدیدتر کورتکس A76 استفاده خواهد نمود که به‌طور تئوریک دارای سرعت‌های ۳.۳ گیگاهرتز هستند.

با وجود این، باید به این اطلاعات به دیده تردید نگاه کرد، برای اینکه اگر هسته‌های Mongoose M4 واقعا نسبت به هسته‌های پرقدرت کورتکس A76 قدرتمندتر هستند، چرا باید سامسونگ به سراغ یک طراحی سه خوشه‌ای برود و از معماری دو خوشه‌ای Mongoose M4 + Cortex-A55 استفاده نکند.

EXYNOS-450x193 اطلاعاتی جالب در رابطه با چیپست اگزینوس ۹۸۲۰ سامسونگ

نوشته اطلاعاتی جالب در رابطه با چیپست اگزینوس ۹۸۲۰ سامسونگ اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

سامسونگ با ARM برای ساخت چیپ‌های ۷ نانومتری با سرعت‌ ۳ گیگاهرتزی همکاری می‌کند

chips سامسونگ با ARM برای ساخت چیپ‌های ۷ نانومتری با سرعت‌ ۳ گیگاهرتزی همکاری می‌کند

سامسونگ اعلام کرده که همکاری‌های خود با شرکت ARM را برای تولید اولین چیپ‌های ۷ نانومتری و ۵ نانومتری با سرعت‌های کلاک ۳ گیگاهرتزی و بالاتر از آن توسعه می‌دهد.

ARM شرکتی است که تنها بر روی طراحی چیپ‌ست‌های نیمه‌هادی و ارایه لایسنس مالکیت فکری به تولیدکنندگان مختلف تمرکز دارد. لازم به ذکر است که چیپ‌های با مقیاس کوچک بسیار هزینه‌بر بوده و به همین دلیل است که حتی شرکت‌های بزرگی مانند سامسونگ برای ساخت برخی محصولات خود به ARM متکی هستند.

اما در مورد پردازنده‌ها باید اشاره کنیم که چیپ‌های کوچک‌تر به معنای ترانزیستورهای استفاده شده بیشتر در هر میلی‌مترمربع است که می‌تواند به روش‌های مختلفی قابل کاربرد باشد: یکی میزان قدرت بیشتر در یک چیپ با ابعاد برابر با سایر چیپ‌ها و دیگری قدرت برابر در یک چیپ با سایز کوچک‌تر. ترانزیستورهای کوچک‌تر همچنین راندمان انرژی بهتری دارند که این موضوع منجر به ایجاد حرارت کم‌تر و سرعت‌های پردازش‌ بالاتر می‌شود. سرعت بالاتر نیز به معنای محاسبات بیشتر در هر ثانیه است.

اما اگر به موضوع اصلی برگردیم، چیپ‌ست‌های جدید، از پلت‌فرم‌های فیزیکی آرتیزان ARM استفاده خواهند نمود و بر پایه تکنولوژی‌های تولیدی ۷LPP و ۵LPE سامسونگ تولید می‌شوند. اما مصرف باتری کم‌تر این تراشه‌ها، سرعت‌های کلاک ۳ گیگاهرتزی را برای نسل بعدی پردازنده‌های ARM یعنی کورتکس A76 فراهم خواهد ساخت.

در‌ حالی‌که پردازنده‌های قدرتمند همه خواسته‌های کاربر را در اختیار او قرار می‌دهد، اما هوش مصنوعی و بسیاری از ماژول‌های یادگیری ماشینی نیز از این پردازنده‌های جدید بهره‌مند خواهند شد.

اگر بخواهیم از زاویه دیگری به موضوع نگاه کنیم، باید بگوییم که هم اسنپ‌دراگون ۸۴۵ که در حال‌حاضر در اکثر دستگاه‌های بالارده اندرویدی یافت می‌شود و هم پردازنده A11 اپل، از تکنولوژی ۱۰ نانومتری بهره می‌برند، در حالی‌که دستگاه‌های میان‌رده معمولا از معماری ۱۴ تا ۲۸ نانومتری استفاده می‌کنند.

کورتکس A76  اولین چیپ ARM بوده که تماما ۶۴ بیتی است اما برای کاربردهای ۳۲ بیتی نیز پشتیبانی‌های لازم را به‌عمل خواهدآورد، بنابراین از بابت سازگاری این چیپ مشکلی وجود ندارد. طبق معمول، این تراشه با  یک پردازنده گرافیکی که این‌بار احتمالا Mali G76 است همراه خواهد شد.

به گفته سامسونگ اولین محموله چیپ‌های ۷ نانومتری قبل از پایان امسال آماده می‌شوند. با در نظر گرفتن این برنامه زمانی، انتظار می‌رود که اولین دستگاه‌های مجهز به پردازنده کورتکس A76 اوایل سال ۲۰۱۹ که همزمان است با معرفی گلکسی اس ۱۰ روانه بازار شوند.

نوشته سامسونگ با ARM برای ساخت چیپ‌های ۷ نانومتری با سرعت‌ ۳ گیگاهرتزی همکاری می‌کند اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

احتمال رونمایی سامسونگ از هسته پردازشی مانگوس ۴ در نسل بعدی تراشه اگزینوس ۹۸۲۰

Samsung-Mongoose-4-core-leaked-expected-to-debut-on-next-generation-Exynos-9820-SoC احتمال رونمایی سامسونگ از هسته پردازشی مانگوس 4 در نسل بعدی تراشه اگزینوس 9820

اگزینوس ۹۸۲۰، نسل بعدی تراشه‌های ساخت سامسونگ خواهد بود. این تراشه جدید با استفاده از فرآیند ۷ نانومتری FinFET تولید می‌شود و بر اساس پیش‌بینی‌ها از پردازنده جدید سامسونگ موسوم به مانگوس ۴ بهره خواهد برد.

به گفته یک شخص خبرچین با نام Ice Universe، پردازنده مانگوس ۴ نه تنها نسبت به هسته‌های کورتکس A-76 شرکت ARM قدرتمندتر است؛ بلکه از بهره‌وری انرژی بالاتری نیز برخوردار خواهد بود. این در حالی‌ست که بر اساس اظهارات کمپانی ARM، هسته کورتکس A-76 می‌تواند با حداکثر فرکانس ۳.۳۰ گیگاهرتز فعالیت نماید. توضیحات ارایه شده در توئیت Ice Universe نشان می‌دهند که مانگوس ۴ سرعتی فراتر از پردازنده ساخت ARM خواهد داشت.

Samsung-Mongoose-4-core-leaked-expected-to-debut-on-next-generation-Exynos-9820-SoC احتمال رونمایی سامسونگ از هسته پردازشی مانگوس 4 در نسل بعدی تراشه اگزینوس 9820

Ice Universe پیش‌بینی می‌کند که چیپست اگزینوس ۹۸۲۰ در بنچ‌مارک چندهسته‌ای گیک‌بنچ به امتیازی بالاتر از ۱۳ هزار دست یابد. بر اساس گزارشات، تراشه A12 اپل نیز طی ماه گذشته آزمون بنچ‌مارک مشابهی را پشت سر گذاشت و به عقیده شخص خبرچین ظاهرا این نمره، مشابه امتیاز جدیدترین تراشه موبایلی ساخت اپل است.

کمپانی سامسونگ، تراشه‌های تحت مالکیت خود را به صورت بومی طراحی و تولید می‌کند؛ در حالی‌که هم اکنون شرکت TSMC تراشه A12 طراحی شده توسط اپل را با استفاده از فرآیند ۷ نانومتری به صورت انبوه تولید نموده است.

iceicebaby احتمال رونمایی سامسونگ از هسته پردازشی مانگوس 4 در نسل بعدی تراشه اگزینوس 9820

توئیت منتشر شده توسط Ice Universe درباره پردازنده مانگوس ۴ و تراشه اگزینوس ۹۸۲۰ سامسونگ

نکته جالب‌توجه این است که ارزیابی‌های تراشه A12 ظاهرا نشان می‌دهند که در حال حاضر این چیپست حدودا ۲۳ درصد بیش‌تر از پیش‌بینی‌ها انرژی مصرف می‌کند. اگرچه مسلما تراشه مذکور پیش از عرضه ۳ مدل آی‌فون جدید در اواخر سال جاری بهینه‌سازی خواهد شد.

انتظار می‌رود که با معرفی اسمارت‌فون سامسونگ گلکسی S10 در سال آینده، برای نخستین بار از تراشه اگزینوس ۹۸۲۰ با پردازنده مانگوس ۴ رونمایی شود. احتمالا در رویداد CES که طی ماه ژانویه در شهر لاس‌وگاس برگزار می‌شود، شاهد تحقق این پدیده خواهیم بود. سامسونگ به دنبال جابه‌جایی جدول زمانی برنامه‌های خود و تطابق آن با اسمارت‌فون تاشو گلکسی X (یا با هر نام دیگری) است.

نوشته احتمال رونمایی سامسونگ از هسته پردازشی مانگوس ۴ در نسل بعدی تراشه اگزینوس ۹۸۲۰ اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

براساس شایعات، آی‌مک پرو با پردازنده کمکی A10 Fusion عرضه خواهد شد

از زمان‌های گذشته شایعات زیادی حول این موضوع مطرح شده که بالاخره یک روز شرکت اپل می‌تواند یک کامپیوتر مک را با چیپست ARM عرضه کند. ما همچنان منتظر مشاهده چنین رویدادی هستیم. اما براساس آخرین شایعات به‌نظر می‌رسد که آی‌مک پرو آینده برای نخستین بار می‌تواند نشان دهد که شرکت اپل یک کامپیوتر مک را با چیپست ARM تولید کرده است؛ حتی اگر این چیپست، به عنوان پردازنده کمکی مورد استفاده قرار گرفته باشد.

موارد مذکور براساس اظهارات توسعه‌دهندگانی با نام‌های استیو تروتن-اسمیت و جاناتان لوین از وب‌سایت 9to5Mac مطرح شده‌اند. این افراد، موفق به کشف اطلاعاتی پیرامون نرم‌افزار BridgeOS 2.0 شده‌اند که به امکان تحقق این شایعات، اشاره می‌کنند.

فرض بر این بوده که اطلاعات مطرح شده، صحیح هستند. کامپیوتر آی‌مک پرو می‌تواند به همراه یک چیپست A10 Fusion به عنوان پردازنده کمکی عرضه شود (این مشابه همان چیپست مورد استفاده در گوشی‌های آی‌فون 7 و 7 پلاس است).

همچنین توسعه‌دهنده دیگری با نام گیلرمه رامبو، یک پتانسیل کاربردی چیپست A10 فیوژن را آشکار کرده است که به آی‌مک پرو امکان فعال‌سازی قابلیتی موسوم به ” Hey Siri ” را می‌دهد. ویژگی دستیار دیجیتالی که جای خالی آن در macOS احساس می‌شود. تروتن اسمیت اضافه می‌کند که بهره‌گیری از پردازنده A10 فیوژن، بدون این‌که موجب آشفتگی کاربران و توسعه دهندگان شود، امکان کنترل منسجم‌تر سیستم عامل macOS را برای اپل فراهم خواهد کرد.

در اصل شرکت اپل در ابتدای سال جاری و طی کنگره WWDC، آی‌مک پرو را معرفی کرد. اما در طول معرفی این محصول، هیچ اشاره‌ای به پردازنده A10 فیوژن نشد. براساس شنیده‌ها، این کامپیوتر از 18 هسته پردازنده‌های Xeon شرکت اینتل پشتیبانی می‌کند؛ اما همان‌طور که گفته شد، هیچ اشاره‌ای به پردازنده A10 نشده است. ممکن است A10 به یک ویژگی شگفت‌انگیز بدل شود. هر دو موضوع پس از عرضه آی‌مک پرو مشخص خواهند شد. مطابق آخرین شنیده‌ها، عرضه این محصول برای انتهای سال 2017 برنامه‌ریزی شده است.

نوشته براساس شایعات، آی‌مک پرو با پردازنده کمکی A10 Fusion عرضه خواهد شد اولین بار در پدیدار شد.