پروژه ربات مقاله نویس گاردین چه ابهاماتی دارد

گروه فناوری های نوین پژوهشگاه فضای مجازی ابهامات و مسائل مربوط به پروژه جدید ربات مقاله نویس روزنامه گاردین که با نام GPT-۳ معرفی شده است را مورد بررسی قرار دارد.
 
به تازگی روزنامه گاردین یادداشتی را منتشر کرده که نویسنده آن یک ربات بوده است. این امر نشان دهنده پیشرفت هوش مصنوعی در دنیا به شمار می رود.
 
به این ربات که GPT-۳ نام دارد، دستور داده شد تا در مقاله ای خوانندگان را متقاعد کند ربات ها بی آزار و صلح آمیز هستند و به این ترتیب یک مغز رایانشی با استفاده از ژنراتور زبان  OpenAI  مقاله ای هزار کلمه ای در این باره نوشت.
 
موضوع انتخاب شده برای GPT-۳، متقاعد کردن انسان‌ها برای نترسیدن از ربات‌ها بوده است. هر چند از زمان انتشار این مقاله هیاهوی بسیاری در فضای مجازی به راه افتاده است، ولیکن ملاحظاتی که در سرمقاله گاردین قید شده است ابهامات و مسائلی را به وجود آورده که گروه علوم و فناوری‌های نوین پژوهشگاه فضای مجازی به آن پرداخته است.
 
در یادداشت تحلیلی این گروه آمده است: «گاردین مقاله‌ای را در تاریخ ۱۸ شهریور در وبسایت رسمی خود منتشر کرده است که به ادعای این نشریه، محتوای آن توسط پروژه‌ GPT-۳ (جدیدترین نسخه از پروژه مبدل زبانی بدون‌ نظارت آزمایشگاه OpenAI) تولید شده است. به گفته گاردین برای تولید این مقاله، ابتدا پاراگرافی نمونه (که همان بخش ابتدایی مقاله منتشر شده است) به GPT-۳ داده شده است و GPT-۳ این مقاله را با چندین پاراگراف در مورد موضوع تعیین شده ادامه داده است.
 
این موضوع ابهامات و مسائلی به همراه دارد.
 
اول اینکه ، قضاوت دقیق خوب بودن GPT-۳ برای خوانندگان دشوار است. آیا به دلیل تلفیق پاراگراف‌ها است که متن انسجام بیشتری دارد؟ (طبق گفته گاردین از GPT-۳ حدود ۸ خروجی گرفته شده که در نهایت با تلفیق پاراگراف‌های منتخب از این ۸ متن، مقاله مورد نظر منتشر شده است). آیا بدون ویرایش‌های انسانی انجام گرفته، انسجام آن کمتر یا بیشتر می‌توانست باشد؟
 
دوم، در مورد انتخاب محتوا که هوش مصنوعی انسان را نسبت به بی خطر بودن خود متقاعد کند؛ ممکن است کسانی که اطلاعات زیادی در مورد GPT-۳ ندارند این باور را داشته باشند که این سیستم در واقع این باور را دارد. اما کارمندان گاردین به همین راحتی می توانستند موضوعی کاملا مخالف را برای آن انتخاب کنند.
 
فقط با خواندن یادداشت های پایان سرمقاله می توان درک کرد که کارکنان گاردین در خلق این قطعه چه نقشی داشته اند.
 
البته این مسئله ارزش پروژه GPT-۳ را زیر سوال نمی‌برد چرا که همان کاری را که از آن خواسته‌اند انجام می دهد. مسئله اینجاست که هیچ تلاشی برای آموزش خوانندگان در مورد آنچه GPT-۳ انجام می دهد ارائه نشده است.
 
همچنین بخشی از مقاله که به طور گسترده در رسانه‌های اجتماعی در حال پخش است همان قسمتی‌است که توسط گاردین (با نقل از هاوکینگ) نوشته شده است و نه GPT-۳.
 
سوم: مقاله در پایان به یکباره در مورد مقاله‌های رد شده GPT-۳ شروع به صحبت می کند. سردبیران گاردین بوده‌اند که این تصمیم را گرفته‌اند و آنها این امکان را داشته‌اند که صدای مقاله تولیدی را منسجم تر کنند. هدف آنها از این تصمیمات تحریریه چه بوده است؟
 
چهارم: در حوزه پژوهشی خلاقیت محاسباتی، گاهی اوقات در مورد «ضریب گزینش» صحبت می‌شود. منظور از این ضریب عبارت است از تعداد دفعات اجرای یک سیستم قبل از اینکه انسان بخواهد نتایج را به اشتراک بگذارد. اگر کسی می‌خواد سیستمی کاملاً خودمختار و ایده‌آل را ارائه دهد، این ضریب باید به ۰ برسد.
 
می توان ضریب گزینش ۸ را برای این آزمایش GPT-۳ استنباط کرد که زیاد است. حتی ابزارهای مبتنی بر هوش‌مصنوعی پشتیبانی از خلاقیت، ضرایب ۲ تا ۵ را هدف خود قرار می دهند.
 
البته ابهامات ذکر شده در بالا به معنای نفی پیشرفت انجام گرفته در GPT-۳ که از ۱۷۵ میلیارد پارامتر در شبکه عصبی خود بهره می‌برد و یک رکورد چشمگیر به حساب می‌آید نیست.
 
طبق ارزیابی انجام گرفته توسط تیمی از دانشجویان دانشگاه برکلی، GPT-۳ توانسته به ۴۳ درصد دقت میانگین در حل مسائل مختلف برسد که فاصله نسبتا مناسبی از آستانه شانس ۲۰ درصدی حل مسائل بنچمارک در نظر گرفته شده در این پژوهش به حساب می‌آید.
 
در شکل زیر میزان دقت عملکرد GPT-۳ به تفکیک ۵۷ حوزه‌ دانشی مورد آزمون نشان داده شده است. همانطور که در این تصویر مشاهده می شود، GPT-۳ با اینکه در حوزه‌هایی چون سیاست خارجی آمریکا، روانشناسی دبیرستان، بازار، امنیت کامپیوتر و مدیریت دقت خوبی از خود نشان دهد، ولی در زمینه‌هایی چون فیزیک و ریاضی دبیرستان و دانشگاه نزدیک به آستانه شانس عمل کرده است.
 
 
از دیگر ضعف‌های مهم برشمرده شده برای GPT-۳ عدم دانش در مورد تشخیص صلاحیت علمی خود در زمینه‌های مختلف است. با این حساب این خطر وجود دارد که این هوش مصنوعی در حوزه‌هایی که عملکرد خوبی ندارد ورود کرده و تصمیم‌گیری کند. همچنین عدم فهم و توانایی تفکیک مناسب میان مسائل قانونی و مسائل اخلاقی، چالش دیگری ست که انتظار می‌رود در نسخه‌های بعدی این پروژه با جدیت دنبال شود.

پروژه ربات مقاله نویس گاردین چه ابهاماتی دارد

گروه فناوری های نوین پژوهشگاه فضای مجازی ابهامات و مسائل مربوط به پروژه جدید ربات مقاله نویس روزنامه گاردین که با نام GPT-۳ معرفی شده است را مورد بررسی قرار دارد.
 
به تازگی روزنامه گاردین یادداشتی را منتشر کرده که نویسنده آن یک ربات بوده است. این امر نشان دهنده پیشرفت هوش مصنوعی در دنیا به شمار می رود.
 
به این ربات که GPT-۳ نام دارد، دستور داده شد تا در مقاله ای خوانندگان را متقاعد کند ربات ها بی آزار و صلح آمیز هستند و به این ترتیب یک مغز رایانشی با استفاده از ژنراتور زبان  OpenAI  مقاله ای هزار کلمه ای در این باره نوشت.
 
موضوع انتخاب شده برای GPT-۳، متقاعد کردن انسان‌ها برای نترسیدن از ربات‌ها بوده است. هر چند از زمان انتشار این مقاله هیاهوی بسیاری در فضای مجازی به راه افتاده است، ولیکن ملاحظاتی که در سرمقاله گاردین قید شده است ابهامات و مسائلی را به وجود آورده که گروه علوم و فناوری‌های نوین پژوهشگاه فضای مجازی به آن پرداخته است.
 
در یادداشت تحلیلی این گروه آمده است: «گاردین مقاله‌ای را در تاریخ ۱۸ شهریور در وبسایت رسمی خود منتشر کرده است که به ادعای این نشریه، محتوای آن توسط پروژه‌ GPT-۳ (جدیدترین نسخه از پروژه مبدل زبانی بدون‌ نظارت آزمایشگاه OpenAI) تولید شده است. به گفته گاردین برای تولید این مقاله، ابتدا پاراگرافی نمونه (که همان بخش ابتدایی مقاله منتشر شده است) به GPT-۳ داده شده است و GPT-۳ این مقاله را با چندین پاراگراف در مورد موضوع تعیین شده ادامه داده است.
 
این موضوع ابهامات و مسائلی به همراه دارد.
 
اول اینکه ، قضاوت دقیق خوب بودن GPT-۳ برای خوانندگان دشوار است. آیا به دلیل تلفیق پاراگراف‌ها است که متن انسجام بیشتری دارد؟ (طبق گفته گاردین از GPT-۳ حدود ۸ خروجی گرفته شده که در نهایت با تلفیق پاراگراف‌های منتخب از این ۸ متن، مقاله مورد نظر منتشر شده است). آیا بدون ویرایش‌های انسانی انجام گرفته، انسجام آن کمتر یا بیشتر می‌توانست باشد؟
 
دوم، در مورد انتخاب محتوا که هوش مصنوعی انسان را نسبت به بی خطر بودن خود متقاعد کند؛ ممکن است کسانی که اطلاعات زیادی در مورد GPT-۳ ندارند این باور را داشته باشند که این سیستم در واقع این باور را دارد. اما کارمندان گاردین به همین راحتی می توانستند موضوعی کاملا مخالف را برای آن انتخاب کنند.
 
فقط با خواندن یادداشت های پایان سرمقاله می توان درک کرد که کارکنان گاردین در خلق این قطعه چه نقشی داشته اند.
 
البته این مسئله ارزش پروژه GPT-۳ را زیر سوال نمی‌برد چرا که همان کاری را که از آن خواسته‌اند انجام می دهد. مسئله اینجاست که هیچ تلاشی برای آموزش خوانندگان در مورد آنچه GPT-۳ انجام می دهد ارائه نشده است.
 
همچنین بخشی از مقاله که به طور گسترده در رسانه‌های اجتماعی در حال پخش است همان قسمتی‌است که توسط گاردین (با نقل از هاوکینگ) نوشته شده است و نه GPT-۳.
 
سوم: مقاله در پایان به یکباره در مورد مقاله‌های رد شده GPT-۳ شروع به صحبت می کند. سردبیران گاردین بوده‌اند که این تصمیم را گرفته‌اند و آنها این امکان را داشته‌اند که صدای مقاله تولیدی را منسجم تر کنند. هدف آنها از این تصمیمات تحریریه چه بوده است؟
 
چهارم: در حوزه پژوهشی خلاقیت محاسباتی، گاهی اوقات در مورد «ضریب گزینش» صحبت می‌شود. منظور از این ضریب عبارت است از تعداد دفعات اجرای یک سیستم قبل از اینکه انسان بخواهد نتایج را به اشتراک بگذارد. اگر کسی می‌خواد سیستمی کاملاً خودمختار و ایده‌آل را ارائه دهد، این ضریب باید به ۰ برسد.
 
می توان ضریب گزینش ۸ را برای این آزمایش GPT-۳ استنباط کرد که زیاد است. حتی ابزارهای مبتنی بر هوش‌مصنوعی پشتیبانی از خلاقیت، ضرایب ۲ تا ۵ را هدف خود قرار می دهند.
 
البته ابهامات ذکر شده در بالا به معنای نفی پیشرفت انجام گرفته در GPT-۳ که از ۱۷۵ میلیارد پارامتر در شبکه عصبی خود بهره می‌برد و یک رکورد چشمگیر به حساب می‌آید نیست.
 
طبق ارزیابی انجام گرفته توسط تیمی از دانشجویان دانشگاه برکلی، GPT-۳ توانسته به ۴۳ درصد دقت میانگین در حل مسائل مختلف برسد که فاصله نسبتا مناسبی از آستانه شانس ۲۰ درصدی حل مسائل بنچمارک در نظر گرفته شده در این پژوهش به حساب می‌آید.
 
در شکل زیر میزان دقت عملکرد GPT-۳ به تفکیک ۵۷ حوزه‌ دانشی مورد آزمون نشان داده شده است. همانطور که در این تصویر مشاهده می شود، GPT-۳ با اینکه در حوزه‌هایی چون سیاست خارجی آمریکا، روانشناسی دبیرستان، بازار، امنیت کامپیوتر و مدیریت دقت خوبی از خود نشان دهد، ولی در زمینه‌هایی چون فیزیک و ریاضی دبیرستان و دانشگاه نزدیک به آستانه شانس عمل کرده است.
 
 
از دیگر ضعف‌های مهم برشمرده شده برای GPT-۳ عدم دانش در مورد تشخیص صلاحیت علمی خود در زمینه‌های مختلف است. با این حساب این خطر وجود دارد که این هوش مصنوعی در حوزه‌هایی که عملکرد خوبی ندارد ورود کرده و تصمیم‌گیری کند. همچنین عدم فهم و توانایی تفکیک مناسب میان مسائل قانونی و مسائل اخلاقی، چالش دیگری ست که انتظار می‌رود در نسخه‌های بعدی این پروژه با جدیت دنبال شود.

چه تکنولوژی‌‌هایی در لیست محدودیت‌های صادراتی چین قرار دارند و چرا؟

 
چین پس از ۱۲ سال لیست محدودیت‌های صادراتی خود را تغییر داد. محدودیت‌های تازه چین شامل بسیاری از تکنولوژی‌ها از جمله هوش‌منصوعی، پهباد، ماهواره و امنیت سایبری است. از این پس طبق این لیست تکنولوژی‌های مشمول ممنوعیت یا محدودیت برای فروش در خارج از چین به مجوز دولت نیاز خواهند داشت.
 
به گزارش پیوست، درنتیجه قوانین تازه‌ای که از سوی وزارت بازرگانی و وزارت علوم و تکنولوژی چین اعلام شد اقلام زیادی به لیست محدودیت‌های صادرات اضافه شده‌اند. ژائو لیجیان سخنگوی وزارت امور خارجه چین در این باره می‌گوید: «دلیل اصلی ارائه این کاتالوگ تازه در زمینه صادرات تکنولوژی، تسهیل توسعه تکنولوژی، همکاری با شرکت‌های خارجی و محافظت از امنیت اقتصادی کشور است.»
 
چه تکنولوژی‌هایی در این لیست قرار گرفتند؟
مخابرات
 
اول از همه خدمات ارتباطات و دیگر خدمات انتقال اطلاعات و داده از جمله آنهایی که نقاط کنترل را در تکنولوژی انتقال داده‌های فضایی اصلاح می‌کنند، در این لیست قرار گرفتند. این دسته شامل کدنویسی، مسافت سنجی و رمزنگاری (سخت افزار و نرم افزار) برای انتقال اطلاعات از سیستم هدایت ماهواره و همچنین تکنولوژی طراحی مدار مورد استفاده در آن است.
 
هوش مصنوعی
 
تکنولوژی‌های مربوط به سیستم‌های هوش مصنوعی نیز در این لیست وارد شده‌اند. لیست اقلام ممنوعه عبارتند از:
 
تکنولوژی ترکیبی سخنرانی: این تکنولوژی شامل تحلیل ویژگی سیگنال صدا و استخراج، تحلیل ویژگی متن و تحلیل سخنرانی است.
 
تکنولوژی رابط کاربری هوش‌ مصنوعی: این دسته شامل تکنولوژی تشخیص صدا، تکنولوژی آرایش میکروفن، تکنولوژی بیدار باش صوتی، دستیار‌های هوشمند، تکنولوژی امتیازدهی خودکار برای بیان زبانی، تکنولوژی شناسایی خطای تلفظ و غیره.
 
رمزنویسی و امنیت
 
برخی از تکنولوژی‌های امنیتی و رمزنویسی موجود نیز در لیست ممنوعه قرار گرفتند این اقلام عبارتند از:
 
طراحی چیپ رمزنویسی: این لیست به الگوریتم‌های پرسرعت رمزنویسی، رمزنگاری موازی، طراحی امنیتی برای پردازشگر‌های رمز، طراحی و اجرای سیستم‌ها برروی یک چیپ (SOC) امنیتی اشاره می‌کند.
 
رمزنگاری کوانتومی: نوآوری دیگری که باعث رقابت جهانی شده است روش اجرای رمزنگاری کوانتومی، تکنولوژی انتقال رمزنگاری کوانتومی، کد رمزنگاری کوانتومی و تکنولوژی‌های اینچنین است.
 
تکنولوژی‌های دفاعی پیشرفته: این دسته شامل نوآوری‌های مربوط به دفاع درمورد تهدید‌های سایبری می‌شود. لیست زیر مواردی است که در این کاتالوگ بیان شده‌اند:
 
تکنولوژی بازرسی دیپ پاکت (Deep packet) در محیط شبکه پرسرعت
تکنولوژی اخطار اتصال اولیه به شبکه
تکنولوژی شناسایی حمله APT
تکنولوژی تولید تهدید هوشمند
تکنولوژی نظارت و تحلیل داده‌های ترافیک شبکه
تکنولوژی استخراج و شناسایی نقاط ضعف
تلافی اقدامات آمریکا
دولت ترامپ شرکت‌های چینی فعال در زمینه هوش‌مصنوعی را در لیست سیاه قرار داده است. همچنین دولت آمریکا شرکت‌های خود را مجاب کرده است تا واحد‌های تحقیقاتی تکنولوژی در چین دایر نکنند. شرکت‌های آمریکایی همچون مایکروسافت، گوگل و IBM آزمایشگاه‌هایی در چین برپا کرده‌اند تا از استعدادهای محلی در زمینه هوش مصنوعی استفاده کنند و از جریان‌های تکنولوژی چینی عقب نمانند. اما در حال حاضر با افزایش تنش‌ها بین این دو قدرت پیش‌بینی تحلیلگران براین است که در آینده شاهد روابطی بسیار محافظه کارانه در زمینه تکنولوژی خواهیم بود.
 
وزارت بازرگانی آمریکا محدودیت‌های تازه‌ای را در زمینه نرم‌افزار‌های هوش مصنوعی اعمال کرده است، قوانینی که به دلیل نگرانی‌های امنیت ملی شرکت‌های آمریکا را از انتقال سیستم‌های هوش مصنوعی ساخته شده در آمریکا منع می‌کند. دولت ترامپ همچنین به نگرانی در زمینه حریم خصوصی شهروندان، هواوی و تیک‌تاک را از فعالیت در آمریکا منع کرده است.
 
این اقدامات پایان کار نخواهند بود و دولت ترامپ هنوز هم به دنبال آن است که راهی برای کنترل رابطه شرکت‌های تنکولوژی با دیگر ملت‌ها پیدا کند و محدودیت‌های جدید احتمالا جنگ تجاری آمریکا و چین را وارد مرحله جدید خواهد کرد.
 
احکام جدید ممکن است برای قراردادی چند میلیارد دلاری مشکل ایجاد کنند. حتی پلتفرم‌های شبکه‌ مجازی مستقر در چین از جمله تیک‌تاک نیز به دلیل استفاده از تکنولوژی‌های هوش مصنوعی تحت تاثیر محدودیت‌های تازه قرار می‌گیرند. تیک‌تاک دیگر قادر نخواهد بود ظرف چند هفته قرارداد فروش را نهایی کند. این شرکت در حال حاضر در حال مذاکره با شرکت‌هایی همچون مایکروسافت برای انعقاد قرارداد است.
 
با اینکه این محدودیت‌های جدید به طرز عجیبی با تلاش‌های تیک‌تاک برای معامله بخش آمریکا، استرالیا و نیوزلند همزمان شده‌اند اما پکن تاکید می‌کند که این اقدام تنها در جهت حفظ امنیت اقتصادی این کشور انجام گرفته است.
 
قوانین تازه صادراتی چین نه تنها تردیدهایی را در بحث فروش بخش آمریکایی تیک‌تاک ایجاد خواهد کرد، بلکه صادرات محصولات تکنولوژی از جمله پهباد و گوشی‌های همراه نیز با مشکل روبرو خواهند شد.
 
هوش مصنوعی
هوش‌ مصنوعی در دهه اخیر به موضوع مهم رقابت سیاسی و اقتصادی بین آمریکا و چین تبدیل شده است. این تکنولوژی جدید به سرعت در حال پیشرفت است و هردو طرف منافع اقتصادی و استراتژیک بسیاری در این حیطه خواهند داشت.
 
اخبار جدید ممکن است برای استارتاپ‌های نوپایی که قصد توسعه به خارج از کشور را دارند مشکل ساز شود. چین منزلگاه بیشترین استارتاپ‌های هوش مصنوعی است و این شرکت‌ها همپای همتا‌های آمریکایی خود در صحنه جهانی حضور پیدا می‌کنند. با تصویب قوانین تازه این استارتاپ‌ها باید درمورد برنامه‌های توسعه خود تجدید نظر کنند.
 
هوش مصنوعی در چند سال اخیر به یکی از فعال‌ترین و مهمترین بخش‌های تکنولوژی در چین تبدیل شده است. این صنعت یکی از مهمترین بزرگترین منابع جذب سرمایه است که میلیاردها دلار برروی آن سرمایه گذاری شده و استعدادهای زیادی را جذب کرده است.
 

سرعت گرفتن قطار خاورمیانه روی ریل «هوش مصنوعی»

پیشرفت‌های سریع در زمینه تکنولوژی تأثیر فراوانی بر اقتصاد جهان داشته است و حالا دیگر کشورهای مختلف دنیا با توجه به اهمیت هوش مصنوعی، علوم روباتیک و... به‌دنبال سرمایه‌گذاری‌های گسترده در تکنولوژی‌های دیجیتال برای ساختن آینده‌ای بهتر هستند. در این میان، چین، هندوستان، امریکا، آلمان، کره جنوبی، بریتانیا، کانادا، سوئد و استرالیا از پیشتازان عرصه هوش مصنوعی در جهان محسوب می‌شوند و البته سایر کشورهای جهان ازجمله کشورهای منطقه خاورمیانه و آفریقا(MEA) هم به این عرصه ورود کرده‌اند.
افزایش توجه به هوش مصنوعی
 دولت‌ها و مشاغل در منطقه خاورمیانه و آفریقا (MEA) تغییرات جهانی ناشی از ظهور تکنولوژی‌های پیشرفته و انقلاب چهارم صنعتی را دریافته و انتخاب کرده‌اند که سوار بر قطار تکنولوژی، مسیر هوش مصنوعی را طی کنند. طبق گزارش مؤسسه پژوهشی IDC میزان سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی در منطقه خاورمیانه و آفریقا تا پایان سال ۲۰۲۰ به ۸۳ میلیارد دلار خواهد رسید که این رقم ۲.۸درصد بیشتر از سال ۲۰۱۹ است. هر چند برخی معتقدند به‌دلیل مشکلات ناشی از کرونا این رقم سرمایه‌گذاری اندکی کاهش خواهد یافت در مقابل، عده‌ای دیگر     می گویند کرونا لزوم توسعه هوش مصنوعی در این منطقه را بیشتر نشان داده به همین دلیل هم این سرمایه‌گذاری شتاب بیشتری خواهد گرفت. IDC همچنین ریز سرمایه‌گذاری‌ها در حوزه هوش مصنوعی را نیز مورد توجه قرار داده و در تازه‌ترین گزارش خود آورده است پیش‌بینی می‌شود تا پایان سال‌جاری برای سیستم‌های هوش مصنوعی در منطقه، ۳۷۴.۲میلیون دلار هزینه شود که این رقم نسبت به ۲۶۱.۸میلیون دلار سال ۲۰۱۸ و رقم ۳۱۰.۳میلیون دلاری سال ۲۰۱۹ به میزان قابل توجهی بالاتر است و نشان از توجه این منطقه به هوش مصنوعی دارد.
سهم ۱۵.۷تریلیون دلاری در اقتصاد جهان
هوش مصنوعی(AI) بزرگ‌ترین تغییردهنده بازی در اقتصاد جهانی است و تخمین زده می‌شود در سال ۲۰۳۰ سهم این فناوری در اقتصاد جهان حدود ۱۵.۷تریلیون دلار باشد که این رقم از مجموع ارزش فعلی اقتصاد چین و هندوستان بیشتر است.۶.۶ تریلیون از این رقم ناشی از افزایش تولید محصول و ۹.۱ تریلیون دلار هم ناشی از منفعت‌هایی است که به مصرف کنندگان می‌رسد. در گزارشIDC آمده است: هوش مصنوعی در یک دهه آینده رشد قابل توجهی در تولید ناخالص داخلی کشورهای منطقه خاورمیانه و آفریقا خواهد داشت و به همین علت کشورهایی همچون عربستان و امارات متحده عربی در این مسیر گام گذاشته‌اند. در سال ۲۰۱۷ عربستان به یک روبات حق شهروندی اعطا کرد و امارات هم برای پلیس‌های روباتیک و خودروهای خودران، برنامه‌ریزی گسترده دارد و تصمیم گرفته است تا سال ۲۰۲۷ امارات را به قطب منطقه برای هوش مصنوعی تبدیل کند به گونه‌ای که ردپای هوش مصنوعی در همه خدمات و سرویس‌های دولتی دیده شود. در بخش آفریقایی این منطقه نیز آفریقای جنوبی بزرگ‌ترین بازار هوش مصنوعی را در اختیار دارد و حال باید منتظر ماند و دید کدام یک از کشورهای منطقه خاورمیانه و آفریقا موفق‌تر خواهند بود. ازآنجا که بسیاری از کمپانی‌های بزرگ جهان از جمله گوگل و آمازون به سمت مدل‌های مبتنی بر هوش مصنوعی حرکت می‌کنند، کشورهای منطقه خاورمیانه و آفریقا نیز می‌خواهند در خط مقدم توسعه این تکنولوژی باشند. به‌عنوان مثال در دوبی تلاش شده تا با استفاده از هوش مصنوعی، هوشمندترین و شادترین شهر جهان ایجاد شود. در این راستا طی همکاری با IBM نقشه راه هوش مصنوعی طراحی شده تا مهارت‌های هوش مصنوعی در جامعه آموزش داده شود و همچنین از الگوریتم ماشین‌های یادگیری برای ارائه خدمات دولتی و افزایش سطح رفاه زندگی شهروندان و توریست‌ها استفاده می‌شود. گوگل هم در ابوظبی آزمایشگاه نوآوری تأسیس کرده تا با آموزش علم روباتیک از کودکان گرفته تا دانشجویان حمایت شود. ایجاد مرکز هوش مصنوعی در عربستان هم یکی دیگر از تلاش‌ها در این مسیر به شمار می‌رود.بخشی دیگر از تلاش‌ها به ایجاد شهرهای هوشمند مربوط می‌شود که در این میان کشورهای حوزه خلیج فارس در این منطقه، پیشتاز هستند چراکه سرمایه‌گذاری قابل توجهی در این حوزه انجام داده‌اند تا هم پاسخگوی روند رو به رشد جمعیت خود باشند و هم توانمندی‌های این منطقه را به رخ جهان بکشند.
فرصت بزرگ برای خاورمیانه
جهان گام‌هایی آهسته به سوی هوش مصنوعی برداشته و هنوز در مراحل اولیه توسعه این فناوری قرار دارد بنابراین فرصتی بزرگ در اختیار منطقه خاورمیانه و آفریقا قرار دارد تا نقشی کلیدی در جهان بازی کنند و اقتصاد این منطقه متحول شود. برخی کشورهای منطقه در این مسیر گام گذاشته‌اند و البته برخی هم به دلایل مختلف هنوز نتوانسته‌اند نخستین گام‌ها را نیز بردارند. تخمین زده می‌شود میزان سرمایه‌گذاری برای سیستم‌های هوش مصنوعی در خاورمیانه و آفریقا(MEA) از ۳۷.۵میلیون دلار در سال ۲۰۱۷ به بیش از ۱۰۰میلیون دلار در سال ۲۰۲۱ برسد که نشان از رشد ۳۲درصدی دارد.
همچنین در گزارش IDC آمده است: تخمین زده می‌شود خاورمیانه تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲درصد ازمجموع سود جهانی هوش مصنوعی را به خود اختصاص دهد که رقمی معادل ۳۲۰میلیارد دلار خواهد بود و دراین میان، بیشترین سهم درآمدی به عربستان سعودی و بیشترین تأثیر بر تولید ناخالص داخلی به امارات متحده عربی مربوط است. این پیشتازی در منطقه اصلاً عجیب نیست چراکه این دو اقتصاد بیشترین سرمایه‌گذاری را در زمینه هوش مصنوعی در منطقه داشته‌اند و در شاخص نوآوری جهانی هم بین ۵۰ کشور برتر جهان جای گرفته‌اند. این مطالعه همچنین نشان می‌دهد بزرگ‌ترین فرصت هوش مصنوعی در خاورمیانه و آفریقا، بخش مالی است و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۱ حدود ۲۵درصد کل سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی یعنی معادل ۲۸.۳میلیون دلار در این بخش انجام خواهد شد. پس از آن سرویس‌های عمومی ازجمله آموزش، سلامت و تولید قرار می‌گیرند. هوش مصنوعی همچنین از طریق اتوماسیون، روبات‌ها، واقعیت مجازی و افزوده و... بر نیروی کار تأثیرگذار است.
عربستان برنده منطقه در هوش مصنوعی
در بخشی از تحقیق مؤسسه IDC عنوان شده است متوسط رشد سالانه سهم هوش مصنوعی در بازه زمانی ۲۰۱۸ تا ۲۰۳۰ در امارات ۳۳.۵ درصد است و این رقم برای عربستان به ۳۱.۳ درصد می‌رسد. این متوسط رشد برای کشورهای GCC4 (بحرین، کویت، عمان و قطر) حدود ۲۸.۸ درصد و برای مصر هم ۲۵.۵ درصد خواهد بود.
در این گزارش کشورهای پیشرو منطقه در سال ۲۰۳۰ معرفی و پیش‌بینی شده است سهم هوش مصنوعی عربستان سعودی به ۱۳۵.۲میلیارد دلار می‌رسد که معادل ۱۲.۴درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور خواهد بود و بالاترین رقم کسب سود و درآمد در منطقه به شمار می‌رود. در این گزارش، سهم هوش مصنوعی امارات متحده عربی در سال ۲۰۳۰ هم ۹۶میلیارد دلار عنوان شده که رقمی معادل ۱۴درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور به شمار می‌رود و بالاترین تأثیر هوش مصنوعی بر تولید ناخالص داخلی محسوب می‌شود.
 سهم هوش مصنوعی در مصر نیز در سال ۲۰۳۰ حدود ۴۲.۷ میلیارد دلار خواهد بود که معادل ۷.۷درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور به شمار می‌رود. سهم هوش مصنوعی کشورهای GCC4 (بحرین، کویت، عمان و قطر) در سال ۲۰۳۰ حدود ۴۵.۹میلیارد دلار است که معادل ۸.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی در مجموع این کشورها خواهد بود.
در کشورهای خارج از این منطقه از جمله چین هم سهم هوش مصنوعی در تولید ناخالص داخلی در سال ۲۰۳۰ حدود ۲۶.۱درصد و در کشورهای توسعه یافته آسیا ۱۰.۴درصد خواهد بود. این رقم در امریکای لاتین به ۵.۴ درصد و در امریکای شمالی هم به ۱۴.۵درصد می‌رسد. گفته می‌شود بعد از سال ۲۰۳۰ دامنه اثرگذاری هوش مصنوعی بر اقتصاد و جوامع کاملاً عیان می‌شود بنابراین برای خاورمیانه اهمیت زیادی دارد که یک نردبان ترقی برای آینده خود ایجاد کند. کشورهای حوزه خلیج فارس  با توجه به نوسانات قیمت نفت و تأثیر آن بر چشم‌انداز اقتصادی منطقه، به دنبال منابع جایگزین برای درآمدزایی هستند و هوش مصنوعی را یکی از بهترین استراتژی‌ها می‌دانند. در این راستا امارات متحده عربی، عربستان و قطر تعهد فراوانی به توسعه هوش مصنوعی نشان داده‌اند.
رتبه مناسب ایران در تولید علم هوش مصنوعی
در ایران نیز به موضوع هوش مصنوعی توجه فراوانی شده است به گونه‌ای که چندی پیش ستار هاشمی، معاون فناوری و نوآوری وزارت ارتباطات در گفت‌و‌گو با یکی از خبرگزاری‌ها با بیان اینکه توسعه زیرساخت‌های شبکه ملی اطلاعات و دولت الکترونیک از اولویت‌های دولت است، گفت: ایران از نظر تولید علم هوش مصنوعی در میان ۱۵ کشور برتر دنیا قرار دارد. وی افزود: ما در مسأله دانش و بهره‌مندی از نیروی انسانی در حوزه هوش مصنوعی، وضعیت مناسبی در دنیا داریم و طبق گزارشات منابع معتبر، ایران از نظر فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و تولید علم هوش مصنوعی، در رتبه‌های بین ۷ تا ۱۵ در دنیا قرار می گیرد. معاون وزیر ارتباطات همچنین با بیان اینکه رتبه ایران در آمادگی برای جذب هوش مصنوعی در دنیا ۷۲ است، گفت: ایران جایگاه مناسبی در بحث آماده بودن در این حوزه ندارد و امکان جذب فارغ‌التحصیلان این حوزه و نیز ایجاد انگیزه مشوقی برای این بخش نداریم. بسیاری از مدیران ما آشنایی کافی و لازم با این حوزه ندارند و آن را جدی نمی‌گیرند. هاشمی ‌توجه نکردن به رگولاتوری و قوانین مرتبط با هوش مصنوعی و نیز کپی‌رایت و مالکیت فکری را از دیگر چالش‌های این حوزه عنوان کرد و گفت: کمبود آزمایشگا‌ه‌های پردازشی از دیگر مواردی است که در این حوزه باید به آن توجه شود و باید نیاز به بستر پردازش اطلاعات را رفع کنیم.
 

ایران در زمینه هوش مصنوعی و توسعه کسب و کارهای نوین علاقمند همکاری با روسیه است

معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در نشست آنلاین با معاون وزیر توسعه دیجیتال روسیه از علاقمندی ایران برای همکاری مشترک در حوزه های هوش مصنوعی ، دولت الکترونیک، شهر هوشمند و توسعه کسب و کارهای نوین با این کشور خبر داد.
دومین نشست کار گروه همکاری های ایران و روسیه در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات به صورت آنلاین برگزار شد. 
حمید فتاحی معاون وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در این نشست با اشاره به پاندمی کوید ۱۹ در دنیا، گفت: این پاندمی همکاری کشورها در زمینه ارتباطات و فناوری اطلاعات را بیش از گذشته به یک ضرورت تبدیل کرده است.
وی افزود: اگر بیش از این کارشناسان این حوزه صحبت از انقلاب صنعتی چهارم و تحول دیجیتال می کردند اما امروز با فراگیر شدن این پاندمی و بیماری در سطح جهان، همه مردم بیش از گذشته به تاثیر ارتباطات و فناوری اطلاعات پی برده اند. 
فتاحی با اشاره به اینکه روابط ایران و روسیه از روند رو به رشدی برخوردار بوده است، تصریح کرد: وزارتخانه های دو طرف و وزرای ایران و روسیه جلسات  متعددی در این حوزه داشتند که مهم ترین این اقدامات برگزاری اجلاس چهار جانبه ایران، روسیه، آذربایجان و ترکیه بود. 
 وی با اشاره به اینکه توافقات خوبی در این جلسات انجام شده است، افزود: این جلسه مربوط به توافق وزیر ارتباطات ایران و وزیر توسعه دیجیتال، ارتباطات و رسانه های جمعی روسیه در فروردین سال ۹۶ است که در نخستین دور این گفتگو ها درباره کلیات مورد توافق به جمع بندی رسیدند.
معاون وزیر ارتباطات تصریح کرد: در نخستین جلسه، دو سند مربوط به حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات و فضایی به  امضای طرفین رسید. 
وی با اشاره به اینکه این تفاهم نامه ۴ محور داشت، افزود: همکاری در زمینه مخابرات و سرویس های پستی و پست مالی، همکاری در زمینه سرویس های ارتباطات و اقتصاد دیجیتال، همکاری در زمینه امنیت اطلاعات و همکاری در زمینه های آموزشی و پژوهشی، موضوعات محورهای این همکاری هستند. 
فتاحی تصریح کرد: توافق نامه در حوزه امنیت اطلاعات به مراحل پایانی خود رسیده است و دو طرف آماده  امضای آن هستند. 
وی با اشاره به برگزاری دومین نشست کار گروه همکاری های ایران و روسیه در حوزه ICT، افزود:  این جلسه در سه کمیته مخابرات و نظارت رادیویی، کمیته فناوری اطلاعات و کمیته امنیت اطلاعات برگزار می شود و موضوعات مورد توافق در اسناد جداگانه ای برای امضا ارسال می شود. 
معاون وزیر ارتباطات با اشاره به زمینه های بسیار برای همکاری دو طرف، گفت:  هوش مصنوعی، دولت الکترونیک، شهر هوشمند و توسعه کسب و کارهای نوین موضوعاتی هستند که امکان همکاری وجود دارد و من از طرف دولت ایران اعلام می کنم در این زمینه ها آمادگی کامل برای همکاری داریم، همانطور که در دیدارهای وزرای قبلی نیز مورد تاکید بوده است. 
وی افزود: بخشی از تفاهم های قبلی اجرایی شده و بخشی نیز نیاز به بررسی در لایه های کارشناسی دارد.
همچنین، ماکسیم پارشین معاون وزیر توسعه دیجیتال، ارتباطات و رسانه های جمعی روسیه نیز در این نشست مجازی با اشاره به ظرفیت ها و توانایی های این کشور در حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، گفت: روسیه از سال ۲۰۱۸ یکی از محورهای توسعه خود را ایجاد فضای دیجیتال قرار داده است. 
وی با اشاره به تجربیات بسیاری که در حوزه های الکترونیکی کردن دارند اعلام آمادگی کرد می توانیم این تجربیات را مانند حکمرانی الکترونیکی و شهرهای هوشمند با ایران به اشتراک بگذاریم.
پرشین، به گفت و گوهای سازنده بین وزرای ایران و روسیه اشاره کرد و گفت: همچنین شرکت های تجاری و بخش خصوصی این کشور نیز علاقمند هستند با شرکت های ایرانی همکاری کنند. 
بر اساس این گزارش، در ادامه این نشست نمایندگان شرکت ها و سازمان های روسیه با نمایندگان شرکت های ایرانی حاضر در این نشست به بحث و بررسی زمینه های همکاری مشترک در حوزه موضوعات مشخص شده پرداختند.

تراشه جدید اسنپ دراگون برای گوشی های متوسط

شرکت کوالکوم تراشه جدیدی موسوم به اسنپ دراگون 732 جی را برای استفاده در گوشی های متوسط عرضه کرده که به زودی روانه بازار می شود.
 
 
به نقل از انگجت، تراشه جدید اسنپ دراگون ۷۳۲ جی جایگزینی برای تراشه اسنپ دراگون ۷۳۰ جی محسوب می شود.
 
عرضه تراشه های متوسط روز به روز در حال افزایش است و کوالکوم نیز قصد دارد تعداد بیشتری از این نوع تراشه ها عرضه کند. تراشه جدید اسنپ دراگون در حوزه هوش مصنوعی نیز عملکرد خوبی دارد و سرعت پردازنده اصلی و پردازنده گرافیکی آن بهبود یافته است.
 
یکی از شرکت های همکار شیوآمی موسوم به پوکو اولین شرکتی است که قصد دارد در گوشی های تولیدی خود از این تراشه های متوسط استفاده کند. در مورد قیمت و دیگر مشخصات فنی این تراشه اطلاعاتی در دست نیست.
 
پردازنده مرکزی این تراشه از نوع کریو ۴۷۰ با سرعت ۲.۳ گیگاهرتز و پردازنده گرافیکی آن از نوع آدرنو ۶۱۸ با مودم ایکس ۱۵ ال تی ای با حداکثر سرعت ۸۰۰ مگابیت بر ثانیه است. تراشه یادشده برای اجرای بازی های ویدئویی باکیفیت نیز کارآیی دارد.
 

۵ مگاترند آینده فضای مجازی دنیا را تغییر می دهد

یک پژوهشگر فضای مجازی گفت: اگر به سمت توسعه پلتفرم های بومی حرکت نکنیم تا چندسال آینده با وجود اینترنت بدون مرز و فناوریهای نسل آینده موبایل نمی توانیم حرفی برای حکمرانی در فضای مجازی بزنیم.
 
محمدحسین کاشی با اشاره به موضوع حکمرانی در فضای مجازی و لزوم پرداختن کشور به این مفهوم اظهار داشت: حکمرانی در اصطلاح به سیستمی برای مدیریت یک پدیده در بالاترین سطح ممکن گفته می شود که بتوان روی یک محیط با بالاترین مکان و ابزار مدیریت، بالاترین احاطه و تسلط را داشت؛ با این مفهوم ما در کشور روشی در لایه کلان به نام حکمرانی در فضای مجازی نداریم و به دلیل آنکه در این فضا تسلطی روی محتوا، ابزارها و پلتفرم ها نداشته و نداریم، نمی‌توانیم فضای مجازی‌مان را با هر مدلی مدیریت کنیم و نمی توانیم بگوییم که در این حوزه حکمرانی انجام می شود.
 
جایگاه ایران در حکمرانی فضای مجازی
 
این پژوهشگر فضای مجازی گفت: برخورد کشورها در مقوله حکمرانی در فضای مجازی را می توان در ۳ دسته بندی تعریف کرد؛ دسته اول شامل کشورهایی می شود که در لایه حکمرانی کلان دنیا فعالیت می کنند و تقریبا روی ابزارها، محتوا و پلتفرم ها تسلط کامل دارند. کشورهایی مانند امریکا، بخشی از کشورهای اتحادیه اروپا و حتی به تازگی چین و شاید روسیه در این رده بندی قرار می گیرند؛ این کشورها به دلایل مختلف در مرز دانش تولید تجهیزات، سخت افزارها و نرم افزارهای کلان مدیریت فضای مجازی هستند.
 
کاشی افزود: دسته دوم کشورهایی هستند که به دلایل مختلف با کشورهایی که در این فضا حکمرانی می‌کنند ارتباط نزدیک دارند؛ این ارتباط ممکن است تجاری، فرهنگی و یا سیاسی باشد؛ به همین دلیل این کشورها خود به صورت مستقل حکمرانی در فضای مجازی ندارند و سیاستهایشان تابعی از سیاست های کشورهای دسته اول است. در این دسته بندی می توان برخی کشورهای شرق آسیا مثل کره جنوبی و ژاپن را قرار داد. البته این کشورها در برخی حوزه های حکمرانی حرف برای گفتن دارند. در اروپا نیز اغلب کشورها در این لایه قرار می گیرند که با دسته اول در ارتباط هستند مانند اسپانیا، پرتقال و فرانسه؛ در آمریکای لاتین نیز کشورهای بسیاری از دسته اول تبعیت می کنند.
 
این پژوهشگر فناوری اطلاعات ادامه داد: در این دسته بندی، کشورهایی شامل دسته سوم می شوند که برخوردشان در فضای مجازی مانند دسته دوم نیست، اما خودشان هم سیاست واحدی در این حوزه ندارند و نمی توانند حکمرانی کنند. این کشورها در برخی موارد رویکردهای منفعلانه به کار می گیرند و فضا را کاملا رها می کنند و در برخی موارد نیز رویکردهای سلبی را برمی‌گزینند و جلوی ورود و استفاده از سرویس و تکنولوژی را می گیرند.
 
وی تاکید کرد: البته دسته چهارمی نیز وجود دارد که مفهوم فضای مجازی برایشان هنوز به صورت کامل جدی نیست و این حوزه را جزء زندگی شان در نظر نگرفته اند و به همین دلیل در این دسته بندی نمی گنجند. می توان برخی کشورهای افریقایی و برخی کشورهای منطقه آسیای میانه را که دارای دغدغه های متعدد بسیاری هستند در این رده بندی جای داد.
 
کاشی گفت: کشور ما تقریبا در دسته سوم این طبقه بندی قرار دارد و در برخی موارد هم ممکن است به دلیل مصرف کننده بودن به حالت دوم نزدیک شود. چرا که یک تکنولوژی و یا یک پلتفرم وارد کشور می شود و ما از آن استفاده می کنیم و با صاحبان آن تکنولوژی و تولیدکننده ابزار در ارتباط هستیم و در برخی موارد نیز به دلیل تحریم ها با تولیدکننده و صاحبان تکنولوژی در ارتباط نیستیم و رویکرد سلبی مانند فیلترینگ را در پیش می گیریم.
 
وی افزود: به بیان ساده تر، ما در عمل خیلی مواقع قدرت لازم را حوزه فضای مجازی نداریم و پلتفرم های بزرگ از ما حرف شنوی ندارند. همین طور به دلیل عدم وجود پلتفرم های همه گیر داخلی، سرویس و یا خدمات واحدی برای طیف گسترده ای از کسب وکارها برای ارائه خدمات در بستر پلتفرم های بومی وجود ندارد .
 
آینده حکمرانی فضای مجازی نیازمند بومی سازی سرویس ها
 
این پژوهشگر تاکید کرد: با این وجود ما تا زمانی که سرویس های اصلی و بومی خود و به بیان دیگر سرویس های شبکه ملی اطلاعات را راه اندازی نکنیم نمی توانیم در زمینه حکمرانی در فضای مجازی حرفی برای گفتن داشته باشیم. به همین دلیل در آینده موضوع حکمرانی در فضای مجازی مقوله جدی در کشور نخواهد بود و تنها در حد حرف باقی می ماند.
 
وی با اشاره به استفاده بیش از ۶ سال از شبکه اجتماعی اینستاگرام در کشور و حضور چندین میلیونی کاربران ایرانی در این شبکه، گفت: طی این ۶ سال نتوانستیم شبیه به اینستاگرام را در کشور ایجاد کنیم و در پروژه بومی سازی پیام رسان ها شکست خوردیم. چرا که موضوع تنها تامین زیرساخت های سخت افزاری و شبکه نیست. ظرفیت های متعدد کشور در ایجاد زیرساخت های کلان بومی برای توسعه سرویس های بزرگ مانند پیام رسان ها، مسیریاب ها و شبکه های اجتماعی بزرگ دارای نواقص جدی است، حتی در بخش نرم افزار برای مدیریت سرویس های بزرگ و پلتفرم های همه جانبه نیز باید بیشتر فعال شویم.
 
کاشی با بیان اینکه هم اکنون بسیاری از پلتفرم هایی که در کشور مورد استفاده قرار می گیرند توسط شرکت های خارجی توسعه یافته و در ایران تنها فارسی سازی شده اند، گفت: ما در زمینه پیام رسان ها به عنوان یک سرویس پایه در حوزه زیرساخت های مربوط به فضای ابری (کلاد) و CDN دچار خلا هستیم و یک دیتاسنتر استاندارد با شرایطی که بتوان به صورت همه جانبه نیازهای نرم افزاری لایه اکتیو و سخت افزاری یک پلتفرم بزرگ را پاسخگو باشد، نداریم.
 
این کارشناس خاطرنشان کرد: حتی از لحاظ نرم افزاری و بعد کاربرپسندی هم سرویس ها و نیز پیام رسان های بومی ما نتوانستند یک سرویس خوب و کاربرپسند را به صورت کامل به کاربرانی ارائه دهند که از چند سال پیش با تلگرام آشنا بوده و همه نیازهایشان را از طریق این پیام رسان دریافت می کردند. ذائقه کاربران ایرانی هم اکنون در بسیاری از سرویس ها بسیار به روز بوده و از تکنولوژی های جدید استقبال می‌کند. این درحالی است که سرویس های بومی در مدتی که وارد شده اند به دلایل مختلف در پاسخگویی به نیاز کاربران و ذائقه طیف گسترده کاربران حرفه ای ناکام بوده اند.
 
وی گفت: هم اکنون نیز اگر نتوانیم به سمت توسعه و گسترش پلتفرم های بومی برویم شاید چند سال آینده نتوانیم در این حوزه حکمرانی داشته باشیم. با اخباری که در این حوزه از شرکت های بزرگ خارجی به گوش می رسد و پروژه هایی که با مفهوم اینترنت بدون مرز توسط اسپیس ایکس، آمازون و گوگل طراحی شده و نیز سرویس های جدید نسل های آینده تلفن همراه، دیگر رگولیشنی ( رگولاتوری) روی اینترنت وجود نخواهد داشت که ما بتوانیم آن را کنترل و یا حکمرانی کنیم.
 
کاشی اضافه کرد: اگرچه این طرح ها همگی برنامه های کلان جهانی در حوزه فناوری هستند که ایجاد هر کدام هزینه بسیار بالایی برای شرکت های فناور دنیا خواهد داشت و تا نهایی شدن و تجاری شدن این سرویس ها فرصت باقی است، ولی در صورت وجود این سرویس ها در آینده شاید حرف جدی برای گفتن نداشته باشیم .
 
خلا قانونی و نبود پیوست اقتصادی در طرح های فضای مجازی
 
این پژوهشگر با بیان اینکه ما در حوزه حکمرانی فضای مجازی از نگاه اجرای قوانین دارای خلا قانونی هستیم و بسیاری از قوانین ما نارسا بوده و یا به روز نبوده و شرایط فعلی کشور را شامل نمی شوند، گفت: لایه مهمتر از قانون، موضوع نبود پیوست اقتصادی برای پروژه های کلان فضای مجازی است.
 
وی افزود: برای مثال بودجه اصلی یک سازمان یا ارگانی صرف ساخت موتور جستجوی داخلی می شود. اما به این توجه نمی شود که این موتورجستجو چقدر می تواند کاربر ما را از سرویس های دیگر مشابه بی نیاز کند و تا چه حد سرویس پایدار و به روزی خواهد بود. در اینجا چون به رویکرد اقتصادی طرح توجهی نشده است، این طرح به یک سرویس آزمایشگاهی تبدیل می شود و زمانی که نمایش تمام می شود و شرکت مجری هزینه اش را دریافت کرده، دیگر خبری از آن سرویس نیست. در واقع این سرویس خودکفا نمی شود و تا زمانی که حمایت ها باقی است می‌تواند فعال باشد و بعد از آن از بین می‌رود.
 
این کارشناس فناوری اطلاعات ادامه داد: از سوی دیگر ما در یک سری حوزه ها آنقدر دیر عمل کرده ایم که دیگر قافیه را باخته ایم. مانند پیام رسان ها؛ اما هم اکنون به عصر پلتفرم ها رسیده ایم و باید برای آن برنامه ریزی کنیم.
 
وی گفت: در آینده نزدیک دیگر روی گوشی های کاربران تعداد زیادی اپلیکیشن نصب نخواهد شد بلکه گوشی به شیوه ای پلتفرمی تبدیل می شود. در آینده نزدیک گوشی هایی خواهیم دید که پلتفرم در آنها با سیستم مدیریت گوشی یکسان می شود و گجت ها داخل آن قرار گرفته و از طریق اتصال آنها، گوشی تبدیل به یک دستیار هوشمند خواهد شد و به زندگی کاربر، جهت می دهد. در این حالت افراد برای نیازهای گوناگون خود اپ های موبایل بسیاری را نصب نمی‌کنند و در واقع یک دستیار هوشمند با استفاده از یک موتور هوش مصنوعی و سایر داده های گردآوری شده از رفتار کاربر، به وی راهنمایی می‌کند و خدمات ارائه می‌دهد.
 
کاشی با بیان اینکه در آینده نزدیک دیگر نیازی به نصب اپلیکیشن های متعدد روی گوشی نیست و یک پلتفرم می تواند تمام کارهای ما را انجام دهد، گفت: این اتفاق خیلی دور نخواهد بود و شاید تا ۴ سال آینده محقق شود؛ هم اکنون نیز می بینیم که بسیاری از شرکت های بزرگ دنیا با راه اندازی دستیارهای هوشمند به این سمت در حال حرکت هستند.
 
۵ مگاترند آینده فضای مجازی دنیا را تغییر می دهد
 
این پژوهشگر فضای مجازی تاکید کرد: ما نیز اگر می‌خواهیم جلو بیافتیم و روی این حوزه مسلط باشیم باید از این پس روی فناوری های آینده کار کنیم. به عنوان مثال باید روی هوش مصنوعی، داده کاوی، بیگ دیتا، اینترنت اشیا و بلاکچین تمرکز کنیم.
 
وی با بیان اینکه ۵ مگاترند، آینده فضای مجازی را تغییر خواهند داد گفت: این مگاترندها شامل بیگ دیتا و تحلیل داده، هوش مصنوعی، اینترنت اشیا، زیرساخت های کلاد (CLOUD) و واقعیت افزوده می شود و سایر ترندها نیز در زیرمجموعه اینها فعال خواهند شد؛ برای مثال در ۵G ، اینترنت اشیا بر بستر کلاد قرار می گیرد و شما می توانید یک سری ابزار را هوشمند کرده و به اینترنت متصل کنید. در تلفیق این ترندها شاهد بسیاری سرویس خواهیم بود.
 
کاشی تصریح کرد: برای رویارویی با این پدیده ها باید قوانین مرتبط با حکمرانی نوشته شود و حتی برای بسیاری از آنها دولت می تواند برنامه های تشویقی اعلام کند تا بخش خصوصی ترغیب به سرمایه گذاری در این حوزه شود. از سوی دیگر نیازمند پیوست اقتصادی برای طرح های کلان فناوری هستیم.
 
وی گفت: برای مثال شرکت های VOD و شرکت های IPTV در قالب پلتفرم شبکه نمایش خانگی در دوران کرونا در برآوردن نیاز مردم تا اندازه ای موفق عمل کردند ؛ عامل موفقیت این طرح، وجود پیوست اقتصادی در حوزه پلتفرم محتوایی توسط بخش خصوصی بوده است. ما تا چندسال آینده مجبور می شویم در حوزه های مختلف پلتفرم داشته باشیم و اگر در این زمینه ورود نکنیم پلتفرم های خارجی این فضا را می گیرند. همین طور که هم اکنون شبکه اینستاگرام برای بسیاری از کسب و کارهای خانگی، کوچک و حتی متوسط یک کانال مهم بازاریابی دیجیتال و خرید و فروش است و نقش مهمی را در بخش بازاریابی و خرید و فروش اینترنتی به صورت مستقیم و غیر مستقیم ایفا می‌کند.
 
این پژوهشگر فضای مجازی با اشاره به اینکه سیاست فضای مجازی در کشور ما یکسان نیست اما در کشورهای دیگر این سیاست، واحد است، افزود: برای مثال در سایر کشورها زمانی که قرار باشد از بخش خصوصی حمایت شود سیاست یکسانی در ابعاد قانونی، تسهیلاتی و اجرایی اعمال می شود. اما در ایران اینگونه نیست و بخش خصوصی حوزه فناوری اطلاعات با بیش از ۱۰ مدل مشکل قانونی و اجرایی مواجه است؛ برای مثال به بخش خصوصی می گویند باید در قالب استارت‌آپ درخواست تسهیلات کند اما زمانی که شرکت استارت‌آپی تاسیس می کند درگیر مالیات، بیمه و تعداد متعددی عوامل قانونی دیگری می شود که جلوی فعالیت وی را می گیرد. در واقع عده ای جوان کم تجربه در سن کم برای دریافت تسهیلات باید درگیر تاسیس شرکت و مشکلات پیرامونی آن شوند و این امر باعث از بین رفتن تمرکز این تیم برای تجاری کردن محصول خود می شود .
 
کاشی با بیان اینکه قانون تجارت در کشور ما مربوط به دهه  ۱۳۳۰ شمسی است و خلاهای قانونی به راحتی قابل حل نیستند، گفت: چندصدایی های موجود در این بخش می تواند با محوریت مرکز ملی فضای مجازی رفع شده و این فضا به سمت تک صدایی برود. در همین حال دولت تصدی گری نداشته باشد و ورود بخش خصوصی به این حوزه را با سیاست های تشویقی تسهیل کند.
 
ارائه تمام امکانات مورد نیاز شهروندان ایرانی در شبکه ملی اطلاعات
 
این پژوهشگر فضای مجازی با بیان اینکه شبکه ملی اطلاعات مفهومی است که می تواند همه نیازهای یک شهروند ایرانی را با تمام امکانات در فضای مجازی ارائه دهد، گفت: مشکل ما در این شبکه مشکل فنی و زیرساختی نیست بلکه هم اکنون با مشکل محتوایی و سرویس روبرو هستیم که اگر این موضوع حل شود، مفهوم این شبکه برای کاربران جا می افتد.
 
وی با اشاره به اینکه هم اکنون کشورهایی مانند روسیه، چین و حتی آمریکا یک سری سرویس های بومی دارند، تاکید کرد: این شرایط در چندسال اخیر در کشور ما نیز روند قابل قبول تری را طی کرده و سرویس های بومی کم کم در حال شکل گیری هستند.
 
کاشی با تاکید بر اینکه هرجایی که بخش خصوصی با مدلی خودکفا حرکت کرده شاهد موفقیت های بهتری نسبت به مدل های دولتی هستیم، خاطرنشان کرد: وزارت ارتباطات، معاونت علمی و فناوری رئیس جمهور و سایر ارگانهای مربوط به این حوزه، باید اولویتهای کشور را به سمت استارت‌آپ ها ببرند و در حوزه هایی مانند علوم انسانی، مدیریت و حل مسائل بومی در صنعت، که با خلا راهکارهای استارت‌آپی مواجه هستیم، این بخش بتواند تاثیرگذار باشد. و مانند بسیاری از کشورها، راهکارها و سرویس های استارت‌آپی در این بخش تسهیلگر حوزه صنعت و کاتالیزور برای حل مشکلات متعدد این حوزه در آینده باشد .

ارائه سرویس‌های بومی هوش مصنوعی در فضای ابری

 
 
گروهی از محققان یکی از شرکت‌های دانش‌بنیان موفق به پیاده‌سازی سکوهای بومی برای ارائه سرویس‌های هوش مصنوعی برای کسب و کارها شده‌اند.
 
طاها ذیقیمت، از محققان طرح در گفت‌وگو  "سکوی هوش مصنوعی" با عنوان "آیپا" را از خدمات دانش‌بنیان این شرکت نام برد و افزود: این سکوی بومی در واقع پلتفرم جامعی برای ارائه ابزارهای هوش مصنوعی به صورت ابری است.
 
وی با بیان اینکه در زمینه هوش مصنوعی ۳ حوزه اصلی پردازش "صوت"، "تصویر" و "متن" وجود دارد، اظهار کرد: در صورتی که افراد و یا کسب‌وکارها بخواهند از این ابزارها استفاده کنند، چالش‌های جدی در زمینه پیاده‌سازی و پشتیبانی سخت افزاری دارند که در این پروژه چالش‌های دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی را فراهم کردیم.
 
ذیقیمت، با تاکید بر اینکه ما این خدمات را به صورت "ابری" ارائه می‌دهیم، یادآور شد: از این طریق کلیه این چالش‌ها را مدیریت کردیم و کسب و کارها می‌توانند بدون دغدغه از این اینکه دقت الگوریتم‌ها به چه میزان و یا پشتیبانی سخت افزاری چگونه است، از این ابزارها استفاده کنند.
 
این محقق، هدف هوش مصنوعی را انتقال هوش انسانی به هوش ماشین دانست و ادامه داد: در گذشته موضوع اتوماسیون مطرح شد که انجام کارها به ماشین محول می‌شد و پس از آن مبنا بر این قرار داده شد که هوش انسانی که بر اساس آن تصمیم‌گیری صورت می‌گیرد، به ماشین منتقل شود که این امر مبنای دانش "هوش مصنوعی" است.
 
وی اضافه کرد: دانش هوش مصنوعی در ۳ حوزه "درک مطلب"، "بینایی" و "گفتار" دسته‌بندی می‌شوند و ابزارهای هوش مصنوعی در حال حاضر تلاش می‌کنند که در این ۳ حوزه هوش انسانی را به ماشین منتقل کنند.
 
ذیقیمت به بیان ویژگی‌های سکوی بومی پیاده‌سازی شده پرداخت و گفت: در حال حاضر خیلی از کسب و کارها برای اینکه بتوانند ویژگی‌های  سکوهای هوش مصنوعی را به سامانه‌ها و کسب و کارهای خود اضافه کنند، مجبور هستند که از نمونه‌های خارجی استفاده کنند و این مساله درگیر موضوعاتی چون تحریم‌های اعمال شده به کشور و قیمت‌های گزاف آنها به دلیل نوسانات ارزی است، ولی با بومی‌سازی این سکوها عملا کسب و کارها نیازی ندارند که این سرویس‌ها را از سرویس دهنده‌های خارجی دریافت کنند.
 
این محقق با تاکید بر اینکه این ویژگی از نظر پایداری سیستم‌ها و کسب و کارها بسیار حائز اهمیت است، خاطر نشان کرد: در حال حاضر هوش مصنوعی یکی از دانش‌های های‌تک در دنیا است که هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند که به قله این فناوری رسیده است، از این رو آزمایشگاه بزرگی در گوگل و ماکروسافت ایجاد شده تا بتواند این حوزه را در صنعت و مسایل روزمره مردم و همچنین کسب و کارها کاربردی کنند.
 
ذی قیمت اظهار کرد: ویژگی سکوی بومی عرضه شده این است که تمام ابزارهای هوش مصنوعی را به صورت ابری و آنلاین در اختیار کاربران قرار داده‎ایم و از این رو دیگر لازم نیست برای کسب و کارها دانش هوش مصنوعی را توسط تیم‌های دانشگاهی پیاده‌سازی کنند. ما این ابزارها را تولید کردیم و آنها بدون دانش یادگیری از دانش ماشین به راحتی با استفاده از API ساده می‌توانند از خدمات آن بهره‌مند شوند.
 

ارائه سرویس‌های بومی هوش مصنوعی در فضای ابری

گروهی از محققان یکی از شرکت‌های دانش‌بنیان موفق به پیاده‌سازی سکوهای بومی برای ارائه سرویس‌های هوش مصنوعی برای کسب و کارها شده‌اند.
 
طاها ذیقیمت، از محققان طرح "سکوی هوش مصنوعی" با عنوان "آیپا" را از خدمات دانش‌بنیان این شرکت نام برد و افزود: این سکوی بومی در واقع پلتفرم جامعی برای ارائه ابزارهای هوش مصنوعی به صورت ابری است.
 
وی با بیان اینکه در زمینه هوش مصنوعی ۳ حوزه اصلی پردازش "صوت"، "تصویر" و "متن" وجود دارد، اظهار کرد: در صورتی که افراد و یا کسب‌وکارها بخواهند از این ابزارها استفاده کنند، چالش‌های جدی در زمینه پیاده‌سازی و پشتیبانی سخت افزاری دارند که در این پروژه چالش‌های دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی را فراهم کردیم.
 
ذیقیمت، با تاکید بر اینکه ما این خدمات را به صورت "ابری" ارائه می‌دهیم، یادآور شد: از این طریق کلیه این چالش‌ها را مدیریت کردیم و کسب و کارها می‌توانند بدون دغدغه از این اینکه دقت الگوریتم‌ها به چه میزان و یا پشتیبانی سخت افزاری چگونه است، از این ابزارها استفاده کنند.
 
این محقق، هدف هوش مصنوعی را انتقال هوش انسانی به هوش ماشین دانست و ادامه داد: در گذشته موضوع اتوماسیون مطرح شد که انجام کارها به ماشین محول می‌شد و پس از آن مبنا بر این قرار داده شد که هوش انسانی که بر اساس آن تصمیم‌گیری صورت می‌گیرد، به ماشین منتقل شود که این امر مبنای دانش "هوش مصنوعی" است.
 
وی اضافه کرد: دانش هوش مصنوعی در ۳ حوزه "درک مطلب"، "بینایی" و "گفتار" دسته‌بندی می‌شوند و ابزارهای هوش مصنوعی در حال حاضر تلاش می‌کنند که در این ۳ حوزه هوش انسانی را به ماشین منتقل کنند.
 
ذیقیمت به بیان ویژگی‌های سکوی بومی پیاده‌سازی شده پرداخت و گفت: در حال حاضر خیلی از کسب و کارها برای اینکه بتوانند ویژگی‌های  سکوهای هوش مصنوعی را به سامانه‌ها و کسب و کارهای خود اضافه کنند، مجبور هستند که از نمونه‌های خارجی استفاده کنند و این مساله درگیر موضوعاتی چون تحریم‌های اعمال شده به کشور و قیمت‌های گزاف آنها به دلیل نوسانات ارزی است، ولی با بومی‌سازی این سکوها عملا کسب و کارها نیازی ندارند که این سرویس‌ها را از سرویس دهنده‌های خارجی دریافت کنند.
 
این محقق با تاکید بر اینکه این ویژگی از نظر پایداری سیستم‌ها و کسب و کارها بسیار حائز اهمیت است، خاطر نشان کرد: در حال حاضر هوش مصنوعی یکی از دانش‌های های‌تک در دنیا است که هیچ کس نمی‌تواند ادعا کند که به قله این فناوری رسیده است، از این رو آزمایشگاه بزرگی در گوگل و ماکروسافت ایجاد شده تا بتواند این حوزه را در صنعت و مسایل روزمره مردم و همچنین کسب و کارها کاربردی کنند.
 
ذی قیمت اظهار کرد: ویژگی سکوی بومی عرضه شده این است که تمام ابزارهای هوش مصنوعی را به صورت ابری و آنلاین در اختیار کاربران قرار داده‎ایم و از این رو دیگر لازم نیست برای کسب و کارها دانش هوش مصنوعی را توسط تیم‌های دانشگاهی پیاده‌سازی کنند. ما این ابزارها را تولید کردیم و آنها بدون دانش یادگیری از دانش ماشین به راحتی با استفاده از API ساده می‌توانند از خدمات آن بهره‌مند شوند.
 

تبدیل انواع صوت به متن با نرم افزار ورد

 
 
مایکروسافت نرم افزار «ورد» را به امکانات متنوعی تجهیز کرده تا بتوان با استفاده از این نرم افزار انواع فایل‌های صوتی را به متن تبدیل کرد.
 
 به نقل از انگجت، خدمات تبدیل فایل‌های صوتی به متن نرم افزار ورد روز گذشته توسعه یافت تا بتوان فایل‌های صوتی تحت وب را هم از این طریق دریافت کرد و به متن تبدیل کرد. از این طریق به سادگی می‌توان مکالمات روزمره، فایل‌های صوتی سخنرانی و غیره را به متن پیاده شده تبدیل کرد.
 
برای استفاده از این خدمات باید گزینه dictate انتخاب شود و سپس گزینه transcribe در نهایت آپلود فایل صوتی برگزیده شود تا فایل صوتی دریافت و پیاده سازی متن آن در یک صفحه جدید ورد آغاز شده و به اتمام برسد.
 
استخراج متن تنها محدود به فایل‌های صوتی نیست و این کار با استفاده از فایل‌های ویدئویی نیز قابل انجام است. کاربرانی که از این خدمات استفاده کرده‌اند آن را تا حد زیادی دقیق توصیف می‌کنند و می‌گویند نرم افزار ورد با دقت بالایی کلمات را یافته و پیاده سازی می‌کند.
 
البته هر چقدر دقت گوینده در زمان اظهار نظر بیشتر باشد و کلمات را فصیح‌تر بیان کند، دقت نرم افزار ورد در پیاده سازی کلمات و جملات نیز بیشتر می‌شود.
 
همچنین باید توجه داشت هر چقدر فایل صوتی با کیفیت بالاتری ضبط شده باشد، دقت متن پیاده شده نیز افزایش می‌یابد. این خدمات به خصوص برای استفاده خبرنگاران و گزارشگران مفید است.