۷ روش برای استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی

استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی

آیا نمی‌دانید با گوشی قدیمی خود چه کنید؟ اگر قصد فروش اسمارت‌فون قدیمی خود را ندارید و یا حتی به دور انداختن آن فکر می‌کنید، با ما همراه باشید.
در ادامه مطلب به توضیح 7 روش برای استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی می‌پردازیم.

1. استفاده از اسمارت‌فون به‌عنوان ساعت زنگدار

اگر اسمارت‌فون قدیمی شما برای اجرای بازی‌ها و برنامه‌ها به‌اندازه کافی رم ندارد، حداقل کاری که می‌توانید با آن انجام دهید، استفاده از آن به‌عنوان آلارم در کنار تخت‌خواب‌تان است. یک برنامه ساعت برای گوشی قدیمی خود دانلود نمایید و کمی برای خرید یک استند موبایل و یا داک اسپیکر هزینه صرف کنید.
فراموش نکنید که در تنظیمات صفحه‌نمایش حالت Daydream را فعال کنید، با این کار شما می‌توانید گوشی خود را به یک قاب عکس دیجیتال و یا خبرخوان تبدیل نمایید.

استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی

2. تبدیل اسمارت‌فون به یک مانیتور کودک

مانیتور کودک برای والدینی که به‌تازگی بچه‌دار شده‌اند و یا در شرف بچه‌دار شدن هستند، انتخاب بسیار هوشمندانه‌ای است. متاسفانه این دستگاه‌ها چندان ارزان نیستند و قیمتی در حدود 50 تا 100 دلار دارند. با نصب یک اپ Baby Monitor بر روی اسمارت‌فون خود بدون پرداخت هزینه به‌راحتی می‌توانید از آن به‌عنوان مانیتور کودک استفاده نمایید.

3. استفاده از اسمارت‌فون به‌عنوان MP3 Player

حتی در عصر سرویس‌های پخش آنلاین، فایل‌های MP3 رایج‌ترین فرمت موزیک برای دریافت بر روی اسمارت‌فون‌ها هستند. اگر اسمارت‌فون قدیمی شما خروجی صدای باکیفیتی دارد، شما می‌توانید از آن به‌عنوان MP3 Player استفاده کنید (و همچنین اکانت‌های پخش آنلاین موزیک‌ مانند اسپاتیفای را در آن تنظیم نمایید). اندروید دارای طیف وسیعی از موزیک‌پلیرها است؛ حتی شما درصورت تمایل می‌توانید کتابخانه iTunes را با اندروید سینک کنید.

استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی

4. تبدیل اسمارت‌فون به یک فایل‌سرور

آیا می‌خواهید در همه‌جا به داده‌ها و اطلاعات خود دسترسی داشته باشید ولی به سرویس‌های کلود مانند دراپ‌باکس، گوگل‌رایو و … اعتماد ندارید؟ خوشبختانه شما می‌توانید از اسمارت‌فون قدیمی خود به‌عنوان یک سرور استفاده نمایید. تفاوتی ندارد که این سرور یک سرور FTP، ایمیل، DNS دینامیک و یا DLNA باشد. در زیر لینک تعدادی از این اپ‌ها را برای‌تان گذاشته‌ایم.

5. استفاده از اسمارت‌فون به‌عنوان هات‌اسپات Wi-Fi و مودم USB

اگر در سفر هستید و به اینترنت نیاز دارید و همچنین از یک سیم‌کارت باحجم مناسبی از دیتا برخوردار هستید، می‌توانید بدون استفاده از گوشی خود به‌عنوان هات‌اسپات و مصرف شارژ باتری آن به اینترنت دسترسی داشته باشید. اما چگونه؟ کافیست اسمارت‌فون قدیمی خود را به یک اینترنت هات‌اسپات تبدیل کنید. شما می‌توانید وای‌فای‌ هات‌اسپات را در بخش Wi-Fi networks در تنظیمات سیستم تنظیم نمایید. فراموش نکنید که یک پسورد امن و مطمئن انتخاب کنید.

استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی

6. استفاده از اسمارت‌فون برای تأیید هویت دوعاملی

تمام اکانت‌های آنلاین با تأیید هویت دوعاملی امن می‌شوند. اما فاکتور دوم باید در کجا به‌وجود بیاید؟ پیام‌های متنی معمولا یکی از این گزینه‌ها هستند که افراد آن را بر روی گوشی فعلی خود تنظیم می‌کنند، اما این کار چندان صحیح نیست. درعوض بهتر است که اسمارت‌فون قدیمی خود را در خانه بگذارید و اپ‌های تأیید هویت را از گوگل‌، فیسبوک و حتی بانک خود فعال نمایید. بله! با این حساب شما فقط در خانه قادر به ورود به حساب‌های امن خود خواهید بود، اما نکته مثبت این‌جا است که با این کار وقوع بیشتر نقض‌های امنیتی نیز (مانند دسترسی غیرمجاز به حساب‌های اشخاص) تنها در خانه امکان‌پذیر خواهد بود.

7. استفاده از اسمارت‌فون به‌عنوان ریموت کنترل

کماکان همه ما می‌دانیم که می‌شود از اسمارت‌فون‌ها به‌عنوان ریموت کنترل استفاده کرد، اما درحقیقت چند نفر از ما از گوشی‌های فعلی خود به‌عنوان ریموت کنترل استفاده می‌کنیم؟
اگر یک اسمارت‌فون قدیمی دارید که از آن استفاده نمی‌کنید، می‌توانید از آن به‌عنوان ریموت کنترل دائمی تلویزیون خود استفاده نمایید.
شما می‌توانید از اسمارت‌فون قدیمی خود برای کنترل iTunes و پی‌سی استفاده کنید. در زیر لینک‌های اپ کنترل DVD و یک اپ ریموت کنترل دیگر برای Kodi/XBMC را گذاشته‌ایم. برنامه‌های زیادی برای ریموت کنترل وجود دارد، بنابراین ابتدا به نیازمندی‌های خود توجه کنید و سپس برای دانلود یک اپ ریموت کنترل مناسب به پلی‌استور مراجعه نمایید.

نوشته 7 روش برای استفاده مجدد از اسمارت‌فون‌های قدیمی اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

چگونه حجم فایل‌های پاورپوینت را کاهش دهیم؟

فایل‌های ارائه پاورپوینت معمولا با تصاویر، گیف‌ها، ویدیوها، چارت‌ها، گراف‌ها و… همراه هستند؛ به همین علت اغلب حجم فایل‌های پاورپوینت بالا است. در ادامه مطلب چند روش برای کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت ارائه کرده‌ایم.

بالا بودن حجم فایل‌ها گاهی می‌تواند آزاردهنده و مشکل‌ساز باشد. فایل‌های حجیم فضای دیسک را اشغال می‌کنند، سرعت پخش را کاهش می‌دهند و گاهی به‌خاطر محدودیت سایز فایل‌ها در هنگام ارسال ایمیل قابل ایمیل کردن نخواهند بود.

شاید هنگامی که به کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت فکر می‌کنید، اولین چیزی که به‌ذهن‌تان می‌رسد کاهش سایز تصاویر باشد. فایل‌های تصویری نیز می‌توانند پرحجم باشند. برای کاهش حجم تصاویر می‌توانیم آن‌ها را فشرده کنیم.

فرمت فایل‌ پاورپوینت را به PPTX تبدیل کنید

مایکروسافت فرمت PPTX را در آفیس 2007 ارائه کرده است، اما همچنان شاهد استفاده از فرمت بسیار قدیمی PPT در فایل‌های پاورپوینت هستیم. اما تفاوت بین PPTX و PPT در چیست؟ نسخه PPTX تمام محتویات ارائه را در داخل پاورپوینت فشرده می‌کند. اگر شما فرمت یک فایل پاورپوینت را از PPT به PPTX تغییر دهید، متوجه کاهش حجم فایل‌ پاورپوینت خواهید شد.
تبدیل کردن فرمت فایل به‌سادگی کلیک بر روی یک دکمه و انتخاب نوع فایل قابل انجام است. فایل PPT خود را باز کنید به تب “File” بروید و سپس بر روی “Convert” کلیک کنید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتپنجره File Explorer ویندوز ظاهر خواهد شد. شماا در این پنجره متوجه خواهید شد که قسمت Save As type بر روی “PowerPoint Presentation” قرار دارد که همان نوع فایل PPTX است. بر روی “Save” کلیک کنید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتحال فایل PPT شما به PPTX تبدیل خواهد شد. همان‌طور که می‌بینید، سایز فایل کاهش یافته است.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتفایل HTG Presentation 2 که در تصویر بالا با فرمت PPT ذخیره شده بود حال با نام HTG Presentation 3 به فرمت PPTX تبدیل شده است. تبدیل نوع فایل، حجم آن را 335 کیلوبایت کاهش داده است.
در حالی‌که این کاهش حجم چندان چشمگیر نیست، ما توانستیم با تغییر فرمت یک فایل ورد، حجم آن را از 6,001 کیلوبایت به 721 کیلوبایت تغییر دهیم. همه این‌ها بستگی به محتویات فایل شما دارد. اگر خوش‌شانس باشید همین روش به شما در کاهش حجم فایل پاورپوینت کمک خواهد کرد.

تصاویر را به جای کپی و پیست، Insert کنید

اگر به حجم نهایی ‌فایل پاورپوینت خود اهمیت نمی‌دهید، می‌توانید تصاویر را با کپی و پیست وارد ارائه نمایید. اما باید بدانید که کپی و پیست کردن تصاویر در پاورپوینت فرمت آن‌ها را به BMP و PNG تغییر می‌دهد که هردوی این فرمت‌ها حجیم‌تر از JPG هستند.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتدر تصویر بالا هر دو فایل مشابه هستند اما فرمت‌های متفاوتی دارند. اما همان‌طور که می‌بینید سایز فایل PNG برابر با 153KB و سایز فایل JPG برابر با 120KB است. هربار که شما یک فایل JPG را در پاورپوینت کپی و پیست می‌کنید، فایل تبدیل به PNG می‌شود و بنابراین حجم نهایی فایل پاورپوینت شما افزایش پیدا می‌کند. برای جلوگیری از این موضوع هنگام درج تصاویر در پاورپوینت بهتر است از تابع insert کمک بگیرید.

تصاویر را در پاورپوینت ویرایش نکنید

هنگامی‌که یک تصویر را در پاورپوینت درج می‌کنید، بهتر است ازقبل آن را ویرایش کرده‌ باشید. زمانی‌که از پاورپوینت برای ویرایش تصاویر استفاده می‌کنید، پاورپوینت تمام آن ویرایش‌ها را به‌عنوان بخشی از ارائه ذخیره می‌کند. برای مثال، هنگامی‌که رنگ یک تصویر را به سیاه‌وسفید تغییر می‌دهید، پاورپوینت تصویر اولیه را نیز ذخیره می‌کند.

بنابراین برایکاهش حجم فایل‌های پاورپوینت بهتر است اگر تصویری به ویرایش نیاز دارد شما آن را با ابزارهای دیگری غیر از پاورپوینت ویرایش نمایید. اما به هرحال اگر باز هم می‌خواهید تصاویر را در داخل پاورپوینت ویرایش کنید، مطمئن شوید که اطلاعات اضافی از ویرایش ذخیره نشود.

تمام تصاویر داخل پاورپوینت را فشرده کنید

شما می‌توانید تصاویر را در پاورپوینت تک‌به‌تک و یا به‌طور کلی فشرده نمایید. برای فشرده سازی تمام تصاویر مراحل زیر را دنبال کنید:

فایل ارائه خود را باز کنید و به تب “File” بروید. سپس از پنجره سمت چپ، “Save As” را انتخاب نمایید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتحالا در انتهای صفحه و در زیر نام فایل و مکان ذخیره آن، “More Options” را پیدا کنید و سپس بر روی آن کلیک نمایید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتحال پنجره “Save As” با چند گزینه جدید ظاهر خواهد شد. در کنار دکمه‌ “Save” بر روی “Tools” کلیک کنید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتاز منوی کشویی که ظاهر خواهد شد، گزینه “Compress Pictures” را انتخاب نمایید.
کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتپنجره “Compress Pictures” ظاهر خواهد شد. در این‌جا شما می‌توانید نوع رزولوشن تصاویر را (بنابر PPI) انتخاب کنید. به‌علت رپش دسترسی ما به این ابزار، امکان انتهاب گزینه “Apply only to this picture” در گروه “Compression Options” را نخواهیم داشت.

توجه: اگر می‌خواهید یک تصویر را به‌صورت جدا فشرده نمایید، آن را انتخاب کنید و به Picture Tools Format > Compress Pictures بروید.

پس از انجام این کار، فایل پاورپوینت را ذخیره کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

در نهایت پس از اتمام کار بر روی “OK” کلیک کنید.

از فونت‌های تثبیت‌شده استفاده نکنید

گاهی دوست دارید از یک فونت خاص برای ارائه خود استفاده کنید، اما باید درنظر داشته باشید که اگر می‌خواهید فایل پاورپوینت را برای کسی ارسال کنید، اگر آن شخص فونت استفاده‌شده شما را نداشته باشد، قادر به دیدن آن نخواهد بود. هرچند تثبیت کردن فونت در پاورپوینت می‌تواند از این قبیل عواقب جلوگیری کند اما منجربه افزایش حجم فایل پاورپوینت خواهد شد.

در کل توصیه ما به شما این است که برای کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت، font embedding را خاموش کنید مگر این‌که نیاز داشته باشید یک فونت خاص را نمایش دهید.

به تب “File” بروید و در انتهای پنجره، “Options” را انتخاب کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتدر تب “Save”، تیک گزینه “Embed fonts in the file” را بردارید و سپس بر روی “OK” کلیک کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

ما چند کپی از ارائه خود با تمام فونت‌های تثبیت‌شده، فونت‌های تثبیت‌نشده و تثبیت‌شدن فونت‌هایی که تنها در ارائه استفاده‌ شده‌اند، ذخیره نموده‌ایم. به تفاوت سایز فایل‌ها توجه کنید:

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

به فایل‌ها لینک بدهید

تفاوت حجم ارائه‌ای را که در آن یک ویدیو کامل یوتیوب گذاشته شده است و ارائه‌ای که در آن به این ویدیو لینک داده شده است را در نظر بگیرید. قرار دادن ویدیو در ارائه به‌طور قابل‌توجهی حجم نهایی فایل پاورپوینت را افزایش خواهد داد. حتما مزیت‌هایی در قرار دادن خود فایل در ارائه نسبت به قرار دادن لینک آن وجود دارد؛ برای مثال هنگامی‌که دریافت‌کننده فایل به اینترنت دسترسی ندارد. به‌ هرحال اگر به حجم نهایی فایل پاورپوینت خود اهمیت می‌دهید بهتر است این کار را انجام ندهید.

برای ارائه ریزعکس ذخیره نکنید

در گذشته آفیس به شما اجازه می‌داد که ریزعکس‌هایی از ارائه خود را ذخیره نمایید تا زمانی‌که در فایل‌اکسپلورر به‌دنبال آن می‌گردید بتوانید یک پیش‌نمایش از فایل خود را ببینید.

درحال حاضر ویندوز بسیار پیشرفته و پیچیده شده است و دیگر برای این کار نیازی به کمک آفیس ندارد. اما همچنان این گزینه در دسترس است.

در زیر تفاوت حجم فایلها را با فعال کردن و خاموش کردن این گزینه، مشاهده می‌کنید:

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینتبا فعال بودن گزینه ریزعکس حجم فایل ما 2,669 کیلوبایت و باغیرفعال کردن آن 2,662 کیلوبایت (در کل 7 کیلوبایت) می‌شود.

با توجه به این نتیجه، حجم فایل به‌ندرت کاهش یافته است. اما غیرفعال کردن این گزینه در یک فایل ورد حجم آن را از 3,247 کیلوبایت به 721 کیلوبایت تغییر خواهد داد!

هرچند علت تفاوت مقدار کاهش حجم در ورد و پاورپوینت با استفاده از غیرفعال کردن این گزینه مشخص نیست، همچنان امتحان کردن این گزینه ارزشمند است. برای غیرفعال کردن این گزینه ارائه خود را باز کنید و به تب “File” بروید. از پنجره سمت راست، “Properties” و سپس “Advanced Properties” را انتخاب کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

حال شما به تب “Summary” در پنجره “Properties” خواهید رفت. در پایین صفحه تیک گزینه “Save preview picture” را بردارید و درنهایت بر روی دکمه “OK” بزنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

اطلاعات شخصی و پنهان را از ارائه خود حذف کنید

مایکروسافت پاورپوینت اطلاعات شخصی مانند نام نویسنده را ذخیره می‌کند. رهایی یافتن از این اطلاعات باعث کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت خواهد شد.

در ارائه خود به تب “File” بروید، گزینه “Check for Issues” و سپس “Inspect Document” را انتخاب کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

پنجره “Document Inspector” ظاهر خواهد شد. مطمئن شوید که گزینه “Document Properties and Personal Information” تیک‌خورده باشد و بعد بر روی “Inspect” کلیک کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

در پنجره بعدی “Remove All” را انتخاب کنید. حال اطلاعات حذف خواهد شد.

ابزار AutoRecover را خاموش کنید

ما لزوما انجام این گزینه را پیشنهاد نمی‌کنیم اما شما می‌توانید به‌عنوان آخرین تلاش این مورد را نیز امتحان نمایید. ابزار AutoRecover یک ابزار ضروری در آفیس است که اگر شما قبل از ذخیره نمودن یک فایل آن را از دست بدهید، متوجه مزیت فعال بودن آن خواهید شد.

هربار که آفیس از ابزار AutoRecover استفاده می‌کند کمی به حجم فایل پاورپوینت افزوده می‌شود. برای خاموش کردن AutoRecover به تب “File” بروید و از انتهای پنجره سمت چپ “Options” را انتخاب کنید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

در تب “Save” از پنجره “Options”، تیک کنار گزینه “Save AutoRecover information every xx minutes” را بردارید.

کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت

شما بلافاصله پس از ذخیره و خروج از ارائه خود متوجه تفاوتی در سایز فایل نخواهید شد. با گذشت زمان و پیشروی در ارائه، AutoRecover به حجم فایل شما خواهد افزود.

کل محتویات را در یک ارائه جدید کپی کنید

هنگامی‌که شما در حال ایجاد ارائه خود هستید، پاورپوینت برای کمک به شما چیزهای مختلفی را در پس‌زمینه ذخیره خواهد نمود. ما گفتیم که چگونه بسیاری از این ویژگی ها را خاموش کنید، داده‌هایی را که پاورپوینت ذخیره می‌کند را پاک کنید و … اما همیشه این امکان وجود دارد که پاورپوینت چیزهایی که شما به آن‌ها نیاز ندارید را ذخیره کند. کپی کردن تمام محتویات در یک ارائه جدید، راه‌حل مناسبی برای این مشکل است.

هرچند این کار کمی مشکل است؛ زیرا باید هر اسلاید را جداگانه کپی و پیست نمایید. پس از انجام این کار، ارائه جدید هیچ یک از ذخیره‌های پس‌زمینه پیشین، اطلاعات AutoRecover و یا نسخه‌های قبلی را نخواهند داشت. در نتیجه، شما شاهد کاهش حجم فایل‌های پاورپوینت خود خواهید بود.

ارائه را آن‌زیپ و سپس فشرده نمایید

همان‌طور که قبلا گفتیم، فایل PPTX یک فایل فشرده‌شده است (به‌همین علت سایز آن از PPT کمتر است). این بدین معنی است که شما می‌توانید آن را با برنامه 7Zip و WinRar باز کنید. تمام فایل‌ها را از PPTX استخراج نمایید، آن‌ها را به آرشیو فشرده اضافه کنید و سپس نام آرشیو را به یک فرمت فایل PPTX تغییر دهید.

قبل از انجام این کار از فایل‌های خود پشتیبان تهیه کنید تا درصورت بروز هرگونه خطا در پروسه، مشکلی برای فایل اصلی به‌وجود نیاید.

 

نوشته چگونه حجم فایل‌های پاورپوینت را کاهش دهیم؟ اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

حسگر RYYB در هواوی P30 پرو چگونه کار می‌کند؟

حسگر

Huawei P30 Pro نخستین گوشی هوشمندی‌ست که از حسگر جدید IMX650 سونی در بخش دوربین خود بهره‌ برد. فارغ از دقت موثر 40 مگاپیکسلی این حسگر، ویژگی‌های خاص و منحصر به فرد نیز در آن به کار گرفته شده که از جمله می‌توان به فیلتر رنگی RYYB اشاره نمود. به ادعای هواوی این فیلتر به حسگر اجازه می‌دهد 40 درصد نور بیشتری را دریافت نماید. اما واقعا فیلتر رنگی RYYB چیست و چه تفاوت‌هایی بین این فیلتر و موارد مشابه‌ای که در سایر گوشی‌های هوشمند به کار گرفته شده، وجود دارد؟

برای اینکه درک بهتری نسبت به فیلتر RYYB در گوشی هواوی پی30 پرو پیدا کنید، ابتدا باید ببینیم یک فیلتر Bayer چگونه کار می‌کند. این فیلتر در واقع یک فیلتر رنگی است که در بخش بالایی حسگر تصویر به صورت شبکه‌ای قرار گرفته و به احترام نام مخترع آن، برایس بایر، Bayer نامیده می‌شود.

حسگر

یکی از دلایلی که ما به یک فیلتر رنگ نیازمندیم این است که حسگر تصویر معمولا از نظر طراحی به گونه‌ایست که فقط در برابر نور حساسیت دارد. از آنجایی که حسگر فقط نور را دریافت می‌کند، یک تصویر خام توسط حسگر تصویر دیجیتال به ثبت می‌رسد که همواره به صورت سیاه و سفید است.

برای اینکه دوربین قادر به ثبت رنگ‌ها باشد، ما به یک شبکه فیلتر رنگ نظیر فیلتر Bayer نیاز خواهیم داشت. در ابتدا نور ماوراء‌بنفش و مادون‌قرمز توسط فیلترهای دیگر فیلتر می‌شوند. زمانی که نور به طیف قابل رویت توسط چشم انسان نزدیک شد، فیلتر بایر کار خود را آغاز می‌کند.

این فیلتر در واقع یک ماده رنگی را در سطح بالایی هر پیکسل قرار می‌دهد. بنابراین در یک شبکه پیکسل 2 در 2 یک پیکسل قرمز، یک پیکسل آبی و دو پیکسل به رنگ سبز وجود خواهد داشت.

دلیل اینکه فیلتر به سراغ سیستم رنگی RGB می‌رود این است که بینایی انسان اساسا سه‌رنگی است؛ این یعنی سیستم بینایی نسبت به سه گروه از نور با طول‌ موج‌های مشخص حساس بوده و این طول موج‌ها نیز نزدیکی زیادی به طول موج مربوط به رنگ‌های قرمز، سبز و آبی دارند. با همپوشانی و ترکیب بین این طول موج‌ها، مغز انسان می‌تواند رنگ‌های مختلف را شناسایی کند که در اصل وجود خارجی ندارند. دوربین‌ها نیز به گونه‌ای طراحی شده‌اند تا به نوعی سیستم بینایی سه‌رنگی انسان را شبیه‌سازی نمایند.

فیلتر بایر یک لنز به رنگ قرمز، یک لنز به رنگ آبی و دو لنز به رنگ سبز را بر روی یک شبکه پیکسلی 2 در 2 موجود در حسگر تصویر، قرار می‌دهد. بدین ترتیب زمانی که نور مرئی از این شبکه عبور می‌کند، به رنگ‌های قابل تشخیص توسط چشم تجزیه می‌شود. پیکسلی که در زیر لنز قرمز رنگ قرار دارد یک تصویر سیاه و سفید را دریافت می‌کند که نور قرمز از آن جدا شده است. بدین ترتیب اشیایی که به رنگ قرمز هستند در آن پیکسل به شکل روشن‌تری به ثبت رسیده و همین موضوع برای پیکسل‌های آبی و سبز نیز اتفاق می‌افتد.

حسگر

اکنون به علت فیلتر شدن رنگ‌های قرمز، سبز و آبی حسگر تصویری را ایجاد می‌کند که مقادیر درخشنگی در هر پیکسل آن متفاوت است. برای بازتولید رنگ‌های اصلی و واقعی اشیا که ما با چشم خودمان می‌بینیم، فرآیندی ویژه تحت عنوان دی‌موسیسینگ یا دی‌بایرینگ مورد نیاز است. این فرآیند در واقع یک الگوریتم بسیار پیچیده است که معمولا در انحصار هر تولیدکننده دوربینی قرار داشته و به منظور تفسیر مقادیر رنگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این الگوریتم با تحلیل اطلاعات ثبت شده توسط هر پیکسل و همچنین تمام پیکسل‌های مجاور آن، قادر است یک مقدار رنگی مناسب را به آن پیکسل اختصاص دهد. هر چقدر عملکرد این الگوریتم خوب باشد، می‌توانیم شاهد تصاویری با رنگ‌های دقیق‌تر باشیم.

همان‌طور که گفتیم تصویر خامی که حسگر تصویر دیجیتال یک دوربین ارایه می‌دهد در واقع همواره سیاه و سفید بوده و به علت فرآیندی که این الگوریتم انجام می‌دهد ما می‌توانیم تصاویر را به صورت رنگی ببینیم. زمانی که یک فایل عکس RAW یا خام را در نرم‌افزارهای ویرایش تصویر حرفه‌ای نظیر ادوبی فتوشاپ باز کنیم، نرم‌افزار با استفاده از الگوریتم دی‌موسیسینگ منحصربه‌فرد خود رنگ‌ها را بازتولید می‌کند. این یکی از دلایلی است که نرم‌افزارهای مختلف ویرایش تصاویر خام، نتایجی متفاوت از یکدیگر را ارایه می‌دهند.

زمانی که فرآیند دی‌موسیسینگ به اتمام رسید، تصویر آماده پردازش‌های بعدی خواهد بود؛ این موارد شامل تعیین مقادیر لازم برای نوردهی، کنتراست، هایلایت‌ها، سایه‌ها، توازن سفیدی، نویز و شارپنس می‌شود تا کاربر بتواند تصویر نهایی را مشاهده نماید.

به فیلتر بازگردیم؛ فیلتر بایر گستره رنگی RGGB را انتخاب می‌کند. همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردیم، این گستره رنگی نزدیک‌ترین شباهت را با چیزی که انسان‌ها می‌توانند با چشم خود ببینند، ارایه می‌دهد. اما علت اینکه دو پیکسل سبز رنگ وجود دارد در واقع این است که سبز درست در بخش میانی طیف رنگی مرئی قابل رویت توسط انسان قرار گرفته و بیشترین حساسیت سیستم بینایی نیز در برابر همین طیف رنگی است. کانال رنگی سبز همچنین به عنوان یک مقدار درخشندگی ایفای نقش نموده و اگر مقادیر این کانال را دستکاری کنید نه تنها در نحوه نمایش رنگ سبز، بلکه در میزان روشنایی کلی تصویر نیز تغییراتی را شاهد خواهیم بود.

حسگر

اما جایگزین‌های فیلتر Bayer مدتی هست که توسط تولیدکنندگان مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. فیلترهای CYM و CYYM از این جمله هستند که از سه رنگ فیروزه‌ای، سرخابی و زرد تشکیل شده‌اند. مزیت فیلتر CYYM این است که این فیلتر اجازه ورود نور بیشتری را به درون حسگر تصویر می‌دهد. در واقع همان‌طور که از نام‌گذاری مشخص است، Bayer یک فیلتر است که طبیعتا اجازه ورود بخشی از نور را نمی‌دهد. علاوه بر این، از آنجایی که نیمی از پیکسل‌های حسگر تصویر نور سبز را دریافت می‌کنند و یک‌چهارم پیکسل‌ها نیز به ترتیب نور قرمز و آبی را دریافت می‌کنند، شما هرگز نمی‌توانید از تمام پتانسیل و رزولوشن حسگر تصویر دوربین خود بهره ببرید. یک حسگر CYYM، باتوجه به مکانیزم تبادل نور بیشتری که برای مقابله با این نقطه ضعف فیلتر بایر طراحی شده، حداقل بر روی کاغذ می‌توان انتظار عملکرد بهتری را از سوی این نوع حسگرها داشت.

اما در واقعیت، ثبت تصاویری واقع‌گرایانه از طریق حسگر CYYM چندان آسان نبوده و نیازمند الگوریتم‌های دی‌موسیسینگ به مراتب پیچیده‌تری نسبت به RGGB است. به همین دلیل این نوع حسگرها محبوبیت کمی داشته و دوربین‌هایی که به صورت کامل مبتنی بر حسگرهای CYYM باشند را به ندرت در بازار شاهد هستیم.

به همین دلیل هواوی در گوشی هوشمند P30 Pro از حسگر RYYB استفاده کرده است. مهندسین هواوی در طراحی این حسگر از کانال‌های رایج قرمز و آبی استفاده نموده اما دو کانال رنگی سبز را با رنگ زرد جایگزین نمودند. بر روی کاغذ، این تغییر به حسگر تصویر اجازه ثبت نور بیشتر حتی نسبت به فیلترهای سبز را می‌دهد.

البته، هنوز هم مشکلاتی در خصوص الگوریتم دی‌موسیسینگ وجود دارد اما باتوجه به بهبودهایی که در زمینه به کارگیری هوش مصنوعی صورت گرفته، محتوای تصاویر به شکل به مراتب بهتری تحلیل شده و طبیعتا نتایج دقیق‌تر و چشم‌نوازتری در برابر چشمان کاربر قرار می‌گیرند. در واقع اکنون این امکان وجود دارد که رنگ‌ها حتی بدون وجود یک کانال رنگی سبز اختصاصی نیز به صورت دقیق تخمین زده شوند. در تست‌های واقعی که از دوربین P30 Pro هواوی به عمل آمد نیز این موضوع کاملا به چشم آمد و شاهد مصنوعات تصویری و یا باگ‌های رنگی خاصی در نتایج نهایی نبودیم.

البته ارزیابی و مقایسه این روش جدید در برابر حسگرهای RGGB چندان آسان نیست؛ اما به هر حال این راهکار جالب و نوآورانه‌ای بود که توسط هواوی به کار گرفته شد که در تصاویر ثبت شده توسط دوربین این گوشی هوشمند شاهد عملکرد بهتر در شرایط نوری نامطلوب و همچنین کیفیت تصویر بالاتر هستیم.

نوشته حسگر RYYB در هواوی P30 پرو چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

۴ دلیل برای این‌که از گلدتگ استفاده نکنیم

گلدتگ

به‌لطف پیشرفت تکنولوژی سبک زندگی انسان‌ها تغییر کرده است. در واقع استارتاپ‌های زیادی در حوزه‌های خرید و تجارت الکترونیک به‌چشم می‌خورد که گلدتگ نیز یکی از آن‌ها شمرده می‌شود. اما فن‌آوری‌ها نیز خالی از اشکال نیستند و مملو از نقاظ ضعف هستند که آن‌ها را یک پله پایین‌تر از رقبای خود قرار می‌دهد. در واقع در دنیای دیجیتال در هر زمینه‌ای شرکت‌های بسیاری فعالیت می‌کنند و اگر کوچک‌ترین ضعفی از خود نشان دهید، از دور خارج خواهید شد. این حرف در مورد گلدتگ نیز صدق می‌کند. در این نوبت قصد داریم تا به 4 دلیل برای استفاده نکردن از این وب‌سایت بپردازیم. پس با ما همراه باشید.


طیف وسیعی از کالاها کیفیت پایینی دارند

گلدتگ

در حقیقت دو چیز برای کاربران اهمیت دارد: کیفیت و قیمت. اگر از هر کدام از این‌ها غافل شویم، یوزرها تمایلی برای خرید محصول‌مان نخواهند داشت. متاسفانه شاهد این موضوع در گلدتگ هستیم. بخش بزرگی از کالاها دارای کیفیت خوبی نیستند و مطمئن باشید بعد از چندین روز یا چند ماه استفاده دچار مشکل خواهند شد. چراکه این گجت‌ها و وسایل عمدتا توسط برندهای معتبر ساخته نشده‌اند و اکثر آن‌ها های‌کپی هستند. در نتیجه اگر می‌خواهید کالایی باکیفیت بخرید که دوام زیادی داشته باشد، از گلدتگ استفاده نکنید. اما مسئله کیفیت پایین به این‌جا ختم نمی‌شود. بعضی از خدمات نیز (برخلاف توصیف‌های گلدتگ) از عملکرد و کیفیت رضایت‌بخشی برخوردار نیستند و فقط عکس‌ها و توضیحات آن‌ها جذاب است! گفتنی‌ست در محصولات تقلبی مشخصات و ویژگی‌های وسوسه‌انگیزی نوشته شده که نظر هر کاربری را به‌سمت خود جلب می‌کند. ولی به یاد داشته باشید که تنها نسخه اصلی کالاها دارای چنین ویژگی‌های هستند و گلدتگ تنها برای فروش بیش‌تر دست به نوشتن این مشخصات زده!

گلدتگ تنها تخفیف‌های شهرهای خاصی را ارایه می‌دهد

گلدتگ

یکی دیگر از نقاط ضعف بزرگ گلدتگ، قابل دسترس بودن تخفیفات آن تنها در چندین شهر است. برای مثال به عکس فوق نگاهی بیندازید. در استان بزرگ فارس، گلدتگ فقط به شهروندان شیراز خدمات می‌دهد. همین موضوع باعث کاهش محبوبیت این استارتاپ شده و آن را پایین‌تر از رقبای خود قرار می‌دهد. همچنین گلدتگ برخلاف دیگر سایت‌های تخفیف گروهی، محصولات جذاب و خاصی را در شهرهای نسبتا کوچک ارایه نمی‌دهد و از این رو توصیه می‌کنیم که اگر می‌خواهید از تمامی تخفیف‌های اطراف‌تان باخبر شوید، به سایت‌های دیگر مراجعه نمایید. از قلم نیفتد در برخی از شهرهای بزرگ موجود در لیست نیز هیچ خدمات یا کالایی وجود ندارد!

مشکلات تامین کالا و بازگشت وجه پرداختی

گلدتگ

فروشگاه‌های اینترنتی و وب‌سایت‌های تخفیف گروهی همگی مسئولیت تامین و ارسال کالا را دارند و کاربران براساس همین مسئله، اقدام به خرید کالای مورد نظر خود می‌کنند. حالا این وظیفه می‌تواند به عهده سایت یا خود فروشنده باشد. در واقع فرقی نمی‌کند که یک مارکت آنلاین باشید یا سایتی برای ارایه تخفیف‌های گروهی، در هر صورت استارتاپ‌های این حوزه بایستی بر روی پروسه تامین و ارسال کالا نظارت داشته باشند و حس امنیتی را به یوزر انتقال دهند. اما گلدتگ چنین عملکردی ندارد. چندین بار مشتریان پیامی از سوی سایت دریافت می‌کنند که حاوی این مضمون است: «متاسفانه کالای مورد نظر شما موجود نیست!» که این تمام برنامه‌ریزی‌های کاربر برای آن محصول از بین می‌برد و همچنین دیگر مشتریان به گلدتگ اعتماد نمی‌کنند. در بعضی از اوقات نیز تنها چند روز پس از خرید ناموفق کاربر، دوباره کالا موجود شده و این‌بار با قیمت بالاتری به‌فروش می‌رسد. این ترفندی‌ست که گلدتگ برای ضرر رساندن به مشتریان و کسب سود بیش‌تر اتخاذ نموده. ناگفته نماند وقتی که کالا ناموجود است، وجه به حساب کاربری شما (بعد از زمان نسبتا زیادی) برمی‌گردد. در واقع مستقیم به حساب بانکی شما واریز نمی‌شود و تنها دوباره از آن می‌توانید در خرید‌های گلدتگ بهره ببرید.

گلدتگ از روش‌های مدرن استفاده نمی‌کند!

گلدتگ

برای این‌که بخواهید شرکت‌تان پیشرفت کند و هر روز به تعداد کاربران آن اضافه شود، باید تغییراتی در روندهای مختلف فروشگاه اینترنتی یا وب‌سایت خود ایجاد کنید. ولی گلدتگ تن به این تغییرات نداده و هنوز از روش‌های سنتی برای صدور گلدتگ استفاده می‌کند. به این ترتیب در هنگام خرید گلدتگ خدمات باید آن را پرینت بگیرید که موجب اتلاف وقت و هزینه خواهد شد. همچنین نگهداری از این گلدتگ چاپ شده دشوارتر از یک عکس در موبایل‌تان است. ای کاش وب‌سایت مذکور از کدهای دیجیتالی بهره می‌گرفت و با همکاران خود روشی نوین برای ارایه گلدتگ‌ها پیشنهاد می‌داد. اما حالا باید آن‌ها را پرینت کنید و مدام مراقب باشید که گم نشوند!

نوشته 4 دلیل برای این‌که از گلدتگ استفاده نکنیم اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

۴ دلیل برای این‌که از گلدتگ استفاده نکنیم

گلدتگ

به‌لطف پیشرفت تکنولوژی سبک زندگی انسان‌ها تغییر کرده است. در واقع استارتاپ‌های زیادی در حوزه‌های خرید و تجارت الکترونیک به‌چشم می‌خورد که گلدتگ نیز یکی از آن‌ها شمرده می‌شود. اما فن‌آوری‌ها نیز خالی از اشکال نیستند و مملو از نقاظ ضعف هستند که آن‌ها را یک پله پایین‌تر از رقبای خود قرار می‌دهد. در واقع در دنیای دیجیتال در هر زمینه‌ای شرکت‌های بسیاری فعالیت می‌کنند و اگر کوچک‌ترین ضعفی از خود نشان دهید، از دور خارج خواهید شد. این حرف در مورد گلدتگ نیز صدق می‌کند. در این نوبت قصد داریم تا به 4 دلیل برای استفاده نکردن از این وب‌سایت بپردازیم. پس با ما همراه باشید.


طیف وسیعی از کالاها کیفیت پایینی دارند

گلدتگ

در حقیقت دو چیز برای کاربران اهمیت دارد: کیفیت و قیمت. اگر از هر کدام از این‌ها غافل شویم، یوزرها تمایلی برای خرید محصول‌مان نخواهند داشت. متاسفانه شاهد این موضوع در گلدتگ هستیم. بخش بزرگی از کالاها دارای کیفیت خوبی نیستند و مطمئن باشید بعد از چندین روز یا چند ماه استفاده دچار مشکل خواهند شد. چراکه این گجت‌ها و وسایل عمدتا توسط برندهای معتبر ساخته نشده‌اند و اکثر آن‌ها های‌کپی هستند. در نتیجه اگر می‌خواهید کالایی باکیفیت بخرید که دوام زیادی داشته باشد، از گلدتگ استفاده نکنید. اما مسئله کیفیت پایین به این‌جا ختم نمی‌شود. بعضی از خدمات نیز (برخلاف توصیف‌های گلدتگ) از عملکرد و کیفیت رضایت‌بخشی برخوردار نیستند و فقط عکس‌ها و توضیحات آن‌ها جذاب است! گفتنی‌ست در محصولات تقلبی مشخصات و ویژگی‌های وسوسه‌انگیزی نوشته شده که نظر هر کاربری را به‌سمت خود جلب می‌کند. ولی به یاد داشته باشید که تنها نسخه اصلی کالاها دارای چنین ویژگی‌های هستند و گلدتگ تنها برای فروش بیش‌تر دست به نوشتن این مشخصات زده!

گلدتگ تنها تخفیف‌های شهرهای خاصی را ارایه می‌دهد

گلدتگ

یکی دیگر از نقاط ضعف بزرگ گلدتگ، قابل دسترس بودن تخفیفات آن تنها در چندین شهر است. برای مثال به عکس فوق نگاهی بیندازید. در استان بزرگ فارس، گلدتگ فقط به شهروندان شیراز خدمات می‌دهد. همین موضوع باعث کاهش محبوبیت این استارتاپ شده و آن را پایین‌تر از رقبای خود قرار می‌دهد. همچنین گلدتگ برخلاف دیگر سایت‌های تخفیف گروهی، محصولات جذاب و خاصی را در شهرهای نسبتا کوچک ارایه نمی‌دهد و از این رو توصیه می‌کنیم که اگر می‌خواهید از تمامی تخفیف‌های اطراف‌تان باخبر شوید، به سایت‌های دیگر مراجعه نمایید. از قلم نیفتد در برخی از شهرهای بزرگ موجود در لیست نیز هیچ خدمات یا کالایی وجود ندارد!

مشکلات تامین کالا و بازگشت وجه پرداختی

گلدتگ

فروشگاه‌های اینترنتی و وب‌سایت‌های تخفیف گروهی همگی مسئولیت تامین و ارسال کالا را دارند و کاربران براساس همین مسئله، اقدام به خرید کالای مورد نظر خود می‌کنند. حالا این وظیفه می‌تواند به عهده سایت یا خود فروشنده باشد. در واقع فرقی نمی‌کند که یک مارکت آنلاین باشید یا سایتی برای ارایه تخفیف‌های گروهی، در هر صورت استارتاپ‌های این حوزه بایستی بر روی پروسه تامین و ارسال کالا نظارت داشته باشند و حس امنیتی را به یوزر انتقال دهند. اما گلدتگ چنین عملکردی ندارد. چندین بار مشتریان پیامی از سوی سایت دریافت می‌کنند که حاوی این مضمون است: «متاسفانه کالای مورد نظر شما موجود نیست!» که این تمام برنامه‌ریزی‌های کاربر برای آن محصول از بین می‌برد و همچنین دیگر مشتریان به گلدتگ اعتماد نمی‌کنند. در بعضی از اوقات نیز تنها چند روز پس از خرید ناموفق کاربر، دوباره کالا موجود شده و این‌بار با قیمت بالاتری به‌فروش می‌رسد. این ترفندی‌ست که گلدتگ برای ضرر رساندن به مشتریان و کسب سود بیش‌تر اتخاذ نموده. ناگفته نماند وقتی که کالا ناموجود است، وجه به حساب کاربری شما (بعد از زمان نسبتا زیادی) برمی‌گردد. در واقع مستقیم به حساب بانکی شما واریز نمی‌شود و تنها دوباره از آن می‌توانید در خرید‌های گلدتگ بهره ببرید.

گلدتگ از روش‌های مدرن استفاده نمی‌کند!

گلدتگ

برای این‌که بخواهید شرکت‌تان پیشرفت کند و هر روز به تعداد کاربران آن اضافه شود، باید تغییراتی در روندهای مختلف فروشگاه اینترنتی یا وب‌سایت خود ایجاد کنید. ولی گلدتگ تن به این تغییرات نداده و هنوز از روش‌های سنتی برای صدور گلدتگ استفاده می‌کند. به این ترتیب در هنگام خرید گلدتگ خدمات باید آن را پرینت بگیرید که موجب اتلاف وقت و هزینه خواهد شد. همچنین نگهداری از این گلدتگ چاپ شده دشوارتر از یک عکس در موبایل‌تان است. ای کاش وب‌سایت مذکور از کدهای دیجیتالی بهره می‌گرفت و با همکاران خود روشی نوین برای ارایه گلدتگ‌ها پیشنهاد می‌داد. اما حالا باید آن‌ها را پرینت کنید و مدام مراقب باشید که گم نشوند!

نوشته 4 دلیل برای این‌که از گلدتگ استفاده نکنیم اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

۶ نکته مهم برای انتخاب دامنه مناسب با کسب و کار شما (ویدئو اختصاصی)

با پیشرفت تکنولوژی و گسترش استفاده از اینترنت، این روزها تقریبا یا کسب و کار شما کاملا اینترنتی است و یا به وب‌سایتی برای معرفی نیاز دارد. در هر دو صورت، اولین نکته برای موفقیت شما، انتخاب دامنه است.

برخلاف تصور خیلی از افراد، دامنه نقش مهمی در موفقیت کسب و کارتان دارد و حتی برای مواردی همچون سئو نیز مناسب خواهد بود. به همین دلیل، انتحاب یک دامنه خوب از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. امروز قصد داریم تا مهم‌ترین معیارها برای انتخاب دامنه مناسب را در قالب یک ویدئو برای شما همراهان همیشگی آی‌تی‌رسان به نمایش بگذاریم.

اگر قصد دارید کسب و کار اینترنتی جدیدی را راه‌اندازی کنید و یا می‌خواهید مهمترین نکات انتخاب دامنه را بدانید، تماشای این ویدیو را از دست ندهید.

نوشته 6 نکته مهم برای انتخاب دامنه مناسب با کسب و کار شما (ویدئو اختصاصی) اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید

سنسورهای کوآد بیر

در مدت‌زمان کوتاهی شاهد معرفی گوشی‌هایی با دوربین‌های 48 مگاپیکسلی بودیم، اولین مدل از این گوشی‌ها در سال 2018 روانه بازار شد. نکته جالب این‌جاست که بیشتر این گوشی‌ها میان‌رده هستند و گوشی‌های پرچمدار همچنان از سنسورهای 12 مگاپیکسلی استفاده می‌کنند.
از آن‌جا که احساس می‌کنیم بخش‌های بازاریابی اغلب نتوانسته‌اند کارایی این سنسورها را به‌درستی درک کنند، برآن شدیم که در این مطلب به بررسی سنسورهای کوآد بیر بپردازیم.

فیلتر بیر چیست ؟

بیایید از ابتدا شروع کنیم. فیلتر بیر یک موزاییک رنگارنگ از فیلترهای قرمز، سبز و آبی است که به یک سنسور دیجیتال اجازه می‌دهد تا عکس‌های رنگی بگیرد. پیکسل‌های نیمه‌رسانا رنگ را نمی‌بینند بلکه تنها میزان نوری را که به آن‌ها برخورد می‌کند، جذب می‌کنند؛ بنابراین بدون یک فیلتر، شما تنها یک عکس سیاه و سفید دریافت خواهید کرد. فیلتر بیر اطمینان حاصل می‌کند که نوری که به هر پیکسل می‌رسد، یکی از سه رنگ اصلی باشد.

روش کار به این صورت است که یک سنسور 12 مگاپیکسلی، به‌عنوان مثال، دارای 6 میلیون پیکسل برای دیدن رنگ سبز و 3 میلیون پیکسل برای دیدن هر یک از رنگ‌های قرمز و آبی است. رنگ سبز بیشتر پیکسل‌ها را می‌گیرد، زیرا چشم انسان بیشتر به این رنگ حساس است. برای درون‌یابی یک تصویر با رزولوشن 12MP از الگوریتمی به‌نام Demosaicing استفاده می‌شود.

سنسورهای کوآد بیر

از آن‌جا ‌که فیلتر کوآد بیر (بیر چهارگانه) مشابه به فیلتر معمولی بیر است، نام‌گذاری این فیلتر (کوآد بیر) چندان صحیح نیست. چیزی که در حقیقت تغییر می‌کند سنسور پشت فیلتر است و نه خود سنسور. این سنسورهای جدید به‌جای قرار دادن یک پیکسل در پشت هر مربع رنگ، چهار پیکسل را پشت هر مربع رنگ قرار می‌دهند.

بنابراین، درواقع سنسورهای کوآد بیر با 48MP، نمی‌توانند جزئیات بیشتری نسبت به سنسور 12MP ارایه دهند. سازندگان سنسورها و تلفن‌های همراه به شما می‌گویند که الگوریتم هوشمندتر demosaicing می‌تواند جزئیات بیشتری را ثبت کند اما تجربیات ما نشان داده است که نتیجه نهایی چندان متفاوت و درخشان نیست.

فیلترهای کوآد بیر در کجا به کار رفته‌اند؟

اخیرا سنسورهای 48MP بسیار پرطرفدار شده‌اند و در گوشی‌های فراوانی وجود دارند. معرفی این سنسورها با سنسور 40MP هواوی در گوشی‌های  P20 Pro،  Mate 20 Proو Mate 20 X آغاز شد. سازندگان چینی حتی نسخه دوم این سنسورها را در گوشی‌های P30 و P30 Pro ارایه کردند که به‌جای RGGB به RYYB (قرمز، زرد، زرد، آبی) اما با قاعده یکسان، تغییر می‌کردند.

چندین گوشی مختلف مانند vivo V15 Pro و Samsung Galaxy A70 با دوربین‌ سلفی 32MP و فیلتر بیر چهارگانه وجود دارد. این گوشی‌ها سایز پیکسلی مشابهی (0.8µm) دارند، اما از لحاظ فیزیکی کوچک‌تر هستند و درنتیجه رزولوشن پایین‌تری دارند.

سامسونگ اخیرا سنسور 64MP کوآد بیر را معرفی کرده است، که باز هم، اندازه سنسور در آن دست‌نخورده است اما ابعاد آن تغییر کرده است. این سنسور 33% بزرگتر از کراپ فعلی سنسور 48MP است.

سنسور کوآد بیر چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

همان‌طور که گفتم قدرت حقیقی کوآد بیر در جای دیگریست. بیر چهارگانه می‌تواند با یک گروه از چهار پیکسل جوری عمل کند که یک مربع فیلتر رنگ را به‌عنوان یک حسگر و یا حسگرهای جداگانه به‌اشتراک بگذارند.
این سنسورها یکی از بزرگ‌ترین سنسورهایی هستند که تاکنون در گوشی‌های همراه استفاده شده‌اند. برای مثال سنسور پرطرفدار سونی IMX586 (اولین سنسور 48 مگاپیکسلی)، قطری به‌اندازه 8 میلی‌متر دارد.
اندازه قطر سنسور سونی IMX363 (در Pixel 3) و سامسونگ S5K2L4 (در گوشی‌های S10) برابر با 7.06mm است. این یعنی شاهد حدود 30% افزایش در مساحت سنسورها هستیم.

سنسورهای کوآد بیر

اندازه سنسورها به‌شدت متفاوت هستند؛ 0.8µm برای سنسورهای 48 مگاپیکسلی و 1.4µm برای سنسورهای سنتی. تبلیغات بازاریابی اغراق‌آمیز درمورد سنسورهای 48 مگاپیکسلی ادعا می‌کند که آن‌ها می‌توانند از پیکسل‌باینینگ به‌گونه‌ای استفاده کنند که کارایی مانند 1.6µm پیکسل داشته باشد.

همین یک تصویر 12MP خلق می‌کند. عدد “1.6µm” معمولا تکرار می‌شود، اما نباید همه اعتبار را به خاطر بهبود عملکرد ضعیف حسگر به دست آورد.
نویز یک فرآیند تصادفی است و اگر پیکسل بزرگ یک سنسور سنتی به‌جای سیگنال نویز ثبت کند، برای حل آن کار زیادی نمی‌‌توان انجام داد (منهای پوشاندن آن به‌وسیله درون‌یابی داده از پیکسل‌های مجاور).

اگر یکی از چهار پیکسل موجود در سنسور بیر چهارگانه، نویز ثبت کند، این موضوع به‌معنای از دست‌رفتن 25% از اطلاعات است – یک کاهش نویز 4x که میزان وضوح تصویر را کاهش نمی‌دهد.

درعوض، سنسور می‌تواند به دو سنسور منطقی تقسیم شود– که یک سنسور نوردهی‌های کوتاه و سنسور دیگر نوردهی‌های بلند را ثبت کند. از این حالت در نور روز برای ضبط بلادرنگ HDR استفاده می‌شود. شما می‌توانید با ثبت و ترکیب دو تصویر پشت‌سرهم با استفاده از یک سنسور غیر‌ از کوآد بیر به کاهش نویز و HDR بپردازید.

سنسورهای کوآد بیر
اما یک مشکل وجود دارد، اجسام متحرک، موقعیت بین نوردهی‌های متوالی را تغییر می‌دهند. یک فیلتر بیر چهارگانه در یک زمان دو عکس می‌گیرد، بنابراین نیازی به استفاده از AI برای اصلاح خطاهای تصویربرداری (آرتیفکت) ناشی از حرکت دادن اشیا نیست.
در تصویر زیر مشاهده می‌کنید که اگر اصلاح تصویر با شکست روبرو شود نتیجه نهایی به چه شکل خواهد بود:

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

آسان‌ترین راه برای بیان کارایی فیلتر بیر چهارگانه این است که بگوییم که این سنسور به نرم‌افزار دوربین اجازه می‌دهد تا هم‌زمان دو عکس بگیرد. این موضوع امکان پردازش تصویر (حالت HDR و شب) را فراهم می‌کند و باعث می‌شود که گوشی‌های هوشمند مدرن تصاویر را با کیفیت عالی ضبط کنند (سخت‌افزار علت تمام تفاوت‌ها نیست).

سنسور کوآد بیر چه کاری نمی‌تواند انجام دهد؟

برخلاف LCD که برای هر پیکسل، زیرپیکسل‌های R ،G و B دارد، یک سنسور تصویر کلاسیک تنها یک زیر‌پیکسل برای هر پیکسل دارد. اما چون این پیکسل‌ها به‌هم نزدیک هستند، demosaicing عملکرد بسیار خوبی در بازسازی تصویر اورجینال انجام می‌دهد.

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

Samsung Galaxy A80: 12MP • 48MP

در یک فیلتر بیر چهارگانه پیکسل‌های رنگ‌های متفاوت از هم دور هستند پس برخلاف ادعای سازندگان، demosaicing تأثیر کمتری خواهد داشت. بنابراین شما قطعا به‌اندازه 12MP در حالت 48MP جزییات 4x دریافت نمی‌کنید. درحقیقت، از آن‌جایی که حالت پردازش تصویر در 48MP غیرفعال است، بعضا تصاویر 12MP جزئیات بهتر و حجم فایل کمتری دارند.

اجرای الگوریتم demosaicing بر روی داده‌های 48MP خام، به نتیجه نهایی واضح‌تری ختم می‌شود که بسته به مدل گوشی و صحنه، امکان تغییر این موضوع وجود دارد. اگر سطح جزئیات در یک شات از صحنه خاصی خوب نیست، بهتر است در هر دو حالت تصویربرداری نمایید و سپس تصویر بهتر را ذخیره کنید. در بیشتر اوقات بهتر است از حالت 12MP استفاده نمایید.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Oppo Reno 10x zoom: 12MP • 48MP

لازم‌به‌ذکر است که خواندن تصویر 48 مگاپیکسل نیز فراتر از قابلیت‌های برخی از سنسورها و چیپست‌های اولیه است؛ بنابراین آن‌ها فقط تصویر 12 مگاپیکسلی را دریافت کرده و کیفیت آن را افزایش می‌دهند که این کار بیشتر موجب‌ هدر دادن فضای ذخیره می‌شود.

یکی از مزایای سنسورهای کوآد بیر که مکررا به آن اشاره می‌شود، زوم فوق‌العاده است. در حالی‌که گوشی نوکیا  808 PureView زوم چشمگیری داشت، سنسورهای 41MP عظیم آن دارای فیلتر بیر کلاسیک بودند. همان‌طور که بحث شد، بیر چهارگانه تنها می‌تواند تا حدی از وضوح را ارایه دهد، بنابراین درواقع تفاوت چندانی با زوم دیجیتال در یک سنسور 12 مگاپیکسل وجود نخواهد داشت.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Asus Zenfone 6: 12MP • 48MP

سازمان‌های بازاریابی می‌خواهند به شما القا کنند که شما یک سنسور تصویر مانند Hasselblad خریداری می‌کنید، اما حقیقت این است که سنسور بیر چهارگانه تنها یک راه مؤثر و هوشمندانه برای گرفتن تصاویر 12MP با کیفیت بهتر است.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر

Huawei 20 Pro: 12MP • 48MP

سپس موضوع اپتیک مطرح است. ما نمی‌خواهیم وارد جزئیات شویم، اما این دوربین‌ها با وضوح بالا اغلب انکسارمحدود هستند، به این معنی که کوچکترین نقطه نور نمی‌تواند در یک ناحیه کوچکتر از پیکسل متمرکز شود. این محدودیتی است که توسط فیزیک به حداکثر رزولوشنی که اپتیک‌های کوچک و سنسورها می‌توانند داشته باشند، تحمیل شده است.

نوشته هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید

سنسورهای کوآد بیر

در مدت‌زمان کوتاهی شاهد معرفی گوشی‌هایی با دوربین‌های 48 مگاپیکسلی بودیم، اولین مدل از این گوشی‌ها در سال 2018 روانه بازار شد. نکته جالب این‌جاست که بیشتر این گوشی‌ها میان‌رده هستند و گوشی‌های پرچمدار همچنان از سنسورهای 12 مگاپیکسلی استفاده می‌کنند.
از آن‌جا که احساس می‌کنیم بخش‌های بازاریابی اغلب نتوانسته‌اند کارایی این سنسورها را به‌درستی درک کنند، برآن شدیم که در این مطلب به بررسی سنسورهای کوآد بیر بپردازیم.

فیلتر بیر چیست ؟

بیایید از ابتدا شروع کنیم. فیلتر بیر یک موزاییک رنگارنگ از فیلترهای قرمز، سبز و آبی است که به یک سنسور دیجیتال اجازه می‌دهد تا عکس‌های رنگی بگیرد. پیکسل‌های نیمه‌رسانا رنگ را نمی‌بینند بلکه تنها میزان نوری را که به آن‌ها برخورد می‌کند، جذب می‌کنند؛ بنابراین بدون یک فیلتر، شما تنها یک عکس سیاه و سفید دریافت خواهید کرد. فیلتر بیر اطمینان حاصل می‌کند که نوری که به هر پیکسل می‌رسد، یکی از سه رنگ اصلی باشد.

روش کار به این صورت است که یک سنسور 12 مگاپیکسلی، به‌عنوان مثال، دارای 6 میلیون پیکسل برای دیدن رنگ سبز و 3 میلیون پیکسل برای دیدن هر یک از رنگ‌های قرمز و آبی است. رنگ سبز بیشتر پیکسل‌ها را می‌گیرد، زیرا چشم انسان بیشتر به این رنگ حساس است. برای درون‌یابی یک تصویر با رزولوشن 12MP از الگوریتمی به‌نام Demosaicing استفاده می‌شود.

سنسورهای کوآد بیر

از آن‌جا ‌که فیلتر کوآد بیر (بیر چهارگانه) مشابه به فیلتر معمولی بیر است، نام‌گذاری این فیلتر (کوآد بیر) چندان صحیح نیست. چیزی که در حقیقت تغییر می‌کند سنسور پشت فیلتر است و نه خود سنسور. این سنسورهای جدید به‌جای قرار دادن یک پیکسل در پشت هر مربع رنگ، چهار پیکسل را پشت هر مربع رنگ قرار می‌دهند.

بنابراین، درواقع سنسورهای کوآد بیر با 48MP، نمی‌توانند جزئیات بیشتری نسبت به سنسور 12MP ارایه دهند. سازندگان سنسورها و تلفن‌های همراه به شما می‌گویند که الگوریتم هوشمندتر demosaicing می‌تواند جزئیات بیشتری را ثبت کند اما تجربیات ما نشان داده است که نتیجه نهایی چندان متفاوت و درخشان نیست.

فیلترهای کوآد بیر در کجا به کار رفته‌اند؟

اخیرا سنسورهای 48MP بسیار پرطرفدار شده‌اند و در گوشی‌های فراوانی وجود دارند. معرفی این سنسورها با سنسور 40MP هواوی در گوشی‌های  P20 Pro،  Mate 20 Proو Mate 20 X آغاز شد. سازندگان چینی حتی نسخه دوم این سنسورها را در گوشی‌های P30 و P30 Pro ارایه کردند که به‌جای RGGB به RYYB (قرمز، زرد، زرد، آبی) اما با قاعده یکسان، تغییر می‌کردند.

چندین گوشی مختلف مانند vivo V15 Pro و Samsung Galaxy A70 با دوربین‌ سلفی 32MP و فیلتر بیر چهارگانه وجود دارد. این گوشی‌ها سایز پیکسلی مشابهی (0.8µm) دارند، اما از لحاظ فیزیکی کوچک‌تر هستند و درنتیجه رزولوشن پایین‌تری دارند.

سامسونگ اخیرا سنسور 64MP کوآد بیر را معرفی کرده است، که باز هم، اندازه سنسور در آن دست‌نخورده است اما ابعاد آن تغییر کرده است. این سنسور 33% بزرگتر از کراپ فعلی سنسور 48MP است.

سنسور کوآد بیر چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

همان‌طور که گفتم قدرت حقیقی کوآد بیر در جای دیگریست. بیر چهارگانه می‌تواند با یک گروه از چهار پیکسل جوری عمل کند که یک مربع فیلتر رنگ را به‌عنوان یک حسگر و یا حسگرهای جداگانه به‌اشتراک بگذارند.
این سنسورها یکی از بزرگ‌ترین سنسورهایی هستند که تاکنون در گوشی‌های همراه استفاده شده‌اند. برای مثال سنسور پرطرفدار سونی IMX586 (اولین سنسور 48 مگاپیکسلی)، قطری به‌اندازه 8 میلی‌متر دارد.
اندازه قطر سنسور سونی IMX363 (در Pixel 3) و سامسونگ S5K2L4 (در گوشی‌های S10) برابر با 7.06mm است. این یعنی شاهد حدود 30% افزایش در مساحت سنسورها هستیم.

سنسورهای کوآد بیر

اندازه سنسورها به‌شدت متفاوت هستند؛ 0.8µm برای سنسورهای 48 مگاپیکسلی و 1.4µm برای سنسورهای سنتی. تبلیغات بازاریابی اغراق‌آمیز درمورد سنسورهای 48 مگاپیکسلی ادعا می‌کند که آن‌ها می‌توانند از پیکسل‌باینینگ به‌گونه‌ای استفاده کنند که کارایی مانند 1.6µm پیکسل داشته باشد.

همین یک تصویر 12MP خلق می‌کند. عدد “1.6µm” معمولا تکرار می‌شود، اما نباید همه اعتبار را به خاطر بهبود عملکرد ضعیف حسگر به دست آورد.
نویز یک فرآیند تصادفی است و اگر پیکسل بزرگ یک سنسور سنتی به‌جای سیگنال نویز ثبت کند، برای حل آن کار زیادی نمی‌‌توان انجام داد (منهای پوشاندن آن به‌وسیله درون‌یابی داده از پیکسل‌های مجاور).

اگر یکی از چهار پیکسل موجود در سنسور بیر چهارگانه، نویز ثبت کند، این موضوع به‌معنای از دست‌رفتن 25% از اطلاعات است – یک کاهش نویز 4x که میزان وضوح تصویر را کاهش نمی‌دهد.

درعوض، سنسور می‌تواند به دو سنسور منطقی تقسیم شود– که یک سنسور نوردهی‌های کوتاه و سنسور دیگر نوردهی‌های بلند را ثبت کند. از این حالت در نور روز برای ضبط بلادرنگ HDR استفاده می‌شود. شما می‌توانید با ثبت و ترکیب دو تصویر پشت‌سرهم با استفاده از یک سنسور غیر‌ از کوآد بیر به کاهش نویز و HDR بپردازید.

سنسورهای کوآد بیر
اما یک مشکل وجود دارد، اجسام متحرک، موقعیت بین نوردهی‌های متوالی را تغییر می‌دهند. یک فیلتر بیر چهارگانه در یک زمان دو عکس می‌گیرد، بنابراین نیازی به استفاده از AI برای اصلاح خطاهای تصویربرداری (آرتیفکت) ناشی از حرکت دادن اشیا نیست.
در تصویر زیر مشاهده می‌کنید که اگر اصلاح تصویر با شکست روبرو شود نتیجه نهایی به چه شکل خواهد بود:

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

آسان‌ترین راه برای بیان کارایی فیلتر بیر چهارگانه این است که بگوییم که این سنسور به نرم‌افزار دوربین اجازه می‌دهد تا هم‌زمان دو عکس بگیرد. این موضوع امکان پردازش تصویر (حالت HDR و شب) را فراهم می‌کند و باعث می‌شود که گوشی‌های هوشمند مدرن تصاویر را با کیفیت عالی ضبط کنند (سخت‌افزار علت تمام تفاوت‌ها نیست).

سنسور کوآد بیر چه کاری نمی‌تواند انجام دهد؟

برخلاف LCD که برای هر پیکسل، زیرپیکسل‌های R ،G و B دارد، یک سنسور تصویر کلاسیک تنها یک زیر‌پیکسل برای هر پیکسل دارد. اما چون این پیکسل‌ها به‌هم نزدیک هستند، demosaicing عملکرد بسیار خوبی در بازسازی تصویر اورجینال انجام می‌دهد.

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

Samsung Galaxy A80: 12MP • 48MP

در یک فیلتر بیر چهارگانه پیکسل‌های رنگ‌های متفاوت از هم دور هستند پس برخلاف ادعای سازندگان، demosaicing تأثیر کمتری خواهد داشت. بنابراین شما قطعا به‌اندازه 12MP در حالت 48MP جزییات 4x دریافت نمی‌کنید. درحقیقت، از آن‌جایی که حالت پردازش تصویر در 48MP غیرفعال است، بعضا تصاویر 12MP جزئیات بهتر و حجم فایل کمتری دارند.

اجرای الگوریتم demosaicing بر روی داده‌های 48MP خام، به نتیجه نهایی واضح‌تری ختم می‌شود که بسته به مدل گوشی و صحنه، امکان تغییر این موضوع وجود دارد. اگر سطح جزئیات در یک شات از صحنه خاصی خوب نیست، بهتر است در هر دو حالت تصویربرداری نمایید و سپس تصویر بهتر را ذخیره کنید. در بیشتر اوقات بهتر است از حالت 12MP استفاده نمایید.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Oppo Reno 10x zoom: 12MP • 48MP

لازم‌به‌ذکر است که خواندن تصویر 48 مگاپیکسل نیز فراتر از قابلیت‌های برخی از سنسورها و چیپست‌های اولیه است؛ بنابراین آن‌ها فقط تصویر 12 مگاپیکسلی را دریافت کرده و کیفیت آن را افزایش می‌دهند که این کار بیشتر موجب‌ هدر دادن فضای ذخیره می‌شود.

یکی از مزایای سنسورهای کوآد بیر که مکررا به آن اشاره می‌شود، زوم فوق‌العاده است. در حالی‌که گوشی نوکیا  808 PureView زوم چشمگیری داشت، سنسورهای 41MP عظیم آن دارای فیلتر بیر کلاسیک بودند. همان‌طور که بحث شد، بیر چهارگانه تنها می‌تواند تا حدی از وضوح را ارایه دهد، بنابراین درواقع تفاوت چندانی با زوم دیجیتال در یک سنسور 12 مگاپیکسل وجود نخواهد داشت.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Asus Zenfone 6: 12MP • 48MP

سازمان‌های بازاریابی می‌خواهند به شما القا کنند که شما یک سنسور تصویر مانند Hasselblad خریداری می‌کنید، اما حقیقت این است که سنسور بیر چهارگانه تنها یک راه مؤثر و هوشمندانه برای گرفتن تصاویر 12MP با کیفیت بهتر است.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر

Huawei 20 Pro: 12MP • 48MP

سپس موضوع اپتیک مطرح است. ما نمی‌خواهیم وارد جزئیات شویم، اما این دوربین‌ها با وضوح بالا اغلب انکسارمحدود هستند، به این معنی که کوچکترین نقطه نور نمی‌تواند در یک ناحیه کوچکتر از پیکسل متمرکز شود. این محدودیتی است که توسط فیزیک به حداکثر رزولوشنی که اپتیک‌های کوچک و سنسورها می‌توانند داشته باشند، تحمیل شده است.

نوشته هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید

سنسورهای کوآد بیر

در مدت‌زمان کوتاهی شاهد معرفی گوشی‌هایی با دوربین‌های 48 مگاپیکسلی بودیم، اولین مدل از این گوشی‌ها در سال 2018 روانه بازار شد. نکته جالب این‌جاست که بیشتر این گوشی‌ها میان‌رده هستند و گوشی‌های پرچمدار همچنان از سنسورهای 12 مگاپیکسلی استفاده می‌کنند.
از آن‌جا که احساس می‌کنیم بخش‌های بازاریابی اغلب نتوانسته‌اند کارایی این سنسورها را به‌درستی درک کنند، برآن شدیم که در این مطلب به بررسی سنسورهای کوآد بیر بپردازیم.

فیلتر بیر چیست ؟

بیایید از ابتدا شروع کنیم. فیلتر بیر یک موزاییک رنگارنگ از فیلترهای قرمز، سبز و آبی است که به یک سنسور دیجیتال اجازه می‌دهد تا عکس‌های رنگی بگیرد. پیکسل‌های نیمه‌رسانا رنگ را نمی‌بینند بلکه تنها میزان نوری را که به آن‌ها برخورد می‌کند، جذب می‌کنند؛ بنابراین بدون یک فیلتر، شما تنها یک عکس سیاه و سفید دریافت خواهید کرد. فیلتر بیر اطمینان حاصل می‌کند که نوری که به هر پیکسل می‌رسد، یکی از سه رنگ اصلی باشد.

روش کار به این صورت است که یک سنسور 12 مگاپیکسلی، به‌عنوان مثال، دارای 6 میلیون پیکسل برای دیدن رنگ سبز و 3 میلیون پیکسل برای دیدن هر یک از رنگ‌های قرمز و آبی است. رنگ سبز بیشتر پیکسل‌ها را می‌گیرد، زیرا چشم انسان بیشتر به این رنگ حساس است. برای درون‌یابی یک تصویر با رزولوشن 12MP از الگوریتمی به‌نام Demosaicing استفاده می‌شود.

سنسورهای کوآد بیر

از آن‌جا ‌که فیلتر کوآد بیر (بیر چهارگانه) مشابه به فیلتر معمولی بیر است، نام‌گذاری این فیلتر (کوآد بیر) چندان صحیح نیست. چیزی که در حقیقت تغییر می‌کند سنسور پشت فیلتر است و نه خود سنسور. این سنسورهای جدید به‌جای قرار دادن یک پیکسل در پشت هر مربع رنگ، چهار پیکسل را پشت هر مربع رنگ قرار می‌دهند.

بنابراین، درواقع سنسورهای کوآد بیر با 48MP، نمی‌توانند جزئیات بیشتری نسبت به سنسور 12MP ارایه دهند. سازندگان سنسورها و تلفن‌های همراه به شما می‌گویند که الگوریتم هوشمندتر demosaicing می‌تواند جزئیات بیشتری را ثبت کند اما تجربیات ما نشان داده است که نتیجه نهایی چندان متفاوت و درخشان نیست.

فیلترهای کوآد بیر در کجا به کار رفته‌اند؟

اخیرا سنسورهای 48MP بسیار پرطرفدار شده‌اند و در گوشی‌های فراوانی وجود دارند. معرفی این سنسورها با سنسور 40MP هواوی در گوشی‌های  P20 Pro،  Mate 20 Proو Mate 20 X آغاز شد. سازندگان چینی حتی نسخه دوم این سنسورها را در گوشی‌های P30 و P30 Pro ارایه کردند که به‌جای RGGB به RYYB (قرمز، زرد، زرد، آبی) اما با قاعده یکسان، تغییر می‌کردند.

چندین گوشی مختلف مانند vivo V15 Pro و Samsung Galaxy A70 با دوربین‌ سلفی 32MP و فیلتر بیر چهارگانه وجود دارد. این گوشی‌ها سایز پیکسلی مشابهی (0.8µm) دارند، اما از لحاظ فیزیکی کوچک‌تر هستند و درنتیجه رزولوشن پایین‌تری دارند.

سامسونگ اخیرا سنسور 64MP کوآد بیر را معرفی کرده است، که باز هم، اندازه سنسور در آن دست‌نخورده است اما ابعاد آن تغییر کرده است. این سنسور 33% بزرگتر از کراپ فعلی سنسور 48MP است.

سنسور کوآد بیر چه کاری می‌تواند انجام دهد؟

همان‌طور که گفتم قدرت حقیقی کوآد بیر در جای دیگریست. بیر چهارگانه می‌تواند با یک گروه از چهار پیکسل جوری عمل کند که یک مربع فیلتر رنگ را به‌عنوان یک حسگر و یا حسگرهای جداگانه به‌اشتراک بگذارند.
این سنسورها یکی از بزرگ‌ترین سنسورهایی هستند که تاکنون در گوشی‌های همراه استفاده شده‌اند. برای مثال سنسور پرطرفدار سونی IMX586 (اولین سنسور 48 مگاپیکسلی)، قطری به‌اندازه 8 میلی‌متر دارد.
اندازه قطر سنسور سونی IMX363 (در Pixel 3) و سامسونگ S5K2L4 (در گوشی‌های S10) برابر با 7.06mm است. این یعنی شاهد حدود 30% افزایش در مساحت سنسورها هستیم.

سنسورهای کوآد بیر

اندازه سنسورها به‌شدت متفاوت هستند؛ 0.8µm برای سنسورهای 48 مگاپیکسلی و 1.4µm برای سنسورهای سنتی. تبلیغات بازاریابی اغراق‌آمیز درمورد سنسورهای 48 مگاپیکسلی ادعا می‌کند که آن‌ها می‌توانند از پیکسل‌باینینگ به‌گونه‌ای استفاده کنند که کارایی مانند 1.6µm پیکسل داشته باشد.

همین یک تصویر 12MP خلق می‌کند. عدد “1.6µm” معمولا تکرار می‌شود، اما نباید همه اعتبار را به خاطر بهبود عملکرد ضعیف حسگر به دست آورد.
نویز یک فرآیند تصادفی است و اگر پیکسل بزرگ یک سنسور سنتی به‌جای سیگنال نویز ثبت کند، برای حل آن کار زیادی نمی‌‌توان انجام داد (منهای پوشاندن آن به‌وسیله درون‌یابی داده از پیکسل‌های مجاور).

اگر یکی از چهار پیکسل موجود در سنسور بیر چهارگانه، نویز ثبت کند، این موضوع به‌معنای از دست‌رفتن 25% از اطلاعات است – یک کاهش نویز 4x که میزان وضوح تصویر را کاهش نمی‌دهد.

درعوض، سنسور می‌تواند به دو سنسور منطقی تقسیم شود– که یک سنسور نوردهی‌های کوتاه و سنسور دیگر نوردهی‌های بلند را ثبت کند. از این حالت در نور روز برای ضبط بلادرنگ HDR استفاده می‌شود. شما می‌توانید با ثبت و ترکیب دو تصویر پشت‌سرهم با استفاده از یک سنسور غیر‌ از کوآد بیر به کاهش نویز و HDR بپردازید.

سنسورهای کوآد بیر
اما یک مشکل وجود دارد، اجسام متحرک، موقعیت بین نوردهی‌های متوالی را تغییر می‌دهند. یک فیلتر بیر چهارگانه در یک زمان دو عکس می‌گیرد، بنابراین نیازی به استفاده از AI برای اصلاح خطاهای تصویربرداری (آرتیفکت) ناشی از حرکت دادن اشیا نیست.
در تصویر زیر مشاهده می‌کنید که اگر اصلاح تصویر با شکست روبرو شود نتیجه نهایی به چه شکل خواهد بود:

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

آسان‌ترین راه برای بیان کارایی فیلتر بیر چهارگانه این است که بگوییم که این سنسور به نرم‌افزار دوربین اجازه می‌دهد تا هم‌زمان دو عکس بگیرد. این موضوع امکان پردازش تصویر (حالت HDR و شب) را فراهم می‌کند و باعث می‌شود که گوشی‌های هوشمند مدرن تصاویر را با کیفیت عالی ضبط کنند (سخت‌افزار علت تمام تفاوت‌ها نیست).

سنسور کوآد بیر چه کاری نمی‌تواند انجام دهد؟

برخلاف LCD که برای هر پیکسل، زیرپیکسل‌های R ،G و B دارد، یک سنسور تصویر کلاسیک تنها یک زیر‌پیکسل برای هر پیکسل دارد. اما چون این پیکسل‌ها به‌هم نزدیک هستند، demosaicing عملکرد بسیار خوبی در بازسازی تصویر اورجینال انجام می‌دهد.

سنسورهای کوآد بیرسنسورهای کوآد بیر

Samsung Galaxy A80: 12MP • 48MP

در یک فیلتر بیر چهارگانه پیکسل‌های رنگ‌های متفاوت از هم دور هستند پس برخلاف ادعای سازندگان، demosaicing تأثیر کمتری خواهد داشت. بنابراین شما قطعا به‌اندازه 12MP در حالت 48MP جزییات 4x دریافت نمی‌کنید. درحقیقت، از آن‌جایی که حالت پردازش تصویر در 48MP غیرفعال است، بعضا تصاویر 12MP جزئیات بهتر و حجم فایل کمتری دارند.

اجرای الگوریتم demosaicing بر روی داده‌های 48MP خام، به نتیجه نهایی واضح‌تری ختم می‌شود که بسته به مدل گوشی و صحنه، امکان تغییر این موضوع وجود دارد. اگر سطح جزئیات در یک شات از صحنه خاصی خوب نیست، بهتر است در هر دو حالت تصویربرداری نمایید و سپس تصویر بهتر را ذخیره کنید. در بیشتر اوقات بهتر است از حالت 12MP استفاده نمایید.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Oppo Reno 10x zoom: 12MP • 48MP

لازم‌به‌ذکر است که خواندن تصویر 48 مگاپیکسل نیز فراتر از قابلیت‌های برخی از سنسورها و چیپست‌های اولیه است؛ بنابراین آن‌ها فقط تصویر 12 مگاپیکسلی را دریافت کرده و کیفیت آن را افزایش می‌دهند که این کار بیشتر موجب‌ هدر دادن فضای ذخیره می‌شود.

یکی از مزایای سنسورهای کوآد بیر که مکررا به آن اشاره می‌شود، زوم فوق‌العاده است. در حالی‌که گوشی نوکیا  808 PureView زوم چشمگیری داشت، سنسورهای 41MP عظیم آن دارای فیلتر بیر کلاسیک بودند. همان‌طور که بحث شد، بیر چهارگانه تنها می‌تواند تا حدی از وضوح را ارایه دهد، بنابراین درواقع تفاوت چندانی با زوم دیجیتال در یک سنسور 12 مگاپیکسل وجود نخواهد داشت.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر
Asus Zenfone 6: 12MP • 48MP

سازمان‌های بازاریابی می‌خواهند به شما القا کنند که شما یک سنسور تصویر مانند Hasselblad خریداری می‌کنید، اما حقیقت این است که سنسور بیر چهارگانه تنها یک راه مؤثر و هوشمندانه برای گرفتن تصاویر 12MP با کیفیت بهتر است.

سنسورهای کوآد بیر سنسورهای کوآد بیر

Huawei 20 Pro: 12MP • 48MP

سپس موضوع اپتیک مطرح است. ما نمی‌خواهیم وارد جزئیات شویم، اما این دوربین‌ها با وضوح بالا اغلب انکسارمحدود هستند، به این معنی که کوچکترین نقطه نور نمی‌تواند در یک ناحیه کوچکتر از پیکسل متمرکز شود. این محدودیتی است که توسط فیزیک به حداکثر رزولوشنی که اپتیک‌های کوچک و سنسورها می‌توانند داشته باشند، تحمیل شده است.

نوشته هر آنچه که می‌بایست در رابطه با سنسورهای کوآد بیر بدانید اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

از کجا آنلاین غذا بگیرم؟ مقایسه اسنپ فود، چیلیوری، ریحون، چنگال و دلینو

اکثر ما تجربه سفارش غذا به‌صورت تلفنی را داریم اما با ورود سایت‌ها و اپلیکیشن‌های سفارش آنلاین، این پروسه به‌راحتی و از طریق اینترنت قابل انجام است. بازیگران نسبتا زیادی نیز در این بین وجود دارند و قاعدتا کاربر ترجیح می‌دهد تا سرویسی را انتخاب کند که بهترین خدمات را به وی ارایه نماید.

به همین خاطر ما بر آن شدیم تا 5 سرویس فعال در بخش سفارش آنلاین غذا را در کنار یکدیگر گذاشته و در چند فاکتور مختلف آن‌ها را مقایسه کنیم. اسنپ فود، چیلیوری، ریحون، چنگال و دلینو، 5 سرویسی هستند که در این مقاله به رقابت با یکدیگر پرداخته و در فاکتورهای مختلف به چالش کشیده می‌شوند.

بایستی توجه داشته باشید که ملاک ما در این مقایسه، وب‌سایت‌های 5 سرویس فوق بوده‌اند و تمام مقایسه‌ها در شهر تهران انجام شده است.

رابط کاربری

ما در هر 5 وب‌سایت فوق ثبت نام کردیم تا به عنوان یک کاربر بتوانیم بهترین تجربه را کسب کنیم. اولین باکسی که در تمام سرویس‌ها مشهود است، مرتبط به محل جستجوی شماست. در اسنپ فود قادر هستید مدل غذا و یا رستورانی را که مدنظرتان قرار دارد، پس از تعیین مکان خود جستجو نمایید. در چیلیوری ابتدا نام شهر دیده می‌شود، سپس محله و بعد از آن نام رستوران یا غذا که البته نیازی ندارید همچون سایر سرویس‌ها، حتما آن را پر کنید. برای ریحون فقط شهر و منطقه وجود دارد و خبری از جستجوی غذا و رستوران در این باکس نیست. چنگال هم که ساده‌ترین را برگزیده و فقط بایستی محل مدنظرتان را برای جستجو وارد کنید. برای دلینو یک گزینه جهت محدوده جستجو و یک باکس برای جستجوی رستوران یا غذا در نظر گرفته شده است.

اسنپ فود پس از باکس جستجو، کادر بزرگی را جهت تشویق کاربران برای استفاده از اپلیکیشن خود قرار داده است. پس از آن هم در تصاویر مربعی شکل، 13 دسته‌بندی مختلف برای رستوران‌ها را انتخاب کرده که تقریبا انواع غذاها را شامل می‌شود. تخفیف‌های روزانه، کمی تعریف از خود و آیکون رستوران‌های پرطرفدار، از دیگر بخش‌های صفحه اصلی اسنپ فود است.

چیلیوری رستوران‌های تخفیف‌دار و سپس منتخب را بولد کرده است که در اسلایدر کم ارتفاعی به‌صورت اتوماتیک حرکت می‌کنند. پس از آن در یک کادر قرمز رنگ بسته‌های وی‌آی‌پی خودش را معرفی کرده و در ادامه رستوران‌های ویژه (رستوران منتخب که بود!)، معرفی اپلیکیشن، راهنمای خرید و تعریف از سرویس‌شان قرار دارد.

ریحون صفحه اصلی ساده‌تری دارد که اگر پیش از این خریدی انجام داده باشید، سفارش قبلی شما در زیر باکس جستجو نمایش داده می‌شود. پس از آن 4 باکس ساندویچ، برگر، پیتزا و کباب برای انتخاب سریع و ۱۶ گزینه کوچک دیگر جهت جستجوی دقیق‌تر قرار گرفته و در پایان نیز اپلیکیشن ریحون حضور دارد.

چنگال بهترین رستوران‌های اطراف شما را در 3 باکس نشان می‌دهد. سپس از مزایای خود در سه گزینه می‌گوید و بعد از آن اپلیکیشنش را معرفی می‌کند.

دلینو در یک کادر نسبتا بزرگ، معرفی اپلیکیشن خود را ابتدا (پس از باکس جستجوی رستوران‌ها) قرار داده است. پس از آن در چهار کادر جداگانه به ترتیب دسته‌های محبوب غذاها، رستوران‌های تخفیف دار، پرسفارش‌ترین‌ها و سپس جدیدترین‌ها دیده می‌شود. در ادامه هم باز اپلیکیشن دلینو و البته این بار با قابلیت وارد کردن شماره همراه وجود دارد و آیکون 16 رستوران پرطرفدار نیز در انتها چیده شده است.

اگر بخواهیم از نظر رابط کاربری صفحه نخست این سرویس‌ها را با یکدیگر مقایسه کنیم، چیلیوری و سپس دلینو را بهتر ارزیابی می‌کنم، اما باید به این نکته توجه داشته باشید که اکثر کاربران نیاز اصلی خود را از باکس جستجو به‌دست می‌آوردند زیرا نزدیکی رستوران به محل انتخابی، اصلی‌ترین عامل برای غذای شماست.

از نظر رنگ بندی و طراحی، بایستی گفت اگر گرسنه باشید با نگاه به صفحه اول همه این سرویس‌ها، آب از لب و لوچه‌تان راه خواهد افتاد! استفاده از رنگ بندی طیف قرمز در همگی نیز به‌خوبی مشهود بوده و ایراد چندانی نمی‌توان به آن‌ها گرفت اما به شخصه طراحی اسنپ فود و چیلیوری را بیشتر پسندیدم، اگرچه سلیقه در این بین نقش پر رنگی دارد و همه سایت‌ها از نظر رعایت اصول طراحی نمره قبولی می‌گیرند.

تعداد و تنوع رستوران‌ها

قاعدتا خدماتی که این سرویس‌ها می‌دهند، از ظاهرشان مهم‌تر است و به همین خاطر تصمیم گرفتیم تعداد رستوران‌های پیشنهاد شده را در هنگام ظهر و زمان نهار نسبت به محدوده دفتر (خیابان لارستان-مطهری)، بسنجیم.

اسنپ فود از آنجایی که با شیرینی فروشی‌ها و حتی سوپرمارکت‌ها نیز قرارداد همکاری دارد، لیست بسیار بلند بالایی را پیش روی من قرار داد که به‌سختی انتهایش را دیدم! از آنجایی که هدف اصلی مقایسه خدمات رستوران‌ها و غذا است، گزینه رستوران‌ها را انتخاب کردم که سایر موارد حذف شود. اسنپ فود برخلاف سایر سرویس‌ها تعدا رستوران‌هایش را ننوشته و با اسکرول کردن به پایین، گزینه‌های جدید اضافه می‌شوند. اما سنگین شدن بیش از حد صفحه کار را برای مشاهده همگی بسیار سخت کرد و با صبر زیاد توانستیم به عدد 340 برسیم که بسیار بالاست! البته در کمال تعجب دیدیم در این بین تعداد نسبتا زیادی نانوایی و حتی عطاری هم وجود دارد که مشخص نیست چه ارتباطی با رستوران دارند!

چیلیوری هم سرویس‌هایی چون شیرینی فروشی و حتی سوپر مارکت را نیز افزوده اما تعدادشان در مقابل رستوران‌ها بسیار کم‌تر است. با توجه به نوع رستوران‌ها و عدد درج شده در مقابل‌شان، بایستی گفت بیش از 150 رستوران متنوع در محدوده مطهری و محله‌های اطراف پیشنهاد شده است.

ریحون 198 رستوران با قابلیت سرویس دهی به منطقه مورد انتخاب ما را معرفی می‌کند اما با کمی اسکرول کردن به پایین متوجه می‌شویم تعداد زیادی از آن‌ها در حال حاضر سرویس نمی‌دهند و قاعدتا رستوران‌های فعال کم‌تر از عدد اولیه هستند.

چنگال دقیقا 100 رستوران باز را به شما پیشنهاد می‌کند و در ادامه 19 رستوران بسته نیز لیست شده‌اند که در تایم انتخابی ما سرویسی ارایه نمی‌کردند.

تعداد رستوران‌هایی که دلینو در محدوده ما پیشنهاد کرد، 150 مورد بود و می‌توان حدس زد همچون سرویس‌های قبلی تعدادی از آن‌ها در آن زمان سرویس دهی ندارند.

در محدوده انتخابی اسنپ فود چیلیوری ریحون چنگال دلینو
تعداد رستوران‌ها 300+ 150+ 198 100 150

نمایش اطلاعات رستوران‌ها

از آنجایی که خودم تجربه زیادی در خرید آنلاین غذا دارم و تمام این سرویس‌ها را چند بار تجربه کرده‌ام، به مواردی در انتخاب رستوران دقت می‌کنم تا شانس غذای خوب با قیمت مناسب را بالاتر ببرم.

سه نکته در انتخاب یک رستوران در وهله اول اهمیت زیادی دارد، ابتدا امتیاز آن رستوران از نظر کاربران است که هرچه بیشتر باشد، شانس شما را برای انتخاب یک غذای خوب بیشتر می‌کند. دوم فاصله آن رستوران تا محل شماست که باعث می‌شود غذا زودتر به‌دست‌تان برسد و سوم هزینه‌ای که رستوران برای ارسال غذا می‌گیرد. البته مواردی چون تنوع غذا و قیمت هم بسیار مهم است اما در صفحه نخست انتخاب، این موارد دیده نمی‌شود، پس همیشه تعدادی را گلچین کرده و سپس از منوی آن‌ها، غذای مورد انتخاب را برمی‌گزینیم.

اسنپ فود سیستم امتیاز دهی 1 تا 5 دارد که به‌صورت ستاره‌های خاکستری و میانگین سبز رنگی درج شده‌اند. آدرس نیز در زیر ستاره‌ها قرار دارد و در باکسی خاکستری هزینه ارسال به آدرس شما نشان داده می‌شود. حتی این عنوان نیز ذکر شده نحوه ارسال توسط پیک رستوران خواهد بود یا اسنپ اکسپرس که به نوعی از سرویس‌های همکار اسنپ فود محسوب می‌شود. برای همین شما اشراف خیلی خوبی برای انتخاب رستوران در صفحه نخست دارید.

در چیلیوری امتیاز دهی دقیقا مشابه با اسنپ فود است. آدرس رستوران به‌صورت کوتاه‌تر درج و هزینه ارسال با پیک نیز آورده شده که به دو صورت موتوچیلی (سرویس پیک چیلیوری) و یا پیک رستوران است. یک نکته اضافه نیز چیلیوری درج کرده و آن سطح قیمتی محصولات رستوران مدنظر است، بدین شکل که 3 آیکون علامت دلار ($) آورده شده و هرچه سطح قیمتی آن رستوران بالاتر باشد، تعداد آیکون‌های روشن بیشتر خواهد بود.

سیستم امتیاز دهی ریحون هم از 1 تا 5 است، آدرس رستوران در زیر غذاهای اصلی درج شده اما خبری از هزینه ارسال با پیک نیست و گزینه خاص دیگری نیز دیده نمی‌شود.

برای رستوران‌های چنگال وضعیت شاید کمی ساده‌تر به نظر می‌رسد! امتیاز به‌صورت ستاره نمایش داده می‌شود که باید خودتان آن را بشمارید، آدرس رستوران درج نشده اما در یک حرکت ابتکاری، فاصله رستوران تا محل مدنظر شما درج شده و هزینه ارسال هم در کنار گزینه حداقل سفارش برای خرید درج شده است.

دلینو سیستم کاملی دارد. امتیازات به‌صورت ستاره (از 1 تا 5) نشان داده می‌شود، محدوده آدرس نیز درج شده و هزینه ارسال هم در انتها آورده شده است. یک نکته جالب در دلینو، بیان زمان حدودی ارسال غذای شماست که این امر می‌تواند به زمان بندی‌تان برای دریافت غذا کمک کند.

باید به این نکته هم اشاره کنیم که همه این 5 سرویس، رستوران‌های تخفیف دار را با درج یک تگ و اعلام میزانش، به‌خوبی در صفحه نخست نشان می‌دهند و امری مشترک بین همگی آن‌هاست.

مقایسه قیمت‌ها

برای مقایسه این بخش، به‌صورت رندوم 2 رستوران که در همه سرویس‌ها وجود دارد، انتخاب کرده و قیمت منو و هزینه ارسال غذاهای مشابه را بررسی می‌کنیم. از آنجایی هم که در تهیه غذا، این سرویس‌ها رسما نقشی ندارند، پس نمی‌توان کیفیت غذای یک رستوران را ملاکی برای محاسبه عملکرد آن‌ها در نظر گرفت.

نخستین رستوران، قیمه قورمه بود که منوی آن به‌جز سرویس دلینو که شامل 9 مورد می‌شد، در تمامی 11 مورد داشت و ظاهرا دلینویی‌ها از مزه سوپ شیر و آب دوغ خیار آنجا راضی نیستند که حذفش کرده‌اند! قیمت تمام آیتم‌ها برای 5 سرویس یکسان بود، پس چیزی که می‌تواند نقطه تفاوت باشد، هزینه ارسال خواهد بود و از آنجایی‌که همه غذاها قاعدتا با یک کیفیت و از یک مکان ارسال می‌شود، پس هزینه پیک نقش مهمی بازی می‌کند.

به‌صورت یکسان از منوی همه سرویس‌ها قورمه سبزی به همراه ماست و دوغ را انتخاب کردیم که جمع مبلغش 46هزار تومان می‌شد. اسنپ تریپ برای ارسال، 5هزار تومان دیگر افزود و 51هزار تومان طلب کرد. چیلیوری 3هزار تومان افزود و 49 هزار تومان درخواست نمود. ریحون برای این غذای خوشمزه 52 هزار تومان خواست که 6 هزار تومان آن مبلغ ارسال بود.  چنگال هم 3هزار تومان هزینه برای ارسال و در کل 49 هزار تومان می‌گرفت و دلینو هم به‌صورت کاملا مشابه و دریافت 49 هزار تومان (3 هزار تومان هزینه پیک) عمل می‌کرد.

رستوران قیمه‌قورمه اسنپ فود چیلیوری ریحون چنگال دلینو
هزینه پیک 5 هزار تومان 3 هزار تومان 6 هزار تومان 3 هزار تومان 3 هزار تومان

انتخاب بعدی ما پیتزا هات، شعبه یوسف آباد بود که منوی بسیار پرباری هم داشت. اسنپ فود 138 مدل غذا را از این رستوران پیشنهاد می‌کرد که اکثر آن‌ها هم دارای یک تصویر متناسب بودند. چیلیوری 106 گزینه را از منوی این رستوران پیش روی شما می‌گذاشت که اگر منو را به‌صورت پنجره‌ای مرتب می‌کرید، تصاویر غذاهای خوشمزه هم ظاهر می‌شد. ریحون 108 گزینه را پیشنهاد می‌کرد که تصاویر غذاها کوچک‌تر و کم‌تر بود. چنگال 128 سرویس مختلف از پیتزا هات معرفی می‌کرد که خبری از عکس هیچ‌کدام هم نبود! دلینو هم عدد 132 را برای گزینه‌های این رستوران نشان می‌داد (با تصاویر نسبتا کم) تا این تفاوت در اعداد سرویس‌ها که بین هیچ‌کدام مشترک نیست، جالب به‌نظر به نظر برسد.

به‌صورت مشترک از بین انبوه غذاهای موجود، پیتزا پپرونی کوچک (یک نفره) به همراه قارچ سوخاری سفارش دادیم و این بار هزینه ارسال را در نظر نگرفتیم. جمع سفارش در اسنپ فود، 42 هزار تومان شد که شامل 30 هزار تومان بهای پیتزا و 12 هزار تومان قارچ سوخاری بود. برای چیلوری این عدد بر روی 36 هزار تومان ایستاد و دلیل کم‌تر بودن قیمت، تخفیف 20 درصدی پیتزا بود که بهای آن را 24 هزار تومان کرده و با جمع قارچ به 36 هزار تومان رسیده بود. ریحون برای این سفارش 43 هزار تومان درخواست کرد و پیتزای 31 هزار تومانی آن از سایر سرویس‌ها گران‌تر بود. پیتزای پپرونی ما در چنگال هم شامل تخفیف بود و 25500 تومان به اضافه 12 هزار تومان قارچ، رقم 37500 تومان را در مقابل‌مان قرار داد. در دلینو هم 30 هزار تومان برای پیتزا و 12 هزار تومان به‌خاطر قارچ سوخاری دریافت می‌شد که جمع مبلغ به 42 هزار تومان می‌رسید.

پیتزا هات (یوسف آباد) اسنپ فود چیلیوری ریحون چنگال دلینو
تعداد غذاها 138 نوع 106 نوع 108 نوع 128 نوع 132 نوع
هزینه غذا 42 هزار تومان 36 هزار تومان 43 هزار تومان 37.5 هزار تومان 42 هزار تومان

مقایسه نظرات و سایر امکانات

وقتی شما قصد دارید که از یک رستوران خرید کنید، دو گزینه امتیاز آن رستوران و همچنین نظرات کاربران، می‌تواند تاثیر بسیار زیادی در خریدتان داشته باشد. قاعدتا در ارتباط با امتیاز، هرچقدر تعداد کاربرانی که امتیاز داده‌اند بیشتر باشد، این عدد قابل اعتمادتر بوده و نشان از محبوبیت آن رستوران نیز دارد. به همین خاطر ما پیتزا هات (شعبه یوسف آباد) را که برای مقایسه قیمت در نظر گرفته بودیم، در این بخش به مقایسه می‌گذاریم.

در اسنپ فود، 3665 رای به این رستوران داده شده که امتیاز 3.8 را برای آن به ارمغان آورده است. متاسفانه عدد کل کامنت‌ها درج نشده و ما توانستیم تا 201 کامنت را فقط در عرض 6 ماه گذشته بشماریم که نشان از تعداد بسیار زیاد نظرات دارد. نکته جالب اینجاست که رستوران به برخی از کامنت‌ها نیز پاسخ داده و این قابلیت خوبی برای تعامل است. در چیلوری 1349 نفر به رستوران میانگین امتیاز 4.2 را داده‌اند و در طی 6 ماه اخیر 130 کامنت برایش ثبت شده است. در ریحون 159 کاربر، امتیاز 4.2 را برای پیتزا هات به ارمغان آورده بودند و در طی 6 ماه اخیر، 13 کامنت ثبت شده است. درسرویس چنگال 646 نفر رای داده (میانگین امتیاز 4) و در طی 6 ماه اخیر، 21 کامنت هم ثبت شده بود. در دلینو 387 نظر، امتیاز 4.2 را به پیتزا هات داده و تنها 6 کامنت در طی 6 ماه گذشته برای آن ثبت شده بود.

پیتزا هات (یوسف آباد) اسنپ فود چیلیوری ریحون چنگال دلینو
تعداد آرای رستوران 3665 رای 1349 رای 159 رای 646 رای 387 رای
تعداد نظرات 201 نظر 130 نظر 13 نظر 21 نظر 6 نظر

در بخش پشتیبانی، برای همه سرویس‌ها امکان تماس تلفنی وجود دارد اما به جز اسنپ فود، در تمام 4 سرویس دیگر پشتیبان آنلاین نیز موجود بوده و قادر به صحبت از طریق پیام هستید و مشخص نیست چرا اسنپ فود چنین سرویس موثری را با توجه به تعداد کاربران بیشتری که دارد، در نظر نگرفته است.

اگر نگاهی به بخش کاربری هرکدام از سرویس‌ها بیندازیم، متوجه برخی امکانات و تفاوت‌ها نیز خواهیم شد. در اسنپ فود شما قادر هستید تا آدرس‌هایی که در سیستم اسنپ (تاکسی اینترنتی) دارید، به آدرس‌های اسنپ فود خود به‌صورت خودکار اضافه کنید. چیلوری بخشی به نام بسته‌های VIP دارد که برای افراد پرمصرف مناسب بوده و با خرید آن‌ها تخفیف 20 درصدی و ارسال رایگان برای 10 خرید یک‌ماهه به کاربر می‌رسد. روزهای دوشنبه هم با عنوان دوشنبه داغ، در چیلیوری شاهد تخفیف‌های فراوانی خواهید بود. در ریحون می‌توانید با دعوت افراد، 5 هزار تومان تخفیف به آن‌ها داده و خودتان نیز 5 هزار تومان اعتبار بگیرید (استفاده از این لینک). همچنین در چند ماه اخیر پس از هر خرید، به‌صورت رندوم یک هدیه نیز به شما داده می‌شود. چنگال هم برای سفارش اول شما 50 درصد تخفیف می‌دهد و در دلینو با دعوت از سایرین 4 هزار تومان به آن‌ها هدیه داده و یک بن هدیه 6 هزار تومانی خودتان دریافت کنید (استفاده از این لینک).

کدام سرویس آنلاین غذا بهتر است؟

شاید برخلاف تاکسی‌های اینترنتی که تعداد ماشین‌های موجود در منطقه و قاعدتا سرعت پذیرش بالاتر، تاثیر زیادی در انتخاب کاربر دارد، در اینجا مسایلی چون قیمت بهتر، پشتیبانی قوی‌تر و تنوع گسترده‌تر رستوران‌ها مدنظر قرار بگیرد و از آنجایی که رستوران‌ها از نظر کیفیت غذا شاید تفاوت خاصی بین این سرویس‌ها قائل نشوند، پس خروجی نهایی که همان غذاست، برای اکثر موارد به یک شکل خواهد بود.

پس توصیه می‌کنیم که اگر به سفارش اینترنتی غذا علاقه‌مند هستید، از همه سرویس‌های فوق استفاده کرده و حداقل بسته به آنکه کدام‌یک تخفیف خوبی را در آن روز به شما ارایه می‌کنند، شانس استفاده از هیچ‌کدام را از دست ندهید. در این ارتباط اگر تجربه خرید یا نظری هم دارید، در بخش دیدگاه‌ها با ما و سایرین به اشتراک بگذارید.

نوشته از کجا آنلاین غذا بگیرم؟ مقایسه اسنپ فود، چیلیوری، ریحون، چنگال و دلینو اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.