قبل از شیوع ویروس کرونا، فقر و نابرابری در انگلیس بسیار زیاد و در حال افزایش بود. اما اکنون این بیماری باعث شده تا شکاف بزرگتری بین افراد ایجاد شود. این گفته‌ها مطابق با گزارش جدید بخش نظارت بر مالیات سال 2020 است.

اگرچه مردم در تلاشند تا وام، اجاره و قبض آب و برق خود را با 6 میلیارد پوند وامی که از اسفندماه تا اردیبهشت ماه امسال دریافت کرده‌اند، پرداخت کنند، ویروس کرونا نیز در حال افزایش این بدهی‌ها است. همزمان آمار فقر نیز بالا رفته است. براساس آمار خیریه Trussell Trust، تعداد بسته‌های مواد غذایی اضطراری که در فروردین ماه امسال به دست کودکان رسیده، دو برابر تعداد بسته‌های مواد غذایی فروردین ماه سال گذشته بوده است.

البته دولت نیز در طول این بحران کمک‌های زیادی از جمله طرح حمایت مالی، حمایت از مشاغل، کمک موقت هفته‌ای 20 پوند به افراد، ممنوعیت اخراج کارکنان، تمدید کوپن‌های رایگان وعده‌های غذایی مدارس در طول ماه‌های تابستان داشته است.

اما ممنوعیت تخلیه خانه‌ها برای مستاجران در شهریور ماه پایان یافت و طرح مرخصی کارمندان نیز تا پایان مهرماه بود. افزایش اعتبار جهانی نیز قرار است در فروردین ماه سال آینده (آوریل 2021) پایان یابد و برای کسانی که هنوز از مزایای قدیمی‌تر استفاده نکرده‌اند، در دسترس نخواهد بود.

بنابراین اکنون چه کاری باید انجام داد تا اطمینان حاصل شود که خانواده‌ها می‌توانند از نظر اقتصادی در طول و بعد از بحران ویروس کرونا دوام آورند؟!

وقت آن رسیده است که محدودیت‌هایی برای مزایا تنظیم شود

اصلاحات مختلفی در اعتبار جهانی و سایر مزایا می‌تواند به ایجاد شبکه ایمنی اساسی بهتر برای همه کمک کند. این اصلاحات شامل پایان دادن به پنج هفته انتظار بعد از اولین پرداخت اعتبار جهانی، حذف داشتن دو فرزند در مزایای مربوط به کودکان، حذف سقف مزایا و اطمینان دادن به افراد از کافی بودن مبالغ ارائه شده برای رسیدن به حداقل درآمد برای داشتن یک زندگی قابل قبول در انگلستان است.

موسسه مطالعات مالی تخمین زده است که با تغییر دادن طرح دو فرزند می‌توان حدود هفتصد هزار خانوار دارای فرزند را با متوسط سه هزار پوند در سال و با هزینه سالانه حدود 2 میلیارد پوند، بهبود بخشید. حذف سقف مزایا می‌تواند به صد هزار خانواده مشغول به کار به طور متوسط ​​تقریبا دو هزار پوند در سال کمک کند که حدود دویست میلیون پوند در سال هزینه خواهد داشت.

همانطوری که موسسه مطالعات مالی پیشنهاد کرده است، فقیرترین خانوارهای انگلیسی در طی همه‌گیری هر ماه به طور متوسط ​​170 پوند در ماه کاهش پس انداز داشته‌اند (بدهی‌ها افزایش یافته بود)، اصلاحات مذکور می‌تواند به نوعی از افزایش بیشتر فقر جلوگیری کند. با این حال، تمامی این موارد برای پر کردن خلا بزرگی که در امور مالی خانوار به علت ویروس کرونا بوجود آمده است، کافی نیستند. حمایت اضافی که اکنون به افراد شاغل و بیکار ارائه می‌شود، می‌تواند به افراد در اجاره و معوقات رهنی و بدهی‌های دیگر و محرومیت کمک کند.

چگونه می‌توان هزینه این کار را پرداخت کرد؟

هزینه چنین حمایتی (بیش از 200 میلیارد پوند که تا قبل از مرداد ماه برای حمایت از افراد در برابر ویروس کرونا عرضه شده بود) قابل توجه است. در حال حاضر دولت هزینه‌های این حمایت را با قرض کردن و تسهیل کمّی (فرایندی که طی آن بانک انگلیس اوراق قرضه دولتی را خریداری می‌کند و میزان پولی را که در اقتصاد در گردش است را افزایش می‌دهد) تامین می‌کند. از این طریق می‌توان در کوتاه مدت حمایت بیشتری را به مردم عرضه کرد.

در برخی موارد در آینده، مالیات باید افزایش یابد. نظارت بر شمول مالی نشان می‌دهد که بعضی از خانوارها ممکن است ظرفیت بیشتری برای پرداخت مالیات بیشتر داشته باشند؛ زیرا در طی همه‌گیری اوضاع مالی آن‌ها بهبود یافته است. این بهبود در نتیجه ثابت ماندن درآمد برخی از افراد در حین همه‌گیری حاصل شده است.

یکی از نشانه‌ها نسبت پس‌انداز خانوار (نسبت درآمد یکبار مصرف که خانوارها به طور متوسط ​​پس‌انداز می‌کنند) است. این مورد در سه ماهه دوم سال 2020 به 28 درصد افزایش یافت؛ این رقم دو برابر بیشترین عدد گزارش‌ شده در 20 سال قبل است. یعنی در سال 2010 عددی مطابق با 13 درصد گزارش شده بود.

بنیاد تصمیم‌گیری نیز برآورد کرده است که بیشتر از یک سوم از 20 درصد از ثروتمندترین مردم در ماه‌های اول بحران پس‌انداز خود را افزایش داده‌اند. افراد فوق‌العاده ثروتمند همچنین شاهد افزایش ثروت خود در طی همه‌گیری بوده‌اند، به طوری که میلیاردرها از افزایش 27 درصدی ثروت برخوردار شده‌اند. بنابراین از این طریق می‌توان فهمید که راهی برای افزایش مالیات برای افرادی که توانایی پرداخت مالیات بیشتر را دارند، وجود دارد.

اما آیا مردم از طرح مالیات‌های بیشتر حمایت می‌کنند؟ مالیات محبوب همه افراد نیست، اما بررسی اخیر نگرش‌های عمومی، که توسط دانشگاه بیرمنگام و ایپسوس موری در تیر/مرداد ماه سال 2020 انجام شده است، نشان داد که 44 درصد از مردم حاضرند که شخصا مالیات بیشتری بپردازند تا اینکه شاهد کاهش خدمات عمومی باشند.

وقتی صحنه فرضی ارائه ‌شد که در آن دولت نیاز به جمع آوری 10 میلیارد پوند اضافی در سال از طریق مالیات داشت، پاسخ‌دهندگان نظرسنجی بالاترین سطح حمایتی خود را برای وضع مالیات جدید سالانه نشان دادند. بیشتر مردم از وضع کردن مالیات برای سرمایه‌گذاری‌های مالی و دارایی املاک (به جز محل سکونت اصلی افراد)، با آستانه مالیات پانصد هزار پوند و نرخ مالیات 1 درصد برای موارد بالاتر از این آستانه، حمایت کردند.

هزینه مقابله با فقر و نابرابری ممکن است زیاد به نظر برسد، اما هزینه انجام ندادن هیچ کاری نیز قابل توجه است؛ فقر بر سلامتی، رفاه و فرصت زندگی افراد تأثیر می‌گذارد. علاوه بر هزینه شخصی بسیار زیاد، فقر می‌تواند سالانه 78 میلیارد پوند در سلامت و سایر هزینه‌های مربوط به رفاه در انگلیس هزینه داشته باشد. این شواهد نشان نداده بود که توانایی غلبه بر فقر و نابرابری در این اوقات سخت را نداریم ولی با این حال مجبوریم که این توانایی را در خود به وجود آورده و با این بحران مبارزه کنیم.

نوشته ویروس کرونا باعث افزایش فقر و نابرابری شده است! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

محدودیت‌هایی که برای جلوگیری از شیوع همه‌گیری ویروس کرونا در سراسر جهان در نظر گرفته شده، عواقب گسترده‌ای به همراه داشته است. این‌ موارد شامل تأثیراتی است که در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی دارد. افرادی که در محله‌های فقیرنشین زندگی می‌کنند بسیار آسیب دیده‌اند.

محله‌های فقیرنشین با کمبودهای ساختاری که دارند، تشخیص داده می‌شوند. در این فضا ویروس توانایی این را دارد که به سرعت گسترش یافته و خطر انتقال بیماری‌ها را در جامعه افزایش دهد. همچنین، ساکنان زاغه‌نشین نیز از وضعیت سلامتی خوبی برخوردار نیستند. راهکارهای موثر بهداشت عمومی در محله‌های فقیرنشین باید چشم‌اندازها، بینش‌ها و راه‌حل‌های ارائه شده افرادی که در آنجا کار و زندگی می‌کنند را در نظر بگیرند. در نظر گرفتن چالش‌ها و سپس یافتن راه‌حل برای افرادی که بیشتر از موضوع بهداشتی رنج می‌برند، ضروری است.

در پژوهش جدیدی، مراقبت‌های بهداشتی و دسترسی به خدمات در هفت محله فقیرنشین در کنیا، نیجریه، بنگلادش و پاکستان بررسی شد. در این پژوهش، متخصصان به دنبال یافتن نحوه خدمات‌رسانی بهداشتی در این جوامع قبل و در حین قرنطینه ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا بودند.

به طور کلی پژوهشگران متوجه شدند که جوامع فقیرنشین به خدمات تشخیصی و درمانی دسترسی دارند و از خدمات پیشگیرانه قبل از همه‌گیری نیز استفاده می‌کنند. اما خدمات مربوط به بهداشت روانی و سرویس‌های علیه خشونت جنسیتی محدود بود و یا اینکه اصلا این خدمات وجود نداشت. در حین قرنطینه خانگی دسترسی به همه خدمات بهداشتی کاهش یافته است. موانعی که در این زمان وجود داشت شامل افزایش هزینه‌های مراقبت‌ بهداشتی، کاهش درآمد خانوار، افزایش چالش‌ها در دستیابی به مراکز درمانی بود. دلیل دیگری که نیز وجود داشت ترس ساکنان از ابتلا به ویروس کرونا و بدنام شدن بود که اوضاع را بدتر هم می‌کرد.

درک تأثیر قرنطینه در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و یافتن راه‌حل‌هایی برای اختلالات خدمات بهداشتی بسیار مهم تلقی می‌شود.

بهداشت و درمان قبل از شیوع ویروس کرونا

به عنوان بخشی از پژوهش، پژوهشگران نظرسنجی‌های خانگی را در هفت محله فقیرنشین انجام دادند. نرخ استفاده از بهداشت و درمان در مناطق مختلف متفاوت است. این نرخ در کشورهای جنوب صحرای آفریقا کمتر از آسیای جنوبی بود، اما در مقایسه با کشورهای با درآمد بالا، نسبتاً پایین هستند. کمترین میزان مراجعه به بیماران سرپایی در سال برای هر نفر در کشور نیجریه 0.5 تا 0.6 گزارش شده است. در کنیا، پاکستان و بنگلادش نرخ مشاوره بین 1.2 تا 1.9 بود. در زمینه بین المللی نیز، میانگین نرخ بیکاری افراد تقریبا 6 تا 7 برای هر نفر در سال است.

از اسفند 2018 تا اردیبهشت ماه 2020 نیز مصاحبه‌ها و گفتگوهای گروهی با بیش از 850 کارگر بهداشتی و افراد جامعه در هفت منطقه انجام شد. مشارکت‌ها قبل از شیوع ویروس کرونا از طریق کارگاه‌های حضوری و جلسات فردی انجام شده بود.

هزینه‌ بهداشت و درمان به ویژه هزینه داروها برای همه ساکنان بسیار گران بود. داروسازان و فروشندگان داروها به عنوان ارائه‌دهنده‌های اصلی درمان و مشاوره برای بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی و آنفولانزا، اسهال، درد معده و سردرد، آلرژی و کمک‌های اولیه نقش داشتند.

خدمات پیشگیرانه در بهداشت مادر و فرزند، از جمله واکسیناسیون و مراقبت‌های قبل از زایمان، بیشتر در بخش دولتی به صورت رایگان در دسترس افراد بود. اما خدمات بهداشت روان در نیجریه، کنیا و بنگلادش بسیار محدود بود. در تمام مناطق، معالجه‌کنندگان گزارش داده بودند که خدمات مربوط به سلامت روان به افراد ارائه می‌دهند.

بهداشت و درمان در دوران شیوع ویروس کرونا

در فروردین ماه امسال، همزمان با اعمال قرنطینه در اثر همه‌گیری ویروس کرونا در هر کشور، مرحله چهارم مشارکت سهامداران آغاز شد. به دلایل ایمنی، نحوه مشارکت‌ها و همکاری‌ها به مکالمات تلفنی تغییر کرد. در این همکاری‌ها، پاسخ دولت و جامعه به بیماری همه‌گیر، چالش‌های پیش روی بیماران غیر کرونایی و ارائه خدمات و دسترسی به آن‌ها را در حین قرنطینه بررسی شده بود.

حساب سهامداران در سطح جامعه نشانگر اختلالاتی در خدمات بهداشتی و درمانی بود. دسترسی به نیازهای اساسی انسان مانند غذا نیز قطع شده بود. بیشتر ساکنان در شغل‌های بسیار ناامن در بخش غیررسمی مشغول بودند و اغلب افراد چندین شغل که دارای دستمزد روزانه کمی بود، باهم انجام می‌دادند. اما در این عامل نیز اختلال به وجود آمده بود.

هزینه خرید دارو در حال حاضر برای بسیاری از ساکنان مشکل‌ساز شده بود. در پاکستان، کارمندان بهداشت گفته‌اند که بیماران گاهی اوقات مقدار دارویی خود را کاهش می‌دهند تا زمان طولانی‌تری بتوانند از آن استفاده کنند. در نیجریه در قسمت فروش داروها، فروشندگان درباره قیمت آن‌ها با بیماران توضیحاتی ارائه می‌دادند.

در تمام این جوامع فقیر نشین، ساکنین به دلیل واکنش‌های جامعه به ویروس کرونا آسیب جدی دیده بودند. کاهش خدمات محلی و قرنطینه، دسترسی به مراکز درمانی را دشوار کرده و هزینه داروها را نیز افزایش می‌دهد. در کشورهای بنگلادش و نیجریه، داروسازان خصوصی و فروشندگان اختلالات ناشی از قرنطینه که در افزایش قیمت‌ داروها تاثیر گذاشته بود را شناسایی کردند.

علاوه بر این، ساکنان بخاطر ترس از مبتلا بودن به ویروس کرونا از مراقبت‌های بهداشتی رسمی که در آنجا وجود دارد، اجتناب می‌کنند. برخی از ساکنان و کارمندان بهداشت از تلفن‌های همراه خود برای مشاوره‌های بهداشتی استفاده می‌کردند. برخی دیگر به خدمات محلی بهداشتی (اغلب افراد ارائه‌دهندگانی بودند که حداقل دانش در زمینه آموزش مراقبت‌های بهداشتی داشتند) و به متخصصان طب سنتی مراجعه می‌کنند.

یافته‌های متخصصان در مورد تأثیر قرنطینه به دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در هر چهار کشور سازگار بود. این یافته‌ها همچنین شبیه پیش‌بینی‌های انجام شده در تحقیقات قبلی بودند.

پژوهشگران شواهدی از پاسخ‌های فردی به ویروس کرونا مانند ارائه خدمات مشاوره از راه دور با استفاده از تلفن‌های همراه توسط کارمندان بهداشت یافتند. حمایت‌های دولتی و غیر دولتی متفاوت بود. به عنوان مثال، برخی از آن‌ها برای مقابله با ویروس کرونا و کاهش تأثیر قرنطینه حمایت زیادی کرده بودند اما نیازهای خاص زنان را نادیده گرفتند. برخی داروخانه‌ها با دارو به مشتریان عادی کمک می‌کردند. اما مواردی از احتکار دارو نیز گزارش شده بود.

عدم توانایی در تأمین نیازهای اساسی مانند دارو عاملی بود که استرس و بیماری روانی را در این شرایط افزایش داده بود. هیچ خدمات جدیدی برای سلامت روان و خشونت جنسیتی با شروع قرنطینه در جوامع مورد پژوهش گزارش نشده است. این موارد با اقداماتی که در زاغه‌های دیگر انجام می‌شد، در تضاد است. برای مثال می‌توان به برزیل اشاره کرد که رهبران جامعه از سازمان نوآوری جامعه برای ارائه خدمات بهداشتی استفاده کرده‌اند.

پیامدهای سیاست و عمل

یافته‌های متخصصان نشان داد که برای جوامع فقیرنشین، ارتباط موثری در مورد  ویروس کرونا و ارائه خدمات بهداشتی مورد نیاز است. مردم باید بدانند که چه خدماتی وجود دارد، چه اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از انتقال ویروس انجام می‌شود و چه کسی باید به دنبال مراقبت‌های بهداشتی باشد.

از داروخانه‌ها و فروشندگان داروهای بیماران می‌توان برای انتقال اطلاعات به جامعه استفاده کرد. به عنوان مثال قرار دادن پوستر در مغازه‌ها و به اشتراک گذاشتن اطلاعات می‌تواند موثر باشد؛ زیرا ساکنان برای مراقبت‌های بهداشتی اولیه خود به این ارائه‌دهندگان اعتماد می‌کنند.

درمانگران سنتی نقش شناخته‌شده‌ای در ارتباط با ویروس کرونا دارند. اگر روابط خوبی بین مراقبان بهداشتی رسمی و درمانگران سنتی وجود داشته باشد، می‌توان برای منفعت بیشتر بیمار از آن‌ها برای راهنمایی به سمت مراکز درمانی بهداشتی رسمی استفاده کنند.

سیاست‌گذاران و برنامه‌ریزان باید تاثیر راهکارهای مهار ویروس کرونا را در دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی در نظر بگیرند. این امر برای این مهم تلقی می‌شود که به ما اطمینان بخشد جوامع فقیرنشین نسبت به جوامع دیگر محروم‌تر نیستند. برای این افراد باید اطمینان حاصل شود که هزینه‌های مراقبت بهداشتی و هزینه‌های دسترسی به مراکز درمانی افزایش نمی‌یابد. ارائه خدمات بهداشت روان و خدمات با هدف خشونت جنسیتی باید مورد توجه قرار گیرد.

در مقابله با ویروس کرونا، زاغه‌نشین‌ها چالشی برای کنترل بیماری همه‌گیری هستند. تقویت خدمات بهداشتی ضعیف آن‌ها به کاهش اثرات ویروس کرونا و بیماری‌های همه‌گیری که در آینده شیوع پیدا خواهد کرد، کمک می‌کند.

نوشته وضعیت بهداشت در محله‌های فقیرنشین آفریقا و آسیا در دوران قرنطینه چگونه بوده است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پس از نزدیک به 1 سال زندگی بشر با ویروس کرونا به‌نظر می‌رسد که بسیاری از افراد پس از هر نوبت عطسه، سرفه یا احساس خارش در گلو دیگر دچار استرس نمی‌شوند؛ اما کماکان بسیاری از افراد بابت احتمال ابتلا به این ویروس نگران هستند. با توجه به شناسایی روزانه 90 تا 100 هزار مورد ابتلای جدید در ایالات‌متحده و اجرای قوانین قرنطینه برای دومین بار در بریتانیا یقینا اکنون زمان اعلام پیروزی و کنار گذاشتن استفاده از ماسک‌های صورت فرا نرسیده است.

چنان‌چه پس از هر نوبت عطسه و سرفه یا تضعیف قوه بویایی و چشایی خود سریعا نگران ابتلا به ویروس کرونا شده و از تب‌سنج استفاده می‌کنید؛ در این‌صورت جالب است بدانید که عرضه یک اپلیکیشن در آینده‌ای نزدیک احتمالا به دغدغه ذهنی شما در خصوص ابتلا به بیماری کووید 19 پاسخی قطعی خواهد داد.

گزارش جدیدی که توسط انستیتوی مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) منتشر شده است؛ به استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی برای تجزیه و تحلیل حالات سرفه افراد اشاره می‌کند. این برنامه با استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشینی شیوه ایجاد تمایز میان مبتلایان بدون علامت بیماری کووید 19 و افراد سالم و غیرمبتلا به ویروس را فرا می‌گیرد. در این میان تیم توسعه‌دهنده برنامه با مراجعه به یک وبسایت اطلاعات مربوط به 70 هزار رکورد ثبت شده را گردآوری کرد. این وبسایت به عموم افراد امکان می‌دهد تا نمونه‌های مربوط به سرفه‌های خود که از طریق اسمارت‌فون یا سایر دستگاه‌ها ضبط شده است را به سامانه مذکور ارسال نمایند. به‌طور کلی 200 هزار نمونه سرفه اجباری گردآوری شد و در این میان 2500 نفر در طیف مبتلایان به بیماری کووید 19 یا افراد بدون‌علامت طبقه‌بندی شدند. این مدل در 98.5 درصد مواقع قادر به تعیین دقیق ابتلای فرد به کووید 19 بود؛ در حالی‌که دقت تشخیص برای افراد فاقد علامت برابر با 100 درصد بود.

جمع‌بندی ارائه شده در این گزارش خاطرنشان می‌کند که “تکنیک‌های هوش مصنوعی قادر به ایجاد یک ابزار غربال‌گری بدون‌علامت، رایگان، بلادرنگ و غیرتهاجمی برای بیماری کووید 19 در مقیاسی کلان بوده و این ابزار همواره می‌تواند به تقویت رویکردهای فعلی برای مهار شیوع ویروس کرونا کمک کند. موارد استفاده عملی از این ابزار می‌تواند شامل غربال‌گری روزانه دانش‌آموزان، کارگران، افراد حاضر در مدارس، مشاغل، سامانه‌های حمل و نقل و حتی استخرها جهت اطلاع‌رسانی فوری شیوع بیماری در این گروه‌ها باشد.”

بر اساس گزارشات، محققان به‌دنبال توزیع نسخه‌ای از یک برنامه پیش‌غربال‌گری رایگان هستند. این برنامه بر پایه تکنیک‌های هوش مصنوعی طراحی شده و در عین‌حال به منظور گردآوری نمونه‌های بیش‌تر سرفه برای آزمایشات آتی با بیمارستان‌ها در تعامل خواهد بود. مدل تشخیصی مبتنی بر سرفه به منظور تجزیه و تحلیل روزانه نهایتا می‌تواند در اسپیکرهای هوشمند و دستیارهای دیجیتالی نظیر سیری، گوگل اسیستنت و الکسا به‌کار گرفته شود. به منظور دستیابی به دقت موردنیاز جهت کاربری مناسب این فناوری توصیه می‌شود تا فرآیند تست بر روی دستگاه‌های مجهز به میکروفون‌هایی باکیفیت بالا اجرا شود. همچنین در این میان بایستی نگرانی‌های مربوط به حفظ حریم خصوصی نیز برطرف شوند.

امکان اجرای یک برنامه، دریافت نمونه سرفه از فرد و اعلام نظر فوری در خصوص ابتلای وی به کووید 19 یقینا به تلاش‌های انجام شده برای ریشه‌کن نمودن این بیماری کمک قابل‌توجهی خواهد کرد.

نوشته تشخیص ابتلا به کرونا توسط یک اپلیکیشن کاربردی در گوشی! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

چرا آمار گزارش شده از مبتلایان ویروس کرونا در سراسر اروپا اکنون در در حال افزایش یافتن است؟ بسیاری از کشورها در ابتدای تابستان دوران قرنطینه خود را به پایان رساندند، اما مشاهده شد که بیشتر مناطق در پاییز افزایش قابل توجهی در مبتلایان ویروس داشته‌اند. بازگشایی مجدد مدارس و دانشگاه‌ها منجر شد تا افراد زیادی از مکان‌های مختلف با هم در ارتباط باشند، اما آیا افت دما نیز می‌تواند در این افزایش آمار مبتلایان و قربانیان نقشی داشته باشد؟

همانطوری که می‌دانیم مردم بیشتری در فصل زمستان دچار سرماخوردگی و آنفولانزا می‌شوند (که این سرماخوردگی ممکن است به دلیل انواع ویروس کرونا باشد)، اما دلایل متعددی برای این امر نیز وجود دارد. این مسئله اغلب به این واقعیت نسبت داده می‌شود که وقتی هوا سردتر می‌شود، افراد زمان بیشتری را در خانه می‌گذرانند، سرفه و عطسه می‌کنند که تنفس کردن همین هوا خود باعث انتقال ویروس می‌شود.

وقتی هوا سردتر باشد، به احتمال خیلی زیاد مسافرت با اتوبوس یا قطار شلوغ را نسبت به پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری ترجیح می‌دهید. نظریه دیگری که در این بین ارائه می‌شود این است که افراد در صورت کمبود نور خورشید ویتامین دی کمتری می‌گیرند و در نتیجه سیستم ایمنی ضعیف‌تری خواهند داشت.

با این حال، مطالعات نشان داده است که افزایش سالانه سرماخوردگی و آنفولانزا به ویژه با کاهش دما و رطوبت نسبی در محیط داخلی مصادف است. ویروس‌های آنفولانزا زنده می‌مانند و در هوای سرد و خشک به راحتی منتقل می‌شوند. بنابراین اینکه فکر کنیم همین مسئله در مورد ویروس کرونا، که دارای اندازه و ساختار مشابهی است، صدق می‌کند، نیز منطقی است.

آزمایش‌هایی که در آزمایشگاه‌ها روی ویروس کرونا و ویروس‌های مشابه آن انجام شده است، نشان داده است که وقتی دما و رطوبت نسبی زیاد باشد، ویروس‌ها روی سطوح به خوبی زنده نمی‌مانند، اما دمای مناسب اتاق می‌تواند محیط ایده‌آلی برای آن‌ها باشد جوری که بتوانند چند روز دوام بیاورند. این ویروس‌ها ممکن است در دمای یخچال (4 درجه سانتی‌گراد) و رطوبت نسبی پایین، تا یک ماه یا بیشتر زنده بمانند.

گزارش‌های مکرری در مورد شیوع ویروس کرونا در بین کارمندان کارخانه‌های بسته‌بندی گوشت، که تحت این نوع شرایط کار می‌کنند، ارائه شده است. با این حال، در این کارخانه‌ها همچنان تعداد زیادی از افراد در کنار هم کار می‌کنند. شواهد نشان می‌دهد احتمال گسترش ویروس در این شرایط بسیار زیاد است. شرایط زندگی این افراد نیز ممکن است انتقال را افزایش دهد.

ویروس‌های کرونای دیگری که در طول قرن 21 گسترش یافته بودند، (SARS-CoV و MERS-CoV) نیز داستان کمی متفاوتی را بیان می‌کنند. مطالعه‌ای که وضعیت آب و هوای سال 2003 در چین را هنگام شیوع سارس بررسی کرده بود، نشان داد که اوج عفونت در تمام فصول مانند آن چیزی بود که در بهار رخ داده بود. (از آنجایی که ویروس سپس از بین رفت، هیچ راهی برای تایید این مسئله از طریق مطالعات وجود نداشت).

گسترش بیماری تنفسی در خاورمیانه (مرس) نیز در بهار اتفاق می‌افتد. با این حال، این مسئله ممکن است به آب و هوا ربطی نداشته باشد و بیشتر مربوط به نحوه زندگی شترها باشد؛ زیرا که انسان‌ها می‌توانند این بیماری را نه تنها از یکدیگر بلکه از شترها نیز بگیرند. شترهای جوان منبع اصلی عفونت هستند و حیوانات جدید در اسفندماه متولد می‌شوند.

نیمکره جنوبی

می‌توانیم به آنچه در نیمکره جنوبی در طول فصل زمستان رخ داده است، نگاهی داشته باشیم. آفریقای جنوبی بیش از هفتصد هزار مورد ابتلای ویروس کرونا را گزارش کرده بود و در تیرماه نیز اوج بیماری را تجربه کرد، اما نیوزیلند به خوبی عفونت را کنترل کرده و کمتر از دو هزار مورد مبتلا داشته است.

این دو کشور از بسیاری جهات تفاوت‌های زیادی باهم دارند، بنابراین مقایسه مستقیم آن‌ها چندان مفید نخواهد بود. اما به نظر می‌رسد که هوای سردتر تیر و مردادماه عامل اصلی تعیین میزان عفونت نبوده است. اینچنین به نظر می‌رسد نیوزیلند به دلیل محیط جغرافیایی، کیفیت سیستم مراقبت‌های بهداشتی و اثربخشی بهداشت عمومی، گسترش ویروس را متوقف کرده است.

داده‌های اولیه از استرالیا نشان داده است که رطوبت کم عاملی است که باید بیشتر مراقب بود. با این حال، در ملبورن، آمار مبتلایان در تیرماه با شروع هوای سرد افزایش یافت. این مسئله منجر به قرنطینه خانگی شدیدی شده بود، اگرچه در مهرماه این آمار کاهش یافت.

در کل، باید برای این ویروس همه‌گیر در ماه‌های سرد نیز به خوبی آماده شویم. اما چیزی که از این ویروس تا اینجا فهمیدیم، این است که ویروس‌های جدید ممکن است ما را شگفت‌زده کنند.

در هر آب و هوایی که باشید، تماس نزدیک با افراد فرصتی برای انتشار ویروس کرونا فراهم می‌کند. بنابراین باید فاصله اجتماعی خود را با افرادی که در یک مکان زندگی نمی‌کنیم، حفظ کنیم و در مکان‌های بسته نیز در صورت امکان از ماسک صورت استفاده کنیم.

نوشته آیا ویروس کرونا در هوای سرد سریع‌تر منتقل می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در بسیاری از کشورهای غربی، آمار مبتلایان ویروس کرونا دوباره در حال افزایش یافتن است. در برخی کشورها مانند انگلیس، فرانسه و اسپانیا به نظر می‌رسد که موج دوم همه‌گیری نیز آغاز شده است. طبق این یافته‌ها نیز می‌توان فهمید که در سال 2021 شاهد طغیان بزرگتری از این ویروس خواهیم بود. اکنون اطلاعات کافی از اینکه واکسن‌های اولیه چقدر موثر خواهند بود، در اختیار نداریم و برنامه‌های واکسیناسیون افراد نیز به تدریج انجام می‌شود.

مسئله مهم و مطرح برای دولت‌ها نیز اکنون این است که آن‌ها تا چه حد از توان مالی برای محافظت از مشاغل و فعالیت‌های اقتصادی برخوردار هستند. انتظار می‌رود دولت انگلستان، اقداماتی در بهار و تابستان برای حمایت از مشاغل و کسب و کارها انجام دهد که به میزان 192 میلیارد پوند به کسری بودجه اضافه خواهد شد و نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی از 85.4 درصد در سال 2019 به 106.4 درصد تا مارس سال 2021 افزایش می‌یابد.

این مقدار بالاترین سطح بدهی از اوایل دهه 1960 به حساب می‌آید. با این حال موج دوم همه‌گیری ویروس کرونا پاسخ مالی را بسیار بیشتر تحت فشار قرار می‌دهد. طرح حمایتی شغلی صدراعظم ریشی سوناک (Rishi Sunak) و سایر اقدامات او نیز برای کمک به مشاغل خسارت‌دیده، میلیاردها دلار هزینه خواهد داشت.

موسسه مطالعات مالی در خرداد ماه برای دستیابی به اینکه این موضوع به کجا منتهی می‌شود، از طرحی الگو گرفت که در آن موج دوم ویروس کرونا در سه ماهه چهارم سال 2020 وجود داشته و قرنطینه خانگی در نیمه اول سال 2021 را نیز هدف قرار داده است. آن‌ها پیش‌بینی کردند که مسئله ممکن است باعث ایجاد کسری بودجه بیش از 20 درصد از تولید ناخالص داخلی در سال جاری (معادل سطح جنگ جهانی دوم) و نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی نزدیک به 120 درصد تا سال 2024 و 2025 شود.

اگر اکنون وضعیت بسیاری از کشورها این‌گونه است، چه گزینه‌هایی برای دولت‌ها وجود دارد و آن‌ها باید بر کدام شاخص‌های اصلی تمرکز کنند؟

1. اول رشد و توسعه، سپس پول

دولت‌ها باید رشد اقتصادی از سال 2021 به بعد را در اولویت خود قرار دهند. به بیان ساده، این امر باعث می‌شود که آن‌ها برای افزایش مالیات یا کاهش سریع هزینه‌ها به سطح تولید ناخالص داخلی راحت‌تر عمل کنند. اصلاحات مالی که برای ثابت‌سازی در امور مالی نیاز است، در صورت بهبود سریع‌تر، کمتر نیاز خواهد بود.

دولت‌ها باید روی سرمایه‌گذاری‌های عمومی تمرکز کنند، به ویژه دولت‌هایی که هدف‌شان افزایش تحقیق و توسعه و رشد بهره‌وری است. بسیاری از ناظران توصیه کرده‌اند که دولت‌ها روی اقتصاد زیست‌محیطی هزینه کنند. این امر نه تنها باعث افزایش رشد بخش‌ها در آینده می‌شود؛ بلکه به رفع بحران آب و هوا نیز کمک خواهد کرد.

2. اعتماد به نفس داشته باشید

حتما باید راهکار مشخصی برای افزایش اعتماد اقتصادی وجود داشته باشد؛ این امر با اعتماد به نفس مردم در نحوه مدیریت همه‌گیری و عواقب اقتصادی آن در ارتباط است. حتی قبل از آغاز موج دوم این ویروس، مشخص بود که بهبود اقتصادی در طول تابستان در بسیاری از اقتصادهای پیشرفته نیز در حال کند شدن بوده است.

سازمان توسعه و همکاری اقتصادی در ماه سپتامبر گزارش داد که داده‌های گوگل در مورد خرید و فعالیت‌های تفریحی افراد (به عنوان شاخصی برای مشاغل اجتماعی) به سطح قبل از همه‌گیری بازنگشته است. سفارش آنلاین کتاب نیز در اکثر اقتصادهای پیشرفته (به جز چین) نیز به طور کامل بهبود نیافته است.

واضح است که اعتماد مصرف‌کننده و تجارت تا زمانی که همه‌گیری وجود دارد، کاملا بازنمی‌گردد. این یکی از دلایلی است که تعدادی از اقتصاددانان از کشورهایی مانند انگلستان خواسته‌اند تا بر حمایت از اشتغال تمرکز کنند. طرح مرخصی موقت کارگران و کارمندان در انگلستان احتمالاً با موج دوم نیز گسترش یافته است و جدیدترین طرح صدراعظم در حمایت از کار و اشتغال نیز به نظر می‌رسد که تغییر عقیده 180 درجه‌ای باشد.

3. آزمایش و ردیابی مبتلایان هنوز هم حیاتی است

هیچ معامله‌ای بین سلامت افراد و اقتصاد وجود ندارد. کشورهایی که در پایین نگه داشتن میزان عفونت عملکرد بهتری داشته‌اند، در کاهش رکود اقتصادی نیز عملکرد بسیار خوبی داشته‌اند.

برخی از این موفقیت در عفونت‌ها ممکن است خوش‌شانسی یا اقدام زودهنگام در قرنطینه افراد در اوایل سال 2020 باشد. اما کشورهایی مانند فنلاند و آلمان نیز توانایی بالایی برای آزمایش و ردیابی داشتند و خیلی سریع آن را توسعه دادند. حتی در این مرحله، کشورهایی مانند انگلیس باید ببینند که آزمایش و ردیابی مبتلایان حتی با افزایش یافتن هزینه می‌تواند به سرعت بهبود یابد یا خیر.

4. حمایت هدفمندتر

از آنجا که بهبود اقتصادی در طی سال 2021 بهتر می‌شود، سوال اصلی برای سیاست‌گذاران این است که آیا اقتصاد را اولویت قرار می‌دهند (مانند کاهش مالیات) یا اقدامات حمایتی هدفمندتر برای بخش‌های خاص یا بخش‌هایی از نیروی کار.

اخیرا گفته شده است که بهبودی پس از موج دوم ممکن است W شکل باشد، اما بخش‌های جداگانه K شکل خواهند بود. به عبارت دیگر، کسب و کار بخش‌هایی مانند مغازه‌های آنلاین و فناوری/نرم افزار سکه شده است، اما بخش‌های دیگر مانند مغازه‌های معمولی و سفر مدت‌زمان زیادی طول می‌کشد تا رونق یابد.

احتمالا حمایت تجاری باید از رویکرد بخش‌های بیشتری استفاده کند. انگلیس در این بین با طرح «بیرون غذا خوردن» و کمک‌های مالی ماهیانه اندک برای شرکت‌هایی در بخش‌هایی مانند مهمانسرا و هتل‌داری کمی پیشرفت کرده است.

به همین ترتیب، دولت‌ها باید حمایت خود را در بازار کار روی افرادی متمرکز کنند که «اثرات مخرب» بیکاری برای آن‌ها جدی‌تر است. به عنوان مثال، این بحران می‌تواند چشم‌انداز شغلی جوانانی که از مرحله تحصیل به اشتغال رسیده‌اند را تغییر دهد. بنابراین در این مرحله بهبودی، حمایت باید باعث ایجاد شغل شود؛ به عنوان مثال، مالیات بیمه کارفرمایانی که مشاغل جدید ایجاد می‌کنند، کاهش یابد.

ما اکنون به مرحله اساسی مبارزه با ویروس کرونا وارد شده‌ایم. گرچه چالش‌های پیش‌رو را نمی‌توان انکار کرد، اما نسبت به اسفند ماه آمادگی و دانش بیشتری در اختیار داریم. سیاست‌گذاران باید از این مزیت به نفع خود استفاده کرده و پاسخ اقتصادی جامعی ارائه دهند.

نوشته چگونه اقتصاد را از شر ضررهای همه‌گیری ویروس کرونا نجات دهیم؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.