چرا آپدیت‌های جدید سامسونگ، شیائومی و آیفون حافظه و باتری را می‌بلعند؟ پشت‌پرده قابلیت‌هایی که در ایران کار نمی‌کنند

/در /توسط

هر سال با رسیدن آبان‌ماه و خنک شدن هوا، فصل داغ انتشار آپدیت‌های بزرگ نرم‌افزاری در دنیای موبایل شروع می‌شود. این روزها چه گوشی سامسونگ در دست داشته باشید، چه از کاربران شیائومی و پوکو باشید و چه آیفون استفاده کنید، به احتمال زیاد پیغام نصب نسخه جدید رابط کاربری یا بروزرسانی پاییزی سیستم‌عامل روی صفحه گوشی شما نشسته است. اغلب کاربران با ذوق تجربه انیمیشن‌های روان‌تر، رفع باگ‌ها و بهبود شارژدهی، دکمه دانلود را می‌زنند و چند گیگابایت ترافیک اینترنت گران‌قیمت را پای دریافت این بسته‌های حجیم می‌ریزند.

اما چند روز بعد از نصب آپدیت، داستان به شکل عجیبی تغییر می‌کند. گوشی در کارهای ساده‌ای مثل وب‌گردی یا چرخ زدن در اینستاگرام گرم‌تر از قبل می‌شود، شارژ باتری دو ساعت زودتر از ماه گذشته به خط قرمز می‌رسد و از همه بدتر، وقتی سراغ بخش مدیریت فضا (Storage) می‌روید، می‌بینید حجم عظیمی از حافظه داخلی زیر عنوان مبهم «فایل‌های سیستمی» غیب شده است. این اتفاق نه یک باگ تصادفی است و نه به معنای خراب شدن باتری گوشی شما؛ مقصر اصلی مهمان پرخرج و سنگینی است که شرکت‌های سازنده با نام پرزرق‌وبرق «هوش مصنوعی روی دستگاه» به زور وارد موبایل‌ها کرده‌اند.

مهمان ناخوانده‌ای که ۱۵ گیگابایت از حافظه و رم گوشی را تصرف می‌کند

تا دو سال پیش، دستیارهای صوتی و قابلیت‌های هوشمند موبایل بار پردازشی خاصی روی دوش گوشی نمی‌گذاشتند. شما درخواستی می‌دادید، صدای شما به سرورهای ابری اپل یا گوگل می‌رفت و نتیجه در قالب چند کیلوبایت داده به گوشی برمی‌گشت. اما در نسل جدید سیستم‌عامل‌ها، از One UI سامسونگ و HyperOS شیائومی گرفته تا نسخه‌های جدید iOS اپل، رقابت به سمت اجرای مدل‌های زبانی و پردازش تصویر در دل خودِ گوشی چرخیده است.

اجرای هوش مصنوعی بدون نیاز به اینترنت روی کاغذ فوق‌العاده به نظر می‌رسد، اما هزینه‌ای دارد که سازندگان در مراسم‌های معارفه خود صدایش را درنمی‌آورند. برای اینکه ابزارهایی مثل خلاصه‌ساز متن، پاک‌کن جادویی عکس یا دستیارهای جدید کار کنند، فایل‌های دیتابیس و مدل‌های فشرده هوش مصنوعی باید به شکل دائمی روی تراشه حافظه گوشی ذخیره شوند. امروز در پرچمداران و میان‌رده‌های جدید، فقط هسته مرکزی هوش مصنوعی (مثل سرویس AICore در اندروید یا فایل‌های پایه Apple Intelligence در آیفون) بین ۷ تا ۱۵ گیگابایت از فضای گوشی را اشغال می‌کند. وقتی این عدد را کنار ۲۵ تا ۳۰ گیگابایت حجم خود سیستم‌عامل بگذارید، متوجه می‌شوید که چرا در یک گوشی ۱۲۸ گیگابایتی، هنوز هیچ بازی یا فیلمی نریخته‌اید اما نزدیک به نیمی از حافظه پر شده است.

ماجرا در بخش حافظه رم (RAM) از این هم بدتر است. برای اینکه ابزارهای هوش مصنوعی هنگام احضار کاربر مکث نداشته باشند، سیستم‌عامل بخش بزرگی از مدل پردازشی را همیشه در پس‌زمینهِ رم زنده نگه می‌دارد. نتیجه این تصمیم مهندسی این شده که گوشی‌های مجهز به رم ۸ گیگابایتی که تا دیروز بدون کوچک‌ترین لگ از پس اجرای هم‌زمان چند برنامه سنگین برمی‌آمدند، بعد از آپدیت‌های جدید مدام برنامه‌های باز مثل تلگرام و مرورگر کروم را در پس‌زمینه می‌بندند و دوباره از نو بارگذاری می‌کنند؛ فرآیندی که هم اعصاب کاربر را خرد می‌کند و هم پردازنده را برای باز کردن دوباره برنامه‌ها زیر فشار مستمر قرار می‌دهد.

طنز تلخ برای کاربر ایرانی؛ پرداخت هزینه سخت‌افزاری برای دکمه‌های خاموش

اگر یک کاربر در سئول، برلین یا نیویورک ده گیگابایت از حافظه و درصدی از شارژ روزانه گوشی خود را از دست بدهد، دست‌کم در ازای آن مجموعه‌ای از امکانات روزمره تحویل می‌گیرد؛ گوشی تماس‌های تلفنی او را به متن تبدیل و خلاصه می‌کند، ایمیل‌های کاری‌اش را بازنویسی می‌کند و پیام‌های دریافتی را با درک مفهوم دسته‌بندی می‌نماید. اما برای کاربر داخل ایران، این معادله یک باخت یک‌طرفه است.

بخش بزرگی از ابزارهای متنی، صوتی و تلفنی در هوش مصنوعی سامسونگ، اپل و شیائومی هنوز هیچ پشتیبانی استانداردی از زبان فارسی ندارند. از طرف دیگر، همان قابلیت‌های ویرایش تصویر یا جست‌وجوی هوشمند که وابسته به زبان نیستند، در بسیاری از موارد به شکل ترکیبی (هیبریدی) کار می‌کنند و برای تکمیل پردازش باید به سرورهای گوگل، اوپن‌ای‌آی یا کلودهای اختصاصی متصل شوند. در اینترنت ایران که این سرورها یا از سمت خارج تحریم هستند و یا روی شبکه داخلی اختلال دارند، سرویس‌های پس‌زمینه گوشی در یک حلقه بی‌پایان برای اتصال به سرور تلاش می‌کنند.

همین تلاش‌های ناتمام شبکه در پس‌زمینه، در ترکیب با روشن بودن همیشگی فیلترشکن، مصرف باتری را در حالت آماده‌به‌کار (Standby) به شکل محسوسی بالا می‌برد. شما شب گوشی را با شارژ ۸۰ درصد کنار تخت می‌گذارید و صبح با باتری ۶۵ درصد بیدار می‌شوید، بی‌آنکه بدانید سرویس‌های هوش مصنوعی تمام شب مشغول دست‌وپنجه نرم کردن با آی‌پی مسدودشده برای دانلود پکیج‌های بروزرسانی خود بوده‌اند.

فشار اقتصادی این ماجرا هم در بازار موبایل ایران شکل دیگری دارد. وقتی آپدیت‌های جدید عملا نفس گوشی‌های ۱۲۸ گیگابایتی با رم ۸ گیگابایت را می‌گیرند، خریدار ایرانی چاره‌ای ندارد جز اینکه در زمان خرید سراغ نسخه‌های ۲۵۶ یا ۵۱۲ گیگابایتی با رم ۱۲ گیگابایت برود. اختلاف قیمتی که در بازار جهانی تنها حدود صد دلار است، در ویترین فروشگاه‌های تهران به دلیل نرخ ارز، تعرفه پلکانی گمرک و حباب بازار، به ده تا بیست‌وپنج میلیون تومان هزینه اضافه تبدیل می‌شود.

چطور ترمز مصرف پنهان هوش مصنوعی را در گوشی خود بکشیم؟

خبر خوب این است که شما مجبور نیستید منابع سخت‌افزاری گوشی خود را فدای قابلیت‌هایی کنید که ماهی یک‌بار هم به کارتان نمی‌آیند. با چند تغییر ساده در تنظیمات، می‌توان بخش زیادی از بار اضافی این آپدیت‌ها را مهار کرد و سرعت و شارژدهی قبلی را به دستگاه برگرداند.

در گوشی‌های سامسونگ، اولین قدم سر زدن به منوی Galaxy AI در تنظیمات است. در این بخش گزینه‌ای به نام «پردازش داده‌ها فقط روی دستگاه» (Process data only on device) وجود دارد که با روشن کردن آن، گوشی دیگر برای هر کاری تلاش نمی‌کند در پس‌زمینه به سرورهای ابری فیلترشده متصل شود. علاوه بر این، اگر از گوشی‌های اندرویدی استفاده می‌کنید و به قابلیت‌های هوش مصنوعی محلی نیازی ندارید، می‌توانید در بخش تنظیمات برنامه‌ها (Apps) با فعال کردن نمایش برنامه‌های سیستمی، برنامه Android AICore را پیدا و غیرفعال (Disable) کنید تا هم چند گیگابایت فضا آزاد شود و هم پردازش‌های پنهان آن متوقف گردد.

در آیفون‌های جدید، رفتن به بخش Apple Intelligence & Siri و خاموش کردن سوئیچ اصلی هوش مصنوعی اپل برای کاربرانی که مکاتبات انگلیسی ندارند، حکم معجزه را دارد. با خاموش کردن این بخش، نه‌تنها فشار از روی رم و پردازنده برداشته می‌شود و دمای بدنه آیفون در استفاده روزمره پایین می‌آید، بلکه بین ۷ تا ۱۰ گیگابایت فضای اشغال‌شده در بخش System Data به مرور آزاد خواهد شد.

در گوشی‌های شیائومی، ردمی و پوکو هم که آپدیت‌های جدید HyperOS را دریافت کرده‌اند، دو نقطه گلوگاه اصلی وجود دارد. اول از همه سراغ تنظیمات Additional Settings بروید و قابلیت Memory Extension (رم مجازی) را که بعد از آپدیت‌ها به صورت پیش‌فرض روشن می‌شود خاموش کنید؛ قرض گرفتن رم از حافظه داخلی در گوشی‌هایی که ۸ یا ۱۲ گیگابایت رم واقعی دارند، جز کند کردن سرعت خواندن اطلاعات و افزایش مصرف باتری هیچ سودی ندارد. در قدم دوم هم از بخش مدیریت مجوزها (Authorization & Revocation)، دسترسی پس‌زمینه سرویس‌های هوش مصنوعی و تبلیغاتی غیرضروری شیائومی را قطع کنید.

عجله نکردن برای نصب آپدیت‌های سالانه در همان روزهای اول انتشار، هوشمندانه‌ترین کاری است که این روزها می‌توان در برابر تب تند شرکت‌های موبایل انجام داد. سازندگان گوشی برای جا نماندن از مسابقه تبلیغاتی هوش مصنوعی، نسخه‌های اولیه سیستم‌عامل‌های پاییزی را پر از کدهای بهینه‌نشده روانه بازار می‌کنند و تازه یکی دو ماه بعد در آپدیت‌های تکمیلی به فکر اصلاح مصرف باتری می‌افتند. پیش از آنکه دکمه دانلود آپدیت چند گیگابایتی بعدی را بزنید، بد نیست دو سه هفته صبر کنید و بازخورد کاربران ایرانی را بخوانید؛ چون در دنیای واقعی، دو ساعت شارژدهی بیشتر و بیست گیگابایت حافظه خالی، بسیار باارزش‌تر از دکمه‌های هوشمندی است که پشت دیوار تحریم و فیلترینگ خاموش مانده‌اند. تجربه شما از آخرین آپدیت گوشی‌تان چه بوده است؟ آیا شما هم افت باتری یا پر شدن ناگهانی حافظه را حس کرده‌اید؟

نوشته چرا آپدیت‌های جدید سامسونگ، شیائومی و آیفون حافظه و باتری را می‌بلعند؟ پشت‌پرده قابلیت‌هایی که در ایران کار نمی‌کنند اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

چرا سامسونگ و اپل سراغ باتری‌های ۷۰۰۰ میلی‌آمپری نمی‌روند؟ رازی که شیائومی و چینی‌ها به شما نمی‌گویند

/در , /توسط

اگر در چند ماه گذشته مشخصات فنی گوشی‌های جدید شیائومی، آنر، ویوو یا پوکو را دنبال کرده باشید، دیدن اعداد ۶۰۰۰، ۶۵۰۰ و حتی ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعت جلوی ظرفیت باتری برایتان عادی شده است. تا یکی دو سال پیش، چنین باتری‌های غول‌پیکری فقط در گوشی‌های جان‌سخت و زمختی پیدا می‌شد که شبیه یک پاوربانک آجری در جیب جا خوش می‌کردند؛ اما امروز یک میان‌رده خوش‌دست و باریک چینی با ضخامت کمتر از ۸ میلی‌متر، باتری ۶۵۰۰ میلی‌آمپری را در دل خود جای می‌دهد.

در سوی دیگر میدان اما داستان به کلی متفاوت است. سامسونگ و اپل طوری رفتار می‌کنند که انگار سقف دنیای مهندسی روی عدد ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعت قفل شده و عبور از آن ممنوع است. برای کاربری که در ایران زندگی می‌کند و به خاطر روشن بودن شبانه‌روزی فیلترشکن و نوسان آنتن‌دهی، شارژ گوشی‌اش به عصر نرسیده تمام می‌شود، این سوال پیش می‌آید که چرا غول‌های کره‌ای و آمریکایی از این قافله عقب مانده‌اند؟ واقعیت ماجرا نه کمبود دانش فنی در سئول و کوپرتینو است و نه خساست در خط تولید؛ پشت این تصمیم، ترکیبی از قوانین سخت‌گیرانه بین‌المللی و یک ترس قدیمی خوابیده است.

جادوی سیلیکون کربن؛ چینی‌ها چطور قانون فیزیک را دور زدند؟

برای سال‌های طولانی، تمام سازندگان موبایل از قطب منفی (آند) گرافیتی در باتری‌های لیتیوم‌یونی استفاده می‌کردند. گرافیت ماده پایدار و امتحان‌شده‌ای است، اما از نظر فیزیکی به نهایت ظرفیت ذخیره‌سازی خود رسیده و دیگر جا برای فشرده‌تر شدن ندارد. برندهای چینی به رهبری آنر و سپس شیائومی و ویوو، برای شکستن این بن‌بست سراغ ترکیب جدیدی به نام «سیلیکون کربن» رفتند.

سیلیکون روی کاغذ می‌تواند تا ده برابر بیشتر از گرافیت یون‌های لیتیوم را در خود نگه دارد. مهندسان چینی با تزریق درصدی از سیلیکون به ساختار کربنی باتری، توانستند چگالی انرژی را بدون بزرگ‌تر کردن ابعاد فیزیکی سلول، بین ۱۵ تا ۲۵ درصد افزایش دهند. نتیجه همین جهش شیمیایی این شد که امروز گوشی‌های جدید سری ردمی، پوکو و پرچمداران شیائومی با همان وزن و ضخامت قبلی، هزار تا دو هزار میلی‌آمپرساعت ظرفیت بیشتری نسبت به رقبای هم‌رده سامسونگ و اپل ارائه می‌دهند و حتی در دماهای بسیار سرد هم دیرتر خالی می‌شوند.

قانون عجیب ۲۰ وات‌ساعت که دست اپل و سامسونگ را بسته است

جالب‌ترین بخش ماجرا که کمتر در تبلیغات رسانه‌ای به آن اشاره می‌شود، یک مانع قانونی در قوانین حمل‌ونقل بین‌المللی و گمرکی آمریکا و اتحادیه اروپا است. طبق مقررات جهانی حمل کالاهای خطرناک (از جمله قوانین وزارت ترابری آمریکا و توافق‌نامه اروپایی ADR)، هر باتری لیتیومی «تک‌سلولی» که ظرفیت انرژی آن از مرز ۲۰ وات‌ساعت عبور کند، از رده محصولات الکترونیکی مصرفی عادی خارج می‌شود و برچسب «کالای خطرناک کلاس ۹» می‌خورد.

یک حساب‌وکتاب ساده مهندسی همه‌چیز را روشن می‌کند: باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی با ولتاژ اسمی حدود ۳.۸۸ ولت، معادل ۱۹.۴ وات‌ساعت انرژی دارد؛ یعنی درست لبِ مرز قانونی ۲۰ وات‌ساعت! اگر اپل یا سامسونگ بخواهند یک باتری تک‌سلولی ۶۰۰۰ میلی‌آمپری روی آیفون یا گلکسی S بگذارند، ظرفیت انرژی به بالای ۲۳ وات‌ساعت می‌رسد. جابه‌جایی صدها میلیون دستگاه گوشی با برچسب کالای خطرناک در پروازهای باری و انبارهای آمریکا و اروپا، هزینه‌های لجستیک، بیمه و تشریفات گمرکی سرسام‌آوری روی دست این دو شرکت می‌گذارد.

شاید بپرسید پس شیائومی و ویوو چطور این قانون را دور می‌زنند؟ چینی‌ها از دو ترفند استفاده می‌کنند. روش اول، تقسیم باتری به «دو سلول مجزا» است؛ چون در همان قوانین بین‌المللی، سقف مجاز برای باتری‌های چندسلولی تا ۱۰۰ وات‌ساعت باز گذاشته شده است (به شرطی که هر سلول به تنهایی زیر ۲۰ وات‌ساعت باشد). اما طراحی دو سلولی به مدارهای محافظ دوگانه نیاز دارد و فضای ارزشمند داخل قاب گوشی را می‌بلعد؛ فضایی که سامسونگ برای قلم S-Pen و اپل برای موتور لرزشی Taptic Engine و ماژول‌های دوربین به میلی‌متر به میلی‌متر آن نیاز دارند.

ترفند دوم چینی‌ها هم کاهش ظرفیت باتری در نسخه‌های اروپایی است! اگر دقت کرده باشید، بسیاری از گوشی‌های جدید شیائومی، ردمی و ویوو در بازار چین و هند با باتری ۶۰۰۰ یا ۶۵۰۰ میلی‌آمپری عرضه می‌شوند، اما همان مدل وقتی با رام گلوبال پایش به بازار اروپا می‌رسد، یک‌دفعه باتری‌اش به ۵۱۰۰ یا ۵۲۰۰ میلی‌آمپرساعت آب می‌رود تا به سد قانونی ۲۰ وات‌ساعت برخورد نکند.

سایه سنگین گلکسی نوت ۷ و چالش فرسودگی در طولانی‌مدت

فراتر از قوانین حمل‌ونقل، یک چالش فنی دیگر هم در ذات فناوری سیلیکون کربن وجود دارد و آن «تورم فیزیکی» است. سیلیکون هنگام شارژ شدن و جذب یون‌ها، تمایل زیادی به منبسط شدن دارد. هرچند ترکیب آن با نانوفرم‌های کربن این انبساط را تا حد زیادی مهار کرده، اما در چرخه‌های شارژ طولانی (مثلا بعد از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ بار شارژ شدن)، نرخ افت سلامت باتری‌های سیلیکونی نسل اول و دوم هنوز هم کمی سریع‌تر از باتری‌های گرافیتی سنتی است.

برندهای چینی که هر شش ماه یک نسل جدید روانه بازار می‌کنند و خریدارانشان هم عادت به تعویض زودتر گوشی دارند، ریسک استفاده از فناوری‌های نوپا را به راحتی می‌پذیرند. اما برای سامسونگ که هنوز زخم فراخوان میلیاردی و انفجار گلکسی نوت ۷ را فراموش نکرده، و اپلی که سالانه بیش از دویست میلیون آیفون می‌فروشد و وعده ۶ تا ۷ سال پشتیبانی نرم‌افزاری می‌دهد، کوچک‌ترین ریسک در باد کردن باتری یا افت شدید سلامت سلول در سال سوم و چهارم، به یک فاجعه حقوقی و تجاری تبدیل می‌شود. به همین دلیل هر دو شرکت ترجیح می‌دهند به جای بزرگ‌تر کردن باتری، روی بهینه‌سازی مصرف تراشه‌های ۳ و ۲ نانومتری و نمایشگرهای کم‌مصرف تمرکز کنند تا زمانی که فناوری سیلیکون کربن به بلوغ کامل برسد.

هنگام خرید در بازار ایران حواستان به کدام نکته باشد؟

رقابت فعلی میان غول‌های سنتی و برندهای جسور چینی، بیش از هر کجای دنیا برای خریدار ایرانی اهمیت دارد. در شرایطی که استفاده مداوم از ابزارهای تغییر آی‌پی و جست‌وجوی مکرر گوشی برای یافتن آنتن پایدار، مصرف انرژی را در ایران تا سی درصد بالاتر از استاندارد جهانی می‌برد، داشتن هزار و پانصد میلی‌آمپرساعت ظرفیت اضافه در گوشی‌های شیائومی، پوکو یا آنر یک برگ برنده ملموس در استفاده روزمره است.

با این حال، اگر به هوای باتری‌های حجیم نسل جدید قصد خرید یکی از مدل‌های شیائومی یا زیربرندهای آن را در بازار ایران دارید، نباید فقط به عدد تبلیغاتی تیتر سایت‌ها بسنده کنید. از آنجا که واردکنندگان در بازار کشور هم نسخه‌های سفارش چین و هند (پک گلوبال‌شده) و هم نسخه‌های اصلی سفارش اروپا را وارد می‌کنند، پیش از خرید حتما کد دقیق مدل روی جعبه را چک کنید؛ چون تفاوت میان دو نسخه از یک گوشی یکسان، گاهی به بیش از هزار میلی‌آمپرساعت اختلاف در ظرفیت باتری می‌رسد. از آن سو، اگر از دست کاربری هستید که گوشی را برای چهار یا پنج سال نگه می‌دارید و حوصله تعویض باتری در سال‌های بعد را ندارید، احتیاط فعلی سامسونگ و اپل در وفادار ماندن به باتری‌های ۵۰۰۰ میلی‌آمپری، هنوز هم در درازمدت به نفع دوام گوشی شما کار می‌کند.

نوشته چرا سامسونگ و اپل سراغ باتری‌های ۷۰۰۰ میلی‌آمپری نمی‌روند؟ رازی که شیائومی و چینی‌ها به شما نمی‌گویند اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

۵۳ تصویر کاربران ChatGPT به اینترنت راه پیدا کرد؛ چگونه جلوی استفاده از داده‌ها را بگیریم؟

/در , , /توسط

یک اتفاق امنیتی در محیط‌های تحقیقاتی OpenAI باعث شد ۵۳ تصویر بارگذاری‌شده توسط کاربران ChatGPT به سرویس‌های میزبانی تصویر شخص ثالث ارسال شود. OpenAI اعلام کرده است این تصاویر در جریان فعالیت عامل‌های هوش مصنوعی این شرکت و در فرایند آموزش و ارزیابی مدل‌ها منتقل شده‌اند.

تصاویر مذکور از طریق لینک قابل دسترسی بودند، اما سرویس‌های میزبان آن‌ها را به‌صورت عمومی فهرست نکرده بودند. OpenAI پس از شناسایی این موضوع با سرویس‌های مربوطه برای حذف تصاویر همکاری کرده است؛ بااین‌حال، طبق گزارش‌های منتشرشده، در زمان اعلام خبر برخی تصاویر همچنان در اینترنت قابل دسترسی بودند.

چرا تصاویر کاربران به سایت‌های دیگر ارسال شدند؟

ماجرا به فعالیت عامل‌های هوش مصنوعی OpenAI در محیط‌های تحقیقاتی این شرکت مربوط می‌شود. OpenAI در بررسی فعالیت این عامل‌ها متوجه شد برخی از آن‌ها هنگام انجام وظایف آموزشی و ارزیابی، با سرویس‌های خارج از محیط شرکت تعامل داشته‌اند.

ChatGPT

در بخشی از این فرایند، داده‌هایی که برای آموزش مدل‌ها مجاز بودند به سرویس‌های شخص ثالث ارسال شدند و ۵۳ تصویر متعلق به کاربران ChatGPT نیز در میان این داده‌ها قرار داشتند. OpenAI این رفتار را در چارچوب بررسی‌های خود به‌عنوان استفاده نامناسب از داده‌ها شناسایی کرده است.

این اتفاق در ادامه بررسی‌های OpenAI درباره فعالیت‌های خارج از محیط کنترل‌شده عامل‌های هوش مصنوعی رخ داده است. این شرکت پس از شناسایی موارد مشابه، تدابیر حفاظتی بیشتری برای محدودکردن دسترسی و رفتار عامل‌ها اعمال کرده است.

چرا OpenAI نمی‌تواند صاحبان ۵۳ تصویر را شناسایی کند؟

یکی از نکات مهم این حادثه آن است که OpenAI اعلام کرده نمی‌تواند مشخص کند تصاویر منتشرشده متعلق به کدام کاربران بوده‌اند.

دلیل این موضوع به نحوه جداسازی داده‌های آموزشی از اطلاعات حساب کاربران مربوط می‌شود. هنگامی که محتوای واجد شرایط برای استفاده در بهبود مدل‌ها وارد این فرایند می‌شود، اطلاعاتی که مستقیماً به حساب کاربر مربوط است از آن جدا می‌شود و فرایندهای حذف اطلاعات شخصی نیز روی داده‌ها اعمال می‌شوند.

در نتیجه، OpenAI نمی‌تواند این ۵۳ تصویر را دوباره به حساب‌های اصلی کاربران متصل کند. گزارش‌ها همچنین نشان می‌دهند که این شرکت اعلام نکرده است تصاویر منتشرشده شامل چه نوع محتوایی بوده‌اند یا آیا چهره افراد، مدارک شناسایی یا اطلاعات حساس در میان آن‌ها وجود داشته است.

در حال حاضر نیز ابزاری برای کاربران وجود ندارد که بتوانند بررسی کنند آیا تصویر آن‌ها در میان ۵۳ تصویر موردبحث بوده است یا خیر.

چگونه مانع استفاده از مکالمات جدید برای آموزش ChatGPT شویم؟

کاربران نسخه‌های شخصی ChatGPT می‌توانند استفاده از مکالمات جدید برای بهبود مدل‌ها را غیرفعال کنند. برای این کار در نسخه وب، روی تصویر حساب کاربری کلیک کنید و وارد Settings شوید. سپس از بخش Data Controls گزینه Improve the model for everyone را خاموش کنید.

ChatGPT

در نسخه موبایل نیز کافی است منوی کناری را باز کرده، وارد تنظیمات شوید و از بخش Data Controls همین گزینه را غیرفعال کنید.

پس از خاموش‌کردن این قابلیت، مکالمات جدید شما برای آموزش مدل‌های OpenAI استفاده نمی‌شوند؛ بااین‌حال، این تنظیم به‌صورت خودکار مکالمات قبلی را از تاریخچه حذف نمی‌کند. همچنین تنظیم مذکور به حساب کاربر مربوط است و میان نسخه وب و موبایل همگام می‌شود.

کدام حساب‌ها به‌صورت پیش‌فرض مشمول آموزش مدل هستند؟

در حساب‌های شخصی ChatGPT، از جمله Free، Plus و Pro، محتوای مکالمات می‌تواند برای بهبود مدل‌ها استفاده شود، مگر اینکه کاربر گزینه مربوط به آموزش را غیرفعال کند.

در مقابل، OpenAI اعلام کرده است که محتوای ChatGPT Business، Enterprise، Edu و API به‌صورت پیش‌فرض برای آموزش مدل‌های عمومی استفاده نمی‌شود؛ البته تنظیمات و شرایط خاص هر حساب می‌تواند بر این موضوع اثر بگذارد.

یک استثنای مهم: ارسال بازخورد

خاموش‌کردن گزینه استفاده از مکالمات برای آموزش یک استثنای مهم دارد. اگر کاربر پس از دریافت پاسخ، به‌صورت داوطلبانه بازخوردی مانند تأیید یا رد پاسخ ارسال کند، OpenAI اعلام کرده است که ممکن است کل مکالمه مرتبط با آن بازخورد برای آموزش مدل‌ها استفاده شود؛ حتی اگر گزینه بهبود مدل‌ها قبلاً غیرفعال شده باشد.

بنابراین اگر مکالمه‌ای شامل تصاویر، اسناد یا اطلاعات شخصی حساس است، بهتر است پیش از ارسال بازخورد این موضوع را در نظر بگیرید.

چت موقت برای اطلاعات حساس چه تفاوتی دارد؟

یکی دیگر از گزینه‌های موجود، Temporary Chat یا چت موقت است. مکالمات موقت در حالت عادی وارد تاریخچه نمی‌شوند و تا زمانی که به‌عنوان چت معمولی ذخیره نشده‌اند، برای بهبود مدل‌های OpenAI استفاده نمی‌شوند. OpenAI می‌گوید ممکن است نسخه‌ای از این مکالمات را برای اهداف ایمنی تا ۳۰ روز نگه دارد.

به همین دلیل، چت موقت می‌تواند برای مکالماتی که حاوی اطلاعاتی مانند اسناد شخصی، تصاویر مدارک یا سایر داده‌های حساس هستند، گزینه مناسب‌تری باشد؛ هرچند استفاده از آن به معنای حذف تمام ملاحظات حریم خصوصی نیست.

ChatGPT

این حادثه چه نکته‌ای درباره حریم خصوصی ChatGPT دارد؟

حادثه انتشار ۵۳ تصویر نشان می‌دهد مسئله حریم خصوصی در سرویس‌های هوش مصنوعی تنها به نحوه ذخیره اطلاعات توسط خود سرویس محدود نمی‌شود. زمانی که عامل‌های هوش مصنوعی برای انجام وظایف مختلف به ابزارها و سرویس‌های خارجی دسترسی پیدا می‌کنند، کنترل نحوه تعامل آن‌ها با داده‌ها نیز اهمیت پیدا می‌کند.

OpenAI پس از شناسایی این موارد اعلام کرده است که اقدامات حفاظتی بیشتری اعمال کرده و بررسی فعالیت عامل‌های خود را ادامه می‌دهد. بااین‌حال، جزئیات کامل همه تصاویر منتشرشده و هویت صاحبان آن‌ها مشخص نشده است.

اگر نمی‌خواهید مکالمات و تصاویر جدید شما برای بهبود مدل‌های OpenAI استفاده شوند، می‌توانید از مسیر Settings → Data Controls → Improve the model for everyone این قابلیت را غیرفعال کنید. برای محتوای حساس نیز استفاده از Temporary Chat گزینه دیگری است که طبق اعلام OpenAI برای بهبود مدل‌ها استفاده نمی‌شود.

در عین حال، باید توجه داشت که ارسال بازخورد درباره یک پاسخ می‌تواند باعث شود مکالمه مرتبط با آن برای آموزش مدل‌ها مورد استفاده قرار گیرد؛ بنابراین هنگام ارسال تصاویر یا اسناد حساس، بهتر است این استثنا را نیز در نظر داشته باشید.

نوشته ۵۳ تصویر کاربران ChatGPT به اینترنت راه پیدا کرد؛ چگونه جلوی استفاده از داده‌ها را بگیریم؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

راز ۳۰ ساله ویندوز؛ چرا ساخت پوشه‌ای به نام CON غیرممکن است؟

/در , , , , /توسط

اگر در سیستم‌عامل ویندوز تلاش کنید پوشه یا فایلی با نام CON ایجاد کنید، با خطای سیستم‌عامل مواجه خواهید شد. این محدودیت برعکس تصور بسیاری از کاربران، یک باگ نرم‌افزاری یا نقص فنی در فایل‌سیستم‌های مدرن مثل NTFS نیست؛ بلکه ریشه در تاریخچه فناوری و حفظ سازگاری با نسخه‌های قدیمی دارد.

نام‌های رزروشده دستگاه‌ها (Reserved Device Names) چیستند؟

ریشه این موضوع به دوران سیستم‌عامل MS-DOS برمی‌گردد. در آن زمان، برخی عبارت‌ها به عنوان شناسه سخت‌افزارها و دستگاه‌های ورودی و خروجی سیستم رزرو شده بودند. عبارت CON اختصار کلمه Console (کنسول؛ شامل کیبورد و صفحه نمایش) است.

علاوه بر CON، نام‌های رزروشده دیگری نیز وجود دارند که نمی‌توانید از آن‌ها برای نام‌گذاری فایل یا پوشه استفاده کنید:

  • CON: ورودی/خروجی کنسول (کیبورد و مانیتور)

  • PRN: چاپگر (Printer)

  • AUX: دستگاه کمکی یا پورت سریال (Auxiliary)

  • NUL: دستگاه خالی یا پوچ (Null Device)

  • COM1 تا COM9: پورت‌های ارتباطی سریال

  • LPT1 تا LPT9: پورت‌های موازی چاپگر

حتی اضافه کردن پسوند به این نام‌ها (مانند ساخت فایلی با نام NUL.txt) معمولاً مشکل را حل نمی‌کند؛ چراکه لایه Win32 سیستم‌عامل همچنان آن را به عنوان نام رزروشده سخت‌افزاری شناسایی می‌کند.

پوشه CON

چرا مایکروسافت این محدودیت را در ویندوزهای مدرن حفظ کرده است؟

بر اساس مستندات رسمی مایکروسافت، فایل‌سیستم‌های مدرن مانند NTFS به خودی خود هیچ محدودیتی برای ساخت پوشه‌هایی با این نام‌ها ندارند. این محدودیت در واقع متعلق به لایه نرم‌افزاری Win32 API است.

دلیل باقی ماندن این ساختار قدیمی پس از چند دهه، حفظ Backward Compatibility (سازگاری با گذشته) است. اگر مایکروسافت این محدودیت را از لایه Win32 حذف کند، بسیاری از نرم‌افزارها و برنامه‌های کدهای قدیمی (Legacy) که هنوز بر پایه ارتباطات پایه سیستم کار می‌کنند، دچار اختلال شدید و بروز خطا خواهند شد.

بنابراین، عدم امکان ساخت پوشه CON نشان‌دهنده یک میراث ارزشمند ارزشمند از معماری کامپیوترهاست که سیستم‌عامل برای پایداری نرم‌افزارهای قدیمی همچنان از آن محافظت می‌کند.

نوشته راز ۳۰ ساله ویندوز؛ چرا ساخت پوشه‌ای به نام CON غیرممکن است؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

ناپدید شدن ۳ قابلیت محبوب دوربین در گلکسی S۲۶ FE سامسونگ؛ راهنمای گام‌به‌گام بازگرداندن آن‌ها

/در , , , /توسط

شرکت سامسونگ در نسخه‌های اخیر رابط کاربری خود، یعنی One UI 8.5 و One UI 9، رویکرد ساده‌سازی نرم‌افزاری را در پیش گرفته است؛ سیاستی که باعث شده خریداران گوشی جدید گلکسی S26 FE (Galaxy S26 FE) با منوی دوربینی بسیار خلوت‌تر از نسل‌های گذشته روبه‌رو شوند. این تغییر ساختاری موجب ناپدید شدن پیش‌فرض سه حالت پرطرفدار شامل عکاسی در شب (Night Mode)، تک‌شات هوشمند (Single Take) و فیلم‌برداری هم‌زمان با دو دوربین (Dual Recording) از بخش حالت‌های مجزا (More) شده است.

چرا سامسونگ حالت‌های دوربین را پنهان کرد؟

در سبک جدید طراحی سامسونگ، هوش مصنوعی نقشی محوری دارد. برای نمونه، حالت شب به‌صورت خودکار تنها زمانی فعال می‌شود که سنسور تاریکی شدید محیط را تشخیص دهد و امکان فیلم‌برداری دوگانه نیز به منوی کنترل سریع ویدیو منتقل شده است.

گلکسی S26 FE

با‌این‌حال، این خودکارسازی دست کاربرانی را که مایل‌اند در محیط‌های نیمه‌تاریک به‌صورت دستی شاتر طولانی‌مدت شبانه را اجرا کنند یا کنترل مستقلی روی ثبت ویدیوها داشته باشند، تا حدودی می‌بندد. این سه قابلیت کلیدی عبارت‌اند از:

  • عکاسی شبانه (Night): ثبت تصاویر شفاف و بدون نویز در محیط‌های تاریک بدون اجبار به تشخیص خودکار هوش مصنوعی.
  • سینگل تیک (Single Take): ثبت هم‌زمان چندین عکس، ویدیوی کوتاه و فیلترهای گوناگون تنها با یک‌بار فشردن دکمه شاتر.
  • ضبط دوگانه (Dual Rec): امکان فیلم‌برداری هم‌زمان با دوربین سلفی و دوربین اصلی برای ولاگرها و تولیدکنندگان محتوا.

آموزش بازگرداندن حالت‌های حذف‌شده به منوی دوربین

سامسونگ این قابلیت‌ها را به‌طور کامل حذف نکرده، بلکه دسترسی به آن‌ها را به ماژول رسمی خود مشروط ساخته است. برای بازگرداندن هر سه حالت به منوی اصلی دوربین گلکسی S26 FE، مراحل ساده زیر را دنبال کنید:

  1. وارد فروشگاه Galaxy Store شده و برنامه رسمی Camera Assistant را دانلود و نصب کنید.
  2. اپلیکیشن دوربین گوشی را اجرا کرده و وارد بخش تنظیمات (آیکون چرخ‌دنده) شوید.
  3. گزینه Camera Assistant را پیدا کرده و روی آن ضربه بزنید.
  4. وارد منوی حالت‌های اضافی (Additional modes) شوید.
  5. کلیدهای مربوط به سه گزینه Night ،Single Take و Dual rec را فعال کنید.

پس از اعمال این تنظیمات، تمام گزینه‌های پنهان‌شده بار دیگر به بخش اختصاصی More در اپلیکیشن دوربین بازمی‌گردند و کنترل کاملی روی نحوه عکاسی و فیلم‌برداری در اختیارتان قرار می‌گیرد.

آموزش حل مشکل کار نکردن هوش مصنوعی سامسونگ؛ رفع خطاهای Galaxy AI

/در /توسط

Galaxy AI قابلیت‌هایی مانند Circle to Search، ترجمه تماس، ویرایش هوشمند تصویر، خلاصه‌سازی متن و دستیار نوشتن را در اختیار کاربران گوشی‌های گلکسی قرار می‌دهد؛ اما گاهی این امکانات اجرا نمی‌شوند، خطا نشان می‌دهند یا پس از به‌روزرسانی ناپدید می‌شوند. در این راهنما، علت‌های رایج و روش‌های رفع مشکل کار نکردن هوش مصنوعی سامسونگ را بررسی می‌کنیم.

چرا Galaxy AI کار نمی‌کند؟

اختلال در هوش مصنوعی سامسونگ معمولاً به یکی از این موارد مربوط است: تنظیمات پردازش، اتصال اینترنت یا VPN، نصب نبودن بسته زبانی، قدیمی بودن One UI، مشکل حساب‌های سامسونگ و گوگل، محدودیت مصرف انرژی، کش برنامه‌ها یا ناسازگاری مدل دستگاه. راهکارهای زیر را به‌ترتیب امتحان کنید.

راهکارهای رفع مشکل هوش مصنوعی سامسونگ

۱. پردازش را روی خود گوشی فعال کنید

بخش قابل‌توجهی از قابلیت‌های Galaxy AI به پردازش ابری و اینترنت وابسته است. اگر اتصال اینترنت ناپایدار باشد، فعال کردن گزینه Process data only on device می‌تواند برای قابلیت‌هایی که از پردازش محلی پشتیبانی می‌کنند، مفید باشد. البته این گزینه برای همه برنامه‌ها و ویژگی‌ها در دسترس نیست و تنها بخشی از پردازش را به گوشی منتقل می‌کند.

  • وارد Settings شوید و گزینه Galaxy AI را باز کنید. در ادامه به پایین صفحه بروید و Process data only on device را فعال کنید.
  • با انتخاب همین گزینه، فهرست برنامه‌ها و قابلیت‌هایی را می‌بینید که امکان استفاده از پردازش روی دستگاه را دارند.
  • برای آشنایی با تنظیمات دیگر محصولات سامسونگ، مطلب آموزش تصویری تنظیم رنگ تلویزیون سامسونگ را نیز ببینید.

۲. اینترنت، VPN، پروکسی و DNS را آزمایش کنید

بسیاری از امکانات Galaxy AI برای ارسال و پردازش داده به اینترنت نیاز دارند. اختلال شبکه، عملکرد نادرست VPN، پروکسی یا DNS می‌تواند باعث شود قابلیت‌ها کند اجرا شوند یا اصلاً باز نشوند.

  • Wi-Fi را خاموش و دوباره روشن کنید.
  • عملکرد قابلیت موردنظر را با اینترنت همراه بررسی کنید.
  • گوشی را به شبکه دیگری متصل کنید تا مشکل اتصال فعلی مشخص شود.
  • اگر از VPN استفاده می‌کنید، سرور یا سرویس دیگری را امتحان کنید و از فعال بودن آن مطمئن شوید.

۳. بسته‌های زبانی موردنیاز را دانلود کنید

اگر ترجمه، تبدیل گفتار به متن یا قابلیت‌های زبانی درست کار نمی‌کنند، ممکن است بسته زبان موردنظر نصب نشده باشد.

از مسیر Settings > Galaxy AI وارد تنظیمات شوید، سپس Process data only on device را انتخاب کنید. برنامه موردنظر را باز کرده و در انتهای فهرست روی Language pack for translation بزنید. اکنون با لمس آیکن دانلود کنار زبان دلخواه، آن را برای ترجمه آفلاین اضافه کنید. زبان‌های نصب‌شده در بخش Installed نمایش داده می‌شوند.

۴. سیستم‌عامل و One UI را به‌روزرسانی کنید

برخی ویژگی‌های هوش مصنوعی فقط در نسخه‌های جدید One UI یا به‌روزرسانی‌های اخیر سامسونگ ارائه می‌شوند. به همین دلیل، وارد Settings شوید، بخش Software Update را باز کنید و روی Download and Install بزنید.

در صورت وجود نسخه جدید، آن را دانلود و نصب کنید. پس از پایان نصب و راه‌اندازی دوباره گوشی، عملکرد Galaxy AI را دوباره بررسی کنید.

۵. حساب سامسونگ و گوگل را بررسی کنید

برای فعال‌سازی یا استفاده کامل از بعضی قابلیت‌های Galaxy AI، ورود به Samsung Account و در برخی موارد حساب گوگل ضروری است. اگر حسابی متصل نباشد یا همگام‌سازی آن با مشکل مواجه شده باشد، بعضی امکانات در دسترس قرار نمی‌گیرند.

در Settings روی پروفایل سامسونگ بزنید و از فعال بودن حساب مطمئن شوید. سپس در بخش Accounts and Backup اتصال و همگام‌سازی حساب گوگل را بررسی کنید. در صورت نیاز، از حساب خارج شوید و دوباره وارد شوید. برای اطلاعات بیشتر می‌توانید راهنمای ساخت اکانت سامسونگ را مطالعه کنید.

همچنین می‌توانید مطلب ویندوز 8 تنها محصول شگفت‌انگیز و جدید مایکروسافت نیست! را ببینید.

۶. حالت ذخیره انرژی را خاموش کنید

Power Saving Mode با محدود کردن فعالیت‌های پس‌زمینه و پردازش‌های سنگین، ممکن است عملکرد Galaxy AI را کاهش دهد.

برای آزمایش این موضوع، به Settings > Battery بروید، گزینه Power Saving Mode را خاموش کنید و دوباره قابلیت هوش مصنوعی موردنظر را اجرا کنید.

۷. کش برنامه‌های مرتبط را پاک کنید

خراب شدن فایل‌های موقت گاهی باعث اختلال در برنامه‌هایی می‌شود که با Galaxy AI کار می‌کنند. پاک کردن کش، اطلاعات اصلی برنامه را حذف نمی‌کند.

وارد Settings > Apps شوید و برنامه مرتبط را انتخاب کنید. سپس به Storage بروید و روی Clear Cache بزنید. بعد از پاک شدن کش، برنامه را دوباره باز و عملکرد آن را بررسی کنید.

۸. محدودیت سنی حساب گوگل را بررسی کنید

برخی قابلیت‌ها مانند Circle to Search و Generative Wallpaper ممکن است برای حساب‌های متعلق به افراد کم‌سن محدود شده باشند. نمایش پیام‌هایی مانند Feature Not Available یا Minors Are Not Allowed To Use This Service می‌تواند به همین محدودیت مربوط باشد.

سن ثبت‌شده در حساب گوگل و تاریخ تولد را بررسی کنید و اگر لازم بود، فرایند تأیید سن را انجام دهید؛ زیرا محدودیت سنی بعضی قابلیت‌ها بر اساس اطلاعات حساب گوگل اعمال می‌شود.

۹. برنامه Google را از گوگل‌پلی به‌روزرسانی کنید

اگر Circle to Search یا امکانات جست‌وجوی هوشمند سامسونگ درست کار نمی‌کنند، وارد گوگل‌پلی شوید و برنامه Google را به آخرین نسخه ارتقا دهید. پس از پایان به‌روزرسانی، گوشی را یک‌بار راه‌اندازی مجدد کنید.

برای آشنایی با یکی دیگر از قابلیت‌های گوشی‌های سامسونگ، مطلب آموزش فعال‌سازی اعلام شماره تماس‌گیرنده در سامسونگ را مطالعه کنید.

کدام گوشی‌ها از Galaxy AI پشتیبانی می‌کنند؟

پشتیبانی از Galaxy AI به مدل دستگاه و نسخه One UI بستگی دارد و ممکن است همه امکانات روی دستگاه‌های سازگار فعال نباشند. سری‌های Galaxy S24، Galaxy S25 و Galaxy S26، مدل‌های Galaxy S23 پس از دریافت به‌روزرسانی مربوطه، نسل‌های جدید Galaxy Z Fold و Galaxy Z Flip و برخی تبلت‌های Galaxy Tab S8، Tab S9 و Tab S10 در میان دستگاه‌های پشتیبانی‌شده قرار دارند.

برای بررسی مدل‌های دقیق، فهرست رسمی دستگاه‌های پشتیبانی‌شده از قابلیت‌های Galaxy AI را بررسی کنید. اگر مدل گوشی یا تبلت شما در این فهرست نباشد، ممکن است برخی امکانات برای آن فعال نشوند.

جمع‌بندی

برای حل مشکل کار نکردن هوش مصنوعی سامسونگ، ابتدا اینترنت و VPN را بررسی کنید، پردازش روی دستگاه را فعال کنید و از به‌روز بودن One UI و برنامه Google مطمئن شوید. پس از آن، حساب‌های سامسونگ و گوگل، حالت ذخیره انرژی، بسته‌های زبانی و کش برنامه‌ها را بررسی کنید. در نهایت به یاد داشته باشید که دسترسی به همه قابلیت‌های Galaxy AI به مدل دستگاه، نسخه نرم‌افزار و منطقه کاربر وابسته است.

تجربه شما چیست؟

اگر Galaxy AI گوشی شما همچنان کار نمی‌کند، مدل دستگاه، نام قابلیت مشکل‌دار و متن خطای نمایش‌داده‌شده را با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید. آیا مشکل شما به Circle to Search، ترجمه تماس، ویرایش هوشمند تصاویر یا قابلیت دیگری مربوط است؟

سؤالات متداول

آیا Galaxy AI بدون اینترنت کار می‌کند؟

برخی قابلیت‌ها امکان اجرای آفلاین دارند، اما بسیاری از امکانات پیشرفته به اینترنت و پردازش ابری نیازمند هستند.

چرا قابلیت‌های AI پس از به‌روزرسانی ناپدید شده‌اند؟

ممکن است لازم باشد دوباره وارد Samsung Account شوید یا قابلیت‌های موردنظر را از تنظیمات Galaxy AI فعال کنید.

آیا همه گوشی‌های سامسونگ از Galaxy AI پشتیبانی می‌کنند؟

خیر. تنها مدل‌های سازگار و دستگاه‌هایی که به‌روزرسانی‌های موردنیاز را دریافت کرده‌اند، از این قابلیت‌ها پشتیبانی می‌کنند.

نوشته آموزش حل مشکل کار نکردن هوش مصنوعی سامسونگ؛ رفع خطاهای Galaxy AI اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

چگونه اسم را در فورتنایت عوض کنیم؟ آموزش تغییر نام در Fortnite

/در , /توسط

اگر از نام فعلی خود در بازی فورتنایت راضی نیستید یا می‌خواهید دوستانتان با نام دلخواه شما را پیدا کنند، می‌توانید به‌سادگی نام نمایشی خود را تغییر دهید. در این راهنما، قدم‌به‌قدم یاد می‌گیرید که چگونه نام خود را در فورتنایت عوض کنید، چه با گوشی بازی کنید، چه با کنسول یا کامپیوتر. تغییر نام از طریق حساب Epic Games انجام می‌شود و روی همه دستگاه‌ها اعمال می‌گردد.

مراحل تغییر اسم در فورتنایت

تنظیمات اولیه برای تغییر نام در فورتنایت

قبل از هر اقدامی، بهتر است دو تنظیم مهم را در خود بازی بررسی کنید تا فرآیند تغییر نام به‌درستی انجام شود. این تنظیمات مربوط به نمایش نام شما در استریم است.

مشاهده نام فعلی در بازی

ابتدا وارد فورتنایت شوید. روی عکس پروفایل یا نام خود در بالا سمت راست کلیک کنید. از منوی بازشده، روی آخرین تب که عکس شما را نشان می‌دهد بزنید. در این بخش، نام نمایشی شما به‌صورت بزرگ و آیدی حساب کاربری‌تان قابل مشاهده است. توجه داشته باشید که نام نمایشی با نام کاربری شما متفاوت است.

غیرفعال کردن تنظیمات مخفی‌سازی نام

دوباره روی عکس پروفایل خود کلیک کنید و وارد بخش تنظیمات (آیکون چرخ‌دنده) شوید.

از تب بالا، گزینه Account را انتخاب کنید.

به پایین اسکرول کنید و دو گزینه زیر را پیدا کنید:

  • Hide your display name from stream snipers: این گزینه را روی OFF قرار دهید تا نام شما در استریم‌ها نمایش داده شود.

  • Hide other display name on your stream: این گزینه را نیز روی OFF بگذارید تا نام دیگران را در استریم خود ببینید.

پس از اعمال این تغییرات، روی دکمه Apply کلیک کنید.

همچنین بخوانید:معرفی ۱۰ بازی برتر 2026 که گرافیک آن‌ها شما را خیره می‌کند

تغییر نام از طریق حساب Epic Games

برای تغییر نام نمایشی در فورتنایت، باید وارد حساب Epic Games خود شوید. این روش برای تمام پلتفرم‌ها (گوشی، کنسول، کامپیوتر) یکسان است.

مراحل گام‌به‌گام

مرورگر خود را باز کنید و به صفحه ورود Epic Games بروید.

با همان حسابی که در فورتنایت بازی می‌کنید، وارد شوید.

روی عکس پروفایل خود کلیک کنید و گزینه Account Settings را انتخاب کنید.

در بخش Account Information، روی آیکون مداد کنار Display Name کلیک کنید.

نام فعلی شما در Current display name نشان داده می‌شود. در کادر New display name، نام جدید خود را وارد کنید (حداقل ۳ کاراکتر).

اگر نام انتخابی قبلاً استفاده شده باشد، باید نام دیگری انتخاب کنید.

تیک تأیید قوانین را فعال کنید و سپس روی دکمه آبی Confirm کلیک کنید.

از بازی خارج شده و دوباره وارد شوید. نام جدید معمولاً بلافاصله نمایش داده می‌شود.

محدودیت‌های تغییر نام در فورتنایت

اپیک گیمز اجازه تغییر مکرر نام را نمی‌دهد. پس از تغییر Display Name، باید مدتی صبر کنید تا دوباره بتوانید آن را تغییر دهید. بنابراین قبل از تأیید، نام خود را با دقت انتخاب کنید. همچنین نام انتخابی نباید:

  • حاوی الفاظ توهین‌آمیز باشد.
  • شامل اطلاعات شخصی (شماره تلفن، ایمیل) باشد.
  • جعل هویت یا گمراه‌کننده باشد.

در صورت نقض این قوانین، نام شما توسط اپیک گیمز یا کاربران گزارش شده و ممکن است تغییر کند.

یک نکته مهم برای کاربران کنسول

اگر با PS5، PS4، Xbox یا Nintendo Switch بازی می‌کنید، تغییر Display Name در حساب Epic Games لزوماً نام حساب کنسول شما را تغییر نمی‌دهد. نامی که در فورتنایت نمایش داده می‌شود به حساب Epic Games متصل است و باید از طریق همان حساب تغییر کند.

بنابراین اگر بعد از تغییر نام، همچنان نام قبلی را می‌بینید، ابتدا مطمئن شوید حساب کنسولی شما به حساب درست Epic Games متصل است و سپس یک‌بار از فورتنایت خارج و دوباره وارد شوید.

سوالات متداول

آیا تغییر اسم فورتنایت رایگان است؟

بله، تغییر Display Name در Epic Games کاملاً رایگان است.

گزینه تغییر نام فعال نیست، چه کار کنم؟

اگر گزینه تغییر نام غیرفعال است، ابتدا مطمئن شوید با حساب صحیح وارد شده‌اید. سپس بررسی کنید که اخیراً نام خود را تغییر نداده باشید و ایمیل حساب شما تأیید شده باشد.

آیا تغییر نام در فورتنایت فوری انجام می‌شود؟

معمولاً بلافاصله پس از ذخیره تغییرات اعمال می‌شود. در برخی موارد، نیاز است یک بار از بازی خارج و دوباره وارد شوید.

نوشته چگونه اسم را در فورتنایت عوض کنیم؟ آموزش تغییر نام در Fortnite اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

چرا دولوپرها نباید درگیر مدیریت زیرساخت باشند؟

/در /توسط

در دنیای پرشتاب توسعه نرم‌افزار، استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری همواره با یک چالش بزرگ روبه‌رو هستند: چگونه می‌توان سرعت توسعه محصول را فدای پایداری زیرساخت نکرد؟ یک اشتباه رایج و البته پرهزینه در بسیاری از تیم‌ها، تبدیل کردن برنامه‌نویس‌ها به مدیر سیستم (Sysadmin) است. بسیاری از کسب‌وکارها برای کاهش هزینه‌ها یا به دلیل کمبود نیروی متخصص، وظایف سنگینی مانند کانفیگ سرورها، تنظیم وب‌سرور، رفع خطاهای دیتابیس، مدیریت کانتینرها و مانیتورینگ آپتایم را بر دوش تیم توسعه می‌گذارند.

اما واقعیت غیرقابل انکار این است که مهارت اصلی و ارزش‌آفرین یک دولوپر، «خلق نرم‌افزار، توسعه فیچرها و بهینه‌سازی کدها» است، نه «نگهداری و مدیریت زیرساخت». وقتی یک برنامه‌نویس درگیر پیچیدگی‌های شبکه، نصب سیستم‌عامل و رفع خطاهای سرور می‌شود، ارزشمندترین منبع شرکت یعنی «زمان» هدر می‌رود و زمان رسیدن ایده به بازار (Time to Market) به شدت افزایش می‌یابد.

ورود به عصر PaaS؛ پایان دغدغه‌های زیرساختی

کسب‌وکارهای چابک و مدرن می‌دانند که برای رشد سریع، باید از مدل‌های سنتی مدیریت سرور عبور کنند. اینجاست که فناوری Platform as a Service وارد میدان می‌شود؛ تکنولوژی هوشمندی که خط فاصل روشنی بین کدنویسی و زیرساخت می‌کشد. در معماری PaaS، دولوپرها فقط و فقط روی نوشتن کد تمرکز می‌کنند و پلتفرم به صورت خودکار تمام وظایف مربوط به سیستم‌عامل، محیط اجرا، امنیت و مقیاس‌پذیری را بر عهده می‌گیرد.

پارس‌پک (ParsPack) به عنوان یکی از پیشگامان ارائه خدمات ابری، با معرفی سرویس قدرتمند PaaS خود، این دغدغه همیشگی تیم‌های فنی را برای همیشه حل کرده است. اما  PaaS پارس‌پک چه امکانات منحصربه‌فردی را به تیم توسعه شما ارائه می‌دهد؟

مزایای کلیدی PaaS پارس‌پک برای توسعه‌دهندگان

پلتفرم ابری پارس‌پک مجموعه‌ای از ابزارهای پیشرفته را فراهم کرده تا تجربه استقرار برنامه‌ها از همیشه ساده‌تر، سریع‌تر و امن‌تر باشد:

  • استقرار مستقیم با پلاگین VS Code: دیگر نیازی به جابه‌جایی مکرر بین ابزارهای مختلف نیست. برنامه‌نویسان می‌توانند پروژه‌های خود را مستقیما از طریق افزونه اختصاصی پارس‌پک در ویرایشگر قدرتمند VS Code مدیریت و دیپلوی کنند؛ بدون اینکه حتی یک لحظه از محیط کدنویسی خود خارج شوند.
  • دستیار هوشمند باگ‌یابی (AI Assistant): یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های پنل پارس‌پک، حضور هوش مصنوعی است. این دستیار هوشمند با تحلیل لاگ‌های اپلیکیشن، به شناسایی علت خطا و ارائه راهکار برای رفع آن کمک می‌کند.
  • از Push تا Deploy بدون درگیری با سرور (استقرار خودکار با CI/CD): با اتصال مستقیم به GitHub و GitLab، فرایند Build و Deploy شما کاملا خودکار می‌شود. با هر Push در مخزن گیت، پلتفرم پارس‌پک عملیات استقرار را به صورت امن انجام می‌دهد. این دقیقا همان جایی است که زمان رسیدن ایده به بازار (Time to Market) به حداقل ممکن می‌رسد؛ کدهای شما در کسری از ثانیه و بدون نیاز به هیچ‌گونه دخالت دستی یا تنظیمات سرور، به محصولی در دسترس کاربران تبدیل می‌شوند.
  • پشتیبانی جامع از انواع روش‌های استقرار: چه بخواهید کد منبع پروژه‌های خود (Node.js، Python، PHP، Go، .NET، Laravel، React و…) را مستقیما دیپلوی کنید، چه نیازمند راه‌اندازی سریع دیتابیس‌ها (MySQL، MongoDB، Redis، PostgreSQL و…) باشید، یا بخواهید از برنامه‌های با یک کلیک (مثل وردپرس، گیت‌لب، نکست‌کلود و گرافانا) استفاده کنید، همه‌چیز مهیاست. علاوه بر این، پشتیبانی کامل از Docker و Docker Compose دست شما را برای پیاده‌سازی معماری‌های پیچیده‌تر کاملاً باز می‌گذارد.
  • مقیاس‌پذیری آنی و مدل پرداخت Pay as You Go: اگر کمپین تبلیغاتی موفقی داشته‌اید و ترافیک سایتتان ناگهان افزایش یافته است، جای هیچ نگرانی نیست. شما می‌توانید پردازنده، رم و فضای ذخیره‌سازی را در لحظه و بدون هیچ‌گونه Downtime ارتقا دهید. از سوی دیگر، با مدل پرداخت لحظه‌ای (Pay as You Go)، شما تنها بهای منابعی را می‌پردازید که مصرف کرده‌اید. این روش به شدت مقرون‌به‌صرفه است؛ تا جایی که هزینه پردازنده در دیتاسنتر ایران تنها از ساعتی ۲۵۰ تومان آغاز می‌شود.
  • انتخاب دیتاسنترهای ایران و اروپا: بسته به نیاز پروژه، الزامات قانونی و موقعیت جغرافیایی کاربران هدف، می‌توانید زیرساخت خود را بر روی دیتاسنترهای پرسرعت، پایدار و امن ایران یا اروپا راه‌اندازی کنید.
  • بکاپ‌گیری منعطف و پایداری تضمین‌شده: تنظیم استراتژی‌های بکاپ‌گیری به صورت دستی (On-demand) یا زمان‌بندی‌شده (Scheduled)، خیال شما را از بابت حفظ داده‌های حیاتی در برابر حوادث پیش‌بینی‌نشده راحت می‌کند. همراه با آپتایم ۹۹ درصدی و پشتیبانی فنی ۲۴ ساعته متخصصان پارس‌پک، امنیت زیرساخت شما تضمین شده است.

سخن پایانی: تمرکز ۱۰۰ درصدی روی کدها با پارس‌پک

اگر می‌خواهید خلاقیت، انگیزه و بهره‌وری را به تیم برنامه‌نویسی خود برگردانید و سرعت توسعه نرم‌افزارتان را چند برابر کنید، باید وظایف تکراری و خسته‌کننده مدیریت زیرساخت را از دوش آن‌ها بردارید. سرویس PaaS پارس‌پک همان بستر هوشمند، مدرن و چابکی است که کدهای شما را با بالاترین استانداردهای جهانی به اجرا درمی‌آورد و عملا نیاز به درگیری توسعه‌دهندگان با دغدغه‌های SysAdmin را از بین می‌برد.

برای تجربه مفهوم واقعی No-Ops، آشنایی بیشتر با قابلیت‌های این پلتفرم ابری قدرتمند و تجربه استقرار بی‌دغدغه پروژه‌ها، همین حالا به وب‌سایت پارس‌پک مراجعه کنید. روی خلق محصولات شگفت‌انگیز تمرکز کنید و مدیریت هوشمند سرور را به پارس‌پک بسپارید!

نوشته چرا دولوپرها نباید درگیر مدیریت زیرساخت باشند؟ اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

مشهورترین «باگ» تاریخ واقعا یک حشره بود؛ ماجرای شب‌پره‌ای که وارد کامپیوتر شد

/در , , /توسط

یکی از مشهورترین داستان‌های تاریخ فناوری به سال ۱۹۴۷ و کامپیوتر Harvard Mark II بازمی‌گردد؛ زمانی که مهندسان برای پیدا کردن علت یک اختلال، شب‌پره‌ای را درون دستگاه پیدا کردند. این اتفاق بعدها به نمادی ماندگار برای مفهوم «باگ» در دنیای کامپیوتر تبدیل شد.

در ۹ سپتامبر ۱۹۴۷، تیمی از مهندسان هنگام کار با کامپیوتر Harvard Mark II با مشکلی در عملکرد دستگاه مواجه شدند. بررسی اجزای سیستم نشان داد یک شب‌پره میان رله‌های کامپیوتر گیر کرده و باعث ایجاد اختلال شده است.

مهندسان پس از خارج‌کردن حشره، آن را به دفتر ثبت وقایع دستگاه چسباندند و در کنار آن نوشتند: «نخستین مورد واقعی پیداشدن یک باگ». همین یادداشت بعدها به یکی از معروف‌ترین اسناد تاریخ رایانش تبدیل شد. صفحه مذکور اکنون در مجموعه موزه ملی تاریخ آمریکا وابسته به مؤسسه اسمیتسونین نگهداری می‌شود.

باگ

آیا واژه «باگ» از همان شب‌پره آمد؟

با وجود شهرت این داستان، شب‌پره Harvard Mark II منشأ اصطلاح باگ نبود. این واژه سال‌ها پیش از ورود کامپیوترها به زندگی روزمره برای توصیف نقص‌ها و مشکلات فنی استفاده می‌شد.

برای نمونه، توماس ادیسون در دهه ۱۸۷۰ از واژه «Bug» برای اشاره به ایرادهای موجود در مدارهای الکتریکی استفاده کرده بود. مهندسان نیز پیش از ماجرای Mark II، این اصطلاح را برای بیان مشکلات فنی به کار می‌بردند.

بنابراین، اتفاق سال ۱۹۴۷ در واقع نخستین استفاده از واژه «باگ» نبود؛ بلکه یکی از معدود مواردی بود که یک باگ به معنای واقعی کلمه یک حشره بود و همین موضوع باعث ماندگاری داستان آن شد.

نقش گریس هاپر در مشهورشدن ماجرای باگ

گریس هاپر، ریاضی‌دان و برنامه‌نویسی که در پروژه Harvard Mark II حضور داشت، بعدها ماجرای این شب‌پره را در سخنرانی‌های خود بارها روایت کرد. نقل این داستان به گسترش شهرت آن و ماندگارشدن ارتباط میان واژه‌های «باگ» و «دیباگ» در فرهنگ فناوری کمک کرد.

باگ

با این حال، روایت رایجی که گریس هاپر را شخصاً به‌عنوان فردی که حشره را پیدا کرده معرفی می‌کند، دقیق نیست. دفترچه‌ای که شب‌پره در آن ثبت شده بود نیز ظاهراً دفتر شخصی هاپر نبود. بنابراین بهتر است نقش او را در رواج و مشهورشدن این داستان بدانیم، نه لزوماً کشف خود حشره.

دیباگ از یک شب‌پره به یک مفهوم کلیدی تبدیل شد

امروزه دیباگ (Debug) به فرایند شناسایی، بررسی و برطرف‌کردن خطاها در نرم‌افزار یا سیستم‌های کامپیوتری گفته می‌شود و یکی از پرکاربردترین اصطلاحات دنیای فناوری است.

داستان Harvard Mark II نشان می‌دهد که اگرچه مفهوم «باگ» سال‌ها پیش از آن وجود داشت، یک شب‌پره گرفتار در رله‌های یک کامپیوتر قدیمی توانست این اصطلاح را به یکی از ماندگارترین داستان‌های تاریخ فناوری تبدیل کند.

هوش مصنوعی و بلاک چین؛ دو بازاری که بیشترین سرمایه را در سال ۲۰۲۶ جذب کرده‌اند

/در , /توسط

سال ۲۰۲۶ به عنوان نقطه عطفی در تاریخ سرمایه‌گذاری فناوری شناخته می‌شود. اقتصاد دیجیتال در این سال تغییرات بنیادینی را تجربه می‌کند که شیوه تعامل کاربران با ابزارهای مالی و داده‌های کلان را به طور کامل دگرگون کرده است. در این برهه زمانی، دو حوزه هوش مصنوعی و بلاک‌چین بیش از هر فناوری دیگری توانسته‌اند توجه سرمایه‌گذاران نهادی، شرکت‌های بزرگ و صندوق‌های خطرپذیر را به خود جلب کنند. رشد سریع مدل‌های هوش مصنوعی، توسعه زیرساخت‌های محاسباتی و گسترش کاربردهای بلاک‌چین در امور مالی سنتی، باعث ورود میلیاردها دلار سرمایه به این دو بازار شده است.

گزارش‌های مالی منتشرشده نشان می‌دهد که هم‌گرایی این دو فناوری، موج جدیدی از نوآوری را در بازارهای مالی به وجود آورده است. موسسات مالی معتبر اکنون در حال پیاده‌سازی راهکارهایی هستند تا هوش مصنوعی را به شکلی کاربردی با شبکه‌های غیرمتمرکز ترکیب کنند. برای کاربرانی که به دنبال استفاده از این فرصت‌های نوظهور هستند، دسترسی به صرافی‌های امن بسیار مهم است. به همین دلیل، خرید ارز دیجیتال از تبدیل می‌تواند نقطه شروع هوشمندانه‌ای برای ورود به اکوسیستم پروژه‌های مشترک هوش مصنوعی و بلاک‌چین باشد.

چرا هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶ رکورد جذب سرمایه را شکست؟

هوش مصنوعی در سال ۲۰۲۶ از یک فناوری مفهومی به زیرساخت اصلی بسیاری از کسب‌وکارها تبدیل شده است. شرکت‌های بزرگ فناوری میلیاردها دلار برای توسعه مراکز داده، پردازنده‌های پیشرفته و مدل‌های زبانی عظیم سرمایه‌گذاری کرده‌اند. بهره‌گیری از مدل‌های هوش مصنوعی در تحلیل داده‌های کلان و پیش‌بینی روندهای اقتصادی، رقابت شدیدی را میان غول‌های این صنعت ایجاد کرده است. استارتاپ‌های کوچک و بزرگ در حال رقابت برای تصاحب سهم بیشتری از این بازار هستند و همین رقابت سنگین، چرخه‌های نوآوری را با سرعت بی‌سابقه‌ای به حرکت درآورده است.

مهم‌ترین عواملی که باعث رشد چشمگیر بازار هوش مصنوعی در این سال شده‌اند عبارتند از:

  • افزایش استفاده شرکت‌ها از قابلیت‌های هوش مصنوعی مولد برای کاهش هزینه‌های عملیاتی.
  • توسعه سریع دستیارهای هوشمند و عامل‌های خودکار (AI Agents) در بازارهای مالی.
  • سرمایه‌گذاری سنگین در زیرساخت‌های پردازشی و شبکه‌های غیرمتمرکز ذخیره‌سازی داده.
  • ورود سازمان‌ها به پروژه‌های مبتنی بر یادگیری ماشین برای افزایش بهره‌وری.

کارشناسان اقتصادی تاکید می‌کنند که سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی اکنون بر پروژه‌هایی متمرکز است که درآمد پایدار تولید می‌کنند؛ روندی که بلوغ این صنعت را به خوبی نشان می‌دهد.

بلاک‌چین؛ فراتر از مرزهای صنعت ارزهای دیجیتال

بلاک‌چین؛ فراتر از مرزهای صنعت ارزهای دیجیتال

اگرچه بسیاری از کاربران فناوری بلاک‌چین را تنها با دارایی‌هایی مانند بیت‌کوین می‌شناسند، اما این فناوری توزیع‌شده کاربردهای بسیار وسیع‌تری در اقتصاد جهانی پیدا کرده است. در حال حاضر، نهادهای مالی و سازمان‌های بزرگ از بلاک‌چین برای افزایش شفافیت، کاهش هزینه‌های انتقال سرمایه و توکن‌سازی دارایی‌های واقعی استفاده می‌کنند.

پذیرش سازمانی باعث ورود نقدینگی کلان به سمت توسعه زیرساخت‌های شبکه‌ای شده است. رشد توکن‌سازی دارایی‌های واقعی (RWA) و افزایش استفاده از استیبل‌کوین‌ها در تجارت جهانی، از برجسته‌ترین روندهای بازار در این سال به شمار می‌روند. این روند، دارایی‌های غیرنقدی مانند املاک و اوراق قرضه را به واحدهای دیجیتال کوچک‌تری تبدیل می‌کند و امکان سرمایه‌گذاری خرد را فراهم می‌سازد. ورود بانک‌ها به حوزه سپرده‌های توکن‌شده، نشان از ادغام موفقیت‌آمیز فناوری بلاک‌چین با سیستم مالی سنتی دارد.

نقطه تلاقی هوش مصنوعی و شبکه‌های توزیع‌شده

جذاب‌ترین بخش سرمایه‌گذاری‌های اخیر، پروژه‌هایی هستند که در نقطه تلاقی هوش مصنوعی و بلاک‌چین قرار می‌گیرند. این پروژه‌ها قدرت تحلیل داده هوش مصنوعی را با امنیت بلاک‌چین ادغام کرده‌اند. هوش مصنوعی پردازش اطلاعات پیچیده را بر عهده می‌گیرد و بلاک‌چین نیز امنیت کامل و شفافیت ثبت اطلاعات را تضمین می‌کند.

در این فضای پرشتاب معاملاتی، آگاهی مستمر از قیمت ارز دیجیتال برای فعالان بازار یک ضرورت است تا بتوانند نوسانات توکن‌های مرتبط با هوش مصنوعی را مدیریت کنند. ترکیب این دو فناوری به ایجاد بازارهای جدیدی مانند شبکه‌های آموزش غیرمتمرکز، پلتفرم‌های اشتراک‌گذاری داده و سیستم‌های مدیریت هویت دیجیتال منجر شده است.

تاثیر هم‌گرایی فناوری‌ها بر آینده بازار ارزهای دیجیتال

تاثیر هم‌گرایی فناوری‌ها بر آینده بازار ارزهای دیجیتال

توسعه ابزارهای معاملاتی مبتنی بر یادگیری ماشین، به سرمایه‌گذاران نهادی و خرد کمک می‌کند تا تصمیم‌های دقیق‌تری در بازار ارزهای دیجیتال بگیرند. پروژه‌های شبکه‌های زیرساخت فیزیکی غیرمتمرکز (DePIN) به کاربران اجازه می‌دهند قدرت پردازشی مازاد دستگاه‌های خود را به شبکه‌های هوش مصنوعی اختصاص دهند و در ازای آن پاداش دریافت کنند.

علاوه بر این، شفافیت شبکه‌های بلاک‌چینی می‌تواند چالش عدم شفافیت مدل‌های هوش مصنوعی (جعبه سیاه) را برطرف کند. عامل‌های هوشمند قادرند قراردادهای هوشمند را با دقت بسیار بالاتری بررسی کنند و آسیب‌پذیری‌های امنیتی شبکه را کاهش دهند. ثبت فرایندهای تصمیم‌گیری هوش مصنوعی روی دفتر کل توزیع‌شده، اعتماد کاربران و نهادهای قانون‌گذار را به شدت افزایش می‌دهد.

جمع‌بندی

سال ۲۰۲۶ بدون شک سال شکوفایی مشترک و ادغام هوش مصنوعی و بلاک‌چین است. سرمایه‌گذاری‌های چند میلیارد دلاری، توسعه پروژه‌های نوآورانه زیرساختی و پذیرش سازمانی نشان می‌دهد که این دو بازار بیشترین پتانسیل رشد را برای سال‌های آینده در اختیار دارند. بررسی دقیق پروژه‌ها، رصد مستمر جریان نقدینگی نهادی و مدیریت منطقی سرمایه به شما کمک می‌کند تا حضور امن و موفقی در این بازارهای پیشرو داشته باشید و از موج جدید اقتصاد دیجیتال بیشترین بهره را ببرید.

نوشته هوش مصنوعی و بلاک چین؛ دو بازاری که بیشترین سرمایه را در سال ۲۰۲۶ جذب کرده‌اند اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.