چرا بازگشت نوکیا به دنیای گوشی‌های هوشمند ایده جالبی نیست؟!

 

nokiaهنگامی که نام گوشی هوشمند به گوش‌مان می‌خورد، ناخودآگاه اسم چند کمپانی بزرگ این صنعت مانند اپل، سامسونگ، موتورولا، ال‌جی، اچ‌تی‌سی، سونی و … به ذهنمان خطور می‌کند. اگر در سال ۲۰۱۲ بودیم مطمئنا یکی از این نام‌ها نوکیا بود، اما عوامل متعدد باعث شده که این شرکت خوش آوازه فنلاندی با ۱۴ سال سلطنت بر بازار گوشی‌های همراه، تاج و تخت خود را واگذار کند. با وجود خرید کسب و کار موبایل نوکیا توسط مایکروسافت، هنوز هم بسیاری از طرفداران این برند محبوب به بازگشتی شکوهمند امید دارند. اگر شما هم جز این دسته هستید، باید بگوییم رویا شما به واقعیت تبدیل خواهد شد. طبق قرارداد منعقد شده بین مایکروسافت و نوکیا، فنلاندی‌ها تا سه ماهه چهارم سال ۲۰۱۶ نمی‌توانند به تولید هیچ گوشی (چه هوشمند، چه غیر هوشمند) مشغول شوند. بنابراین پس از پایان سال جاری میلادی نوکیا دوباره فرصت بازگشت به دنیای موبایل را خواهد داشت، اما آیا با شرایط فعلی و ظهور رقبای قدرتمندی مانند شیائومی، میزو، هوآوی و چندین شرکت دیگر، می‌توان به موفقیت دوباره نوکیا امیدوار بود؟!

nokia-lumia-1020-(1)

با بررسی آخرین فعالیت‌های نوکیا در قلمرو اسمارت فون‌ها، می‌توان گفت تنها چیزی که از سری لومیا برای این شرکت حاصل نشد، موفقیت است! استفاده از ویندوزفون باعث شد تا حتی سخت افزار و دوربین‌های قدرتمندی که در برخی مدل‌ها به کار رفته نادیده گرفته شود و سهم نوکیا از بازار روز به روز کاهش یابد. در حالی که نوکیا با سماجت‌های احمقانه خود ویندوزفون را  کشتی نجاتی می‌دید، رقبایی مانند سامسونگ و اپل از این موقعیت نهایت استفاده را کرده و سهم بیشتری از بازار را تصاحب کردند.

این شرکت تا پیش از فروش بخش موبایل خود به ردموندی‌ها وضعیت نابه سامانی داشت، در واقع اگر بخواهیم واقع بینانه بگوییم، قافیه را باخته بود. حال اوضاع برای بازگشت نوکیا دشوارتر هم شده، در این مدت به لطف استفاده از اندروید بسیاری از شرکت‌های کوچک و نوپا توانستند سهمی از بازار موبایل برای خود دست و پا کنند و حالا در حال توسعه و تولید محصولاتی قدرتمند هستند. با این اوصاف، وارد شدن به این حوزه بسیار سخت می‌شود، این وضعیت حتی شرکت‌های صاحب نامی مانند سونی و اچ‌تی‌سی را هم دچار مشکل کرده است.

جاده پر فراز و نشیب پیش روی نوکیا

The-Nokia-C1-is-inspired-by-the-Nokia-N1مدتی است که شایعاتی از تولید یک گوشی هوشمند اندرویدی با نام نوکیا C1 منتشر می‌شود. هنوز واضح نیست شایعات پیرامون این گجت مرموز صحیح است یا طرفداران نوکیا سعی دارند آرزوی خود را در قالب کانسپت‌ها و رندرها به واقعیت تبدیل کنند. در هر صورت، نمی‌توان این حقیقت را نادیده گرفت که نوکیا برای ورود به قلمرو اندروید با مشکلاتی مواجه است. شرایط در دنیای اندروید با آن چه نوکیا در ویندوزفون تجربه کرده متفاوت است. نوکیا در تولید گوشی‌های ویندوزی یکه تاز بود و تنها رقیبان او گوشی‌های ویندوزی اچ‌تی‌سی و سامسونگ بودند که البته چندان هم مورد استقبال قرار نگرفتند.

نوکیا باید نرم افزار و ویژگی‌های متفاوتی را برای دستگاه‌های خود توسعه دهد که با توجه به شرایط مالی حال حاضر این شرکت، صرف هزینه برای این کار دشوار است. اگر چه نوکیا می‌تواند اندروید خام را در گوشی‌های خود استفاده نماید، اما در این صورت کاربران تفاوتی بین گوشی نوکیا و نکسوس‌های گوگل احساس نخواهند کرد و با توجه به پشتیبانی نرم افزاری مناسب گوگل از سری نکسوس، عقل حکم می‌کند که به سراغ نوکیا نرویم! بنابراین، وجود یک پوسته مناسب و یا ویژگی‌های نرم افزاری جالب در گوشی اندرویدی نوکیا ضروری است.

چه خوشتان بیاید چه نیاید، رابط اختصاصی سامسونگ یا همان تاچ ویز یکی از بهترین و کامل‌ترین‌ها در بین رابط‌های کاربری است که از عوامل موفقیت سری گلکسی هم محسوب می‌شود. چیزی که سامسونگ را متمایز می‌کند، امکانات و ویژگی‌های متعددی است که در تلفن‌های خود جای داده است (البته این کار سامسونگ همیشه موافقان و مخالفان بسیاری داشته و ما ترجیح می‌دهیم قضاوت را به خود شما بسپاریم). در واقع می‌توان گفت سامسونگ و اندروید هر دو در پیشرفت یک‌دیکر نقش داشته و مکمل همدیگر هستند. اگر نوکیا بخواهد دوباره بر تخت پادشاهی اسمارت فون‌ها بنشیند و یا نام خود را در میان سازندگان بزرگ گوشی‌های هوشمند ثبت کند، باید از چنین راهی (راهی که سامسونگ در پیش گرفته) پیروی کند. سایر شرکت‌‌ها هم توانسته‌اند با صرف زمان و با استفاده از بازخوردهای کاربران خود نرم افزار خود را در کنار سخت افزار ارتقا دهند که از این میان می‌توان به رابط Sense شرکت اچ‌تی‌سی و UX ال‌جی اشاره کرد.

رقبای سرسخت

nexus-6p-12مشکل دیگر برای تلفن‌های اندرویدی نوکیا به خارج از این کمپانی و به رقبا مربوط است، به خصوص رقبایی مانند موتورولا و هوآوی که با عرضه محصولات رده بالا و با قیمت رقابتی جایی برای عرض اندام سایر شرکت‌ها در حوزه گوشی‌های اقتصادی اند. برای نمونه می‌توان به نکسوس 6P که همکاری گوگل و هوآوی است و همچنین گوشی‌های سری موتو X، موتو G و موتو E شرکت موتورولا اشاره کرد. با این وجود، نوکیا برای حضور پر قدرت در بازار و همچنین به خطر انداختن جایگاه شرکت‌هایی مانند هواوی و موتورولا باید دست به جیب شده و بر روی محصولی با کیفیت و با نرم افزاری متفاوت و مشخصات سخت افزاری وسوسه کننده ولی با قیمت مناسب تمرکز کند. البته با وجود گوشی‌های اقتصادی و قدرتمندی که شرکت‌هایی با شرایط مالی مناسب، مانند شیائومی وارد بازار می‌کنند، این بار هم نوکیا با مشکل مواجه خواهد شد.Motorola-Moto-X-Style-(3)Xiaomi-Redmi-Note3-3

راه دیگری که پیش روی نوکیا قرار دارد، ورود به رده محصولات پریمیوم است، تلفن‌هایی با بالاترین استانداردهای روز و البته قیمت بالا. اما شاید رقابت در این حوزه سخت‌تر هم باشد.

سامسونگ در سال ۲۰۱۵ از گوشی‌های گلکسی S6، گلکسی S6 Edge، گلکسی نوت 5 و گلکسی S6 Edge پلاس رونمایی کرد که همه در رده گوشی‌های پریمیوم قرار می‌گیرند و قیمت بالایی دارند. کره‌ای‌ها در سال ۲۰۱۶ هم همین راه را ادامه داده‌اند و تا به حال گوشی‌های گلکسی S7 و S7 Edge را معرفی کرده‌اند که با فروش بی‌نطیر خود شگفتی آفرین شدند. به نظر می‌رسد سامسونگ در این بخش بسیار حساب شده و با برنامه پیش می‌رود و موفقیت‌هایش روز به روز بیشتر نمایان می‌شود.galaxy-s7-s7-edge

با این حساب تا زمانی که غول‌هایی مانند سامسونگ هر ساله برای کسب سهم بیشتر از بازار تلاش خود را افزایش داده و با تمام توان به جلو می‌روند، راه برای شرکتی مانند نوکیا که می‌خواهد از صفر شروع کند و در واقع فقط تجربه و آوازه سابق را به عنوان توشه راه با خودش همراه دارد، بسیار دشوار خواهد بود. به علاوه نوکیا باید پیش از سامسونگ و اپل رقبایی مانند اچ‌تی‌سی، ال‌جی و سونی را کنار بزند.

آن چه مسلم است نوکیا هنوز یک برگ برنده دارد که به آن امیدوار است: نام و اعتبار سابق! با توجه به سابقه درخشان نوکیا و ۱۴ سال صدرنشینی این کمپانی فنلاندی در بازار موبایل و البته خاطراتی که همه ما با گوشی‌های ساخت این شرکت داشتیم، می‌توان گفت که حداقل نوکیا نیاز به تلاش برای شناساندن خود ندارد. اما در طرف دیگر باید گفت که بلک‌بری هم مانند نوکیا شرکتی پرآوازه است که برای بقا دست به دامن اندروید شده و با وجود پیشرفت نسبت به گذشته، در قلمرو تولید کنندگان اندرویدی شرایط مناسبی ندارد.

راه حل چیست؟!

در پایان یک بار دیگر می‌گوییم که نوکیا برای موفقیت باید بر چند عامل متمرکز شود: نرم افزار و رابط کاربری با امکانات متفاوت و کاربردی، طراحی منحصر به فرد گوشی، سخت افزار قدرتمند، قیمت مناسب و یا سپردن تولیدات برند خود به دیگران مانند آن چه در ساخت و عرضه تبلت N1 اتفاق افتاد. با این موارد می‌توان امید داشت که اگر نوکیا موفق هم نشود، حداقل از جایگاه فعلی خود هم نزول نمی‌کند.Nokia-N1-Android-tablet-(8)

دلیلی که باعث شد تا نوکیا در سال ۲۰۱۳ بخش موبایل خود را به مایکروسافت بفروشد، این بود که  این کار به نوکیا فرصت و منابع مالی کافی برای بازیابی خود را می‌داد. در واقع این بهترین تصمیمی بود که می‌شد در آن زمان گرفت. دوری از میدان رقابت و واگذار کردن جنگ به سایر شرکت‌ها باعث شد تا نوکیا بتواند به اوضاع مالی خود سر و سامان بدهد و حال با اوضاع بهتری دست به کار شود.

حالا نظر شما چیست؟ بازگشت نوکیا با یک تلفن اندرویدی اقتصادی؟! تولید یک پرچم‌دار؟! یا تولید محصولات این برند توسط شرکت‌های دیگر؟! بهترین راه برای کمپانی محبوب فنلاندی چیست؟!

نوشته چرا بازگشت نوکیا به دنیای گوشی‌های هوشمند ایده جالبی نیست؟! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

آینده ویندوز ۱۰ موبایل در حاله‌ای از ابهام!

 

در ۳۰ سپتامبر سال ۲۰۱۴، دنیای فناوری شاهد تولد ویندوز ۱۰ بود، رستاخیز مایکروسافت پس از ویندوز نه چندان موفق ۸ و نشانی از نرم‌افزار آینده این شرکت!

نکته مهمی که مدیران مایکروسافت روی صحنه به آن اشاره کردند، این بود که با معرفی این نسخه از ویندوز سعی دارند اکوسیستم جامعی برای رایانه‌های دسکتاپ، لپ‌تاپ‌ها، تبلت‌ها، ایکس باکس و گوشی‌های هوشمند ارایه کنند.Windows-10_Product-Family-770x380 علی‌رغم این حقیقت که ویندوزفون هیچگاه نتوانست با سیستم‌ عامل‌های اندروید و iOS رقابت کند، ویندوز ۱۰ موبایل امید را در دل ردموندی‌ها زنده کرد، به ویژه در رابطه با کاربرانی که بازدهی بیشتری برای این شرکت دارند. گرچه اوضاع آنگونه که مایکروسافت انتظار داشت پیش نرفت و با توجه به کنفرانس بیلد امسال (کنفرانس سالانه توسعه دهندگان مایکروسافت) که به بخش موبایل این شرکت توجه نشد، به نظر می‌رسد ویندوز ۱۰ موبایل بازی را باخته است.

terry-myersonدر این کنفرانس که حدود دو هفته پیش برگزار شد، درباره موضوعات مهمی مانند هوش مصنوعی، واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، ربات‌ها و آینده ویندوز ۱۰ صحبت شد، اما پس از حدود یک ساعت از ارایه نکات کلیدی، تنها کمی به دستگاه‌های ۴ اینچی هم توجه شد. اخیرا تری مایرسون، مدیر بخش ویندوز، اعلام کرد که مایکروسافت امسال بر روی ویندوز موبایل متمرکز نخواهد بود و دلیل این اقدام را هم میزان کم کاربران و عدم استقبال توسعه دهندگان دانست. در عوض این مدیر ارشد توجهات را به اهمیت هدست واقعیت افزوده هولولنز و پلتفرم گیمینگ ایکس باکس جلب کرد.

مایکروسافت درباره شکست پلتفرم موبایلی‌اش حقیقت را پذیرفته، به خصوص پس از این که در مدت یک سال، بیش از نصف سهم خود از بازار را از دست داد. در سال ۲۰۱۴ سهم مایکروسافت از بازار گوشی‌های هوشمند ۲.۸ درصد بود اما این میزان در سال ۲۰۱۵ به ۱.۱ درصد رسید. با این حساب، اگر نادلا مدیری زیرک باشد و افت پلتفرم خود را ببیند، هوشمندانه‌ترین تصمیم این است که جایگاه خود را در سیستم عامل‌های رقیب تثبیت کند. این دقیقا کاری است که ساتیا نادلا، مدیر عامل فعلی مایکروسافت بر آن تاکید دارد.Nadella

officedroidاهالی ردموند علاوه بر توسعه اپلیکیشن‌های اندروید و iOS، شرکت‌های نرم‌افزاری مرتبط با این پلتفرم‌ها را هم به مالکیت خود در آورده‌اند. برخی از این اپ‌ها در نوع خود یکی از بهترین‌ها هستند: آفیس، وان درایو، وان نوت، تقویم Sunrise، اسکایپ، Wunderlist، کیبورد Swiftkey، لانچر Arrow، اوت لوک، Next lock screen و Translator. البته تعدادی برنامه دیگر هم هستند که هنوز به این حد از محبوبیت نرسیده‌اند.

در جریان کنفرانس بیلد، این شرکت اعلام کرد که دستیار صوتی‌اش یعنی کورتانا، در تعامل عمیق‌تر با اندروید، نوتیفیکیشن‌های گوشی‌های اندرویدی را روی ویندوز ۱۰ رایانه شما به نمایش خواهد گذاشت که این امر باعث تمایل بیشتر کاربران به استفاده از این دستیار هوشمند و سرویس‌های این شرکت در پلتفرم‌ اندروید می‌شود.VLS_8972.0.0

تصمیم نادلا مبنی بر ارایه سرویس‌ها و اپلیکیشن‌های مایکروسافت برای دو سیستم عامل محبوب اندروید و iOS بسیار هوشمندانه است و حتی اگر ویندوز ۱۰ موبایل به طور کامل کنار گذاشته شود، باز هم مایکروسافت می‌تواند به حضور خود در دنیای تلفن‌های هوشمند ادامه دهد، شاید حتی قدرتمندتر از زمانی که پلتفرم اختصاصی خود را داشت.

نوشته آینده ویندوز 10 موبایل در حاله‌ای از ابهام! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

هواوی P9؛ رمز موفقیت یا مسیری اشتباه؟!

 

huawei-p9-launch-london-12

لندن در 6 آوریل میزبان مهمانی بزرگ بود، P9 اسمارت‌فونی که حال به اندازه بلند پروازی سازنده‌اش هواوی قد کشیده است. شروعی قدرتمند برای پیوستن هواوی به جمع بزرگان تاریخ تلفن‌همراه؛ هواوی در P9 ریسکی بزرگ را به جان خرید، افزایش قیمت این محصول تا حد محصولات کمپانی‌های بزرگی هم‌چون اپل و سامسونگ نشان‌گر سیاست‌های جدید این کمپانی چینی است. P9 یک شروع است، شروعی تازه برای هواوی تا از این پس این کمپانی به جمع تولیدکنندگان اصیل بپیوندد. مطمئنا این تغییر سیاست سال‌هاست که توسط هواوی برنامه‌ریزی شده است اما بازهم برای اجرا پذیرفتن خطری بزرگ را طلب می‌کند، خطری که سازندگان به نامی هم‌چون سونی و اچ‌تی‌سی مدت‌هاست با آن دست و پنجه نرم می‌کنند، اما هواوی برای رسیدن به این هدف مسیری متفاوت را طی کرد، بنابراین ممکن است نتیجه نهایی برای این کمپانی متفاوت‌تر از سایرین باشد.

Huawei

سومین تولیدکننده بزرگ تلفن‌همراه بودن لقب بزرگی است؛ خصوصا برای کمپانی هم‌چون هواوی که عمری کوتاه را در این صنعت دارد، مطمئنا دست‌یابی به این جایگاه نیاز به برنامه‌ریزی‌های گسترده‌ای دارد و این موضوع به خوبی توان مدیریتی و سیاسی این کمپانی را به نمایش می‌گذارد. اسفند ماه بود که خبری مبنی بر برنامه‌ریزی این کمپانی برای دست‌یابی به رتبه نخست تولیدکننده تلفن‌همراه در جهان، منتشر شد؛ شاید در آن زمان به این خبر به دیده‌ اغراق نگاه می‌کردم اما با معرفی هواوی P9 دریافتم تصمیم هواوی برای دست‌یابی به این جایگاه کاملا جدی است.

ascend-p6-huawei

هوای اسند P6 با قیمت 600 دلار معرفی شد و این جزیی از اولین قدم‌های هواوی به سمت بزرگ شدن بود، P6 اسمارت‌فونی زیبا و با کیفیت بود و دیگر محکوم به ارزان بودن نبود، از آن به بعد هرساله قیمت محصولات پرچم‌دار هواوی افزایش یافت تا اینکه در P9 شاهد قیمت 850 دلاری هستیم. مطمئنا این افزایش قیمت تعداد فروش این محصول را کاهش می‌دهد و حتی ممکن است امسال شاهد کاهش فروش محصولات هواوی از نظر تعداد باشیم؛ اما میزان درآمد کسب شده توسط اپل نشان می‌دهد همیشه سیاست “سود کم‌تر، فروش بیش‌تر” پاسخ‌گو نیست، هواوی نیز این موضوع را دریافته و قرار است از این به بعد در فروش کم‌تر سودی بیش‌تر را کسب کند. همان‌طور که در ابتدای متن خواندید هرچند این سیاست برای کمپانی‌هایی هم‌چون اپل و سامسونگ پاسخ‌گو بوده اما ممکن است برای هواوی کارساز نباشد و این کمپانی را به سرنوشتی هم‌چون سونی و اچ‌تی‌سی دچار کند، در اینجاست که اهمیت وجود برندی هم‌چون آنر مشخص می‌شود، در واقع هواوی با تاسیس برند آنر توانست هر دو سیاست را به طور موازی اجرا کند. سه سال پیش هواوی برای اولین بار برخی محصولاتش را با برند “آنر” روانه بازار کرد، هدف از معرفی برند آنر در واقع مقابله با کمپانی‌های رو به رشدی هم‌چون شیائومی بود که البته بعدها به جزیی از برنامه‌ریزی هواوی برای افزایش سهمش در بازار تغییر یافت. نکته‌ای که پیرامون محصولات آنر وجود دارد، اقتصادی بودن همه محصولات تحت این نام است؛ با وجود محصولات اقتصادی و مقرون به صرفه‌ آنر دیگر لازم نیست هواوی محصولات تحت نام خود را ارزان بفروشد.

شاید مهم‌ترین نکته‌ای که هواوی آن را در نظر نگرفته وجود شرکت‌های متنوعی است که می‌توانند به راحتی جای محصولات این کمپانی را بگیرند، اگر به ماه اگوست 2015 بازگردیم می‌توانیم کسب مقام دوم فروش تلفن‌همراه در چین را توسط اوپو ببینیم، این درحالی است که برند اقتصادی هواوی “آنر” در جایگاهی پایین‌تر از  اوپو قرار گرفته است؛ البته اوپو یکی از ده کمپانی است که به راحتی می‌تواند جایگاه هواوی را حداقل در بازار چین از آن خود کند، بنابراین به نظر می‌رسد هواوی می‌بایست زمان بیش‌تری را برای ورود به جمع تولیدکنندگان محصولات گران قیمت صبر می‌کرد. البته این یک نگاه واقعا بدبینانه به این موضوع است، شاید هواوی به وسیله P9 بتواند موفق باشد!

در سمت دیگر این نگاه بدبینانه عدم وجود اعتماد کافی کاربران برای خرید این پرچم‌دار است؛ هرچند هواوی در سال‌های گذشته توانسته اعتمادی نسبی را در میان کاربران اروپایی و آسیایی کسب کند اما کاربران آمریکایی، به عنوان یکی از مهم‌ترین بازارهای مد نظر هواوی، هنوز آشنایی چندانی با محصولات این کمپانی ندارند و عرضه نکسوس هنوز آن‌طور که باید نتوانسته اعتماد کاربران را جلب کند. از سمتی قیمت 850 دلاری این اسمارت‌فون موجب می‌شود کاربران زیادی در کشورهای در حال توسعه که پیش‌تر از مشتریان پروپا قرص محصولات این کمپانی بوده‌اند، توانایی خرید را نداشته باشند، بنابراین انتظار موفق بودن هواوی P9 کمی بیش از حد غیر واقعی است، البته معرفی P9 تنها یک شروع برای عرضه محصولات سطح بالا از هواوی است، هرچند بهتر بود که هواوی برای این محصول از سخت‌افزاری شناخته شده‌تر از جمله پردازنده ساخته کوالکام استفاده می‌کرد، زیرا هم‌اکنون استفاده از کایرین 955 نمی‌تواند از نظر قدرت پردازشی با سایر پردازنده‌های قدرتمند از جمله  پرچم‌داران کوالکام و اگزینوس سامسونگ، رقابت کند.

جمع‌بندی

P9، محصولی برازنده از هواوی است که البته بار سنگین تغییر سیاست این کمپانی را نیز به دوش می‌کشد، هرچند این اسمارت‌فون به پرچم‌داری شایسته است اما بهتر بود هواوی کمی چاشنی تند افزایش قیمت را کم‌تر می‌کرد، P9 می‌تواند دو سرنوشت را برای هواوی رقم بزند، یکی موفقیت و تثبیت جایگاه این کمپانی و دیگری شکستی تلخ برای هواوی! البته این کمپانی به لطف وجود برند آنر، شانس بیشتری را برای پیروزی خواهد داشت، تا یک شکست تمام عیار! نظر شما در این باره چیست؟!

نوشته هواوی P9؛ رمز موفقیت یا مسیری اشتباه؟! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

نگاهی به دنیای تبلت‌ها از گذشته تاکنون

 

داستان پیدایش تبلت‌ها شاید آن طور که شما شنیده‌اید، جذاب نباشد اما بررسی روند تکامل این گجت‌ها از آغاز تا به الان و افت و خیزهای آن هم خالی از لطف نیست. اگر چه بعضی باستان شناسان معتقدند اولین تبلت‌ها، همان لوح‌های گلی هستند که اجداد ما برای ثبت وقایع از آن‌ها استفاده می‌کردند،‌ اما پیدایش این رده از گجت‌ها به صورت امروزی برمی‌گردد به زمانی که بیل گیتس برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ از تبلت‌ پی‌سی (Tablet PC) رونمایی کرد، دستگاه‌هایی که ویندوز XP را اجرا می‌کردند و بی‌نهایت زشت بودند.bill-gates-tablet-2002

این دستگاه‌های زشت فقط به خاطر کاری که می‌توانستند انجام دهند جالب بودند و با بی‌توجهی در زمان معرفی و عرضه روبرو شدند. گیتس که علاقه‌مند به گسترش قلمرو ویندوز بود، تمایل داشت تا تبلت پی‌سی‌ها در امور تجاری و رسمی استفاده شوند نه برای تفریح و سرگرمی. اما بخت با موسس مایکروسافت یار نبود و محصول او با بی‌مهری کاربران رو به رو شد. پس از آن و در آوریل سال ۲۰۱۰ اپل توانست تا با معرفی یک آیفون غول پیکر، با نام آیپد، به تبلت مفهومی دیگر دهد.Steve-Jobs-original-iPad

همه ما وقتی اسم تبلت به گوش‌مان می‌خورد، ناخودآگاه به یاد آیپدهای شرکت اپل می‌افتیم. در آن زمان واقعا هم آیپد چیزی به جز یک آیفون عظیم الجثه نبود، گجتی که iPhone OS 3.2 را اجرا می‌کرد. اما کلید موفقیت آیپد این بود که از ابتدا با عنوان گجتی سرگرم کننده، هیجان انگیز و جدید به بازار معرفی شد. ما با دستگاهی روبه‌رو بودیم که به ما امکان خواندن مجلات را می‌داد، ما را با iBook آشنا کرد و یک تلویزیون قابل حمل که در هر زمان و مکان که به اینترنت دسترسی داشتیم، می‌توانستیم برنامه مورد علاقه خود را تماشا کنیم. گوگل دیرتر از اپل وارد این حوزه شد، اما خیلی زود با تبلت موتورولا Xoom و نسخه سوم اندروید با نام Honeycomb که ویژه تبلت‌ها توسعه داده شده بود، به رقابت با آیپدهای شرکت اپل برخواست.xoom1 تبلت‌های اندرویدی برای کاربران حس نزدیکی بیشتری به دسکتاپ داشت و در آن زمان اندروید از iOS انعطاف پذیرتر بود. Honeycomb آمده بود تا پلتفرم جدیدی را در دنیای گوگل متولد کند. البته این پلتفرم شروع خوبی نداشت، اما با آمدن نسخه Ice Cream Sandwich (نسخه چهارم اندروید) و به لطف تبلت‌های کیندل فایر آمازون، افراد بیشتری به داشتن یک تبلت متمایل شدند. اگر واقع بینانه بنگریم، با بی توجهی و تصمیمات نامناسب گوگل و همچنین پیشتازی آیپد، امروزه تبلت‌های اندروید جایگاه مناسبی ندارند و با وجود معدود مدل‌های قدرتمند و حرفه‌ای که متعلق به خود گوگل و یا ساخت سامسونگ هستند، مانند نکسوس ۹، پیکسل C و سری گلکسی تب S، این رده از محصولات اندرویدی مانند سابق مورد استقبال قرار نمی‌گیرند. همان طور که می‌بینید تبلت‌های ارزان قیمت اندروید بیشتر به اسباب بازی کودکان تبدیل شده و یا به عنوان ابزار جانبی که صرفا برای وب‌گردی یا تماشای ویدیو کاربرد دارند، استفاده می‌شوند.

اما این فقط تبلت‌های اندرویدی نیستند که برای حفظ جایگاه خود دست و پا می‌زنند، آیپد هم با وجود برتری در بازار با عدم توجه مواجه شده و آمازون هم در رویای بازگشت به دوران اوج تبلت‌های فایر خود است.

با این وجود چه بر سر تبلت‌ها آمده است؟ دلایل مختلفی برای افت بازار تبلت وجود دارد، اما یکی از آن‌ها محقق نشدن قولی که سازندگان در آغاز داده بودند، یعنی همان سرگرمی در تبلت‌هاست و حال اکثر کاربران به دنبال همان تبلت خسته کننده هستند که بیل گیتس ۱۶ سال پیش رویا آن را داشت!

402617-surface-pro-4مدل‌های سرفیس و سرفیس پرو مایکروسافت تبلت‌هایی هستند که در چند سال گذشته با استقبال بی‌نظیری روبه‌رو شده‌اند. بسیاری از کاربران این تبلت‌ها، از حسی مشابه کار با سیستم دسکتاپ می‌گویند و سرفیس‌های مایکروسافت را به سایر تبلت‌ها و حتی به لپ‌تاپ خود ترجیح می‌دهند. بر خلاف سایر شرکت‌ها که فقط قول سرگرمی در تبلت‌ها را دانند و آن را کامل عملی نکردند، مایکروسافت با خانواده سرفیس توانست واقعا شعار کارایی بیشتر را برای تبلت‌هایش محقق کند که البته نباید فراموش کنیم این موفقیت را مدیون سیستم عامل ویندوز است. شاید اگر سرفیس نبود گوگل و اپل هم راه سابق را ادامه می‌دادند، اما ورود قدرتمند تبلت ردموندی‌ها باعث شد تا گوگل دست به ساخت تبلت پیکسل C زده و اپل، آیپد پرو را معرفی کند.Pixel1

97inchipadpro-800x433اپل مدعی است آیپد پرو از عهده کارهای بسیاری بر می‌آید و ابزاری برای تمامی افراد خلاق و مدرن است، اما به نظر ما فقط نسخه بزرگتری از آیپد با چند امکان جدید است. در طرف دیگر پیکسل C گوگل قرار دارد که با یک کیبورد سخت‌افزاری و اندکی بهبود در نرم‌افزار عرضه شده، در واقع بهتر است بگوییم این تبلت هم یک تلفن اندرویدی بزرگ است که تنها به کیبورد فیزیکی و سخت افزار قدرتمند مجهز شده است. البته در نسخه بعدی اندروید یا همان اندروید N قرار است شاهد ویژگی‌هایی مانند مالتی ویندوز باشیم که تغییر بزرگی برای تبلت‌های اندرویدی است.iPadProPixel-C-Header (2)

با وجود کمبودهایی که در تبلت‌های اندرویدی وجود دارد، این محصولات در تلاش برای جذب کاربرانی هستند که اتفاقا اپل هم به دنبال آن‌هاست. با افزودن داک کیبورد، پشتیبانی از ماوس، بهبود اپلیکیشن‌های آفیس و ادعای ارتقا عملکرد، هر دو غول بزرگ فناوری سعی دارند تا کاربران تجاری را وادار کنند با لپ‌تاپ‌هایشان خداحافظی کرده و به تبلت‌های این دو کمپانی مهاجرت کنند. ولی در اصل این هدفی نیست که تبلت‌ها برای آن ساخته شدند و حتی بسیاری از کاربران هم چنین توقعی از یک تبلت دارند. اگرچه ظاهرا می‌توان با تبلت‌های اندرویدی و آیپد بعضی از کارها را به صورت حرفه‌ای انجام داد، اما حتما شما هم با ما هم عقیده‌اید که در واقعیت چنین نیست. ممکن است در ظاهر گوگل کروم در دسکتاپ و اندروید یکسان به نظر برسد، اما در واقع با هم تفاوت بسیاری دارند. با پشتیبانی نکردن از افزونه‌ها و فلش، همچنین قابلیت‌ها و امکانات کمتر، می‌توان گفت که اپلیکیشن اندروید کروم تنها سایه‌ای از نسخه دسکتاپ آن است.

بسیاری معتقدند همه شرکت‌ها، حتی اپل که به نوآوری معروف است، دیگر ایده‌ای برای بازگرداندن تبلت‌ها به دوران اوج خود ندارند و به نظر تبلت‌ها تا حدودی خسته کننده شده و نفس‌‌شان به شماره افتاده است.

در قلمرو iOS ممکن است اوضاع کمی بهتر باشد. اگر شما به خواندن مجلات و یا مرور اخبار و روزنامه‌های الکترونیک علاقه‌مند هستید، اندروید پلتفرمی که شما می‌خواهید نیست و باید به سراغ آیپد بروید. در سیستم عامل اندروید در بهترین حالت شما یک نسخه PDF که از کپی منبع اصلی تهیه شده خواهید داشت، این نسخه‌ها نه تنها ماهرانه ساخته نشده، بلکه رزولوشن بالایی هم ندارند. Google Play Newsstand هم در واقع یک برنامه ناکارآمد است، مجلات عموما دیر در دسترس قرار می‌گیرند، کیفیت و ظاهر جذابی ندارند و می‌توان گفت شما فقط اسکن نسخه چاپی را با کمی بهبود دریافت می‌کنید. در واقع هیچ محتوای تعاملی و هیچ ویدیو مرتبطی با مطالب وجود ندارد. با تمام این اوصاف، شما فکر می‌کنید فقط تبدیل شدن نسخه چاپی به تصاویر اسکن شده کافی است؟!

البته در این مورد گوگل تنها نیست و تبلت‌های مایکروسافت هم عملکردی مشابه دارند، برای مثال Magzter در سرفیس هم تجربه‌ای مانند اندروید در اختیارتان می‌گذارد. اما وضعیت تبلت‌های کیندل آمازون در زمینه مجلات و کتاب‌های الکترونیک بهتر است.

شکی نیست که همه ما به دیدن فیلم و ویدئو در صفحات بزرگ‌تر علاقه داریم. نتفلیکس یکی از سرویس‌هایی است که در تبلت‌هایی مانند پیکسل C و یا Tab S2 سامسونگ تجربه لذت بخشی برای‌تان به همراه دارد. یوتیوب هم راه دیگری است که بسیاری از مردم را به سمت تبلت‌هایشان می‌کشاند. دنبال کردن مسابقات ورزشی، برنامه‌های تلویزیونی، سریال‌ها و فیلم‌ها در هر مکان و زمان از مزیت‌های صفحه نمایش بزرگ تبلت‌هاست. اما بگذارید واقع بین باشیم، تمام این کارها را با گوشی‌های هوشمند هم می‌توان انجام داد.samsung-galaxy-tab-s2-19-970-80

مشکل دیگر تبلت‌ها، اسمارت‌ فون‌ها هستند. اگر من می‌توانم تمام این کارها را با گوشی انجام دهم، پس چه نیازی به تبلت دارم؟samsung-galaxy-note-5-vs-lg-g4-quick-look-aa-3-of-10-840x473 با وجود صفحه نمایش‌های ۵.۵ تا ۶ اینچی یا کمی بیشتر در دستگاهی با ابعاد و وزن کمتر، دیگر صفحه نمایش ۷ تا ۱۰ اینچی تبلت‌های فعلی خیلی بزرگ به نظر نمی‌آید و اگر شما همچنان اصرار به داشتن صفحه‌ای بزرگ‌تر از استاندارد اسمارت فون‌ها دارید، بهتر است به دنبال آیپد پرو ۱۲.۹ اینچی و یا گلکسی View با ۱۸.۴ اینچ صفحه نمایش باشید، که البته همراه داشتن آن‌ها همه جا و هر مکان امکان‌پذیر نیست و حتی ممکن است مضحک به نظر برسد.Samsung-Galaxy-View-02-635x303

ما از گوشی‌های هوشمندمان برای انتقال محتوا به تلویزیون، کنترل آن چه تماشا می‌کنیم، کنترل موزیکی که از بلندگوها در حال پخش است و بسیاری کارهای مالتی مدیا دیگر استفاده می‌کنیم. در واقع گوشی‌های هوشمند به بخشی جدایی ناپذیر در زندگی ما تبدیل شده‌اند، این در حالی است که علاقه کاربران به تبلت‌ها در حال کم شدن است. مسلما مرور صفحات وب و خبرها در تبلت آسان‌تر است، این ابزارک‌ها راحت‌تر روی پا و یا سطوح مختلف قرار می‌گیرند ولی حقیقت این است که بسیاری از ما عادت کرده‌ایم این کار را با گوشی خود انجام دهیم و از این جهت مشکلی احساس نمی‌کنیم. بنابراین، نیازی نمی‌بینیم که هزینه‌ای برای خرید یک تبلت بپردازیم.

اکنون، این طور به نظر می‌رسد که تبلت‌ها یک انقلاب سرکوب شده هستند و در حالی‌ که ایده استفاده از تبلت‌های هیبریدی برای کار و جایگزین کردنشان با لپ‌تاپ‌ها تا حدودی محقق شده، هنوز بسیاری از مردم همان گوشی هوشمند در کنار یک لپ‌تاپ را انتخاب بهتری می‌دانند.surface book2 واضح است که مایکروسافت در راس تبلت‌های هیبریدی قرار دارد و بهترین تجربه کاربری از تبلت را در اختیارمان قرار می‌دهد که گرچه کاملا جنبه سرگرمی ندارد، ولی مانند سایرین خسته کننده هم نیست. با آمدن اندروید N ممکن است پلتفرم گجت‌های همراه گوگل بتواند تجربه بهتری از تبلت‌ها را در اختیار کاربران قرار دهد و در حال حاضر این تنها امید تبلت‌های اندرویدی برای بهتر شدن اوضاع است.

به عنوان سخن پایانی باید بگوییم که گجت سرگرم کننده‌ای که به ما وعده داده شده بود، محقق نشد. در حال حاضر سازندگان در تلاش برای حفظ میزان سود حاصل از تولید تبلت‌هایشان هستند، اما هنگامی که این منبع درآمد کاملا برای‌شان مسدود شود، دیگر تبلت‌ها ارزشی برای سازندگان‌شان هم نخواهند داشت. پس باید به دنبال تحولی در این رده از محصولات خود باشند. واقعیت این است که تبلت‌ها هنوز کاملا تسلیم مرگ نشده‌اند و اگر شرکت‌های سازنده با یک برنامه حساب شده و قابلیت‌های جدید و کامل‌تر بازگردند، ممکن است چند سال بعد از این همه گله و شکایت که امروز داشتیم و همین‌طور بی‌ارزش دانستن تبلت‌ها، پشیمان شویم!

نوشته نگاهی به دنیای تبلت‌ها از گذشته تاکنون اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

اما و اگرهای حضور آمازون در ایران

 

با برداشته شدن تحریم‌ها همگان انتظار دارند غول‌های بین المللی تجارت به بازار بکر و دست نخورده ایران قدم بگذارند. آمازون هم از آن کسب و کارهایی است که همیشه زمزمه‌ها و شایعات حضورش در ایران بر سر زبان‌ها بوده و حالا بعد از برداشته شدن تحریم‌ها این شایعات و گمانه زنی‌ها رنگ و بویی جدی‌تر به خود گرفته است.

آمازون در حال حاضر سیزدهمین برند ارزشمند دنیاست اما این موضوع باعث نشده که این شرکت حتی لحظه‌ای از رقبایش در ورود و گشایش بازارهای جدید عقب بماند. بر اساس گزارشی که آمازون در سال 2014 منتشر کرد، این شرکت پذیرای مشتریان از 185 کشور دنیاست.

آمازون در حال حاضر برای کشورهای ایالات متحده آمریکا، بریتانیا، ایرلند، فرانسه، کانادا، آلمان، ایتالیا، اسپانیا، هلند، استرالیا، برزیل، چین، ژاپن و هند وبسایت‌های خرده فروشی خود را راه اندازی کرده است. با اینکه آمازون شرکتی بین المللی است اما همیشه به عنوان شرکتی آمریکایی در نظر گرفته می‌شود که به دلیل تحریم‌های داخلی ایالات متحده امکان تجارت مستقیم با ایران را ندارد. در حال حاضر هم برندهای آمریکایی زیادی در ایران در حال فعالیت هستند که اغلب این برندها توسط شاخه‌های اروپایی یا خاورمیانه‌ای برند اصلی در ایران ایجاد شده‌اند.

یکی از تصورات غلطی که در مورد آمازون وجود دارد این است که خدمات آمازون به یک کشور به این معنی است که آمازون در آن کشور انبار کالا و دفتر دارد، در صورتی که اصلا اینگونه نیست.

ایرانیان در حال حاضر چگونه از آمازون استفاده می‌کنند؟!

در سالیان گذشته به علت تحریم‌ها، بسیاری از شرکت‌های خصوصی ایرانی اقدام به راه اندازی سرویس‌های واسطه‌ای خرید از آمازون کرده‌اند. یعنی اگر کسی در داخل ایران نیاز به خرید از آمازون داشته باشد باید از طریق این شرکت‌های واسطه اقدام کند و این شرکت نیز با محاسبه‌ قیمت خرید و سود خودش، پرداخت را انجام می‌دهد و از طریق یکی از کشورهای همسایه جنس را به مشتری ایرانی تحویل می‌دهد. از آنجایی که گاهی اوقات ایرانیان مجبور به خرید از آمازون می‌شوند، مجبورند قیمت نهایی یک جنس را بعضا 2 تا 3 برابر بیشتر از قیمت اصلی فروش آن در وبسایت آمازون پرداخت کنند.

آمازون

رقابت، تحریک کننده است!

پشتیبانی بی‌قید و شرط دولت از کسب و کارهای داخلی همیشه به نفع آنها نیست. رقابت تحریک کننده است مخصوصا وقتی حریفی قدرتمند پیش رویتان باشد. آری؛ حمایت از سرمایه گذاری‌های محلی برای بازار نوظهوری مانند ایران باید یک اولویت باشد اما این حمایت نباید به این معنی باشد که مشتریان از حق انتخاب آزاد محروم شوند. همان چیزی که ریاست جمهوری در مورد خودروسازان وطنی هم به آن اشاره‌ای داشتند و فرمودند:

نباید به بهانه‌ حمایت از تولید داخل، دروازه‌های کشور را ببندیم.

در جهان امروز دیگر سیاست‌های انحصارگرایانه به حفظ و حمایت کمپانی‌های داخلی کمکی نمی‌کند و کسب و کارهای داخلی باید برای رشد و پیشرفت تنشان به تن کمپانی‌های بزرگ و بین المللی بخورد. دولت ایران می‌تواند زیر ساخت‌های مناسب برای ورود شرکت‌های بین المللی به ایران را فراهم کند و در همان زمان شرایط را برای کمپانی‌های داخلی آماده‌تر و راحت‌تر کند. در واقع دولت می‌تواند از شرکت‌های بین المللی حاضر در ایران مالیات دریافت کند و از طرف دیگر با کاهش مالیات دریافتی، از کمپانی‌های داخلی حمایت کند. این کار می‌تواند منجر به پدید آوردن اقتصادی پر جنب و جوش و رقابتی شود که هر کمپانی خواهان حضور و فعالیت در آن است.

گذشته از همه‌ اینها، رقبای داخلی آمازون، یک برگ برنده‌ بسیار ارزشمند نسبت به آمازون دارند و آن درک بسیار بالایشان از بازار ایران است. فاکتورهای دیگری هم مانند درک بهتر از فرهنگ محلی و رفتار مشتریان وجود دارد که برگ برنده‌ این بازی را در دست طرف ایرانی قرار می‌دهد.

از نمونه‌های بسیار خوب این موضوع می‌توان به تلاش آمازون برای ورود به بازار هند اشاره کرد. در سال 2013 آمازون خدمات خرده فروشی خود را به هند نیز گسترش داد اما هنوز دامین هندی آمازون در حال دست و پنجه نرم کردن با رقیب داخلی سرسختی به نام فلیپ کارد است.

چه چیزی ایرانیان را از خرید از آمازون باز‌ می‌دارد؟!

  1. ایرانیان هنوز به کارت‌های اعتباری بین المللی دسترسی ندارند.

2. آمازون هنوز ایران را در لیست کشورهای مقصد خود قرار نداده است.

تمامی فروشگاه‌های اینترنتی ایرانی در حال حاضر از درگاه‌های پرداخت بانک‌های ایرانی استفاده می‌کنند اما سرویس‌های بین‌المللی کارت‌های اعتباری و درگاه‌های پرداخت مانند مستر کارد و پی پال به دلیل تحریم‌های داخلی ایالات متحده امکان همکاری با ایران را ندارند. البته به احتمال زیاد مشکل کارت‌های اعتباری به زودی حل خواهد شد زیرا مستر کارد برای حضور در بازار ایران ابراز تمایل کرده است. هرچند که ایرانیان تا قبل از این نیز به واسطه‌ بانک‌های تاجیکستانی می‌توانستند کارت‌های اعتباری بین المللی مانند مستر کارد را خریداری کنند.

جوانب مثبت بازگشایی سرویس‌های آمازون به روی ایرانیان چیست؟!

1. دولت می‌تواند به بازار سیاه خاتمه دهد، درآمدهای مالیاتی خود را افزایش داده و زیرساخت‌ها را تقویت کند.

2. می‌تواند همکاری دوجانبه‌ای بین آمازون و کسب و کارهای ایرانی شکل بگیرد.

3. شرکت‌های پستی ایرانی می‌توانند با آمازون همکاری کنند و به بازارهای جدید دسترسی داشته باشند.

4. مشاغل بیشتری در کشور ایجاد می‌شود.

5. محصولات تولید شده در ایران می‌توانند در آمازون به فروش برسند.

6. حضور آمازون در ایران می‌تواند منجر به ایجاد یک رقابت سالم بین کسب و کارهای ایرانی و در نهایت افزایش کیفیت خدمات رسانی به مشتریان شود.

در نهایت باید گفت که حضور غول‌های تجارت الکترونیک بین المللی مانند آمازون در ایران قطعا یک‌ شبه اتفاق نخواهد افتاد اما امری ممکن و محتمل است. حال نظر شما چیست؟ آیا امازون به ایران می‌آید؟!

نوشته اما و اگرهای حضور آمازون در ایران اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

۵ دلیل برای آنکه بدانید بازی‌های موبایل صنعت گیم را تسخیر خواهند کرد!

 

Pe1Zeo

بازی‌های به اصطلاح کامپیوتری، نزدیک به چندین دهه است که وارد خانه‌های افراد بسیاری شده و به تنهایی یک صنعت بزرگ نیز محسوب می‌شود. این صنعت که روز به روز نیز گسترده‌تر می‌شود، دارای شاخه‌های بسیاری بوده و دیگر مثل روزهای نخست، محدود به کنسول‌ها نمی‌شود.

در این بین بازی‌های موبایلی، نسبت به بقیه جدیدتر بوده و از طرفی سرعت رشد فراگیرتری نیز داشته‌اند. حال ما می‌خواهیم به شما بگوییم که این بخش از صنعت گیم، دنیای بازی را به تسخیر خود درخواهد آورد و بدین خاطر ۵ دلیل نیز برایتان می‌آوریم تا بدانید که چرا موبایل، آینده بازی را رقم خواهد زد.

۱- فراگیرترین کنسول بازی است!

شاید هنوز برای یک گیمر، کنسول بازی وسیله پیشرفته‌تر و بهتری برای بازی باشد اما این کنسول علاوه بر آنکه جاگیر است و قابلیت حمل سخت‌تری دارد، به وسایل جانبی نظیر نمایشگر و برق نیاز داشته و به‌همین خاطر هر کسی آن را نمی‌خرد. اما یک گوشی موبایل، مانند یک کنسول همراه عمل کرده و علاوه بر آنکه به‌راحتی حمل می‌شود، به وسیله جانبی دیگری جهت انجام بازی نیازی نداشته و بدین خاطر یک کنسول بازی فراگیر است که دیگر همه یکی از آن‌ها را در جیب دارند.

۲- سخت‌افزاری که دائما رشد می‌کند

سرعت پیشرفت در بخش سخت‌افزار و حتی نرم‌افزار گوشی‌های موبایل را نمی‌توان با هیچ دستگاهی مقایسه کرد. امروزه گوشی‌های موبایل، به‌خصوص در رده پرچم‌داران‌شان به قدری پیشرفته شده‌اند که آن‌ها را می‌توان با کامپیوترهای کمی قدیمی‌تر و کنسول‌های بازی یک نسل قبل هم مقایسه کرد. اگر مشکلاتی چون گرما و یا مصرف انرژی نیز در موبایل‌ها به بهترین شکل رفع شود، مطمئنا بخش سخت‌افزار این توانایی را دارد که خیلی زود از کنسول‌های کنونی نیز پیش بگیرد!

۳- همه‌چیز یک بازی دیگر گرافیک نیست

زمانی بود که قشنگی یک بازی را با گرافیک بالای آن می‌سنجیدند اما امروزه داستان و گیم پلی یک بازی نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. دیگر همه‌چیز یک بازی در گرافیک آن خلاصه نمی‌شود که به سخت‌افزار آن‌چنانی برای اجرایش نیاز باشد و عناوین بسیار مشهوری چون انگری بردز یا کندی کراش به‌واسطه گیم پلی ساده و زیبای خودشان هست که به معروفیت و محبوبیت رسیده‌اند.

۴- ارتباطی که همیشه هست

یکی از قسمت‌های بسیار جذاب در بازی‌های امروزی، بخش مولتی پلیر یا چندنفره است که به‌طور حتم تجربه آن در بازی‌های موبایلی ساده‌تر است. چرا که شما درون گوشی خودتان یک سیم‌کارت دارید که می‌تواند همیشه به اینترنت متصل باشد اما یک کنسول نیاز به وسیله‌ای خارجی جهت ارتباط دارد و ضمن آنکه به دلیل عدم قابلیت حمل آسان، شما نمی‌توانید دائما آنلاین شده و بازی خودتان را انجام دهید. در واقع ارتباط سریع‌تر برای بازی‌های موبایل سبب می‌شود تا کاربر علاقه بیشتری به آن داشته باشد.

۵- عناوین مشهوری که انحصارا برای موبایل است

دیگر این روزها همه کلش آف کلنز را می‌شناسند، یک بازی آنلاین استراتژیک که تنها بر روی پلتفرم موبایل اجرا می‌شود. در واقع صنعت بازی در حال حرکت به سمتی است که احتمال آنکه بازی‌های انحصاری کنسول و کامپیوتر را بر روی گوشی‌های همراه ببینیم، بیشتر از آن است که بازی‌های موبایل را بخواهیم بر روی کنسول‌ها تجربه کنیم. علاقه بازی‌سازان بزرگی چون نینتندو و سونی برای ورود به بازی‌های موبایل، خود به خوبی نشان می‌دهد که این صنعت راهش را به این سمت تا حدی کج کرده و بی‌تردید در آینده بسیار بیشتر از موفقیت‌ها و فراگیرتر شدن بازی‌های موبایلی خواهیم شنید.

نوشته 5 دلیل برای آنکه بدانید بازی‌های موبایل صنعت گیم را تسخیر خواهند کرد! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

مهم‌ترین پدیده‌های فناوری در سال ۹۴ از نگاه آی‌تی‌رسان

 

سال 94 با تمام فراز و نشیب‌ها، چالش‌ها و مشکلات در عرصه فناوری به پایان رسید. در سال 94 نیز همانند سال‌های گذشته میزبان پدیده‌ها و رویدادهای متعددی در دنیای فناوری بودیم، پدیده‌هایی که مدت‌زمان بسیاری در صدر اخبار فناوری قرار داشت و بسیاری از ما را درگیر خود کرد. باهم نگاهی می‌اندازیم به مهم‌ترین رویدادهای فناوری در سال 94 از نگاه آی‌تی‌رسان:

چالش‌های تلگرام

در سال 94 پیام‌رسان محبوب وایبر با اختلالاتی همراه بود، مشکلاتی که موجب شد بسیاری از کاربران ایرانی به طور خودجوش به تلگرام اپلیکیشن پیام‌رسان تازه‌کار روس مهاجرت کنند. این پیام‌رسان که پیش‌ازاین در میان کاربران محبوبیت چندانی نداشت پس از مشکلات و کندی وایبر به مقصد اصلی کاربران ایرانی تبدیل شد. تلگرام برخلاف وایبر قابلیت تماس صوتی نداشت اما در عوض قابلیت اضافه کردن استیکرهای جذاب و ارسال پیام‌های امن و رمزنگاری‌شده را داشت. پس از محبوبیت این شبکه پیام‌رسان در میان کاربران ایرانی سو استفاده‌هایی همچون استیکرها و کانال‌های غیراخلاقی کم‌کم این پیام‌رسان را تا مرز فیلتر شدن پیش برد اما با نظر مساعد مسئولان، تلگرام به بقای خود ادامه داد. تلگرام کم‌کم به قابلیت‌های خود افزود و به مرز 100 میلیون کاربر فعال نیز دست‌ یافت؛ اما هم چنان چالش‌های این شبکه پیام‌رسان ادامه دارد.

telegram

دابسمش!

پدیده دیگری که در سال 94 بسیاری از کاربران به‌خصوص جوانان را درگیر خود کرد؛ «دابسمش» بود. امکان ندارد که عضو شبکه‌های اجتماعی باشید و نام «دابسمش» به گوشتان نخورده باشد. سال گذشته تب ساخت دابسمش در شبکه‌های اجتماعی به حدی بالا گرفت که بسیاری از افراد حتی از این راه به شهرت رسیدند و دابسمش‌هایشان در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شد. دابسمش پدیده سرگرم‌کننده‌ای بود که به لوازم خاص و عجیب‌وغریبی نیاز نداشت؛ یک تلفن هوشمند با دوربینی باکیفیت، کمی خلاقیت و اپلیکیشن دابسمش مواد لازم تهیه یک دابسمش جذاب و عامه‌پسند بود که بسیاری از جوان‌ها هر سه آن‌ها را داشتند! تب دابسمش حتی چهره‌های مشهور و برنامه‌های تلویزیونی را هم درگیر خود کرد!

dubmash-20150417_B52342F74D4640709A752665B9E81E4F

هشتگ

سال 94 از جمله سال‌هایی بود که کاربرد هشتگ در شبکه‌های اجتماعی خاصی همچون اینستاگرام و توییتر کارایی بیشتر از جنبه دسته‌بندی به خود گرفت و جنبه اجتماعی و حتی اعتراضی پیدا کرد. هشتگ‌های معروفی همچون: «من محمد را دوست دارم» جنبه نمادین و اجتماعی داشت و هشتگی همچون Mustseeiran جنبه تبلیغاتی و کمپین. تعداد هشتگ‌های معروف سال 94 کم نیستند و در آینده نیز به تعداد آن‌ها افزوده خواهد شد.

HASHTAG

تب تند سلفی

در سال گذشته تب تند عکاسی سلفی هم چنان به پیشتازی خود ادامه داد. محبوبیت این سبک از عکاسی تا جایی پیش رفت که عنوان‌های «خطرناک» و «مرگ‌آور» نیز در کنار آن قرار گرفت. برخی از افراد به دلیل گرفتن سلفی در نقاط مختلف دنیا جان خود را از دست دادند و برای اولین بار کشور هند در شهر بمبئی عکاسی سلفی را ممنوع کرد. این پدیده با تولید وسایل جانبی و دوربین‌های جلوی باکیفیت تلفن‌های هوشمند هم‌چنان محبوب‌ترین سبک عکاسی در میان کاربران تلفن‌های هوشمند است.

سلفی-12

لغو تحریم‌های فناوری

سال 94 با اجرای برجام بخشی از تحریم‌ها در بخش‌های مختلف از جمله فناوری لغو شد، بلافاصله پس از لغو تحریم‌ها گمانه‌زنی ورود رسمی شرکت‌هایی همچون اپل به کشورمان قوت گرفت هرچند که این شایعه هنوز به واقعیت مبدل نشده است اما لغو تحریم‌ها در آینده فناوری‌های مختلف کشورمان تأثیر مثبتی خواهد گذاشت.

تلفن‌های هوشمند

تلفن‌های هوشمند را می‌توان یکی از پدیده‌های همه‌گیر سال‌های اخیر نامید که در سال 94 به‌روزهای اوج خود رسید. مردم کشورهای جهان تمایل بسیاری به خرید تلفن‌های هوشمند پیدا کردند و کمپانی‌های مشهور نیز از این تب تند به نفع فروش محصولاتشان بهره گرفتند. تب تند تلفن‌های هوشمند بازار این گجت‌ها را نیز پر رونق کرده است.

استارتاپ‌ها

سال 94 یکی از بهترین سال‌ها برای شکوفایی استارتاپ‌ها و کسب‌وکارهای نوآورانه و خلاق در عرصه فناوری ایران بود. پس از موفقیت کافه بازار، دی‌جی کالا و سایر استارتاپ‌های موفق ایرانی، جوانان بسیاری تمایل به راه‌اندازی استارتاپ‌های خلاق و نوپا پیدا کردند. در سال 94 بسیاری از استارتاپ‌ها در ایران توسط جوانان علاقه‌مند به فناوری شکل گرفت. سال 94 را می‌توان سال شکوفایی استارتاپ‌ها نامید.

StartUP-header

سال 94 میزبان اتفاقات تلخ و شیرین فراوانی در عرصه فناوری بود که سعی کردیم در مقاله پیش رو برخی از مهم‌ترین آن‌ها را باهم مرور کنیم. به نظر شما مهم‌ترین پدیده و رویداد فناوری در سال گذشته چه بوده است؟!

نوشته مهم‌ترین پدیده‌های فناوری در سال 94 از نگاه آی‌تی‌رسان اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

برنده برندگرایی کیست؟ خریدار یا فروشنده؟!

 

brand

برندگرایی یا تعصب به یک برند از جمله آفاتی است که می‌تواند اقتصاد یک منطقه و حتی یک کشور را دچار اختلال کند، حال فرقی نمی‌کند تعصب خریداران به یک کارخانه کوچک باشد و یا یک ابر کارخانه، مطمئنا تعصب بیش از حد خریداران و تمایل آن‌ها برای خرید از یک برند خاص موجب می‌شود دیگر تولیدکنندگان توان رقابت را پیدا نکنند حتی اگر محصول تولیدی آن‌ها بهتر از برندهای مشهور باشد. دنیای بزرگ تکنولوژی نیز از این برندگرایی تهی نبوده و نخواهد بود! از سال‌های دور که IBM به عنوان یک غول تکنولوژی شناخته می‌شد و یکی از محبوب‌ترین‌های دنیای تکنولوژی بود تا همین امروز که اپل، سامسونگ، ال‌جی و یا دیگر تولیدکنندگان هر کدام با توجه به وسعت تجارت خود موجب می‌شوند کاربران به آن‌ها و محصولات تولیدی‌شان وابستگی پیدا کند. مطمئنا هیچ‌کدام از طرفداران به یک برند، خود را متعصب نمی‌دانند که این امری طبیعی است، البته نمی‌توان گفت برندگرایی و یا داشتن تعصب به یک برند همیشه ناشی از عواطف قلبی به آن برند است بلکه برخی مواقع وجود برتری‌هایی که در تولیدات یک برند وجود دارد موجب می‌شود یک کاربر تولیدات آن برند را به دیگر محصولات ترجیح دهد. برندگرایی همیشه به معنای علاقه بیش از حد به یک برند نیست، بلکه گاها تنفر بیش از حد به یک برند و یا تولیدات یک کشور موجب می‌شود انتخاب‌های عاقلانه‌ای نداشته باشیم. در ادامه قرار است بدی‌ها و خوبی‌های برندگرایی را مرور کنیم.

چرا باید برندگرا بود:

brand-marketing

شاید تاکنون به موضوع برندگرایی به عنوان امری منفی نگاه می‌کردیم اما بد نیست بدانید تعصب روی یک برند موجب می‌شود انتخاب راحت‌تری داشته باشید، مطمئنا شما نیز هنگام خرید یک گجت هم‌چون تلفن‌همراه دچار تردید در انتخاب شده‌اید، با توجه به تعدد تولیدکنندگان تلفن‌همراه ممکن است در یک رنج قیمتی چندین محصول از برندهای گوناگون وجود داشته باشد اما در این مواقع اگر برندگرا باشید سراغ محصولی می‌روید که توسط تولیدکننده مورد علاقه‌تان تولید شده است، در این هنگام است که باید به برندگرا بودن خودتان افتخار کنید چون یکی از بدترین تردیدهای خرید را پشت سر گذاشته‌اید. امر دیگری که برندگرایی را به یک عامل مثبت تبدیل می‌کند حس رضایت از خرید است، برندگرا بودن باعث می‌شود رضایتی (هر چند کاذب) را از محصول خریداری شده داشته باشید که موجب می‌شود از کالای خریداری شده نهایت استفاده و لذت را ببرید.

البته برندگرا بودن و تاثیرات آن بسیار بیشتر از یک شخص است، تعصب مردم یک کشور به تولیدات داخلی موجب رشد صنعت آن منطقه می‌شود، از نمونه‌های خوب این اتفاق را می‌توان در ژاپن، چین و حتی ایالات متحده مشاهده کرد که توجه کاربران به محصولات بومی موجب شکل گرفتن برندهای بزرگی هم‌چون اپل، شیائومی و سونی شده است؛ البته توجه کاربران به محصولات بومی تنها بخشی از این فرایند است و تولیدکنندگان نیز می‌بایست بر روی افزایش کیفی محصولاتشان سرمایه‌گذاری کنند؛ هر چه تعصب به محصولات بومی می‌تواند یکی از بازوهای رشد صنعت باشد، تعصب به محصولات خارجی می‌تواند کارخانه‌های زیادی را به مرز تعطیلی بکشاند.

چرا نباید برندگرا بود:

apple-store

در حالت کلی عدم تعصب بی‌جا به یک برند موجب می‌شود دایره انتخاب‌های ما افزایش یابد، البته همان‌طور که پیش‌تر گفتم این موضوع می‌تواند موجب بروز دردسرهایی نیز بشود، نکته بعدی که دوری از برندگرایی را برایمان منطقی می‌کند جلوگیری از هدر رفت پول است، به عنوان مثال اگر برندگرا نباشیم خرید یک محصول با مشخصات بهتر از یک برند چینی به نام را به خرید یک محصول ضعیف اما با همان قیمت از برند محبوبمان ترجیح می‌دهیم و مطمئنا این موضع کاملا به نفعمان تمام خواهد شد.

شاید شما نیز صف‌های طولانی خرید محصولات اپل را دیده باشید، اگر از افرادی که روزها و گاها ماه‌ها به انتظار محصول تازه اپل در برابر نمایندگی‌های این کمپانی تحصن می‌کنند دلیل این کار را بپرسید جواب قانع کننده‌ای ندارند و این کار را صرفا به دلیل تعصب بیهوده خود به اپل انجام می‌دهند. این موضوع مشخص می‌کند برندگرا بودن موجب می‌شود توانایی تفکر منطقی از ما گرفته شود و این موضوع گاها تا جایی ادامه پیدا می‌کند که حاضر به پذیرش واقعیت نیستیم و در مقابل مخالفان بلافاصله جبه‌گیری می‌کنیم.

برنده نهایی برندگرایی کیست:

هرچند در ظاهر کمپانی‌های مطرح رضایت مشتری را مهم‌ترین رکن کاری خود عنوان می‌کنند اما همه می‌دانیم که موضوع اصلی برای تمام کمپانی‌ها کسب سود بیشتر است. تولید و پخش تبلیغات، جو سازی‌های بیهوده و تولید اخبار کذب و یا ایجاد درگیری‌های حقوقی همه و همه جزیی از برنامه‌های این کمپانی‌ها جهت درآمدزایی بیشتر است. بدون شک برنده اصلی برندگرایی کمپانی‌های سازنده هستند و کاربران تنها جزیی از حلقه کسب درآمد این کمپانی‌ها محسوب می‌شوند و البته میان یک کاربر متعصب و یک کاربر معمولی برای کمپانی‌ها هیچ تفاوتی وجود ندارد زیرا هر دو می‌بایست برای دریافت خدمات پول بپردازند. در کل برندگرایی علاوه بر حسن‌هایش، موجب مشکلات زیادی می‌شود بنابراین بهتر است تعصب بی‌جهت خود را از برخی محصولات خارجی ترک کنیم و برای محصولات با کیفیت داخلی اهمیت بیشتری قایل شویم.

نوشته برنده برندگرایی کیست؟ خریدار یا فروشنده؟! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

آیا قیمت گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار از ارزش واقعی آن‌ها بیشتر است؟

 

مدتی است که طرح فروش دو ساله گوشی‌های پرچم‌دار تحت قرارداد با اپراتورها در حال تعطیل شدن است، حداقل در ایالات متحده این اتفاق بسیار کمرنگ‌تر از گذشته شده است. با این اتفاق، مشتریان تازه به قیمت‌های واقعی گوشی‌های که می‌خرند، پی خواهند برد.

در خرید قراردادی، اکثر گوشی‌های هوشمند حدود ۲۰۰ دلار یا کمتر به فروش می‌رسیدند، بر این اساس بسیاری از مردم نمی‌توانستند تا یک بازه ۱۸ الی ۲۴ ماهه گوشی خود را با مدل جدیدتر تعویض کنند. اغلب مشتریان نمی‌دانستند تلفنی که تحت قرارداد با قیمت ۱۹۹ دلار خریده‌ اند، در واقع حدود ۷۰۰-۶۰۰ دلار قیمت دارد. با کنار گذاشتن فروش قراردادی، مسئله هزینه برای گوشی هوشمند به موضوع مهمی تبدیل شده است و کاربران از قیمت‌ها ناراضی هستند. از زمانی که گوشی‌های هوشمند به یک استاندارد در زندگی روزانه تبدیل شدند، رشد قیمت آن‌ها هم سرعت بیشتری گرفته است.

برای مثال قیمت گلکسی نوت ۵ در حدود ۷۰۰ دلار است که نسبت به نسل اول گلکسی نوت با قیمت ۵۵۰ دلار، حدود ۱۵۰ دلار افزایش قیمت داشته است و بسیاری معتقدند با وجود کاربردی بودن این خانواده، قیمت آن‌ها بیش از چیزی است که باید باشد.galaxy-note-5-27

چند وقتی است شرکت‌های سازنده گوشی هوشمند در حال کاهش قیمت‌ها و رقابتی کردن بازار هستند. به عنوان مثال گوشی موتو ایکس استایل ساخت موتورولا که با قیمت ۳۹۹ دلار به فروش می‌رسد، یا نکسوس 6P که با قیمت ۴۹۹ دلار فروخته می‌شود. این مطلب در ذهن ما این پرسش را ایجاد کرد که آیا شرکت‌ها به دنبال رقابت با یکدیگرند؟ بله، این یکی از مهم‌ترین حوزه‌هایی است که شرکت‌ها می‌توانند محصول خود را از دیگران متمایز کنند، به ویژه این که امروزه اکثر قابلیت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری گوشی‌های هوشمند مشابه با یکدیگرند.Moto_X_Style-release-date-price-specs

Nexus-6Pرقابت بر سر قیمت یکی از چیزهایی است که اخیرا شرکت‌هایی مانند موتورولا به آن روی آورده اند، در حالی که شرکت‌های کوچک‌تر مانند وان پلاس حدود دو سال است این کار را انجام می‌دهند. البته پرچم‌دار امسال هر دو این شرکت‌ها از بهترین‌ها بین پرچم‌داران هستند اما زیر ۴۰۰ دلار قیمت دارند. با دیدن این قیمت، برق شادی در چشمان بسیاری از مشتریان (البته در خارج از ایران که نرخ ارز مشکل آفرین نیست) درخشید و به سمت این گوشی‌ها متمایل شدند.

از طرفی کنگره جهانی موبایل هر ساله میزبان گوشی‌های شرکت‌های بزرگی است که امسال ستاره‌های درخشان این رویداد گلکسی S7 و S7 Edge و ال‌جی G5 بودند. قیمت G5 برابر با ۵۹۹ دلار، S7 برابر با ۶۹۹ دلار و S7 Edge برابر با ۷۹۹ دلار است. همان‌طور که می‌بینید، باز هم این قیمت‌ها زیاد است و نسبت به نسل قبل افزایش قیمت زیادی داشته اند. برای مثال، G4 با قیمت اولیه ۴۹۹ دلار معرفی شده بود و حالا می‌بینیم که نسل جدید افزایشی ۱۰۰ دلاری داشته است.

در این بین تنها قیمت پرچم‌دار اچ‌تی‌سی که با نام اچ‌تی‌سی 10 شناخته می‌شود، نامعلوم است و طبق شایعات باید تا پایان فروردین منتظر معرفی آن باشیم. البته اچ‌تی‌سی امسال گوشی One A9 را در ماه اکتبر معرفی کرد که ۳۹۹ دلار قیمت داشت، اما بعد از حدود یک ماه قیمت آن تبدیل به ۴۹۹ دلار شد!

HTC One A9

با توجه به مشخصاتی که طبق شایعات از اچ‌تی‌سی 10 انتظار داریم، به نظر می‌رسد قیمت این گوشی بسیار بیشتر از قیمت One A9 باشد.

سوال دیگر ما این است که آیا سازندگان نمی‌توانند بیشتر سعی کنند تا قیمت‌ها را کاهش دهند؟ البته که می‌توانند، اما آیا می‌خواهند؟ مسلما پاسخ منفی است. سود حاصل از فروش محصول و ارزش سهام شرکت برای تولید کنندگان بسیار با ارزش است. برای مثال اگر به قیمت محصولات اپل نگاه کنید، می‌فهمید که سود بسیار بالایی از مشتری می‌گیرد. ساخت هر آیفون 5s برای اپل کمتر از ۲۰۰ دلار هزینه داشت، در حالی که این گوشی با قیمت ۶۴۹ دلار به فروش می‌رسید، یعنی اهالی کوپرتینو سودی بیش از دو سوم برای فروش هر آیفون 5s به جیب زده اند! حال دلیل واقعی رشد سهام و ارزش این شرکت و موفقیت آن را درک کردید؟! این موضوع برای سایر سازندگان مانند سامسونگ، ال‌جی، اچ‌تی‌سی و … هم صدق می‌کند، اگر چه ممکن است سود آن‌ها به مبلغی که اپل کسب می‌کند، نرسد. البته باید به این موضوع هم اشاره کرد که تولید کنندگان اندرویدی بر خلاف سود بالا،‌ درآمد بسیار زیادی از بخش موبایل نخواهند داشت. بخش اعظمی از تولید آن‌ها به فروش نمی‌رسد و تحقیق و توسعه هم بخش دیگری است که برای‌شان هزینه دارد.AH-Amazon-Fire-HD-10-16-710x473

اما در طرف دیگر آمازون را می‌بینیم که تولیدات سخت‌افزاری خود را با قیمت مناسب به فروش می‌رساند، یا حتی در برخی موارد برای فروش تبلت‌های فایر خود ضرر می‌کند. این‌ها همه دلایل بزرگی برای درک این ماجراست که چرا گوشی‌های هوشمند و تبلت‌های اقتصادی روز به روز در حال محبوب‌تر شدن هستند. چند تبلت وجود دارد که بدون قرارداد با هیچ اپراتور و شرکتی به فروش می‌رسد؟ تقریبا به غیر از تبلت‌های آمازون می‌توان گفت هیچ!

سامسونگ، ال‌جی، اچ‌تی‌سی، موتورولا و سونی هم اگر قیمت گوشی و تبلت‌های خود را کاهش دهند مطمئنا فروش بیشتری خواهند داشت و به سود آن‌ها هم لطمه‌ای نخواهد خورد. با کمتر شدن شوق مردم برای خرید اسمارت فون‌ها و راکد شدن این بازار در چند مدت اخیر، سازندگان باید به فکر راه حلی برای این مشکل باشند. سونی و اچ‌تی‌سی دو شرکت خوش‌نام و بزرگی هستند که زودتر از بقیه با این مشکل دست به گریبان شده اند و سود و ارزش سهام آن‌ها با کاهش مواجه شد.

افزایش تولید محصولات مقرون به صرفه و با امکانات عالی از سوی شرکت‌هایی مانند آلکاتل، وان پلاس، موتورولا، شیائومی، میزو، هوآوی و چند تولید کننده نو ظهور که قیمت آن‌ها کمتر از ۵۰۰ دلار است، تاثیر بسیار مثبتی بر ایجاد بازار رقابتی و همین‌طور ایجاد انگیزه در شرکت‌های بزرگ‌تر برای کاهش قیمت داشته است. به علاوه این امر دلیلی است که سازنده بزرگی همچون سامسونگ در بازارهای چین، ژاپن و هندوستان برای بقا تلاش می‌کند. در چین و هند که بخش بزرگی از بازار موبایل دنیا را به خود اختصاص داده اند، کاربران به دنبال دستگاه‌های ارزان قیمت هستند و پس از مدتی با آمدن مدل‌های جدیدتر که اختلاف قیمت اندکی با گوشی فعلی‌شان دارد، به فکر تعویض آن می‌افتند. در هندوستان اکثر مردم به دنبال دستگاه‌هایی با قیمت ۱۰ هزار روپیه (حدود ۱۵۰ دلار آمریکا) هستند، در چین هم چندان تفاوت قیمتی وجود ندارد. دو شرکت نوپای شیائومی و میزو هم پیشرفت چشمگیر و توسعه سریع کسب و کار خود را مدیون بازار چین و هند هستند.Xiaomi-Redmi-Note3-3alcatel-one-touch-idol-x-plus

در پایان باید به این موضوع اشاره کنیم که قیمت گوشی‌های هوشمند، به ویژه گوشی‌های پرچم‌دار باید کاهش یابد، در غیر این‌صورت سازندگان آن‌ها مجبور به دست و پا زدن برای بقا خواهند بود. مسلما کاربران حاضر هستند تا برخی امکانات جنبی و گاهی تبلیغاتی را نادیده بگیرند و به جای خرید یک گوشی ۶۰۰ دلاری،‌ یک گوشی ارزان‌تر بخرند که می‌تواند همان کار را با هزینه‌ای حدود یک سوم برای‌شان انجام دهد.

نوشته آیا قیمت گوشی‌های هوشمند پرچم‌دار از ارزش واقعی آن‌ها بیشتر است؟ اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

بررسی کوتاه هواوی آنر ۴C: چابک ولی سنگین وزن

 

11مانند بسیاری دیگر از تولیدکنندگان چینی، هواوی در تلاش است تا جای پای خود را در بخش هزینه‌های کاربران محکم نماید. با توجه به وجود نسخه‌های متعدد از گوشی‌های سری Honor، در اینجا قصد داریم تا بررسی کوتاهی روی مدل Honor 4C داشته‌باشیم.

طراحی ظاهری

22اولین چیزی که شما را در هنگام در دست گرفتن این گوشی به خود جلب می‌کند، حجیم بودن‌ آن است. وزن 162 گرمی باعث می‌شود تا سنگینی غیرمنتظره‌ای را برای یک گوشی به روز داشته‌ باشید. واقعیت این است که این گوشی باتری خاص و با ظرفیت بالایی ندارد، با این حال ضخامت 8.8 میلی‌متری‌اش زیاد به نظرمی‌آید.

77قسمت‌های اصلی بدنه Honor 4C از پلاستیک ساخته شده و در بخش عقب با طراحی ویژه‌ای مواجه هستیم. ظاهرش خوب است اما در دست نگه داشتن آن سخت بوده و احتمال لغزش وجود دارد. در سمت چپ بالای کاور عقب، یک صفحه فلزی برای جای‌گیری دوربین اصلی و فلش قرار گرفته و حفره‌هایی برای افزایش صدای در بخش پایینی آن تعبیه شده‌ است. بازکردن کاور پشتی نشان می‌دهد که باتری دستگاه غیرقابل تعویض بوده و یک شکاف برای microSD و دوتای دیگر برای میکروسیم‌کارت به چشم می‌آید.

سخت‌افزار و نرم‌افزار

هواوی از پردازنده هشت هسته‌ای Kirin 920 ساخت خود با سرعت 1.2GHz به همراه 2GB رم در این دستگاه استفاده کرده‌ است. Honor 4C از حافظه ذخیره‌سازی 8GB بهره‌ می‌برد که تا 32GB به وسیله microSD قابل ارتقا است. دوربین اصلی آن با کیفیت مناسب 13 مگاپیکسل بوده و از سنسور 5 مگاپیکسلی برای دوربین سلفی‌اش استفاده شده‌است.

55یک مورد ناامید کننده برای این گوشی عدم پشتیبانی از شبکه نسل۴ است. دیگر گزینه‌های ارتباطی شامل Wi-Fi 802.11 b/g/n ،Wi-Fi Direct و بلوتوث نسخه۴ به همراه گیرنده رادیو هستند. همچنین باتری دارای ظرفیت 2550mAh است.

پنل 5 اینچی IPS آن دارای رزولوشن 1280×720 پیکسل بوده که تراکم پیکسلی 294ppi را به ارمغان می‌آورد. وضوح صفحه‌نمایش خوب است و رنگ‌ها طبیعی جلوه می‌کنند، اما با قرارگیری در روشنایی حداکثر، بسیار خسته‌کننده‌اند و زاویه دید خوبی ندارند. علاوه براین خوانایی در زیر نورخورشید تعریف چندانی ندارد.

44این گوشی از اندروید نسخه 4.4.2 با رابط کاربری ویژه هواوی یعنی 3 Emotion UI استفاده می‌نماید. پوسته طراحی شده برای آن دارای کشوی برنامه‌ها نیست وتمامی برنامه‌ها در صفحه‌اصلی جای گرفته‌اند. رابط کاربری حس چابک بودن را به شما القا می‌کند و آیکون‌ها شفاف هستند. رابط کاربری One-hand و دکمه‌های ویژه‌ای که در نسخه‌های پیشین دیده‌ بودیم، در اینجا نیز موجود است. به طور کلی، هنگام کار کردن تجربه مناسب و معقولی نصیب شما می شود.

کارایی

هواوی به خوبی از پس بهینه‌سازی کارایی نرم‌افزاری و سخت‌افزاری این گوشی برآمده‌است. ترکیب پردازنده هشت ‌هسته‌ای و رم 2 گیگابایتی آن باعث اجرای روان برنامه‌ها شده‌است. خریداران اولیه Honor 4C از گرم شدن زیاد آن شکایت داشته‌اند، اما در تست‌های فشرده انجام شده روی باتری و معیارسنجی‌ها، هیچ‌گونه مشکلی به وجود نیامده‌است. علاوه براین در هنگام اجرای بازی‌های سنگین، هیچ تاخیری در آن‌ها مشاهده‌نشد.

در تست‌های بنچمارک AnTuTu و GFXbench، این گوشی امتیاز 24,139 و 6,435 را کسب نمود. درحالی که نمره بدست آمده از GFXbench خیلی پایین است، اما در تست AnTuTu، امتیاز آن خیلی بالاتر از اکثر گوشی‌های این رده بود.

در تست‌های اجرای ویدیو روی این گوشی با هیچ مشکلی روبه‌رو نمی‌شوید. تنها ایرادی که در این قسمت مشاهده می‌شود، کیفیت صداست. صدای خارج‌شده از هر دو بلندگو واقعا کم است و برای لذت بردن از پخش موسیقی یا فیلم در آن، به هدفون احتیاج خواهید داشت. در بخش ارتباطات هیچ مساله‌ای در تماس‌ها وجود ندارد و سیگنال شبکه هنگام تست در مناطق مختلف قوی است. در آزمایش پخش فیلم روی دستگاه، تا ۸ ساعت دوام آورد، که بسیار خوب است.

دوربین

دوربین 13 مگاپیکسلی در عقب، شاتر بسیار سریعی دارد. زمان کوتاهی لازم است تا روی تصاویر فوکوس کنید و از همه مهمتر جزییات ثبت‌شده بسیار خوب هستند. رنگ‌ها طبیعی به چشم می‌آیند و با هیچ تحریف رنگی و اعوجاج در تصویر مواجه نخواهید شد. عملکرد دوربین واقعا راضی‌کننده است. در نور کم کارایی آن چنگی به دل نمی‌زند اما خیلی هم بد نیست. دوربین‌های جلو و عقب می‌توانند با کیفیت 1080p فیلم‌برداری نمایند که جزییات ثبت‌شده از آن‌ها خیلی خوب است.

88

تصویر ثبت‌شده با آنر4C

نکات مثبت

+ کیفیت خوب دوربین
+ مقرون به صرفه ‌بودن
+ کارایی سریع

نکات منفی

-زاویه دید نامناسب صفحه‌نمایش
-وزن زیاد
-عدم پشتیبانی از 4G

نوشته بررسی کوتاه هواوی آنر 4C: چابک ولی سنگین وزن اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.