گوشی OnePlus 5T که اخیرا وارد بازار شده شامل امکانات مفیدی است. در حالی که بسیاری از خریداران این گوشی از چرخه‌ی سریع معرفی این گوشی به بازار به نوعی نا امید شده‌اند، بیشتر هواداران این برند از خرید یک دستگاه جدید خوشحال به نظر می‌رسند. جدا از صفحه نمایش بزرگ این دستگاه، بیشتر صحبت‌ها حول روش تشخیص چهره‌ی این گوشی است. به مدد هکرهای باهوش، اکنون می‌توانید این امکان را بر روی اکثر گوشی‌ها داشته باشید.

گویا آی تی: علاوه بر دقت بسیار بالا، این روش سرعت روند باز کردن قفل گوشی را نیز بیشتر کرده است. گوگل نیز در تلفن‌هایی که از اندروید استفاده می‌کند ویژگی هوشمند تشخیص چهره را قرار داده است، اما این مورد حاوی یک اشکال بزرگ است : بعد از اینکه تلفن چهره‌ی کاربر را تشخیص داد و قفل صفحه باز شد شما مجبورید صفحه را به سمت بالا بکشید تا روند تکمیل شود و بتوانید از تلفن استفاده کنید. همانند سیستم تشخیص چهره‌ی آیفون، این مرحله کاملاً غیرضروری به نظر می‌رسد اما شرکت‌هایی مانند سامسونگ و ال جی، در الگوریتم تشخیص چهره این مرحله را کنار گذاشته‌اند. خوشبختانه در تلفن OnePlus 5T غیرفعال کردن این ویژگی کار آسانی است و پس از آن دیگر نیازی نیست بعد از تشخیص چهره صفحه را به سمت بالا بکشید.

اما اجازه دهید به سراغ موضوع اصلی این آموزش برویم. تنها پیش نیاز، داشتن اندروید نسخه ۷ به بالا بر روی تلفن اندرویدی‌تان است.

گام اول

به پروژه بتای اپلیکیشن AutoInput ملحق شوید

اپلیکیشن AutoInput که توسط Joao Dias توسعه یافته کار باز کردن قفل صفحه نمایش را بصورت خودکار برای شما انجام می‌دهد، البته این اپلیکیشن در نسخه‌ی بتای خود قرار دارد و به همین دلیل شما برای استفاده از این اپلیکیشن باید به پروژه‌ی بتای آن بپیوندید. برای پیوستن به این پروژه ابتدا باید به اجتماع اپلیکیشن AutoInput در Google+ ملحق شوید. بعد از رفتن به این صفحه بر روی دکمه‌ی Join کلیک کنید تا عضوی از این پروژه شوید. بعد از اینکه در این اجتماع G+ عضو شدید لازم است که بر روی لینک زیر کلیک نمایید . قبل از آن مطمئن شوید که با حساب گوگل که در دستگاه اندرویدی‌تان تنظیم شده این مراحل را در مرورگرتان انجام دهید. بعد از رفتن به لینک زیر بر روی دکمه‌ی Become a Tester کلیک نمایید.

پیوستن به پروژه‌ی بتای AutoInput

گام دوم

جدیدترین اپلیکیشن بتای AutoInput را دانلود کنید

بعد از آن، به گوگل پلی رفته و آخرین نسخه‌ی اپلیکیشن AutoInput را دانلود نمایید. گاهی اوقات شاید بعد از پیوستن به پروژه‌ی بتا نیاز باشد تا قبل از رفتن به گوگل پلی ۳۰ دقیقه منتظر بمانید تا نسخه‌ی جدید در دسترس شما قرار گیرد، پس اگر مراحل زیر عمل نکرد کمی منتظر مانده و مجدد به گوگل پلی بروید تا نسخه‌ی بروز را دانلود نمایید. شاید متوجه این موضوع شده باشید که این اپلیکیشن، یک پلاگین Tasker است ولی این موضوع هیچ خللی را در کار ما وارد نخواهد کرد و شما نیازی به Tasker نخواهید داشت.

نصب رایگان AutoInput از گوگل پلی

گام سوم

اپلیکیشن را بصورت آزمایشی استفاده نمایید و یا اینکه نسخه کامل را بخرید

برای دسترسی داشتن به امکانات کامل این نرم افزار، باید با کلیک بر روی Start Trial به مدت ۷ روز و بصورت آزمایشی از اپلیکیشن استفاده کنید. راه حل دیگر این است که نسخه‌ی کامل این اپلیکیشن را خریداری کنید. استفاده‌ی آزمایشی یک راه حل خوب برای مواقعی است که مطمئن نیستید آیا در طولانی مدت از اپلیکیشن استفاده خواهید کرد یا نه. اگر از این اپلیکیشن لذت بردید و خواستید نسخه‌ی کامل آن را تهیه کنید، می‌توانید با قیمت ۱٫۹۹ دلار آن را خریداری نمایید.

گام چهارم

فعالسازی سرویس دسترسی در AutoInput

نکته : فقط در اندروید نوقا (۷٫۰) این مرحله لازم است، در اندروید اوریو (۸٫۰) نیازی به انجام این مرحله نیست.

همانند بسیاری از اپلیکیشن‌های مختلف که هک‌های تاثیرگذاری را فعال می‌کنند، AutoInput نیز برای انجام وظایفش نیاز دارد تا اجازه‌ی کار با سرویس‌های دسترسی را داشته باشد. وقتی برای اولین بار اپلیکیشن را باز می‌کنید یک نوشته قرمز رنگ به شما این هشدار را می‌دهد که برای ادامه‌ی کار با اپلیکیشن باید سرویس دسترسی را فعال کنید. ضربه زدن بر روی این نوشته، شما را به سرویس دسترسی در تنتظیمات خواهد برد. به پایین صفحه پیمایش کنید تا به AutoInput برسید و سپس آنرا فعال کنید. بعد از فعال کردن، چندین بار بر روی بازگشت ضربه بزنید تا به اپلیکیشن باز گردید.

گام پنجم

فعالسازی Auto Dismiss Keyguard در AutoInput

بعد از فعال کردن سرویس دسترسی، متوجه این موضوع خواهید شد که نوشته قرمز رنگ از بین رفته و نوشته‌ی جدید به شما می‌گوید که این ویژگی فعال شده است. زیر این نوشته (در برخی نسخه‌ها بالای این نوشته) نوشته‌ی Auto Dismiss Keyguard را خواهید دید. با ضربه زدن بر روی آن، این گزینه را فعال کنید.

گام ششم

در قسمت قفل هوشمند، یک چهره معرفی کنید

در نهایت، به معرفی چهره و امتحان کردن این آموزش می‌رسیم. به تنظیمات رفته و قسمت امنیت (در برخی تلفن‌ها امنیت و مکان) را باز کنید . سپس بر روی قفل هوشمند (Smart Lock) ضربه بزنید. اگر برای تلفن پین و یا الگو معرفی کرده‌اید در این قسمت نیاز دارید که آن را وارد نمایید.

بعد از رفتن به این قسمت، چندین گزینه در قفل هوشمند ملاحظه می‌کنید که شما باید به قسمت چهره‌های مورد اعتماد (Trusted Face) بروید و مراحل را دنبال کنید تا چهره‌ی شما اسکن شود. برای بالا رفتن دقت می‌توانید مرحله آخر را در روشنایی‌های متفاوت و یا زاویه‌های مختلف تکرار کنید.

گام هفتم

قفل دستگاه را با چهره‌تان باز کنید

بعد از تمام شدن کار اسکن چهره، می‌توانید صفحه را قفل کرده و روند باز شدن قفل را امتحان کنید. همانند OnePlus 5T، هنوز هم مجبور هستید که ابتدا صفحه گوشی را روشن کرده و سپس قفل را باز کنید، اما اکنون به محض اینکه تلفن صورت شما را تشخیص دهد به صفحه اصلی تلفن هدایت خواهید شد و دیگر نیازی به کشیدن صفحه به سمت بالا جهت تکمیل باز شدن قفل ندارید. هم اکنون فقط باید دکمه‌ی روشن/خاموش تلفن را فشار داده و آن‌را روبروی صورت خود بگیرید تا کار تمام شود. ویژگی Dismiss Keyguard علاوه بر چهره، با بقیه‌ی گزینه‌های قفل هوشمند، مانند مکان‌های مورد اعتماد (Trusted Location) و دستگاه‌های مورد اعتماد (Trusted Devices) نیز بخوبی کار می‌کند.

درست است که ما این آموزش را در ۷ گام به شما آموزش دادیم ولی در اصل انجام این مراحل چند دقیقه بیشتر زمان شما را نخواهد گرفت. البته نکته‌ای که اینجا وجود دارد این است که این روش از روندی که در تلفن OnePus 5T انجام می‌شود امنیت کمتری درد. اما مطمئنا شما نیز مانند ما به این نکته پی خواهید برد که استفاده از این روش، نسبت به روند اصلی تلفن‌های اندرویدی کار شما برای باز کردن قفل گوشی آسان‌تر خواهد کرد.

منبع

تلفن‌های هوشمند به بخش جدا نشدنی زندگی ما تبدیل شده‌اند، و اپراتورها هم این را می‌دانند؛ بنابراین برای سرویس‌هایی که به آن‌ها نیاز دارید کلی از شما پول می‌گیرند. ولی آیا می‌دانستید که برای ارسال پیامک و برقراری تماس به هیچ چیزی جز Wi-Fi نیاز ندارید؟ این روش قطعاً مشکلاتی هم دارد، اما اگر می‌خواهید از شر هزینه‌های سنگین قبض موبایل راحت شوید، این روش راهی است که به درد شما می‌خورد.

این روش چگونه کار می‌کند؟

گویا آی تی: با استفاده از این آموزش علاوه بر ارسال و دریافت پیامک بدون نیاز به سیم کارت می‌توانید تماس هم بگیرید و دریافت کنید. و البته هر کار دیگری که قبلاً انجام می‌دادید را هم با تلفن هوشمند خود انجام دهید.

در این مطلب می‌خواهیم آموزش راه‌اندازی Google Voice و Google Hangouts را به شما آموزش دهیم تا از طریق آن‌ها بتوانید همین کارها را با وای فای انجام دهید. اما این یعنی برای انجام این کارها حتماً باید به وای فای وصل باشید. این خودش یکی از مشکلات این روش است، ولی اگر در محل زندگی خود دسترسی خوبی به وای فای دارید مشکلی از این بابت نخواهید داشت. قابلیت Wi-Fi Assistant اندروید با اتصال خودکار به شبکه‌های مورد اعتماد انجام این کار را ساده‌تر می‌کند. اگر از برخی سرویس‌دهنده‌ها مثل Comcast یا AT&T استفاده می‌کنید، در خارج از خانه و قسمت‌ّهایی از شهر هم به وای فای دسترسی خواهید داشت.

 

به علاوه، با استفاده از این روش همه‌ی تماس‌ها به آمریکا و کانادا یا از آن‌جا رایگان است، ولی برای تماس‌های بین المللی باید پول بیشتری بپردازید.

در آخر برای تماس‌های اضطراری (مثل پلیس) هم تا زمانی که از موبایل استفاده کنید (نه تبلت یا دستگاه‌هایی مثل آیپاد تاچ) مشکلی نخواهید داشت، ولی این تماس‌ها را باید از طریق شماره‌گیر اصلی دستگاه انجام دهید (نه سایر اپلیکیشن‌هایی که در این مطلب به آن‌ها اشاره خواهیم کرد). امکان برقراری تماس با سرویس‌های اضطراری – حتی بدون سیم کارت – در همه‌ی تلفن‌های همراه وجود دارد، بنابراین لازم نیست در موقعیت‌های اضطراری نگران چیزی باشید.

 

چه چیزهایی لازم است؟

 

این روش باید با ابزارهای یکسان روی آیفون و گوشی‌های اندرویدی کار کند. من در این راهنما کار با اندروید را توضیح می‌دهم ولی سعی می‌کنم اگر تفاوتی در iOS وجود دارد به آن هم اشاره کنم. ابزارهایی که برای انجام این کار نیاز دارید از قرار زیر است:

 

• اکانت گوگل
• شماره‌ی Google Voice و اپلیکیشن Google Voice برای اندروید و iOS
• اپلیکیشن Google Hangouts برای اندروید و iOS
• شماره‌گیر Hangouts برای اندروید (این شماره‌گیر در نسخه‌ی iOS اپلیکیشن Hangouts قرار داده شده است)

 

مرحله اول: اکانت Google Voice را راه‌اندازی کنید

 

اول کاری که باید بکنید این است که یک اکانت و شماره‌ی گوگل ویس بسازید. اگر این‌ها را دارید، به مرحله‌ی بعد بروید!

 

اگر نمی‌دانید گوگل ویس چیست، به طور خلاصه می‌توان گفت گوگل ویس شماره‌ای کاملاً رایگان است که از طرف گوگل برای شما فراهم می‌شود. با این سرویس می‌توان در آمریکا بدون نیاز به پرداخت پول به اپراتورها از طریق اینترنت به طور رایگان پیامک فرستاد یا تماس گرفت. این تماس‌ّها و پیامک‌ها برای طرف مقابل با شماره‌ی گوگل ویس شما ثبت می‌شود، پس می‌توانید آن را به عنوان شماره‌ی جدید خود به همه‌ی اعضای خانواده یا دوستانتان بدهید، مگر این که شماره‌ی فعلی خود را به شماره‌ی گوگل ویس‌تان تبدیل کنید (البته این روش راهکاری نسبتاً دائمی‌تر است، ولی زحمت پخش کردن شماره‌ی جدید را از دوش شما برمی‌دارد).

 

برای راه‌اندازی این سرویس از طریق کامپیوتر به صفحه‌ی خانگی Google Voice بروید و روی دکمه‌ی Get Google Voice کلیک کنید. بعد از این که منوی کشویی ظاهر شد، گزینه‌ی Web را انتخاب نمایید (البته با این فرض که با کامپیوتر آمده باشید).

 

روی اولین فیلد کلیک کرده و اسم شهر یا کد منطقه‌ی خود را وارد کنید تا شماره‌ی مخصوص آن ناحیه را دریافت نمایید. به یاد داشته باشید که گوگل به همه جا شماره نمی‌دهد، پس به جای انتخاب محل دقیق زندگی خود، بهتر است یک نقطه‌ی نزدیک به آن را انتخاب کنید.

 

 

از بین شماره‌هایی که ظاهر می‌شود یکی را انتخاب و روی Select کلیک کنید.

 

 

در طول فرآیند اولیه‌ی راه‌اندازی، باید یک شماره‌ی واقعی را به گوگل ویس وصل کنید (نگران نباشید، بعد از این که راه‌اندازی تمام شد می‌توانید این اتصال را از بین ببرید). روی Next کلیک کنید، سپس شماره‌ی تلفن خود را وارد نمایید. حالا پیامکی حاوی یک کد شش رقمی تایید دریافت می‌کنید.

 

بعد از این که این مرحله تمام شد، گوگل به شما می‌گوید که شماره‌ی شما تایید شده است.

 

 

اگر نمی‌خواهید وقتی از طریق گوگل ویس با شما تماس گرفته می‌شود، شماره‌ی اصلی‌تان زنگ بخورد (به طور پیشفرض با وصل کردن شماره تلفن شما و سرویس مذکور این اتفاق می‌افتد)، باید اتصال شماره را از بین ببرید. پس با کلیک روی نقطه‌هایی که در پنل سمت چپ وجود دارد به منوی تنظیمات بروید، سپس Settings را انتخاب کنید.

 

 

در بخش Linked Numbers، روی علامت ضربدری که کنار شماره‌ی شما قرار دارد کلیک کنید.

 

 

پنجره‌ای ظاهر شده و از شما می‌خواهد انجام این کار را تایید کنید. اگر مطمئن هستید، روی دکمه‌ی Delete کلیک کنید.

 

 

کار تمام است. از این به بعد تماس‌ها به شماره‌ی اصلی شما وصل نمی‌شود.

 

مرحله دوم: موبایل خود را راه‌اندازی کنید

 

پس از آنکه ابزارهای لازم را تهیه کردید و همه چیز نصب شد، آماده‌ی انجام ادامه‌ی کار هستید. فرآیند کار نسبتاً ساده است، بنابراین احتمالاً با مشکلی مواجه نخواهید شد.

 

گفتنی است، اگرچه از نظر فنی می‌توانید اکثر این کارها را صرفاً از طریق اپلیکیشن Google Voice انجام دهید، ولی شخصاً در دریافت نوتیفیکیشن مربوط به تماس‌ّها و غیره با Voice مشکل داشتم. اما اگر از Hangouts استفاده کنید مشکلی پیش نمی‌آید، پس توصیه می‌کنم فقط به Voice بسنده نکنید.

 

اول Hangouts را اجرا کنید. این برنامه محلی است که همه‌ی تنظیمات شما را مدیریت می‌کند.

 

اگر قبلاً از Hangouts استفاده کرده باشید، با رابط آن آشنایی دارید. در نسخه‌ی اندروید دو زبانه وجود دارد: یکی برای پیامک‌ها، و دیگری برای تماس‌‌ها (که بعد از نصب Hangouts Dialer فعال می‌شود). در نسخه‌ی iOS، این زبانه‌ها که چهارتا هستند در پایین صفحه قرار دارند: Contacts، Favorites، Messages و Calls.

 

 

نهایتاً کارکرد هر دو نسخه به یک شکل است، و شما فقط با دو زبانه‌ی Messages و Calls کار دارید.

 

اکنون با انتخاب سه خط موجود در بالای صفحه منو را باز کنید (یا از سمت چپ صفحه به سمت راست سوایپ نمایید)، و بعد گزینه‌ی Settings را انتخاب کنید.

 

 

در اندروید، اکانت خود را انتخاب کرده، سپس بخش Google Voice را پیدا کنید. در iOS، وارد بخش Phone Number شوید.

 

 

اولین چیزی که باید فعال کنید گزینه‌ی Incoming Phone Calls است، این گزینه باعث می‌شود هنگام دریافت تماس تلفن شما زنگ بخورد.

 

 

اگر می‌خواهید برای پیامک‌ها هم به جای Google Voice از Hangouts استفاده کنید، از همین جا گزینه‌ی Messages را هم فعال نمایید. چرا که مدیریت هر دوی این‌ها از طریق یک اپلیکیشن ساده‌تر است، علاوه بر این پیامک‌ها در Hangouts نسبت به اپلیکیشن Voice جالب‌تر هستند. پشتیبانی از GIF هم در این برنامه از ویس بهتر است، پس این را هم در نظر داشته باشید.

 

 

به یاد داشته باشید که اگر از Hangouts برای SMS استفاده کنید، نوتیفیکیشن‌های آن را روی همه‌ی دستگاه‌ّهایی که Hangouts را روی آن‌ها تنظیم کرده باشید – از جمله کامپیوتر – دریافت می‌کنید.

 

در iOS، باید یک گزینه‌ی دیگر را هم فعال کنید. از منوی Settings، گزینه‌ی Answer on lock screen را روشن نمایید تا مثل تماس‌های معمولی از روی صفحه‌ی قفل هم بتوانید به آن‌ها پاسخ دهید.

 

 

از حالا به بعد، به صورت عادی می‌توانید تماس بگیرید و پیامک ارسال کنید، ولی به جای استفاده از شماره‌گیر پیشفرض دستگاه و اپلیکیشن پیام‌رسانی آن، باید از Hangouts استفاده کنید (مگر این که برای پیام‌رسانی بخواهید از اپلیکیشن گوگل ویس استفاده نمایید).

 

مرحله سوم: تغییر تنظیمات Google Voice (اختیاری)

 

تنظیمات Google Voice در همه‌ی دستگاه‌ها (و نسخه‌ی وب) همگام‌سازی می‌شود، پس بهتر است تغییراتی را در آن اعمال کنید.

 

شماره‌ی اصلی خود را وصل کنید

 

اول از همه، اگر قصد ندارید از این سرویس به عنوان شماره‌ی اصلی خود استفاده کنید، می‌توانید آن را طوری تنظیم کنید تا همه‌ی تماس‌ها به شماره‌ی اصلی‌تان فرستاده شود. در گوگل ویس بخش Settings را باز کنید، به بخش Linked Numbers بروید و شماره‌ی خود را آن‌ها اضافه کنید. اگر در هنگام راه‌اندازی Voice این کار را کرده باشید، دیگر نیازی به انجام مجدد آن ندارید.

 

 

اما به خاطر داشته باشید که از این پس همه‌ی تماس‌ّها روی موبایل اصلی‌تان هم ظاهر می‌شود، بنابراین تماس‌ها را روی هر دو سیستم می‌گیرید. اگر قصد دارید فقط از همان سرویس مبتنی بر وای فای استفاده کنید، نیازی نیست نگران وصل کردن شماره‌ها باشید.

 

نوتیفیکیشن ایمیلی تماس‌های از دست رفته و پیامک‌ها را فعال کنید

 

وقتی روی گوگل ویس خود یک تماس از دست رفته دارید، می‌توانید نوتیفیکیشن آن را به صورت ایمیل دریافت کنید. من شخصاً از این روش خوشم نمی‌آید، ولی شاید بعضی‌ها چنین راهکاری را دوست داشته باشند.

 

برای فعال کردن این ویژگی اپلیکیشن Voice را باز کرده و به بخش Settings بروید.

 

برای فعال کردن دریافت پیامک‌ها از طریق ایمیل، گزینه‌ی Forward messages to… را فعال کنید.

 

 

برای دریافت نوتیفیکیشن تماس‌های از دست رفته از طریق ایمیل، گزینه‌ی Get email alerts for missed calls را فعال کنید.

 

 

متن پیام‌های صندوق صوتی خود را دریافت کنید

 

از آن‌جایی که برای تماس‌ها از گوگل ویس استفاده می‌کنید، می‌توانید برای صندوق صوتی خود از قابلیت تبدیل صوت به متن گوگل بهره بگیرید.

 

در اپلیکیشن Voice، به منوی Settings رفته و وارد بخش Voicemail شوید. سپس گزینه‌ی Voicemail Transcript Analysis را فعال کنید.

 

 

علاوه بر این برای دریافت این متون از طریق ایمیل، می‌توانید گزینه‌ی Get voicemail via email را فعال کنید.

 

 

سایر اپلیکیشن‌ها

 

عاقلانه نیست اگر بگوییم Google Voice یا Hangouts تنها روش استفاده از این قابلیت است، چون اپلیکیشن‌های بسیار زیادی وجود دارد که همین کار را انجام می‌دهد. مسئله این است که ترکیب Hangouts و Voice ساده‌ترین و متداول‌ترین روشی است که از طریق آن می‌توانید بدون نیاز به اپراتور زنگ بزنید، پیامک بفرستید و همه‌ی این کارها را از طریق یک راهکار جامع انجام دهید. بقیه معمولاً در این بخش نقایصی دارند.

 

ولی چند نمونه از این برنامه‌ها عبارت‌اند از:

 

• Facebook Messenger: این برنامه روشی مناسبی برای برقراری تماس و فرستادن پیام است، اما مشکلش این است که همه چیز باید از طریق اکانت فیسبوک انجام شود، یعنی شماره‌ای وجود ندارد که بخواهید آن را به بقیه بدهید.
• WhatsApp: واتس‌اپ هم مثل فیسبوک فقط از طریق اکانت خودش کار می‌کند.
• سایر کلاینت‌های پیام‌رسانی فوری: نحوه‌ی کار برای سایر سرویس‌ها هم تقریباً به همین شکل است، یعنی از طریق این کلاینت‌ها هم می‌توانید با هر کسی که کلاینت مذکور را داشته باشید حرف بزنید، ولی همچنان با مشکل عدم دسترسی به شماره‌ی تلفن روبرو هستید.

 

اگر به یک خط تلفن ثانویه نیاز دارید، با استفاده از این روش به راحتی می‌توانید نیاز خود را برطرف کنید. با توجه به این که امروزه دسترسی به وای فای خیلی ساده‌تر شده، تقریباً همه جا می‌توانید تحت پوشش اینترنت باشید. البته در حین مسافرت یا وقتی در اتومیبل هستید این سرویس‌ها از دسترستان خارج می‌شود، ولی به محض این که دوباره به وای فای وصل شوید، می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید.

 

منبع

امروزه به هنگام خرید بسیاری چیزها، خصوصاً چیزهای مربوط به فناوری، با نسخه ها و مدل های بسیار مختلفی مواجه ایم و این تعدد نسخه ها و مدل ها می تواند روند انتخاب هر یک از ما را مختل کند و در واقع، موجب کاهش قدرت انتخاب ما شود. اما حقیقت این است که هر یک از ما در هنگام خرید هر چیزی می بایست به معیارها و نیازهای خود توجه داشته باشیم و نه صرفاً به آن چه که در چیزها وجود دارد.

گویا آی تی – یکی از مواردی که به هنگام خرید موجب سردرگمی ما می شود لپتاپ است، آن هم با وجود این همه مدل و نسخه ی متفاوت. لذا برآن شدیم تا امروز در گویا آی تی به ۶ نکته ی کاربردی برای خرید لپتاپ اشاره داشته باشیم تا کمکی باشد به کسانی که خواهان خرید لپتاپ اند و نمی دانند کدامین مدل و یا نسخه به دردشان می خورد.

۱- اندازه ی نمایشگر:

نخستین موردی که می بایست به آن اشاره شود این است که عموماً هر چقدر اندازه ی نمایشگر بزرگتر باشد، وزن لپتاپ نیز بیشتر است. لذا اگر به دنبال آن اید که لپتاپ تان را اینجا و آنجا ببرید و مدام آن را در کنار خود داشته باشید، بهتر است به سراغ لپتاپ هایی بروید که نمایشگر ۱۲، ۱۳ و یا ۱۴ اینچی دارند.
اما اگر لپتاپتان قرار نیست مدام جا به جا شود، مدل ۱۷ اینچی می تواند گزینه ای مناسب برایتان باشد. البته نمایشگر ۱۵ اینچی نیز مناسب است.

 

۲- رزولوشن نمایشگر:

چنانچه بودجه تان زیر ۴۰۰ دلار است، در هنگام خرید حتماً به این نکته توجه کنید که لپتاپ مورد نظر از نمایشگر Full HD یعنی رزولوشن ۱۹۲۰* ۱۰۸۰ برخوردار باشد. نمایشگر Full HD این امکان را فراهم می سازد که عملیات مالتی تسکینگ را آسان تر انجام دهید.

 

۳- باتری:

در ارتباط با مورد نخستی که ذکر کردیم، اگر قرار است لپتاپتان در یک جای ثابت باشد و به برق نیز دسترسی داشته باشید، خیلی فرقی نمی کند که عمر باتری اش چه مقدار است. اما اگر قرار است مدام در جا به جایی باشید و یا در جا به جایی نباشید و صرفاً به برق دسترسی نداشته باشید، بهتر است از لپتاپی استفاده کنید که عمر باتری اش کمتر از ۸ ساعت نباشد. البته اگر به دنبال لپتاپ گیمینگ هستید، این ارقام برای آن صادق نیستند.

 

۴- سیستم عامل:

امروزه از لپتاپ هایی که دارای سیستم عامل کروم او اس هستند برای کودکان استفاده می شود چرا که هم میان خود آن ها و هم میان مدارس محبوبیت خوبی دارند و این امر به سبب استفاده ی آسان از این سیستم عامل و همچنین مقاومت آن در برابر نرم افزارهای مخرب است.
اما عموماً بزرگسالان از سیستمع عامل ویندوز و مک او اس استقبال می کنند، چرا که به نسبت کروم او اس می توانند قابلیت های بیشتری را ارائه دهند.
در میان دو سیستم عامل ویندوز و مک او اس نیز می توان گفت که ویندوز به سبب ارائه ی برخی امکانات مقرون به صرفه، همچون نمایشگر لمسی، می تواند گزینه ی بهتری باشد. البته از لحاظ امنیت می توان برگ برنده را به مک او اس داد.

 

۵- لمسی بودن نمایشگر:

امروزه لپتاپ های متعددی با نمایشگرهای لمسی در بازار ارائه می شوند که آن ها را با عنوان کامپیوترهای ۲ در ۱ می شناسند، چرا که علاوه بر لپتاپ می توان از آن ها به عنوان تبلت نیز استفاده کرد. این لپتاپ ها بیشتر برای کسانی مناسب هستند که به دنبال یک لپتاپ بسیار قدرتمند نیستند. همچنین عمر باتری آن ها نیز به نسبت لپتاپ هایی که فاقد نمایشگر لمسی هستند، کمتر است.

 

۶- مشخصات فنی:

دقت کنید که پردازنده ی لپتاپ مورد نظرتان، اگر قرار است بیشتر از ۶۰۰ دلار خرج کنید، کمتر از Core i5 اینتل نباشد. همچنین می بایست رم آن ۸ گیگا بایتی و حافظه اس اس دی اش کمتر از ۲۵۶ گیگابایتی نباشد. به این موضوع نیز دقت کنید که حافظه اس اس دی بهتر از هارد دیسک است چرا که قادر به اجرای سریع تر برنامه ها می باشد.
*****
امیدواریم این نکات برایتان کاربردی باشند و بتوانید لپتاپی مناسب و باب میلتان خریداری نمایید.

یکی از قابلیت های ویژه گوگل بر روی دیوایس های اندرویدی قابلیت دستیار صوتی گوگل یا گوگل اسیستنت است. استفاده از این ویژگی، برای بسیاری از افراد که به دنبال تنوع در نحوه کاربری گوشی شان هستند بسیار لذت بخش است. شما می توانید بدون استفاده از حرکات دست، و فرمان های مرسوم و صرفا با صحبت کردن، گوشی تان را به کارهایی وا دارید که خودتان می خواهید و برنامه ریزی کرده اید و این همان استفاده از قابلیت گوگل اسیستنت است.

گویا آی تی: اما این قابلیت قابل توسعه است، و به شما اجازه می دهد که برخی دستورات جدید را به آن اضافه کنید و حتی به سیستم اندروید یاد دهید که چگونه برخی کارها را برای تان انجام دهد.

در ادامه این مطلب به شما نکات مهمی پیرامون افزودن دستورات جدید به دستیار صوتی گوگل می آموزیم.

مرحله اول: میان بر ها

میان بر ها، امکاناتی هستند که توسط گوگل اسیستنت پشتیبانی می شوند. بدین صورت شما می توانید با مراجعه به بخش تنظیمات، وارد بخش شورت کات ها shortcuts شوید و شمار زیادی از میان بر ها را مشاهده کنید. اگر از میان این لیست موردی وجود دارد که شما به آن نیاز داریدف کافی است روی آن کلیک کنید تا به لیست قبلی دستورات اضافه شود. علاوه بر این می توانید تنظیمات بیشتری برای هر میانبر نظیر، افزودن فرمان صوتی دلخواه، ایجاد کنید.

مرحله دوم: افزودن دستورات با کمک Autovoice

خود نرم افزار دستیار گوگل و البته اندروید به شما دستوراتی را ارائه می دهند که می توانید از آن ها استفاده کنید اما دقت کنید که، اگر این دستورات کافی و وافی نیستند و شما نیاز به فرمان های حرفه ای تری دارید، می توانید از برنامه های کمکی استفاده کنید. برای مثال برنامه Autovoice به شما اجازه می دهد که دستورات جدیدی ایجاد کنید. برای استفاده از این نرم افزار به برنامه Tasker هم نیاز دارید اما همانطور که می دانید برای فعال سازی این دو برنامه لازم است که کمی پول پرداخت کنید. اگر بتوانید نسخه پولی این اپ را خریداری کنید می توانید دستورات جالب تر و حرفه ای تری را به دستیار گوگل صادر کنید.

Tasker نرم افزاری است که از آن به منظور انجام خود کار برنامه ها روی گوشی استفاده می کنند. این اپ صرفا برای اندرویدی ها در دسترس است. اما وقتی که AutoVoice را فعال کنید می توانید تمامی این فرمان ها را صوتی بکار بگیرید و از اندرویدی بودن خود لذت ببرید.

  نمونه ای از کار کردن با Tasker

برای استفاده از Tasker، کافی است وارد این برنامه شوید و دکمه plus را انتخاب کنید.  در ادامه تبی وجود دارد به نام Profiles که گزینه Event و بعد از آن Plugin بکار شما می آید. اگر بخواهید رویداد ورودی برای این برنامه ایجاد کنید ( برای دستورات ) باید از event استفاده کنید. با استفاده از این بخش می توانید برای انجام عمل مورد نظر، در گوشی گوگل اسیستنت را تنظیم کنید.

 

برای تنظیم این ویژگی برای برقراری ارتباط دستوری صوتی، رویداد Plugin را با گزینه AutoVoice تکمیل کرده و بعد از این تنظیمات، عبارت Recognized را انتخاب کنید. با این کار یک آیکون مداد مانند ایجاد می شود که می توانید به کمک آن ویرایش های لازم و البته AutoVoice را ادیت کنید.

کافی است در بخش ویرایش Commands را انتخاب نموده و بعد از آن کلماتی که می خواهید به محض شنیدن آن دستگاه دست به کار شود را وارد کنید. دقت کنید که دستورات متعدد را باید با کامای انگلیسی از هم جدا کنید.

کمی اگر ذهنتان درگیر شود، به این فکر خواهید کرد که واقعا به چه فرمانی نیاز دارید که خود گوگل به آن بی توجهی کرده است؟ مثلا ضبط صدا! شما می توانید به کمک این قابلیت ها امکان ضبط صدا را به گوشی خود و دستیار صوتی تان بدهید.

در این زمینه ما دستورات و پاسخ را با عنوان های  Captain’s Log و Listening انتخاب کرده ایم.

پس از این که تمامی تنظیمات لازم را انجام دادید و به مرحله آخر رسیدید، به بالا و به سمت چپ tick/check را مد نظر قرار دهید و آن را فشار دهید و بعد با کمک دکمه بازگشت به عقب برگردید. در ادامه صفحه Event Edit Tasker را مشاهده می کنید. با ورود به این صفحه یک پاپ آپ باز می شود که از شما می خواهد که یک تسک یا وظیفه را ایجاد کنید.

دسته بندی های متعددی پیش روی شما قرار می گیرد که از آن ها باید Media را انتخاب کنید بعد از این گزینه Record Audio به عنوان دستور را انتخاب می کنید. البته نامی که می خواهید بر روی آن بگذارید کاملا دلخواه است و در نهایت باید فرمت و اندازه مورد نظرتان را مشخص کنید. این اندازه باید به صورت حداکثری ست شود.

با کمک ابزار Tasker می توانید یک سری دستورالعمل های پی در پی را ایجاد کنید. بدین صورت می توانید کارهای بیشتری را به گوشی تان بسپرید. مثلا در فرض مثال امروز، می خواهیم به Tasker بگوییم که بعد از ضبط صدا، عملیات ضبط را متوقف کند. برای این کار یک وظیفه دیگر نیز تعریف می کنیم که نام آن را wait قرار می دهیم. برای انتخاب آن از مسیری به صورت Task> Wait پیش رفته و مدت زمان ۱۰ ثانیه ای برای آن انتخاب می کنیم. برای تکمیل روند، کار دیگری را از مسیر Media> Record Audio Stop تنظیم می کنیم. در نهایت با کمک مسیر Media > Music Play یک عمل دیگر را اضافه می کنیم تا بعد از ضبط صدای مورد نظر را پلی کرده و بشنوید.

برای اینکه مطمئن شوید که تسکر کار خود را به خوبی انجام می دهد مجوز ها و محدودیت های آن را چک کنید. بعد از آن باید به سراغ google بروید و با گفتن Okay Google, ask AutoVoice Captain’s Log”. و بعد از آن Listening را مشاهده کنید. دقت کنید که نشانه ای برای این وجود ندارد که مطمئن شوید که می توانید صدا را ضبط کنید. برای حل این مشکل می توانید یک بوق به ابتدای فرآیند اضافه کنید.

بدین صورت می توانید به کمک دو نرم افزار تقریبا ساده، به دستیار صوتی گوگل کارهای حرفه ای تر و سخت تر بسپارید و از این روش استفاده از اندروید لذت ببرید. در این باره آیا تجربه مشابهی دارید؟ دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع