دانشمندان راهی برای تصفیه آب از پوست مرکبات پیدا کرده‌اند!

دانشمندان راهی برای استفاده بهینه از پوست مرکبات پیدا کرده‌اند

دانشمندان راه‌ جدیدی پیدا کرده‌اند که با آن می‌شود از پوست مرکباتی مانند پرتقال و گریپ فروت، استفاده بهینه کرد و آن‌ها را در سطل زباله نریخت. البته این راه جدید، تبدیل آن به کمپوست نیست (هر چند که تولید کمپوست نیز ایده جالبی است). محققان روشی را ساخته‌اند که از این طریق می‌توان با استفاده از پوست مرکبات، فلزات سنگین را از پساب و فاضلاب جدا کرد.

این پژوهش توسط دانشمندان دانشگاه گرانادا اسپانیا با همکاری مرکز پژوهش‌های الکتروشیمیایی و توسعه فناورانه مکزیک و مرکز مهندسی و توسعه صنایع انجام شده است.

در ابتدا، پوست‌ مرکبات با استفاده از روش خشک کردن در خلا، خشک می‌شوند و سپس در معرض پرتوهای شیمیایی قرار می‌گیرند؛ در نتیجه، منافذ و لایه سطحی آن افزایش می‌یابد و بعد از آن هم ریز ریز و دانه دانه می‌شوند.

فرایند استفاده بهینه از پوست مرکبات

در تست‌های آزمایشگاهی، این پوست‌های عمل آوری شده در استوانه‌هایی قرار می‌گیرند (تصویر بالا را ببینید) و با موفقیت، فلزات سنگینی مانند مس را از آب جذب کرده و سپس آن را خارج می‌کند. آبی که از این طریق تصفیه می‌شود، عاری از هرگونه فلزات سنگین است.

Romero Cano، عضو تیم پژوهش از دانشگاه گرانادا می‌گوید:

نتیجه نهایی، پتانسیل فوق العاده‌ای را برای استفاده از مواد گفته شده نشان می‌دهد و می‌توان از آن‌ها برای رقابت با کربن فعال که برای جذب و بازسازی فلزات موجود در پساب و فاضلاب‌ها به کار گرفته می‌شوند، استفاده کرد. این روش دارای پتانسیل بالایی برای تجاری سازی نیز هست و می‌توان از پسماندهای صنایع غذایی، استفاده بهینه‌ای کرد.

.

منبع: newatlas

نوشته دانشمندان راهی برای تصفیه آب از پوست مرکبات پیدا کرده‌اند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

آیا نئاندرتال‌ ها از آگاهی زیبایی‌شناختی برخوردار بوده‌اند؟

آیا نئاندرتال‌ها از آگاهی زیبایی‌شناختی برخوردار بوده‌اند؟
یافته جدید نشان می‌دهد، نئاندرتال‌ها از آگاهی زیبایی‌شناختی برخوردار بوده‌اند که مستلزم آن هماهنگی و نظم است. محققان موفق به کشف استخوانی در کریمه شده‌اند که بر روی علائمی از کنده‌کاری نئاندرتال‌ها وجود دارد.

این استخوان متعلق به یک کلاغ است، در این استخوان آثاری از چندین شیار موازی در فواصلی منظم وجود دارد که نشان می‌دهد، توسط اجداد ما کنده‌کاری ‌شده‌اند. این نشان می‌دهد، نئاندرتال هم دارای حس زیبایی‌شناسی بوده‌اند، چیزی که پیش‌ازاین تصور می‌شد، فقط هومو ساپینس (یا انسان هوشمند) از آن بهره‌مند بوده‌اند.

این استخوان که فقط یک قطعه از آن باقی‌مانده، در پناهگاه سنگی در شبه‌جزیره کریمه در جنوب اوکراین کشف‌شده است. محققان برآورد می‌کنند، این استخوان بین ۳۸ هزار تا ۴۳ هزار سال قدمت داشته باشد.

به نظر می‌رسد، در این استخوان شش شیار که ابتدا کنده‌کاری شده‌اند، کمی نامنظم هستند. اما دو شیاری که بعد از این کنده‌کاری شده‌اند، احتمالا برای بهبود شکل ظاهری شیارهای اولیه ایجاد شده اند.

محقق ارشد این مطالعه آنا مایکیچ از دانشگاه بوردو، فرانسه استدلال می‌کند، این یافته‌ها نشان می‌دهد، نئاندرتال‌ ها از بعضی جهات دارای نظم و هماهنگی و مشخصا آگاهی زیبایی‌شناختی بوده‌اند. محققان این مطالعه، علاوه بر تجزیه‌وتحلیل استخوان، طی آزمایشی از چندین داوطلب خواستند، استخوان‌های بوقلمون را حکاکی کنند. محققان با این آزمایش می‌خواستند، دریابند، ایجاد چنین شیارهای موازی چقدر دشوار بوده و همچنین احتمال تعمدی بودن این عمل را به اثبات برسانند.

این یافته‌ها، توضیح هنر نئاندرتال‌ها را دشوارتر کرده است

فرانچسکو دی ریکو، یکی از محققان این تیم از دانشگاه بوردو، در گفتگو با IBTimes گفت:”این شیارها به‌گونه‌ای هستند که نشان می‌دهند، بر اساس یک الگوی منظم ایجادشده‌اند.”

کارکرد این شیارها به‌درستی مشخص نیست. محققان در این مورد دو فرضیه را مطرح کرده‌اند. فرضیه اول، بیان می‌کند،  این شیارها برای اضافه کردن برای سهولت در دست گرفتن اشیا ایجادشده‌اند. اما فرضیه دوم استدلال می‌کند، به‌احتمال‌زیاد، این شیارها به عملی تزئینی و یا به‌عنوان علامت مالکیت کنده‌کاری‌شده‌اند.

به‌هرحال، این یافته‌ها، توضیح هنر نئاندرتال‌ ها را دشوارتر کرده است. دی ریکو، می‌گوید:”چه کسی می‌داند، معنای هنر چیست؟ برداشت ما از هنر در طول تاریخ بسیار تغییر کرده است. اما گمان می‌کنیم، در این آثار، ابعادی زیبایی‌شناختی وجود دارد. اگر این (شیارها) تنها علامت مالکیت بوده‌اند و یا برای سهولت در دست گرفتن اشیا ساخته‌شده‌اند، بنابراین، باید به‌وضوح در فواصلی مشخص و مشابه هم کنده‌کاری می‌شده‌اند. ازاین‌جهت، اراده‌ای برای ساختن چیزی که ازلحاظ بصری به آن هماهنگی می‌گوییم، در کار بوده است. اگر این هماهنگی نشانی از زیبایی‌شناسی است، بنابراین از فرضیه‌ای حمایت می‌کند که بیان می‌کند، نئاندرتال‌ ها از حس زیبایی‌شناسی برخوردار بوده‌اند.”

لازم به گفتن است که پیش‌ازاین اشیای بسیاری در آفریقا و اروپا کشف شده بود که دارای علائمی از کنده‌کاری بودند؛ اما این مطالعه نخستین مطالعه‌ای است که در آن از روش‌های روانشناسی تجربی برای ارزیابی اشیای مصنوع دوران سنگی بهره برده شده است. تجزیه‌وتحلیل این یافته‌ها با استفاده از روش‌های مقایسه‌ای می‌تواند، جنبه‌های بیشتری از زیبایی‌شناسی نئاندرتال‌ ها را آشکار کند.

یافته‌های این محققان در نشریه “PLOS ONE” منتشر شده است.

.

منبع: ibtimes

 

نوشته آیا نئاندرتال‌ ها از آگاهی زیبایی‌شناختی برخوردار بوده‌اند؟ اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

احتمال پیدایش حیات پیچیده روی زمین بسیار پیش‌تر از آنچه تصور می‌شد

احتمال پیدایش حیات پیچیده روی زمین بسیار پیش‌تر از آنچه تصور می‌شد

محققان سوئدی می‌گویند موفق به کشف آثاری از جلبک‌های قرمز باستانی محفوظ در سنگ‌های رسوبی با قدمت بیش از ۱.۶ میلیارد سال شده‌اند که آن‌ها را به قدیمی‌ترین فسیل‌های گیاه‌مانند یافت شده تا به امروز تبدیل می‌کند.

دانشمندان موفق به پرورش بافت قلب روی برگ اسفناج شدند

دانشمندان موفق به پرورش بافت قلب روی برگ اسفناج شدند

دانشمندان آمریکایی با استفاده از برگ‌ اسفناج موفق به پرورش بافت‌ قلبی شدند. نتیجه این آزمایش، امید‌ به پرورش‌‌ کامل اعضای بدن انسان در آینده را افزایش می‌دهد.

ایلان ماسک، در حال تأسیس شرکتی برای پیوند مغز با کامپیوتر

ایلان ماسک، در حال تأسیس شرکتی برای پیوند مغز با کامپیوتر

ایلان ماسک به دنبال راه‌اندازی شرکتی تحقیقاتی به‌منظور برقراری پیوند بین مغز و کامپیوتر از طریق یک رابط مغزی است.

استفاده از کلان داده‌ برای تشخیص اوتیسم با استفاده از نمونه خون

استفاده از کلان داده‌ برای تشخیص اوتیسم با استفاده از نمونه خون

محققان آمریکایی با استفاده از روش‌های کلان داده یا Big data موفق به توسعه‌ی الگوریتمی برای شناسایی زودهنگام کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم یا درخودماندگی با استفاده از نمونه‌ی خون شده‌اند.  

سیاه‌ ترین ماده جهان، اشیای سه‌بعدی را به دوبعدی تبدیل می‌کند!

اسپری سیاه‌ ترین ماده جهان، اشیای سه‌بعدی را به دوبعدی تبدیل می‌کند!
محققانی که در حال آزمایش و توسعه سیاه ترین ماده جهان هستند، واقعا روشی برای تبدیل اشیا سه‌بعدی به دوبعدی یافته‌اند! این محققان می‌گویند، با وانتابلک چنین امکانی وجود دارد. اگر چیزی در مورد وانتابلک نمی‌دانید، باید بگوییم، محققان بریتانیایی در سال ۲۰۱۴، ماده‌ای توسعه دادند که از آن به‌عنوان «سیاه ترین ماده جهان» یاد می‌شود. این ماده قادر به جذب ۹۹.۹۶ درصد از نورتابشی فرابنفش، مرئی و نور مادون‌قرمز است که میزان بسیار بالایی محسوب می‌شود، معمولا اشیا وقتی با نانولوله‌های کربنی وانتابلک پوشانده می‌شوند، اساسا ناپدید می‌شوند!

از آن زمان، محققان مرکز نانو سیستم‌های دانشگاه سوری، به دنبال توسعه مواد سیاه‌تری هم بوده‌اند. آن‌ها سال گذشته با انتشار ویدئویی اعلام کردند، هیچ طیف‌سنجی در جهان قادر به‌اندازه گیری میزان جذب نور سیاه‌ ترین ماده جهان نیست.

این محققان در توضیح ویدئویی که در یوتیوب گذاشته بودند، نوشته بودند:” نتایج آزمایش‌های ما نشان می‌دهد، این ماده به‌قدری سیاه است که طیف‌سنج‌های نوری ما قادر به‌اندازه گیری میزان جذب نور نبودند. حتی فراتاب لیزری باقدرت بالا هم نمی‌توانست چیزی را نشان بدهد. ما هیچ‌وقت ماده‌ای به این سیاهی نساخته بودیم، سیاه ‌ترین ماده جهان، حتی طیف‌سنج‌های مادون‌قرمز ما را از کار انداخته است.”

حال، محققان مرکز نانو سیستم‌های دانشگاه سوری برای توسعه محصولی کاربردی‌تر، اسپری از سیاه ترین ماده جهان ساخته‌اند که باوجوداینکه به سیاهی نمونه‌های قبلی –تنها ۹۹.۸ نورتابشی را به دام می‌اندازد- اما برای تبدیل اشیاء سه‌بعدی به دوبعدی کافی است!

در اصل، سیاه ‌ترین ماده وانتابلک، یک نوع رنگ، ماده رنگی و یا نوعی الیاف پارچه‌ای نیست. بلکه درواقع، وانتابلک پوشش ویژه‌ای است که از میلیون‌ها نانولوله‌های کربنی تشکیل‌شده که هرکدام آن‌ها تنها در حدود ۲۰ نانومتر (تقریبا ۳۵۰۰ برابر کوچک‌تر از موی انسان) یا ۱۴ تا ۵۰ میکرون اندازه دارند.

بنابراین فقط در سطح  ۱ سانتی‌متر مربعی از ماده وانتابلک در حدود ۱۰۰۰ میلیون نانولوله کوچک جا می‌شوند. زمانی که نور به این ماده می‌تابد، وارد شکاف‌های بین نانولوله‌ها می‌شود و تقریبا بی درنگ به دام افتاده و جذب می‌شود. به گفته محققان دانشگاه سوری، عدم بازتاب کامل نور، منجر به ایجاد سطحی کاملا سیاه می شود.

این محققان می‌گویند:”برای درک این اثر، سعی کنید، تجسم کنید، در جنگلی قدم می‌زنید که درختان آن به‌جای اندازه معمول ۱۰ تا ۲۰ متری، حدود ۳ کیلومتر بلندی دارند. بنابراین، قابل ‌درک است که در چنین شرایطی، نور بسیار اندکی به چشم می‌رسد.”

ماده سیاه وانتابلک بسیار تیره است، به‌طوری که تقریبا درک و مشاهده آن برای چشمان غیرممکن است، چراکه مغز ما برای پردازش اشیایی که می‌بیند، نیاز به میزانی نور انعکاسی دارد. درنتیجه، این محققان می‌گویند، توانایی مشاهده‌گران برای درک سیاه‌ ترین ماده، دچار مشکل می‌شود، برخی افراد می‌گویند، مشاهده وانتابلک به مانند نگاه کردن به یک سوراخ بی‌انتها است.

اسپری سیاه ترین ماده جهان Vantablack S-VIS، نام دارد و امکان رنگ کردن اشیاء بزرگ با آن وجود دارد، بدین ترتیب، واقعاً احتمال اینکه جت‌ها با استفاده از اسپری امکان اختفا را داشته باشند، وجود دارد.

دو ماسک سه‌بعدی رنگ‌شده با اسپری Vantablack S-VIS

تصویری که مشاهده می‌کنید، دو ماسک سه‌بعدی از چهره مارتی جاپسون، مجری برنامه‌های علمی بی‌بی‌سی را نشان می‌دهد که با اسپری Vantablack S-VIS رنگ‌شده‌اند. همان‌طور که مشاهده می‌کنید، تمام ویژگی‌های صورت جاپسون، برای چشم ما غیرقابل مشاهده‌اند.

وانتابلک، رنگی است که تمام نوری بازتابی را جذب می‌کند

در اینجا هم، جسم کروی را مشاهده می‌کنید که به نظر ما، همچون یک جسم دوبعدی به نظر می‌رسد.  البته خوشبختانه این اسپری ترسناک، در دسترس عموم قرار نخواهد گرفت. بلکه تنها موزه‌ها، مراکز تحقیقاتی و دانشگاه‌ها امکان دریافت نمونه‌هایی از آن را خواهند داشت.

.

منبع: sciencealert

نوشته سیاه‌ ترین ماده جهان، اشیای سه‌بعدی را به دوبعدی تبدیل می‌کند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

کشف بزرگ‌ترین ردپای دایناسوری جهان در پارک ژوراسیک استرالیا

کشف بزرگ‌ترین ردپای دایناسوری جهان در پارک ژوراسیک استرالیا

تیمی از دیرینه شناسان دانشگاه کوئینزلند در بریزبن، استرالیا، موفق به کشف بزرگ‌ترین رد پای دایناسور جهان شدند. دیرینه شناسان در این سایت باستانی که به”پارک ژوراسیک استرالیا”مشهور است در خط ساحلی شبه‌جزیره دامپیه در شمال غربی استرالیا واقع است، تاکنون موفق به کشف ۲۱ قطعه مختلف از بقایای دایناسورها شده‌اند.

به گفته استیو سالیسبوری، محقق ارشد این تیم تحقیقاتی، رد پای بزرگ کشف‌شده در این منطقه احتمالا متعلق به‌نوعی دایناسور ساروپود است و ۱.۷۵ سانتی‌متر طول دارد. فسیل‌های این دایناسورهای گردن‌دراز گیاهخوار، تاکنون در همه قاره‌ها به‌جز قطب جنوب کشف‌شده‌اند. بنابراین، کشف فسیل‌های این دایناسور اتفاق غیرمعمولی محسوب نمی‌شود. اما این فسیل کشف‌شده، به جهت اندازه قابل‌توجهش، اهمیت دارد. مورد دیگر، کشف فسیل‌های متنوعی از دایناسورهای متعلق به اوایل کرتاسه در این سایت باستانی، شگفت‌آور است.

سالیسبوری می‌گوید:”این ردپا، نشان‌دهنده تنوع بسیار بالای دایناسورها در اینجا است. بیست‌ویک نوع مختلف دایناسور هم‌زمان در این منطقه می‌زیسته‌اند. هیچ‌گاه چنین سطحی از تنوع را در هیچ نقطه‌ای از جهان مشاهده نکرده بودیم. اینجا درواقع سرنگتی، دوره کرتاسه بوده است.”

بزرگ‌ترین ردپای دایناسوری جهان

سرنگتی، دشت پهناوری در شمال تانزانیا است که به جهت تنوع زیستی کم‌نظیرش شهرت دارد. سالیسبوری و تیمش در طول پنج سال اخیر، حدود ۴۰۰ ساعت را در این ناحیه صرف بررسی و جستجوی ردپاهای دایناسور کرده‌اند.

علاوه بر کشف این ردپای بزرگ، این تیم، موفق به یافتن پنج ردپای مختلف از دایناسورهای درنده، شش نوع ردپای متعلق به دایناسورهای زره‌پوش و نخستین شواهد موجود از استگوزاروس ها در استرالیا شده‌اند. این محققان تخمین می‌زنند، این ردپاها بین۹۰ تا ۱۱۵ میلیون سال قدمت داشته باشند.

.

منبع: gizmodo

نوشته کشف بزرگ‌ترین ردپای دایناسوری جهان در پارک ژوراسیک استرالیا اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دانشمندان موفق به ذخیره‌سازی اطلاعات در یک اتم شدند

دانشمندان موفق به ذخیره‌سازی اطلاعات در یک اتم شدند

دانشمندان موفق شده‌اند با استفاده از یک عنصر نادر، اطلاعات را داخل یک اتم ذخیره‌سازی کنند. این آزمایش می‌تواند تحولی عظیم در دنیای ذخیره‌سازی اطلاعات باشد.

دیویس، کشیشی که در قرن هجدهم موسیقی الکترونیک را اختراع کرد

دیویس، کشیشی که در قرن هجدهم موسیقی الکترونیک را اختراع کرد

دم پروکاپ دیویس، دانشمند چکی بود که به سال ۱۶۹۸ متولد شد. او فردی بود که از شوکه کردن مردم لذت می‌برد! اغلب از دیویس به‌عنوان همتای اروپایی، بنجامین فرانکلین (مخترع و از بنیان‌گذاران ایالت متحده) نام‌برده می‌شود، چراکه این دو مخترع، هر دو به‌طور همزمان و به‌طور مجزا، در حال اختراع میله برق‌گیر بوده‌اند.

دیویس درحالی‌که به‌عنوان یک متکلم در منطقه موراوی پریمیتیس مشغول به فعالیت بود، مجذوب برق شد. او علاقه‌اش به برق را با شوک‌درمانی گیاهان و ساخت دستگاه‌های اندازه‌گیری آب‌وهوا نشان می‌داد. در آن زمان، دیویس به دلیل این اختراعات عجیب غریب به‌عنوان فردی خل‌وضع در بین معاصرانش مشهور شده بود.

دم پروکاپ دیویس (1698-1765)
دم پروکاپ دیویس (۱۶۹۸-۱۷۶۵)

اما وی اکنون، به‌عنوان یکی از نخستین کسانی که ایده موسیقی الکتریکی را مطرح کرده، شناخته‌شده است. البته لازم به گفتن نیست که موسیقی الکتریک به‌عنوان یک فُرم هنری، به‌طورمعمول با قرن هجدهم وجود خارجی نداشته است. تئوری موسیقی و طراحی و اختراع بخش مهمی از زندگی حرفه‌ای دیویس، به‌عنوان یک کشیش رهبانی بودند. در سال ۱۷۳۰، علایق دوگانه دیویس به موسیقی و برق، در یک ساز موسیقی الکترونیکی درهم‌آمیخته شدند.

بین سال ۱۷۳۰ و ۱۷۶۲، دیویس از شاهکار خود رونمایی کرد که «دنیس طلایی (Denis d’or)» و یا «دیونیسوس طلایی (خدای شراب و موسیقی در اساطیر یونان)» نام داشت.

دنیس طلایی سازی مبتنی بر صفحه‌کلید و مجهز به ۷۹۰ سیم آهنی بود که به‌جای نواخته شدن همچون گیتار، به‌مانند یک کلاویکورد با ضربه زدن به سیم‌های آهنی صدا تولید می‌کرد.

در شرح دایره المعارف کمبریج در مورد موسیقی الکترونیکی، با اشاره به این ساز، نوشته شده: “سیستم مبتکرانه و پیچیده ساز، قادر به تقلید مجموعه شگفت‌آوری از اصوات ازجمله سازهای بادی بود.”

 همچنین برخی منابع ادعا می‌کنند، دنیس طلایی همچنین قادر به تقلید از اصوات سازهای زهی نواختنی ازجمله چنگ و عود هم بوده است.

طرحی از ساز موسیقی الکترونیکی دیویس، دنیس طلایی 152 سانتی‌متر طول و 90 سانتی‌متر عرض داشته و دارای 790 سیم آهنی بوده، بااین‌وجود، به نظر می‌رسد، نحوه جاگذاری و ترکیب سیم‌ها بسیار پیچیده‌تر بوده است.
طرحی از ساز موسیقی الکترونیکی دیویس، دنیس طلایی ۱۵۲ سانتی‌متر طول و ۹۰ سانتی‌متر عرض داشته و دارای ۷۹۰ سیم آهنی بوده، بااین‌وجود، به نظر می‌رسد، نحوه جاگذاری و ترکیب سیم‌ها بسیار پیچیده‌تر بوده است.

دیویس برای وسیع‌تر کردن طیف‌های آکوستیک ساز، از سیم‌های آهنی رسانایی برای نگه‌داشتن بار الکتریکی کوتاه‌مدت بهره برد. هنوز به‌خوبی مشخص نیست که دیویس چگونه سیم‌های آهنی را گالوانیزه (محافظت از خوردگی یا ایجاد خوردگی فلز با به کار بردن فلزی دیگر به‌عنوان پوشش) کرده، اما ممکن است، وی از چیزی شبیه به یک بطری لیدن(Leiden jar) بهره برده باشد که در این صورت، وی اولین کسی در تاریخ بود که از خازن استفاده کرده، چیزی که او مکررا در آزمایش‌هایش از آن بهره می‌برد.

مورخان در این مورد که واقعا القای الکتریسیته به سیم‌های آهنی اصوات باکیفیتی تولید می‌کرده، شبه دارند. در بسیاری از منابع تاریخی ذکرشده، دیویس بیشتر برای تمسخر نوازندگان این ساز را اختراع کرده است.

فرانسوا ژزف فتی، موسیقی‌شناس بلژیکی در کتاب خود «سرگذشت جامع موسیقی‌دانان»، می‌نویسد: “دنیس طلایی، اولین ساز موسیقی است که از الکترونیک بهره برده است. هرچند احتمالا، الکترونیک بخش ضروری از سازوکار این آلت موسیقی نبوده است. دیویس ادعا می‌کند، در بخش‌های خاصی (به انتخاب مخترع) به نوازنده، شوک داده می‌شده است.”

خانه دیویس (اکنون به موزه تبدیل‌شده) با یک مدل میله برق‌گیر
خانه دیویس (اکنون به موزه تبدیل‌شده) با یک مدل میله برق‌گیر

به‌عبارت‌دیگر، دیویس بی‌جهت به آدمی عجیب غریب شهره نبود. دنیس طلایی همچون مخترع خود، به سازی عجیب و اصیل تبدیل شد. چراکه فقط یک نسخه اولیه از آن ساخته شد. گفته می شود، این ساز، پس از مرگ دیویس، در سال ۱۷۶۵، به وین فروخته‌شده است، اما اکنون در تاریخ گم‌شده است.

بااین‌حال، میراث او به‌عنوان اولین دستگاه موسیقی که الکترونیک را با آلت موسیقی ادغام کرده، در هر اجرای موسیقی الکترونیک و در نواختن هر ترمین و گیتار الکترونیکی و فستیوال‌های موسیقی الکترونیک برای همیشه زنده خواهد بود. شاید روزی دنیس طلایی سر از یک کهنه فروشی و یا زیرزمین کلیسایی درآورد و دوباره نوازندگان را شوکه کند!

.

منبع: motherboard

نوشته دیویس، کشیشی که در قرن هجدهم موسیقی الکترونیک را اختراع کرد اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.