بقایای موشک چینی‌‌‌ها در حال سقوط به زمین

 
در آوریل گذشته، چین توانست با موفقیت یکی از قسمت‌‌‌های اصلی ایستگاه فضایی خود را به فضا پرتاب کند. اما از آن زمان به بعد، بوستر انتقال‌دهنده این قطعه به مدار، به صورت ناپایدار در گردش بوده است و مشخص نبودن زمان و محل سقوط آن، نگرانی‌‌‌هایی را به وجود آورده است.
 
طبق گزارش‌‌‌های منتشردشه، این بوستر احتمالا به صورت کاملا کنترل‌نشده به زمین بازخواهد گشت. این بوستر به قدری بزرگ است که تنها بخش‌‌‌هایی از آن در جو خواهد سوخت و بخش‌‌‌های دیگر آن وارد زمین خواهد شد.
 
اگرچه به احتمال زیاد این قطعات در اقیانوس سقوط خواهد کرد، اما هیچ تضمینی مبنی بر عدم سقوط بقایای این بوستر در یک منطقه مسکونی پرجمعیت وجود ندارد. چینی‌‌‌ها این موشک را در حالی به فضا پرتاب کردند که سال گذشته، برخی از کارشناسان اعلام کردند که طراحی موشک Long March 5B طبیعی نیست؛ بدین معنی که برای انتقال به مدار، این موشک دارای بخش بالایی نیست و مرحله اصلی آن تمام مسیر را با محموله خود به مدار طی خواهد کرد و این مسئله ‌‌می‌تواند دردسرساز شود.
 
حال طبق آخرین گزارش‌‌‌ها، بقایای بوستر احتمالا در یکی از روزهای نهم تا یازدهم مه (19 تا 21 اردیبهشت) وارد زمین خواهد شد. اما پیش‌بینی محل دقیق سقوط دشوار است و مشخص نیست که دقیقا چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد.
 
بررسی‌‌‌ها روی نحوه حرکت بقایای موشک چینی‌‌‌ها نشان ‌‌می‌دهد که در طی چند روز اخیر به زمین نزدیک‌تر شده و احتمالا ظرف چند روز آینده به زمین خواهد رسید که اگر نتوان آن را کنترل کرد و به جایی غیر از اقیانوس‌‌‌ها برخورد کند، قطعا خسارات زیادی را به بار خواهد آورد.
 
در این میان، مرکز تحقیقاتی CelesTrak که در زمینه ردیابی بقایای بدنه موشک‌‌‌ها در فضا فعالیت دارد، اخیرا اعلام کرد که مشکل تنها بقایای بوستر موشک Long March 5B نیست چرا که در حال حاضر، حدود 2033 قطعه از بدنه موشک‌‌‌ها در مدار زمین وجود دارد.
 
از این بین، 546 قطعه مربوط به موشک‌‌‌های آمریکا و 169 قطعه نیز مربوط به بقایای موشک‌‌‌های چینی‌‌‌هاست. اما بیشترین سهم و تهدید مربوط به بقایای موشک‌‌‌های روسی است که تعداد آن‌‌‌ها برابر با 1035 قطعه عنوان شده است. همچنین 66 قطعه دیگر از موشک‌‌‌ها نیز در مدار زمین وجود دارد که مشخص نیست برای کدام کشورهاست.
 
به گفته محققان، ارسال انبوه موشک‌‌‌ها به فضا بدون توجه به عواقب آن همانند ایجاد زباله‌‌‌های فضایی ‌‌می‌بایست متوقف شد و کشورها ‌‌می‌بایست قبل از هر گونه اقدام به پرتاب موشکی جدید، به راهکارهایی برای حذف بقایای موشک‌‌‌های خود در فضا دست یابند.

بقایای موشک چینی‌‌‌ها در حال سقوط به زمین

 
در آوریل گذشته، چین توانست با موفقیت یکی از قسمت‌‌‌های اصلی ایستگاه فضایی خود را به فضا پرتاب کند. اما از آن زمان به بعد، بوستر انتقال‌دهنده این قطعه به مدار، به صورت ناپایدار در گردش بوده است و مشخص نبودن زمان و محل سقوط آن، نگرانی‌‌‌هایی را به وجود آورده است.
 
طبق گزارش‌‌‌های منتشردشه، این بوستر احتمالا به صورت کاملا کنترل‌نشده به زمین بازخواهد گشت. این بوستر به قدری بزرگ است که تنها بخش‌‌‌هایی از آن در جو خواهد سوخت و بخش‌‌‌های دیگر آن وارد زمین خواهد شد.
 
اگرچه به احتمال زیاد این قطعات در اقیانوس سقوط خواهد کرد، اما هیچ تضمینی مبنی بر عدم سقوط بقایای این بوستر در یک منطقه مسکونی پرجمعیت وجود ندارد. چینی‌‌‌ها این موشک را در حالی به فضا پرتاب کردند که سال گذشته، برخی از کارشناسان اعلام کردند که طراحی موشک Long March 5B طبیعی نیست؛ بدین معنی که برای انتقال به مدار، این موشک دارای بخش بالایی نیست و مرحله اصلی آن تمام مسیر را با محموله خود به مدار طی خواهد کرد و این مسئله ‌‌می‌تواند دردسرساز شود.
 
حال طبق آخرین گزارش‌‌‌ها، بقایای بوستر احتمالا در یکی از روزهای نهم تا یازدهم مه (19 تا 21 اردیبهشت) وارد زمین خواهد شد. اما پیش‌بینی محل دقیق سقوط دشوار است و مشخص نیست که دقیقا چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد.
 
بررسی‌‌‌ها روی نحوه حرکت بقایای موشک چینی‌‌‌ها نشان ‌‌می‌دهد که در طی چند روز اخیر به زمین نزدیک‌تر شده و احتمالا ظرف چند روز آینده به زمین خواهد رسید که اگر نتوان آن را کنترل کرد و به جایی غیر از اقیانوس‌‌‌ها برخورد کند، قطعا خسارات زیادی را به بار خواهد آورد.
 
در این میان، مرکز تحقیقاتی CelesTrak که در زمینه ردیابی بقایای بدنه موشک‌‌‌ها در فضا فعالیت دارد، اخیرا اعلام کرد که مشکل تنها بقایای بوستر موشک Long March 5B نیست چرا که در حال حاضر، حدود 2033 قطعه از بدنه موشک‌‌‌ها در مدار زمین وجود دارد.
 
از این بین، 546 قطعه مربوط به موشک‌‌‌های آمریکا و 169 قطعه نیز مربوط به بقایای موشک‌‌‌های چینی‌‌‌هاست. اما بیشترین سهم و تهدید مربوط به بقایای موشک‌‌‌های روسی است که تعداد آن‌‌‌ها برابر با 1035 قطعه عنوان شده است. همچنین 66 قطعه دیگر از موشک‌‌‌ها نیز در مدار زمین وجود دارد که مشخص نیست برای کدام کشورهاست.
 
به گفته محققان، ارسال انبوه موشک‌‌‌ها به فضا بدون توجه به عواقب آن همانند ایجاد زباله‌‌‌های فضایی ‌‌می‌بایست متوقف شد و کشورها ‌‌می‌بایست قبل از هر گونه اقدام به پرتاب موشکی جدید، به راهکارهایی برای حذف بقایای موشک‌‌‌های خود در فضا دست یابند.

سبقت چین از آمریکا در کسب درآمد از بازی های رایانه ای

 
چین در کسب درآمد از بازی های رایانه ای با عبور از آمریکا در طی سال های اخیر، بیشترین درآمد را در اقتصاد فضای مجازی نصیب خود کرده است.
 امروزه صنعت بازی های رایانه ای نقش مهمی در اقتصاد فضای مجازی ایفا می کند. صنعت بازی های رایانه در حال حاضر به سرعت در حال پیشرفت است و شرکت های تولید کننده بازی های رایانه ای در دنیا  تا آنجا که ممکن است سعی دارند کاربران را درگیر کنند و بیشترین درآمدها و فروش محصولات فناورانه را نصیب خود سازند.
 
طبق پیش بینی ها، درآمد بازی های رایانه ای در سال 2020 بیش از 159 میلیارد دلار بوده است و این میزان چیزی حدود چهار برابر درآمد گیشه (43 میلیارد دلار) و تقریبا سه برابر درآمد صنعت موسیقی (57 میلیارد دلار) در سال 2019 می باشد. در این میان آمریکای شمالی یک چهارم درآمد را به خود اختصاص می دهد. همچنین انتظار می رود مجموع درآمد این صنعت در سال 2021 بیش از 173 میلیارد دلار و در سال 2022 به بیش از 189 میلیارد دلار افزایش یابد.نکته قابل توجه آنکه تقریباً نیمی از درآمد صنعت بازی های رایانه ای هم اکنون از طریق بازی های موبایل به دست می آید و در کشورهایی مثل آمریکا بیش از 80 درصد بازی های رایانه ای توسط فروشگاه های اینترنتی توزیع می شود.
 
نکته قابل توجه در اقتصاد فضای مجازی آن است که در طی سال های اخیر جمهوری خلق چین در کسب درآمد در بازی های رایانه ای گوی سبقت را از آمریکا ربوده است و این کشور در سال 2019 با بیش از 34 میلیارد دلار درآمد، بیشترین درآمد را در بازی های رایانه ای نصیب خود کرده است بعد از چین به ترتیب: آمریکا با بیش از 31 میلیارد دلار، ژاپن با بیش از 17 میلیارد دلار، کره جنوبی با بیش از 5 میلیارد دلار، آلمان با بیش از 4 میلیارد دلار، استرالیا با بیش از 4 میلیارد دلار، فرانسه با بیش از 3 میلیارد دلار، کانادا و اسپانیا و ایتالیا با بیش از 2 میلیارد دلار بیشترین سهم بازار از درآمد بازی های رایانه ای را از آن خود ساخته اند.در این میان، برآوردها حاکی از آن است که  سهم ایران از این درآمد کمتر از 9 میلیون دلار است، درحالی‌که پتانسیل صنعت و بازار این بازی‎ها در کشور نشان می‎دهد درآمد آنها می‎تواند تا 100 میلیون دلار افزایش یابد.
 
سبقت چین از آمریکا در اقتصاد بازی های رایانه ای در حالی است که ایالات متحده آمریکا در سال 2014 در صدر کشورهای پردرآمد با کسب حدود20 و نیم میلیارد دلار درآمد بوده است و بعد از آمریکا، کشورهای چین با بیش از 17 و نیم میلیارد دلار، ژاپن با بیش از 12 میلیارد دلار، آلمان با بیش از 3 و نیم میلیارد دلار، انگلیس با بیش از 3 میلیارد دلار کشورهای برتر در کسب درآمد از بازی های رایانه ای بوده اند.
 
همچنین باید افزود درآمد بازی های رایانه ای تقریباً به طور کامل توسط مصرف کننده تأمین می شود ، اما مدل کسب و کار در بازی های رایانه ای در سال های اخیر به طور قابل توجهی تکامل یافته است. مصرف کنندگان امروز نسبت به دهه های گذشته کمتر بازی می خرند ، اما زمان بیشتری را با این بازی ها سپری می کنند. در نتیجه، سیاست تولیدکنندگان بازی های رایانه ای، افزایش تعامل با کاربران بوده است.
 
امروزه شرکت های تولید کننده بازی های رایانه ای، علاوه بر جذابیت این بازی ها، استراتژی خود را استفاده از فرصت های کسب درآمد درون بازی ها قرار داده اند و محتواها می تواند بسته های پیشنهادی، ابزارها و کاراکترهای جدید و ویژگی های نو و بدیع باشد که به آن افزوده می شود. این مدل کسب و کار همزمان با پیشرفت در سخت افزار بازی ، پهنای باند و اینترنت همراه است که باعث شده بازی های با کیفیت بالا در همه دستگاه ها و سیستم عامل ها قابل دسترسی تر باشند.

استقبال از پلی استیشن ۵ در چین؛ موجودی PS5 در ۲۰ دقیقه به پایان رسید

 
 
سونی ۶ ماه پس از عرضه‌ی پلی استیشن 5 در ایالات متحده، پیش‌فروش این کنسول را در چین آغاز کرد. بر اساس آمار، موجودی PS5 در عرض تنها ۲۰ دقیقه به اتمام رسیده است.
 
سونی در ویدئویی پخش زنده اعلام کرد موجودی پیش‌فروش کنسول‌ پلی استیشن 5 (Sony PlayStation 5) در کشور چین، تنها در عرض ۲۰ دقیقه تمام شده است. پی اس 5 قرار است در تاریخ ۱۵ می ۲۰۲۱ (۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰) به همراه بازی‌های Genshin Impact، Sackboy: A Big Adventure و  Ratchet & Clank: Rift Apart در دسترس خریداران قرار بگیرد. نیکوپارتنرز اعلام کرده که در حال حاضر فقط بازی Genshin Impact مجوز انتشار در چین را دریافت کرده است.
 
بر اساس گزارش زومجی، تاکنون سونی برای عرضه‌ی ۵۰ هزار کنسول پلی استیشن 5 در چین متعهد شده است؛ اما شکی نداریم که این تعداد نمی‌تواند جواب‌گوی تقاضای بازار باشد. سونی هشدار داده است که با وجود رکوردشکنی کنسول‌های نسل جدید در آمار فروش نسبت به PS4، وضعیت فعلی حداقل در آینده‌ی نزدیک بهبود نخواهد یافت.
 
بازار کنسول‌ بازی در چین به دلیل برخی عوامل خاص مثل مقررات بسیار سخت‌گیرانه‌ی این کشور، همچنان نسبت به اکثر کشورهای جهان وضعیت به‌مراتب بهتری دارد. نینتندو سوییچ به‌عنوان دیگر کنسول ژاپنی عرضه‌شده در این کشور، فروش بسیار موفقیت‌آمیزی تجربه کرده و سونی در تلاش است با توسعه‌ی هدفمند پروژه‌های مخصوصی مثل China Hero، به فرهنگ‌سازی در بازار این کشور بپردازد. این شرکت اهداف خود را با کنسول PS4 دنبال کرده است و با درنظرگرفتن حجم تقاضا، به نظر می‌رسد فعالیت‌های سونی در مسیر درستی قرار دارد.
 
هیروکی توتوکی، مدیر ارشد مالی سونی، قبل از شروع عرضه‌ی پلی استیشن 5 به بازار از هدف‌گذاری این شرکت برای فروش بیش از ۱۰۰ میلیون واحد از این کنسول خبر داده بود. بر اساس گفته‌های توتوکی، آن‌ها قصد دارند در بلند‌مدت، میزان فروش ۱۰۰ میلیونی پلی استیشن 4 را نیز پشت سر بگذارند. کنسول پلی استیشن 4 شش سال بعد از عرضه‌‌ در سال ۲۰۱۳ توانست ۱۰۰ میلیون واحد بفروشد.
 
بر اساس گزارش مالی سه‌ماهه‌ی اول ۲۰۲۱ سونی، ۷٫۸ میلیون واحد فروش برای پلی استیشن 5 تا انتهای ماه مارس میلادی (اوایل فروردین‌ماه) ثبت شده است. همچنین مشخص شده که تعداد مشترکین پلی استیشن پلاس به ۴۷٫۶ میلیون نفر رسیده و رشد ۱۴٫۷ درصدی نسبت به همین بازه زمانی در سال گذشته داشته است.

راکت ۲۱ تنی چین به‌صورت کنترل‌ نشده داخل جو زمین سقوط می‌کند

 
چین چندی پیش راکت Long March-5B Y2 را به مدار زمین فرستاد که حامل اولین ماژول از ایستگاه فضایی این کشور به فضا بود. آن‌ها در زمان پرتاب مدعی شدند که همه‌چیز درست پیش رفته، اما حالا انتظار می‌رود که بخش ۲۱ تنی این راکت به‌شکلی کنترل‌ نشده ظرف چند روز آینده وارد جو زمین شود.
 
ورود کنترل‌ نشده این خطر را به وجود می‌آورد که قطعاتی از این فضاپیما روی مناطق مسکونی سقوط و جان و مال مردم را تهدید کند. این راکت ابتدا قرار بود در نقطه خاصی از اقیانوس سقوط کند که امری رایج در میان راکت‌های فضایی است، اما ظاهرا مدار چرخش Long March-5B Y2 از کنترل خارج شده و زودتر از موعد وارد جو می‌شود.
 
مقامات انتظار دارند این راکت تا چند روز دیگر به داخل زمین سقوط کند. «جاناتان مک‌دوول» که حرکت اشیا حاضر در مدار زمین را دنبال می‌کند، می‌گوید پذیرفتنی نیست که با استانداردهای کنونی اجازه دهیم اشیاء به‌صورت کنترل‌ نشده وارد جو زمین شوند. او یادآور می‌شود که از سال ۱۹۹۰ تاکنون هیچ شیء بزرگی با وزن بیشتر از ۱۰ تن به‌صورت کنترل‌ نشده به زمین سقوط نکرده است. راکت چین ۳۰ متر طول و ۴.۸ متر عرض دارد.

 
به گفته مک‌دوول، این راکت می‌تواند به‌طور کامل در هنگام ورود به جو بسوزد و از بین برود. ولی این احتمال وجود دارد که بخش‌هایی از آن از جو عبور کند و به سطح زمین برسد. البته بخش عمده سطح زمین پوشیده از اقیانوس‌هاست، در نتیجه احتمالش بیشتر است که قطعات باقی مانده در آب بیفتند. ولی در هر حال، نباید این تهدید بالقوه را برای مناطق مسکونی در نظر نگرفت.
 
«هولگر کراگ»، رئیس برنامه ایمنی فضا از آژانس فضایی اروپا (ESA) می‌گوید بدون دسترسی به اطلاعات طراحی این راکت به سختی می‌توان محاسبه کرد که چه مقدار از جرم فضاپیما ممکن است از جو عبور کند. با این وجود، با یک حساب سرانگشتی می‌توان پیش‌بینی کرد که ۲۰ تا ۴۰ درصد از جرم خشک اولیه به زمین برسد. او از نیویورک، مادرید، پکن و چند شهر دیگر به عنوان اصلی‌ترین شهرهای در معرض خطر نام برده است.

واشنگتن خود را برای یک رقابت ژئوپولتیکی در زمینه «تکنولوژی» آماده می‌کند

 
 
زمانی که انتونی بلینکن وزیر امور خارجه و جیک سالیوان مشاور امنیت ملی آمریکا برای اولین بار در دولت جدید در آلاسکا با مسئولان چینی دیدار کردند این ملاقات یک ملاقات معمول دیپلماتیک نبود. به جای صحبت‌های مودبانه دیپلماتیک هردو طرف برای حدود دو ساعت انتقادات تندی نسبت به یکدیگر مطرح کردند. سالیوان و کرت کامپبل مسئول امور آسیایی دولت که در این نشست نیز حضور داشتند در سال ۲۰۱۹ نوشته بودند «یک اتفاق نظر فزاینده‌ای در خصوص پایان عصر تعامل با چین در حال شکل‌گیری است.»
 
 به نقل از تک‌رانچ، کمی بیشتر از ۱۰۰ روز از عمر دولت بایدن گذشته و دیدگاه‌های زیادی در مورد نحوه برخورد با روابط چین و آمریکا مطرح شده‌است. تمامی این نظرات از سوی گروه‌های مختلف، از گروهی که اریک اشمیدت مدیرعامل سابق گوگل آن را رهبری می‌کند گرفته تا مقاله‌ای سیاسی که از طرف یکی از مسئولان دولت ترامپ که نامش را فاش نکرده، همگی پژواک «تلگراف طولانی» جورج کنان است که در زمان فعالیت به عنوان نماینده امور آمریکا در مسکو پایتخت شوروی سابق در ۸ هزار کلمه نگرانی‌های خود درمورد نظریه جنگ سرد آمریکا با شوروی را بیان می‌کرد.
 
اما جدال آمریکا و چین شرایط خاصی دارد، قلب این رقابت را تکنولوژی تشکیل داده و هر رقابتی با چین به پیروزی یا شکست در فضای سایبری منتهی می‌شود. دیوید سنجر کمی پس از ملاقات نمایندگان دو کشور در روزنامه نیویورک تایمز نوشت «بخشی از هدف ملاقات در آلاسکا این بود که چین متقاعد شود دولت بایدن برای رقابت با پکن و ارائه تکنولوژی رقابتی مصمم است.»
 
اما استراتژی تکنولوژی محور چین چگونه است؟ و برای موافقیت چنین استراتژی به چه چیز نیاز است؟
 
تکنولوژی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها را کنار هم قرار داد
یکی از نشانه‌های امیدوار کننده این است که مسئله چین تنها موضوعی بود که دموکرات‌ها نیز به برخی گفته‌های ترامپ اذعان دارند. جوردن اشنایدر تحلیلگر چینی در گروه Rhodium و میزبان پادکست و اخبار ChinaTalk می‌گوید: «دوران ترامپ جرقه‌ای بود که به روابط چین و آمریکا در واشنگتن شکل تازه‌ای بخشید.»
 
درحالی که پیش از دوران ریاست جمهوری ترامپ برخی مشاوران امور خارجه تا حدی از همکاری با چین حمایت می کردند، اما حالا رقابت یا حتی رویارویی به پیش‌فرض اصلی تبدیل شده است. اریک بتلبرگ موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی (Carnegie Endowment for International Peace) یکی از اتاق فکر‌های بزرگ آمریکا می‌گوید: «دموکرات‌ها، حتی آنهایی که در دوران اوباما فعالیت کرده‌اند نیز رویکرد ستیزه گرایانه‌تری نسبت به چین دارند.»
 
 
ملاقابت تیم آمریکایی به رهبری انتونی بلیکن وزیر امور خارجه در اولین نشست از مذاکرات چین و آمریکا در دولت جدید با همتایان چینی در هتل کاپتان کوک، شهر آنکراژ آلاسکا
با تکامل جریان رقابت چین-آمریکا، این رقابت در حول فلسفه‌های استفاده از تکنولوژی شکل گرفته است. لینزی گورمن از فعالان بخش تکنولوژی‌های نوظهور در مرکز پژوهش و اتاق فکر GMF (German Marshall Fund) می‌گوید: «دموکراسی‌ها در قلب خود سیستم‌های بازی هستند که به جریان آزاد اطلاعات معتقدند در حالی که اطلاعات برای دولت‌های خودکامه چیزی است که باید به سلاحی برای استفاده رژیم تبدیل شود. پس تعجب آور نیست که تکنولوژی که بخش زیادی از آن به ذخیره و پردازش و استفاده از اطلاعات مربوط است به نقطه عطف رابطه چین و آمریکا و رقابت گسترده دموکراسی و خودکامگی در جهان تبدیل شده است.»
 
در حال حاضر تکنولوژی روی هرچیزی تاثیر دارد و اهمیت بالایی به دست آورده است. تایسون بارکر از کنسول روابط خارجه GMF می‌گوید: «تکنولوژی و مدل‌های تجاری حول تکنولوژی در واقع یک ایدئولوژی نهفته دارند. پس ماهیت تکنولوژی و نحوه استفاده از آن هم به دولتش شکل می‌دهد.»
 
این تفسیر در عمل به چه معنا است؟ بارکر می‌‌گوید: «وقتی شرکت‌های چینی در جهان توسعه پیدا می‌کنند، هنجار‌هایی را با خود به همراه می‌آورند. پس وقتی هواوی شبکه ‌‌‌۵G آمریکای لاتین را می‌سازد یا علی‌پی برای پرداخت دیجیتال در اروپای مرکزی استفاده می‌شود یا شیائومی سهم بازار بیشتری در شمال شرقی آسیا کسب می‌کند، این شرکت‌ها اقتصاد‌های هدف را براساس اصول چینی، دیجیتالی می‌کنند و از هنجار‌های چینی استفاده می‌کنند (به جای استفاده از هنجار‌های آمریکایی). طبق گفته او مسئله روشن است، هرکسی آینده تکنولوژی را به‌دست گیرد، سلطنت سال‌‌های باقی مانده از قرن بیست و یک را به دست خواهد گرفت.
 
سنگین‌ شدن کفه ترازوی چین باعث شده تا سیاست‌مداران واشنگتن ذهن خود را روی این موضوع متمرکز کنند. براتبرگ دانشمندی که به طور ویژه درمورد دیپلماسی تکنولوژی می‌نویسد می‌گوید: «من فکر می‌کنم که اجماع محکمی وجود دارد که تکنولوژی قلب رقابت آمریکا-چین است.» اما گورمن از فعالان بخش تکنولوژی‌های نوظهور معتقد است «توافق کمی روی راه‌حل این موضوع وجود دارد». متخصصان دموکرات که حالا واشنگتن را در دست گرفته‌اند با برداشت ترامپ از مسئله چین موافق هستند اما به رویکردی کاملا متفاوت نسبت به دولت ترامپ اعتقاد دارند.
 
برای مثال محدودیت‌هایی که دولت ترامپ تنها به دلیل چینی بودن برخی شرکت‌ها اعمال کرد مورد وثوق بسیاری از دموکرات‌ها نیست. والتر کر یکی از دیپلمات‌های سابق آمریکا می‌گوید: «این یکی از مشکل‌های ترامپ بود. ترامپ سخت‌گیری گسترده‌ای را متوجه شرکت‌ها می‌کرد و به سود و ضرر آن توجهی نداشت. فشار تنها به دلیل چینی بودن سیاست خوبی نیست.»
 
در عوض بسیاری از دموکرات‌ها معتقدند که تمرکز باید روی سرمایه‌گذاری داخلی و همکاری خارجی باشد.
 
سیاست خارجه نوعی سیاست داخلی است
دموکرات‌ها معتقدند که برای قدرت داشتن در خارج از مرزهای ایالات متحده باید در داخل قوی باشند. بایدن رئیس جمهور آمریکا در اولین سخنرانی بزرگ خود درمورد سیاست خارجی گفت: «دیگر خط مشخصی بین سیاست خارجی و داخلی وجود دارد. هر اقدامی که در خارج انجام می‌دهیم باید خانواده‌‌های کارگر آمریکایی را در ذهن خود داشته باشیم. برای شکل دادن به یک سیاست خارجی با مد نظر قرار دادن تقاضای قشر متوسط، باید به فکر نوسازی داخلی باشیم.»
 
جیک سالیوان مشاور امنیت ملی بایدن که در دروان نامزدی هیلاری کلینتون برای ریاست جمهوری خودش را نماینده سیاست داخلی معرفی کرد می‌گوید: «ما به نقطه‌ای رسیدیم که سیاست خارجی به نوعی سیاست داخلی است و سیاست داخلی به نوعی سیاست خارجی است.»
 
 
صحبت جیک سالیوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید در کنفرانس خبری
با افزایش نگرانی‌ها درمورد عقب افتادن آمریکا در زمینه تحقیق و توسعه، این موضوع اهمیت بالایی برای تکنولوژی دارد. والتر کر، دیپلمات سابق آمریکایی که نشریه China Journal Review را منتشر می کند می‌گوید: «ما متوجه شدیم که سرمایه‌گذاری ما در بخش کمک‌های دولتی و پروژه‌های تحقیق و توسعه‌ که شرکت‌های آمریکایی برای نوآوری در زمینه‌هایی مثل محاسبه کوانتوم، هوش مصنوعی، تکنولوژی زیستی و غیره به آن نیاز دارند کم است.»
 
بازسازی و حفظ رهبری آمریکا در بخش تکنولوژی موضوع اصلی گزارشی است که اریک اشمیت مدیرعامل سابق الفابت شرکت مادر گوگل و اولین عضو هیئت مشاوره وزارت دفاع در زمینه نوآوری ارائه کرده است. این اولویت‌ها در دوران پاندمی اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. اشنایدر از گروه رودیوم می‌گوید سوال این است که «ما چطور به سیستم تحقیقی جهت می‌دهیم تا کاستی‌های صنعتی که در بحران کووید به وضوح مشخص شد را رفع کنند؟»
 
در حالی که هنوز کار به اتخاذ یک استراتژی صنعتی ملی نرسیده است اما مسئولان بلند پرواز دولت بایدن به دنبال توسعه تحقیقات تکنولوژی در بخش‌‌های مهم هستند. در این راستا، کنسول امنیت ملی که سالیوان مسئولیت آن را برعهده دارد در حال بازسازی حول موضوعات تکنولوژی است؛ بایدن اولین مشاور ارشد امنیت ملی را موظف به تمرکز روی موضوعات تکنولوژی کرده و همچنین یک مسئول رده بالا را به موضوع تکنولوژی اختصاص داده است. هدف رسیدن به همان انرژی در رقابت با چین است که در دروان جنگ سرد به توسعه دره سیلیکونی کمک کرد.
 
با این وجود عناصر نوآوری آمریکایی (و غربی) را نمی‌‌توان یک راز دانست، سرمایه‌گذاری روی آموزش، تحقیق و استعداد‌ها. براتبرگ می‌گوید: «غرب هنوز اکثر دانشگاه‌ها، شرکت‌های تحقیق و توسعه و رهبری را در اختیار دارد. هنوز قدرت رقابتی و اهرم زیادی در اختیار آنهاست.» احیا و حفظ این قدرت رقابتی تم اصلی برنامه ۲ هزار میلیارد دلاری دولت بایدن برای زیرساختی است که شامل بودجه تحقیق، پشتیبانی از زنجیره عرضه، اتصال و پشتیبانی از صنعت نیمه رسانا است.
 
همانطور که تمامی مدیران دره سیلیکونی می‌گویند، یک سیستم مهاجرتی پویا و باز هم عنصر مهمی برای قدرت گرفتن آمریکا محسوب می‌شود. گورمن می‌گوید «آمریکا زمانی در بهترین حالت است که استعداد‌هایی از سراسر جهان را جذب می‌کند و ابزار‌هایی برای موفقیت و پیشرفت در اختیار آنها قرار می‌دهد». هنوز معلوم نیست که آیا دولت بایدن می‌تواند برای اصلاح کامل سیستم مهاجرتی با سنای جمهوری‌خواه به توافق برسد  و حتی در صورت موفقیت دولت، نبوغ آمریکایی به خودی خود برای موفقیت کافی نیست.
 
تیم آمریکا
رقابت تکنولوژی آمریکا و چین، چه از راه استعداد یا چه از مسیر همکاری، در خارج از این کشور‌ها صورت می‌گیرد. اشنایدر می‌گوید: «متحدان آمریکا مهمترین و رو راست‌ترین اهرمی است که بایدن برخلاف ترامپ در اختیار دارد.»
 
بایدن، بلینکن و چندین مسئول ارشد به وضوح و چندین بار رضایت خود برای همکاری با شرکای دموکراتیک درمورد چالش‌های بین‌المللی به ویژه درمورد منطقه اقیانوس هند-آرام را ابراز کرده‌اند. تصادفی نیست که بلینکن و سالیوان پس از سفری به ژاپن و کره جنوبی، دو متحد نزدیک آمریکا در این منطقه در آلاسکا با چین دیدار کردند و یوشیهید سوگا نخست وزیر ژاپن اولین رهبر خارجی بود که در کاخ سفید با بایدن دیدار کرد. او گفت: «اگر شما آمریکا را به اتحادیه اروپا، استرالیا، تایوان و کره جنوبی اضافه کنید، کفه قدرت اقتصاد و تکنولوژی بار دیگر به سمت ما سنگین می‌شود.»
 
 
کنفرانس خبری جو بایدن رئیس جمهور آمریکا و یوشیهیده سوگا نخست وزیر ژاپن
زمین حاصل خیزی برای بلینکن و همراهانش وجود دارد. دیپلمات‌های نسبت به کشور‌هایی که ضد چین تلقی می‌‌شوند رویکردی تهاجمی دارند. برای مثال سفارت چین در دوبلین پایتخت ایرلند توییت‌هایی منتشر کرد که یک زوج روزنامه‌ نگار ایرلندی-بریتانیایی را هدف قرار می‌داد. این زود درنتیجه کارزاری انتقادی نسبت به پوشش انتقادی خود از سیاست‌های چین نسبت به اویغورها مجبور شدند به تایوان مهاجرت کنند. این دیپلماسی «گرگ جنگجو» باعث بازخورد‌های منفی شده و بسیاری از بزرگان حوزه سیاست را متقاعد کرده که شاید حق با منتقدان چین در واشنگتن باشد.
 
همین شاید نشان می‌دهد که چرا اتحادهایی برای تضمین اینترنت آزاد و دموکراتیک برای آینده تشکیل شده است. یک شبکه عرضه امن به نام ۱۰D به رهبری بوریس جانسون نخست وزیر بریتانیا تشکل شده که استرالیا، هند و کره جنوبی را به کشور‌های فعلی (آمریکا، انگلستان، کانادا، فرانسه، ایتالیا، آلمان و ژاپن) گروه ۷G اضافه می‌کند. گزارش اشمیدت درخواست تشکیل اتحادی به نام ۱۲-T (منهای ایتالیا و بعلاوه فنلاند، سوئد و اسرائیل) را دارد. دیگران نیز به دنبال توسعه گروه‌ بندی‌های حوزه تکنولوژی هستند، مثلا گروه پنج چشم (Five Eyes) در زمینه اطلاعاتی که شامل آمریکا، انگلستان، استرالیا، کانادا و نیوزلند می‌شود یا قدرت گرفتن اتحاد‌های غیرفنی مثل چهار (Quad). گورمن معتقد است اعلام این موضوع که Quad- استرالیا، هند، ژاپن و آمریکا- در اولین ملاقات مجازی رهبران این گروه در ماه مارس از تشکیل کار گروهی برای فعالیت روی تکنولوژی‌های نوپا خبر داد اهمیت بالایی دارد.
 
در حال حاضر سناتور دموکرات مارک وارنر از ورجینیا یک همکاری ۵ میلیارد دلاری در زمینه تکنولوژی را به وزارت کشور پیشنهاد کرده تا با هدف مقابله با چین با متحدان هماهنگ شوند.
 
استاندارد‌های تکنولوژی جهانی کمتر از سوی غرب تعیین می‌شوند
آمریکا حتی با همکاری متحدانش بازهم رهبری کامل جهان را به دست نمی‌آورد. تصمیم دولت ترامپ برای خروج از همکاری فرا‌ اقیانوسی که توسط دولت اوباما با ۱۰ کشور حاشیه اقیانوس آرام با هدف تنظیم استاندارد‌های تجاری در آسیا-اقیانوسیه انجام گرفت نشان داد که شاید رویکرد آمریکا نسبت به آسیا تا حدی که گفته می‌شد مثبت نیست. اتحاد پیشبردی همکاری فرا اقیانوسی (CPTPP) بدون آمریکا ادامه یافته-و حالا حتی چین هم برای پیوستن به آن تمایل نشان داده است.
 
رویکرد تحقیر آمیز ترامپ نسبت به اتحادهای چند جانبه نشان می‌دهد که واشنگتن اساس حوزه تنظیم استاندارد فنی در جهان را واگذار کرده است. پکن از این مسئله استفاده و در سیستم سازمان ملل پیشرفت کرده و حالا مسئولان چینی چهار آژانس ویژه از ۱۵ آژانس ویژه سازمان ملل متحد را رهبری می‌کنند که دو مورد از آنها عمدتا روی قانونگذاری تکنولوژی تمرکز دارد: اتحادیه ارتباطات بین‌المللی (ITU) که به تنظیم استاندارد‌های فنی جهانی کمک می‌کند و سازمان اموال ذهنی جهان (WIPO) که مسئول محافظت از حقوق اموال ذهنی در جهان است.
 
چین از تلاش‌های روسیه برای بازنویسی نحوه اداره اینترنت پشتیبانی می‌کند. روسیه با پشتیبانی چین در سال ۲۰۱۹ در یک رای‌گیری سازمان ملل برای آغاز پیش نویس یک معاهده جدید جرایم سایبری پیروز شد. این دو قصد دارند معاهده سال ۲۰۰۱ بوداپست درمورد جرایم سایبری که با پشتیبانی آمریکا اجرایی شده بود را با معاهده جدید جایگزین کنند که به عقیده منتقدان با قید‌هایی همراه است که «احتمالا پوششی برای مجازات مخالفان سیاسی در اختیار دولت‌های مستبد قرار می‌دهد.» چین و روسیه در چند تلاش ناموفق سعی کردند از ITU(با رهبری چینی) برای جایگزین کردن شرکت اینترنت برای نام‌ها و ارقام مشخص (ICANN) استفاده کنند. این نهاد خصوصی نام‌های دومین اینترنتی را اداره می‌کند.
 
این تلاش‌ها همگی بخشی از استاندارد‌های ۲۰۳۵ چین هستند. این برنامه قرار است استاندارد‌های چینی در زمینه‌هایی مانند ۵G و اینترنت اشیا (IoT) را جهانی کند. امیلی دی لا برایر و ناتان پیکارسیک سال گذشته در وبسایت تک کرانچ در این باره نوشتند: «پکن دو دهه قبل را برای محکم کردن جای پای خود در چندین نهاد چند جانبه صرف کرد و زمینه‌های صنعتی را هدف قرار داد. حالا از نفوذ خود برای تعیین مقررات آنها استفاده می‌کنند-تا با استفاده از آن زیرساخت جهان آینده را تعیین کند».
 
شاهین‌ها، کبوتر‌ها و دسته بند‌های آمریکا
با وجود اتفاق نظر‌های کلی، درمورد نحوه مقابله با چین اختلافاتی نیز در این زمینه وجود دارد.
 
در سمت شاهین‌ها، گزارش اشمیدت می‌گوید که «تا اندازه‌ای دو دستگی از لحاظ تکنولوژی در آمریکا به نفع این کشور است». اما نمی‌توان گفت که این دودستگی تا چه اندازه باید باشد. بارکر از کنسول روابط خارجی GMF می‌گوید: «این موضوع یک واقعیت است. سوال این است که: این گسستگی تا چه اندازه باید باشد؟»
 
برخی به جدایی کامل اعتقاد دارند. براتبرگ نویسنده دیپلماسی تکنولوژی می‌گوید: «بسیاری به اینترنت‌های «آزاد» و «مستبد» کاملا ججداگانه اعتقاد دارند.» موضوعات دیگری هم وجود دارد، یکی از مسئولان اطلاعاتی سابق انگلستان می‌گوید که «اینترنت دو قطبی و دو شاخه تاثیرات منفی و جدی از لحاظ هزینه و کاهش سرعت نوآوری خواهد داشت».
 
باید مشخص شود که کدام تکنولوژی‌ها برای تولید داخلی ضرورت دارند. گورمن می‌گوید: «در آنجایی که از چین جدا می‌شویم باید این کار را هوشمندانه انجام دهیم. این احتمال وجود دارد که جدایی بیش از حد بوده و به نوآوری در آمریکا ضربه وارد کند. پس موضوع این است که چطور بدون استفاده از یک رویکرد مستبدانه که می‌گوید همه چیز را از یک کشور مشخص ممنوع کنید، می‌توان نقاط ضعف امنیت ملی را رفع کرد.»
 
و حتی اگر در داخل به اجماع برسیم، متحدان آمریکا هم درمورد موضوعاتی مثل هواوی اتفاق نظر ندارند. با شدت گرفتن بحث درمورد نقش شرکت‌های چینی در ۵G و در حالی که فرانسه و انگلستان در حال جمع‌آوری زیرساخت چینی هستند، بحث درمورد نقش اقتصاد و تکنولوژی چین در اروپا هنوز ادامه دارد.
 
انگلستان در تحلیل یکپارچه از سیاست خارجی و دفاعی که در ماه مارس منتشر کرد اذعان دارد که «افزایش قدرت جهانی چین خطری برای منافع انگلستان محسوب می‌شود» و این کشور اهداف روشنی را تعیین کرده تا به سومین «ابر قدرت علوم و تکنولوژی» تبدیل شود. فرانسه نیز برای منطقه هند-اقیانوسیه یک رویکرد باز و آزاد را در پیش گرفته که منافع چین را به چالش می‌کشد.
 
اما بسیاری هنوز رویکرد روشن در این باره ندارند. لی هسین لونگ نخست وزیر سنگاپور سال گذشته در رابطه با شرایطه خارجه گفت: «کشور‌های آسیایی دوست ندارند مجبور به انتخابی بین این دو شوند». برلین نیز در استراتژی هند اقیانوسیه خود در سال گذشته نشان داد که مایل به تصمیم گیری قاطع نیست. نیوزلند که نگران تجارت مهم خود با چین است به جز در زمینه هم‌رسانی اطلاعاتی از اتحاد Five Eyes استفاده نمی‌کند. در همین حال ایتالیا در سال ۲۰۱۹ از طرح جاده ابریشم چین در زمینه زیرساخت استقبال کرد و سال گذشته چین را «همکار استراتژیک» خواند. همچنین اتحادیه اروپا با وجود لابی‌های مشخص دولت آمریکا، سال گذشته قرارداد تجاری خود را با چین منعقد کرد.
 
جهان مصالحات
دولت بایدن در رویکردی دشوار باید بدون درخواست مستقیم از کشور‌ها برای انتخاب بین چین و آمریکا یک اتحاد اجرایی را راه‌اندازی کند. براتبرگ می‌گوید: «اروپاییان علاقه‌ای به جدایی ندارند اما به گوناگونی علاقه‌مند هستند». آنها همچنین تمایلی به پیوست به یک اتحاد به رهبری آمریکا ندارند. واشنگتن باید در عوض نحوه همکاری را تغییر دهد و یک «اتحاد بین شرکای دموکراتیک و هم نظر» ایجاد کند.
 
برای عملی شدن این رویکرد، آمریکا ابتدا باید مشکلاتش با متحدان را رفع کند. براتبرگ می‌گوید: «ما باید زیرک‌تر باشیم و مستقیما برای رفع مشکلاتی مثل انتقال داده‌ها، مالیات دیجیتال و حریم خصوصی داده‌ها با اتحادیه اروپا مشارکت کنیم. سلطنت دیجیتال نباید با هزینه از بین رفتن همکاری با شرکای هم نظر به‌دست آید.»
 
 
سخنرانی انگلا مرکل صدراعظم آلمان در نشست خبری پس از ملاقات با نخست  چین لی کیجیانگ
برای موفقیت باید زیرک بود، چندین متخصص اعتقاد دارند که ایجاد یک اتحاد خاص درمورد موضوعات مشخص بهتر از یک اتحاد واحد دموکراتیک بر سر مسئله کلی تکنولوژی است. با این رویکرد بدون مستثنی کردن کشور‌هایی که در زمینه‌های خاص تخصص دارند (مثل سوئد در ۵G و تایوان در زمینه نیمه رساناها)، گروه‌بندی نزدیک ادامه پیدا می‌کند.
 
واشنگتن باید به همکاری احترام بگذارد و متوجه باشد که متحدانش در تمامی زمینه‌ها با چین قطع ارتباط نمی‌کنند. به عبارت دیگر، آمریکا نباید عالی را در مقابل خوب قرار دهد و همانند بسیاری از موضوعات کافی است که قدرت خود را نسبت به رقیب افزایش دهد.
 
گورمن از دانشمندان GMF می‌گوید که آمریکا هنوز هم می‌تواند در صحنه جهانی به رقابت بپردازد و حلقه کشور‌های هم نظر خود را بزرگتر کند اما اگر قرار باشد بخش‌های تکنولوژی را به شکلی مطابق با استاندارد‌ها و ارزش‌های دموکراتیک بسازند باید روی آنها سرمایه‌گذاری کند. او می‌گوید: «در واقع باید یک پیشنهاد مخالف جذاب ارائه کند».
 
حتی اگر در آینده‌ای نزدیک آمریکا هنوز برتری تکنولوژی را در اختیار داشته باشد. بسیاری از آمریکایی‌ها باید خودشان را برای آینده‌ای آماده کنند که دره سیلیکون بر تکنولوژی جهانی سلطنت نخواهد کرد. فعالان تکنولوژی چینی در زمینه‌هایی مثل ۵G پیشتاز هستند و شرکت‌های چینی از لحاظ قیمت، کیفیت و نوآوری با شرکت‌های آمریکایی رقابت می‌کنند. چین همچنین روی زنجیره عرضه مواد اولیه از جمله فلزات کمیاب نیز کنترل زیادی دارد.
 
شاید یکی از مهمترین نقاط قوت چین، نفوذ آن در تایوان باشد. تا زمانی که تایوان یکی از تولید‌ کنندگان اصلی نیمه رسانا محسوب می‌شود (شرکت TSMC تایوان ۹۰ درصد از پیشرفته ترین چیپ‌های جهان را تولید می‌کند)، صنعت تکنولوژی نسبت به تنش در روابط این دو کشور آسیب پذیر خواهد بود.
 
آیا تکنولوژی هم به مهره دیگری در بازی آمریکا و چین تبدیل می‌شود؟ بارکر می‌گوید دولت بایدن نسبت به دولت قبلی برای مصالحه آماده‌تر است. اما مشخص نیست که این دولت در ابتدای کار خود آیا تکنولوژی را در موضوع چین در اولویت قرار می‌دهد یا خیر.
 
آمریکا در حال حاضر باید اولویت‌های خود در مقابل چین را سبک و سنگین کند. با وجود نقاط ضعف دولت ترامپ، این دولت با نادیده گرفتن اویغور‌ها و حقوق بشر در چین، برتری تجاری را در دستور کار قرار داد که حالا به برگ برنده‌ای در دست دولت بایدن تبدیل شده است.
 
از سوی دیگر دولت بایدن هنوز اولویت‌بندی خود را مشخص نکرده است. اگر صحبت‌های فعلی واشنگتن را باور کنیم، کاخ سفید معتقد است که می‌تواند در زمینه آب و هوا، تایوان، تجارت، حقوق بشر و چندین حوزه دیگر به صورت هم‌‌زمان پیشروی کند. این موضوع به خودی خود یک نقطه ضعف است. نیل فرگوسن تاریخ‌نگار به تازگی در بلومبرگ نوشت، زمانی که در سال ۱۹۷۱ هنری کیسینجر مشاور امنیت ملی وقت با چندین اولویت به چین رفت و چین تنها روی تایوان تمرکز کرد مغلوب رقیب خود شد.
 
دیپلمات‌های پکن با وجود اشتباهاتی که دارند مذاکره کنندگان زیرکی هستند. توماس رایت از اتاق فکر ‌Brookings هشدار داده است که اگر به دیپلمات‌های چینی این اجازه داده شود، آنها بخش‌های مختلف دولت را مثلا بر سر موضوع آب و هوایی در مقابل هم قرار می‌دهند. به همین دلیل نمی‌توان با رویکردی همه جانبه به مسیر ادامه داد به ویژه در حالی که بایدن موضوعات مهم  مثل ۵G و تایوان را نگه داشته و موضوعاتی مثل حقوق بشر، دموکراسی و تغییرات اقلیمی را به آن اضافه کرد.
 
در اینجا برگ برنده بایدن یعنی متحدان آمریکا به کار می‌آیند. اگر بایدن بتواند کشور‌های اروپایی را بر سر این موضوع متحد کند، آمریکا فشار چین در زمینه تجارت را تحمل خواهد کرد. در غیر این صورت مذاکره جداگانه بر سر این موضوع با آمریکا و متحدانش رویکرد بهتری خواهد بود.
 
از بین موضوعاتی که برای آمریکا اهمیت دارد، رقابت تکنولوژی یک مزیت محسوب می‌شود، واشنگتن در موضوعاتی مثل استراتژی صنعتی، اتحاد و حرکت‌های دیپلماتیکی تنها بازیگر مهم و یا حتی بازیگر اصلی نیست. دولت بایدن می‌تواند برای خود قانون تعیین کند، روی تحقیق پایه‌ای سرمایه‌گذاری کند و از منافع آمریکا در خارج محافظت کند اما نوآوری در آمریکا به نوآوران بستگی دارد.

واشنگتن خود را برای یک رقابت ژئوپولتیکی در زمینه «تکنولوژی» آماده می‌کند

 
 
زمانی که انتونی بلینکن وزیر امور خارجه و جیک سالیوان مشاور امنیت ملی آمریکا برای اولین بار در دولت جدید در آلاسکا با مسئولان چینی دیدار کردند این ملاقات یک ملاقات معمول دیپلماتیک نبود. به جای صحبت‌های مودبانه دیپلماتیک هردو طرف برای حدود دو ساعت انتقادات تندی نسبت به یکدیگر مطرح کردند. سالیوان و کرت کامپبل مسئول امور آسیایی دولت که در این نشست نیز حضور داشتند در سال ۲۰۱۹ نوشته بودند «یک اتفاق نظر فزاینده‌ای در خصوص پایان عصر تعامل با چین در حال شکل‌گیری است.»
 
 به نقل از تک‌رانچ، کمی بیشتر از ۱۰۰ روز از عمر دولت بایدن گذشته و دیدگاه‌های زیادی در مورد نحوه برخورد با روابط چین و آمریکا مطرح شده‌است. تمامی این نظرات از سوی گروه‌های مختلف، از گروهی که اریک اشمیدت مدیرعامل سابق گوگل آن را رهبری می‌کند گرفته تا مقاله‌ای سیاسی که از طرف یکی از مسئولان دولت ترامپ که نامش را فاش نکرده، همگی پژواک «تلگراف طولانی» جورج کنان است که در زمان فعالیت به عنوان نماینده امور آمریکا در مسکو پایتخت شوروی سابق در ۸ هزار کلمه نگرانی‌های خود درمورد نظریه جنگ سرد آمریکا با شوروی را بیان می‌کرد.
 
اما جدال آمریکا و چین شرایط خاصی دارد، قلب این رقابت را تکنولوژی تشکیل داده و هر رقابتی با چین به پیروزی یا شکست در فضای سایبری منتهی می‌شود. دیوید سنجر کمی پس از ملاقات نمایندگان دو کشور در روزنامه نیویورک تایمز نوشت «بخشی از هدف ملاقات در آلاسکا این بود که چین متقاعد شود دولت بایدن برای رقابت با پکن و ارائه تکنولوژی رقابتی مصمم است.»
 
اما استراتژی تکنولوژی محور چین چگونه است؟ و برای موافقیت چنین استراتژی به چه چیز نیاز است؟
 
تکنولوژی جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها را کنار هم قرار داد
یکی از نشانه‌های امیدوار کننده این است که مسئله چین تنها موضوعی بود که دموکرات‌ها نیز به برخی گفته‌های ترامپ اذعان دارند. جوردن اشنایدر تحلیلگر چینی در گروه Rhodium و میزبان پادکست و اخبار ChinaTalk می‌گوید: «دوران ترامپ جرقه‌ای بود که به روابط چین و آمریکا در واشنگتن شکل تازه‌ای بخشید.»
 
درحالی که پیش از دوران ریاست جمهوری ترامپ برخی مشاوران امور خارجه تا حدی از همکاری با چین حمایت می کردند، اما حالا رقابت یا حتی رویارویی به پیش‌فرض اصلی تبدیل شده است. اریک بتلبرگ موقوفه کارنگی برای صلح بین‌المللی (Carnegie Endowment for International Peace) یکی از اتاق فکر‌های بزرگ آمریکا می‌گوید: «دموکرات‌ها، حتی آنهایی که در دوران اوباما فعالیت کرده‌اند نیز رویکرد ستیزه گرایانه‌تری نسبت به چین دارند.»
 
 
ملاقابت تیم آمریکایی به رهبری انتونی بلیکن وزیر امور خارجه در اولین نشست از مذاکرات چین و آمریکا در دولت جدید با همتایان چینی در هتل کاپتان کوک، شهر آنکراژ آلاسکا
با تکامل جریان رقابت چین-آمریکا، این رقابت در حول فلسفه‌های استفاده از تکنولوژی شکل گرفته است. لینزی گورمن از فعالان بخش تکنولوژی‌های نوظهور در مرکز پژوهش و اتاق فکر GMF (German Marshall Fund) می‌گوید: «دموکراسی‌ها در قلب خود سیستم‌های بازی هستند که به جریان آزاد اطلاعات معتقدند در حالی که اطلاعات برای دولت‌های خودکامه چیزی است که باید به سلاحی برای استفاده رژیم تبدیل شود. پس تعجب آور نیست که تکنولوژی که بخش زیادی از آن به ذخیره و پردازش و استفاده از اطلاعات مربوط است به نقطه عطف رابطه چین و آمریکا و رقابت گسترده دموکراسی و خودکامگی در جهان تبدیل شده است.»
 
در حال حاضر تکنولوژی روی هرچیزی تاثیر دارد و اهمیت بالایی به دست آورده است. تایسون بارکر از کنسول روابط خارجه GMF می‌گوید: «تکنولوژی و مدل‌های تجاری حول تکنولوژی در واقع یک ایدئولوژی نهفته دارند. پس ماهیت تکنولوژی و نحوه استفاده از آن هم به دولتش شکل می‌دهد.»
 
این تفسیر در عمل به چه معنا است؟ بارکر می‌‌گوید: «وقتی شرکت‌های چینی در جهان توسعه پیدا می‌کنند، هنجار‌هایی را با خود به همراه می‌آورند. پس وقتی هواوی شبکه ‌‌‌۵G آمریکای لاتین را می‌سازد یا علی‌پی برای پرداخت دیجیتال در اروپای مرکزی استفاده می‌شود یا شیائومی سهم بازار بیشتری در شمال شرقی آسیا کسب می‌کند، این شرکت‌ها اقتصاد‌های هدف را براساس اصول چینی، دیجیتالی می‌کنند و از هنجار‌های چینی استفاده می‌کنند (به جای استفاده از هنجار‌های آمریکایی). طبق گفته او مسئله روشن است، هرکسی آینده تکنولوژی را به‌دست گیرد، سلطنت سال‌‌های باقی مانده از قرن بیست و یک را به دست خواهد گرفت.
 
سنگین‌ شدن کفه ترازوی چین باعث شده تا سیاست‌مداران واشنگتن ذهن خود را روی این موضوع متمرکز کنند. براتبرگ دانشمندی که به طور ویژه درمورد دیپلماسی تکنولوژی می‌نویسد می‌گوید: «من فکر می‌کنم که اجماع محکمی وجود دارد که تکنولوژی قلب رقابت آمریکا-چین است.» اما گورمن از فعالان بخش تکنولوژی‌های نوظهور معتقد است «توافق کمی روی راه‌حل این موضوع وجود دارد». متخصصان دموکرات که حالا واشنگتن را در دست گرفته‌اند با برداشت ترامپ از مسئله چین موافق هستند اما به رویکردی کاملا متفاوت نسبت به دولت ترامپ اعتقاد دارند.
 
برای مثال محدودیت‌هایی که دولت ترامپ تنها به دلیل چینی بودن برخی شرکت‌ها اعمال کرد مورد وثوق بسیاری از دموکرات‌ها نیست. والتر کر یکی از دیپلمات‌های سابق آمریکا می‌گوید: «این یکی از مشکل‌های ترامپ بود. ترامپ سخت‌گیری گسترده‌ای را متوجه شرکت‌ها می‌کرد و به سود و ضرر آن توجهی نداشت. فشار تنها به دلیل چینی بودن سیاست خوبی نیست.»
 
در عوض بسیاری از دموکرات‌ها معتقدند که تمرکز باید روی سرمایه‌گذاری داخلی و همکاری خارجی باشد.
 
سیاست خارجه نوعی سیاست داخلی است
دموکرات‌ها معتقدند که برای قدرت داشتن در خارج از مرزهای ایالات متحده باید در داخل قوی باشند. بایدن رئیس جمهور آمریکا در اولین سخنرانی بزرگ خود درمورد سیاست خارجی گفت: «دیگر خط مشخصی بین سیاست خارجی و داخلی وجود دارد. هر اقدامی که در خارج انجام می‌دهیم باید خانواده‌‌های کارگر آمریکایی را در ذهن خود داشته باشیم. برای شکل دادن به یک سیاست خارجی با مد نظر قرار دادن تقاضای قشر متوسط، باید به فکر نوسازی داخلی باشیم.»
 
جیک سالیوان مشاور امنیت ملی بایدن که در دروان نامزدی هیلاری کلینتون برای ریاست جمهوری خودش را نماینده سیاست داخلی معرفی کرد می‌گوید: «ما به نقطه‌ای رسیدیم که سیاست خارجی به نوعی سیاست داخلی است و سیاست داخلی به نوعی سیاست خارجی است.»
 
 
صحبت جیک سالیوان مشاور امنیت ملی کاخ سفید در کنفرانس خبری
با افزایش نگرانی‌ها درمورد عقب افتادن آمریکا در زمینه تحقیق و توسعه، این موضوع اهمیت بالایی برای تکنولوژی دارد. والتر کر، دیپلمات سابق آمریکایی که نشریه China Journal Review را منتشر می کند می‌گوید: «ما متوجه شدیم که سرمایه‌گذاری ما در بخش کمک‌های دولتی و پروژه‌های تحقیق و توسعه‌ که شرکت‌های آمریکایی برای نوآوری در زمینه‌هایی مثل محاسبه کوانتوم، هوش مصنوعی، تکنولوژی زیستی و غیره به آن نیاز دارند کم است.»
 
بازسازی و حفظ رهبری آمریکا در بخش تکنولوژی موضوع اصلی گزارشی است که اریک اشمیت مدیرعامل سابق الفابت شرکت مادر گوگل و اولین عضو هیئت مشاوره وزارت دفاع در زمینه نوآوری ارائه کرده است. این اولویت‌ها در دوران پاندمی اهمیت بیشتری پیدا کرده‌اند. اشنایدر از گروه رودیوم می‌گوید سوال این است که «ما چطور به سیستم تحقیقی جهت می‌دهیم تا کاستی‌های صنعتی که در بحران کووید به وضوح مشخص شد را رفع کنند؟»
 
در حالی که هنوز کار به اتخاذ یک استراتژی صنعتی ملی نرسیده است اما مسئولان بلند پرواز دولت بایدن به دنبال توسعه تحقیقات تکنولوژی در بخش‌‌های مهم هستند. در این راستا، کنسول امنیت ملی که سالیوان مسئولیت آن را برعهده دارد در حال بازسازی حول موضوعات تکنولوژی است؛ بایدن اولین مشاور ارشد امنیت ملی را موظف به تمرکز روی موضوعات تکنولوژی کرده و همچنین یک مسئول رده بالا را به موضوع تکنولوژی اختصاص داده است. هدف رسیدن به همان انرژی در رقابت با چین است که در دروان جنگ سرد به توسعه دره سیلیکونی کمک کرد.
 
با این وجود عناصر نوآوری آمریکایی (و غربی) را نمی‌‌توان یک راز دانست، سرمایه‌گذاری روی آموزش، تحقیق و استعداد‌ها. براتبرگ می‌گوید: «غرب هنوز اکثر دانشگاه‌ها، شرکت‌های تحقیق و توسعه و رهبری را در اختیار دارد. هنوز قدرت رقابتی و اهرم زیادی در اختیار آنهاست.» احیا و حفظ این قدرت رقابتی تم اصلی برنامه ۲ هزار میلیارد دلاری دولت بایدن برای زیرساختی است که شامل بودجه تحقیق، پشتیبانی از زنجیره عرضه، اتصال و پشتیبانی از صنعت نیمه رسانا است.
 
همانطور که تمامی مدیران دره سیلیکونی می‌گویند، یک سیستم مهاجرتی پویا و باز هم عنصر مهمی برای قدرت گرفتن آمریکا محسوب می‌شود. گورمن می‌گوید «آمریکا زمانی در بهترین حالت است که استعداد‌هایی از سراسر جهان را جذب می‌کند و ابزار‌هایی برای موفقیت و پیشرفت در اختیار آنها قرار می‌دهد». هنوز معلوم نیست که آیا دولت بایدن می‌تواند برای اصلاح کامل سیستم مهاجرتی با سنای جمهوری‌خواه به توافق برسد  و حتی در صورت موفقیت دولت، نبوغ آمریکایی به خودی خود برای موفقیت کافی نیست.
 
تیم آمریکا
رقابت تکنولوژی آمریکا و چین، چه از راه استعداد یا چه از مسیر همکاری، در خارج از این کشور‌ها صورت می‌گیرد. اشنایدر می‌گوید: «متحدان آمریکا مهمترین و رو راست‌ترین اهرمی است که بایدن برخلاف ترامپ در اختیار دارد.»
 
بایدن، بلینکن و چندین مسئول ارشد به وضوح و چندین بار رضایت خود برای همکاری با شرکای دموکراتیک درمورد چالش‌های بین‌المللی به ویژه درمورد منطقه اقیانوس هند-آرام را ابراز کرده‌اند. تصادفی نیست که بلینکن و سالیوان پس از سفری به ژاپن و کره جنوبی، دو متحد نزدیک آمریکا در این منطقه در آلاسکا با چین دیدار کردند و یوشیهید سوگا نخست وزیر ژاپن اولین رهبر خارجی بود که در کاخ سفید با بایدن دیدار کرد. او گفت: «اگر شما آمریکا را به اتحادیه اروپا، استرالیا، تایوان و کره جنوبی اضافه کنید، کفه قدرت اقتصاد و تکنولوژی بار دیگر به سمت ما سنگین می‌شود.»
 
 
کنفرانس خبری جو بایدن رئیس جمهور آمریکا و یوشیهیده سوگا نخست وزیر ژاپن
زمین حاصل خیزی برای بلینکن و همراهانش وجود دارد. دیپلمات‌های نسبت به کشور‌هایی که ضد چین تلقی می‌‌شوند رویکردی تهاجمی دارند. برای مثال سفارت چین در دوبلین پایتخت ایرلند توییت‌هایی منتشر کرد که یک زوج روزنامه‌ نگار ایرلندی-بریتانیایی را هدف قرار می‌داد. این زود درنتیجه کارزاری انتقادی نسبت به پوشش انتقادی خود از سیاست‌های چین نسبت به اویغورها مجبور شدند به تایوان مهاجرت کنند. این دیپلماسی «گرگ جنگجو» باعث بازخورد‌های منفی شده و بسیاری از بزرگان حوزه سیاست را متقاعد کرده که شاید حق با منتقدان چین در واشنگتن باشد.
 
همین شاید نشان می‌دهد که چرا اتحادهایی برای تضمین اینترنت آزاد و دموکراتیک برای آینده تشکیل شده است. یک شبکه عرضه امن به نام ۱۰D به رهبری بوریس جانسون نخست وزیر بریتانیا تشکل شده که استرالیا، هند و کره جنوبی را به کشور‌های فعلی (آمریکا، انگلستان، کانادا، فرانسه، ایتالیا، آلمان و ژاپن) گروه ۷G اضافه می‌کند. گزارش اشمیدت درخواست تشکیل اتحادی به نام ۱۲-T (منهای ایتالیا و بعلاوه فنلاند، سوئد و اسرائیل) را دارد. دیگران نیز به دنبال توسعه گروه‌ بندی‌های حوزه تکنولوژی هستند، مثلا گروه پنج چشم (Five Eyes) در زمینه اطلاعاتی که شامل آمریکا، انگلستان، استرالیا، کانادا و نیوزلند می‌شود یا قدرت گرفتن اتحاد‌های غیرفنی مثل چهار (Quad). گورمن معتقد است اعلام این موضوع که Quad- استرالیا، هند، ژاپن و آمریکا- در اولین ملاقات مجازی رهبران این گروه در ماه مارس از تشکیل کار گروهی برای فعالیت روی تکنولوژی‌های نوپا خبر داد اهمیت بالایی دارد.
 
در حال حاضر سناتور دموکرات مارک وارنر از ورجینیا یک همکاری ۵ میلیارد دلاری در زمینه تکنولوژی را به وزارت کشور پیشنهاد کرده تا با هدف مقابله با چین با متحدان هماهنگ شوند.
 
استاندارد‌های تکنولوژی جهانی کمتر از سوی غرب تعیین می‌شوند
آمریکا حتی با همکاری متحدانش بازهم رهبری کامل جهان را به دست نمی‌آورد. تصمیم دولت ترامپ برای خروج از همکاری فرا‌ اقیانوسی که توسط دولت اوباما با ۱۰ کشور حاشیه اقیانوس آرام با هدف تنظیم استاندارد‌های تجاری در آسیا-اقیانوسیه انجام گرفت نشان داد که شاید رویکرد آمریکا نسبت به آسیا تا حدی که گفته می‌شد مثبت نیست. اتحاد پیشبردی همکاری فرا اقیانوسی (CPTPP) بدون آمریکا ادامه یافته-و حالا حتی چین هم برای پیوستن به آن تمایل نشان داده است.
 
رویکرد تحقیر آمیز ترامپ نسبت به اتحادهای چند جانبه نشان می‌دهد که واشنگتن اساس حوزه تنظیم استاندارد فنی در جهان را واگذار کرده است. پکن از این مسئله استفاده و در سیستم سازمان ملل پیشرفت کرده و حالا مسئولان چینی چهار آژانس ویژه از ۱۵ آژانس ویژه سازمان ملل متحد را رهبری می‌کنند که دو مورد از آنها عمدتا روی قانونگذاری تکنولوژی تمرکز دارد: اتحادیه ارتباطات بین‌المللی (ITU) که به تنظیم استاندارد‌های فنی جهانی کمک می‌کند و سازمان اموال ذهنی جهان (WIPO) که مسئول محافظت از حقوق اموال ذهنی در جهان است.
 
چین از تلاش‌های روسیه برای بازنویسی نحوه اداره اینترنت پشتیبانی می‌کند. روسیه با پشتیبانی چین در سال ۲۰۱۹ در یک رای‌گیری سازمان ملل برای آغاز پیش نویس یک معاهده جدید جرایم سایبری پیروز شد. این دو قصد دارند معاهده سال ۲۰۰۱ بوداپست درمورد جرایم سایبری که با پشتیبانی آمریکا اجرایی شده بود را با معاهده جدید جایگزین کنند که به عقیده منتقدان با قید‌هایی همراه است که «احتمالا پوششی برای مجازات مخالفان سیاسی در اختیار دولت‌های مستبد قرار می‌دهد.» چین و روسیه در چند تلاش ناموفق سعی کردند از ITU(با رهبری چینی) برای جایگزین کردن شرکت اینترنت برای نام‌ها و ارقام مشخص (ICANN) استفاده کنند. این نهاد خصوصی نام‌های دومین اینترنتی را اداره می‌کند.
 
این تلاش‌ها همگی بخشی از استاندارد‌های ۲۰۳۵ چین هستند. این برنامه قرار است استاندارد‌های چینی در زمینه‌هایی مانند ۵G و اینترنت اشیا (IoT) را جهانی کند. امیلی دی لا برایر و ناتان پیکارسیک سال گذشته در وبسایت تک کرانچ در این باره نوشتند: «پکن دو دهه قبل را برای محکم کردن جای پای خود در چندین نهاد چند جانبه صرف کرد و زمینه‌های صنعتی را هدف قرار داد. حالا از نفوذ خود برای تعیین مقررات آنها استفاده می‌کنند-تا با استفاده از آن زیرساخت جهان آینده را تعیین کند».
 
شاهین‌ها، کبوتر‌ها و دسته بند‌های آمریکا
با وجود اتفاق نظر‌های کلی، درمورد نحوه مقابله با چین اختلافاتی نیز در این زمینه وجود دارد.
 
در سمت شاهین‌ها، گزارش اشمیدت می‌گوید که «تا اندازه‌ای دو دستگی از لحاظ تکنولوژی در آمریکا به نفع این کشور است». اما نمی‌توان گفت که این دودستگی تا چه اندازه باید باشد. بارکر از کنسول روابط خارجی GMF می‌گوید: «این موضوع یک واقعیت است. سوال این است که: این گسستگی تا چه اندازه باید باشد؟»
 
برخی به جدایی کامل اعتقاد دارند. براتبرگ نویسنده دیپلماسی تکنولوژی می‌گوید: «بسیاری به اینترنت‌های «آزاد» و «مستبد» کاملا ججداگانه اعتقاد دارند.» موضوعات دیگری هم وجود دارد، یکی از مسئولان اطلاعاتی سابق انگلستان می‌گوید که «اینترنت دو قطبی و دو شاخه تاثیرات منفی و جدی از لحاظ هزینه و کاهش سرعت نوآوری خواهد داشت».
 
باید مشخص شود که کدام تکنولوژی‌ها برای تولید داخلی ضرورت دارند. گورمن می‌گوید: «در آنجایی که از چین جدا می‌شویم باید این کار را هوشمندانه انجام دهیم. این احتمال وجود دارد که جدایی بیش از حد بوده و به نوآوری در آمریکا ضربه وارد کند. پس موضوع این است که چطور بدون استفاده از یک رویکرد مستبدانه که می‌گوید همه چیز را از یک کشور مشخص ممنوع کنید، می‌توان نقاط ضعف امنیت ملی را رفع کرد.»
 
و حتی اگر در داخل به اجماع برسیم، متحدان آمریکا هم درمورد موضوعاتی مثل هواوی اتفاق نظر ندارند. با شدت گرفتن بحث درمورد نقش شرکت‌های چینی در ۵G و در حالی که فرانسه و انگلستان در حال جمع‌آوری زیرساخت چینی هستند، بحث درمورد نقش اقتصاد و تکنولوژی چین در اروپا هنوز ادامه دارد.
 
انگلستان در تحلیل یکپارچه از سیاست خارجی و دفاعی که در ماه مارس منتشر کرد اذعان دارد که «افزایش قدرت جهانی چین خطری برای منافع انگلستان محسوب می‌شود» و این کشور اهداف روشنی را تعیین کرده تا به سومین «ابر قدرت علوم و تکنولوژی» تبدیل شود. فرانسه نیز برای منطقه هند-اقیانوسیه یک رویکرد باز و آزاد را در پیش گرفته که منافع چین را به چالش می‌کشد.
 
اما بسیاری هنوز رویکرد روشن در این باره ندارند. لی هسین لونگ نخست وزیر سنگاپور سال گذشته در رابطه با شرایطه خارجه گفت: «کشور‌های آسیایی دوست ندارند مجبور به انتخابی بین این دو شوند». برلین نیز در استراتژی هند اقیانوسیه خود در سال گذشته نشان داد که مایل به تصمیم گیری قاطع نیست. نیوزلند که نگران تجارت مهم خود با چین است به جز در زمینه هم‌رسانی اطلاعاتی از اتحاد Five Eyes استفاده نمی‌کند. در همین حال ایتالیا در سال ۲۰۱۹ از طرح جاده ابریشم چین در زمینه زیرساخت استقبال کرد و سال گذشته چین را «همکار استراتژیک» خواند. همچنین اتحادیه اروپا با وجود لابی‌های مشخص دولت آمریکا، سال گذشته قرارداد تجاری خود را با چین منعقد کرد.
 
جهان مصالحات
دولت بایدن در رویکردی دشوار باید بدون درخواست مستقیم از کشور‌ها برای انتخاب بین چین و آمریکا یک اتحاد اجرایی را راه‌اندازی کند. براتبرگ می‌گوید: «اروپاییان علاقه‌ای به جدایی ندارند اما به گوناگونی علاقه‌مند هستند». آنها همچنین تمایلی به پیوست به یک اتحاد به رهبری آمریکا ندارند. واشنگتن باید در عوض نحوه همکاری را تغییر دهد و یک «اتحاد بین شرکای دموکراتیک و هم نظر» ایجاد کند.
 
برای عملی شدن این رویکرد، آمریکا ابتدا باید مشکلاتش با متحدان را رفع کند. براتبرگ می‌گوید: «ما باید زیرک‌تر باشیم و مستقیما برای رفع مشکلاتی مثل انتقال داده‌ها، مالیات دیجیتال و حریم خصوصی داده‌ها با اتحادیه اروپا مشارکت کنیم. سلطنت دیجیتال نباید با هزینه از بین رفتن همکاری با شرکای هم نظر به‌دست آید.»
 
 
سخنرانی انگلا مرکل صدراعظم آلمان در نشست خبری پس از ملاقات با نخست  چین لی کیجیانگ
برای موفقیت باید زیرک بود، چندین متخصص اعتقاد دارند که ایجاد یک اتحاد خاص درمورد موضوعات مشخص بهتر از یک اتحاد واحد دموکراتیک بر سر مسئله کلی تکنولوژی است. با این رویکرد بدون مستثنی کردن کشور‌هایی که در زمینه‌های خاص تخصص دارند (مثل سوئد در ۵G و تایوان در زمینه نیمه رساناها)، گروه‌بندی نزدیک ادامه پیدا می‌کند.
 
واشنگتن باید به همکاری احترام بگذارد و متوجه باشد که متحدانش در تمامی زمینه‌ها با چین قطع ارتباط نمی‌کنند. به عبارت دیگر، آمریکا نباید عالی را در مقابل خوب قرار دهد و همانند بسیاری از موضوعات کافی است که قدرت خود را نسبت به رقیب افزایش دهد.
 
گورمن از دانشمندان GMF می‌گوید که آمریکا هنوز هم می‌تواند در صحنه جهانی به رقابت بپردازد و حلقه کشور‌های هم نظر خود را بزرگتر کند اما اگر قرار باشد بخش‌های تکنولوژی را به شکلی مطابق با استاندارد‌ها و ارزش‌های دموکراتیک بسازند باید روی آنها سرمایه‌گذاری کند. او می‌گوید: «در واقع باید یک پیشنهاد مخالف جذاب ارائه کند».
 
حتی اگر در آینده‌ای نزدیک آمریکا هنوز برتری تکنولوژی را در اختیار داشته باشد. بسیاری از آمریکایی‌ها باید خودشان را برای آینده‌ای آماده کنند که دره سیلیکون بر تکنولوژی جهانی سلطنت نخواهد کرد. فعالان تکنولوژی چینی در زمینه‌هایی مثل ۵G پیشتاز هستند و شرکت‌های چینی از لحاظ قیمت، کیفیت و نوآوری با شرکت‌های آمریکایی رقابت می‌کنند. چین همچنین روی زنجیره عرضه مواد اولیه از جمله فلزات کمیاب نیز کنترل زیادی دارد.
 
شاید یکی از مهمترین نقاط قوت چین، نفوذ آن در تایوان باشد. تا زمانی که تایوان یکی از تولید‌ کنندگان اصلی نیمه رسانا محسوب می‌شود (شرکت TSMC تایوان ۹۰ درصد از پیشرفته ترین چیپ‌های جهان را تولید می‌کند)، صنعت تکنولوژی نسبت به تنش در روابط این دو کشور آسیب پذیر خواهد بود.
 
آیا تکنولوژی هم به مهره دیگری در بازی آمریکا و چین تبدیل می‌شود؟ بارکر می‌گوید دولت بایدن نسبت به دولت قبلی برای مصالحه آماده‌تر است. اما مشخص نیست که این دولت در ابتدای کار خود آیا تکنولوژی را در موضوع چین در اولویت قرار می‌دهد یا خیر.
 
آمریکا در حال حاضر باید اولویت‌های خود در مقابل چین را سبک و سنگین کند. با وجود نقاط ضعف دولت ترامپ، این دولت با نادیده گرفتن اویغور‌ها و حقوق بشر در چین، برتری تجاری را در دستور کار قرار داد که حالا به برگ برنده‌ای در دست دولت بایدن تبدیل شده است.
 
از سوی دیگر دولت بایدن هنوز اولویت‌بندی خود را مشخص نکرده است. اگر صحبت‌های فعلی واشنگتن را باور کنیم، کاخ سفید معتقد است که می‌تواند در زمینه آب و هوا، تایوان، تجارت، حقوق بشر و چندین حوزه دیگر به صورت هم‌‌زمان پیشروی کند. این موضوع به خودی خود یک نقطه ضعف است. نیل فرگوسن تاریخ‌نگار به تازگی در بلومبرگ نوشت، زمانی که در سال ۱۹۷۱ هنری کیسینجر مشاور امنیت ملی وقت با چندین اولویت به چین رفت و چین تنها روی تایوان تمرکز کرد مغلوب رقیب خود شد.
 
دیپلمات‌های پکن با وجود اشتباهاتی که دارند مذاکره کنندگان زیرکی هستند. توماس رایت از اتاق فکر ‌Brookings هشدار داده است که اگر به دیپلمات‌های چینی این اجازه داده شود، آنها بخش‌های مختلف دولت را مثلا بر سر موضوع آب و هوایی در مقابل هم قرار می‌دهند. به همین دلیل نمی‌توان با رویکردی همه جانبه به مسیر ادامه داد به ویژه در حالی که بایدن موضوعات مهم  مثل ۵G و تایوان را نگه داشته و موضوعاتی مثل حقوق بشر، دموکراسی و تغییرات اقلیمی را به آن اضافه کرد.
 
در اینجا برگ برنده بایدن یعنی متحدان آمریکا به کار می‌آیند. اگر بایدن بتواند کشور‌های اروپایی را بر سر این موضوع متحد کند، آمریکا فشار چین در زمینه تجارت را تحمل خواهد کرد. در غیر این صورت مذاکره جداگانه بر سر این موضوع با آمریکا و متحدانش رویکرد بهتری خواهد بود.
 
از بین موضوعاتی که برای آمریکا اهمیت دارد، رقابت تکنولوژی یک مزیت محسوب می‌شود، واشنگتن در موضوعاتی مثل استراتژی صنعتی، اتحاد و حرکت‌های دیپلماتیکی تنها بازیگر مهم و یا حتی بازیگر اصلی نیست. دولت بایدن می‌تواند برای خود قانون تعیین کند، روی تحقیق پایه‌ای سرمایه‌گذاری کند و از منافع آمریکا در خارج محافظت کند اما نوآوری در آمریکا به نوآوران بستگی دارد.

آمریکا روزنامه‌ دانمارکی را به علت کاربرد تجهیزات چینی تهدید کرد

 
 
سفارت آمریکا در دانمارک یک روزنامه محلی را تهدید کرده اگر استفاده از تجهیزات مخابراتی چینی را متوقف نکند، اشتراک خود را قطع خواهد کرد. این تهدید در ده‌ها کشور دیگر نیز رخ داده است.
 
به نقل از سی جی تی ان، وانگ ونبین سخنگوی وزارت خارجه چین این اقدام طرف آمریکایی را محکوم کرده و آن را نمونه‌ای از دیپلماسی قهری ایالات متحده دانسته است.
 
وی افزوده است: واشنگتن نه تنها با رفتار سوء خود به شرکت‌های چینی ظلم می‌کند، بلکه سایر کشورها را مجبور به تبعیت از اراده خود کرده و حتی از رسانه‌های سایر کشورها می‌خواهد که طبق دستورالعمل‌های آمریکا عمل کنند. ایالات متحده در حالی که مدعی ترویج دموکراسی و ارزش‌های آن است، در عمل دیگر کشورها را مجبور به پایمال کردن حقوق شرکت‌های چینی می‌کند.
 
روزنامه دانمارکی Politiken هفته گذشته اعلام کرد ایمیلی از سفارت ایالات متحده در دانمارک دریافت کرده که در آن از این روزنامه خواسته شده تا مشخص کند آیا از روترها، مودم‌ها و تجهیزات مخابراتی الکترونیکی پنج شرکت چینی هواوی، زد تی ای، هایترا، هایک ویژن و داهوا و نیز شرکت‌های تابعه و همکار با آنها استفاده می‌کند یا خیر.
 
در ادامه این ایمیل، سفارتخانه مذکور روزنامه دانمارکی را تهدید کرده که اگر به این سوال پاسخ ندهد و از چنین تجهیزاتی استفاده کند، اشتراک آن را لغو خواهد کرد. بررسی روزنامه یادشده حاکیست تمامی سفارتخانه‌های آمریکا در کشورهای مختلف جهان درخواست‌های مشابهی را از رسانه‌های مختلف مطرح کرده‌اند و این مساله محدود به دانمارک نیست.
 
مسئولان روزنامه یادشده با رد درخواست سفارتخانه آمریکا تصریح کرده‌اند که تابع قوانین آمریکا نیستند و در مورد حفظ استقلال خود جدیت دارند. بنابراین خود در مورد طرف‌های تجاری مدنظرشان تصمیم می‌گیرند.

آمریکا روزنامه‌ دانمارکی را به علت کاربرد تجهیزات چینی تهدید کرد

 
 
سفارت آمریکا در دانمارک یک روزنامه محلی را تهدید کرده اگر استفاده از تجهیزات مخابراتی چینی را متوقف نکند، اشتراک خود را قطع خواهد کرد. این تهدید در ده‌ها کشور دیگر نیز رخ داده است.
 
به نقل از سی جی تی ان، وانگ ونبین سخنگوی وزارت خارجه چین این اقدام طرف آمریکایی را محکوم کرده و آن را نمونه‌ای از دیپلماسی قهری ایالات متحده دانسته است.
 
وی افزوده است: واشنگتن نه تنها با رفتار سوء خود به شرکت‌های چینی ظلم می‌کند، بلکه سایر کشورها را مجبور به تبعیت از اراده خود کرده و حتی از رسانه‌های سایر کشورها می‌خواهد که طبق دستورالعمل‌های آمریکا عمل کنند. ایالات متحده در حالی که مدعی ترویج دموکراسی و ارزش‌های آن است، در عمل دیگر کشورها را مجبور به پایمال کردن حقوق شرکت‌های چینی می‌کند.
 
روزنامه دانمارکی Politiken هفته گذشته اعلام کرد ایمیلی از سفارت ایالات متحده در دانمارک دریافت کرده که در آن از این روزنامه خواسته شده تا مشخص کند آیا از روترها، مودم‌ها و تجهیزات مخابراتی الکترونیکی پنج شرکت چینی هواوی، زد تی ای، هایترا، هایک ویژن و داهوا و نیز شرکت‌های تابعه و همکار با آنها استفاده می‌کند یا خیر.
 
در ادامه این ایمیل، سفارتخانه مذکور روزنامه دانمارکی را تهدید کرده که اگر به این سوال پاسخ ندهد و از چنین تجهیزاتی استفاده کند، اشتراک آن را لغو خواهد کرد. بررسی روزنامه یادشده حاکیست تمامی سفارتخانه‌های آمریکا در کشورهای مختلف جهان درخواست‌های مشابهی را از رسانه‌های مختلف مطرح کرده‌اند و این مساله محدود به دانمارک نیست.
 
مسئولان روزنامه یادشده با رد درخواست سفارتخانه آمریکا تصریح کرده‌اند که تابع قوانین آمریکا نیستند و در مورد حفظ استقلال خود جدیت دارند. بنابراین خود در مورد طرف‌های تجاری مدنظرشان تصمیم می‌گیرند.

بخش اصلی ایستگاه فضایی چین پرتاب شد

 
چین در تلاش برای رقابت با ایستگاه فضایی بین‌المللی با موفقیت اولین بخش اصلی ایستگاه فضایی خود را در مدار نزدیک زمین پرتاب کرد.
 
به نقل از دیلی میل، این ماژول ۲۲ تنی بدون سرنشین که "Tianhe" یا "هارمونی آسمان‌ها" نام دارد، در آینده محل اقامت سه خدمه ایستگاه فضایی چین خواهد بود.
 
رسانه‌های دولتی چین گزارش دادند که چین قصد دارد ایستگاه فضایی چینی خود را که به عنوان تیانگونگ (کاخ بهشتی/آسمانی) شناخته می‌شود، پس از پرتاب چندین ماژول دیگر تا پایان سال ۲۰۲۲ تکمیل کند.
 
Tianhe از مرکز پرتاب فضایی ون‌چانگ، چین و سوار بر موشک لانگ مارچ ۵ بی (بزرگترین موشک حامل چین) صبح روز پنجشنبه پرتاب شد.
 
 
"شی جین پینگ"، رئیس جمهور چین در سخنرانی ضمن تبریک پرتاب موفقیت آمیز گفت: Tianhe یک پروژه آزمایشی مهم در ساختن یک کشور قدرتمند در هر دو حوزه فناوری و فضا است.
 
Tianhe یکی از سه بخش اصلی اولین ایستگاه فضایی توسعه یافته چین است که با ایستگاه فضایی بین‌المللی رقابت می‌کند. این ایستگاه محل اقامت سه نفر از خدمه در ایستگاه فضایی چین خواهد بود و طول عمر آن نیز حداقل ۱۰ سال خواهد بود.
 
پرتاب Tianhe اولین مأموریت از ۱۱ ماموریتی بود که برای تکمیل ایستگاه فضایی چینی مورد نیاز است و انتظار می‌رود این عملیات‌ها در اواخر سال ۲۰۲۲ تکمیل شود.
 
 
انتظار می‌رود ایستگاه فضایی چین یا ایستگاه فضایی تیانگونگ جرمی بین ۱۸۰هزار تا ۲۲۰هزار پوند (۸۰ و ۱۰۰ تن متریک) داشته باشد که این جرم تقریباً یک پنجم جرم ایستگاه فضایی بین‌المللی با جرم ۹۲۵ هزار و ۳۳۵ پوند است.
 
در مأموریت‌های بعدی که برای سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ برنامه‌ریزی شده است ، چین دو ماژول اصلی دیگر ، چهار فضاپیمای سرنشین دار و چهار فضاپیمای باری را پرتاب خواهد کرد.
 
کار بر روی برنامه این ایستگاه فضایی یک دهه پیش با پرتاب آزمایشگاه فضایی Tiangong-1 در سال ۲۰۱۱ و Tiangong-2 در سال ۲۰۱۶ آغاز شد.
 
چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ به یک قدرت اصلی فضایی تبدیل شود تا با رقبای خود از جمله ایالات متحده، روسیه و آژانس فضایی اروپا همگام شود و پیشرفته‌ترین ایستگاه فضایی را که به دور زمین می‌چرخد، ​​ایجاد کند.