سطح غلظت گاز دی اکسید کربن در اتمسفر زمین به وضع وحشتناکی رسیده است.

زمانیکه آیندگان به اوایل قرن ۲۱ فکر می کنند، از سال ۲۰۱۶ به عنوان بدترین سال یاد خواهند کرد. از نقطه نظر آب و هوایی، سال ۲۰۱۶ گرمترین بهار را در ورقه های یخی گرین لند داشته است؛ موارد دیگری همچون ثبت ۱۳ ماه به صورت پشت سر هم به عنوان گرم ترین ماه های سال؛ طوفان ال نینو قابل توجه و انقراض اولین پستاندار که در اثر گرمایش زمین به وجود آمده را می توان از جمله ی بدترین اتفاقات سال جاری دانست.

جدیدترین نقطه ی عطف و در عین حال وحشتناکی که اخیرا ثبت شده مربوط به سطح گاز دی اکسید کربن در قاره ی قطب جنوب است که برای اولین بار و بعد از ۴ میلیون سال دوباره به وجود آمده و آن را به آخرین نقطه در سیاره ی زمین برای ثبت چنین غلظت حیرت انگیزی از این گاز گلخانه ای تبدیل کرده است.

رصدخانه ی قطب جنوب، غلظت گاز دی اکسید کربن موجود در اتمسفر زمین را در ۲۳ می، به اندازه ی ۴۰۰ بخش در هر میلیون به ثبت رسانده است. آخرین باری که سطح گاز دی اکسید کربن به این مرحله رسید، انسان مدرن هوشمند اصلا وجود نداشت. متخصص اقلیم شناسی، پیتر تنز به Scientific American گفت: “افزایش گاز دی اکسید کربن در همه جا اتفاق می افتد، حتی اگر کیلومترها با زندگی شهری فاصله داشته باشید.”

در دوره ی پلیوسن، آب و هوا گرم تر و مرطوب تر بود. دمای هر دو قطب، ۱۸ درجه ی فارنهایت از دمای امروزی بالاتر و سرزمین های شمالی، برخلاف سرزمین های بی حاصل یخ زده ای که امروزه می شناسیم، کاملا از جنگل های انبوه پوشیده شده بود. دمای سایر نقاط کره ی زمین، ۵ درجه (یا بیشتر) از میانگین دمای امروزی بیشتر و سطح آب دریاها، ۱۶ تا ۱۳۱ پا بیشتر از سطح دریاهای حال حاضر بود.

رسیدن به این سطوح در سال های ۲۱۰۰ یا ۲۲۰۰، برای ۴۴ درصد از ساکنین زمین که در نزدیکی دریاها زندگی می کنند، فاجعه آمیز خواهد بود. و از همه بدتر اینکه، بنا بر پیش بینی ناسا، سطح گاز کربن دی اکسید کربن با نوسانات اندکی روبرو خواهد بود، اما انتظار می رود که تا سال ۲۰۴۰، غلظت این گاز به ۴۵۰ بخش در هر میلیون برسد.

در این صورت، بازگشت به ریشه های بشریت به یک چشم انداز مرگ آور تبدیل خواهد شد.

.

با عضویت در کانال رسمی تکرا در تلگرام از آخرین اخبار روز تکنولوژی مطلع باشید.

.

منبع: techinsider

---

عصر تکنولوژی، تکرا

نوشته شباهت اتمسفر زمین به وضعیت خطرناک ۴ میلیون سال قبل! اولین بار در عصر تکنولوژی - تکرا پدیدار شد.

امروزه تقریبا تمام زندگی ما به اینترنت متصل است و اینترنت به جز لاینفک زندگی تبدیل شده است. کمتر کسی را می‌توان پیدا کرد که بداند در نبود اینترنت چگونه اوقات خود را سپری کند.

با این حال برخی افراد، راه‌های خلاقانه‌ای برای پرکردن اوقات بدون اینترنت پیدا می‌کنند. یک زن نیویورکی برای اینکه از قافله عقب نیفتد، ۱۵ صفحه از کامنت‌های فیسبوک خود را پرینت گرفته و در مترو می‌خواند! عکس این زن توسط الکس استینمن، یکی از خبرنگان مجله انترتینمنت ویکلی، گرفته شده است. شاید بنظر برسد که این کامنت‌ها بسیار جالب هستند، اما در حقیقت دعوای سیاسی اقوام دور این خانم بوده است!

همیشه راه‌هایی برای دور زدن محدودیت‌ها وجود دارد و این هم یک راهش است. البته ما نیز می‌توانیم کمی خود را فریب بدهیم و ببینیم که حتی در متروی نیویورک نیز مشکلات اینترنت وجود دارد.

نوشته پرینت گرفتن از کامنت‌های فیسبوک برای مطالعه در مترو توسط یک زن آمریکایی! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

تنها بودن فواید بسیاری دارد. تنهایی کمک می‌کند تا آزادانه فکر و عمل کنیم، خلاقیت خود را بالا ببریم و راحت‌تر در خیالات خود پرسه بزنیم. علاوه بر این، خلوت کردن یا فراهم‌کردن دیدگاه‌هایی که باعث افزایش صمیمیت و همدلی می‌شوند به ما در داشتن رابطه قوی با دیگران کمک زیادی می‌کند.

با اطمینان می‌توان گفت که تنهایی همیشه باعث نمی‌شود تا تجربه‌های‌ مثبت برای ما بوجود بیاید. در بعضی زمان‌ها و برای افراد خاصی، این موضوع می‌تواند احساس انزوا را در آن‌ها ایجاد کند. در مفهوم تنهایی دو رویکرد وجود دارد. از یک نظر تنهایی مانند سایر نیازهای ما در زندگی مثل آب و غذا ضروری است و از دیدگاه دیگر عواقبی مثل انزوا را در پی دارد.

مواقعی وجود دارد که فرد ممکن است گاهی به دلخواه خود خلوت‌ کند و یا لحظاتی را به طور تصادفی تنها شود. هر دوی این موارد مزایایی را خواهند داشت. اما دومی ممکن است حداقل برای برخی از اشخاص جز عوامل خطرناک محسوب شود.

در علم روانشناسی اجتماعی، تنهایی به طور سنتی تعریف شده و آن‌ را به عنوان تنهایی جسمی بر شمرده‌ است و در قسمت‌های دیگر هم حضور فیزیکی افراد را در این مساله به حساب نیاورده‌ است.

منظور از تنها بودن چیست؟!

با حضور رسانه‌های اجتماعی و تلفن‌همراه، اکنون شبکه‌های اجتماعی همیشه در کنار ما هستند و با توجه به امکانات جدیدی که برقراری تماس دایمی با دیگران را فراهم می‌کنند مشکلاتی را هم برای تنهایی ما بوجود آورده‌اند که معمولا از آن‌ها غافل هستیم. در صورتی که تصور کنیم نظرات قدیمی در مورد تفکر و سنجیدن تنهایی کاربردی نداشته‌ باشد، بنابراین می‌توان گفت که ما فاقد ابزارهای علمی مورد نیاز برای درک آن هستیم. بدون حساب‌کردن روش‌هایی که مردم می‌توانند در عرصه دیجیتال به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی متصل شوند، راهی وجود ندارد که بتوان انزوای افراد را سنجید. همچنین نمی‌توان از مزایا و معایبی که آن‌ها بدست می‌آورند مطلع شد.

این موضوع زمانی که کتاب “باز پس‌‌گیری ارتباطات” (Reclaiming Conversation) توسط Sherry Turkle (که از اساتید MIT است) نوشته شد، دوباره مورد بحث قرار گرفت. “ترکل” در کتابش به تمجید و سرزنش نگاه خاصی که به شبکه‌های اجتماعی و تخریب ارتباط رو در رو وجود دارد پرداخته‌ است.

یکی از استدلال‌های ترکل این است که توانایی برقراری ارتباط در هر زمان و مکان به این معنی است که هرگز نمی‌توان تجربه تنهایی ناخواسته را داشت. این یک مشکل است، زیرا ترکل می‌گوید:

هنگام تنهایی ما خودمان را پیدا می‌کنیم و برای شروع یک گفت‌وگو آماده می‌شویم.

برای او مساله اساسی این است که چگونه تکنولوژی، به‌ویژه ارتباطات تلفنی، در جلوگیری از خستگی زندگی روزمره به ما کمک می‌کند. مهم‌تر از این، می‌توانیم درباره دلایلی صحبت کنیم که چرا یک فرد ممکن است برای گذراندن اوقات، گوشی‌هوشمند خود را انتخاب کند و به چه علت نیاز مبرمی برای خلوت‌کردن و بهره‌مندی از مزایای آن وجود دارد.

انجام خودکار کارها و ارتباط همیشگی

ما در زمانی زندگی می‌کنیم که انتظارات برای در دسترس بودن بالا رفته‌ است. نظر یکی از جامعه‌شناسان برای آن این است که انتقال ارتباط تلفنی با استفاده از ابزارهای جدید احساس تعهد بیشتری را به آن‌ها القا می‌کند. زمانی که برقراری تماس از طریق تلفن‌همراه برای مردم تازگی داشت، مهم‌ترین خصوصیت آن توانایی داشتن ارتباط هنگام حرکت بود. اما امروزه این مورد یک امر عادی است. بررسی‌های صورت‌ گرفته در ایالت متحده نشان می‌دهد که ۸۰ درصد از نوجوانان در هر ساعت گوشی خود را چک می‌کنند و ۷۲ درصد از آن‌ها نیاز دارند تا بلافاصله به پیام‌های دریافتی پاسخ دهند.

اکنون ارتباطات موبایلی بیشتر حکم یک چهره ثانویه و تغییر جدید را برای ما دارد. زمانی که صدایی از گوشی می‌شنویم، سریعا پاسخ می‌دهیم و حتی گاهی که هیچ عکس‌العملی از دستگاه خود نمی‌بینیم ناخودگاه احساس لرزش و زنگ خوردن آن را داریم (که این مورد به عنوان یک سندرم توهمی شناخته شده‌ است). افزون بر این، عادات ناشی از استفاده تلفن‌همراه بر حالات عاطفی و زیست محیطی ما هم تاثیر می‌گذارد.

اگر مردم بدون اینکه در لحظات جذاب زندگی خود سراغ ابزارهای دیجیتال بروند، حسی را برای آن‌ها ایجاد می‌کند که این زمان‌ها را در تنهایی می‌گذرانند. زمانی که انتظارات برای دسترسی همیشگی بالا می‌رود این تفکر هم تشدید می‌شود. صحبت ما درباره این نیست که مردم نیاز بیشتری به خلوت‌کردن در زندگی خود دارند. با این حال، دیگر ضرورتی برای تنهایی ناخواسته وجود ندارد. شاید این ایده برای ما خوب باشد که به طور مستقیم تفکر بیشتری را روی زمان، مکان و فعالیت‌هایی که هنگام تنهایی داریم داشته‌ باشیم تا از لحظات خود لذت بیشتری بدست آوریم.

نوشته نگاهی به اهمیت تنها بودن در عصر دیجیتال! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.