ناسا از فضا گیاهان اقیانوس قطبی را مطالعه میکند

ناسا از فضا و به کمک سیستم لیدار، زندگی گیاهی در اقیانوسهای قطبی را مطالعه میکند.

ناسا از فضا و به کمک سیستم لیدار، زندگی گیاهی در اقیانوسهای قطبی را مطالعه میکند.

لوک نام دست مصنوعی بیونیک دارپا است که حالا پس از گذشت ۸ سال از آغاز توسعه، آمادهی تولید انبوه شده است.

به گفتهی وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، ماهوارهی سنجشی ملی با طراحی و ساخت مشترک با روسها و با مدیریت ایرانی به هوا پرتاب خواهد شد.
آزمایش واکسن ابولا تاثیر ۱۰۰ درصدی را در طول آزمایش های کلینیکی در گینه به اثبات رساند. البته نتایج آزمایش این واکسن هنوز از سوی مقامات مربوطه مورد تایید قرار نگرفته است؛ اما اتحادیه جهانی واکسیناسیون (GAVI) متعهد شده بودجه ۵ میلیون دلاری برای تولید ۳۰۰ هزار دوز از این واکسن را در اختیار محققان قرار دهد.
از مجموع ۵۸۳۷ نفری که واکسن ابولا را دریافت کرده اند، هیچ کدام تا ۱۰ روز پس از واکسینه شدن، علائمی از بیماری را نشان نداده اند. باید ذکر کنیم، افرادی که علائم را قبل از ۱۰ روز از خود نشان داده اند، در این مورد لحاظ نشده اند؛ چرا که این افراد قبل از واکسیناسیون آلوده شده بودند.
به گفته ایرا لوگینی متخصص آمار زیستی و یکی از اعضای این پروژه: “ما قادر به دستیابی به تاثیر ۱۰۰ درصدی واکسن ابولا در این آزمایش شدیم. این بسیار غیر معمول است که واکسنی به طور کامل، از افراد محافظت کند.”
البته این بدین معنا نیست که فرمول جدید ضد گلوله است؛ اما با وجودی که تاثیر آن بسیار بالا است، احتمالا درصد تاثیر آن با افزایش شرکت کنندگان در آزمایشات کلینیکی کاهش خواهد یافت. علاوه بر این، توان واکسن را باید در طول زمان سنجید.
در سال ۲۰۱۵، موارد ابتلا به بیماری ابولا رو به کاهش گذاشت؛ بنابراین محققان با استفاده از روش غیر معمولی به نام “واکسیناسیون حلقه ای” اثر بخشی واکسن را آزمایش کردند. در این روش، هنگامی که یک مورد جدید از ابولا تشخیص داده می شود، محققان به سرعت به هرکسی که با بیمار تماس داشت، واکسن تزریق می کردند.
وقتی همه افراد نزدیک و افرادی که با سوژه تماس داشته اند، واکسن دریافت می کنند. حلقه و یا خوشه ای تشکیل می شود که به طور متوسط شامل ۸۰ نفر است. پس از این، همه افراد حاضر در آزمایش به صورت تصادفی و بلافاصله یا تا سه هفته بعد، واکسن دریافت می کردند. نتایج اولیه امیدوارم کننده بوده است، با این حال، این برنامه تغییر خواهد کرد تا همه افراد، از جمله کودکان بلافاصله دسترسی به واکسن داشته باشند.
این واکسن rVSV-ebox نام دارد که برای نخستین بار چند دهه قبل توسط سازمان بهداشت عمومی کانادا و ارتش ایالات متحده توسعه داده شده بود. این دارو در حال حاضر توسط شرکت مرک، یکی از بزرگترین شرکت های داروسازی جهان در حال تولید و توسعه است. البته تاثیر این واکسن کامل نیست. در واقع به گزارش نیویورک تایمز، این واکسن تنها بر برخی از شایع ترین سویه های ابولا تاثیر دارد. همچنین گزارشهایی از عوارض جانبی این واکسن هم در دست است، مانند، درد مفصل و سردرد. همچنین در مورد تاثیر طولانی مدت واکسن هم شبهاتی وجود دارد.
مرک دنبال دریافت تائیدیه از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO) است، این شرکت داروسازی همچنین باید تاییدیه سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و یا آژانس پزشکی اروپا (EMA) را نیز دریافت کند. اگر همه چیز به خوبی پیش برود، واکسن ابولا می تواند دفاع حیاتی برای مقابله با شیوع ابولا در آینده باشد.
این ویروس اولین بار در سال ۱۹۷۶ کشف شد و از آن زمان تاکنون، تلاش های زیادی برای توسعه و ساخت واکسن آن انجام شده است. این بیماری همه گیر در سال ۲۰۱۴، منجر به بیماری ۳۰ هزار نفر و مرگ بیش از ۱۱ هزار نفر شد. حال دولت برای تکمیل کردن مراحل ساخت واکسن ابولا پافشاری می کند.
دکتر ماری پال کینی، معاون مدیر سازمان بهداشت جهانی و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: “در حالی که نتایج قانع کننده (واکسن) حاصلی برای افرادی که جانشان را با شیوع بیماری ابولا در غرب آفریقا از دست داده اند، ندارد؛ اما نمی خواهیم در صورت شیوع این بیماری در آینده، بی دفاع بمانیم.”
یافته های این محققان در نشریه پزشکی “The Lancet” به چاپ رسیده است.
.
منبع: engadget
نوشته درمانی برای بیماری ابولا ؛ تاثیر ۱۰۰ درصدی واکسن ابولا در آزمایشهای کلینیکی اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.
آزمایش واکسن ابولا تاثیر ۱۰۰ درصدی را در طول آزمایش های کلینیکی در گینه به اثبات رساند. البته نتایج آزمایش این واکسن هنوز از سوی مقامات مربوطه مورد تایید قرار نگرفته است؛ اما اتحادیه جهانی واکسیناسیون (GAVI) متعهد شده بودجه ۵ میلیون دلاری برای تولید ۳۰۰ هزار دوز از این واکسن را در اختیار محققان قرار دهد.
از مجموع ۵۸۳۷ نفری که واکسن ابولا را دریافت کرده اند، هیچ کدام تا ۱۰ روز پس از واکسینه شدن، علائمی از بیماری را نشان نداده اند. باید ذکر کنیم، افرادی که علائم را قبل از ۱۰ روز از خود نشان داده اند، در این مورد لحاظ نشده اند؛ چرا که این افراد قبل از واکسیناسیون آلوده شده بودند.
به گفته ایرا لوگینی متخصص آمار زیستی و یکی از اعضای این پروژه: “ما قادر به دستیابی به تاثیر ۱۰۰ درصدی واکسن ابولا در این آزمایش شدیم. این بسیار غیر معمول است که واکسنی به طور کامل، از افراد محافظت کند.”
البته این بدین معنا نیست که فرمول جدید ضد گلوله است؛ اما با وجودی که تاثیر آن بسیار بالا است، احتمالا درصد تاثیر آن با افزایش شرکت کنندگان در آزمایشات کلینیکی کاهش خواهد یافت. علاوه بر این، توان واکسن را باید در طول زمان سنجید.
در سال ۲۰۱۵، موارد ابتلا به بیماری ابولا رو به کاهش گذاشت؛ بنابراین محققان با استفاده از روش غیر معمولی به نام “واکسیناسیون حلقه ای” اثر بخشی واکسن را آزمایش کردند. در این روش، هنگامی که یک مورد جدید از ابولا تشخیص داده می شود، محققان به سرعت به هرکسی که با بیمار تماس داشت، واکسن تزریق می کردند.
وقتی همه افراد نزدیک و افرادی که با سوژه تماس داشته اند، واکسن دریافت می کنند. حلقه و یا خوشه ای تشکیل می شود که به طور متوسط شامل ۸۰ نفر است. پس از این، همه افراد حاضر در آزمایش به صورت تصادفی و بلافاصله یا تا سه هفته بعد، واکسن دریافت می کردند. نتایج اولیه امیدوارم کننده بوده است، با این حال، این برنامه تغییر خواهد کرد تا همه افراد، از جمله کودکان بلافاصله دسترسی به واکسن داشته باشند.
این واکسن rVSV-ebox نام دارد که برای نخستین بار چند دهه قبل توسط سازمان بهداشت عمومی کانادا و ارتش ایالات متحده توسعه داده شده بود. این دارو در حال حاضر توسط شرکت مرک، یکی از بزرگترین شرکت های داروسازی جهان در حال تولید و توسعه است. البته تاثیر این واکسن کامل نیست. در واقع به گزارش نیویورک تایمز، این واکسن تنها بر برخی از شایع ترین سویه های ابولا تاثیر دارد. همچنین گزارشهایی از عوارض جانبی این واکسن هم در دست است، مانند، درد مفصل و سردرد. همچنین در مورد تاثیر طولانی مدت واکسن هم شبهاتی وجود دارد.
مرک دنبال دریافت تائیدیه از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO) است، این شرکت داروسازی همچنین باید تاییدیه سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و یا آژانس پزشکی اروپا (EMA) را نیز دریافت کند. اگر همه چیز به خوبی پیش برود، واکسن ابولا می تواند دفاع حیاتی برای مقابله با شیوع ابولا در آینده باشد.
این ویروس اولین بار در سال ۱۹۷۶ کشف شد و از آن زمان تاکنون، تلاش های زیادی برای توسعه و ساخت واکسن آن انجام شده است. این بیماری همه گیر در سال ۲۰۱۴، منجر به بیماری ۳۰ هزار نفر و مرگ بیش از ۱۱ هزار نفر شد. حال دولت برای تکمیل کردن مراحل ساخت واکسن ابولا پافشاری می کند.
دکتر ماری پال کینی، معاون مدیر سازمان بهداشت جهانی و نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: “در حالی که نتایج قانع کننده (واکسن) حاصلی برای افرادی که جانشان را با شیوع بیماری ابولا در غرب آفریقا از دست داده اند، ندارد؛ اما نمی خواهیم در صورت شیوع این بیماری در آینده، بی دفاع بمانیم.”
یافته های این محققان در نشریه پزشکی “The Lancet” به چاپ رسیده است.
.
منبع: engadget
نوشته درمانی برای بیماری ابولا ؛ تاثیر ۱۰۰ درصدی واکسن ابولا در آزمایشهای کلینیکی اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

ماشین یادگیری عمیق با استفاده از اسکنهای MRI میتواند سن مغز انسان را تعیین کند.

مدرنترین پیشرفتهای علم در سال ۲۰۱۶ را بخوانید و با پیشروترین ابداعات علوم مختلف آشنا شوید.

زمین شناسان موفق به کشف گونه جدیدی پرنده ماقبل تاریخ در شمال کانادا شدند. این فسیل که حدود ۹۰ میلیون سال قدمت گذاری شده، یکی از قدیمی ترین فسیل های کشف شده در عرض جغرافیایی شمالی است که شواهد جدیدی از گرمایش شدید رخداد دوره کرتاسه پسین را در اختیار دانشمندان قرار داده است.
به گفته جان تاردونو، استاد و رئیس دپارتمان علوم زمین و محیط زیست دانشگاه روچستر و رهبر این اکسپدیشن (تیم اکتشافی تحقیقاتی): “پرنده ماقبل تاریخ چیزی بین یک مرغ دریایی بزرگ و یک پرنده غواص باکلان؛ البته احتمالا با دندان بوده است.”
تاردونو و تیمش این پرنده ماقبل تاریخ را تنگمیاتورنس آرکتیکا (Tingmiatornis) نامگذاری کرده اند. “Tingmiat” در زبان اینوکتیتوتی به معنای “پرندگان” است، زبان اینوکتیتوتی دارای بیش از ۴۰۰ هزار گویشور در نواحی مرکزی و شرقی کانادا و شمالگان قطب شمال است.
کشف این فسیل و فسیل های دیگری که پیش از این در این منطقه کشف شده اند، شواهد روشن تری از اکوسیستمی که احتمالا در حدود ۹۳.۹ تا ۸۹.۸ میلیون سال قبل در بخش قطبی کانادا وجود داشته را در اختیار دانشمندان قرار داده است.
دونالد برینکمن، دیرین شناس مهره داران و مدیر بخش نگهداری و تحقیقات موزه سلطنتی تیرل در آلبرتا، کانادا، در این مورد گفت: “این فسیل امکان درک بهتر ترکیب جانوری و تفاوت های جانوری این منطقه را برای ما فراهم کرده است.”
همچنین سوابق آب و هوایی تاریخی می تواند به دانشمندان کمک بیشتری برای تعیین اثرات آب و هوایی بر جمعیت های جانوری، اکوسیستم ها و توزیع گونه های مختلف کند و امکان پیش بینی اثرات آب و هوایی آینده را هم فراهم کند.

تاردونو می گوید: “پیش از (کشف) این فسیل ها، گمانه زنی ها حاکی از گرم بودن این منطقه داشت؛ اما بازهم یخی های فصلی وجود داشتند. ما حدس می زنیم که اینگونه نبوده است. چرا که در آن زمان یکی از فواصل گرمای شدید زمین بوده است، زیرا منابع غذایی و بخش بزرگی از اکوسیستم نمی توانسته در یخ وجود داشته باشد.”
تاردونو و همکارانش با بهره بردن از سوابق فسیلی و رسوبی قادر به فرضیه سازی در مورد محیط زیست این پرنده ماقبل تاریخ در دوره تورونین در شمال کانادا شدند. محققان این تیم تحقیقاتی همچنین شرایط آب و هوایی این دوره را با فعالیت های آتشفشانی، خلیج آب شیرین، دمایی قابل مقایسه با شمال فلوریدای امروزی و وجود گونه های جانوری مانند لاک پشت ها، ماهی های بزرگ آب شیرین بزرگ و چامپسورس ها (گونه ای از خزندگان منقرض شده شبه کوریستودرا) مشخص کردند.
ریچارد بونو، دانشجوی دوره دکترای علوم زمین و محیط زیست دانشگاه روچستر و عضو اکسپدیشن تاردونو، توضیح می دهد: “این فسیل ها به ما می گویند، جهانی بدون یخ در قطب شمال به چه شکلی می توانسته باشد. جهان در این دوره نسبت به امروز که تندرا و حیوانات کمتری (در این نواحی) قابل مشاهده است، بسیار متفاوت بوده است.”
فسیل تنگمیاتورنس آرکتیکا بر روی گدازه های بازالتی که بر اثر مجموعه ای فوران آتشفشانی ایجاد شده بودند، کشف شد. دانشمندان بر این باورند که آتشفشان ها دی اکسید کربن زیادی را به جو زمین فرستاده اند و باعث ایجاد اثر گلخانه ای و دوره گرمای شدید قطبی شده اند. این اکوسیستم به رشد پرندگانی از جمله تنگمیاتورنس آرکتیکا کمک بسیاری کرده است.
تیم تاردونو موفق به کشف سه استخوان پرنده، بخشی از اولنا (استخوان زند زیرین) بخشهایی از استخوان بازو و بال شده اند. جولیا کلارک از دانشگاه تگزاس و یکی از اعضای این تیم، با استفاده برخی از ویژگی های این استخوان ها از جمله ضخامت و نسبت استحکام، موفق به تعیین روابط تکاملی پرندگان امروزی و همچنین احتمالا اینکه این پرندگان قادر به پرواز و شیرجه در آب بوده اند، شد.

به گفته کلارک: “این پرندگان عموزاده های پرندگانی امروزی بوده اند و با برخی از قدیمی ترین سوابق فسیلی پرندگان شمال امریکا قابل مقایسه هستند.” اکتشافات فسیلی گذشته ای که در این منطقه انجام شده بود، امکان وجود ماهیان گوشتخواری به بزرگی ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر را تایید کرده بود. به این ترتیب، پرندگانی که از این ماهیان تغذیه می کرده اند، می باید دارای جثه ای بزرگ تر و همچنین دندان بوده باشند. چیزی که شواهد بسیاری خوبی در مورد ویژگی های احتمالی تنگمیاتورنس آرکتیکاها در اختیار دانشمندان قرار داده است.
عوامل فیزیولوژیکی مانند رشد سریع و دوره بلوغ، ممکن است، توضیحاتی خوبی در مورد نحوه بقای این پرندگان در رویداد دوره انقراض کرتاسه، پالئوژن باشد، رویدادی که حدود ۶۶ میلیون سال پیش منجر به انقراض سه چهارم از گونه های گیاهی و جانوری کره زمین از جمله دایناسورها شد.
تاردونو تاکید می کند، این خصوصیات فیزیولوژیکی هنوز در حد فرضیه هستند؛ اما می گوید، محیط زیست پرنده می تواند، نشانه های روشنی از چرایی کشف این فسیل در این مکان را در خود داشته باشد.
تاردونو می گوید: “این فسیل در این منطقه کشف شده؛ چرا که همه چیز درست سرجای خودش است. منبع غذایی، آب شیرین و آب و هوایی بسیار گرم که همه از عوامل زیست محیطی هستند که این مکان را به محیط ایده آلی (برای این پرنده ماقبل تاریخ) تبدیل کرده بودند.”
یافته های این محققان در نشریه “Scientific Reports” به چاپ رسیده است.
.
منبع: futurity
نوشته کشف پرنده ماقبل تاریخ که در قطب شمال بدون یخ، می زیسته است اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

زمین شناسان موفق به کشف گونه جدیدی پرنده ماقبل تاریخ در شمال کانادا شدند. این فسیل که حدود ۹۰ میلیون سال قدمت گذاری شده، یکی از قدیمی ترین فسیل های کشف شده در عرض جغرافیایی شمالی است که شواهد جدیدی از گرمایش شدید رخداد دوره کرتاسه پسین را در اختیار دانشمندان قرار داده است.
به گفته جان تاردونو، استاد و رئیس دپارتمان علوم زمین و محیط زیست دانشگاه روچستر و رهبر این اکسپدیشن (تیم اکتشافی تحقیقاتی): “پرنده ماقبل تاریخ چیزی بین یک مرغ دریایی بزرگ و یک پرنده غواص باکلان؛ البته احتمالا با دندان بوده است.”
تاردونو و تیمش این پرنده ماقبل تاریخ را تنگمیاتورنس آرکتیکا (Tingmiatornis) نامگذاری کرده اند. “Tingmiat” در زبان اینوکتیتوتی به معنای “پرندگان” است، زبان اینوکتیتوتی دارای بیش از ۴۰۰ هزار گویشور در نواحی مرکزی و شرقی کانادا و شمالگان قطب شمال است.
کشف این فسیل و فسیل های دیگری که پیش از این در این منطقه کشف شده اند، شواهد روشن تری از اکوسیستمی که احتمالا در حدود ۹۳.۹ تا ۸۹.۸ میلیون سال قبل در بخش قطبی کانادا وجود داشته را در اختیار دانشمندان قرار داده است.
دونالد برینکمن، دیرین شناس مهره داران و مدیر بخش نگهداری و تحقیقات موزه سلطنتی تیرل در آلبرتا، کانادا، در این مورد گفت: “این فسیل امکان درک بهتر ترکیب جانوری و تفاوت های جانوری این منطقه را برای ما فراهم کرده است.”
همچنین سوابق آب و هوایی تاریخی می تواند به دانشمندان کمک بیشتری برای تعیین اثرات آب و هوایی بر جمعیت های جانوری، اکوسیستم ها و توزیع گونه های مختلف کند و امکان پیش بینی اثرات آب و هوایی آینده را هم فراهم کند.

تاردونو می گوید: “پیش از (کشف) این فسیل ها، گمانه زنی ها حاکی از گرم بودن این منطقه داشت؛ اما بازهم یخی های فصلی وجود داشتند. ما حدس می زنیم که اینگونه نبوده است. چرا که در آن زمان یکی از فواصل گرمای شدید زمین بوده است، زیرا منابع غذایی و بخش بزرگی از اکوسیستم نمی توانسته در یخ وجود داشته باشد.”
تاردونو و همکارانش با بهره بردن از سوابق فسیلی و رسوبی قادر به فرضیه سازی در مورد محیط زیست این پرنده ماقبل تاریخ در دوره تورونین در شمال کانادا شدند. محققان این تیم تحقیقاتی همچنین شرایط آب و هوایی این دوره را با فعالیت های آتشفشانی، خلیج آب شیرین، دمایی قابل مقایسه با شمال فلوریدای امروزی و وجود گونه های جانوری مانند لاک پشت ها، ماهی های بزرگ آب شیرین بزرگ و چامپسورس ها (گونه ای از خزندگان منقرض شده شبه کوریستودرا) مشخص کردند.
ریچارد بونو، دانشجوی دوره دکترای علوم زمین و محیط زیست دانشگاه روچستر و عضو اکسپدیشن تاردونو، توضیح می دهد: “این فسیل ها به ما می گویند، جهانی بدون یخ در قطب شمال به چه شکلی می توانسته باشد. جهان در این دوره نسبت به امروز که تندرا و حیوانات کمتری (در این نواحی) قابل مشاهده است، بسیار متفاوت بوده است.”
فسیل تنگمیاتورنس آرکتیکا بر روی گدازه های بازالتی که بر اثر مجموعه ای فوران آتشفشانی ایجاد شده بودند، کشف شد. دانشمندان بر این باورند که آتشفشان ها دی اکسید کربن زیادی را به جو زمین فرستاده اند و باعث ایجاد اثر گلخانه ای و دوره گرمای شدید قطبی شده اند. این اکوسیستم به رشد پرندگانی از جمله تنگمیاتورنس آرکتیکا کمک بسیاری کرده است.
تیم تاردونو موفق به کشف سه استخوان پرنده، بخشی از اولنا (استخوان زند زیرین) بخشهایی از استخوان بازو و بال شده اند. جولیا کلارک از دانشگاه تگزاس و یکی از اعضای این تیم، با استفاده برخی از ویژگی های این استخوان ها از جمله ضخامت و نسبت استحکام، موفق به تعیین روابط تکاملی پرندگان امروزی و همچنین احتمالا اینکه این پرندگان قادر به پرواز و شیرجه در آب بوده اند، شد.

به گفته کلارک: “این پرندگان عموزاده های پرندگانی امروزی بوده اند و با برخی از قدیمی ترین سوابق فسیلی پرندگان شمال امریکا قابل مقایسه هستند.” اکتشافات فسیلی گذشته ای که در این منطقه انجام شده بود، امکان وجود ماهیان گوشتخواری به بزرگی ۳۰ تا ۶۰ سانتی متر را تایید کرده بود. به این ترتیب، پرندگانی که از این ماهیان تغذیه می کرده اند، می باید دارای جثه ای بزرگ تر و همچنین دندان بوده باشند. چیزی که شواهد بسیاری خوبی در مورد ویژگی های احتمالی تنگمیاتورنس آرکتیکاها در اختیار دانشمندان قرار داده است.
عوامل فیزیولوژیکی مانند رشد سریع و دوره بلوغ، ممکن است، توضیحاتی خوبی در مورد نحوه بقای این پرندگان در رویداد دوره انقراض کرتاسه، پالئوژن باشد، رویدادی که حدود ۶۶ میلیون سال پیش منجر به انقراض سه چهارم از گونه های گیاهی و جانوری کره زمین از جمله دایناسورها شد.
تاردونو تاکید می کند، این خصوصیات فیزیولوژیکی هنوز در حد فرضیه هستند؛ اما می گوید، محیط زیست پرنده می تواند، نشانه های روشنی از چرایی کشف این فسیل در این مکان را در خود داشته باشد.
تاردونو می گوید: “این فسیل در این منطقه کشف شده؛ چرا که همه چیز درست سرجای خودش است. منبع غذایی، آب شیرین و آب و هوایی بسیار گرم که همه از عوامل زیست محیطی هستند که این مکان را به محیط ایده آلی (برای این پرنده ماقبل تاریخ) تبدیل کرده بودند.”
یافته های این محققان در نشریه “Scientific Reports” به چاپ رسیده است.
.
منبع: futurity
نوشته کشف پرنده ماقبل تاریخ که در قطب شمال بدون یخ، می زیسته است اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.
چین ماهواره نظارت بر دی اکسید کربن خود را به فضا فرستاد، به گفته رسانه های دولتی، با راه اندازی این ماهواره، کشور چین به سومین کشوری تبدیل شد که ماهواره ای برای نظارت بر گازهای گلخانه ای به فضا می فرستد.
به گزارش خبرگزاری رسمی شین هوا، کاوشگر TanSat به چین امکان ارزیابی و بررسی انتشار گازهای گلخانه ای را خواهد داد که می تواند یک امتیاز مثبت برای این کشور در مذاکرات آینده در مورد کاهش انتشار گازهای گلخانه ای باشد.
این تکنولوژی به ردیابی گازهای گلخانه ای و همچنین به ارزیابی میزان انجام تعهدات کشورها برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای بر اساس توافقنامه پاریس کمک خواهد کرد.
چین یکی از امضاء کنندگان توافقنامه تغییرات آب و هوایی پاریس، نخستین طرح عملی برای کنترل گرمایش زمین بوده است.
دو کشور آمریکا و چین، حدود ۴۰ درصد از تولیدات گازهای گلخانه ای در جهان را باعث می شوند؛ به این ترتیب، مشارکت این دو کشور در توافقنامه اخیر امیدواری های زیادی برای موفقیت این برنامه ایجاد کرده است.
چین سومین کشور پس از ایالات متحده و ژاپن است که ماهواره ای برای نظارت دی اکسید کربن به فضا فرستاده است. ماهواره TanSat در طول ماموریت سه ساله خود، هر ۱۶ روز یک بار به طور کامل میزان دی اکسید کربن جهانی را مورد بررسی قرار خواهد داد.
به گفته یین ژنگشان، طراح ارشد این ماهواره:”TanSat دقت بسیار بالایی دارد و می تواند تغییرات دی اکسید کربن اتمسفر را تا ۱ درصد تشخیص دهد.”
لین چائو یکی از توسعه دهندگان این ماهواره به خبرگزاری شین هوا گفت: “این ماهواره به چین امکان جمع آوری داده های کربن سراسر جهان را در تمام طول سال و ثبت میزان انتشار کربن کشورهای توسعه یافته و کشورهای در حال توسعه را می دهد.”
چین با توجه به وابستگی به سوخت های فسیلی (زغال سنگ) جهت تولید برق برای جمعیت ۱.۳۷ میلیاردی خود، بزرگترین منتشر کننده گازهای گلخانه ای در جهان محسوب می شود.
به این ترتیب این کشور با توجه به افزایش نگرانی از بحران عمده آلودگی های هوای شهرهای بزرگ خود تصمیم به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و همچنین کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی گرفته است.
.
منبع: spacedaily
نوشته چین ماهواره نظارت بر میزان دی اکسید کربن خود را به فضا فرستاد اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.