تصور کنید سازمانی برای صدور کارت پرسنلی کارکنان، دستگاه چاپ کارت تهیه کرده و بودجه مشخصی هم برای کارت خام و ریبون در نظر گرفته است. اما چند ماه بعد، هنگام بررسی هزینه‌ها متوجه می‌شود مبلغ صرف‌شده بیشتر از برآورد اولیه بوده است. بخشی از این اختلاف به چاپ‌های ناموفق، مصرف مواد، نگهداری دستگاه و زمانی مربوط می‌شود که کارکنان صرف آماده‌سازی و صدور کارت می‌کنند.

این وضعیت معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که سازمان فقط هزینه خرید تجهیزات را محاسبه کرده و مخارج عملیاتی را نادیده گرفته باشد. درحالی‌که هزینه واقعی صدور کارت پرسنلی مجموعه‌ای از هزینه‌های ثابت و متغیر است که بعضی از آن‌ها تا زمان شروع کار چندان آشکار نیستند. در ادامه، هفت هزینه مهم را بررسی می‌کنیم که شناخت آن‌ها می‌تواند به بودجه‌بندی دقیق‌تر و کاهش مخارج غیرضروری کمک کند.

چرا هزینه خرید دستگاه، تمام هزینه صدور کارت پرسنلی نیست؟

خرید دستگاه پرینتر کارت فقط یکی از مراحل راه‌اندازی سیستم صدور کارت سازمانی است. حتی دستگاهی که متناسب با حجم چاپ و نیاز سازمان انتخاب شده باشد، برای فعالیت به کارت خام، مواد مصرفی، نرم‌افزار و نگهداری نیاز دارد. به همین دلیل، هنگام بررسی قیمت دستگاه صدور کارت ، بهتر است هزینه‌های استفاده از آن در ماه‌ها و سال‌های آینده نیز برآورد شود. دستگاهی با هزینه خرید اولیه کمتر، لزوماً کمترین هزینه تمام‌شده به‌ازای هر کارت را ندارد.

برای محاسبه دقیق‌تر، باید علاوه بر تعداد کارت‌های موردنیاز، میزان مصرف مواد، تعداد چاپ‌های ناموفق و هزینه‌های عملیاتی نیز مشخص شود.

۱. هزینه ریبون و مواد مصرفی بیشتر از چیزی است که تصور می‌کنید

یکی از اشتباهات رایج در برآورد هزینه چاپ کارت پرسنلی، توجه به قیمت ریبون بدون محاسبه تعداد کارت قابل چاپ با آن است. ریبون‌های پرینتر کارت انواع مختلفی دارند و تعداد چاپ قابل انجام، به نوع ریبون، مدل دستگاه و شیوه چاپ بستگی دارد. برای مثال، ریبون‌های تمام‌رنگی و تک‌رنگ از نظر کاربرد و ساختار مصرف متفاوت‌اند. همچنین در پرینترهای چاپ غیرمستقیم، فیلم انتقال نیز بخشی از مواد مصرفی محسوب می‌شود.

نکته مهم این است که ظرفیت اسمی ریبون همیشه با تعداد کارت سالم تحویل‌شده برابر نیست. چاپ‌های آزمایشی، کارت‌های معیوب و مصرف مواد در بعضی فرایندهای چاپ می‌توانند هزینه واقعی هر کارت را افزایش دهند.

برای کنترل این هزینه:

• قیمت هر ریبون را نسبت به ظرفیت چاپ آن بررسی کنید.
• مواد مصرفی سازگار با مدل دستگاه انتخاب کنید.
• تعداد چاپ‌های سالم و ناموفق را ثبت کنید.

در نهایت، معیار مناسب برای مقایسه، هزینه مواد مصرفی به‌ازای هر کارت سالم است.

۲. انتخاب کارت خام نامناسب، هزینه چاپ را افزایش می‌دهد

کارت خام یکی دیگر از هزینه‌های ثابت در فرایند صدور کارت شناسایی است. بااین‌حال، انتخاب کارت فقط بر اساس پایین‌ترین قیمت می‌تواند هزینه‌های دیگری ایجاد کند. کارت‌های PVC ساده، کارت‌های ترکیبی و کارت‌های هوشمند، کاربردها و ویژگی‌های متفاوتی دارند. همچنین جنس، ضخامت و کیفیت سطح کارت باید با مشخصات دستگاه چاپ سازگار باشد.

برای نمونه، سازمانی که صرفاً به کارت شناسایی تصویری نیاز دارد، ممکن است نیازی به امکانات کارت هوشمند نداشته باشد. در مقابل، اگر کارت برای کنترل تردد یا سامانه‌های دسترسی استفاده می‌شود، انتخاب کارت ساده بدون بررسی نیازهای فنی می‌تواند باعث خرید مجدد یا تغییر تجهیزات شود. از طرف دیگر، کارت‌هایی که با فناوری چاپ دستگاه سازگار نیستند، ممکن است کیفیت چاپ یا عملکرد مناسبی نداشته باشند.

راهکار: ابتدا کاربرد کارت، نوع دستگاه و نیاز به قابلیت‌هایی مانند تراشه یا نوار مغناطیسی را مشخص کنید؛ سپس کارت خام مناسب را انتخاب کنید.

۳. چاپ‌های ناموفق و صدور مجدد کارت، هزینه‌های تکراری ایجاد می‌کنند

هر بار چاپ ناموفق می‌تواند به معنی مصرف یک کارت خام، بخشی از مواد مصرفی و زمان اپراتور باشد. این هزینه در سازمان‌هایی که تعداد زیادی کارت صادر می‌کنند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

دلایل چاپ مجدد همیشه به خرابی دستگاه مربوط نیست. گاهی خطاهای ساده در فرایند آماده‌سازی کارت باعث تکرار چاپ می‌شوند؛ از جمله:

• ثبت اشتباه نام، کد پرسنلی یا سمت سازمانی
• استفاده از عکس نامناسب یا فایل طراحی اشتباه
• چاپ کارت با اطلاعات قدیمی کارکنان
• تأیید نشدن طرح پیش از چاپ انبوه
• گم‌شدن یا آسیب‌دیدن کارت پس از تحویل

برای مثال، اگر اطلاعات یک بخش سازمانی بدون بررسی نهایی وارد نرم‌افزار شود، ممکن است پس از چاپ تعداد زیادی کارت، اشتباه مشترکی در آن‌ها شناسایی شود. در چنین شرایطی، علاوه بر هزینه مواد مصرفی، زمان قابل‌توجهی برای صدور مجدد کارت‌ها صرف خواهد شد.

راهکار: اطلاعات کارکنان را پیش از چاپ تأیید کنید، برای تیراژ بالا کارت نمونه بگیرید و علت چاپ‌های ناموفق را ثبت کنید تا خطاهای پرتکرار شناسایی شوند.

۴. سرویس دوره‌ای و تعویض قطعات، بخشی از بودجه صدور کارت است

پرینتر کارت مانند سایر تجهیزات چاپ به نظافت و نگهداری نیاز دارد. گردوغبار، آلودگی کارت‌ها و باقی‌ماندن ذرات در مسیر عبور کارت می‌تواند بر عملکرد دستگاه و کیفیت خروجی تأثیر بگذارد. هزینه کیت تمیزکننده، سرویس دستگاه و تعویض احتمالی قطعاتی مانند رولرها یا هد چاپ، مواردی هستند که بهتر است از ابتدا در بودجه عملیاتی پیش‌بینی شوند.

البته دوره نظافت و سرویس برای همه دستگاه‌ها یکسان نیست. برای نمونه، شرکت HID توصیه می‌کند پرینترهای کارت مستقیم سری DTC این شرکت هنگام هر بار تعویض ریبون تمیز شوند. نادیده گرفتن دستورالعمل‌های نگهداری ممکن است احتمال بروز مشکلات چاپ و توقف دستگاه را افزایش دهد. در مقابل، نظافت غیراصولی یا استفاده از مواد نامناسب نیز می‌تواند به تجهیزات آسیب برساند.

راهکار: برنامه نگهداری را بر اساس دفترچه دستگاه و حجم استفاده تنظیم کنید. همچنین هزینه مواد نظافتی و قطعات احتمالی را در برآورد سالانه لحاظ کنید.

۵. توقف دستگاه صدور کارت فقط هزینه تعمیر ندارد

فرض کنید واحد منابع انسانی باید برای گروهی از کارکنان جدید کارت صادر کند، اما دستگاه درست در زمان شروع کار از دسترس خارج می‌شود. در این شرایط، هزینه سازمان فقط مبلغ تعمیر دستگاه نیست. تأخیر در صدور کارت، معطل‌ماندن فعالیت‌های اداری و نیاز احتمالی به روش جایگزین نیز می‌تواند هزینه ایجاد کند.

اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که کارت پرسنلی علاوه بر شناسایی، برای ورود به ساختمان، ثبت حضور و غیاب یا دسترسی به بخش‌های مشخص استفاده شود. به همین دلیل، هنگام برنامه‌ریزی برای صدور کارت باید مشخص باشد که در صورت خرابی دستگاه چه فرایندی جایگزین خواهد شد.

برای کاهش آثار توقف دستگاه می‌توان:

• مواد مصرفی موردنیاز را متناسب با حجم چاپ تأمین کرد.
• زمان‌بندی صدور کارت را به روزهای آخر موکول نکرد.
• شرایط پشتیبانی و دسترسی به خدمات فنی را بررسی کرد.
• برای صدور کارت‌های ضروری، روش جایگزین در نظر گرفت.

وجود برنامه پشتیبان لزوماً مانع خرابی نمی‌شود، اما می‌تواند اختلال ناشی از آن را محدود کند.

۶. نرم‌افزار صدور کارت و امکانات جانبی ممکن است هزینه جداگانه داشته باشند

بعضی سازمان‌ها تصور می‌کنند با خرید پرینتر کارت، تمام امکانات لازم برای طراحی و صدور کارت را نیز در اختیار خواهند داشت؛ درحالی‌که قابلیت‌های نرم‌افزاری و شرایط ارائه آن‌ها بسته به محصول و بسته خرید متفاوت است. برای صدور کارت‌های ساده ممکن است امکانات اولیه طراحی، درج عکس و اطلاعات کارکنان کافی باشد. اما سازمان‌هایی که به اتصال نرم‌افزار به پایگاه داده منابع انسانی، مدیریت کاربران، چاپ گروهی یا کدگذاری کارت هوشمند نیاز دارند، باید امکانات نرم‌افزاری را دقیق‌تر بررسی کنند.

برای مثال، نرم‌افزار Asure ID شرکت HID در نسخه‌های مختلف عرضه می‌شود و قابلیت‌های مدیریت اطلاعات و اتصال به پایگاه داده در همه نسخه‌ها یکسان نیست. در نتیجه، هزینه احتمالی تهیه مجوز نرم‌افزار، راه‌اندازی، آموزش یا اتصال به سیستم‌های موجود باید پیش از خرید مشخص شود.

راهکار: فهرستی از قابلیت‌های ضروری تهیه کنید و از تأمین‌کننده بپرسید کدام امکانات همراه دستگاه ارائه می‌شود و کدام‌یک به تهیه مجوز یا تجهیزات جداگانه نیاز دارد.

۷. زمان اپراتور و خطاهای انسانی هم هزینه دارند

در محاسبه هزینه صدور کارت پرسنلی معمولاً روی تجهیزات و مواد مصرفی تمرکز می‌شود، اما زمانی که کارکنان برای صدور هر کارت صرف می‌کنند نیز بخشی از هزینه عملیاتی است. فرایند صدور کارت ممکن است شامل دریافت اطلاعات، انتخاب عکس، بررسی مشخصات، طراحی، چاپ، کنترل کیفیت و تحویل کارت باشد. هرچه این مراحل دستی‌تر و پراکنده‌تر باشند، احتمال تکرار فعالیت‌ها و خطاهای انسانی بیشتر می‌شود.

برای مثال، اگر اطلاعات کارکنان در یک سامانه ثبت شده باشد اما اپراتور مجبور شود همان اطلاعات را دوباره در نرم‌افزار طراحی کارت وارد کند، زمان بیشتری مصرف می‌شود و احتمال اشتباه در ورود اطلاعات وجود دارد. برای مدیریت این هزینه، استفاده از قالب‌های ثابت، تعیین مسئول تأیید اطلاعات و یکپارچه‌سازی فرایندها در صورت امکان مفید است.

نکته مهم: خرید دستگاه سریع‌تر همیشه به معنی کاهش هزینه نیروی انسانی نیست. باید زمان کل فرایند صدور کارت، از دریافت اطلاعات تا تحویل نهایی، بررسی شود.

هزینه واقعی صدور هر کارت پرسنلی را چگونه محاسبه کنیم؟

برای محاسبه هزینه تمام‌شده هر کارت، بهتر است مخارج را به دو گروه تقسیم کنیم:

• هزینه‌های ثابت: سهم هزینه خرید دستگاه، تجهیزات جانبی و نرم‌افزار که متناسب با دوره استفاده یا تعداد کارت‌های مورد انتظار سرشکن می‌شوند.
• هزینه‌های عملیاتی: کارت خام، ریبون، فیلم انتقال در صورت نیاز، هزینه نگهداری، چاپ‌های ناموفق و دستمزد مرتبط با صدور کارت.

فرمول کلی محاسبه به این صورت است:

هزینه هر کارت سالم = مجموع هزینه ثابت سرشکن‌شده و هزینه‌های عملیاتی دوره ÷ تعداد کارت‌های سالم صادرشده در همان دوره

برای مثال، فرض کنید سهم هزینه‌های ثابت یک دوره ۶ میلیون تومان و مجموع هزینه‌های عملیاتی همان دوره ۹ میلیون تومان باشد. اگر سازمان در آن دوره ۵۰۰ کارت سالم صادر کند، هزینه تمام‌شده هر کارت برابر با ۳۰ هزار تومان خواهد بود. این اعداد صرفاً فرضی و برای نمایش روش محاسبه هستند، نه قیمت واقعی بازار.

نکته مهم این است که هزینه کارت‌های معیوب و مواد مصرفی هدررفته نیز باید در صورت محاسبه جداگانه، به مجموع مخارج اضافه شود؛ اما در مخرج کسر فقط تعداد کارت‌های سالم قرار بگیرد. همچنین نباید هزینه‌ای مانند حقوق اپراتور یا ضایعات را دوبار در محاسبات وارد کرد.

چگونه هزینه‌های اضافی صدور کارت را کاهش دهیم؟

برای کنترل بهتر هزینه چاپ کارت PVC و صدور کارت‌های پرسنلی، چند اقدام عملی می‌تواند مؤثر باشد:

• کنترل اطلاعات: مشخصات کارکنان را قبل از چاپ نهایی تأیید کنید.
• ثبت ضایعات: تعداد کارت‌های خراب و دلایل چاپ مجدد را بررسی کنید.
• انتخاب مواد مناسب: ریبون و کارت خام را مطابق مشخصات دستگاه تهیه کنید.
• نگهداری پیشگیرانه: نظافت و سرویس را بر اساس دستورالعمل سازنده انجام دهید.
• مدیریت موجودی: مواد مصرفی را متناسب با حجم صدور کارت تأمین کنید.
• محاسبه هزینه هر کارت: هزینه تمام‌شده را در دوره‌های مشخص محاسبه و مقایسه کنید.

جمع‌بندی

هزینه صدور کارت پرسنلی تنها به خرید دستگاه و تهیه کارت خام محدود نمی‌شود. مواد مصرفی، چاپ‌های ناموفق، نگهداری تجهیزات، توقف دستگاه، نرم‌افزار و زمان نیروی انسانی همگی در هزینه نهایی نقش دارند.

سازمان‌هایی که این عوامل را از ابتدا در نظر می‌گیرند، می‌توانند بودجه واقع‌بینانه‌تری تعیین کنند و با شناسایی هزینه‌های قابل پیشگیری، فرایند صدور کارت را بهینه‌تر مدیریت کنند. معیار اصلی برای ارزیابی هزینه نیز باید مبلغ تمام‌شده هر کارت سالم و قابل استفاده باشد.

نوشته ۷ هزینه پنهان صدور کارت پرسنلی که سازمان‌ها نادیده می‌گیرند اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

پیکسل ۱۱ پرو XL یکی از دوست‌داشتنی‌ترین پرچم‌داران اندرویدی سال است، اما تراشه‌ی Tensor G6 همچنان فاصله‌ی زیادی با نمونه‌های قدرتمند اپل و کوالکام دارد. گوگل در این گوشی بیش از آنکه روی رکوردهای بنچمارک تمرکز کند، تجربه‌ای یکپارچه از اندروید، دوربینی قابل‌اعتماد و قابلیت‌های کاربردی هوش مصنوعی را هدف گرفته است.

پرچم‌دار جدید گوگل با بدنه‌ای خوش‌ساخت‌تر، شارژ بی‌سیم مغناطیسی Qi2، دوربین تله‌فوتوی بهتر و نسل تازه‌ای از قابلیت‌های Gemini وارد میدان شده است. بااین‌حال، در بازاری که رقبای ۱۳۰۰دلاری از قدرتمندترین تراشه‌ها، نمایشگرهای پیشرفته و باتری‌های پرظرفیت استفاده می‌کنند، تجربه‌ی کاربری خوب به‌تنهایی کافی نیست.

Tensor G6 درمقایسه‌با نسل قبل پیشرفت چشم‌گیری دارد، اما ضعف آن در پردازش‌های سنگین و گرافیک همچنان کاملاً محسوس است. در ادامه، طراحی، نمایشگر، اسپیکر و عملکرد سخت‌افزاری پیکسل ۱۱ پرو XL را بررسی می‌کنیم.

طراحی و ارگونومی پیکسل ۱۱ پرو XL

پیکسل ۱۱ پرو XL حتی پیش از روشن‌شدن نمایشگر، حس یک محصول گران‌قیمت را منتقل می‌کند. پنل پشتی از جنس Gorilla Glass Victus 2 است و به‌خوبی روی فریم آلومینیومی دستگاه قرار گرفته؛ ترکیبی که بدنه‌ای مستحکم و خوش‌ساخت به وجود می‌آورد.

همچنین بخوانید:بهترین گوشی‌های میان‌رده ۲۰۲۶؛ ۵ غول خوش‌قیمت که ارزش خرید دارند

گوگل این گوشی را در رنگ‌های مشکی (Obsidian)، خاکستری روشن (Fog)، سبز زیتونی (Olive) و آجری (Canyon) عرضه می‌کند. مدل خاکستری روشن ظاهر آرام و چشم‌نوازی دارد، اما فریم براق آن برخلاف پنل پشتی مات، خیلی زود اثر انگشت و چربی را نشان می‌دهد. مدل‌های سبز زیتونی و آجری نیز شرایط مشابهی دارند؛ درحالی‌که فریم مدل مشکی مانند پنل پشتی مات است و ظاهری یکدست‌تر ارائه می‌دهد.

فرم کلی گوشی تقریباً بدون تغییر از نسل‌های قبلی به ارث رسیده و تشخیص پیکسل ۱۱ پرو XL از دو نسل پیش، در نگاه اول آسان نیست. رنگ‌بندی تازه و بازطراحی جزئی نوار دوربین، مهم‌ترین تفاوت‌های ظاهری نسل جدید محسوب می‌شوند. بااین‌حال، زبان طراحی پیکسل همچنان هویت مستقلی دارد و به‌راحتی با گوشی‌های رقیب اشتباه گرفته نمی‌شود.

نوار سراسری دوربین علاوه بر حفظ امضای طراحی گوگل، باعث می‌شود گوشی روی میز ثابت بماند و لق‌زدن آزاردهنده‌ی رایج در برخی پرچم‌داران را نداشته باشد. گواهی IP68 نیز مانند نسل قبل، دستگاه را در برابر گردوغبار و خیس‌شدن اتفاقی مقاوم می‌کند؛ هرچند نباید آن را به‌معنای ضدآب‌بودن مطلق دانست.

تعادل مناسب بدنه نمی‌تواند وزن ۲۲۶ گرمی پیکسل ۱۱ پرو XL را پنهان کند. گوشی به‌خوبی در دست قرار می‌گیرد و به سمت پایین سنگینی نمی‌کند، اما استفاده‌ی طولانی‌مدت از آن فشار محسوسی به انگشت کوچک وارد می‌کند.

چیدمان کلیدهای فیزیکی نیز مانند نسل‌های قبلی پیکسل با بسیاری از گوشی‌های اندرویدی تفاوت دارد. کاربرانی که مدت زیادی از گوشی‌های سامسونگ استفاده کرده‌اند، احتمالاً در ابتدا به‌اشتباه کلید پاور را به‌جای کلیدهای تنظیم صدا فشار می‌دهند. بااین‌حال، کیفیت ساخت کلیدها و بازخورد آن‌ها رضایت‌بخش است.

بازخورد لمسی پیکسل ۱۱ پرو XL در سطح بهترین پرچم‌داران قرار می‌گیرد و هنگام لمس عناصر رابط کاربری، لرزش‌هایی دقیق و خوشایند ایجاد می‌کند. چراغ رنگی HiLight نیز جای حسگر دما را روی برآمدگی دوربین گرفته است و هنگام تعامل با Gemini یا دریافت تماس از مخاطبان منتخب روشن می‌شود. بااین‌حال، محدودشدن عملکرد آن به تماس، بی‌توجهی به پیام‌ها و نیاز به قراردادن گوشی روی نمایشگر، کاربرد HiLight را بیشتر به یک جلوه‌ی نمایشی تبدیل می‌کند.

پیکسل ۱۱ پرو XL، به‌جز چند مدل محدود مانند موتورولا Edge 70 Max، یکی از معدود گوشی‌های اندرویدی مهمی است که از اتصال مغناطیسی داخلی Qi2 پشتیبانی می‌کند. این گوشی با لوازم جانبی اختصاصی گوگل موسوم به Pixel Snap و لوازم جانبی MagSafe اپل نیز سازگار است. اتصال مغناطیسی داخلی می‌تواند داک خودرو یا سه‌پایه را بدون نیاز به قاب واسط، محکم نگه دارد.

نمایشگر و اسپیکر پیکسل ۱۱ پرو XL

نمایشگر پیکسل ۱۱ پرو و پیکسل ۱۱ پرو XL از نظر ابعاد و وضوح تفاوتی با نسل قبل ندارند؛ بااین‌حال، گوگل روشنایی آن‌ها را اندکی افزایش داده است. این دو گوشی به پنل‌های ۶٫۳ و ۶٫۸ اینچی LTPO OLED با وضوح ۲۸۵۶ × ۱۲۸۰ و ۲۹۹۲ × ۱۳۴۴ پیکسل مجهز هستند.

تراکم نمایشگرها به‌ترتیب ۴۹۷ و ۴۸۲ پیکسل‌براینچ است و هر دو پنل از عمق رنگ ۸ بیت، نمایش ۱۶ میلیون رنگ و نرخ نوسازی تطبیقی یک تا ۱۲۰ هرتز پشتیبانی می‌کنند. گوگل روشنایی بیشینه‌ی خودکار در محتوای SDR را ۲۴۰۰ نیت و حداکثر روشنایی HDR را ۳۶۰۰ نیت اعلام می‌کند.

در آزمایش‌ها، روشنایی SDR پیکسل ۱۱ پرو XL با روشن‌بودن نیمی از تصویر به ۲٬۸۵۳ نیت رسید. هنگام پخش محتوای HDR با نسبت ۱۰ درصد نیز روشنایی ۳٬۳۳۶ نیت ثبت شد؛ بنابراین خوانایی نمایشگر زیر نور مستقیم خورشید تا حد مطلوبی حفظ می‌شود. البته خبری از پشتیبانی Dolby Vision نیست و گوشی به HDR10 و +HDR10 محدود می‌ماند.

حداقل روشنایی نمایشگر در اندازه‌گیری‌ها ۱٫۷۲ نیت بود که برای استفاده در اتاق کم‌نور مناسب است. بااین‌حال، فلیکر PWM با فرکانس پایین ۲۴۰ هرتز در سطوح روشنایی پایین می‌تواند برای برخی کاربران باعث سردرد یا فشار چشم در محیط‌های تاریک شود.

دقت رنگ یکی از نقاط قوت پنل پیکسل ۱۱ پرو XL است. نمایشگر با پوشش ۹۸٫۱ درصدی فضای رنگی sRGB، خطای میانگین ۰٫۶ و دمای رنگ خنثی، یکی از دقیق‌ترین پنل‌های بازار را ارائه می‌دهد. حالت Adaptive رنگ‌ها را در فضای sRGB کمی زنده‌تر از حالت Natural نمایش می‌دهد، اما فقط حدود ۸۰ درصد از فضای رنگی گسترده‌ی DCI P3 را پوشش می‌دهد؛ ضعفی که برای پرچم‌داری با قیمت ۱۳۰۰ دلار چندان پذیرفتنی نیست.

اسپیکرهای استریوی پیکسل ۱۱ پرو XL عملکردی مشابه نسل قبل دارند. صدا حجیم و رسا است و فرکانس‌های میانی، جایی که بخش زیادی از صدای خواننده‌ها و سازها قرار می‌گیرد، شفاف شنیده می‌شوند. با افزایش حجم صدا، بخشی از این شفافیت از بین می‌رود.

گوشی در بازتولید فرکانس‌های بالا کمی اغراق می‌کند و مانند بسیاری از گوشی‌های اندرویدی، در تولید بیس و صداهای فرکانس پایین ضعیف‌تر از آیفون ظاهر می‌شود.

همچنین بخوانید:بهترین گوشی‌های اقتصادی سامسونگ برای استفاده روزمره

عملکرد سخت‌افزاری پیکسل ۱۱ پرو XL

سری Pixel 11 از تراشه‌ی اختصاصی Tensor G6 قدرت می‌گیرد؛ تراشه‌ای که با فرایند ۳نانومتری TSMC ساخته شده است. گوگل می‌گوید این تراشه بهره‌وری بهتر و ۵۰ درصد توان پردازش بیشتر در وظایف هوش مصنوعی ارائه می‌دهد.

پردازنده‌ی مرکزی Tensor G6 از هفت هسته تشکیل شده است: یک هسته‌ی ۴٫۱ گیگاهرتزی C1-Ultra، چهار هسته‌ی ۳٫۴ گیگاهرتزی C1-Pro و دو هسته‌ی ۲٫۶۵ گیگاهرتزی C1-Pro. تعداد هسته‌ها نسبت به قبل کاهش یافته، اما فرکانس تمام هسته‌ها افزایش محسوسی داشته است.

پردازنده‌ی مرکزی Tensor G6 در پردازش تک‌هسته‌ای و چندهسته‌ای به‌ترتیب ۱۷ و ۳۶ درصد بهتر از نسل گذشته عمل می‌کند؛ بااین‌حال، همچنان فاصله‌ی زیادی با رقبا دارد. Snapdragon 8 Elite Gen 5 در گلکسی S26 اولترا بیش از ۴۰ درصد در پردازش تک‌هسته‌ای سریع‌تر از تراشه‌ی گوگل است. با اضافه‌شدن A20 Pro آیفون ۱۸ پرو، این شکاف عملکردی به ۸۰ درصد می‌رسد.

عملکرد تک‌هسته‌ای در استفاده‌ی روزمره اهمیت زیادی دارد و روی سرعت اجرای برنامه‌ها، وب‌گردی و حس چابکی دستگاه اثر می‌گذارد. نتیجه‌ی تست وب‌گردی نیز همین موضوع را نشان می‌دهد؛ پیکسل ۱۱ پرو با ثبت امتیاز ۲۵، بیش از ۴۰ درصد کندتر از آیفون ۱۷ پرو ظاهر شد.

عملکرد گرافیکی و بازی

وضعیت پردازنده‌ی گرافیکی Tensor G6 ناامیدکننده‌تر است. گوگل از GPU مدل IMG CXTP-48-1536 ساخت Imagination استفاده کرده که بر پایه‌ی معماری قدیمی‌تر Series C توسعه یافته است. این GPU درمقایسه‌با معماری Series D در Tensor G5 پشتیبانی ضعیف‌تری از بازی‌ها دارد و از Ray Tracing سخت‌افزاری نیز پشتیبانی نمی‌کند.

در آزمایش‌های زومیت، پیکسل ۱۱ پرو XL در تست شبیه‌ساز بازی حدود ۳۰ درصد و در پردازش تصویر حدود ۶۰ درصد سریع‌تر از نسل قبل بود. بااین‌حال، عملکرد GPU آن از سطح گوشی‌های میان‌رده فراتر نمی‌رود.

برای مقایسه، گلکسی S26 اولترا در تست شبیه‌ساز بازی دو برابر سریع‌تر از پیکسل ۱۱ پرو عمل کرد و در تست پردازش تصویر نیز با اختلاف ۳۶۰ درصدی از گوشی گوگل پیش افتاد. آیفون ۱۷ پرو همین تست را با برتری ۷۵۰ درصدی نسبت به پیکسل ۱۱ پرو به پایان رساند.

نوشته بررسی پیکسل ۱۱ پرو XL؛ پرچم‌دار گوگل با هوش مصنوعی قدرتمند اما تراشه‌ای نه‌چندان رقابتی اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

شرکت نایک فناوری‌های جدید خود را به شرکت کنندگان در المپیک معرفی کرد.

المپیک توکیو ۲۰۲۰ دلیلی مناسب برای نایک بود تا یک مجموعه جدید از محصولات اجرایی را راه ‌اندازی کند. تاخیر یک ساله در این رویداد به نایک اجازه داد تا نه تنها خط کفش را برای دویدن و ردیابی ورزشکاران میدانی افزایش دهد، همچنین بسیاری از فناوری‌های جدید را در خطوط خرده فروشی به ارمغان آورد.

برت هولتس، معاون ‌رئیس نوآوری کفش برای شرکت مستقر در اورگون، می‌گوید: ما قطعا آماده برگزاری المپیک ۲۰۲۰ بودیم. اکنون ما برای سال ۲۰۲۱ آماده‌تر هستیم. این کار زمان اضافی برای مدل‌های دیگر به ما داد.

به طور سنتی، نایک زمان اجرای تکنولوژی خود را با المپیک اجرا می‌کند، اما مهندسی همیشه به قابلیت بازپرداخت بودن خرده ‌فروشی نیاز ندارد. همه اینها برای چرخه المپیک تغییر کردند، که در سال ۲۰۱۷ زمانی آغاز شد که نایک به تلاش Breaking2  برای تمرکز بر روی کمک به ماراتن‌ها و برای شکستن سد دو ساعته استفاده کرد. این سرمایه‌گذاری و مهندسی برای اولین بار در مدل Vaporfly Next٪  در سال ۲۰۲۰ به بعد تکرار شد و اکنون در هر دو مدل ZoomX Vaporfly Next٪ ۲  و Air Zoom Alphafly Next٪ ۲ را نشان می‌دهد.

Rachel Bull، مدیر ارشد محصول کفش می‌گوید: پیش از این، ما به ساخت کفش‌های سبک‌ وزن و گرم و همچنین راحت علاقه داشتیم و این موارد هنوز هم مهم است، اما آنچه که دوندگان نیاز دارند افزایش انرژی بیشتر برای ادامه کار و کاهش خستگی آنها است. ما توانستیم یک کفش را از سال ۲۰۱۷ در نظر بگیریم و این مفهوم را به کار بگیریم و به اقتصاد جاری را بهبود ببخشیم.

مدل Vaporfly به روز شده از فوم ZoomX برای احساس سبک بودن کفش در این برند استفاده می‌کند و از یک صفحه فیبر کربنی با طول کامل و ارتفاع پشته بالاتر برای انتقال انرژی به افراد استفاده شده است. قسمت بالایی که در سال گذشته به روز شده است دارای یک شبکه مهندسی شده با دوام تقویت شده می‌باشد.

این موارد و ویژگی‌های زیر پا منجر به ترکیبی از گزینه‌های کفش برای ورزشکاران نایک در توکیو شده ‌است از جمله ZoomX Dragonfly برای طی کردن مسافت‌های طولانی در مسیر. بول می‌گوید: این همان فوم ZoomX است، یعنی همان ایده بهبود اقتصاد در حال اجرا و بازگشت انرژی برای مسافت‌های طولانی‌تر.

زوم سرعت بالا، فوم ZoomX و یک صفحه فیبر کربن در خط سیر specific Zoom MaxFly به هم می‌رسند، یک سنبله با سرعت ۱۰۰ متر تا ۴۰۰ متر با یک صفحه فیبر کربن محکم‌تر طراحی شده‌ است. این سنبله در سال گذشته ایجاد شد. Air Zoom Victory یک سنبله از راه دور با صفحات، کف و هوا را ارائه می‌دهد در حالی که Air Zoom Long Jump Elite، یکی دیگر از ساخته‌های کاملاً جدید، کیسه هوای بزرگتری را برای محافظت بیشتر هنگام بلند شدن در قسمت جلوی پا قرار می‌دهد، اما هنوز از صفحه فیبر کربن برای رویدادهای پرش استفاده نکرده است. Air Zoom Superfly Elite 2 برای دونده‌ها طراحی شده است.

همه مدل‌ها در خرده ‌فروشی در دسترس هستند و در حال حاضر از رنگ Rawdacious  برای توکیو که ترکیبی از رنگ صورتی، نارنجی و قرمز است، استفاده می‌شود.

هولتس می‌گوید همانطور که نایک برای پروژه Breaking2 را اولویت بندی کرد، طراحان اهمیت بازگشت انرژی را دریافتند و با استفاده از فناوری‌های موجود مانند الیاف کربن و Zoom Air برای مهندسی مدرن بسته بندی کردند تا بتوانند از طراحی‌های سبکی که باعث می‌شود ورزشکاران بتوانند با طراوت‌تر بمانند، استفاده کنند. او همچنین می‌گوید: این یک تغییر الگو برای ما بود که باز شده و هر شرکت دیگری به دنبال آن است.

رویکرد سطح عالی جدید به راحتی به خرده ‌فروشان عرضه می‌شود. بول می‌گوید: پنج سال پیش، تنها دوندگان برجسته در کفش‌های مسابقه شروع به دویدن می‌کردند، به این دلیل که بسیار کم بودند. پوشیدن یک کفش برای ۲۶٫۲ کیلومتر برای اکثر مردم زیاد بود. اکنون Vaporfly از حفاظت کافی برخوردار است که مصرف کنندگان مدل‌ها را برای تمام سطوح اجرا استفاده می‌کنند.

نایک مفاهیم را به خطوط خرده فروشی سنتی مانند Pegasus و ZoomX Invincible Run جدید، که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد را گسترش داده است، که از همان کف برای اجرای دویدن برای افرادی که یک ورزشکار نخبه نیستند و می‌خواهند محافظت بیشتری داشته باشند، استفاده می‌کند.

holts می‌گوید: اگر ما در حال تصمیم‌ گیری درست و ایجاد محصولات درست برای همه دوندگان باشیم، در نهایت منجر به رشد تجارت خواهد شد. ما واقعا روی ورزشکاران تمرکز می‌کنیم و بهترین، متنوع‌ترین و فراگیرترین محصولات را ایجاد می‌کنیم. ما نوآوری خود را برای بزرگ‌ترین لحظه در دوومیدانی المپیک بارگذاری می‌کنیم، اما بیشتر وقت خود را در مورد دونده روزمره، با استفاده از مقادیر زیادی از مواد مشابه که برای هر روز در حال اجرا هستند، سپری می‌کنیم.

 

چند لحظه کلیدی شرکت‌کنندگان در المپیک:

• هنگامی که نایک به طور غیررسمی در سال ۱۹۷۱ شروع به کار کرد، شرکت waffle کورتز که در المپیک مونیخ در سال ۱۹۷۲ دیده شد، شرکت کرد.
• Mary Decker، دونده مسافت میانه در سال ۱۹۸۰ از یک کفش نایک استفاده کرد که قالب پایش را نشان می‌داد و به عنوان مدل توسعه سری Zoom در آینده معرفی شد. یک نسخه از کفش اولین مدال طلای این مارک را کسب کرد.
• اولین صفحه کامل این برند، به کارل لوییس کمک کرد تا چهار مدال طلا را در المپیک ۱۹۸۴ لس ‌آنجلس به دست آورد.
• جوان بنوئه ساموئلسون اولین زنی شد که در ماراتن المپیک در سال ۱۹۸۴ طلا گرفت. او کفش‌های برند نایک را پوشیده بود.
• مایکل جانسون در مسابقات المپیک آتلانتا در سال ۱۹۹۶، رکورد زد و طلا گرفت. رنگ این کفش روشن بود، اما مهندسی سبکی نیز داشت.
• در طول بازی‌های المپیک پکن در سال ۲۰۰۸، نایک از Flywire رونمایی کرد، فناوری که پس از آن بسکتبال و ورزش‌های نمایشی به اندازه کافی گسترش یافت.
• استفاده از رنگ در سال ۲۰۱۲ هنگامی که Nike’s Volt yellow Volt لندن را تصاحب کرد زنده شد، اما این فناوری Flyknit بود که تناسب جدیدی ایجاد کرد و طراحی نایک را در عملکرد و سبک زندگی تغییر داد.

نوشته شرکت نایک فناوری‌های جدید خود را به شرکت کنندگان در المپیک معرفی کرد. اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

نقد و بررسی ماشین‌های جدید الکتریکی ولوو و حس خوب آنها

انواع اتومبیل‌های الکتریکی اینجا هستند و موارد دیگر نیز در حال ساخته شدن و عرضه شدن هستند، این واقعیتی است که باعث ایجاد رقابتی شده است که طی دهه‌های گذشته در صنعت خودرو دیده نشده است. برخی از تولیدکنندگان بر دستیابی به بهترین دامنه کلی متمرکز هستند، در حالی که دیگران به دنبال پیشرانه‌های ظاهر و نمایش کارایی ماشین‌های الکتریکی خود هستند. اکنون در اینجا ولوو وجود دارد که تصمیم گرفته است به طور کلی بر روی موارد راحتی رانندگی و اتومبیل تمرکز کند و در تلاش است تا تجربه‌ای ایجاد کند که افراد در اتومبیل احساس راحتی کنند به صورتی که انگار هنوز در اتاق نشیمن خود هستند.

در تاریخ ۳۰ ژوئن، یک خودروساز سوئدی رویدادی زنده را در شهر خود یعنی گوتنبرگ سوئد برگزار کرد تا شگفتی‌های مهندسی آینده خود را به نمایش بگذارد. این خودروساز که برای اولین بار Tech Moment ولوو لقب گرفته است، از این زمان برای نشان دادن اینکه چگونه اصول طراحی آن و تمرکز بر ایمنی ماشین‌های جدید را شکل می‌دهند، استفاده کرده ‌است.

در حال حاضر، ولوو فقط یک ماشین کاملاً برقی در جاده‌های ایالات متحده دارد: the XC40 Recharge. ولوو به زودی کراس اوور شارژ C40 را نیز به نمونه کارهای خود اضافه خواهد کرد. در همین حال، تنها گزینه الکتریکی باتری دیگر polestar از مارک spin-off ولوو ارائه می‌شود که polestar 2 را ارائه می‌دهد، این یک سدان برتر است که با همان معماری جمع و جور xc40 ساخته شده است. (هیبریدها داستان متفاوتی هستند. ولوو هفت وسیله نقلیه هیبریدی کامل را ارائه می‌دهد که فاصله بین بنزین و برق خالص را پر می‌کند.)

ولوو برای به نمایش گذاشتن فناوری جدید خود در یک مکان، وسیله نقلیه‌ای را کهConcept Recharge  نامیده می‌شود و از آن به عنوان مانیفست برای نسل بعدی خودروهای الکتریکی کاملاً الکتریکی یاد می‌کند.

بدنه براق و مدرن آن به طور عمدی مینیمالیستی است و دارای مناطق وسیعی از فلز شکل با استفاده از گوشه‌های چین خورده هوشمند و خطوط بدن نادر برای شکستن یکنواختی است. یک موقعیت برای نشستن بالاتر با کاپوت شیب دار و سقف تغییر شکل یافته برای حداکثر دید در جاده بدون ایجاد خطر در برد انتخاب شده است.

در حالی که تماشاگران می‌توانند در تمام روز فضای بیرونی براق و زیبای اتومبیل و آن چراغ‌های جلای باشکوه که Thor’s Hammer  نام دارند و در واقع ولوو این اسم را انتخب کرده است، را نگاه کنند، جادوی واقعی با پیشرانه الکتریکی جدید شروع می‌شود.

نسل دوم پلتفرم EV ولوو به طور کامل در مورد چگونگی ساخت اتومبیل‌های الکتریکی ولوو با شروع مهندسی بسته‌های باتری آن را توضیح می‌دهد. تراکم کلی انرژی در مقایسه با فناوری باتری موجود در وسایل نقلیه امروزی در جاده تا ۵۰ درصد افزایش می‌یابد، که به طور قابل توجهی دامنه بیشتری را برای هر بار شارژ فراهم می‌کند و تقریباً نیمی از زمان صرف شده در اتصال را کاهش می‌دهد.

به عنوان یک مزیت اضافی، بسته طراحی شده مجدداً به مهندسان اجازه می‌دهد تا فاصله چرخ‌های خودرو را گسترش دهند و از دور چرخ جلو و عقب به حداقل برسند و همچنین کف آن را مسطح کنند، این به این معناست که پیشرانه جدید تا حدی به خاطر کاربرد بسیار زیاد فضای داخلی فوق العاده بزرگ Concept Recharge تشکر می‌کند.

قبل از ارائه‌ی Tech Moment، ولوو تصمیم گرفته بود که به یک برند کاملاً الکتریکی تبدیل شود. این خودروساز می‌گوید به لطف همکاری اخیر با تولیدکننده باتری سوئدی Northvolt، تا سال ۲۰۳۰ کل ناوگان آن برق می‌گیرد.

ولوو، کابین آینده خود را به عنوان اتاق زندگی اسکاندیناوی توصیف می‌کند. عناصر طراحی مینیمالیستی می‌توانند به شما این احساس را دهد که در داخل یک Ikea روی چرخ نشسته‌اید، اما هدف اصلی این است که هنگام استفاده احساس آرامش پیدا کنید و از آن استقبال کنید، به طوری که انگار شماهرگز از راحتی خانه خود خارج نشده‌اید.

فضای داخلی به طور کامل به صورتی طراحی شده است که برای ترویج رانندگی بدون حواس‌پرتی مناسب می‌باشد. خطوط روان و خطوط معقول برای تمرکز حواس راننده به جاده کمک می‌کند. حتی چیدمان سیستم سرگرمی و دسته دیجیتالی جدید یک موضوع بصری را نشان می‌دهد و یک چیدمان برای آنچه راننده نیاز دارد در هر لحظه مشاهده کند متمرکز است: ترافیک اطراف، کنترل‌های مورد استفاده اخیرا و غیره.

احساس خوب صندلی‌ها با گنجاندن آنچه که ولوو به عنوان رانندگی بدون نظارت توصیف می‌کند، افزایش خواهد یافت.

ایمنی همیشه از اولویت های اصلی ولوو بوده است. در واقع، این مهندس ولوو نیلز بولین بود که کمربند ایمنی سه نقطه‌ای را در سال ۱۹۵۹ اختراع کرد و این پیشرفت مهمی در ایمنی خودروها بود که ولوو حق ثبت اختراع هر خودروساز را برای استفاده در وسایل نقلیه خود باز کرد. اکنون بعد از ۶۰ سال، همچنان ایمنی جز موارد مهم یک اتومبیل می‌باشد، اما به جای استفاده از کمربند و کیسه هوا برای کاهش تصادف و مرگ و میر، تمرکز را به استفاده از تکنولوژی به عنوان یک ابزار در هدف نهایی از یک آینده بدون تصادف منتقل شده است.

ولوو ادعا می‌کند که با استفاده از یک واحد تشخیص و تابش نور نصب شده بر روی سقف، همراه با مجموعه سنسورهای جمع آوری داده خودرو، امکان اتوماسیون نسبی وجود دارد که از لاین مرکز و سایر نوع کنترل کروز عبور می‌کند. این ویژگی امروزه در بسیاری از اتومبیل‌های مدرن وجود دارد. مهندسان خودروساز تصدیق می‌کنند که رانندگان در نهایت می‌توانند در تحت شرایط خاص دست و چشم خود را از جاده برداشته و به ماشین اجازه دهند خودش رانندگی کند. ولوو می‌گوید گسترش این ویژگی آهسته و ثابت خواهد بود و با بزرگراه‌های محدود امضا شده توسط تیم خارج از تکنولوژی آغاز خواهد شد.

قابل توجه است که سایر خودروسازان نیز وعده‌های مشابهی داده‌اند. تسلا شاید با وعده نهایی خود یعنی رانندگی کامل توسط ماشین، شاخص‌ترین گروه باشد، اگرچه رویکرد آن به جای استفاده از حسگرهای دیگر مانند LiDAR پایین‌تر می‌باشد. در هر صورت نباید انتظار داشته باشید به این زودی‌ها ماشین جدیدی در بزرگراه مشاهده کنید که خودش رانندگی می‌کند.

گرچه طراحی دقیق هر اتومبیل منحصر به فرد و متناسب با مشتریان آن خواهد بود، اما کاملاً واضح است که ولوو قصد دارد کل تجربه رانندگی را به همان اندازه لذت بردن از نشستن بر روی صندلی و تماشای فیلم در اختیار شما قرار دهد.

نوشته نقد و بررسی ماشین‌های جدید الکتریکی ولوو و حس خوب آنها اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

۴ تا از بهترین پاوربانک‌های سال ۲۰۲۱، بهترین شارژرهای قابل حمل

با مشاوره خرید و بهترین بررسی پاوربانک‌ها، بهترین پاوربانک را با ویژگی‌های سریع‌ترین سرعت شارژ و عملکرد نهایی خوب آن پیدا کنید.

همه پاوربانک‌ها قدرت یکسانی ندارند. پاوربانک‌ها همانند نیازهای مصرف کننده متفاوت می‌باشند، آنها انواع ارزان قیمت و گران قیمت دارند و گاهی اوقات شما فقط برای یک اسم هزینه می‌کنید. اما انتخاب شارژر قابل حمل خیلی بیشتر از یافتن ارزان‌ترین نسخه خیلی بهتر است.

ما می‌خواهیم سریع‌ترین سرعت شارژ را برای شارژ کردن خود پاوربانک و شارژ کردن یک تلفن متصل و قابل حمل بودن آن را بررسی کنیم. ولی ما نمی‌خواهیم که پاوربانک جیب‌های ما را پر کند.

ما به یک شارژر برای شارژ کردن چندین ابزار نیاز داریم که نیاز زیادی به پریز برق نداشته باشد و به صرفه باشد. ما نمی‌خواهیم همراه خود چندین کابل شارژر حمل کنیم، در واقع ما اصلاً نمی‌خواهیم کابل داشته باشیم.

طراحی و ظرفیت بسیار مهم هستند، اما چه چیزی در مورد شارژ بی‌سیم یا حتی انرژی خورشیدی مهم است؟ صفحه LCD چطور؟ خصوصیات ضد آب بودن آن به چه شکل است؟ شما می‌توانید بهترین و جدیدترین پاوربانکی را که می‌توانید بدون پرداخت پول بسیار زیاد بدست آورید.

این روزها حتی می‌توانید پاوربانک‌ها را به دلخواه و در صورت نیاز اجاره کنید. برای اطمینان از دریافت بهترین پاوربانک برای نیازهای خود، با هر شکلی، مقاله‌ی ما را بخوانید.

 

پاوربانک Charmast 10،۰۰۰mAh، به طور کلی بهترین

بسیاری از افراد طرفدار این پاوربانک پر قدرت و زیبا هستند. این پاوربانک فوق العاده جمع و جور است و در هر جیب یا کیفی به راحتی جا می‌شود، این پاوربانک با وجود سایز کوچکش دارای یک قدرت ۱۰۰۰۰ میلی آمپر ساعتی است که تلفن شما را دو تا سه بار شارژ می‌کند.

ما این طراحی را دوست داریم، پوشش شیاردار آن ما را از به یاد مدل‌های گران‌ قیمت می‌اندازد و و آن را به بهترین وجهی که از نمای آجری مشکی مات استفاده می‌کند، طراحی کرده است.

یک درگاه USB-C PD در این بانک قرار دارد که توانایی ۱۸ وات را دارد. این هم ورودی و هم خروجی است، که می‌تواند یک دستگاه متصل و یا خودش را به سرعت سه ساعت شارژ کند.

اگر بخواهید تلفن و پاوربانک را با هم شارژ کنید، در انتهای دیگر یک پورت ۱۸ وات USB-A نیز وجود دارد، اگرچه تنها یک بار می‌تواند سرعت شارژ سریع ۱۸ وات را همزمان ارائه دهد.

یک لمس فوق العاده زیبا و راحت، کیف حمل مش نرم و کابل کوتاه USB-A به USB-C است که در جعبه ارائه شده است.

 

پاوربانک Charmast 10400 میلی آمپری، بهترین پاوربانک با LCD

زمانی بود که پاور بانک‌ها با LCDs نسبتا گران ‌قیمت بودند و همانطور که قیمت‌ها شروع به پایین آمدن کردند، آنها شروع به طغیان بازار کردند. اما امروز این Charmast تنها مدلی است که دارای LCD در دور موتور خودش است.

این صفحه نمایش برای دانستن اینکه چقدر قدرت در پاوربانک باقی مانده است، بسیار مفید است. هنگامی که شما با مقادیر نسبتا زیادی از قدرت سر و کار دارید، به طور قابل‌ توجهی تلاش برای حدس زدن اینکه آیا یک یا دو LED روشن است، مفیدتر است.

این پاوربانک همچنین دارای سه خروجی است که اگر چندین دستگاه برای شارژ داشته باشید برای شما مفید خواهد بود. دو USBs با اندازه کامل وجود دارند، به اضافه یک پورت USB-C PD که می‌تواند به عنوان ورودی و خروجی عمل کند و هر سه شارژ ۱۸ وات سریع را پشتیبانی می‌کنند، هر چند این عملکرد تنها یک بار و در یک زمان انجام می‌شود.

در کنار آن یک Micro-USB اضافی سازگار با Quick Charge 2.0 قرار دارد که می‌تواند برای شارژ پاوربانک نیز استفاده شود. دستگاه شما با آداپتور Quick Charge / PD در حدود ۳٫۵ ساعت شارژ می‌شود، اما با یک شارژر استاندارد ۱۰ وات در حدود ۵٫۵ ساعت شارژ می‌شود.

قسمت پایین طراحی این است که کمی بزرگ‌تر از بسیاری از مدل‌های بسیار باریک و متوسط در بازار است. عرض این Charmast تقریباً برابر با تلفن است، اما کمی کوتاه‌تر و کمی تیزتر است. وزن آن به ۲۲۸ گرم می‌رسد، که شما می‌توانید تصمیم بگیرید که اگر از یک کیف استفاده کنید مناسب‌تر است تا از جیب استفاده کنید.

Charmast یک کیف حمل مش نرم و یک کابل USB-A متصل به USB-C کوتاه در جعبه را فراهم می‌کند.

 

پاور بانک JIGA 30،۰۰۰mAh، همه کاره‌ترین پاوربانک

JIGA از نظر فناوری پاوربانک، برای ما نام جدیدی است اما پاوربانک ۳۰۰۰۰ میلی آمپری آن به دلایلی جالب توجه است: نه تنها ظرفیت زیاد که در سفرهای دور از برق شهری راحتی خواهد داشت.

با وجود فلش LED داخلی (مطمئناً برای سفرهای کمپینگ بسیار مفید است) و طراحی با دوام اما پلاستیکی، این یک بازگشت بزرگ به قدرت بانک‌ها از چند سال پیش است.

این پاوربانک با ظرفیت بالای خود به طرز حیرت انگیزی کوچک می‌باشد، اما بیشتر مناسب کیف می‌باشد تا جیب.

ورودی‌های JIGA دارای ورودی‌هایUSB-C ، Micro-USB و Lightning است که به شما امکان می‌دهد باتری آن را با استفاده از هر کابل دیگری که در دست دارید پر کنید. این نکته‌ی بدی در مورد این پاوربانک است که درگاه USB-C نیز به عنوان خروجی کار نمی‌کند، اما سه دستگاه USB-A کامل وجود دارد که هر کدام در ۱۰٫۵ وات رتبه‌ بندی شده‌اند.

به طور کلی این پاوربانک برای شارژ تلفن (یا چندین تلفن) بسیار سریع است. اگر تنها چیزی که شما نیاز دارید یک جریان برق سالم برای نگهداری از تعدادی دستگاه تلفن همراه است، این پاوربانک یک وسیله بسیار مفید برای شما خواهد بود.

 

پاوربانک Anker Essential 20،۰۰۰ PD، بهترین و با ارزش‌ترین پاوربانک با ۲۰،۰۰۰mAh

Hailing از Anker، یک برند معتبر در بازار پاوربانک، این برند ۲۰۰۰۰ میلی آمپری قابل‌ حمل نشان ‌دهنده ارزش بسیار خوبی در این ظرفیت است.

این پاوربانک ۳۴۵٫۵ گرم وزن دارد و به شکل یک آجر پلاستیکی مشکی است، هرچند از نظر قدرت قابل تحمل نسبتاً جمع و جور است. این پاوربانک دارای سطح بالایی با بافت است که باعث بهبود چسبندگی در دست و همچنین ظاهر کلی ان می‌شود.

ما خوشحالیم که پشتیبانی Power Delivery را پیدا کردیم، اما توجه داشته باشید که قدرت آن فقط تا ۱۸ وات است و بنابراین برای شارژ یک لپ تاپ USB-C کافی نیست. البته برای شارژ سریع تلفن یا رایانه لوحی این یک دستگاه مفید است.

یک خروجی USB در اندازه کامل که از الگوریتم شارژ هوشمندانه PowerIQ آنکر استفاده می‌کند، با یک درگاه USB-C که هم ورودی و هم خروجی است، به آن متصل می‌شود. در بالا یک دکمه روشن، خاموش با چهارLED  یکپارچه وجود دارد که ظرفیت باقیمانده را نشان می‌دهد و می‌توانید با استفاده از این حالت به حالت شارژ قطره‌ای مناسب برای ساعت‌های هوشمند و هدفون‌ها بروید.

یک کابل USB-C به USB-C و یک کیف حمل نرم مش در جعبه ارائه شده است که بسیار مناسب است.

نوشته ۴ تا از بهترین پاوربانک‌های سال ۲۰۲۱، بهترین شارژرهای قابل حمل اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.