سونی را می‌توان یکی از کمپانی‌هایی دانست که از گذشته‌های دور به ساخت محصولات با کیفیت و نوآورانه مشهور بوده است. این کمپانی ژاپنی از سال ۱۹۴۶ کار خود را آغاز کرده و تا به امروز یکی از مهم‌ترین کمپانی‌های فعال در عرصه تکنولوژی بوده است. گذشته از همکاری این کمپانی با اریکسون و عرضه گوشی با برند سونی‌اریکسون؛ سونی از سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه تلفن‌های هوشمندی با برند اکسپریا کرد، اولین نسخه اکسپریا با برند سونی اریکسون عرضه شد و شروع راهی برای خانواده هوشمند اکسپریا، مسیری که شاید امروزه منجر به مقصدی اشتباه شده است.

خانواده اکسپریای سونی هم‌اکنون ده‌ها عضو دارد و پرچم‌داران این خانواده همیشه به عنوان یکی از کاندیداهای برترین اسمارت‌فون سال بوده‌اند اما شخصا هیچ‌ گاه حاضر به خرید یکی از اعضای این خانواده نخواهم بود، شاید اسمارت‌فون‌های ساخته سونی معمولا قیمت مناسب‌تری نسبت به پرچم‌داران سایر کمپانی‌ها داشته باشند، ضد آب باشند و از کیفیت ساخت خوبی برخوردار باشند اما تاکنون هیچ مدلی از این خانواده نتوانسته نظر مرا به خود جلب کند. دلایلی که در زیر آورده شده موجب شده است که من هیچ‌گاه یک اکسپریا نخرم:

رابط‌کاربری دوست نداشتنی

هر چند عده زیادی از شما ممکن است با این موضوع مخالف باشید اما اگر بخواهیم نگاهی منصفانه به رابط کاربری سونی (حتی در جدیدترین نسخه) داشته باشیم، متوجه می‌شویم که هیچ‌گونه هماهنگی میان طراحی این رابط کاربری با طراحی اسمارت‌فون وجود ندارد. این موضوع بیش‌تر در طراحی آیکون‌ها به چشم می‌خورد که هیچ تناسبی با نحوه طراحی کلی اسمارت‌فون ندارند، باور کنید یا نه این موضوع به هیچ وجه نمی‌تواند سلیقه‌ای باشد زیرا عدم تناسب میان دو چیز را هیچ سلیقه‌ای نمی‌پسندد. هم‌چنین در خود این رابط‌کاربری هیچ‌گونه همانگی وجود ندارد و بخش‌های مختلف اینترفیس، طراحی متفاوتی با یکدیگر دارند. متاسفانه سونی حتی زحمت تغییر تمام بخش‌ها را به خود نداده و اکثر قسمت‌ها دقیقا مشابه با اندروید خام هستند و این موضوع سبب افزایش بی نظمی در این رابط‌کاربری شده است. البته نرم‌افزار دوربین سونی را می‌توان نقطه قوت رابط کاربری دانست که امکانات خوبی را برای کاربر به ارمغان می‌آورد.

هم‌چنین طراحی سونی به هیچ وجه امروزی نیست و هنوز شاهد رابط‌کاربری یک‌دست، مطابق با طراحی فلت در اسمارت‌فون‌های اکسپریا نیستیم. در رابطه با امکانات نیز اوضاع به همین منوال است، شاید بهترین قابلیت سری اکسپریا در استامانیا آن بود که در اندروید مارشمالو دیگر شاهد آن هم نیستیم. البته طراحی معدود آیکون‌هایی را که سونی زحمت طراحی آن‌ها را کشیده به خوبی انجام پذیرفته و نوازش‌گر چشمان کاربران هستند.

گذشته از طراحی، رابط‌کاربری سونی بر خلاف ظاهر و تصور افراد بسیار سنگین است و حجم زیادی از رم را اسغال می‌کند و این موضوع در اسمارت‌فون‌های با میزان رم پایین به شدت احساس می‌شود.

سخت‌افزاری قدرت‌مند، اما تنها روی کاغذ

پرچم‌داران اکسپریا همیشه از جدیدترین نسخه پردازنده اسنپدراگون، دوربین با مگاپیکسل بالا، حافظه رم زیاد و هم‌چنین در برخی موارد نمایشگر ۴K بهره می‌برند، تمام این‌ها هر ساله از پرچم‌داران این کمپانی یک اسمارت‌فون رویایی را تداعی می‌کنند اما در واقعیت این‌گونه نیست. سال گذشته سونی چند مدل اسمارت‌فون را با چیپست اسنپدراگون ۸۱۰ عرضه کرد و متاسفانه هیچ‌کدام از آن‌ها آن‌طور که باید نبودند و در نهایت استفاده از این چیپست موجب شد سونی سال ۲۰۱۵، ضعیف‌ترین پرچم دارانش را به بازار عرضه کند. البته مقصر اصلی این مشکل بیش‌تر از سونی، کوالکام است که با انتشار نتایج آزمایش‌هایی نه چندان واقعی در نمایش قدرت این چیپست، موجب شد کمپانی‌های تولیدکننده، از آن در محصولات خود استفاده کنند؛ اما در دیگر موارد انتخاب‌های نامناسب سونی موجب شده پرچم‌‌داران ساخت این کمپانی نتوانند در بنچمارک‌ها خوش بدرخشند.

البته در بخش نمایشگر، سونی چندان موافق با بازی اعداد نیست و چند نسل است که نمایشگر اسمارت‌فون‌هایش را با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل عرضه می‌کند، در عوض با استفاده از فناوری‌های نوین سعی می‌کند تصویری واقعی‌تر را برای کاربران به ارمغان بیاورد. یکی از کارهای عجیب سونی در ارایه Z5 پریمیوم بود که نمایشگری ۴K را در دل خود جای داده است، وجود این میزان پیکسل در نمایشگری با ابعاد کوچک به معنای واقعی اتلاف انرژی است و کوچک‌ترین تغییر ملموسی را در خروجی تصویر ایجاد نمی‌کند.

مدتی پیش سونی بیانیه‌ای را منتشر کرد که مطابق آن قابلیت ضد آب بودن محصولاتش تنها در حدی بسیار ابتدایی است و اعدادی که پیش‌تر در تبلیغات خود از آن‌ها بهره می‌گرفت، تنها در حد تبلیغات بوده و واقعیت نداشته است، این بیانیه در زمان انتشار سر و صدای زیادی را به پا کرد و باعث کاهش اعتماد کاربران به این برند شد.

پرچم‌دارانی که زود بازنشسته می‌شوند

یکی از سیاست‌های سونی که تاکنون به فلسفه آن پی نبرده‌ام، معرفی پرچم‌دار در بازه‌های زمانی کوتاه مدت است که موجب می‌شود نسل‌های قبلی به سرعت بازنشسته شوند و به نوعی از رده خارج محسوب شوند. این موضوع خصوصا برای کاربرانی که مایل هستند همیشه جدیدترین ورژن پرچم‌داران را داشته باشند، بسیار آزاردهنده است. بهتر می‌بود سونی به‌جای معرفی پرچم‌دار در بازه‌های شش ماهه و حتی کم‌تر، زمان معرفی دو پرچم‌دار را کمی فاصله می‌بخشید و زمان بیش‌تری را روی طراحی، سخت‌افزار و رابط کاربری اسمارت‌فون‌هایش کار می‌کرد.

چند قلوهای ژاپنی

شاید شنیده باشید که ژاپنی‌ها همگی شبیه به یکدیگر هستند، اما باید بدانید این موضوع در اسمارت‌فون‌های ژاپنی نیز به شدت دیده می‌شود، خصوصا در اسمارت‌فون‌های ساخته سونی که باید خیلی نکته بین باشید تا بتوانید دو مدل مختلف را از یکدیگر تشخیص دهید. متاسفانه سونی علاقه چندانی به تغییر طراحی ندارد و یکی از دلایل افت فروش و در معرض تعطیلی قرار گرفتن بخش تلفن‌همراه این کمپانی همین موضوع است.

تا قبل از معرفی گلکسی S6 و G5، سامسونگ و ال‌جی نیز مشکلی مشابه با سونی را داشتند اما با اقدامی به جا و مناسب توانستند خطر را از خود دور کنند و پایه‌های امپراطوری خودشان را بیش از پیش استحکام بخشند، اما کسی نمی‌داند که چرا سونی به طراحی فعلی خود این‌قدر پایبند است؟!

نکاتی در رابطه با ویرگول:

• این مطلب یک رپورتاژ آگهی نیست، بنابراین نگارش این مطلب بدون هرگونه تعصب انجام پذیرفته است.
• ویرگول مطلبی ثابت و هفتگی است که هر هفته، پنجشنبه ساعت ۲۱ می‌توانید آن‌ را در آی‌تی‌رسان مطالعه کنید.
• لطفا در بیان نظرات خود، اعتدال را رعایت و از تعصب بی‌جا و غیر منطقی خودداری کنید.

نوشته ویرگول:چرا هیچ وقت یک اکسپریا نمی‌خرم! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

شاید خیلی دور نباشد سال‌هایی که بسیاری آرزویشان، داشتن یک تلفن ثابت در خانه بود و آن‌هایی که نداشتند، برای زنگ زدن در صف تلفن همگانی و پس از آن کارتی می‌ایستادند تا بتوانند دقایقی را با دوستان و عزیزان خود هم‌کلام شوند. با ورود تلفن‌های همراه، تنها چند سال نیاز بود تا این تلفن‌های همگانی کارتی و سکه‌ای، کم کم تبدیل به خاطره شوند و این روزها اگر در گوشه و کناری یکی از آن‌ها را ببینیم، ساکت و تنها در گوشه‌ای کِز کرده تا شاید کسی که می‌خواهد ناشناس بماند و یا شارژ گوشی موبایلش تمام شده است، دست نوازشی بر روی آن‌ها بکشد.

حال صنعت موبایل تبدیل به برترین در دنیا شده است و این ارتباطات گسترده، باعث شده تا کمپانی‌های ریز و درشتی هم به سراغ این بخش پرسود و البته پر خطر بیایند.

در صنعت موبایل همان قدر که می‌توان رشد کرد، همان گونه هم می‌شود زمین خورد و مثال‌های زیادی در این بین وجود دارد که برخی خاطره شده‌اند و بعضی در حال تبدیل شدن به خاطره هستند! تا همین چند سال پیش بود که نوکیا برند نخست دنیا آن هم با فاصله زیاد نسبت به رقبایش بود و اکنون تنها یک اسم است که به واسطه ضرردهی، بر سر نخواستنش دعوا بود! زیمنس روزگاری گوشی‌های خوبی می‌زد و دیگر اثری از محصولات اریکسون نیست (دیمو را فاکتور گرفتیم!).

اما در این بین، برخی دیگر بوده که کاندیدای پیوستن به همین کمپانی‌های شکست خورده هستند و گل سرسبدشان، اچ‌تی‌سی، سونی، بلک‌بری و موتورولا هستند. شما فکر می‌کنید کدام یک از این سازندگان مشهور، تبدیل به یک خاطره در دنیای موبایل خواهند شد؟

اچ‌تی‌سی

این کمپانی تایوانی که زمانی با آی‌میت در تولید گوشی‌های به اصطلاح پاکت پی‌سی همکاری می‌کرد، یک سازنده تمام عیار است! نخستین گوشی اندرویدی دنیا بر روی محصول این کمپانی قرار گرفت و همیشه کالاهایی با کیفیت و با طرح‌های زیبا روانه بازار کرده است. اما چند وقتی است که این کمپانی حال و روز خوشی ندارد و گاه محصولاتی تولید می‌کند که از همان ابتدا محکوم به شکست است! مثلا هیچ‌کس نفهمید چرا این کمپانی دوربین RE را تولید کرد و یا برخی از اکسسوری‌ها مثلا Fetch را عرضه نمود! اصرار بر استفاده از دوربین‌های با فناوری اولترا پیکسل بر روی پرچم‌داران و یا داغ شدن زیاد برای M9 در کنار سیاست‌های اشتباه قیمت گذاری، سبب شده تا این کمپانی هر روز به ورطه سقوط نزدیک‌تر شود. البته به شخصه دوست ندارم تا روزی را ببینم که اچ‌تی‌سی دیگر محصولی را معرفی نکند و یا توسط یک کمپانی دیگر خریداری شده است اما با توجه به آنکه تمرکز این شرکت بر روی بخش موبایل قرار دارد و برخلاف برخی از کمپانی‌ها چون ال‌جی و سامسونگ، توسط قسمت‌های دیگر نمی‌تواند ساپورت شود، پس کم‌رنگ‌تر شدن حضور آن در بازار امر چندان دور از ذهنی نیست!

توصیه ما: اچ‌تی‌سی جان، لطفا کمی در قیمت گذاری محصولاتت دقت کن. در روزگاری که هواوی و شیائومی با بهای پایین گوشی‌هایشان بازار را گرفته‌اند، عرضه یک مدل با قیمت بالای ۲ میلیون تومان (اچ‌تی‌سی ۱۰) هیچ حاصلی برایت ندارد!

سونی

بخش موبایل سونی، سال‌هاست که بر روی نوار ضرردهی قرار دارد و این شکست از زمان شراکت این کمپانی با اریکسون سوئدی وجود داشت. سونی اما به خیال آنکه با در اختیار گرفتن انحصاری این بخش می‌تواند موفقیت‌های زیادی را به‌دست بیاورد، سهم اریکسون را خرید و اقدام به تولید محصولات سری اکسپریا با برند سونی کرد. اما هرچه گذشت، نه تنها اوضاع بهتر نشد، بلکه میزان ضرر و زیان کمپانی بالاتر رفت و سیاست سونی در این اواخر بر مبنای پایین آوردن ضرر بوده تا بلکه بتواند دوباره به روزهای خوب قدیم بازگردد. البته سونی سهم زیادی را نسبت به گذشته از دست داده و با شرایط فعلی بازار، خیلی بعید است که بتواند حتی به درصد قبل نزدیک شود. از اشتباهات این کمپانی می‌توان به طراحی یکنواخت و تکراری، عملکرد ضعیف سخت‌افزاری در برخی از مدل‌ها به همراه داغ کردن اشاره کرد. شاید اگر سونی حمایت گسترده سایر قسمت‌ها نظیر دوربین و سرگرمی را نداشت، اکسپریا هم اکنون به تاریخ پیوسته بود!

توصیه ما: سونی جان، شما که الان تصمیم گرفتی فقط سری ایکس تولید کنی، چاره کار در عوض کردن نام رده‌های تولیدی نیست، لطفا کمی در بخش طراحی منعطف باش و خلاقیت به‌خرج بده! گوشی‌هات زشت نیست اما انقدر ظاهر آن‌ها به یکدیگر شبیه است که خود مدیرعامل هم به‌سختی تفاوت‌شان را تشخیص می‌دهد!

بلک‌بری

زمانی بود که بلک‌بری عنوان نخست فروش گوشی در بازار آمریکا را در اختیار داشت و با سیستم عامل انحصاری خودش، حسابی جولان می‌داد. هر جا سخن از امنیت به میان می‌آمد، نام این کمپانی کانادایی می‌درخشید. اما با توسعه اندروید و محبوب شدن آی‌فون، مشکلات بلک‌بری شروع شد. این کمپانی هم مانند نوکیا که بر سیمبین اصرار داشت، بر روی سیستم عامل خودش ماند و همین سرآغازی برای شکست شد. دیگر خریداران به OS بیش از گذشته اهمیت می‌دادند و بلک‌بری غافل از این نکته مهم، همچنان از اکوسیستم خودش استفاده می‌کرد. اما همین اصرار و انکار بازار در خرید، سبب شد تا بلک‌بری یک سقوط آزاد را تجربه کند و کاهش شدید فروش با ضرردهی بالا، آن را در مرز ورشکستگی قرار دهد. البته این شرکت با تولید مدل پریو نشان داد که سرانجام تصمیم به استفاده از اندروید گرفته، انتخابی که شاید کمی دیر باشد و دیگر روزهای پرشکوه گذشته را نبیند.

توصیه ما: بلک‌بری جان، شما توانمند و خوبی، پس فقط بر روی تولید گوشی‌های مختلف با همین سیستم عامل اندروید تمرکز کن تا بلکه بتوانی از این روزهای سیاه فاصله گرفته و خریداران را دوباره مجاب به تهیه گوشی‌هایت کنی. فقط لطف کن و یک سیاست درست و حسابی در قیمت گذاری‌ات داشته باش، دیگر خودت می‌دانی که اپل نیستی تا بخواهی با هر قیمتی، گوشی‌هایت را بفروشی و کسی دم نزند!

موتورولا

همین الان هم موتورولا دیگر موتورولا نیست! این کمپانی پس از آنکه ضررهای بسیار زیادی را متحمل شد، توسط گوگل خریداری گشت تا بلکه بتواند به کمک این غول آمریکایی، به روزهای خوب گذشته‌اش بازگردد. اما زهی خیال باطل! نه گوگل آن حمایتی که بسیاری انتظارش را داشتند از موتورولا کرد و نه این کمپانی توانست موفقیت‌های گذشته خودش را تکرار کند. همین روند سبب شد تا این بار گوگل هم اقدام به فروش موتورولا به لنوو کند، شرکتی چینی که بیشتر در فروش لپ‌تاپ دارای شهرت است و حال قصد دارد تا به کمک تجربه موتورولا و پول خودش، نامی در این مارکت بزرگ دست و پا کند، امری که هنوز موفق به محقق کردنش نشده و مشخص نیست سیاست این کمپانی برای خرید موتورولا، آن هم در شرایطی که خودش گوشی‌های اختصاصی با برند لنوو تولید می‌کند، چه می‌تواند باشد.

توصیه ما: موتورولا جان، شما که انقدر دست به‌دست شدی و باز به جایی نرسیدی، یک فکر اساسی به حال بخش مارکتینگ خودت بکن. گوشی‌هایی که تولید می‌کنی خوب است اما به اندازه کافی زیبا نیست، بازاریابی ضعیفی هم همیشه داشتی و پرچم‌دارانی که معرفی می‌کنی در مقابل ساخته‌های اصلی سایر کمپانی‌ها، پرچم کوتاه‌تری دارند؛ پس کمی قوی باش و مانند سالیان دور که یکه تازی می‌کردی، با اعتماد به نفس و خلاقیت بیشتر عمل کن.

نوشته ویرگول: کدام سازنده موبایل می‌میرد؟ اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

گذشته از این‌که کدام کمپانی زحمت تولید اسمارت‌فون شما را کشیده باشد، حداقل برای تکمیل کردن بخش فون آن هم که شده به یک شرکت خدمات مخابراتی و یا همان اپراتور تلفن همراه نیاز دارید. متاسفانه و یا خوشبختانه تقریبا تمام زحمت ارتباطی ایرانیان بر دوش سه اپراتور داخلی تلفن همراه افتاده است و در این بین اپراتورهای خارجی چندان به چشم نمی‌آیند. اگر از دنبال کنندگان اخبار فناوری باشید و یا حداقل نیم نگاهی به آن‌ها داشته باشید، حتما می‌دانید در آینده‌ای نه چندان دور قرار است طرحی به نام ترابرد پذیری اجرا شود. پس از اینکه مشخص شد ترابردپذیری حتما اتفاق خواهد افتاد سه اپراتور به نوعی از خواب زمستانی‌شان بیدار شدند و هر سه آن‌ها برای جذب مخاطب بیش‌تر به وسیله این طرح و یا حتی از دست ندادن مخاطبین فعلی خود به تکاپو افتادند.

ترابرد پذیری چیست؟

به زبان ساده این طرح قرار است انتخاب اپراتور را بدون در نظر گرفتن پیش شماره، بر عهده کاربر بگذارد؛ البته همه چیز به این سادگی‌ها هم نیست و برای تعویض اپراتور می‌بایست علاوه بر طی کردن مراحل ثبت نامی به ظاهر اینترنتی مدتی را برای در آغوش کشیدن سیم کارت‌تان، در انتظار پستچی چشم به در بدوزید. قرار بود این طرح به طور حتم در سه ماهه اول سال ۹۵ اجرایی شود، حتی بعدها تاریخ ۲۷ اردیبهشت که روز جهانی ارتباطات است را تاریخ اجرایی شدن این طرح عنوان کردند اما به یک‌باره اجرایی شدن ترابردپذیری دو ماه تاخیر پیدا کرد.

همان‌طور که در توضیحات ترابردپذیری عنوان شد با اجرایی شدن این طرح کاربر دیگر مجبور نیست برای حفظ شماره تلفن‌همراه فعلی خود با اپراتور کنونی کنار بیاید و به راحتی (!) می‌تواند شرکت خدمات دهنده خود را با حفظ شماره سیم کارت فعلی تغییر دهد؛ هر چند هنوز تا اجرایی شدن این طرح زمان نسبتا زیادی باقی مانده است و با وضعیت کنونی حتی خود اجرای طرح نیز در هاله‌ای از ابهام قرار دارد اما اپراتورهای سه‌گانه ایرانی برای اینکه قافیه را به یکدیگر نبازند از هم‌اکنون دست به کار شده‌اند، برخی از آ‌نها از زبان آمار و نظرسنجی وارد قضیه می‌شوند و برخی دیگر با تکیه بر توانمندی‌های فعلی خود و افزایش سطح خدمت‌رسانی وارد گود رقابت می‌شوند. نکته‌ای که پیرامون این طرح است، شانس کم آن برای موفقیت است چون هیچ‌کدام از اپراتورها ویژگی خاصی را ندارند که مشترک بخواهد در بین آن‌ها جابه‌جا شود. در ادامه نگاهی به دلایلی می‌اندازیم که مانع از به ثمر رسیدن ترابردپذیری می‌شود.

اپراتور مورد نظر در دسترس نیست

یکی از مهم‌ترین فاکتورهای مد نظر برای اکثر کاربران، پشتیبانی فنی اپراتورهاست که با توجه به مشکلات فراوان کاربران هنگام سرویس‌گیری از این سه اپراتور بسیار حیاتی به نظر می‌رسد، اما به راستی این سه اپراتور تا چه اندازه در پشتیبانی مشتری موفق هستند؟ بنابر آمار اعلامی توسط شرکت مخابرات، این سه اپراتور همگی درصد بالایی از خدمت‌رسانی در امر پشتیبانی کاربران را با موفقیت پشت سر گذاشته‌اند اما در عمل تفاوت زیادی وجود دارد.

در بخش فیزیکی و مراجعه حضوری مشترک در مراکز خدماتی، بیش‌تر مشکلات بر سر تعرفه خدمت‌رسانی است که در دفاتر مختلف کاملا متفاوت بوده؛ به شخصه هیچ وقت برای دریافت خدمات مبلغ مطابق با تعرفه رسمی را نپرداخته و همیشه مبلغی فراتر از حد مجاز در تعرفه را پرداخت کرده‌ام. البته این مشکل بیش‌تر به تعرفه گذاری بد اپراتورها باز می‌گردد که خدمات جانبی را حساب نکرده و تعرفه ابلاغی تنها محدود به هزینه اصلی انجام خدمت است. در بخش پشتیبانی تلفنی نیز اوضاع به قدری وخیم است که معمولا نمی‌توان یک خدمت را به طور ۱۰۰ درصد بدون نیاز به حضور فیزیکی به سرانجام رساند! البته اگر مشکلات ناشی از قطعی‌های فراوان اینترنت و یا دیگر خدمات باشد معمولا تماس با گفتن جمله “در حال به‌روزرسانی سیستم هستیم” از جانب اپراتور خاتمه پیدا می‌کند.

سرعت پاسخ‌گویی و هم‌چنین دانش فنی پشتیبانان در سطح خوبی قرار دارد، البته این مورد بیش‌تر در بخش پشتیبانی تلفنی یا غیرحضوری مشهود است و در بخش دفاتر خدماتی اندک پشتیبانی پیدا می‌شود که سواد فناوری قابل قبولی داشته باشد و معمولا به‌جز کار تعویض و یا مسدودسازی سیم‌کارت در بقیه امور تسلط کافی را ندارند. هم‌چنین دیگر ویژگی خوبی که در دو اپراتور اول کشور به چشم می‌خورد اما در اپراتور سوم تقریبا وجود ندارد، رضایت سنجی از مشتری است که معمولا به وسیله تماس تلفنی و یا پیامک انجام می‌پذیرد که خود می‌تواند نیروی محرک خوبی برای انجام بهتر امور خدماتی توسط اپراتورها باشد.

تعرفه‌هایی سر به فلک کشیده

در گذشته‌ای نه چندان دور، استفاده بیش‌تر کاربران محدود به تماس گرفتن و یا ارسال پیامک می‌شد؛ به‌تدریج و با رونق گرفتن استفاده از اینترنت همراه، اپراتورها دریافتند که باید دایره قیمتی خدماتی هم‌چون تماس و یا پیامک را گسترده‌تر کرد به همین دلیل به گران‌کردن بسته‌های اینترنتی روی آوردند؛ در گذشته‌ای نه چندان دور قیمت بسته یک روزه ایرانسل و یا همراه اول با حجم ۱۵۰ مگابایت حدودا هزارتومان بود (بدون احتساب مالیات) اما امروزه با هزارتومان می‌توان یک بسته با حجم به مراتب پایین‌تر را تهیه کرد. گذشته از این قیمت سایر خدمات نیز نسبت به گذشته افزایش چند برابری را داشته آن‌هم بدون تغییر محسوسی در کیفیت و یا شیوه خدمت رسانی!

از سمت دیگر نرخ‌گذاری دولت برای تعرفه خدماتی اپراتورها موجب شده تفاوت چندانی میان تعرفه این سه اپراتور نباشد و این موضوع خود یکی از عواملی است که می‌تواند به شکست طرح ترابردپذیری بی‌انجامد. در این میان تنها یک اپراتور با نام تالیا که راستش دیگر نمی‌توان آن‌ را مجزا دانست تعرفه‌هایی باصرفه‌تر از سایرین را داراست که متاسفانه خدمت‌ رسانی‌اش تنها محدود به پیامک و تماس خواهد بود و اینترنت همراه در آن وجود ندارد، البته مدیریت جدید این اپراتور قول‌هایی مبنی بر راه‌اندازی اینترنت نسل ۲ یا GPRS را در آینده‌ای نزدیک داده است که ده سالی از تاریخ انقضا آن گذشته است!

خدماتی سطح پایین

جدا از شلوغی‌ها و مشکلات ریز و درشت و قابلیت‌های پایه موبایل هم‌چون تماس و پیامک، اوضاع اینترنت همراه بسیار نامناسب است. اینترنت همراه ارایه شده در ایران از کیفیت پایینی برخوردار است، نرخ پینگ بالا، عدم پایداری کافی، آنتن‌دهی نامناسب و تعرفه‌های گران از جمله مشکلات فراوانی است که در هر سه اپراتور ملاحظه می‌شود. هرچند تعرفه‌ها در اپراتور اول به ظاهر ارزان قیمت‌تر از دو اپراتور دیگراست. البته قضاوت کردن در رابطه با کیفیت خدمات این سه اپراتور را بر عهده خودتان می‌گذارم!

جمع‌بندی

بدون شک اجرای ترابرد پذیری می‌تواند تاثیر زیادی را بر روی نحوه خدمت رسانی اپراتورهای تلفن‌همراه کشور بگذارد اما به شرطی که به درستی و بر مبنای اصول و قواعد اجرا شود؛ در غیر این‌صورت اجرای این طرح می‌تواند باعث افزایش تخلف و تقلب این اپراتورها شود، نظایر این تخلفات را به‌خوبی می‌توان در اقدامات اخیر اپراتورها مشاهده کرد که هر یک به نوعی به تخریب دیگری پرداخته‌اند. مطمئنا با رویه فعلی نمی‌توان انتظار داشت که ترابرد پذیری بتواند تغییر محسوسی را در کیفیت خدمات ارایه شده به‌وجود آورد؛ شاید بهتر بود به‌جای اجرای چنین طرحی، قانونی جامع و یکسان برای ارایه خدمات به مشتریان تدوین و برخورد با متخلفان بیش‌تر از یک اخطاریه ساده می‌شد!

نوشته ویرگول؛ اپراتور خوبم آرزوست! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

اگر به سال‌هایی نه چندان دور نگاه کنیم، تلفن‌های‌همراه نقش‌هایی بسیار ساده و ابتدایی داشتند و معمولا یک همراه ساده برای ارتباط با سایرین بوده‌اند؛ با گذشت زمان و معرفی نسل‌های جدید کم‌کم شاهد افزوده شدن امکاناتی بیش‌تر به این همراه‌های دوست داشتنی بودیم. با هوشمند شدن دنیای ما تلفن‌های همراه اولین دیوایس‌هایی بودند که با پتانسیل بالای خود به سمت هوشمند شدن گام برداشتند، البته این گجت‌ها نشان دادند که با تغییر ظاهر نیز هیچ مشکلی ندارند و با گذشت زمان تغییر شکل دادند و از دستگاه‌هایی که ظاهری ساده و ابتدایی داشتند به گجت‌هایی پیچیده و لوکس مبدل شدند. این تغییر ظاهر موجب شد دستگاه‌هایی که تا مدتی قبل‌تر با قیمت ناچیزی عرضه می‌شدند به دستگاه‌هایی گران قیمت تبدیل شوند و از آن‌جایی که تولیدکنندگان تمایل بیش‌تری به درآمدزایی در این حوزه داشتند همه ساله با معرفی نسل‌های جدید امکاناتی اضافه بر گذشته را در این دیوایس‌ها قرار دادند و به این ترتیب کاربران تشنه امکانات را به خرید محصولات تازه ترغیب می‌کنند. چه بخواهید قبول کنید و چه نخواهید بخشی از هزینه‌ای که هرساله برای خرید اسمارت‌فون جدید می‌پردازید برای ویژگی‌هایی صرف شده که نه تنها مفید نیستند بلکه می‌توانند به عملکرد کلی دستگاه نیز ضربه بزنند؛ در اینجاست که پدیده تجمل‌گرایی در دنیای تلفن‌همراه را می‌توان به راحتی حس کرد.

اپل؛ متهم ردیف اول

مطمئنا شنیدن نام اپل برای شما نیز تداعی کننده محصولاتی لوکس و گران قیمت است که اگر توانایی تصاحب یکی از آن‌ها را نداشته باشید؛ حسرت نداشتنش را می‌کشید. این واقعیتی تلخ است که از اولین نسل آی‌فون تا هم‌اکنون که باید منتظر هفتمین نسل از این دستگاه باشیم وجود داشته. آی‌فون‌های اپل هرساله با معرفی نسلی جدید امکاناتی تازه را وارد این عرصه می‌کنند و مدت‌هاست که شیوه اپل در جای دادن امکانات در دل آی‌فون‌هایش، سرمشقی برای دیگر کمپانی‌های تولیدکننده نه چندان مطرح می‌شود و پس از مدتی کوتاه محصولاتی آی‌فون مانند اما با شمایلی گاها متفاوت و مجهز به امکاناتی مشابه را در بازار مشاهده می‌کنیم. آی‌فون‌های اپل گران بود، گران است و گران خواهد بود؛ حضور امکاناتی متفاوت و البته سیاست‌های قیمت گذاری اپل موجب شده هرساله نسخه‌ای گران‌تر از آی‌فون را مشاهده کنیم که بیش‌تر از اینکه افزایش امکانات و مشخصات داشته باشد، گران‌تر شده است. اپل به تجمل‌گرا کردن کاربران متهم است اما مجرم نیست، با نگاه کردن به بازار این گجت‌ها گاها محصولاتی را می‌بینیم که نه تنها بسیار گران قیمت هستند بلکه هیچ ویژگی خاصی را ندارند، نمونه این محصولات را می‌توان اسمارت‌فون‌های بلک‌بری دانست که با قیمت سرسام آورشان که گاها در بازار به 3 یا 4 میلیون تومان می‌رسند، هیچ ویژگی خاصی ندارند!

کاربرانی تجمل پرست

تجمل‌گرایی تنها محدود به خود این دستگاه‌ها نمی‌شود و به محصولات جانبی آن‌ها نیز راه پیدا کرده‌ است؛ گذشته از نسخه‌های طلایی و یا تزیین شده با چند قیراط الماس اسمارت‌فون‌ها، می‌توان کاورها و یا محصولات جانبی دیگری نیز برای این دستگاه‌ها مشاهده کرد که گاها از خود تلفن‌همراه گران‌تر هستند و با برخی‌هایشان می‌توان چند اسمارت‌فون بالارده و یا چند ده اسمارت‌فون میان‌رده خرید!

مطمئنا اگر کاربران به خرید این دست لوازم علاقه‌مند نبودند، هیچ‌گاه چنین چیزهایی ساخته نمی‌شد؛ کاربران مهم‌ترین رکن تجمل‌گرایی در دنیای تلفن‌همراه هستند، هر چند رشد سریع شرکت‌هایی هم‌چون شیائومی و هواوی نشان دهنده تمایل خرید اکثریت مردم به محصولات ارزان قیمت است اما متاسفانه بیش‌تر سرمایه دنیا در اختیار اقلیت صاحب‌سرمایه و ثروتمند قرار دارد.

همین موضوع سبب شده کمپانی‌های تولیدکننده مطرح هرساله موفق شوند چیزهایی را به کاربران بفروشند که واقعا به آن‌ نیاز ندارند. هرساله پرچم‌داران مختلف با امکاناتی بیش‌تر و مشخصاتی قدرتمندتر از گذشته پا به میدان می‌گذارند، اما به راستی امکانات اضافه شده در نسخه‌های جدید چقدر می‌تواند مفید و کاربردی باشد؟ شاید هیچ!

داشتن دوربینی با کیفیت‌تر و یا سخت‌افزاری قدرتمندتر از نسل گذشته بر روی کاغذ خیلی جذاب به نظر می‌رسد اما در عمل تفاوت چندانی برای کاربران ندارد. شاید چرایی این موضوع را بپرسید، در بخش دوربین هر چند اسمارت‌فون‌ها پیشرفت کنند اما بازهم نمی‌توانند جای یک دوربین حرفه‌ای را بگیرند، این موضوع بدون شک برای همه قابل قبول است، از طرفی کاربران معمولی که تنها برخی اوقات از این ویژگی استفاده می‌کنند به راحتی می‌توانند نیازهای خود را با یک نسل یا حتی دو نسل پیش‌تر برآورده کنند. در بخش سخت‌افزار نیز شاهد نوعی عدم تعادل میان نرم‌افزار و سخت افزار هستیم؛ به عنوان مثال چند سالی می‌شود که استفاده از پردازنده‌های 64 بیتی در اسمارت‌فون‌های بالارده و حتی میان‌رده رونق دارد اما اگر نگاهی به دنیای نرم‌افزار بیندازیم تنها تعداد انگشت شمار (و یا حتی هیچ) اپلیکیشنی وجود دارد که از این قابلیت استفاده کند. هم‌چنین با قوی‌تر شدن دستگاه‌های پایین‌رده و میان‌رده دیگر لازم نیست برای داشتن تجربه‌ای خوب از هوشمندی، به سراغ یک پرچم‌دار بروید.

جمع بندی:

تجمل‌گرایی در دنیای تلفن‌همراه واقعیتی انکار ناپذیر است که متاسفانه کمپانی‌های بزرگ با دامن زدن بر آن هرساله خود را قدرتمندتر از گذشته می‌کنند؛ بنابراین بهتر است هنگام خرید هر کالایی از جمله تلفن‌همراه نیاز خود را بر هر موضوع دیگری ارجحیت دهید، زیرا به‌روزترین اسمارت‌فون دنیا نیز پس از گذشت چند ماه دیگر برترین نیست و خاص محسوب نمی‌شود.

نوشته تجمل‌گرایی در دنیای تلفن‌همراه؛ واقعیتی انکار ناپذیر! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.