انسان‌های باستان عامل ایجاد صحرای بزرگ آفریقا بوده‌اند!

انسان‌های باستان عامل ایجاد صحرای بزرگ آفریقا بوده‌اند!

صحرای بزرگ آفریقا را در نظر بگیرید، شاید به نظر تصور چنین چیزی غیرممکن است،اما درجایی که هم‌اکنون سراسر آن را ماسه‌ها و تپه‌های شنی پوشانده، تا همین چند هزار سال قبل علفزارها سرسبز و دریاچه‌های پرآبی وجود داشته است. مطالعات جدید باستان شناسان نشان می دهد، انسان‌ها نقش مهمی در تغییرات سریع محیط‌زیست و درنتیجه کاهش بارندگی داشته‌اند.

در زیر ماسه‌های صحرای بزرگ آفریقا، علائمی از رودخانه‌های قدیمی و آثاری از گیاهان و حیوانات وجود دارد که یادآور گذشته سرسبز این ناحیه هستند. دوره حدود ۱۰ هزارساله که به آن دوره آفریقای مرطوب می‌گویند، عامل آن را تا حد زیادی بادهای موسمی آفریقا می‌دانند. این تنها یکی از چرخه‌های دوره مرطوب است که قدمتی ۹ میلیون ساله دارد و بنابر فرضیه فعلی، با تغییر مدار زمین به پایان رسیده است.

درحالی‌که فرضیه‌های فعلی نوسان مداری سیاره ما را دلیل پایان یافتن آخرین دوره مرطوب بزرگ می‌دانند. اما دیوید رایت از دانشگاه ملی سئول چنین نظری ندارد، وی می‌گوید:”در شرق آسیا نظریه‌های زیادی در مورد اینکه جمعیت نوسنگی موجب توقف بادهای موسمی شده‌اند، وجود دارد. چنین چیزی می‌تواند در مورد صحرای بزرگ هم صدق کند.”

صحرای بزرگ آفریقا بزرگ‌ترین بیابان جهان محسوب می‌شود، این بیابان در ۱۰ کشور آفریقایی امتداد و وسعتی بیش از ۹ میلیون کیلومترمربع دارد. میانگین بارش باران در صحرای بزرگ متفاوت است؛ اما بخش زیادی از بیابان دارای میانگین بارشی کمتر از ۲۰ میلی‌متر است. وضعیت باد در ۱۱ هزار سال قبل نسبت به اکنون متفاوت بوده و درنتیجه شاهد آب و هوایی بسیار متفاوت بوده‌ایم. جسیکا تیرنی، دیرینه اقلیم‌شناسی از دانشگاه آریزونا، می‌گوید: “صحرای بزرگ ۱۰ برابر نسبت به حالا، مرطوب‌تر بوده است.”

دیرینه شناسان می گویند، حدود ۵۶۰۰ سال پیش صحرا دارای آب و هوای مرطوب بوده و سنگواره جاندارانی مثل تمساح که بدون آب نمی‌تواند زندگی کند یافت شده‌است
دیرینه شناسان می گویند، حدود ۵۶۰۰ سال پیش صحرا دارای آب و هوای مرطوب بوده و سنگواره جاندارانی مثل تمساح که بدون آب نمی‌تواند زندگی کند یافت شده‌است

تیرنی با تجزیه‌وتحلیل رسوبات دریایی سواحل غرب آفریقا، میزان بارش باران در آخرین دوره سبز صحرا را اندازه‌گیری کرده است. این دوره سبز با مهاجرت انسان‌ها به این منطقه همزمان شد، انسان‌هایی که با خود کشاورزی را به این منطقه آوردند. اما پس‌ازآن حدود ۸ هزار سال قبل، بادهای موسومی شروع به ضعیف‌تر شدن کردند.

تیرنی می‌گوید:”به نظر می‌رسد، این دوره خشک هزارساله منجر به مهاجرت اجباری انسان‌ها شد. مورد جالب اینکه، انسان‌هایی که پس از دوره خشکی به این ناحیه بازگشتند، انسان‌های متفاوتی بودند، اغلب آن‌ها گله‌های بزرگ احشام را به همراه داشتند. این دوره خشک دو فرهنگ مختلف را از هم جدا کرد.”

به گفته رایت، این اقوام کشاورز بودند که درنهایت موجب تغییر آب‌وهوا از مرطوب به خشک شدند. تحقیقات او شامل تجزیه‌وتحلیل شواهد باستان شانسی از نخستین علائم موجود از سبک زندگی چوپانی در صحرای بزرگ و انطباق آن با پوشش گیاهی باستانی اسکراب (بوته‌زارهای بیابانی به همراه درختچه‌ها و گیاهان علفی) است.

این انسان‌ها بودند که منجر به تغییر اکوسیستم منطقه شدند، آن‌ها با کشاورزی و دام داری منجر به حذف پوشش گیاهی این منطقه شدند. با انعکاس نور خورشید (آلبدو) از خاکی روشن‌تر، دمای ناحیه گرم‌تر شد و حلقه بازخوردی ایجاد شد که برای کاهش باران‌های موسمی و کاهش پوشش گیاهی اسکراب کافی بود.

رایت می‌گوید، تغییر محور مداری زمین دراین‌بین در ۸۲۰۰ سال قبل تأثیر کمی داشته؛ اما تأثیر آن موقتی بوده است. اما رایت برای متقاعد کردن دیگر محققان کار سختی را در پیش دارد، وی در حال حاضر، مشغول برنامه‌ریزی برای به دست آوردن شواهد بیشتری است.

رایت می‌گوید:”در همه جای صحرای بزرگ دریاچه‌هایی وجود داشته‌اند. این دریاچه‌ها دارای شواهدی از تغییرات پوشش گیاهی هستند. ما باید به این دریاچه‌های سابق قدیمی برویم و با بررسی‌های باستان‌شناسی، شواهدی از سبک زندگی مردمان آن دوره به دست بیاوریم تا امکان اثبات فرضیه فوق را داشته باشیم.”

ازآنجایی‌که حدود یک ششم جمعیت جهان در بیابان‌ها زندگی می‌کنند، تحقیقاتی این‌چنینی که رابطه انسان را با اکوسیستم خشک و مرطوب نشان می‌دهند، از اهمیت بسیار زیادی برخوردارند. چه کسی می‌داند، شاید روزی حتی بتوانیم با کمک علم، صحرای بزرگ را همچون سابق سرسبز کنیم!

.

منبع: sciencealert

 

نوشته انسان‌های باستان عامل ایجاد صحرای بزرگ آفریقا بوده‌اند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند!

دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند!
نهنگ های گوژپشت، به‌تنهایی خود مشهورند، باوجودی که این حیوانات تمایل دارند، به‌صورت گروهی مهاجرت کنند، تغذیه و جفت‌گیری کنند، اما بسیاری از زندگی خود را در تنهایی و یا در گروه‌های کوچکِ موقتی سپری می‌کنند.

اما به نظر می‌رسد، چیزی در اقیانوس نامتوازن شده است. دانشمندان در چند سال اخیر شاهد، مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت بوده‌اند. محققان گفته می‌شود، پیش‌ازاین هیچ‌گاه گروه‌های ۲۰ تا ۲۰۰ نهنگ را ندیده بودند که در سال‌های اخیر در سواحل جنوب غربی آفریقای جنوبی مشاهده کرده‌اند.

کن فیندلی، محقق ارشد این مطالعه از دانشگاه تکنولوژی شبه جزیره کیپ در آفریقای جنوبی، می‌گوید:”هرگز چیزی شبیه این ندیده بودم.”

بر اساس مطالعه جدید، ۲۲ نمونه از گروه‌های نهنگ گوژپشت در سه کشتی تحقیقاتی در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵  مشاهده‌شده است. علاوه بر این، تعداد انگشت‌شماری از این گروه‌ها هم از طریق هواپیما در نواحی جنوب غربی در آفریقای جنوبی مشاهده‌شده است.

محققان از این رفتار نهنگ‌ها به‌عنوان رفتاری بدیع و افراطی نام‌برده‌اند و می‌گویند، این رفتار ممکن است، نشانه‌ای از تجدید حیات مرموز نهنگ های گوژپشت در سال‌های اخیر باشد.

فیدلی و گروهش در مطالعه خود نوشته‌اند:”هیچ‌وقت در زمان مهاجرت نهنگ‌ های گوژپشت، گروه‌های تغذیه متراکمی این‌چنینی در هیچ کجای دیگر عرض‌های جغرافیایی پایین و یا در نیمکره جنوبی گزارش نشده بود. درواقع، به‌ندرت در منابع مختلف گزارش‌هایی از گروه‌های ۱۰ تا ۲۰ نهنگ وجود داشته است.”

تعداد نهنگ ‌های گوژپشت نیمکره جنوبی رو به افزایش بوده است

نه‌تنها اندازه این گروه‌ها عجیب است، بلکه محل شکل‌گیری این گروه‌ها هم غیرمعمول است. این نهنگ‌ها با جمع شدن در نزدیکی آفریقای جنوبی در تابستان،  هزاران کیلومتر از محل‌های تغذیه معمول خود در جنوبگان قطب جنوب دور می‌شوند. دانشمندان توضیحی برای این تغییر ناگهانی رفتار نهنگ‌ها ندارند. در طول ماه‌های تابستان، ژوئن، ژوئیه و اوت، نهنگ های گوژپشت به‌سوی آب‌های جنوبگان می‌روند تا امکان تغذیه از حجم انبوهی از کریل ها و ماهی‌ها را داشته باشند تا ذخایر چربی کافی برای زمستان در اختیار داشته باشند.

پس‌ازآن نهنگ های گوژپشت برای جفت‌گیری و سپری کردن زمستان به‌سوی شمال و آب‌های سواحل نیمه گرمسیری و گرمسیری مهاجرات می‌کنند. اما چرا این روند تغییر کرده است؟

محققان با توجه به اینکه هنوز باید شواهد بیشتری را جمع‌آوری کنند، توضیحی برای این موضوع ندارند؛ اما می‌گویند، این استراتژی تغذیه جدید می‌تواند به علت تغییرات میزان دسترسی به طعمه‌ها به دلیل تغییر شرایط اقیانوس‌های جهان باشد و یا به‌سادگی تنها افزایش جمعیت نهنگ های گوژپشت دلیل آن باشد.

این روزها به شنیدن در مورد کاهش جمعیت گونه‌های مختلف جانوری عادت کرده‌ایم؛ اما برخلاف این روند، تعداد نهنگ ‌های گوژپشت نیمکره جنوبی رو به افزایش بوده است. بنا به گزارش‌ها، جمعیت نهنگ‌های گوژپشت استرالیا از زمان ممنوعیت صید نهنگ در امتداد سواحل شرقی در دهه ۱۹۶۰، به بهترین سطح خود رسیده است.

فیندلی و گروهش، تصور می‌کنند، این افزایش سریع جمعیت دلیل کاهش منابع غذایی باشد که آن‌ها را مجبور به تغییر استراتژی و مهاجرت به آفریقای جنوبی کرده است.

همچنین گفتنی است، این رفتار حقیقتا مورد جدیدی نیست، نهنگ های گوژپشت در سال ۱۹۱۴، پیش از اینکه صید نهنگ تا ۹۰ درصد جمعیتشان را کاهش دهد، برای تغذیه به سواحل جنوب غربی آفریقای جنوبی آمده بودند.

و اکنون‌که تعداد نهنگ‌ها در حال افزایش است، نهنگ‌ها می‌توانند رفتار چندین سال قبل خود را دوباره در پیش گیرند. همچنین امکان دارد، نهنگ‌ها پیش‌ازاین هم این رفتار را داشته‌اند، اما ازآنجایی‌که تعداد آن‌ها کم بوده، کسی توجهی به آن نمی‌کرده است.

فیندلی می‌گوید:”امکان دارد رفتار فوق پیش‌ازاین هم وجود داشته؛ اما قابل‌رؤیت نبوده باشد.”

.

منبع: newscientist

نوشته دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند!

دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند!
نهنگ های گوژپشت، به‌تنهایی خود مشهورند، باوجودی که این حیوانات تمایل دارند، به‌صورت گروهی مهاجرت کنند، تغذیه و جفت‌گیری کنند، اما بسیاری از زندگی خود را در تنهایی و یا در گروه‌های کوچکِ موقتی سپری می‌کنند.

اما به نظر می‌رسد، چیزی در اقیانوس نامتوازن شده است. دانشمندان در چند سال اخیر شاهد، مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت بوده‌اند. محققان گفته می‌شود، پیش‌ازاین هیچ‌گاه گروه‌های ۲۰ تا ۲۰۰ نهنگ را ندیده بودند که در سال‌های اخیر در سواحل جنوب غربی آفریقای جنوبی مشاهده کرده‌اند.

کن فیندلی، محقق ارشد این مطالعه از دانشگاه تکنولوژی شبه جزیره کیپ در آفریقای جنوبی، می‌گوید:”هرگز چیزی شبیه این ندیده بودم.”

بر اساس مطالعه جدید، ۲۲ نمونه از گروه‌های نهنگ گوژپشت در سه کشتی تحقیقاتی در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵  مشاهده‌شده است. علاوه بر این، تعداد انگشت‌شماری از این گروه‌ها هم از طریق هواپیما در نواحی جنوب غربی در آفریقای جنوبی مشاهده‌شده است.

محققان از این رفتار نهنگ‌ها به‌عنوان رفتاری بدیع و افراطی نام‌برده‌اند و می‌گویند، این رفتار ممکن است، نشانه‌ای از تجدید حیات مرموز نهنگ های گوژپشت در سال‌های اخیر باشد.

فیدلی و گروهش در مطالعه خود نوشته‌اند:”هیچ‌وقت در زمان مهاجرت نهنگ‌ های گوژپشت، گروه‌های تغذیه متراکمی این‌چنینی در هیچ کجای دیگر عرض‌های جغرافیایی پایین و یا در نیمکره جنوبی گزارش نشده بود. درواقع، به‌ندرت در منابع مختلف گزارش‌هایی از گروه‌های ۱۰ تا ۲۰ نهنگ وجود داشته است.”

تعداد نهنگ ‌های گوژپشت نیمکره جنوبی رو به افزایش بوده است

نه‌تنها اندازه این گروه‌ها عجیب است، بلکه محل شکل‌گیری این گروه‌ها هم غیرمعمول است. این نهنگ‌ها با جمع شدن در نزدیکی آفریقای جنوبی در تابستان،  هزاران کیلومتر از محل‌های تغذیه معمول خود در جنوبگان قطب جنوب دور می‌شوند. دانشمندان توضیحی برای این تغییر ناگهانی رفتار نهنگ‌ها ندارند. در طول ماه‌های تابستان، ژوئن، ژوئیه و اوت، نهنگ های گوژپشت به‌سوی آب‌های جنوبگان می‌روند تا امکان تغذیه از حجم انبوهی از کریل ها و ماهی‌ها را داشته باشند تا ذخایر چربی کافی برای زمستان در اختیار داشته باشند.

پس‌ازآن نهنگ های گوژپشت برای جفت‌گیری و سپری کردن زمستان به‌سوی شمال و آب‌های سواحل نیمه گرمسیری و گرمسیری مهاجرات می‌کنند. اما چرا این روند تغییر کرده است؟

محققان با توجه به اینکه هنوز باید شواهد بیشتری را جمع‌آوری کنند، توضیحی برای این موضوع ندارند؛ اما می‌گویند، این استراتژی تغذیه جدید می‌تواند به علت تغییرات میزان دسترسی به طعمه‌ها به دلیل تغییر شرایط اقیانوس‌های جهان باشد و یا به‌سادگی تنها افزایش جمعیت نهنگ های گوژپشت دلیل آن باشد.

این روزها به شنیدن در مورد کاهش جمعیت گونه‌های مختلف جانوری عادت کرده‌ایم؛ اما برخلاف این روند، تعداد نهنگ ‌های گوژپشت نیمکره جنوبی رو به افزایش بوده است. بنا به گزارش‌ها، جمعیت نهنگ‌های گوژپشت استرالیا از زمان ممنوعیت صید نهنگ در امتداد سواحل شرقی در دهه ۱۹۶۰، به بهترین سطح خود رسیده است.

فیندلی و گروهش، تصور می‌کنند، این افزایش سریع جمعیت دلیل کاهش منابع غذایی باشد که آن‌ها را مجبور به تغییر استراتژی و مهاجرت به آفریقای جنوبی کرده است.

همچنین گفتنی است، این رفتار حقیقتا مورد جدیدی نیست، نهنگ های گوژپشت در سال ۱۹۱۴، پیش از اینکه صید نهنگ تا ۹۰ درصد جمعیتشان را کاهش دهد، برای تغذیه به سواحل جنوب غربی آفریقای جنوبی آمده بودند.

و اکنون‌که تعداد نهنگ‌ها در حال افزایش است، نهنگ‌ها می‌توانند رفتار چندین سال قبل خود را دوباره در پیش گیرند. همچنین امکان دارد، نهنگ‌ها پیش‌ازاین هم این رفتار را داشته‌اند، اما ازآنجایی‌که تعداد آن‌ها کم بوده، کسی توجهی به آن نمی‌کرده است.

فیندلی می‌گوید:”امکان دارد رفتار فوق پیش‌ازاین هم وجود داشته؛ اما قابل‌رؤیت نبوده باشد.”

.

منبع: newscientist

نوشته دانشمندان توضیحی برای مهاجرت گروهی نهنگ های گوژپشت ندارند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دانشمندان دلیل واقعی پرش نهنگ ها را کشف کردند

دانشمندان دلیل واقعی پرش نهنگ ها را کشف کردند

آنان‌ که شانس دیدن جهش باشکوه نهنگ‌ها به هوا را داشته‌اند، حتما در مورد دلیل این پدیده کنجکاو هستند. شاید تحقیق جدید استرالیایی‌ها، پاسخ‌گوی آن‌ها باشد.

سر راجر پنروز، معمای شطرنج و حل ابهام خودآگاهی!

سر راجر پنروز، معمای شطرنج و حل ابهام خودآگاهی!
خودآگاهی مهم‌ترین کیفیت انسانی محسوب می‌شود. چیزی که هزاران سال است، ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است: خودآگاهی از کجا نشأت می‌گیرد و چگونه به وجود می‌آید؟

تاکنون مطالعات زیادی برای مشخص کردن مکان فیزیکی خودآگاهی در مغز صورت گرفته و حتی یک فیزیکدان اعلام کرده، ممکن است، خودآگاهی حالت جدیدی از ماده باشد. اکنون دانشمندان از مردم درخواست کرده‌اند، یک معمای جالب شطرنج را حل کنند، چیزی که حل آن توسط کامپیوتر غیرممکن است. به‌این‌ترتیب، با حل این مسئله می‌توان پی برد، چه چیزی ذهن ما را از ماشین‌ها جدا می‌کند.

سر راجر پنروز از موسسه ریاضی آکسفورد به تلگراف، گفت: “اگر این معما را در یک برنامه شطرنج کامپیوتر بگذارید، این برنامه به‌راحتی حدس می‌زند، مهره سیاه برنده می‌شود، چراکه کامپیوتر فقط موقعیت‌ها و تعداد مهره‌ها را لحاظ می‌کند. اما یک انسان، با نگاه کردن به این صفحه شطرنج به‌سرعت می‌فهمد، تنها این مسئله در میان نیست. ما می‌دانیم ذهن انسان به چیزهایی دست‌یافته که حتی قدرتمندترین ابرکامپیوترها هم به آن دست نیافته‌اند. ولی نمی‌دانیم چرا.”

سر راجر پنروز و معمای شطرنج
سر راجر پنروز و معمای شطرنج

این چالش عمومی با آغاز به کار موسسه جدید پنروز همزمان شده است. وی یک گروه تحقیقاتی وابسته به دانشگاه آکسفورد و دانشگاه کالج لندن راه‌اندازی کرده است. سر پنروز در سال ۱۹۸۸ جایزه ولف برای فیزیک را به همراه پرفسور استیون هاوکینگ برای فعالیت‌هایش درزمینهٔ نقاط تکین سیاه‌چاله دریافت کرده بود.
سر راجر پنروز که علاوه بر کشفیات مهمش درزمینهٔ سیاه‌چاله‌ها، نظریه‌های پیشروی درزمینهٔ خودآگاهی مطرح کرده است؛ اعلام کرده، این موسسه جدید، بر روی مغز انسان، خلاقیت و ارتباط این مباحث با مکانیک کوانتومی و نسبیت عام متمرکز خواهد بود.

مغز ما اغلب با کامپیوترها مقایسه می‌شود، اما سر پنروز در کتاب معروفش“ذهن جدید امپراتور”می‌گوید، حتی کامپیوترهای کوانتومی –چیزی که هنوز بشر قادر به ساختش نبوده- را هم نمی‌توان با مغز انسان مقایسه کرد. وی می‌گوید، درک عمیق‌تری از کوانتوم فیزیک ممکن است، تنها چیزی باشد که قادر به توضیح خودآگاهی است.

سر راجر پنروز و معمای شطرنج
باوجودی که این موضوع تا حد زیادی بحث‌برانگیز است، سر پنروز استدلال می‌کند، ما قادر به کشف اثرات کوانتومی در فتوسنتز و مهاجرت پرندگان بوده‌ایم، چرا در مغز انسان چنین اثری وجود نداشته باشد؟

اگر ذهن انسان‌ها قادر به حل معمایی شود که حتی پیشرفته‌ترین ماشین‌ها هم قادر به حل آن نیستند، می‌تواند دانشمندان را امیدوار به حل معمای خودآگاهی و اینکه چه چیزی ذهن انسان را منحصربه‌فرد کرده، کند. به این منظور، سر پنروز این معمای شطرنج را طراحی کرده که در آن بازیکن باید راهی برای برد و یا مساوی مهره‌های سفید پیدا کند.

یک کامپیوتر همیشه حدس می‌زند، مهره سیاه در این حالت پیروز بازی می‌شود، چراکه با دیدن سه فیل، شاه سفید باید به دنبال موقعیت‌های گسترده‌ای برای فرار باشد، چیزی که نیازی بیش از همه قدرت‌های محاسباتی زمین می‌طلبد! اما سر پنروز نظر دیگری دارد و این را چالش ساده‌ای برای انسان می‌داند. واضح است که یک معمای ساده شطرنج به‌تنهایی قادر به حل مسئله خودآگاهی نیست، اما این رویکردی جذاب برای پاسخ به سؤالی است که حل آن به نظر غیرممکن می‌رسد.
به گفته سر پنروز:”کشف تفاوت‌های انسان‌ها با کامپیوترها، می‌تواند پیامدهای عمیق جامعه‌شناختی در پی داشته باشد. مردم وقتی به آینده، جایی که ربات‌ها و کامپیوترها جای آن‌ها را در مشاغل مختلف می‌گیرند، فکر می‌کنند، عمیقا غمگین می‌شوند. ولی ممکن است کارهایی باشد که کامپیوترها هرگز قادر به انجام آن نباشند، همچون وظایفی که نیاز خلاقیت دارند.”

اگر موفق به حل این معما شدید، لطفا از طریق ایمیل: [email protected] با موسسه پنروز تماس بگیرد.

.

منبع: sciencealert

نوشته سر راجر پنروز، معمای شطرنج و حل ابهام خودآگاهی! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دی ان ای و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید (بخش سوم و پایانی)

دی ان ای و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید (بخش سوم و پایانی)

پروتئین‌ها که آن‌ها را به عنوان یکی از اصلی‌ترین مواد تشکیل‌دهنده‌ی موجودات زنده می‌شناسیم، طی فرایندهای شیمیایی پیچیده‌ای از مولکول‌های DNA و RNA شکل می‌گیرند.

دی ان ای و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید (بخش دوم)

دی ان ای و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید (بخش دوم)

ساختار دی ان ای و نقش آن در سلول و نحوه‌ی همانندسازی DNA در حین تقسیم یک سلول را در این گزارش مورد بررسی قرار خواهیم داد.

طاعون مارها در گوام، موجب برهم خوردن توازن اکوسیستم جزیره و نابودی درختان شده است

طاعون مارها در گوام، تمام اکوسیستم جزیره، حتی درختان را ویران کرده‌اند!
ازآنجایی‌که احتمالا با مارهای گوام ناآشنا هستید، باید بگوییم، این جزیره به دلیل مارهای قهوه‌ای سمی که بخش زیادی از جمعیت حیوانات بومی آن را از بین برده‌اند، مشهور است.حال، محققان می‌گویند، نه‌تنها پرندگان و جوندگان از این مارها در عذاب هستند، بلکه رشد و نمو درختان جزیره هم به دلیل اشتهای سیری‌ناپذیر این مارها تا ۹۲ درصد کاهش‌یافته است.
جزیره ۵۴۴ کیلومترمربعی گوام، بخشی از قلمرو ایالات‌متحده آمریکا است که در محدوده‌ای بین کشورهای استرالیا و ژاپن قرارگرفته است. این جزیره همچنین به دلیل اشغال آن توسط نیروهای ژاپنی در خلال جنگ جهانی دوم و بازپس‌گیری آن توسط نیروهای آمریکا در سال ۱۹۴۴ مشهور است.
مورد دیگری که موجب شهرت این جزیره شده، وجود مارهای درختی قهوه‌ای است که تقریبا پس از استقلال در این جزیره ظاهر شدند. به‌احتمال‌زیاد این مارها همراه با کشتی‌هایی که محموله‌های نظامی آمریکا را حمل می‌کرده‌اند و از منطقه پاپوآ گینه‌نو به این جزیره راه‌یافته‌اند. نیش مارهای درختی قهوه‌ای برای انسان خطری ندارد، اما برای از پای درآوردن حیوانات کوچکی (جوندگانی همچون موش) که طعمه این مارها محسوب می‌شوند، کفایت می‌کند.
ازآنجایی‌که حیات‌وحش گوام بدون این شکارچیان هراسناک تکامل‌یافته است، جنگل‌های جزیره به دلیل آسیب‌پذیر بودن تقریبا منبع غذایی فوق‌العاده‌ای را برای این مارها فراهم کرده است. به‌این‌ترتیب، جمعیت مارهای درختی قهوه‌ای در گوام به میزان چشمگیری تا ۲ میلیون مار، با تراکم ۵۰۰۰ مار در هر کیلومترمربع افزایش‌یافته است.

آماری که مشاهده می کنید، خاموشی های برق در جزیره گوام را در خلال سال های 1978 تا 1997 را به دلیل افزایش جمعیت مارهای درختی قهوه ای نشان می دهد.
آماری که مشاهده می کنید، خاموشی های برق در جزیره گوام را در خلال سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۷ را به دلیل افزایش جمعیت مارهای درختی قهوه ای نشان می دهد.

با توجه به اینکه مار هراسی تقریبا یکی از شایع‌ترین فوبیاهای (دومین هراس) جهان است، احتمالا جزیره گوام یکی از مخوف‌ترین مکان‌هایی است که در دنیای امروز قابل‌تصور است! مارها در این جزیره به قدی زیاد هستند که منجر به اتصال سیستم‌های برق‌رسانی شده‌اند. خسارت‌هایی که مارها به سیستم برق‌رسانی جزیره در خلال هفت سال گذشته وارد کرده‌اند، بیش از ۴.۵ میلیون دلار برآورد می‌شود.
در همین حال، مارها، اکوسیستم جزیره را هم به هم زده‌اند. تا اواسط دهه ۱۹۸۰، ۱۰ گونه از ۱۲ گونه پرنده بومی گوام ازجمله، مرغ ماهی‌خواری بومی گوام که تنها در این ناحیه یافت می‌شد، از بین رفتند.
هالدر راجرز محققی از دانشگاه کلرادو، می‌گوید، آواز پرندگان جزیره گوام که پیش‌ازاین از جزایر نزدیک هم شنیده می‌شد، از آن زمان به طرز عجیبی قطع شد. راجرز می‌گوید:“در گوام، سکوت برقرار است، چیزی که به طرز هراسناکی حس غریبی را القا می‌کند.”
حال، بر اساس مطالعه‌ای که راجرز و همکارانش انجام داده‌اند، جمعیت ویرانگر مارهای جزیره، موجب از بین رفتن بخشی از جمعیت درخت‌های جزیره هم شده است. در گوام، کمتر از ۱۰ درصد از بذرهای درختان میوه امکان پراکندن را می‌یابند. این میزان در جزایر مشابه (بدون دخالت مارها) بیش از ۶۰ درصد است.
راجرز می‌گوید:”به‌جز خفاش میوه که تقریبا در گوام منقرض‌شده است. هیچ‌گونه دیگری نمی‌تواند، به پراکندن بذرها کمک کند. ”
باوجودی که بیش از دوسوم درختان جزیره برای پراکندن بذرهای خود به حیوانات متکی هستند، برآورد می‌شود، این تأثیر ویرانگر منجر به کاهش ۶۱ تا ۹۲ درصدی رشد و نمو درختان جزیره شود.
در سال‌های اخیر، وزارت کشاورزی ایالات‌متحده بودجه ۸ میلیون دلاری را برای برنامه ریشه‌کنی مارها اختصاص داده است. در این برنامه، محققان آمریکایی از نوع سلاح شیمیایی که حاوی دوز مشخصی از پاراستامول -که به نام استامینوفن شناخته می‌شود- بهره بردند. پاراستامول ترکیبی است که برای بسیاری از حیوانات ازجمله مارهای درختی قهوه‌ای سمی محسوب می‌شود.

طاعون مارها در گوام
به نظر می‌رسد، این برنامه به‌جز جمعیت دومیلیونی مارها، موجب مرگ‌ومیر هزاران موش هم شده است. البته هنوز مشخص نیست، این برنامه چه تأثیری را بر روی جمعیت این خزندگان گذاشته است.
ازآنجاکه گوام، میزبان تعدادی از پایگاه‌های نظامی و یک بندرگاه بزرگ است، این ترس وجود دارد که مارها بار دیگر به‌وسیله محموله‌ای به جزایر دیگر راه پیدا کنند و موجب بروز مشکل مشابهی در جزایر دیگر شوند.
این نخستین باری نیست که انسان توازن محیط‌زیست را به هم می‌زند، بلکه به نظر می‌رسد، این برهم زدن توازن طبیعت نوعی چرخه‌ای بی‌پایان باشد. چرخه‌ای که تاکنون منجر به انقراض گونه‌های جانوری زیادی و باعث عدم توازن و هرج‌ومرج در طبیعت شده است. در این مورد مثال‌های تاریخی زیادی وجود دارد، معروف‌ترین این موارد شاید، مائو تسه تونگ باشد. این رهبر انقلابی دستور داد، مردم چین گنجشک‌ها را بکشند. درنتیجه این سیاست عجیب، جمعیت ملخ‌ها و دیگر جانوران موذی که دشمن شماره یک غلات محسوب می‌شدند، به طرز چشمگیری افزایش یافت و در پی آن، قحطی عظیمی به وقوع پیوست که موجب مرگ میلیون انسان بی‌گناه در چین شد و پیامدهای این قحطی تا سال‌ها دامن‌گیر کشور بود!

این مطالعه در نشریه معتبر “Nature Communications” منتشرشده است.

پی‌نوشت‌ها
• عنوان مطلب اشاره غیرمستقیمی به افسانه طاعون و ماجرای فیلم نوسفراتو: یک سمفونی وحشت (۱۹۲۲) ، شاهکار فردریش ویلهلم مورنائو، در فیلم (نوعی اقتباس آزاد از رمان دراکولای برام استوکر) نوسفراتو که با کشتی سفر می‌کند با خود طاعون را وارد یک شهر بندری می‌کند و موجب مرگ ساکنان شهر می شود.صحنه قدم زدن نوسفراتو با تابوت که موش ها همراهیش می کنند، از ماندگارترین صحنه های تاریخ سینما محسوب می شود.
• در سال ۱۹۵۸، مائو تسه‌تونگ به‌عنوان بخشی از سیاست «یک گام بزرگ رو به جلو» علیه گنجشک‌ها اعلانِ جنگ کرد. وی چنین استدلال می‌کرد که، گنجشک‌ها غلات مزرعه‌ها را می‌خورند و مردم را از حاصل کار و زحمتشان محروم می‌کنند.

.

منبع: sciencealert

نوشته طاعون مارها در گوام، موجب برهم خوردن توازن اکوسیستم جزیره و نابودی درختان شده است اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

طاعون مارها در گوام، موجب برهم خوردن توازن اکوسیستم جزیره و نابودی درختان شده است

طاعون مارها در گوام، تمام اکوسیستم جزیره، حتی درختان را ویران کرده‌اند!
ازآنجایی‌که احتمالا با مارهای گوام ناآشنا هستید، باید بگوییم، این جزیره به دلیل مارهای قهوه‌ای سمی که بخش زیادی از جمعیت حیوانات بومی آن را از بین برده‌اند، مشهور است.حال، محققان می‌گویند، نه‌تنها پرندگان و جوندگان از این مارها در عذاب هستند، بلکه رشد و نمو درختان جزیره هم به دلیل اشتهای سیری‌ناپذیر این مارها تا ۹۲ درصد کاهش‌یافته است.
جزیره ۵۴۴ کیلومترمربعی گوام، بخشی از قلمرو ایالات‌متحده آمریکا است که در محدوده‌ای بین کشورهای استرالیا و ژاپن قرارگرفته است. این جزیره همچنین به دلیل اشغال آن توسط نیروهای ژاپنی در خلال جنگ جهانی دوم و بازپس‌گیری آن توسط نیروهای آمریکا در سال ۱۹۴۴ مشهور است.
مورد دیگری که موجب شهرت این جزیره شده، وجود مارهای درختی قهوه‌ای است که تقریبا پس از استقلال در این جزیره ظاهر شدند. به‌احتمال‌زیاد این مارها همراه با کشتی‌هایی که محموله‌های نظامی آمریکا را حمل می‌کرده‌اند و از منطقه پاپوآ گینه‌نو به این جزیره راه‌یافته‌اند. نیش مارهای درختی قهوه‌ای برای انسان خطری ندارد، اما برای از پای درآوردن حیوانات کوچکی (جوندگانی همچون موش) که طعمه این مارها محسوب می‌شوند، کفایت می‌کند.
ازآنجایی‌که حیات‌وحش گوام بدون این شکارچیان هراسناک تکامل‌یافته است، جنگل‌های جزیره به دلیل آسیب‌پذیر بودن تقریبا منبع غذایی فوق‌العاده‌ای را برای این مارها فراهم کرده است. به‌این‌ترتیب، جمعیت مارهای درختی قهوه‌ای در گوام به میزان چشمگیری تا ۲ میلیون مار، با تراکم ۵۰۰۰ مار در هر کیلومترمربع افزایش‌یافته است.

آماری که مشاهده می کنید، خاموشی های برق در جزیره گوام را در خلال سال های 1978 تا 1997 را به دلیل افزایش جمعیت مارهای درختی قهوه ای نشان می دهد.
آماری که مشاهده می کنید، خاموشی های برق در جزیره گوام را در خلال سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۷ را به دلیل افزایش جمعیت مارهای درختی قهوه ای نشان می دهد.

با توجه به اینکه مار هراسی تقریبا یکی از شایع‌ترین فوبیاهای (دومین هراس) جهان است، احتمالا جزیره گوام یکی از مخوف‌ترین مکان‌هایی است که در دنیای امروز قابل‌تصور است! مارها در این جزیره به قدی زیاد هستند که منجر به اتصال سیستم‌های برق‌رسانی شده‌اند. خسارت‌هایی که مارها به سیستم برق‌رسانی جزیره در خلال هفت سال گذشته وارد کرده‌اند، بیش از ۴.۵ میلیون دلار برآورد می‌شود.
در همین حال، مارها، اکوسیستم جزیره را هم به هم زده‌اند. تا اواسط دهه ۱۹۸۰، ۱۰ گونه از ۱۲ گونه پرنده بومی گوام ازجمله، مرغ ماهی‌خواری بومی گوام که تنها در این ناحیه یافت می‌شد، از بین رفتند.
هالدر راجرز محققی از دانشگاه کلرادو، می‌گوید، آواز پرندگان جزیره گوام که پیش‌ازاین از جزایر نزدیک هم شنیده می‌شد، از آن زمان به طرز عجیبی قطع شد. راجرز می‌گوید:“در گوام، سکوت برقرار است، چیزی که به طرز هراسناکی حس غریبی را القا می‌کند.”
حال، بر اساس مطالعه‌ای که راجرز و همکارانش انجام داده‌اند، جمعیت ویرانگر مارهای جزیره، موجب از بین رفتن بخشی از جمعیت درخت‌های جزیره هم شده است. در گوام، کمتر از ۱۰ درصد از بذرهای درختان میوه امکان پراکندن را می‌یابند. این میزان در جزایر مشابه (بدون دخالت مارها) بیش از ۶۰ درصد است.
راجرز می‌گوید:”به‌جز خفاش میوه که تقریبا در گوام منقرض‌شده است. هیچ‌گونه دیگری نمی‌تواند، به پراکندن بذرها کمک کند. ”
باوجودی که بیش از دوسوم درختان جزیره برای پراکندن بذرهای خود به حیوانات متکی هستند، برآورد می‌شود، این تأثیر ویرانگر منجر به کاهش ۶۱ تا ۹۲ درصدی رشد و نمو درختان جزیره شود.
در سال‌های اخیر، وزارت کشاورزی ایالات‌متحده بودجه ۸ میلیون دلاری را برای برنامه ریشه‌کنی مارها اختصاص داده است. در این برنامه، محققان آمریکایی از نوع سلاح شیمیایی که حاوی دوز مشخصی از پاراستامول -که به نام استامینوفن شناخته می‌شود- بهره بردند. پاراستامول ترکیبی است که برای بسیاری از حیوانات ازجمله مارهای درختی قهوه‌ای سمی محسوب می‌شود.

طاعون مارها در گوام
به نظر می‌رسد، این برنامه به‌جز جمعیت دومیلیونی مارها، موجب مرگ‌ومیر هزاران موش هم شده است. البته هنوز مشخص نیست، این برنامه چه تأثیری را بر روی جمعیت این خزندگان گذاشته است.
ازآنجاکه گوام، میزبان تعدادی از پایگاه‌های نظامی و یک بندرگاه بزرگ است، این ترس وجود دارد که مارها بار دیگر به‌وسیله محموله‌ای به جزایر دیگر راه پیدا کنند و موجب بروز مشکل مشابهی در جزایر دیگر شوند.
این نخستین باری نیست که انسان توازن محیط‌زیست را به هم می‌زند، بلکه به نظر می‌رسد، این برهم زدن توازن طبیعت نوعی چرخه‌ای بی‌پایان باشد. چرخه‌ای که تاکنون منجر به انقراض گونه‌های جانوری زیادی و باعث عدم توازن و هرج‌ومرج در طبیعت شده است. در این مورد مثال‌های تاریخی زیادی وجود دارد، معروف‌ترین این موارد شاید، مائو تسه تونگ باشد. این رهبر انقلابی دستور داد، مردم چین گنجشک‌ها را بکشند. درنتیجه این سیاست عجیب، جمعیت ملخ‌ها و دیگر جانوران موذی که دشمن شماره یک غلات محسوب می‌شدند، به طرز چشمگیری افزایش یافت و در پی آن، قحطی عظیمی به وقوع پیوست که موجب مرگ میلیون انسان بی‌گناه در چین شد و پیامدهای این قحطی تا سال‌ها دامن‌گیر کشور بود!

این مطالعه در نشریه معتبر “Nature Communications” منتشرشده است.

پی‌نوشت‌ها
• عنوان مطلب اشاره غیرمستقیمی به افسانه طاعون و ماجرای فیلم نوسفراتو: یک سمفونی وحشت (۱۹۲۲) ، شاهکار فردریش ویلهلم مورنائو، در فیلم (نوعی اقتباس آزاد از رمان دراکولای برام استوکر) نوسفراتو که با کشتی سفر می‌کند با خود طاعون را وارد یک شهر بندری می‌کند و موجب مرگ ساکنان شهر می شود.صحنه قدم زدن نوسفراتو با تابوت که موش ها همراهیش می کنند، از ماندگارترین صحنه های تاریخ سینما محسوب می شود.
• در سال ۱۹۵۸، مائو تسه‌تونگ به‌عنوان بخشی از سیاست «یک گام بزرگ رو به جلو» علیه گنجشک‌ها اعلانِ جنگ کرد. وی چنین استدلال می‌کرد که، گنجشک‌ها غلات مزرعه‌ها را می‌خورند و مردم را از حاصل کار و زحمتشان محروم می‌کنند.

.

منبع: sciencealert

نوشته طاعون مارها در گوام، موجب برهم خوردن توازن اکوسیستم جزیره و نابودی درختان شده است اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

تیم‌های برگزیده‌ LG Global Challenger ایران انتخاب شدند

تیم‌های برگزیده‌ LG Global Challenger ایران انتخاب شدند

۵ تیم برگزیده برای سفر علمی تحقیقاتی LG Global Challenger طی مراسمی توسط الجی و گلدیران معرفی شدند.