اگر از نظر زمین‌شناسی بخواهیم استرالیا را بررسی کنیم، می‌توان گفت مکانی نسبتا آرام برای زندگی است. زمین‌لرزه‌های نادر و ملایمی وجود دارد و آتشفشان‌های زیادی نیز در طول هزاران سال در سرزمین اصلی وجود نداشته است. اما استرالیا همیشه اینطور نبوده است. در حقیقت این مکان مملو از بقایای آتشفشان‌های زیادی است که با نظم شگفت‌انگیزی طی 80 میلیون سال گذشته پوسته سطح زمین را از بین برده‌اند. در ادامه این مقاله با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

مطالعه جدیدی نشان می‌دهد برخی از دوره‌های غیرمعمولی فعالیت آتشفشان‌ها به دلیل فشار کف دریا در زیر صفحه است که باعث فوران شدید در طول قاره می‌شود. صخره‌های آتشفشانی از کوه کریدل در تاسمانیا گرفته تا مناطق معروف اورگان پایپس ویکتوریا و قله‌های چشمگیر گلس هوس در کوئینزلند، همگی در سواحل شرقی استرالیا قرار گرفته‌اند.

اینکه دقیقا چه چیزی باعث بوجود آمدن این کوه‌ها و مناطق آتشفشانی شده است، کاملا واضح نیست.

بن ماتر (Ben Mather)، دانشمندی در حوزه زمین‌شناسی، از دانشگاه سیدنی می‌گوید:

استرالیا در منطقه معروف حلقه آتش اقیانوس آرام قرار ندارد که این همه آتشفشان و زمین‌لرزه تولید می‌کند. بنابراین، توضیح دیگری نیاز است تا دلیل وجود این تعداد از آتشفشان‌ها را در سواحل شرقی استرالیا بیان کند.

آتشفشان‌ها در بسیاری از نقاط جهان به دور از لبه‌های صفحات تکتونیکی و به دلیل افزایش گرما به وجود می‌آیند. این افزایش گرما باعث خرد شدن پوسته می‌شوند و در نتیجه آتشفشانی ایجاد می‌شود. همانطور که پوسته در دمای بالا خرد می‌شود، ماگما نیز به سطح بالاتر هدایت می‌شود.

با این وجود به نظر می‌رسد که آتشفشان‌های داغ مانند مناطقی هستند که در همه جا گسترش می‌یابند. بسیاری از آتشفشان‌های استرالیا به تنهایی در منطقه‌ای قرار گرفته‌اند. ماتر گفته است:

کوه‌های آتشفشانی استرالیا به جای انفجارهای عظیم مانند کوه‌های Krakatoa یا Vesuvius یا آتشفشان‌های کوه فوجی، بیشتر شبیه حباب‌هایی است که هنگام درست کردن پنکیک در ماهیتابه ایجاد می‌شود.

این مسئله ممکن است به دلیل مکانیزم مختلفی در شیمی رخ داده باشد. مخلوط‌های فرار مواد ممکن است در اثر تشکیل گازهایی ایجاد شده باشد که از قسمت‌های ضعیف قاره به سمت بالا هجوم می‌آورند و در نتیجه منجر به تشکیل آتشفشان‌هایی مانند بسیاری از مواردی که در سراسر استرالیا پیدا می‌کنیم، شود.

این فرضیه، فرضیه بسیار محکمی است که شواهد خوبی برای تأیید آن وجود دارد، اما اینکه در مرحله اول ممکن است چنین مخلوط‌هایی از کجا منشأ گرفته باشند، بی‌پاسخ می‌گذارد.

البته این آتشفشان‌ها ممکن است به دلیل چرخش سنگ مذاب به وجود آمده باشند، زیرا در آن هنگام قاره‌ای در زیر منطقه‌ای دیگر می‌لغزد یا جریان‌های چرخشی از گوشته زمین در قسمت‌های پایین پوسته حرکت می‌کنند. این وقایع ممکن است چندین میلیون سال آتشفشانی را توضیح دهند. برای پوشش 100 میلیون سال تاریخ آتشفشانی به یک مدل گسترده با استحکام بالا احتیاج داریم.

علاوه بر این، بدست آوردن این شواهد ممکن است دلیل وجود آتشفشان‌های مشابهی را در سطح همسایه زیر آب آن، قاره گمشده زلاندیا، نیز توضیح دهد. این مناطق آتشفشانی در واقع در یک بخش 5000 کیلومتری از پوسته زمین گسترش یافته‌اند.

اما هیچ یک از نظریه‌ها نمی‌تواند تمامی این پدیده‌ها را توضیح دهد. این دوره گسترده از فعالیت‌های زمین‌شناسی خوشبختانه با غرق شدن بخش بزرگی از صفحه اقیانوس آرام تا شرق استرالیا، از سنگر تونگا-کرمادک در شرق و شمال نیوزیلند، در یک زمان رخ داده است.

در این آتشفشان‌ها، هزاران کیلومتر از بستر دریا به آرامی زیر فلات قاره استرالیا تحت فشار قرار می‌گیرد و مواد خاکی غنی از مواد معدنی فرار که توسط موجودات دریایی ایجاد شده است را با خود همراه می‌کنند.

ماتر اینچنین اظهار کرده است:

آنچه منطقه شرقی استرالیا و زلاندیا را از هم متمایز می‌کند این است که کف دریا که از غرب اقیانوس آرام به زیر قاره رانده می‌شود، مواد غنی از کربن بسیاری را با خود می‌آورد.  این عامل ایجاد منطقه‌ای در زیر ساحل شرقی استرالیا با مواد فرار غنی شده است.

این تئوری نه تنها دوره‌های فعالیت آتشفشانی را که قدمت آن به میلیون‌ها سال قبل برمی‌گردد توضیح می‌دهد، بلکه میزان رسیدن آن در اعماق فضای داخلی قاره را نیز آشکار می‌کند.

با توجه به اینکه هنوز در شرق استرالیا نمی‌توانیم از سنسورهای لرزه‌ای مناسب استفاده کنیم، یافتن شواهد کافی برای تأیید این نظریه کار آسانی نیست؛ اما محققان اطمینان دارند که داده‌های ما با این مدل جدید مطابقت دارد. ایزوتوپ‌های جمع‌شده از سازه‌های سنگ‌های آتشفشانی در پایین ساحل نیز با انواع لایه‌های ضخیم در کف اقیانوس که در گوشته قرار دارند، مطابقت دارد.

ماتر در این باره نیز اشاره کرده است:

قله‌های فعال آتشفشانی با میزان مواد آتشفشانی در Tonga-Kermadec در شرق نیوزیلند منطبق است.

چنین توضیحاتی که ما به دنبال آن هستیم، فقط برای تاریخ زمین‌شناسی استرالیا نیست، بلکه این تئوری می‌تواند برای توضیح زمینه‌های مشابه فعالیت در سراسر جهان، از جمله شرق چین و غرب ایالات متحده استفاده شود.

اکنون سوالی که به وجود می‌آید این است که آیا ممکن است در آینده نزدیک گونه‌های جدید انفجاری در استرالیا تشکیل شود؟ پاسخ این سوال البته هنوز مشخص نیست. با وجود اینکه مناطق آتشفشانی زیادی در قلب استرالیا قرار گرفته است، نمی‌توان گفت که روزهای فعالیت زمین‌شناسی آن‌ها به پایان رسیده باشد و یا آن‌ها غیرفعال شده باشند.

نوشته استرالیا در گذشته مکانی برای آتشفشان‌های فعال بوده است! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اگر دو کلمه بافندگی (knitting) و همه‌گیری (pandemic) را باهم در اینترنت سرچ کنید، حدود 23 میلیون سایت به عنوان نتیجه بالا می‌آید. اگر بافندگی در طول همه‌گیری را نیز سرچ کنید، حدود 266 میلیون سایت برای شما فراهم می‌شود، اولین سایت نیز خرس عروسکی را نشان می‌دهد که ماسکی بر صورت دارد. در ادامه این مقاله با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

در سایت‌های بعدی می‌توانید داستان زندگی افراد را در طی همه‌گیری و ارتباط آن با بافندگی ببینید، یا اینکه چگونه بافندگی در طول بحران ویروس کرونا تبدیل به فعالیت جالبی شده است و بسیاری از تجربه‌های شخصی ببینید. یکی از این تجربه‌ها، در مورد نقش مهم بافندگی در مادری است که پس از مرگ ناگهانی دخترش توانسته دوباره به زندگی برگردد.

نویسنده این مقاله اینچنین اظهار کرده است که در هفته گذشته، به جلسه‌ای دعوت شده‌ام تا در مورد بافندگی صحبت کنم زیرا درباره ارتباط بافندگی با پزشکی مقالاتی نوشته بودم (این مقاله در سال 1992 منتشر شده بود و درباره زندگی افرادی بود که در کنار بقیه کارهای خود بافندگی نیز انجام می‌دهند).

من در بحث گروهی از صنعتگران برای اینکه چرا انجام دادن کارهای دستی مهم است، پیوسته بودم. در بین آن‌ها افرادی بودند که کارهای بافندگی انجام می‌دادند و با رعایت فاصله اجتماعی و استفاده از ماسک در جمع ما قرار داشتند، علاوه بر آن‌ها افرادی نیز به صورت آنلاین و مجازی از خانه به پیوسته بودند.

در اتاق نشسته بودیم و وسایل مورد نظرمان در دستانمان بود. سپس من کمی در مورد بافندگی، تحقیق در مورد بافندگی (و سایر صنایع دستی) برای ارتقای سلامت و کاهش استرس و سایر تمرینات مغزی و تعاملات اجتماعی برای جلوگیری از زوال عقل صحبت کردم.

خانم‌های حاضر در این جلسه همه در طی همه‌گیری بافندگی می‌کردند. یکی از این افراد گفته بود که او در دو ماه اول قرنطینه هیچ کاری به جز بافندگی انجام نداده است و مطمئنا به دلیل کمبود نخ نبوده است. او به تازگی به آپارتمانی بزرگتر منتقل شده بود، در نتیجه تا حدی فضای بیشتری برای کامواهای خود دارد. جرقه شروع کار او زمانی بود که شبی برق قطع شده بود، بنابراین او به فکر بافتن یک کلاه پشمی افتاد، از همان جا بود او دوباره شروع به بافتن وسایل کرد. از آن زمان او چیزهای زیادی بافته و آنها را به خیریه اهدا کرده است. فرد دیگری مشغول بافتن لباسی برای خواهرزاده خود بود. او اینچنین گفته بود:

مطمئن نیستم چه زمانی او را ملاقات می‌کنم، اما بافندگی به من کمک زیادی کرد تا با استرس کنار بیایم.

سرانجام فرد دیگری نیز فرصت پیدا کرده بود تا ژاکت‌هایی را که مدت زیادی ناتمام مانده بودند را به پایان برساند و کت‌های جدیدی ببافد.

بافندگی باعث می‌شود در لحظه زندگی کنم، من به عنوان کسی که کلاس‌های زیادی برای ذهن‌آگاهی و مدیتیشن رفته‌ام و موفق نشده‌ام، بافندگی ذهن من را آرام می‌کند و مرا به طور واقعی در لحظه نگه می‌داشت. دستانم حرکت می‌کنند، من از حرکت آنها مطلع هستم. نخ از طریق انگشتان من، اطراف انگشتان من حرکت می‌کند، و من از تنش آگاه هستم (تنش اصطلاح تخصصی در بافندگی است و البته دارای اهمیت استعاری خاصی نیز هست).

و با این حال، در لحظه همه‌گیری، نخی که به دور انگشتانم می‌گذشت، مرا به گذشته، فراتر از این سال عجیب و وحشتناک و اعضای خانواده دورتر می‌برد. در آن زمان با نخ مخملی زیبایی که خریده بودم مشغول کار بودم، در یک جلسه مربوط به کودکان در نیواورلئان شرکت کردم و در دسامبر گذشته در سفر خانوادگی از شهر نیویورک به نیوهمپشایر شروع به بافتن یک روسری برای دخترم کردم.

همانطور که ردیف بعدی را می‌بافتم، به روزهای گذشته فکر می‌کردم: جلسات بزرگ حرفه‌ای. سفر معمولی از شهری به شهر دیگر، رفتن به رستوران‌ها و بازدید یک ساعته از فروشگاه کاموافروشی، همگی دوباره در ذهنم نقش بسته بود.

به این فکر کردم که به راحتی می‌توانم در هر روز مقداری از آن‌ها را ببافم، وقتی این روسری تمام شد، باید پروژه بعدی را شروع کنم. من بلافاصله تشخیص دادم که من اینگونه از خود مراقبت می‌کنم. با بافندگی از مسائل ناراحت‌کننده در این روزها به سرعت عبور می‌کنم و به بافندگی روی می‌آورم.

بافندگی چیزی است که از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شود، مثلا من از مادر پدرم و او نیز از مادربزرگش آموخته بود. او بافندگی را به جای سبک انگلیسی، با سبک قاره‌ای آموخته است. من به جای اینکه نخ را بپیچم، با قلاب در دست راست می‌گیرم.

ما نباید این نسل‌ها را نادیده بگیریم. اگر از بافندگی چیزی می‌دانید، اکنون زمان آن است که آن را انتقال دهید و می‌توانید از ویدیوهای موجود در یوتیوب و فضای اینترنت نیز استفاده کنید. هم برای نوع بافتن انگلیسی و هم جهانی ویدیوهایی وجود دارد.

راشل شوستر (Rachel Schuster)، صاحب Ewe and You، در مورد استفاده از مردم از راه دور برای تقویت حس اجتماعی که در فعالیت‌های گروهی ایجاد می‌شود اینچنین گفت:

بسیاری از مشتریانم شروع به بافتن می‌کنند و سپس آن را به خیریه اهدا می‌کنند. شما فقط شروع به بافتن کنید و سپس ادامه دهید. وقتی احساس ناراحتی ‌کنید، بافندگی است که به نجات شما می‌آید.

درست است که باید در لحظه زندگی کنیم، اما به آینده و گذشته نیز احتیاج داریم. اکنون هر روز با بافتن چند سانتی‌متر از شال دخنرم، نخ را در انگشتانم احساس خواهم کرد، در لحظه خواهم بود، اما در آن لحظات، به گذشته و کارهایی که انجام داده‌ام نیز فکر خواهم کرد. با فکر اینکه دوباره آدم‌هایی که دوستشان دارم را قرار است ببینم، دلگرم می‌شوم و سپس بافتنی را تکمیل می‌کنم.

نوشته بافندگی به کاهش استرس کمک می‌کند! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

با انتخاب جو بایدن (Joe Biden) به عنوان رییس جمهور آمریکا، ایالات متحده قرار است دوباره به توافق‌نامه پاریس بپیوندد. تعهد این کشور در سال 2015 برای مهار گرمای زمین تا 2 درجه سانتی‌گراد به عنوان بخشی از یک تلاش بین‌المللی تأیید شده است. آن‌ها متعهد شده‌اند که مقدار انتشار کربن را کاهش دهند. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

اما پیشرفت این کشور در این تعهدات از سال 2015 خیلی کند بوده است. امضاکنندگان توافق‌نامه پاریس باید اقداماتی را به نام کمک‌های ملی تعیین‌شده متعهد شوند. آخرین مجموعه این کمک‌ها قرار است در سال 2020 منتشر شود، اما با گذشت زمان بسیاری از آنها هنوز منتشر نشده‌اند.

امیدواریم که این فرآیند نتایج خوبی به همراه داشته باشد. اما برخی از کشورها از جمله استرالیا، نیوزیلند، روسیه و اندونزی قبلاً اعلام کرده‌اند که بر خلاف توافق‌نامه، بلندپروازی‌های خود را در این دوره افزایش نخواهند داد. سیاست‌های جهانی همراه با کمک‌های ملی تعیین‌شده، 66 درصد احتمال نگه داشتن دمای کره زمین در زیر 2.9 درجه سانتی گراد را تا پایان قرن تخمین می‌زنند.

اکنون در معرض خطر قرار داریم. با تأیید هدف‌های گسترده توافقنامه پاریس، اکنون توجه دولت‌ها باید روی اجرای سریع آن معطوف شود. مسئله مهمی که وجود دارد، ماده شش، بحث‌انگیزترین قسمت توافق‌نامه است. این مقاله به چگونگی همکاری کشورها از طریق بازارهای کربن، تجارت آلایندگی و پشتیبانی از کشورهای کمتر توسعه یافته در سطح بین‌المللی، ملی و محلی می‌پردازد.

این مسئله چگونگی پشتیبانی جهان از راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت برای تغییرات آب و هوایی، که از منابع کربن طبیعی مانند جنگل‌ها محافظت و گسترش می‌یابد، شکل خواهد گرفت. زیستگاه‌های کربن آبی به عنوان مثال گیاه حرا، شوره‌زار و علفزارهای گیاهان دریایی در نظر بگیرید. 151 کشور حداقل یکی از این ذخایر کربن طبیعی را در خود دارند. اگر از تخریب آن‌ها جلوگیری کنیم، نیمی از گیگاتن کربن‌دی‌اکسید در سال صرفه جویی می‌شود یعنی بیشتر از کل انتشار کربن سالانه انگلیس.

سرمایه‌گذاری در کربن آبی

حفاظت از این اکوسیستم‌ها به توانمندسازی جوامع محلی برای هدایت این تلاش‌ها بستگی دارد. کنیا نمونه‌ای از فرصت‌ها و چالش‌ها است. این کشور 61 هزار و 271 هکتار گیاه حرا و 31 هزار و 700 هکتار گیاهان دریایی دارد که در مجموع حداقل 77 میلیون تن کربن ذخیره می‌کنند، این مقدار بیش از 11 برابر انتشار سالانه کربن‌دی‌اکسید کشور است. این زیستگاه‌های زیبا با پرورش گونه‌هایی که صیادان محلی صید می‌کنند، باعث درآمدزایی برای هزاران نفر در امتداد ساحل می‌شود و بازدیدکنندگان از سراسر جهان را به خود جلب می‌کنند.

خوشبختانه کشور کنیا میزبان نمونه‌های برجسته برای متوقف کردن تجارت کربن است و راه‌حل‌های طبیعی برای تغییرات آب و هوایی ارائه می‌دهد. افراد و سازمان‌ها می‌توانند مستقل از توافق‌نامه‌های بین‌المللی مانند پاریس، میزان آلودگی کربن خود را جبران کنند.

یکی از پروژه‌ها میکوکو پاموجا (حرا در کیسوائلی) است که از یک جنگل حرا در خلیج گازی، جنوب کنیا محافظت می‌کند. کربنی که با صرفه‌جویی و گسترش این حرا صرفه‌جویی می‌شود به طور مستقل تأیید شده و پول جمع شده برای نهالستان‌های درختان، اجاق‌های چوبی کارآمد و گشت‌های جنگلی که از شکار غیرقانونی جلوگیری کرده و سلامت جنگل را کنترل می‌کنند، هزینه می‌شود. همچنین به صندوق سود جامعه کمک می‌کند. این پول نیز برای ساخت مدارس، بیمارستان‌ها یا سایر پروژه‌های اجتماعی توسط جامعه محلی اتخاذ می‌شود.

این چنین اقدامات نسبت به اقدامات قدیمی به نظر کوچک و کنترل‌شده به نظر می‌رسند. بر اساس این معاهده، تجارت کربن اغلب بودجه پروژه‌های بزرگ سبز و فناوری انرژی را تأمین می‌کرد، اما تحقیقات نشان می‌دهد که احتمالاً تا 85 درصد این موارد حتی بدون جبران بودجه اتفاق افتاده است.

کنیا می‌تواند از حفاظت و گسترش تمامی اکوسیستم‌های کربن آبی خود در کمک‌های ملی تعیین‌شده کشور استفاده کند و تعهدی برجسته در مورد حفاظت از آنها بگیرد. اما این امر بدون منابع درآمد جدید اتفاق نخواهد افتاد.

هزینه این موارد می‌تواند از تجارت آلایندگی در یک بازار بین‌المللی تازه تأسیس تأمین شود که در ماده 6 مقاله پیش‌بینی شده بود. این بازار برای موفقیت باید چیزهایی که از پروژه‌های داوطلبانه کوچک یاد گرفته است را در سطح ملی استفاده کند. در صورت موفقیت سه چالش عمده وجود دارد.

درست عمل کنید!

ابتدا خطر شمارش دوبرابری وجود دارد. اگر کشورهای ثروتمند برای حفاظت از زیستگاه‌های کربن آبی در کنیا بودجه تأمین می‌کنند، این مزایای اقلیمی در کمک‌های ملی تعیین‌شده کنیا یا تأمین‌کننده مالی لحاظ شده است؟ دوم آنکه آیا پروژه‌های داوطلبانه بازار می‌توانند به کل کمک‌های ملی تعیین‌شده یک کشور کمک کنند؟ و اگر چنین است چگونه انعطاف‌پذیری و کنترل محلی را که باعث موفقیت آنها شده است، حفظ می‌کنند؟

سرانجام و شاید مهم‌تر از همه این باشد که ایده کامل تجارت کربن اگر به عنوان بهانه‌ای برای اقدام نکردن به حساب بیاید، خطرناک خواهد بود. تجارت کربن نباید به آلاینده‌های بزرگ اجازه دهد از کاهش فوری انتشار گازهای گلخانه‌ای اجتناب کنند.

تنظیم قوانینی که بر تجارت آلاینده‌ها، تأمین مالی و حمایت از کشورهای در حال توسعه بیش از 2021 حاکم باشد، امری حیاتی خواهد بود. حتما باید اطمینان حاصل شود که سرمایه‌گذاری برای پروژه‌های اضافی انجام می‌شود و حقوق جوامع وابسته به اکوسیستم‌های غنی از کربن رعایت می‌شوند. راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت با تمام مزایای اضافه شده آنها برای حیات وحش و رفاه محلی، باید برجسته باشند. همه طرف‌های توافقنامه پاریس باید متعهد شوند تا کاهش فوری انتشار گازهای گلخانه‌ای را نشان دهند، نه اینکه جبران آن را بهانه‌ای برای اقدام نکردن بدانند.

انتخاب جو بایدن به عنوان رئیس جمهور ایالت متحده گامی درست در این مسیر بود. اکنون دیگر زمان شروع اقدامات فرارسیده است.

نوشته زمان آن رسیده است که تجارت کربنی بین کشورها را متوقف کنیم! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

بسیاری از ما این جمله را شنیده‌ایم: «بدون کت بیرون نروید، هوا سرد است، لباس گرم بپوشید، وگرنه سرما می‌خورید.»

می‌توان گفت این جمله دقیقا درست نیست؛ مانند بسیاری از موارد، واقعیت پیچیده‌تر از این حرف‌ها است. در اینجا تفاوتی وجود دارد: سرد بودن هوا دلیل بر سرد شدن شما نیست. اما این واقعیت که هوای سرد باعث می‌شود بدن در برابر سرماخوردگی یا آنفولانزا ضعیف‌تر شود، درست است. هنوز خیلی زود است که بگوییم چگونه هوا بر ویروس کرونا تأثیر می‌گذارد، اما دانشمندان فکر می‌کنند که این رفتار متفاوت از ویروس‌های سرماخوردگی و آنفولانزا است.

بنابراین در ادامه به آنچه واقعا اتفاق می‌افتد، نگاهی می‌اندازیم، پس در ادامه این مقاله با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

بسیاری از ویروس‌ها، از جمله راینو ویروس بیشتر عامل سرماخوردگی و آنفلوانزا هستند و در دمای سردتر سریع‌تر تکثیر می‌شوند. به همین دلیل این ویروس‌ها در زمستان به راحتی گسترش می‌یابند. پوشیدن لباس گرم لزوما تفاوتی ایجاد نمی‌کند.

انتقال ویروس در هنگام سرد بودن هوا راحت‌تر است

هوای سرد ممکن است غشای خارجی ویروس آنفلوانزا را تغییر دهد. غشا را جامدتر و پلاستیکی‌تر می‌کند. دانشمندان بر این باورند که پوشش لاستیکی انتقال ویروس را از شخصی به شخص دیگر آسان می‌کند.

این فقط هوای سرد زمستانی نیست که باعث ایجاد مشکلاتی می‌شود. هوایی که علاوه بر سرما خشک باشد با شیوع آنفولانزا ارتباط دارد. یک مطالعه در موسسه ملی بهداشت نشان می‌دهد که هوای خشک زمستانی به ویروس آنفولانزا بیشتر کمک می‌کند تا به مدت بیشتری عفونی بماند.

چگونگی پاسخ سیستم ایمنی بدن شما در هوای سرد نیز بسیار مهم است. استنشاق هوای سرد ممکن است بر پاسخ ایمنی در دستگاه تنفسی تأثیر منفی بگذارد و منجر به ورود راحت‌تر ویروس‌ها شوند. به همین دلیل پوشیدن بینی و دهان ممکن است موثر باشد.

همچنین، بیشتر افراد در زمستان از نور خورشید کمتر برخوردار می‌شوند. این یک مشکل است، زیرا خورشید منبع اصلی ویتامین دی است که برای سلامت سیستم ایمنی بدن ضروری است. فعالیت بدنی نیز عامل دیگری است که در زمستان کاهش می‌یابد. افراد سه برابر بیشتر احتمال دارد ورزش را در شرایط برفی یا یخی به تأخیر بیندازند.

در عوض‌، مردم وقت بیشتری را در خانه خود می‌گذرانند. این معمولا به معنای تماس نزدیکتر با دیگران است که منجر به شیوع بیماری می‌شود. ویروس‌های تنفسی معمولا در شعاع یک متر و هشتاد سانتی‌متری (شش فوت) فرد آلوده گسترش می‌یابند. وقتی در خانه هستید، احتمال اینکه از این فاصله به هم نزدیکتر باشید بسیار زیاد است.

علاوه بر این، هوای سرد باعث می‌شود چشم و غشای مخاطی بینی و گلو خشک شود. از آنجا که ویروس‌هایی که باعث سرماخوردگی و آنفولانزا می‌شوند به طور معمول از طریق بینی استنشاق می‌شوند، ویروس می‌تواند با سهولت بیشتری به این مجاری خشک و ضعیف انتقال یابد.

آنچه شما می‌توانید انجام دهید

در حالی که نتیجه نهایی این است که سرما باعث بیماری سرماخوردگی نمی‌شود، اما راهکارهایی وجود دارد که می‌توانید در تمام طول سال خود را از بیماری در امان نگه دارید.

• دستان خود را مرتبا بشویید.
• به صورت خود دست نزنید، برخی مردم گاهی اوقات بین 9 تا 23 بار در یک ساعت این کار را انجام می‌دهند.
• روزانه به طور میانگین هشت لیوان آب بنوشید، اما بسته به نوع زندگی و اندازه بدنتان می‌تواند تغییر کند.
• رژیم غذایی متعادل داشته باشید. سبزیجات برگ‌دار و سبز تیره سرشار از ویتامین‌هایی هستند که برای سیستم ایمنی بدن مفیدند. تخم مرغ، شیر غنی شده، ماهی آزاد و ماهی دارای ویتامین دی هستند.
• حتی در زمستان نیز از نظر بدنی تحرک داشته باشید.
• سطوح سخت و بیشتر مورد لمس را در خانه خود اغلب تمیز کنید.
• اگر در زمستان بینی یا گلویتان خشک می‌شود، از دستگاه بخور استفاده کنید.
• واکسن آنفولانزا بزنید.

و یک چیز مهم دیگر این است که وقتی نوبت شما رسید تا واکسن ویروس کرونا را دریافت کنید، معطل نکنید.

نوشته آیا سردی هوا باعث سرماخوردگی می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شنا، ورزش‌های آبی-هوازی و سایر تمرینات در افراد سالم 55 سال به بالا بسیار محبوب هستند. این تمرینات برای حفظ تناسب اندام بدون فشار آوردن بر روی مفاصل مفیدند. مطالعات نشان می‌دهد تمرینات آبی فواید زیادی از جمله بهبود راه رفتن، تعادل و تحرک دارند. همچنین تصور می‌شود که این تمرینات مزایایی را به عنوان بخشی از برنامه‌های توان‌بخشی بیماری عروق محیطی ارائه می‌دهند که در آن عروق پا، معده، بازوها و سر باریک می‌شوند. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

در حالی که نشان داده شده است تمرینات آبی برای جنبه‌های دیگر سلامتی فوایدی دارند، اما تاکنون شواهد محدودی در مورد مفید بودن این روش برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی برای بزرگسالان مسن و بهبود سلامت قلب آنها وجود دارد.

آخرین مطالعه محققان به بررسی تأثیرات طولانی‌مدت ورزش هوازی منظم و آبی بر سلامت قلب و عروق پرداخته است. برای اولین بار ثابت کردیم که آنها به اندازه سایر ورزش‌های هوازی برای کاهش خطر بیماری‌های قلبی عروقی برای افراد مسن موثر هستند.

در این مطالعه، 80 نفر از افراد بالای 55 سال با فشار خون طبیعی و بدون شرایط بالینی قبلی مانند دیابت ثبت‌نام شدند. افرادی که به طور منظم ورزش‌هایی با شدت بالا مانند کراس فیت انجام می‌دهند، پذیرفته نشدند. این کار برای اطمینان از این بود که همه رژیم‌های ورزشی که مقایسه شده تا حد ممکن شبیه یکدیگر هستند و انجام ورزش‌های با شدت بالا در آب دشوار است.

شرکت‌کنندگان حداقل شش بار در هفته و به طور متوسط ​​چهار بار ورزش می‌کردند. محققان افرادی را که در آب تمرین می‌کردند را با کسانی که در سالن بدن‌سازی تمرین می‌کردند یا به کلاس‌های ورزشی می‌رفتند و کسانی که ترکیبی از هر دو نوع تمرین را انجام می‌دادند را مقایسه کردند. همچنین این داده‌ها را با یک گروه مرجع که اصلاً ورزش نکرده بود، مقایسه کردند.

آن‌ها برای اینکه ببینند ورزش چه تاثیری بر سلامت قلب و عروق دارد، کارآیی پوشش عروق داخلی (اندوتلیوم) رگ‌های کوچک و عروق بزرگ آن‌ها را اندازه‌گیری کردند. اندوتلیوم برای به حداقل رساندن خطر بیماری‌های قلبی عروقی در هر سنی بسیار مهم است.

آن‌ها دریافتند که هر سه حالت ورزشی مزایای مشابهی برای عروق و رگ‌های کوچک دارند. طرز کار نهفته پشت این یافته‌ها خیلی مشخص نیست. با این حال، احتمالاً این امر به این دلیل است که ورزش می‌تواند تولید اکسید نیتریک در بدن ما را افزایش دهد. این یک جزء کلیدی برای حفظ عملکرد اندوتلیال در رگ‌های کوچک و عروق است. بنابراین هرچه تولید اکسید نیتریک بیشتر باشد، عروق و رگ‌های کوچک بهتر می‌توانند کار کنند.

عملکرد اندوتلیال برای گروه‌های ورزشی نیز خیلی بهتر از عملکرد در گروه غیرفعال بود. این نشان می‌دهد که برای افراد مسن، تمام ورزش‌ها نقش مهمی در محافظت در برابر بیماری‌های قلبی عروقی دارند، چه در آب و چه در خارج از آب انجام شود.

در هر سنی هستید، ورزش کنید!

بیماری‌های قلبی عروقی همچنان دلیل اصلی مرگ افراد مسن است. در حالی که ورزش، چه به تنهایی و چه در کنار یک رژیم غذایی سالم، می‌تواند در برابر بیماری‌های قلبی عروقی محافظت کند، افراد مسن اغلب آنقدر که باید ورزش نمی‌کنند. به عنوان مثال، آمارها نشان می‌دهد که تنها 13 درصد از زنان بالای 75 سال به توصیه‌های فعالیت بدنی روزانه را برای گروه سنی خود توجه می‌کنند.

دلایل زیادی از جمله ترس از آسیب‌دیدگی و عدم اطمینان به استفاده از وسایل ورزشی برای عدم ورزش افراد مسن وجود دارد. اما این می‌تواند به این معنی باشد که آنها فواید مهم ورزش را که می‌تواند آن‌ها را در برابر بیماری‌های قلبی عروقی محافظت کنند، از دست می‌دهند. به همین دلیل است که ارتقای اشکال ورزش که افراد مسن از انجام آن راحت هستند و تمایل به انجام آنها را دارند، باید مورد بررسی و ارتقا قرار گیرد.

به همین دلیل یافته‌های ما ممکن است از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد، زیرا ما اولین کسانی هستیم که مستقیماً می‌گوییم ورزش‌های آبی برای سلامت قلب و عروق به اندازه ورزش در یک سالن ورزشی برای گروه سنی بالاتر مفید هستند.

این بدان معناست که افراد می‌توانند نوعی ورزش را انتخاب کنند که باعث درد، استرس یا فشار بیشتری بر روی مفاصل شود، اما همچنان برای سلامتی قلب آنها مفید است. این ممکن است به خصوص برای افرادی که ممکن است ضعیف‌تر باشند یا کسانی که از دست زدن به وسایل بدنسازی می‌ترسند خبر خوبی باشد.

برای درک بهتر اینکه چرا ورزش‌های آبی باعث ایجاد این فواید برای رگ‌ها می‌شوند، تحقیقات بیشتری لازم است. اما یافته‌های ما نشان می‌دهد که ورزش‌های آبی روشی لذت‌بخش برای محافظت در برابر بیماری‌های قلبی عروقی است.

نوشته ورزش‌های آبی چه تاثیراتی در جلوگیری از بیماری‌های قلبی عروقی دارند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.