بی شک فیس بوک بزرگترین شبکه ای است که جمعیتی نزدیک به ۲ میلیارد نفر در آن فعال هستند. این شبکه روزانه بالغ بر ۳۰۰ میلیون عکس تازه را آپلود می کند. اما حریم خصوصی فیس بوک هم چیزی است که به چالشی بزرگ تبدیل شده است و تمهیداتی در مورد آن اندیشیده شده اما هنوز خطرهایی آن را تهدید می کند. 

گویا آی تی: این خطر ها موجب می شود که بسیاری از افراد بخواهند در این شبکه حضور داشته باشند اما تصاویر خود را در آن پنهان کنند. ما در این مقاله می خواهیم، بدون در نظر گرفتن الگوی پنهان سازی تصاویر در فیس بوک به شما یاد دهیم که چگونه تصاویر پنهان شده کاربران را در این شبکه اجتماعی مشاهده کنید.

روش اول:

ابتدا وارد اکانت فیس بوک خود شوید و به تایم لاین فردی که می خواهید به تصاویر وی دست رسی داشته باشید بروید.

آدرس فرد مورد نظر معمولا به صورت زیر است:

https://www.facebook.com/username

همانطور که مشاهده می کنید در این جا نام کاربری فرد مشخص است در حالی که شما نیاز به آی دی عددی فرد مورد نظر دارید. شمار زیادی سایت وجود دارد که یو ار ال تایم لاین فرد مقابل را از شما می گیرد و آی دی عددی آن را به شما نمایش می دهد. برای مثال وارد سایتی مثل  FindMyFbID شوید و در آن جا آدرس تایم لاین فرد مقابل را وارد کنید و بعد آی دی عددی آن را دریافت کنید.

حالا بعد از یافتن آی دی مورد نظر، از الگوی جستجوی زیر استفاده کنید:

www.facebook.com/search/facebook_id/photos-of/

بعد از ارسال این یو ار ال و جستجو از طریق آن قادر خواهید بود تصاویر فردی که مورد هدفتان است را مشاهده  کنید

مثال:

در اینجا یک مثال به شما نشان می دهد که چگونه باید از جستجو استفاده کرد

ابتدا باید ای دی عددی یک نام کاربری را پیدا کنید. برای نمونه این عبارت به صورت ۱۰۰۰۰۶۱۳۵۷۸۲۶۸۰ می باشد. 

حالا باید این عدد را در قالب https://www.facebook.com/search/Numeric_ID/photos-of در بخش Numeric_ID قرار دهید. بدین صورت عبارت به صورت زیر تغییر می یابد:

https://www.facebook.com/search/100006135782680/photos-of/

حالا اگر همین آدرس را در آدرس بار قرار دهید و اینتر را بزنید تصاویر مشاهده می شوند.

روش دوم:

روش دوم روشی قدیمی است که در حقیقت خود گوگل به کمک یک افزونه برای مرورگر گوگل کروم روند بالا را دنبال می کند و به سادگی می توانید تصاویر را مشاهده کنید.

برای این منظور ابتدا اینجا را کلیک کنید تا افزونه را نصب کنید.

حالا به صفحه فرد مورد نظر بروید و بر روی آیکون PictureMate icon  در سمت راست کلیک کنید.

در اینجا به شما آی دی عددی و البته یو ار ال مورد نظر را نمایش می دهد و شما می توانید به راحتی تصاویر را مشاهده کنید.

البته در این روش برخی تبلیغات نیز نمایش داده می شود که کمی صبر و حوصله می طلبد!

نظرتان در رابطه با این ترفند چیست؟ دیدگاه های خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

منبع

 

وای فای یکی از مهم‌ترین فناوری‌های موجود در سیر تکاملی اینترنت است، چون هیچ کس دوست ندارد محدود به سیم باشد، ولی در عین حال همین فناوری یکی از آزاردهنده‌ترین فناوری‌های فعلی است. اگر سرعت کند، سیگنال ضعیف و سایر مشکلات مربوط به وای فای را تجربه کرده باشید، با ۱۰ روش زیر می‌توانید شبکه‌ی WiFi خانگی خود را تقویت کنید.

گویا آی تی: شما می توانید این ۱۰ روش را همزمان روی مودم خود اعمال کنید و بررسی نمایید اما گاهی فقط با تغییر یک عنوان از این ۱۰ روش می تواند تا حد زیادی سرعت شما را تغییر دهد. با ما همراه باشید.

۱۰. از جدیدترین فناوری‌های Wi-Fi استفاده کنید

یکی از بهترین روش‌های موجود برای این که مطمئن شوید شبکه‌تان تا حد امکان سریع و امن است این است که سخت‌افزار خود را به‌روز کنید. مهم‌ترین چیزی که باید بدانید این است که وایرلس‌های A، B، G و N از سایر استانداردهای وایرلس قدیمی‌تر هستند، در حالی که استاندارد AC جدیدترین استاندارد موجود می‌باشد.

 

اگر اهل تماشای ویدیوهای HD بر روی دستگاه‌هایی مثل Chromecast یا تلفن‌های هوشمند هستید، با استفاده از وایرلس AC می‌توانید نسبت به سایر استانداردهای قدیمی‌تر، با سرعت بیشتری داده جابجا کنید. مدل بعدی این استاندارد یعنی AX تا سال ۲۰۱۹ به بازار نمی‌آید، پس اگر استاندارد AC را دارید، حداقل تا چند سال لازم نیست نگران آپدیت کردن دستگاه‌های وایرلس خود باشید. دقت داشته باشید که برای استفاده از نهایت سرعت ممکن باید علاوه بر روتر AC و دستگاه خودتان، یک کارت شبکه یا دانگل USB با قابلیت پشتیبانی از وایرلس AC هم داشته باشید. با ظهور هر چه بیشتر دستگاه‌های هوشمند نظیر لامپ‌ها و سوئیچ‌های هوشمند، سیگنال وای فایی که با قدرت بتواند در سراسر خانه‌ی شما پخش شود ضروری است. ولی اگر روترتان ضعیف می‌باشد و حوصله ندارید که یک روتر ثانویه برای تقویت آن به خانه‌ی خود اضافه کنید، می‌توانید استفاده از سیستم شبکه‌ی وایرلس مش را در نظر بگیرید.

 

شرکت‌هایی مثل Luma، Eero و حتی گوگل روترهایی برای شبکه‌ی مش ارائه کرده‌اند که با اندازه‌ی کوچکشان به راحتی می‌توانند در سراسر خانه‌ی شما قرار بگیرند و به دستگاه‌هایتان سیگنال برسانند. در این شبکه‌ها معمولاً یکی از روترها نقش ایستگاه اصلی را دارد و بقیه در نقاط مختلف منزل قرار می‌گیرند. این روترها همگی به سادگی از طریق یک اپلیکیشن موبایلی که اجازه‌ی نظارت بر شبکه را به شما می‌دهد تنظیم می‌شوند. با کمک این برنامه حتی می‌توانید ببینید از چه سایت‌های بازدید شده و چه دستگاه‌هایی به شبکه‌ی شما متصل هستند.

 

۹. بهترین نقطه را برای روتر خود انتخاب کنید

 

 

روترها شاید زشت باشند، ولی این دلیل نمی‌شود که آن‌ها را پشت میز تلویزیون مخفی کنید. اگر می‌خواهید بهترین سیگنال را داشته باشید، باید آن‌ها را جایی بگذارید که دید باز داشته باشند و هیچ دیوار یا مانعی بر سر راهشان نباشد. اگر بهترین نقطه‌ی خانه‌ی شما جایی نیست که میز یا سطح مناسبی داشته باشد، می‌توانید آن را به دیوار وصل کنید. همیشه آنتن‌ها را به سمت بالا ببرید و خود روتر را هم تا جای ممکن در یک سطح بلند قرار دهید. نهایتاً مطمئن شوید که روتر در مرکز خانه باشد تا سیگنال به خوبی به همه‌ی قسمت‌ها برسد.

 

۸. کانال وایرلس را به درستی انتخاب کنید

 

 

اگر همسایه دارید، ممکن است سیگنال روتر آن‌ها با شبکه‌ی شما تداخل داشته باشید. روترهای وایرلس می‌توانند روی کانال‌های مختلفی کار کنند، بنابراین شما باید کانالی را انتخاب کنید که کمترین تداخل ممکن را داشته باشد. برای انجام این کار می‌توانید از ابزارهایی مثل Network Analyzer Lite یا WiFi Analyzer استفاده کنید.

 

۷. از شر تداخلاتی که از سایر دسگاه‌ها به وجود می‌آید خلاص شوید

 

 

فقط روترها نیستند که باعث تداخل در شبکه‌های یکدیگر می‌شوند. تلفن‌های بیسیم، مایکروویو و سایر دستگاه‌ها هم می‌توانند در این میان اختلال ایجاد کنند. خرید یک روتر دو بانده می‌تواند به حل این مشکل کمک کند، اما تلفن‌های بیسیمی هم هستند که روی سایر باندها کار می‌کنند. اگر نمی‌خواهید سخت‌افزار جدید بخرید، باید سعی کنید روتر را از این دستگاه‌ها دور کنید.

 

۶. با تقویت امنیت دست سارقین را از شبکه‌ی Wi-Fi خود کوتاه کنید

 

 

روش‌های زیادی برای محافظت کردن از شبکه‌های WiFi در برابر سارقین و هکرها وجود دارد. ولی معمولاً اگر از یک عبارت مناسب به عنوان گذرواژه‌ی خود استفاده کنید، شبکه‌ی شما تا حد زیادی ایمن خواهد بود.

 

مخفی کردن هم یکی از دیگر روش‌هایی است که به شما کمک می‌کند تا شبکه‌ی خود را دید بقیه پنهان کنید (البته افراد حرفه‌ای با استفاده از ابزارهای مناسب همچنان امکان پیدا کردن شبکه‌ی شما را دارند).

 

اگر شبکه‌ی وای فای شما دیده نشود، اکثر افراد دیگر نمی‌توانند به آن وصل شوند. با مخفی کردن SSID روتر می‌توانید دستگاه خود را پنهان و بقیه را مجبور کنید تا برای وصل شدن به شبکه حتماً به صورت دستی نام آن را وارد نمایند. برای انجام این کار باید به بخش تنظیمات SSID بروید.

 

در زمینه‌ی محافظت از گذرواژه هم، نام کاربری و گذرواژه‌ی پیشفرض روتر بلافاصله باید تغییر داده شود. به علاوه، برای شبکه‌ی خود باید از سیستم محافظتی WPA2 استفاده کنید. این سیستم رمزنگاری قدرتمندی دارد و امنیت آن از پروتکل‌های WPA یا WEP بهتر است.

 

۵. اپلیکیشن‌هایی که زیاد از شبکه استفاده می‌کنند را کنترل نمایید

 

 

اگر کسی در خانه‌ی شما دائماً ویدیو چت انجام می‌دهد، بازی آنلاین می‌کند، از تورنت دانلود می‌کند یا از سرویس‌هایی مثل نتفلیکس استفاده می‌نماید، این کارها می‌تواند باعث مصرف بخش عمده‌ای از پهنای باند شبکه شود و سرعت اینترنت را برای بقیه کم کند. خوشبختانه، شما می‌توانید با استفاده از چیزی به نام کیفیت سرویس (QoS)، پنهای باند را برای آن‌ها کم کنید. با QoS می‌توانید بین فعالیت‌ها اولویت‌گذاری نمایید تا کارهای مهم‌تر پهنای باند بیشتری داشته باشند.

 

۴. خودتان رنج شبکه‌ی Wi-Fi را افزایش دهید

 

 

اگر هنوز هم در بعضی از نقاط خانه سیگنال ندارید، با استفاده از ترفندهای دستی (DIY)، خودتان می‌توانید این رنج را افزایش دهید. یکی از این روش‌ها استفاده از یک قوطی فلزی خمیده است که با قرار گرفتن بر روی روتر می‌تواند به افزایش رنج سیگنال‌دهی دستگاه کمک کند. نتیجه‌ی کار خیلی چشمگیر نیست، ولی به اندازه‌ی همین تلاش اندک می‌توانید تا حد کمی سیگنال وای فای خود را تقویت کنید.

 

تقریباً همه‌ی روترها و کارت‌های شبکه، معمولاً آن‌هایی که آنتن قابل جداسازی دارند، با کمی هزینه و استفاده از یک آنتن جدا و کانکتورهای RP-SMA قابل تقویت هستند.

 

۳. با یک هک ساده سیگنال روتر را تقویت کنید

 

 

روش فوق العاده‌ی دیگری که برای افزایش رنج روتر وجود دارد این است که دستگاه را هک کنید و روی آن فرم‌ور DD-WRT نصب نمایید. با این کار نه تنها به کلی قابلیت امنیتی عالی دسترسی پیدا می‌کنید، بلکه می‌توانید قدرت ارسال سیگنال‌ها را هم افزایش دهید. البته این کار می‌تواند برای روتر خطرناک باشد، ولی اکثر آن‌ها با کمی افزایش توان مثلاً تا ۷۰ mW دچار مشکل نمی‌شوند، و از این طریق می‌توانید به مسافت‌های بیشتری دست پیدا کنید.

 

۲. از روترهای قدیمی به عنوان تقویت‌کننده استفاده کنید

 

 

اگر هیچ کدام از این روش‌ها کارساز نبود، باید از یک تقویت‌کننده استفاده کنید. این دستگاه‌ها چندان گران نیستند، اما اگر نمی‌خواهید هزینه‌ی اضافه بپردازید، می‌توانید یکی از روترهای قدیمی خود را با استفاده از فرم‌ور DD-WRT به تقویت‌کننده تبدیل کنید. به یاد داشته باشید که امکان دستیابی به سرعت روتر اصلی از طریق تقویت‌کننده وجود ندارد، ولی اگر سیگنال دریافتی در بخش‌هایی از منزل شما واقعاً کم است، می‌توانید از این روش استفاده کنید.

 

علاوه بر این با وصل کردن روترها به یکدیگر با استفاده از کابل اترنت، خودتان می‌توانید یک اکسس پوینت خانگی بسازید.

 

۱. یک برنامه‌ی زمانی مشخص برای راه‌اندازی مجدد روتر تنظیم کنید

 

 

اگر از جمله افرادی هستید که برای رفع مشکلات روتر مجبورند هر چند وقت یکبار دستگاه خود را ریبوت کنند، یک راه‌حل برای شما وجود دارد. البته می‌توانید دستگاه را بررسی کنید تا مطمئن شوید که گرمای بیش از حد، فرم‌ور قدیمی یا دانلود زیاد موجب این مشکلات نشده باشد، ولی روش ساده‌تر این است که روتر را طوری تنظیم کنید تا هر یک یا دو روز یکبار به طور خودکار ریبوت شود. انجام این کار به وسیله‌ی فرم‌ور DD-WRT یا صرفاً با کمک یک تایمر معمولی امکان‌پذیر است. وقتی کار تمام شد، دیگر لازم نیست نگران ریبوت کردن دستگاه باشید (خصوصاً اگر دستگاه با شما فاصله داشته باشد).

یک پیشنهاد متفاوت اما شدنی!

من مدت زیادی بود که با سرعت اینترنت مشکل داشتم و با توجه به اینکه راه های زیادی را تست می کردم اما در نهایت متوجه شدم که بهتر است که خدمات اینترنتی ام را مورد بررسی قرار دهم. این بار با افزایش سرعت از طریق سرویس ارائه دهنده سرعت، و البته کمی هزینه توانستم سرعت خود را تا حد راضی کننده بالا ببرم. هدف از این پیشنهاد این بود که گاهی تمام امکانات جور است اما نیاز به استفاده از منبعی بهتر مثل سرویس دهنده ای بهتر و حتی استفاده از سرویسی عالی تر دارید، تا بتوانید از کیفیت دانلود و آپلود و کاربری خوبی برخوردار باشید.

با انجام ترفندهای بالا، اکنون باید یک وای فای سریع‌تر، قابل اطمینان‌تر و امن‌تر داشته باشید. نظر شما چیست؟ آیا این روش‌ها برایتان مفید واقع شده است؟ شما روش دیگری در این رابطه می‌شناسید؟

 

منبع

مرورگرها دارای دانلودر داخلی هستند که به شما کمک می کنند فایل های مختلفی را دانلود کنید. این دانلودر ها پیش از دانلود به ویروسی بودن و مضر بودن فایل ها دقت می کنند. البته این ابزارها، با ابزارهای دسکتاپ نیز قابل مقایسه اند اما عملکرد همه آن ها در مرورگرهای متفاوت، یکسان نیست. 

گویا آی تی: مثلا کاربران فایرفاکس قادر خواهند بود هر وقت که بخواهند عملیات دانلود را متوقف کنند و دوباره آن را از سر گیرند اما برای کاربران کروم این قابلیت در دسترس نیست.

زمانی که فایلی شروع به دانلود شدن می کند ممکن است تمام پهنای باند شما را در بر گیرد. در چنین شرایطی اگر وضعیت خاص پیش بیاید شما نمی توانید دانلود را متوقف کنید و کار خود را انجام دهید.

تنها روش مقابله با این مشکل این است که سرعت دانلود و وضعیت دانلود را کمی دست کاری کنیم. در این مقاله روش انجام این کار را به شما می اموزیم:

روش کار:

استفاده از این روش برای تنظیمات لازم، اصلا مضر نیست و با انجام آن نیازی به تعلیق کارها نیست. در چنین شرایطی بهتر است که یک پروفایل جدید کروم بسازید و تنظیمات را روی ان اعمال کرده و در نهایت، به سادگی تمام  دانلود ها را از طریق آن انجام دهید.

خب حالا چکار کنیم؟

ابتدا وارد مرورگر کروم شده و یک تب جدید را باز کنید و دکمه  F12  را بزنید.

با انجام این کار، ابزارهای توسعه دهنده وب را باز می کنید که در انتهای مرورگر نمایش داده می شود. این بخش دارای تب های مختلفی است که باید از میان آن ها Network را انتخاب کنید:

وقتی در موقعیت این تب قرار گرفتید، دو سطر مشاهده می کنید که هر کدام حاوی منوهایی است. در سطری که عبارت  Online وجود دارد، روی این گزینه کلیک کنید و منوی کشویی را باز کنید. در این بخش گزینه های مختلفی قابل تنظیم شدن هستند که از میان آن ها ما با fast 3G و  slow 3G کار داریم. این ها گزینه هایی برای تست کردن هستند. لازم است که در این مرحله نیاز به شخصی سازی شبکه دارید بنابراین روی گزینه add کلیک کنید:

با این کار یک پنل جدید به عنوان  Network Throttling Profiles باز می شود. البته فضای موجود در اولین تجربه خالی است. کافی است روی دکمه Add custom profile…’  کلیک کنید

در این جا صفحه ای باز می شود که مطابق عکس زیر لازم است که نامی برای آن انتخاب کنید. در ثانی می توانید سرعت دانلود و آپلود را هم مشخص کنید. حتی می توانید سرعت آپلود را مشخص نکرده اما وضعیت سرعت دانلود را به صورت کیلو بیت بر ثانیه مشخص کنید:

حالا پنل بالا را ببندید و دوباره به تب Network بروید و از منوی باز شونده online پروفایلی را که ایجاد کرده اید مشاهده و آن را انتخاب کنید.

بعد از این می توانید دانلود را شروع کنید و این کار در بازه تنظیماتی انجام خواهد شد که شما همین حالا آن را شخصی سازی کرده اید.

حذف این محدودیت

زمانی که شما این محدودیت میزان سرعت دانلود را مشخص کردید، می توانید با بستن تب مورد نظر محدودیت را بردارید. این محدودیت در حقیقت امر، تنها برای یک تب یا همان تبی که آن را تنظیم کرده اید قابل استفاده است و روی دیگر تب ها در حال حاضر تاثیر نمی گذارد.

اگر نیاز دارید تب را نگهداری کنید، و سرعت را به حالت اولیه برگردانید کافی است که از مسیر های یاد شده نمایه پروفایل را تغییر دهید.

به محض بستن این تب، تنظیمات شما پاک می شود و سرعت دانلود مثل آن چه که از قبل بوده، تنظیم خواهد شد.

توصیه می شود به هنگام نیاز به پهنای باند یا زمانی که افراد مختلفی در حال استفاده از پهنای باند هستند از این روش استفاده کنید. در این باره تجربیات خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

منبع:  addictivetips.com

 

با افزایش تعداد دستگاه‌ها و تجهیزاتی که قادر به استفاده از اینترنت هستند، محافظت از این دستگاه‌ها در برابر هکرها اهمیت زیادی پیدا می‌کند. متاسفانه، خیلی از این دستگاه‌های غیرکامپیوتری و غیرموبایلی – از دستشویی‌های هوشمند تا یخچال‌ها و سیستم‌های هشدار – از ابتدا با در نظر گرفتن امنیت ساخته نشده‌اند.

گویا آی تی: بنابراین کسی که یکی از این دستگاه‌ها خریده چه کار می‌تواند بکند؟ وقتی صحبت از اینترنت چیزها و خانه‌های متصل به اینترنت می‌شود، بهترین کار این است که شبکه‌های خانگی را ایمن کنیم. برای تلویزیون‌های هوشمند آنتی ویروس وجود ندارد، ولی با کمک شبکه‌ی Wi-Fi می‌توانید از دستگاه خود محافظت کنید و اجازه ندهید آن را به سادگی هک کنند.

ریسک‌های اینترنت چیزها

 

اینترنت چیزها عبارت معروفی است که به دستگاه‌ها و تجهیزات عادی مثل ترموستات‌ها، اتومبیل‌ها و یخچال‌هایی اشاره دارد که به اینترنت وصل می‌شوند. این موضوع شامل دستگاه‌های پوشیدنی نظیر دست‌بندهای سلامتی یا گوگل گلس هم می‌باشد. بر اساس تخمین‌هایی که توسط شرکت تحلیلی بین المللی Data Corp زده شده، ارزش بازار دستگاه‌های اینترنت چیزها تا سال ۲۰۲۰ به ۷.۱ تریلیون دلار می‌رسد.

 

وصل کردن دستگاه‌های عادی به اینترنت ایده‌ی جذابی به نظر می‌رسد، ولی جی‌دی شری (JD Sherry)، معاون بخش فناوری و راهکارهای شرکت تولیدکننده‌ی آنتی ویروس Trend Micro که مقر آن در شهر توکیو قرار دارد هشدار داده که کاربران باید از ریسک‌های آن آگاه باشند.

 

شری گفت: «هیچ کس درهای خانه‌اش را باز نمی‌گذارد. در مورد سایر وسایل متصل به شبکه هم باید به همین شکل فکر کنید.»

 

برای مثال، بندهای سلامتی که موقعیت جغرافیایی کاربر را ثبت می‌کنند در صورت هک شدن اطلاعات حساسی را در اختیار هکرها قرار خواهند داد. همین مسئله در مورد سیستم‌های هشداری که از طریق اپلیکیشن‌های روی موبایل در دسترس هستند هم صادق است. دزدها با دستیابی به این اطلاعات می‌توانند از زمان‌هایی که ساکنین در خانه حضور ندارند آگاه شوند و به سرقت بپردازند.

 

بر اساس نظرسنجی که توسط شرکت Fortinet بر روی ۱۸۰۱ نفر از مالکان خانه‌های هوشمند در ۱۱ کشور مختلف انجام شده، با خوشحالی می‌توان گفت که خیلی از مردم حداقل یکبار به محافظت از اطلاعات خود فکر کرده‌اند.

 

در نظرسنجی «اینترنت چیزها: خانه‌های متصل به اینترنت» که نتایج آن در ماه ژوئن منتشر شد، ۷۰ درصد از شرکت‌کنندگان گفتند خیلی زیاد یا تا حدی درباره‌ی سرقت اطلاعات خود نگران هستند.

 

محافظت از محیط

دستگاه‌های اینترنت چیزها چه چیز مشترکی دارند؟ همگی آن‌ها به نوعی به یک شبکه وصل هستند. زیرساخت‌های شبکه‌ای چیزی است که امکان استفاده از اینترنت چیزها را فراهم کرده، و هر چه تعداد بیشتری از دستگاه‌ها آدرس‌های پروتکل اینترنت بیشتری می‌گیرند، اهمیت پایبند ماندن به اصول امنیت شبکه بیشتر می‌شود.

 

کریستوفر مارتین‌کَوج (Christopher Martincavage)، مهندس ارشد فروش شرکت امنیتی SilverSky گفت: «قسمت غم‌انگیز ماجرا این است که محافظت از این دستگاه‌ها به خودی خود تقریباً غیرممکن است. مصرف‌کنندگان باید با تمرکز بر محیط اصول اساسی را رعایت کنند.»

 

شری با پذیرش این که کاربران در معرض خطر خواهند بود، اضافه کرد کاربران باید دسترسی‌ها را تا جای ممکن ببندند و به استفاده از محافظت هویتی روی بیاورند.

 

وی گفت: «اینترنت چیزها به این معنا نیست که فقط متصل شوید و کار تمام است.»

 

تصویر ۳

 

چگونه خانه‌های هوشمند خود را ایمن‌تر کنیم

 

در ادامه به ذکر نکاتی برای محافظت از شبکه‌های خانگی و گجت‌هایی که به این شبکه‌ها متصل هستند می‌پردازیم.

 

شبکه‌ی بیسیم را ایمن کنید. خیلی‌ها هنوز از پروتکل قدیمی محرمانگی معادل سیمی (WEP) استفاده می‌کنند، ولی این پروتکل ضعیف و به راحتی قابل نفوذ است. مطمئن شوید که شبکه‌ی بیسیم شما مجهز به پروتکل WPA2 باشد و در کنار آن از یک گذرواژه‌ی قوی و پیچیده استفاده کنید.

 

برای شبکه‌ی Wi-Fi خود یک نام مبهم انتخاب کنید، نامی که حاوی اطلاعات شخصی شما برای سوء استفاده در روش‌های مهندسی اجتماعی نباشد. برای نمونه، اسم خودتان را روی آن نگذارید. در عوض، یک نام تصادفی مثل FBI Surveillance Van بگذارید.

 

دسترسی مهمان به شبکه را به طور کامل غیرفعال کنید و نسبت به کسانی که به شبکه‌ی شما وصل می‌شوند هشیار باشید.

 

اگر روتر شما امکان تنظیم چند SSID را دارد، دو شبکه‌ی Wi-Fi مختلف بسازید. تری فورد (Trey Ford)، استراتژیست امنیتی شرکت Rapid7 پیشنهاد می‌کند که یک شبکه را برای کامپیوترها، تبلت‌ها و تلفن‌های هوشمندی که با آن‌ها کارهای بانکی، خرید و سایر فعالیت‌های متداول اینترنتی انجام می‌دهید بگذارید، و دیگری را فقط به دستگاه‌های هوشمند اختصاص دهید.

 

مدیریت صحیح از گذرواژه‌ها ضروری است. نه تجهیزات شبکه (مثل روتر و سوئیچ) و نه گجت‌های نوظهور (مثل تلویزیون‌های هوشمند) نباید از گذرواژه‌های پیشفرض استفاده کنند. گذرواژه‌ی مدیریتی آن‌ها را به یک عبارت قوی و پیچیده تغییر دهید، و این کار را هر چند وقت یکبار تکرار کنید. در صورت امکان نام کاربری هم باید عوض شود تا هکرها دشوارتر بتوانند از روش‌هایی مثل Brute-Force برای ورود به آن‌ها استفاده کنند.

 

از فایروال استفاده کنید. چه به صورت تجهیزات جداگانه، و چه به عنوان نرم‌افزاری که با خود روتر ارائه شده، از فایروال استفاه کنید تا بتوانید ارتباطات ورودی را محدود نمایید.

 

مارتین‌کوج می‌گوید: «هر خانه‌ای که به اینترنت متصل است باید یک فایروال داشته باشد.»

 

در دفترچه‌ی راهنما یا وبسایت اکثر دستگاه‌های IoT اطلاعات مربوط به پورت‌ها، پروتکل‌های شبکه و آدرس‌های IP مورد استفاده نوشته شده است. فایروال را طوری تنظیم کنید که ترافیک را فقط از همان پورت‌ها عبور دهد. با این کار از اقدامات مخرب بر روی سایر پورت‌ها جلوگیری می‌شود.

 

مارتین‌کوج می‌گوید: «اگر دستگاه‌ها نیازمند دسترسی گسترده به، یا از، اینترنت بودند حواستان باشد!»

 

اگر تعداد دستگاه‌های متصل شما زیاد است، از تجهیزات مدیریت تهدید یکپارچه (UTM) استفاده کنید. مارتین‌کوج می‌گوید این سیستم‌ها شناسایی نفوذ و پیشگیری از این موارد را برعهده می‌گیرند، گذرگاه اینترنت را مدیریت و برای شبکه‌ی شما نقش آنتی ویروس را بازی می‌کنند.

 

مارتین‌کوج می‌گوید یک UTM خوب – قیمت مدل‌های تجاری کوچک از ۳۰۰ دلار شروع می‌شود – امضا و تدابیر مقابله‌ای خاصی را برای شناسایی و متوقف‌سازی نقاط ورودی رایجی که توسط مهاجمان مورد استفاده قرار می‌گیرد به کار می‌برد.

 

نکات امنیتی فراتر از شبکه

 

بعد از این که شبکه را امن کردید، تک تک دستگاه‌های IoT را بررسی کنید. ببینید هر دستگاه دارد چه کار می‌کند. در صورت عدم نیاز دسترسی‌های مدیریتی ِاز راه دور و سایر ابزارهای قدرتمند شبکه‌ای را غیرفعال کنید.

 

اگر در خودروی شما قابلیت وصل شدن به فیسبوک وجود دارد و از آن استفاده نمی‌کنید، اطلاعات ورود خود را به آن ندهید.

 

تا جایی که ممکن است روی موبایل‌هایی که با آن‌ها به کنترل دستگاه‌های IoT می‌پردازید از نرم‌افزارهای امنیتی استفاده کنید. اگر مهاجمان به جای هک مستقیم دستگاه بتوانند با کمک یک اپلیکیشن مخرب اندرویدی به سیستم بازکننده‌ی درب گاراژ یا ترموستات هوشمند شما دست پیدا کنند، حتماً راه ساده‌تر را انتخاب خواهند کرد.

 

به طور منظم در وبسایت سازندگان دستگاه‌ها به دنبال به‌روز رسانی‌ها بگردید، چون اکثر این شرکت‌ها در وصله دادن برای آسیب‌پذیری‌ها و انتشار آپدیت‌ها کند هستند. همه‌ی به‌روز رسانی‌ها را فوراً نصب کنید. به‌روز رسانی فرم‌ور دستگاه‌ها به خصوص برای تجهیزات اساسی مثل فایروال‌ها و روترها از اهمیت بسیاری برخوردار است.

 

به برندها توجه کنید. به گفته‌ی مارتین‌کوج مصرف‌کنندگان انتظار دارند سازندگان دستگاه‌های هوشمند قدم‌های صحیحی در راه ایمن‌سازی پلتفرم‌شان بردارند. اما اگر سازندگان امنیت را جدی نگیرند، یا ادعا کنند که لایه‌های زیرین پلتفرم نفوذناپذیر است، باید نگران باشید. او می‌گوید برندهای شناخته شده این گونه شهرت خود را در معرض خطر قرار نمی‌دهند.

 

اوضاع بهتر خواهد شد

 

جان مدیسون (John Maddison) معاون بخش بازاریابی شرکت Fortinet گفت شرکت‌ّهای امنیتی به خوبی از تهدیدات مربوط به دستگاه‌های اینترنت چیزها آگاه هستند و در حال طراحی ویژگی‌ها و محصولات جدید از جمله احراز هویت با ارتباط از راه دور، شبکه‌های خصوصی مجازی بین کاربران و خانه‌هایشان، محافظت در برابر بدافزارها و بات‌نت‌ها و ارتقای امنیت اپلیکیشن‌هایشان هستند.

 

در نظرسنجی Fortinet حدود ۴۰ درصد شرکت‌کنندگان گفتند حتماً پای روترهای جدیدی که از نظر امنیتی برای دستگاه‌ّهای اینترنت چیزها بهینه شده باشند پول خواهند داد، و ۴۷ درصد هم گفتند که ممکن است این کار را بکنند. بیش از ۵۰ درصد آن‌ها گفتند که بابت افزایش قابلیت‌های امنیتی برای دستگاه‌هایشان به شرکت‌های سرویس‌دهنده‌ی اینترنت پول خواهند داد.

 

مارتین‌کوج گفت: «با بالاتر رفتن تعداد دستگاه‌های هوشمند، پیش‌بینی می‌کنم در وضعیت امنیت دستگاه‌های کاربران شاهد انفجاری باشیم که به کاربر خانگی اجازه می‌دهد تا با کمترین پیکربندی شبکه‌ی خود را ایمن کند.»

 

حملات علیه دستگاه‌های اینترنت چیزها هنوز قریب الوقوع نیست. مجرمان سایبری برای هک کردن دستگاه‌های IoT وارد شبکه‌ها نشده‌اند، هیچ بدافزاری هم آماده‌ی این نیست که اطلاعات شخصی شما را از یخچال یا دستگاه‌های سلامتی‌تان بدزدد.

 

با این وجود اینترنت چیزها هنوز به حیطه‌ی جریان اصلی وارد نشده است. درخواست برای دستگاه‌های متصل به اینترنت در حال حاضر توسط متقاضیان ابتدایی مطرح می‌شود، و شری معتقد است که تا تقاضای عمومی هنوز ۱۸ تا ۲۴ ماه فاصله داریم.

 

در نظرسنجی Fortinet، ۶۱ درصد شرکت‌کنندگان آمریکایی گفتند خانه‌های هوشمند تا پنج سال آینده فراگیر خواهد شد. صرف نظر از این که نقطه‌ی عطف ماجرا چه زمانی رقم بخورد، شکی نیست که مجرمان برای استفاده از آسیب‌پذیری‌ها آماده خواهند بود.

 

مدیسون گفت: «نبرد برای اینترنت چیزها تازه آغاز شده است. پیروز نهایی سازندگانی خواهند بود که موازنه‌ی قابل قبولی از امنیت، حریم خصوصی، قیمت و کارآمدی را ارائه کنند.»

 

منبع