دانشکده کسب‌وکار هاروارد برای گسترش دسترسی به آموزش‌های تخصصی، از آواتارهای هوش مصنوعی شبیه استادان در یک دوره آموزشی استفاده می‌کند. این آواتارها قرار است به شرکت‌کنندگان بازخورد فردی ارائه دهند و بخشی از فرایند ارزیابی تمرین‌ها و ارائه‌های آن‌ها را بر عهده بگیرند.

این برنامه در دوره هشت‌هفته‌ای HBS Foundry اجرا می‌شود؛ دوره‌ای که هزینه ثبت‌نام آن ۶۹۹ دلار است. با وجود برگزاری جلسات زنده هفتگی با مدرسان واقعی، برخی فعالیت‌های آموزشی از جمله بررسی ارائه‌های تمرینی و جلسات شبیه‌سازی‌شده توسط نسخه‌های دیجیتالی استادان انجام می‌شود.

آواتارهای هوش مصنوعی استادان چگونه کار می‌کنند؟

شرکت HeyGen مسئول طراحی و توسعه آواتارهای دیجیتالی مدرسان این دوره است. این فناوری تلاش می‌کند ظاهر و نحوه تعامل استادان را در قالب شخصیت‌های مجازی بازسازی کند تا شرکت‌کنندگان بتوانند خارج از جلسات زنده نیز با نسخه دیجیتالی آن‌ها تعامل داشته باشند.

خبرنگار نیویورک تایمز برای بررسی عملکرد این سیستم، یک طرح تجاری فرضی را در اختیار آواتار شبیه‌سازی‌شده جف باسگنگ قرار داد. طبق این ارزیابی، آواتار هنگام شنیدن ایده تجاری، واکنش‌هایی محدود شامل چهره‌ای نسبتاً خنثی و لبخندی ثابت نشان می‌داد؛ موضوعی که تفاوت میان تعامل با یک استاد واقعی و نسخه دیجیتالی او را آشکار می‌کند.

چرا هاروارد به سراغ آواتارهای هوش مصنوعی رفت؟

کاترینا رینگز، مدیر پروژه، توضیح داده است که ایده اولیه برای اجرای این برنامه بیشتر به یک چت‌بات سنتی شباهت داشت. با این حال، بازخورد شرکت‌کنندگان در دوره آزمایشی باعث شد تیم برگزارکننده رویکرد متفاوتی را انتخاب کند.

دانشجویان خواهان تجربه‌ای هدایت‌شده‌تر بودند و ترجیح می‌دادند به جای تعامل صرفاً متنی با یک سامانه هوش مصنوعی، با چهره‌ای مجازی و شبیه به مدرسان دوره ارتباط داشته باشند. در نهایت، همین بازخورد به استفاده از آواتارهای دیجیتالی استادان منجر شد.

استفاده از چهره‌های شبیه‌سازی‌شده استادان در محیط دانشگاهی طبیعتاً با پرسش‌هایی درباره میزان واقعی‌بودن تعامل آموزشی و جایگاه هوش مصنوعی در فرایند آموزش همراه است. با این حال، به نظر می‌رسد شرکت‌کنندگان HBS Foundry واکنش مثبتی به این تجربه داشته‌اند.

جف باسگنگ، هم‌بنیان‌گذار شرکت Flybridge Capital و یکی از مدرسان این برنامه، درباره استقبال دانشجویان از این فناوری می‌گوید: «دانشجویانم عاشق آن هستند.»

به این ترتیب، هاروارد در حال آزمایش مدلی از آموزش ترکیبی است که در آن استادان واقعی همچنان جلسات اصلی را برگزار می‌کنند، اما آواتارهای هوش مصنوعی می‌توانند بخشی از تعاملات و بازخوردهای فردی را در مقیاس گسترده‌تر انجام دهند.