چگونه در مایکروسافت Teams به ایجاد و مدیریت آنلاین تیم‌ها بپردازیم؟

مایکروسافت Teams

با توجه به رابط کاربری جذاب، یکپارچگی کامل با آفیس 365 و برچسب‌های قیمتی پایین، محبوبیت پلتفرم ارتباطی مایکروسافت Teams در حال افزایش است. هنگامی‌که کسب‌و‌کاری را راه‌اندازی کرده و یا اینکه به سازمانی ملحق شده‌اید، ایجاد تیم‌ها در این پلتفرم باعث کارایی بیشتر امور شما می‌شود.

چگونه در مایکروسافت Teams به ایجاد یک تیم بپردازیم؟

در مایکروسافت Teams شما به ایجاد یک سازمان پرداخته و یا اینکه به تشکیلات مشابهی ملحق می‌شوید. هرکدام از تیم‌ها می‌توانند تنظیمات و کانال‌های متفاوتی داشته باشند. کاربران این تیم‌ها نیز از طریق چت‌های متنی، صوتی و یا تصویری می‌توانند به گفت‌و‌گو پرداخته، فایل‌ها را به اشتراک گذاشته و یا اینکه به‌صورت مشترک بر روی یک فایل به فعالیت بپردازند.

در پلتفرم مایکروسافت Teams می‌توانید با طی کردن گام‌هایی به ایجاد گروه‌ها بپردازید. در سمت چپ بر روی زبانه «Teams» کلیک کرده و سپس گزینه «Join or Create a Team» را برگزینید.

مایکروسافت Teams

بر روی کلید «Create Team» کلیک کنید. با استفاده از کادر «Search Teams» در گوشه بالا سمت راست، می‌توانید تیم‌هایی که توسط شما و یا کسب‌و‌کارتان ایجاد شده‌اند را پیدا کنید.

مایکروسافت Teams

با انتخاب گزینه «Build a Team from Scratch» می‌توانید به ایجاد تیمی جدید بپردازید. اگر قصد نمونه‌برداری از تیمی دیگر و یا گروهی در آفیس 365 را دارید، گزینه «Create From» را انتخاب کرده و سپس تیم یا گروه موردنظر را برگزینید. می‌توانید با کلیک بر روی «What’s a Team»، وارد وب‌سایت رسمی مایکروسافت شده و در آنجا اطلاعات بیشتری را درباره شیوه کار تیم‌ها و کانال‌ها به دست آورید.

مایکروسافت Teams

اگر می‌خواهید که مشاهده‌ و یا اضافه‌شدن به گروه‌ها را محدود کنید، باید گزینه «Private» را انتخاب کنید. اگر هم می‌خواهید که تمامی کارکنان یک سازمان بتوانند با جست‌و‌جو به تیم شما ملحق شوند، بر روی گزینه «Public» کلیک کنید.

مایکروسافت Teams

در بخش «Team Name» باید نامی را برای گروه خود انتخاب کنید. اطلاعات اضافی را نیز می‌توانید در قسمت «Description» وارد کنید. در آینده می‌توانید با کلیک بر روی سه‌نقطه افقی کنار تیم موردنظر و سپس انتخاب «Edit Team»، نام و اطلاعات اضافی تیم خود را تغییر دهید.

جهت اتمام ساخت تیم خود، گزینه «Create» را انتخاب کنید.

مدیریت گروه‌ها در مایکروسافت Teams

پس از ایجاد تیم خود می‌توانید بلافاصله همکاران خود را نیز به آن دعوت کنید. در کادر «Start Typing a Name or Group» باید نام شخص یا گروه موردنظر خود را وارد کنید. در آینده می‌توانید با کلیک بر روی سه‌نقطه افقی کنار تیم‌ها و سپس انتخاب «Add Member»، اعضای بیشتری را اضافه کنید.

اسامی موردنظر را وارد کرده و سپس بر روی «Add» کلیک کنید.

مایکروسافت Teams

همچنین می‌توانید کسی را که در سازمان شما مشغول به کار نیست، اضافه کنید. برای این کار باید زبانه «Teams» را در سمت چپ انتخاب کرده، بر روی گزینه «Invite People» کلیک و سپس آدرس ایمیل آن‌ شخص را وارد کنید. لازم نیست که آدرس‌های ایمیل حتما مربوط به سرویس ایمیل مایکروسافت باشند. البته از دعوت‌شدگان درخواست می‌شود که با استفاده از ایمیل خود، یک حساب مایکروسافت ایجاد کنند.

مایکروسافت Teams

پس از افزودن اشخاص موردنظر، می‌توانید وظایف آن‌ها را نیز تغییر دهید. یعنی اینکه وضعیت آن‌ها را از حالت «عضو» به «دارنده» تغییر دهید و بدین ترتیب سطح دسترسی خود و آن‌ها را همسان کنید. برای انجام این کار، باید بر روی فلش رو به پایین کنار نام هر شخص کلیک کنید.

مایکروسافت Teams

در ِآینده با کلیک بر روی سه‌نقطه افقی سمت راست تیم خود و سپس انتخاب «Manage Team» می‌توانید تنظیمات بالا را تغییر دهید.

مایکروسافت Teams

چگونه به ایجاد یک کانال بپردازیم؟

در همان منویی که در آن به افزودن اعضاء و یا مدیریت سایر تنظیمات تیم موردنظر (مانند تگ‌ها) می‌پردازید، می‌توانید با کلیک بر روی سه‌نقطه افقی سمت راست تیم خود و سپس انتخاب گزینه «Add Channel»، کانال‌های جدیدی را ایجاد کنید.

مطابق با عمومی (public) یا خصوصی (private) بودن تیم‌ شما، کانال ایجادشده نیز عمومی یا خصوصی خواهد بود.

در قسمت «Channel Name» و «Description» می‌توانید به ترتیب نام گروه و توضیحات اضافی را وارد کنید. با باز کردن منوی کشویی «Privacy» می‌توانید تنظیمات کانال را از «Private» به «Standard» تغییر دهید. اگر قصد ندارید که به‌صورت دستی اعضای تیم خود را به کانال موردنظر دعوت کنید، می‌توانید تیک گزینه «Automatically Show This Channel in Everyone’s Channel List» را فعال کنید. پس از اتمام کار باید گزینه «Add» را انتخاب کنید.

مایکروسافت Teams

هنگام تشکیل گروه و اداره کردن آن، شما و همکارانتان می‌توانید از طریق کانال‌های سازماندهی‌شده مایکروسافت Teams، همکاری بهتری با یکدیگر داشته باشید. اگر می‌خواهید که از تمامی قابلیت‌های جذاب مایکروسافت Teams استفاده کنید، باید تیم سازمان خود را با سرویس آفیس 365 به‌صورت یکپارچه درآورید. مزیت‌های مایکروسافت Teams می‌توانند کمک‌رسان کسب‌و‌کارهای کوچک و بزرگ باشند.

نوشته چگونه در مایکروسافت Teams به ایجاد و مدیریت آنلاین تیم‌ها بپردازیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

پردازنده مرکزی چگونه ساخته می‌شود؟!

نحوه ساخت پردازنده

پردازنده‌های مرکزی (CPU) را می‌توان مغز متفکر رایانه‌ها و سایر دستگاه‌های هوشمند به حساب آورد. این سخت‌افزار مهم‌ترین بخش پردازشی رایانه‌ها را بر عهده داشته و همچنین عملکرد سایر سخت‌افزارها را نیز هماهنگ می‌کند. در زیر قصد داریم تا شیوه ساخت پردازنده‌های مرکزی را به شما نشان دهیم، پس با ما همراه باشید.

مرحله اول: شن

سیلیکون با حجمی 25 درصدی، پس از اکسیژن بیشترین فراوانی را در پوسته کره زمین به خود اختصاص داده است. درصد بالایی از شن از دی‌اکسید سیلیکون یا همان SiOتشکیل شده است. سیلیکون ماده اساسی جهت تولید نیمه‌هادی‌ها است. 

مرحله دوم: سیلیکون ذوب‌شده

پس از طی مراحلی، ناخالصی سیلیکون به‌دست‌آمده از شن‌ها را از بین برده و آن‌ را آماده استفاده در تراشه‌های الکترونیکی می‌کنند. سرانجام، این ماده به شمش‌هایی تک کریستالی که اندازه‌ای در حدود 300 میلی‌متر دارند، تبدیل می‌شود. نخستین نمونه ویفرهای سیلیکونی در دهه 1970، اندازه‌ای 50 میلی‌متری داشتند.

سطح ناخالصی‌زدایی در این مرحله حدود یک قطعه به یک میلیارد است؛ یعنی به نسبت یک اتم خارجی به یک میلیارد اتم سیلیکونی. شمش‌های به‌دست آمده وزنی در حدود 220 پوند داشته و در واقع از ردیف‌های عمودی شیشه نرم و شفاف تشکیل شده‌اند. ویفرهای سیلیکونی در این مرحله حدود 99.9999 درصد خالص هستند.

مرحله سوم: برش شمش‌ها

 نحوه ساخت پردازنده

با استفاده از اره بسیار باریکی، این شمش‌های سیلیکونی را در اندازه‌هایی به نام ویفر برش می‌دهند. سپس هرکدام از این ویفرها را همانند آینه‌ای صاف و بی‌نقص جلا می‌دهند. در ادامه سیم‌های نازک و کوچک مسی بر روی این ویفرها قرار داده می‌شوند.

مرحله چهارم: قرارگیری در معرض نور

 نحوه ساخت پردازنده

درحالی‌که ویفرها با سرعت بالایی می‌چرخند، مایعی مقاوم در برابر نور بر روی آن‌ها ریخته می‌شود. چرخش ویفرها باعث می‌شود تا لایه‌‌ای نازک از این مایع بر روی کل سطح ویفر موردنظر پخش شود. در اینجا یک اشعه فرابنفش از طریق ماسک‌ها و لنزهایی به ویفر موردنظر تابیده شده و باعث ایجاد خطوط مشتعلی بر روی سطح ویفر می‌شود. در محل برخورد این خطوط با مواد مقاوم در برابر نور، واکنش‌های شیمیایی ایجاد شده و در نتیجه این نقاط حل می‌شوند.

مرحله پنجم: تمیزکاری

 نحوه ساخت پردازنده

سپس مواد حساس به نور به‌صورت کامل توسط حلال‌های شیمیایی حل شده و از بین می‌روند. در اینجا یک ماده شیمیایی تمیزکننده استفاده می‌شود تا قطعات ریز نیمه‌هادی‌های جلا داده‌شده را در خود حل کند. در نهایت، مواد حساس به نور باقی‌مانده در فرآیندی مشابه پاک‌سازی شده و سطحی سیاه‌رنگ به دست می‌آید.

 نحوه ساخت پردازنده

مرحله ششم: ایجاد لایه‌ها

در این مرحله، سایر مواد اضافی حساس به نور اضافه شده، در معرض لیزر قرار گرفته و سپس تمیز می‌شوند. بدین شیوه سیم‌های مسی بسیار باریکی جهت انتقال الکتریسیته ایجاد می‌شوند. پس از این مرحله، طی فرآیندی به نام کاشت یون، از محل قرارگیری سیم‌های مسی محافظت می‌شود. 

 نحوه ساخت پردازنده

در مراحل مختلفی از این فرآیند، سایر مواد اضافه شده، در معرض نور قرار گرفته، تمیز شده و جلا داده می‌شوند. در فرآیندهای 6 لایه‌ای، این عمل 6 بار تکرار می‌شود. محصول نهایی تعداد زیادی سیم مسی بسیار ریز را در خود جای می‌دهد. برخی از این سیم‌ها به یکدیگر متصل بوده و برخی دیگر جدا از هم هستند. در کل هدف تمامی این سیم‌ها، جریان دادن الکتریسیته و در نهایت انجام محاسبات و پردازش رایانه‌ها است.

 نحوه ساخت پردازنده

فرآیند تولید چند لایه‌ای پردازنده‌ها در هر نقطه‌ای از ویفر که امکان تهیه تراشه بر روی آن وجود داشته باشد، تکرار می‌شود. این فرآیند حتی در نقاط خارج از لبه‌ ویفرها نیز اتفاق می‌افتد، زیرا در صورت پر نکردن این نواحی به‌وسیله ضایعات نیمه‌هادی‌ها، نرخ خطای تراشه‌های اطراف این حاشیه‌ها بالاتر خواهد رفت.

 نحوه ساخت پردازنده

مرحله هفتم: آزمایش و تست

هنگامی‌که تمامی لایه‌های مواد و ترانزیستورها ساخته شدند، پس از آن نوبت به تست آن‌ها می‌رسد. در این مرحله، دستگاهی بر روی تراشه‌ها قرار گرفته و پایه‌های بسیار ریز را به سطح تراشه متصل می‌کند. هرکدام از پایه‌ها یکی از اتصالات الکتریکی تراشه را تکمیل می‌کنند. در این مرحله شیوه کار این پردازنده در هنگام نصب بر روی رایانه‌ها مشخص می‌شود. تعدادی از سیگنال‌های تست به تراشه فرستاده می‌شوند. این مورد فقط توانایی‌های عادی پردازشی را شامل نمی‌شود، بلکه عیب‌یابی داخلی مانند سطح ولتاژ، تداوم جریان و … نیز در این فرآیند موردبررسی قرار می‌گیرد.

مرحله هشتم: برش دادن

 نحوه ساخت پردازنده

در این مرحله، یک اره مجهز به الماس ویفرها را برش می‌دهد. تراشه‌هایی که در مرحله هفتم پذیرفته شده‌اند، در این مرحله نگه داشته‌شده و مابقی کنار گذاشته می‌شوند.

مرحله نهم: بسته‌بندی

در اینجا تراشه‌های سالم در بسته‌بندی‌های فیزیکی قرار می‌گیرند. لازم به ذکر است که هرچند آن‌ها توانسته‌اند مرحله آزمایشی را با موفقیت پشت سر بگذارند، اما این پایان کار نیست. فرآیند بسته‌بندی فیزیکی تراشه‌ها شامل قراردادن قطعات سیلیکونی در یک لایه مواد خام می‌شود. در این مرحله اتصالات کوچک طلایی به پین‌ها و یا آرایه شبکه توپی زیر تراشه‌ها متصل می‌شوند. در بالای تراشه نیز یک پخش‌کننده گرما قرار داده می‌شود. پس از پایان، پردازنده‌ها ظاهری شبیه به پردازنده‌های موجود در بازار خواهند داشت.

پخش کننده فلزی گرما در پردازنده‌های مدرن نقشی اساسی دارد. پیش‌تر، پردازنده از ترانزیستورهای کمتری بهره می‌بردند و در نتیجه در قسمت بالایی آن‌ها از یک لایه سرامیکی استفاده می‌شد که در مقابل گرما واکنشی از خود نشان نمی‌داد. اما با گذشت سال‌ها، تعداد ترانزیستورها و به طبع میزان گرما افزایش یافت، در نتیجه نیاز به خنک‌کنندگی بیشتر از گذشته احساس می‌شد.این‌بار بر روی پخش‌کننده‌های گرمای سرامیکی، عبارت «هیت‌سینک موردنیاز است» نوشته می‌شد. درنهایت نیز پخش‌کننده‌های فلزی و سیستم‌های خنک‌کننده امروزی به وجود آمدند.

 نحوه ساخت پردازنده

مرحله دهم: جداسازی

در این مرحله پردازنده‌ها ظاهر فروشگاهی خود را به دست می‌آورند، اما هنوز یک مرحله دیگر باقی مانده است. مرحله آخر این است که مشخصات پردازنده‌ها از قبیل ولتاژ، فرکانس، عملکرد، تولید گرما، حافظه کش و … آن‌ها نیز اندازه‌گیری شود.

پس از اندازه‌گیری مشخصات پردازنده‌ها، آن‌ها را بر اساس عملکرد، در رده‌های قیمتی مختلف دسته‌بندی می‌کنند. مثلا یک پردازنده 4 هسته از یک پردازنده 16 هسته‌ای ارزان‌تر است. برترین پردازنده‌ها تنها آن‌هایی نیستند که توان پردازشی بالایی دارند، بلکه پردازنده‌هایی که مصرف انرژی بسیار کمی دارند (ultra low-voltage) نیز در این دسته قرار می‌گیرند.

همیشه برای تولیدکنندگان مهم بوده که چرا یک پردازنده می‌تواند در سرعت 2.8 گیگاهرتزی و بدون مشکل به فعالیت بپردازد، درحالی‌که پردازنده دیگری در سرعت 3.2 گیگاهرتزی قادر به فعالیت است. هنگامی‌که دلیل این مسئله مشخص شود، آنگاه می‌توان طراحی اولیه تراشه ضعیف‌تر را به‌روزرسانی کرده و در نتیجه کارایی آن را افزایش داد.

نتیجه‌گیری

تفاوت بین نیمه‌هادی‌های x86 ،ARM ،DRAM ،SoC ،ASIC و سایر انواع دیگر بیشتر به مسیرها و خطوط مسی آن‌ها مربوط است. فرآیندها و مراحل تولید این تراشه یکسان هستند (البته گاهی اوقات تغییراتی در تعداد لایه‌ها، نوع لیزرها، مواد شیمیایی و … نیز مشاهده می‌شود). اما در حالت کلی همه چیز به برنامه‌نویسی مربوط می‌شود. در واقع خطوط مسی که بر اساس نظم خاصی در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند، باعث می‌شوند تا نیروی الکترومغناطیس به خدمت امور بشری درآید.

نوشته پردازنده مرکزی چگونه ساخته می‌شود؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

۵ راه‌کار مناسب جهت ارتقا رایانه شخصی

ارتقای رایانه

ارتقای رایانه شما می‌تواند طیف وسیعی از ارتقای حافظه رم گرفته تا تغیر محفظه کیس و سیستم خنک‌کنندگی را در بر گیرد. بهترین ارتقاها نسبت به سخت‌افزار رایانه شما مشخص می‌شوند. اینکه رایانه شما در حال حاضر از چه سخت‌افزاری بهره برده و همچنین موارد استفاده شما در چه زمینه‌هایی هستند، همگی حائز اهمیت خواهند بود.

در این مقاله قصد داریم تا 5 شیوه ارتقای معمول رایانه‌ها را تشریح کرده و همچنین تأثیرات هرکدام از آن‌ها را تشریح کنیم. برخی از این ارتقاها آسان بوده، درحالی‌که برخی دیگر نیازمند تفکر و برنامه‌ریزی بیشتری هستند. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا با یکدیگر این روش‌های ارتقاء را بررسی کنیم.

اضافه کردن یک حافظه SSD

ارتقای رایانه

سختی ارتقاء: آسان

نوع دستگاه: لپ‌تاپ یا دسکتاپ

این روش یکی از راه‌کارهای ابتدایی ارتقای رایانه‌ها بوده که مخصوصا در رایانه‌های قدیمی تأثیر زیادی خواهد داشت. اگر رایانه شما از یک حافظه SSD بهره نمی‌برد، پس نصب یک حافظه SSD می‌تواند تفاوتی بزرگ را ایجاد کند. واکنش رایانه شما سریع‌تر خواهد بود و همچنین زمان بوت شدن (روشن کردن رایانه و ورود به صفحه دسکتاپ) به طرز چشمگیری کاهش می‌یابد. با در نظر گرفتن وضعیت فعلی حافظه‌های فلش، احتمالا حافظه‌های سلولی سه‌سطحی (TLC) نسبت به حافظه‌های سلولی چهارسطحی (QLC) مزیت‌های بیشتری را برای شما فراهم می‌آورند.

اگر در حال حاضر از یک درایو 2.5 اینچی  SSD مبتنی بر رابط SATA استفاده می‌کنید، قدم بعدی شما می‌تواند ارتقاء به حافظه‌های NVMe M.2 باشد. این مورد نیز واکنش‌ها و زمان بوت رایانه شما را تسریع می‌کند، اما به اندازه ارتقاء نسبت به هارددیسک‌ها تأثیر نخواهد داشت.

در رابطه با حافظه‌های مبتنی بر رابط M.2 باید در نظر داشت که رایانه شما نیازمند یک شکاف مخصوص M.2 PCIe است. اکثر مادربوردهای رایانه‌های دسکتاپی از این شکاف بهره می‌برند، اما این مسئله در لپ‌تاپ‌ها بسیار متفاوت خواهد بود. باید مشخصات رایانه خود را بررسی کرده تا از وجود این شکاف اطمینان حاصل کنید.

حافظه رم بیشتر

ارتقای رایانه

سختی ارتقاء: آسان

نوع دستگاه: لپ‌تاپ یا دسکتاپ

آیا باید حافظه رم خود را ارتقاء دهید یا اینکه این اقدام یک عمل بیهوده است؟ جواب این پرسش تا حد زیادی به شیوه استفاده شما از رایانه شخصیتان بستگی خواهد داشت. اگر از رایانه خود جهت انجام اموری مانند استریم ویدیو، کار با مایکروسافت ورد استفاده کرده و یا اینکه گاهی اوقات به ویرایش تصاویر می‌پردازید، 8 گیگابایت رم برای شما کافی خواهد بود. بازی‌بازان مخصوصا در هنگام اجرای بازی‌های مدرن AAA، معمولا در هنگام استفاده از حافظه رم 16 گیگابایتی تجربه بهتری خواهند داشت.

همچنین باید شیوه کار با رسانه‌ها را نیز در نظر داشت. اگر قصد ویرایش حرفه‌ای ویدیو را دارید، 32 گیگابایت رم می‌تواند ایدئال باشد. عامل مهمی که باید در نظر داشت این است که رایانه شما جهت انجام وظایف خود به مقدار بهینه‌ای از حافظه رم نیازمند است. اگر بیش از این مقدار حافظه رم داشته باشید، آنگاه تفاوت محسوسی را مشاهده نخواهید کرد.

با توجه به این توصیه‌ها شما باید میزان حافظه رم موردنیاز خود را تخمین برنید. اگر حافظه رم شما کافی نیست، می‌توانید مقدار آن را دو برابر کرده و نتیجه را مشاهده کنید. همچنین باید محدودیت‌های مادربورد و پردازنده مرکزی (CPU) خود را نیز در نظر بگیرید. میزان رم پشتیبانی‌شده توسط این دو سخت‌افزار معمولا در حد بالایی قرار دارد. به یاد داشته باشید که در هنگام خرید یک رم جدید، سرعت آن (به واحد هرتز بیان می‌شود) باید با حافظه‌های رم قدیمی شما یکسان باشد.

هنگامی‌که تصمیم خود را گرفتید، آنگاه نصب یک رم بر روی مادربورد رایانه‌های دسکتاپی به‌ سادگی قرار دادن آن در شکاف مربوطه و سپس روشن کردن کامپیوتر خواهد بود. لپ‌تاپ‌ها کمی پیچیده‌تر بوده و نصب رم اضافی در آن‌ها معمولا نیازمند باز کردن پنل پشتی و حتی گاهی اوقات برداشتن صفحه‌کلید است. باید در نظر داشت که برخی از لپ‌تاپ‌ها اجازه ارتقای رم را به شما نمی‌دهند، زیرا حافظه رم آن‌ها بر روی قسمت PCB مادربورد لحیم شده است.

تعویض کارت گرافیک

ارتقای رایانه

سختی ارتقاء: آسان

نوع دستگاه: رایانه‌های دسکتاپی

اگر به مقدار کافی حافظه رم در اختیار داشته و بازی‌های شما نیز بر روی حافظه SSD اجرا می‌شوند، قدم بعدی افزایش عملکرد رایانه شما می‌تواند ارتقای کارت گرافیک باشد. پیش از تعویض کارت گرافیک، وضوح مانیتور خود را در نظر بگیرید. اگر در وضوح 1080p به بازی می‌پردازید، پس لازم نیست که یک کارت گرافیک مناسب بازی در وضوح 4K را خریداری کنید.

اگر پردازنده مرکزی شما قدیمی است، بهتر است که پیش از ارتقای کارت گرافیک خود، ابتدا آن را ارتقاء دهید. البته می‌توانید با ترکیب یک پردازنده قدیمی با یک کارت گرافیک جدید، بازهم عملکردی بهتر را تجربه کنید. به‌علاوه، اگر پردازنده مرکزی شما نیازمند ارتقاء بوده، بهتر است که رایانه خود را به‌صورت کامل ارتقاء دهید.

هنگامی‌که یک کارت گرافیک جدید را خریداری کردید، کابل منبع تغذیه (در صورت وجود) را از کارت قدیمی جدا کرده و سپس با باز کردن ضامن، کارت گرافیک قدیمی را از جایش خارج کنید. سپس کارت جدید خود را نصب، کابل منبع تغذیه را به آن متصل کرده و سپس هنگامی‌که رایانه خود را روشن کردید، باید درایور کارت گرافیک جدید را نیز نصب کنید. پس از طی این مراحل می‌توانید از سخت‌افزار جدید خود لذت ببرید.

پردازنده مرکزی خود را ارتقاء دهید

ارتقای رایانه

سختی ارتقاء: متوسط

نوع دستگاه: رایانه‌های دسکتاپی

ارتقای پردازنده مرکزی دشوار نیست، اما قطعا از ارتقای حافظه رم یا کارت گرافیک سخت‌تر خواهد بود. پیش از تصمیم به خرید یک پردازنده جدید، بررسی کنید که آیا با مادربورد شما سازگاری دارد یا خیر؟ باید بررسی کنید که آیا سوکت پردازنده مادربورد شما با پردازنده جدید سازگار هست یا خیر؟ سوکت همان فضایی است که از طریق آن، پردازنده مرکزی به مادربورد رایانه شما متصل می‌شود.

مراقب باشید، زیرا تولیدکنندگان پردازنده‌ها (مخصوصا شرکت اینتل) می‌توانند نسخه‌های متفاوتی از یک سوکت یکسان را در اختیار کاربران قرار دهند. به‌عنوان‌مثال: سوکت 1151 شرکت اینتل که از پردازنده‌های سری SkyLake پشتیبانی می‌کند، با پردازنده‌های سری Coffee Lake که آن‌ها نیز از سوکت 1151 بهره می‌برند، سازگار نیست.

در حالت کلی، بهتر است که مادربورد و پردازنده خود را به‌صورت همزمان ارتقاء دهید. شاید گاهی اوقات نیز به دلیل تخفیفات، اقدام منطقی‌تر این باشد که فقط پردازنده خود را ارتقاء دهید. اگر در هنگام ارتقای پردازنده خود، قصد ندارید که مادربورد را نیز ارتقاء دهید، می‌توانید یک پردازنده جدید مجهز به ویژگی‌های بیشتری را خریداری کنید. به‌عنوان‌مثال: کسانی که از مادربوردهای سری AMD X470 استفاده می‌کنند، می‌توانند از پردازنده‌های سری Ryzen 3000 نیز بهره جویند. در هر صورت چنین کاربرانی از شکاف PCIe 4.0 محروم خواهند بود؛ هم پردازنده و هم مادربورد هر دو باید از این فناوری پشتیبانی کنند.

تعویض پردازنده مرکزی با توجه به نوع مادربورد (AMD یا اینتل) متفاوت است. شیوه کلی انجام این کار بدین صورت است که باید خنک‌کننده پردازنده را جدا کرده، ضامن پردازنده را باز کرده، پردازنده قدیمی را برداشته و پردازنده جدید را به جای آن قرار داده، ضامن را بسته و سپس سیستم‌ خنک‌کنندگی را دوباره نصب کنید.

یک خنک‌کننده یکپارچه را اضافه کنید

ارتقای رایانه

سختی ارتقاء: متوسط 

نوع دستگاه: رایانه‌های دسکتاپی

گرما همان چیزی است که شبانه متخصصین رایانه‌ها را بیدار نگه داشته و یا اینکه حداقل باعث می‌شود تا آن‌ها به شیوه کاهش دمای رایانه‌ها فکر کنند. خنک‌ماندن رایانه شما باعث افزایش طول عمر و همچنین افزایش پتانسیل اورکلاک سخت‌افزارهای آن می‌شود.

فن‌های استاندارد تهویه هوا عالی هستند. اما هنگامی‌که قصد اورکلاک داشته باشید یا اینکه دمای رایانه شما همیشه بالا باشد، هیچ‌چیزی نمی‌تواند جای خنک‌کننده‌های مایع را بگیرد. یک خنک‌کننده یکپارچه (AIO) می‌تواند گزینه‌ای عالی باشد. این‌ها دستگاه‌هایی از پیش آماده بوده که مایعات را از رادیاتور به سمت محفظه بالای پردازنده مرکزی شما هدایت می‌کنند. نصب یک خنک‌کننده مایع AIO مستلزم این است که فن خنک‌کننده و سایر تجهیزات دمایی پردازنده خود را کنار بگذارید. سپس باید رادیاتور را در کیس خود جای داده و پس‌ازآن، محفظه خنک‌کننده را بر روی پردازنده مرکزی قرار دهید. کابل‌های این قطعه جدید را باید به مادربورد یا منبع تغذیه خود متصل کرده و سپس از آن لذت ببرید.

مطمئن شوید که کیس رایانه شما توانایی نگهداری یک خنک‌کننده AIO را دارد. اندازه‌های رایج این خنک‌کننده‌ها 120، 140، 240 و 280 میلی‌متر هستند. همه این اندازه‌ها بر اساس اندازه فن رادیاتور محاسبه می‌شوند. یک خنک‌کننده 120 میلی‌متری به یک فن 120 میلی‌متری، یک خنک‌کننده 140 میلی‌متری به یک فن 140 میلی‌متری، یک خنک‌کننده 240 میلی‌متری به 2 فن 120 میلی‌متری و یک خنک‌کننده 280 میلی‌متری به دو فن 140 میلی‌متری مجهز است.

استفاده از یک خنک‌کننده مایع به میزان گرمای رایانه شما بستگی دارد. با توجه به نورپردازی RGB این فن‌ها، اگر بتوانید یک نمونه از آن‌ها را خریداری کنید، آنگاه توانایی و زیبایی این خنک‌کننده‌ها را درک خواهید کرد.

ارتقاهای دیگری نیز وجود دارند، اما مواردی که در بالا از خاطرتان گذشت، ساده‌ترین آن‌ها بوده که به تخصص چندانی نیاز ندارند.

نوشته 5 راه‌کار مناسب جهت ارتقا رایانه شخصی اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چگونه در آیفون و آیپد ویدیوها را ویرایش کنیم؟

ویرایش ویدیو در آیفون

اکنون راحت‌تر از همیشه می‌توانید ویدیوهای خود را در دستگاه‌های آیفون و آیپد ویرایش کرده و سپس آن‌ها را به اشتراک بگذارید. در سیستم‌عامل iOS 13، شرکت اپل ویژگی‌های جدیدی را به ابزارهای ویرایش ویدیوی خود اضافه کرده است. حال می‌توانید بدون استفاده از یک نرم‌افزار شخص ثالث، به برش، چرخاندن و اعمال سایر تغییرات در ویدیوهای خود بپردازید.

چگونه قسمت‌های اضافی یک ویدیو را در آیفون و یا آیپد حذف کنیم؟

حذف قسمت‌های اضافی ویدیو را می‌توان یکی از اساسی‌ترین اقدامات جهت ویرایش یک ویدیو دانست. درحالی‌که در اپلیکیشن‌هایی همانند اینستاگرام می‌توانید قسمت‌های اضافی ویدیوهای خود را پیش از به‌اشتراک‌گذاری، حذف کنید، در اپلیکیشن Photos سیستم‌عامل iOS نیز توان انجام این کار را خواهید داشت.

جهت حذف قسمت‌های اضافی باید مراحل زیر را طی کنید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را لمس کنید.
  3. حال باید بتوانید کلید پخش و خط‌‌ زمانی ویدیوی خود را مشاهده کنید. می‌توانید از فلش سمت چپ جهت تغییر نقطه شروع و یا از پیکان سمت راست جهت تغییر نقطه پایان استفاده کنید.
  4. کلید پخش را لمس کنید تا بتوانید ویدیوی ویرایش‌شده خود را بازبینی کنید.
  5. هنگامی‌که از ویرایش خود راضی بودید، گزینه «Done» را انتخاب کرده و سپس اگر قصد دارید تا ویدیوی ویرایش‌شده را با نسخه قبلی جایگزین کنید، گزینه «Save Video» و اگر مایل به انجام این کار نیستید، گزینه «Save Video as New Clip» را انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

ویرایش ویدیو در سیستم‌عامل iOS غیرمخرب است؛ یعنی اینکه اگر شما گزینه «Save Video» را انتخاب کنید، در آینده بازهم می‌توانید به قسمت‌های برش داده‌شده دسترسی پیدا کرده و آن‌ها را در ویدیوی خود لحاظ کنید.

چگونه در آیفون و آیپد، اندازه و زاویه نمایش ویدیوهای خود را تغییر دهیم؟

پیش‌تر جهت ویرایش زاویه ویدیوهای خود لازم بود تا از یک اپلیکیشن شخص ثالث استفاده کنید. اکنون در iOS 13 می‌توانید ویدیوهای خود را برش داده و همچنین آن‌ها را بچرخانید.

جهت چرخش یک ویدیو باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست باید گزینه «Edit» را برگزینید.
  3. در قسمت پایین صفحه، گزینه «Rotate/Crop» را لمس کنید (در تصویر پایین نمایش داده شده است).
  4. در گوشه بالا سمت چپ باید آیکون Rotate 90 (جعبه‌ای که پیکانی در بالای آن قرار دارد) را لمس کنید. می‌توانید چندین بار این گزینه را انتخاب کنید تا به نسبت ابعاد (aspect ratio) مطلوب خود دست یابید.
  5. جهت نهایی کردن ویرایش خود، باید گزینه «Done» را در گوشه پایین سمت راست انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

چگونه در آیفون و آیپد، ویدیوها را با یکدیگر ادغام کنیم؟

جهت ادغام ویدیوها در آیفون و آیپد باید از یک نرم‌افزار شخص ثالث استفاده کنید. خوشبختانه شرکت اپل اپلیکیشن iMovie را جهت انجام این کار به‌صورت رایگان در اختیار کاربران قرار داده است. در این نرم‌افزار به‌آسانی می‌توانید دو یا چند ویدیو را با یکدیگر ادغام نمایید.

جهت ادغام ویدیوها باید مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. اپلیکیشن iMovie را بر روی آیفون و یا آیپد خود دانلود کنید.
  2. در هنگام اجرای این اپلیکیشن، با صفحه «Projects» مواجه می‌شوید. جهت ایجاد یک پروژه جدید باید علامت «+» را لمس کرده و سپس گزینه «Movie» را انتخاب کنید.
  3. ویدیوهای موردنظر جهت ادغام را انتخاب کنید (در ادامه می‌توانید ویدیوهای بیشتری را نیز اضافه کنید). در این صفحه می‌توانید با حرکت دادن لبه‌های ویدیوها، مستقیما قسمت‌های اضافی آن‌ها را حذف کنید.
  4. هنگامی‌که ویدیوهای خود را انتخاب کردید، در قسمت پایین باید گزینه «Create Movie» را لمس کنید.

کلیپ‌های انتخابی شما، پشت سر هم در یک خط‌ زمانی قرار داده می‌شوند. جهت حذف قسمت‌های اضافی ویدیوهای خود، باید آن‌ها را لمس کرده و سپس لبه‌های فریم‌ها را حرکت دهید تا بدین شیوه بتوانید مدت زمان شروع و پایان آن‌ها را تغییر دهید.

ویرایش ویدیو در آیفون

اگر می‌خواهید ترتیب قرارگیری ویدیوهای خود را تغییر دهید، باید یکی از کلیپ‌های خود را لمس کرده و نگه دارید تا به‌صورت شناور درآید. سپس می‌توانید ویدیوی خود را به جلو و یا عقب حرکت داده تا مکان قرارگیری آن را تغییر دهید. اگر ویدیوی موردنظر را در جلو ویدیویی دیگر قرار دهید، آنگاه پس از آن پخش خواهد شد.

همچنین می‌توانید افکت‌های انتقال بین ویدیوها را نیز تغییر دهید. جهت انجام این کار باید آیکون انتقال (transition) را در بین‌ ویدیوهای موجود در خط‌ زمانی، لمس کنید.

هنگامی‌که ویرایش‌های موردنظر خود را اعمال کردید، جهت تهیه خروجی از ویدیوهای خود باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. در گوشه بالا سمت چپ، گزینه «Done» را برگزینید.
  2. جهت بازبینی پروژه خود باید کلید پخش را لمس کنید. سپس جهت تهیه خروجی از آن باید کلید Share را انتخاب کنید.
  3. با انتخاب آیکون اپلیکیشن‌ها می‌توانید محل به‌اشتراک‌گذاری پروژه خود را انتخاب کرده و یا اینکه گزینه «Save Video» را انتخاب کنید تا مستقیما خروجی پروژه شما به اپلیکیشن Photos انتقال داده شود.

ویرایش ویدیو در آیفون

چگونه از فیلترهای ویدیو استفاده کرده و یا آن‌ها را حذف کنیم؟

در اپلیکیشن داخلی سیستم‌عامل iOS (همان Photos) علاوه بر تصاویر، می‌توانید فیلترهایی را نیز بر روی ویدیوها اعمال نمایید. مشابه تصاویر، افکت‌های اعمال‌شده بر روی ویدیوها نیز قابل‌تغییر بوده و در آینده می‌توانید آن‌ها را تغییر داده و یا اینکه حذف کنید.

جهت افزودن، تغییر و یا حذف فیلترها باید گام‌های زیر را طی کنید:

  1. ویدیوی موردنظر جهت اعمال فیلترها را برگزینید.
  2. در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را لمس کنید.
  3. در پایین صفحه، آیکون «Filters» را انتخاب کنید (در تصویر پایین مشخص شده است).
  4. در بین فیلترها به حرکت بپردازید تا بتوانید افکت موردنظر خود را بیابید. جهت حذف تمامی فیلترها نیز باید فیلتر «Original» را برگزینید.
  5. گزینه «Done» را انتخاب کرده و سپس منتظر بمانید تا فیلترهای شما اعمال شوند.

ویرایش ویدیو در آیفون

مدت‌زمان اعمال فیلترها به طول ویدیو، کیفیت آن و همچنین قدمت دستگاه شما بستگی دارد.

چگونه نورپردازی، کنتراست و سایر ویژگی‌های ویدیوها را تعدیل کنیم؟

اکنون مشابه تصاویر می‌توانید که پارامترهای ویدیوها را نیز در iOS 13 تغییر دهید. حال، کاربران دستگاه‌های آیفون و آیپد به طیف گسترده‌ای از ابزارهای ویرایش ازجمله تعدیلات اتوماتیک دسترسی دارند. این تعدیلات نیز در آینده قابل‌تغییر هستند.

جهت تعدیل نوردهی، کنتراست و سایر مشخصه‌های ویدیوها باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست باید گزینه «Edit» را برگزینید.
  3. در قسمت پایین، آیکون «Adjustments» را لمس کنید (در تصویر پایین قابل مشاهده است).
  4. در میان ویژگی‌های مختلف به حرکت پرداخته و سپس از طریق اسلایدر قرار داده‌شده در زیر آن‌ها، ویژگی موردنظر خود را تعدیل کنید.
  5. هنگامی‌که از خروجی تصویر راضی بودید، آنگاه گزینه «Done» را انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

کاربران می‌توانند مشخصه‌های زیر را تعدیل کنند:

  • Exposure (نوردهی)
  • Highlights (درخشندگی)
  • Shadows (سایه‌ها)
  • Contrast (اختلاف بین سیاهی و سفیدی)
  • Brightness (روشنایی)
  • Black Point (تعدیل رنگ سیاه. بین رنگ سیاه تصویر موردنظر و ظرفیت‌های نمایشگر دستگاه، تعادل برقرار می‌کند)
  • Saturation (اشباع رنگ‌ها)
  • Vibrancy (طراوت رنگ‌ها)
  • Warmth (تمایل حرارتی رنگ‌ها)
  • Tint (سایه رنگ)
  • Sharpness (میزان وضوح و تیزی تصویر)
  • Definition (میزان نمایش جزئیات)
  • Noise Reduction (کاهش نویز)
  • Vignette (میزان سایه‌اندازی بر مرکز تصویر)

بهترین شیوه جهت فراگیری تأثیرات این مشخصه‌ها این است که خودتان به شخصه هرکدام از آن‌ها را امتحان کنید.

چگونه یک ویدیو را به حالت اصلی آن بازگردانیم؟

تنها با یک اشاره در اپلیکیشن Photos می‌توانید ویدیوها را به حالت اولیه خود بازگردانید. برای انجام این کار، ویدیوی ویرایش‌شده را پیدا کرده، در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را انتخاب کرده و سپس گزینه «Revert» را لمس کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

این روش هم برای تصاویر و هم برای ویدیوها کارساز است. با این شیوه می‌توانید تمامی تغییرات اعمال‌شده مانند: حذف قسمت‌های اضافی، فیلترها، تعدیلات تصویری، چرخش و برش را به حالت اولیه خود بازگردانید.

با استفاده از اپلیکیشن iMovie تریلرها و محتوایی غنی‌تر ایجاد کنید

iMovie اپلیکیشن رایگان رده مصرف‌کننده شرکت اپل است. این نرم‌افزار امکان ویرایش خطی را برای شما فراهم می‌آورد. ویرایش خطی به معنای ویرایش ویدیو در یک مسیر ویرایش واحد است. در مقابل این روش، ویرایش چند خطی وجود دارد که بیشتر جهت ویرایش‌های پیچیده‌تر کاربرد دارد.

اپلیکیشن iMovie یک نرم‌افزار آسان بوده که به کاربران این امکان را می‌دهد تا ویدیوها، تصاویر و صداهای خود را بر روی یک خط زمانی قرار دهند. همچنین قادر خواهید بود تا به‌صورت مستقیم صدا و یا ویدیویی را ضبط کرده و آن را بر روی خط‌ زمانی خود قرار دهید. همچنین می‌توانید فایل‌های موجود در دستگاه و یا حساب iCloud خود را نیز مورداستفاده قرار دهید.

هنگامی‌که اولین بار وارد اپلیکیشن iMovie می‌شوید، جهت ایجاد پروژه‌های عادی باید گزینه «Movie» را انتخاب کنید. چنانچه قصد دارید تا ویدیویی به سبک تریلر فیلم‌های سینمایی بسازید، باید گزینه «Trailer» را برگزینید.

ویرایش ویدیو در آیفون

در حالت «Movie» جهت اضافه کردن فایل‌های رسانه‌ای باید علامت «+» را انتخاب کنید. یک کلیپ را لمس کنید تا بتوانید آن را ویرایش کرده، به آن متن اضافه کرده، سرعت پخش آن را تغییر داده و یا اینکه فیلترهایی را به آن اضافه کنید.

اگر می‌خواهید تغییراتی مانند میزان نوردهی، کنتراست و … را بر ویدیوی خود اعمال کنید، باید پیش از اضافه کردن آن‌ها به خط‌ زمانی خود، در اپلیکیشن Photos این تغییرات را بر روی آن‌ها اعمال کنید.

با استفاده از اپلیکیشن Lumafusion یک گام به جلوتر بردارید

نرم‌افزار iMovie مفید است اما همچنین محدودیت‌هایی نیز دارد. ازآنجایی‌که شرکت اپل نسخه iOS اپلیکیشن حرفه‌ای ویرایش ویدیوی خود یعنی Final Cut را منتشر نکرده است، پس توسعه‌دهندگان شخص ثالث باید این شکاف را پر کنند.

Lumafusion در حال حاضر بهترین اپلیکیشن ویرایش حرفه‌ای ویدیو در دستگاه‌های آیفون و آیپد است. در این اپلیکیشن، 6 مسیر برای صدا و ویدیو و همچنین 6 مسیر دیگر برای سایر صداها از جمله موسیقی، صداگذاری و افکت‌های صوتی در نظر گرفته شده است.

در این اپلیکیشن قابلیت‌هایی گنجانده شده‌اند که به‌صورت معمول فقط در ویرایشگرهای حرفه‌ای ویدیو موجود هستند:

  • نشانگرها
  • قابلیت پیوند دادن و یا حذف پیوند ویدیوها
  • فریم‌های کلیدی جهت سطوح مختلف صوتی و تکنیک فیلم‌برداری افق‌گرد
  • فیلترهای صوتی و متعادل‌سازها
  • لایه‌سازی افکت‌ها
  • قابلیت کپی کردن و چسباندن مشخصه‌های کلیپ‌ها
  • نسبت‌های ابعاد سفارشی
  • طیف گسترده‌ای از نرخ فریم‌های پشتیبانی‌شده

قیمت اپلیکیشن Lumafusion در فروشگاه App Store شرکت اپل، 29.99 دلار بوده که این مبلغ برای یک اپلیکیشن iOS پول زیادی محسوب می‌شود. به‌هرحال، این نرم‌افزار نسبت به اپلیکیشن‌های حرفه‌ای ویرایش ویدیو مانند: Final Cut Pro X با قیمت 299.99 دلار یا Adobe Premiere Pro (با اشتراک سالانه 240 دلاری)، گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر است. یکی دیگر از گزینه‌های شما جهت ویرایش ویدیو، می‌تواند نرم‌افزار FiLMiC Pro باشد.

ضبط، ویرایش، به اشتراک‌گذاری

استفاده از یک دستگاه جهت ضبط، ویرایش و به اشتراک‌گذاری ویدیوها در میان متخصصین ویدیو، روزنامه‌نگاران و فیلم‌سازان آماتور در حال افزایش است. اگر شما نیز جزء این افراد هستید، عمر باتری و فضای ذخیره‌سازی می‌توانند موانع پیش‌روی شما باشند.

در هنگام ویرایش ویدیو مطمئن شوید که دستگاه شما به برق متصل است. در رابطه با مرتفع‌سازی مشکل فضای ذخیره‌سازی، می‌توانید فضای ذخیره‌سازی iCloud خود را ارتقاء داده تا بدین شیوه امکان استفاده از iCloud Photo Library را داشته باشید. استفاده از iCloud Photo Library باعث می‌شود تا کتابخانه رسانه‌ای شما به فضای ذخیره‌سازی ابری منتقل شود، البته اگر از اینترنت مناسبی برخوردار نیستید، شاید بهتر است که از این شیوه استفاده نکنید.

نوشته چگونه در آیفون و آیپد ویدیوها را ویرایش کنیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چگونه در آیفون و آیپد ویدیوها را ویرایش کنیم؟

ویرایش ویدیو در آیفون

اکنون راحت‌تر از همیشه می‌توانید ویدیوهای خود را در دستگاه‌های آیفون و آیپد ویرایش کرده و سپس آن‌ها را به اشتراک بگذارید. در سیستم‌عامل iOS 13، شرکت اپل ویژگی‌های جدیدی را به ابزارهای ویرایش ویدیوی خود اضافه کرده است. حال می‌توانید بدون استفاده از یک نرم‌افزار شخص ثالث، به برش، چرخاندن و اعمال سایر تغییرات در ویدیوهای خود بپردازید.

چگونه قسمت‌های اضافی یک ویدیو را در آیفون و یا آیپد حذف کنیم؟

حذف قسمت‌های اضافی ویدیو را می‌توان یکی از اساسی‌ترین اقدامات جهت ویرایش یک ویدیو دانست. درحالی‌که در اپلیکیشن‌هایی همانند اینستاگرام می‌توانید قسمت‌های اضافی ویدیوهای خود را پیش از به‌اشتراک‌گذاری، حذف کنید، در اپلیکیشن Photos سیستم‌عامل iOS نیز توان انجام این کار را خواهید داشت.

جهت حذف قسمت‌های اضافی باید مراحل زیر را طی کنید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را لمس کنید.
  3. حال باید بتوانید کلید پخش و خط‌‌ زمانی ویدیوی خود را مشاهده کنید. می‌توانید از فلش سمت چپ جهت تغییر نقطه شروع و یا از پیکان سمت راست جهت تغییر نقطه پایان استفاده کنید.
  4. کلید پخش را لمس کنید تا بتوانید ویدیوی ویرایش‌شده خود را بازبینی کنید.
  5. هنگامی‌که از ویرایش خود راضی بودید، گزینه «Done» را انتخاب کرده و سپس اگر قصد دارید تا ویدیوی ویرایش‌شده را با نسخه قبلی جایگزین کنید، گزینه «Save Video» و اگر مایل به انجام این کار نیستید، گزینه «Save Video as New Clip» را انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

ویرایش ویدیو در سیستم‌عامل iOS غیرمخرب است؛ یعنی اینکه اگر شما گزینه «Save Video» را انتخاب کنید، در آینده بازهم می‌توانید به قسمت‌های برش داده‌شده دسترسی پیدا کرده و آن‌ها را در ویدیوی خود لحاظ کنید.

چگونه در آیفون و آیپد، اندازه و زاویه نمایش ویدیوهای خود را تغییر دهیم؟

پیش‌تر جهت ویرایش زاویه ویدیوهای خود لازم بود تا از یک اپلیکیشن شخص ثالث استفاده کنید. اکنون در iOS 13 می‌توانید ویدیوهای خود را برش داده و همچنین آن‌ها را بچرخانید.

جهت چرخش یک ویدیو باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست باید گزینه «Edit» را برگزینید.
  3. در قسمت پایین صفحه، گزینه «Rotate/Crop» را لمس کنید (در تصویر پایین نمایش داده شده است).
  4. در گوشه بالا سمت چپ باید آیکون Rotate 90 (جعبه‌ای که پیکانی در بالای آن قرار دارد) را لمس کنید. می‌توانید چندین بار این گزینه را انتخاب کنید تا به نسبت ابعاد (aspect ratio) مطلوب خود دست یابید.
  5. جهت نهایی کردن ویرایش خود، باید گزینه «Done» را در گوشه پایین سمت راست انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

چگونه در آیفون و آیپد، ویدیوها را با یکدیگر ادغام کنیم؟

جهت ادغام ویدیوها در آیفون و آیپد باید از یک نرم‌افزار شخص ثالث استفاده کنید. خوشبختانه شرکت اپل اپلیکیشن iMovie را جهت انجام این کار به‌صورت رایگان در اختیار کاربران قرار داده است. در این نرم‌افزار به‌آسانی می‌توانید دو یا چند ویدیو را با یکدیگر ادغام نمایید.

جهت ادغام ویدیوها باید مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. اپلیکیشن iMovie را بر روی آیفون و یا آیپد خود دانلود کنید.
  2. در هنگام اجرای این اپلیکیشن، با صفحه «Projects» مواجه می‌شوید. جهت ایجاد یک پروژه جدید باید علامت «+» را لمس کرده و سپس گزینه «Movie» را انتخاب کنید.
  3. ویدیوهای موردنظر جهت ادغام را انتخاب کنید (در ادامه می‌توانید ویدیوهای بیشتری را نیز اضافه کنید). در این صفحه می‌توانید با حرکت دادن لبه‌های ویدیوها، مستقیما قسمت‌های اضافی آن‌ها را حذف کنید.
  4. هنگامی‌که ویدیوهای خود را انتخاب کردید، در قسمت پایین باید گزینه «Create Movie» را لمس کنید.

کلیپ‌های انتخابی شما، پشت سر هم در یک خط‌ زمانی قرار داده می‌شوند. جهت حذف قسمت‌های اضافی ویدیوهای خود، باید آن‌ها را لمس کرده و سپس لبه‌های فریم‌ها را حرکت دهید تا بدین شیوه بتوانید مدت زمان شروع و پایان آن‌ها را تغییر دهید.

ویرایش ویدیو در آیفون

اگر می‌خواهید ترتیب قرارگیری ویدیوهای خود را تغییر دهید، باید یکی از کلیپ‌های خود را لمس کرده و نگه دارید تا به‌صورت شناور درآید. سپس می‌توانید ویدیوی خود را به جلو و یا عقب حرکت داده تا مکان قرارگیری آن را تغییر دهید. اگر ویدیوی موردنظر را در جلو ویدیویی دیگر قرار دهید، آنگاه پس از آن پخش خواهد شد.

همچنین می‌توانید افکت‌های انتقال بین ویدیوها را نیز تغییر دهید. جهت انجام این کار باید آیکون انتقال (transition) را در بین‌ ویدیوهای موجود در خط‌ زمانی، لمس کنید.

هنگامی‌که ویرایش‌های موردنظر خود را اعمال کردید، جهت تهیه خروجی از ویدیوهای خود باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. در گوشه بالا سمت چپ، گزینه «Done» را برگزینید.
  2. جهت بازبینی پروژه خود باید کلید پخش را لمس کنید. سپس جهت تهیه خروجی از آن باید کلید Share را انتخاب کنید.
  3. با انتخاب آیکون اپلیکیشن‌ها می‌توانید محل به‌اشتراک‌گذاری پروژه خود را انتخاب کرده و یا اینکه گزینه «Save Video» را انتخاب کنید تا مستقیما خروجی پروژه شما به اپلیکیشن Photos انتقال داده شود.

ویرایش ویدیو در آیفون

چگونه از فیلترهای ویدیو استفاده کرده و یا آن‌ها را حذف کنیم؟

در اپلیکیشن داخلی سیستم‌عامل iOS (همان Photos) علاوه بر تصاویر، می‌توانید فیلترهایی را نیز بر روی ویدیوها اعمال نمایید. مشابه تصاویر، افکت‌های اعمال‌شده بر روی ویدیوها نیز قابل‌تغییر بوده و در آینده می‌توانید آن‌ها را تغییر داده و یا اینکه حذف کنید.

جهت افزودن، تغییر و یا حذف فیلترها باید گام‌های زیر را طی کنید:

  1. ویدیوی موردنظر جهت اعمال فیلترها را برگزینید.
  2. در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را لمس کنید.
  3. در پایین صفحه، آیکون «Filters» را انتخاب کنید (در تصویر پایین مشخص شده است).
  4. در بین فیلترها به حرکت بپردازید تا بتوانید افکت موردنظر خود را بیابید. جهت حذف تمامی فیلترها نیز باید فیلتر «Original» را برگزینید.
  5. گزینه «Done» را انتخاب کرده و سپس منتظر بمانید تا فیلترهای شما اعمال شوند.

ویرایش ویدیو در آیفون

مدت‌زمان اعمال فیلترها به طول ویدیو، کیفیت آن و همچنین قدمت دستگاه شما بستگی دارد.

چگونه نورپردازی، کنتراست و سایر ویژگی‌های ویدیوها را تعدیل کنیم؟

اکنون مشابه تصاویر می‌توانید که پارامترهای ویدیوها را نیز در iOS 13 تغییر دهید. حال، کاربران دستگاه‌های آیفون و آیپد به طیف گسترده‌ای از ابزارهای ویرایش ازجمله تعدیلات اتوماتیک دسترسی دارند. این تعدیلات نیز در آینده قابل‌تغییر هستند.

جهت تعدیل نوردهی، کنتراست و سایر مشخصه‌های ویدیوها باید اقدامات زیر را انجام دهید:

  1. ویدیوی موردنظر خود را انتخاب کنید.
  2. در گوشه پایین سمت راست باید گزینه «Edit» را برگزینید.
  3. در قسمت پایین، آیکون «Adjustments» را لمس کنید (در تصویر پایین قابل مشاهده است).
  4. در میان ویژگی‌های مختلف به حرکت پرداخته و سپس از طریق اسلایدر قرار داده‌شده در زیر آن‌ها، ویژگی موردنظر خود را تعدیل کنید.
  5. هنگامی‌که از خروجی تصویر راضی بودید، آنگاه گزینه «Done» را انتخاب کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

کاربران می‌توانند مشخصه‌های زیر را تعدیل کنند:

  • Exposure (نوردهی)
  • Highlights (درخشندگی)
  • Shadows (سایه‌ها)
  • Contrast (اختلاف بین سیاهی و سفیدی)
  • Brightness (روشنایی)
  • Black Point (تعدیل رنگ سیاه. بین رنگ سیاه تصویر موردنظر و ظرفیت‌های نمایشگر دستگاه، تعادل برقرار می‌کند)
  • Saturation (اشباع رنگ‌ها)
  • Vibrancy (طراوت رنگ‌ها)
  • Warmth (تمایل حرارتی رنگ‌ها)
  • Tint (سایه رنگ)
  • Sharpness (میزان وضوح و تیزی تصویر)
  • Definition (میزان نمایش جزئیات)
  • Noise Reduction (کاهش نویز)
  • Vignette (میزان سایه‌اندازی بر مرکز تصویر)

بهترین شیوه جهت فراگیری تأثیرات این مشخصه‌ها این است که خودتان به شخصه هرکدام از آن‌ها را امتحان کنید.

چگونه یک ویدیو را به حالت اصلی آن بازگردانیم؟

تنها با یک اشاره در اپلیکیشن Photos می‌توانید ویدیوها را به حالت اولیه خود بازگردانید. برای انجام این کار، ویدیوی ویرایش‌شده را پیدا کرده، در گوشه پایین سمت راست، گزینه «Edit» را انتخاب کرده و سپس گزینه «Revert» را لمس کنید.

ویرایش ویدیو در آیفون

این روش هم برای تصاویر و هم برای ویدیوها کارساز است. با این شیوه می‌توانید تمامی تغییرات اعمال‌شده مانند: حذف قسمت‌های اضافی، فیلترها، تعدیلات تصویری، چرخش و برش را به حالت اولیه خود بازگردانید.

با استفاده از اپلیکیشن iMovie تریلرها و محتوایی غنی‌تر ایجاد کنید

iMovie اپلیکیشن رایگان رده مصرف‌کننده شرکت اپل است. این نرم‌افزار امکان ویرایش خطی را برای شما فراهم می‌آورد. ویرایش خطی به معنای ویرایش ویدیو در یک مسیر ویرایش واحد است. در مقابل این روش، ویرایش چند خطی وجود دارد که بیشتر جهت ویرایش‌های پیچیده‌تر کاربرد دارد.

اپلیکیشن iMovie یک نرم‌افزار آسان بوده که به کاربران این امکان را می‌دهد تا ویدیوها، تصاویر و صداهای خود را بر روی یک خط زمانی قرار دهند. همچنین قادر خواهید بود تا به‌صورت مستقیم صدا و یا ویدیویی را ضبط کرده و آن را بر روی خط‌ زمانی خود قرار دهید. همچنین می‌توانید فایل‌های موجود در دستگاه و یا حساب iCloud خود را نیز مورداستفاده قرار دهید.

هنگامی‌که اولین بار وارد اپلیکیشن iMovie می‌شوید، جهت ایجاد پروژه‌های عادی باید گزینه «Movie» را انتخاب کنید. چنانچه قصد دارید تا ویدیویی به سبک تریلر فیلم‌های سینمایی بسازید، باید گزینه «Trailer» را برگزینید.

ویرایش ویدیو در آیفون

در حالت «Movie» جهت اضافه کردن فایل‌های رسانه‌ای باید علامت «+» را انتخاب کنید. یک کلیپ را لمس کنید تا بتوانید آن را ویرایش کرده، به آن متن اضافه کرده، سرعت پخش آن را تغییر داده و یا اینکه فیلترهایی را به آن اضافه کنید.

اگر می‌خواهید تغییراتی مانند میزان نوردهی، کنتراست و … را بر ویدیوی خود اعمال کنید، باید پیش از اضافه کردن آن‌ها به خط‌ زمانی خود، در اپلیکیشن Photos این تغییرات را بر روی آن‌ها اعمال کنید.

با استفاده از اپلیکیشن Lumafusion یک گام به جلوتر بردارید

نرم‌افزار iMovie مفید است اما همچنین محدودیت‌هایی نیز دارد. ازآنجایی‌که شرکت اپل نسخه iOS اپلیکیشن حرفه‌ای ویرایش ویدیوی خود یعنی Final Cut را منتشر نکرده است، پس توسعه‌دهندگان شخص ثالث باید این شکاف را پر کنند.

Lumafusion در حال حاضر بهترین اپلیکیشن ویرایش حرفه‌ای ویدیو در دستگاه‌های آیفون و آیپد است. در این اپلیکیشن، 6 مسیر برای صدا و ویدیو و همچنین 6 مسیر دیگر برای سایر صداها از جمله موسیقی، صداگذاری و افکت‌های صوتی در نظر گرفته شده است.

در این اپلیکیشن قابلیت‌هایی گنجانده شده‌اند که به‌صورت معمول فقط در ویرایشگرهای حرفه‌ای ویدیو موجود هستند:

  • نشانگرها
  • قابلیت پیوند دادن و یا حذف پیوند ویدیوها
  • فریم‌های کلیدی جهت سطوح مختلف صوتی و تکنیک فیلم‌برداری افق‌گرد
  • فیلترهای صوتی و متعادل‌سازها
  • لایه‌سازی افکت‌ها
  • قابلیت کپی کردن و چسباندن مشخصه‌های کلیپ‌ها
  • نسبت‌های ابعاد سفارشی
  • طیف گسترده‌ای از نرخ فریم‌های پشتیبانی‌شده

قیمت اپلیکیشن Lumafusion در فروشگاه App Store شرکت اپل، 29.99 دلار بوده که این مبلغ برای یک اپلیکیشن iOS پول زیادی محسوب می‌شود. به‌هرحال، این نرم‌افزار نسبت به اپلیکیشن‌های حرفه‌ای ویرایش ویدیو مانند: Final Cut Pro X با قیمت 299.99 دلار یا Adobe Premiere Pro (با اشتراک سالانه 240 دلاری)، گزینه‌ای مقرون‌به‌صرفه‌تر است. یکی دیگر از گزینه‌های شما جهت ویرایش ویدیو، می‌تواند نرم‌افزار FiLMiC Pro باشد.

ضبط، ویرایش، به اشتراک‌گذاری

استفاده از یک دستگاه جهت ضبط، ویرایش و به اشتراک‌گذاری ویدیوها در میان متخصصین ویدیو، روزنامه‌نگاران و فیلم‌سازان آماتور در حال افزایش است. اگر شما نیز جزء این افراد هستید، عمر باتری و فضای ذخیره‌سازی می‌توانند موانع پیش‌روی شما باشند.

در هنگام ویرایش ویدیو مطمئن شوید که دستگاه شما به برق متصل است. در رابطه با مرتفع‌سازی مشکل فضای ذخیره‌سازی، می‌توانید فضای ذخیره‌سازی iCloud خود را ارتقاء داده تا بدین شیوه امکان استفاده از iCloud Photo Library را داشته باشید. استفاده از iCloud Photo Library باعث می‌شود تا کتابخانه رسانه‌ای شما به فضای ذخیره‌سازی ابری منتقل شود، البته اگر از اینترنت مناسبی برخوردار نیستید، شاید بهتر است که از این شیوه استفاده نکنید.

نوشته چگونه در آیفون و آیپد ویدیوها را ویرایش کنیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

راهنمای جامع تنظیمات گرافیکی بازی‌های ویدیویی در رایانه‌های شخصی

تنظیمات گرافیکی

انجام بازی‌های ویدیویی را می‌توان سرگرمی بخش زیادی از مردم جهان به حساب آورد. در این بین پلتفرم رایانه‌های شخصی یکی از پرطرفدارترین پلتفرم‌های بازی‌های ویدیویی بوده که کاربران به‌واسطه آن می‌توانند نسبت به کنسول‌ها از کیفیت بیشتری برخوردار شده و درعین‌حال تنظیمات گرافیکی بازی‌های خود را نیز تغییر دهند. در این مقاله قصد داریم تا شما را با گزینه‌های گرافیکی بازی‌های ویدیویی پلتفرم رایانه‌های شخصی آشنا کنیم، پس در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

Resolution

تنظیمات گرافیکی

وضوح یا همان Resolution تعداد ردیف‌ها و ستون‌های متشکل از پیکسل را در یک تصویر نشان می‌دهد. طبیعتا هر چه این مقدار بالاتر باشند، خروجی تصویر جزئیات بیشتری را نشان خواهد داد.

FPS (فریم بر ثانیه)

فریم در واقع تعداد تصاویر ایجادشده در هر ثانیه است. این اصطلاح با ویژگی نرخ نوسازی (refresh rate) متفاوت است. نرخ نوسازی به معنای تعداد دفعاتی است که تصویر نمایشگر شما نوسازی (به‌روزرسانی) می‌شود و واحد آن نیز هرتز (Hz) است.

Upscaling and downsamplingتنظیمات گرافیکی

به معنای ثابت نگه داشتن خروجی تصویر و در عین حال، تعدیل وضوح رندرشده است. اگر وضوح نمایش داده شده بر روی نمایشگر شما بیشتر از وضوح رندرشده است، به این اقدام Upscaling می‌گویند و بالعکس این عمل نیز downsampling یا downscaling نامیده می‌شود.

Vertical sync

تنظیمات گرافیکی

اگر تعداد فریم‌های خروجی بیش از نرخ نوسازی یک نمایشگر باشند، آنگاه پارگی تصویر رخ می‌دهد. یکی از راه‌حل‌های این مشکل، فعال کردن گزینه vsync است.

G-sync و FreeSync

یکی از راه‌حل‌های جدید پیرامون پارگی تصویر، فناوری G-sync شرکت انویدیا و فناوری FreeSync شرکت AMD است. در این فناوری‌ها نرخ نوسازی مانیتور همگام با خروجی فریم بازی‌ها تغییر می‌کند.

Anti-aliasing

تنظیمات گرافیکی

این ویژگی لبه‌های اشیاء را نرم‌تر می‌کند. در وضوح‌های بالاتر این مشکل کمتر دیده می‌شود. تکنیک‌های ضدشکستگی شامل موارد زیر می‌شوند:

  • SSAA: یک تکنیک بسیار سنگین بوده که فشار زیادی را بر روی کارت‌ گرافیک وارد می‌کند. جایگزین‌های مناسب‌تر این تکنیک نیز به شرح زیر هستند:
  • MSAA: از تکنیک SSAA کاراتر بوده اما هنوز بسیار سنگین بوده و در بازی‌های قدیمی‌تر گزینه اصلی به شمار می‌آید.
  • CSAA: نسخه کاراتر تکنیک MSAA بوده و توسط شرکت انویدیا ابداع شده است.
  • CFAA: نسخه کاراتر تکنیک MSAA بوده و توسط شرکت AMD روانه بازار شده است.
  • FXAA: تکنیک FXAA یک فیلتر پساپردازشی بوده و بر کل صحنه اعمال می‌شود. این گزینه فشار بسیار کمی به کارت گرافیک وارد کرده و در اکثر بازی‌های امروزی به‌عنوان گزینه پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شود.
  • MLAA: این تکنیک در کارت‌های شرکت AMD فعال بوده و در آن کل فریم پردازش می‌شود.
  • SMAA: ترکیبی از راهبردهای MLAA ،MSAA و SSAA بوده و از طریق نرم‌افزار  SweetFX قابل اجرا است.
  • TAA یا TXAA: تکنیک TXAA ابتدا در کارت‌های مجهز به معماری کپلر شرکت انویدیا و سری پس از آن موجود بود، نسخه عمومی‌تر این قابلیت که یک تکنیک anti-aliasing (ضد شکستگی) موقتی است، TAA نام دارد.
  • MFAA: درحالی‌که MSAA مجموعه‌ای از الگوها را نمونه‌برداری می‌کند، در MFAA امکان پردازش نمونه الگوهای قابل‌برنامه‌ریزی وجود دارد. این تکنیک متعلق به شرکت انویدیا است.
  • DLSS: این تکنیک جدیدترین فناوری شرکت انویدیا بوده و در کارت‌های سری GeForce RTX این شرکت موجود است. این تکنیک از شبکه عصبی عمیق جهت استخراج ویژگی‌های چندبعدی یک صحنه استفاده کرده و به‌صورت هوشمندانه‌ای جزئیات چندین فریم را ترکیب کرده و یک خروجی شفاف و پیچیده را ارائه می‌کند. تکنیک‌هایی مانند TAA چنین قابلیتی را ندارند.

تکنیک‌های Anti-aliasing از درجات 4x، 2x و 8x تبعیت می‌کنند. هر چه این اعداد بالاتر باشند، خروجی بهتر و البته پردازش نیز سنگین‌تر می‌شود.

فیلترهای Bilinear و trilinear

تنظیمات گرافیکی

فیلتر بافت‌ها به‌ معنای شیوه نمایش یک بافت دوبعدی و سایر اطلاعات در یک مدل سه‌بعدی است. ابتدایی‌ترین شیوه فیلترینگ بافت‌ها، bilinear (دودویی) است. جهت بهبود عملکرد بدون کاهش کیفیت، بازی‌ها از یک بافت با وضوح پایین‌تر استفاده می‌کند که به آن mipmap می‌گویند. تکنیک Bilinear نقاط بین mipmap‌ها را پوشش نمی‌دهد، در نتیجه فیلترینگ trilinear از هر دو mipmap متوالی نمونه‌برداری کرده و انتقالی نرم و پیوسته را ترتیب می‌دهد.

فیلتر Anisotropic

فیلترینگ Trilinear تا حدودی معایب تکنیک bilinear را پوشش می‌دهد، اما منظر هنوز تار دیده می‌شود. این همان‌جایی است که قابلیت anisotropic filtering وارد عمل شده و در زاویه‌های دید مورب، کیفیت بافت‌ها را بهبود می‌بخشد. این تکنیک نیز از درجات: 8x ،4x ،2x و  16x بهره می‌برد. طبیعتا هر چه این اعداد بالاتر باشند، خروجی بهتر و به طبع پردازش نیز سنگین‌تر می‌شود.

Ambient occlusion

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک باعث می‌شود تا تمامی اجزای یک محیط از روشنایی یکسانی برخوردار نشوند. این قابلیت برخلاف نور مستقیم، سایه‌های سختی ایجاد نمی‌کند، بلکه به تولید سایه‌های نرم در شکاف‌ها و نقاط داخلی کمک می‌کند. SSAO یکی از تکنیک‌های ایجاد Ambient occlusion (انسداد محیطی) بوده و نسخه‌های پیشرفته‌تر آن شامل +HBAO و  HDAO می‌شوند.

HDRR

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک باعث می‌شود تا محیط‌های تاریک، روشن‌تر به نظر رسیده و در نتیجه جزئیات آن‌ها بهتر مشاهده شود. نسخه قدیمی‌تر این ویژگی، HDR نامیده می‌شود که در DirectX 9 و پایین‌تر به‌کار گرفته می‌شود.

Bloom

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک نیز باعث می‌شود تا منابع نوری همانند خورشید و چراغ‌ها، بیش از مقدار حقیقی خود روشن به نظر برسند. این قابلیت بیشتر در زمانی خود را نشان می‌دهد که بازی‌باز از محیط‌های تاریک وارد محیط‌های روشن می‌شود.

Motion blur

تنظیمات گرافیکی

این ویژگی باعث می‌شود تا همانند فیلم‌ها، حرکات آیتم‌های بازی تار دیده شوند. این تکنیک اولین بار در بازی Crysis 2 و به دلیل ضعف توان پردازشی کنسول‌های نسل هفتمی به‌کار گرفته شد.

Depth of field

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک در بازی‌ها به معنای تار شدن پس‌زمینه است. یعنی جایی که بر روی آن تمرکز داریم، واضح شده و سایر نقاط تار می‌شوند.

Shadow Quality

تنظیمات گرافیکی

میزان واقع‌گرایانه بودن سایه‌ها را تعیین می‌کند.

View Distance و Field of View

تنظیمات گرافیکی

  • View Distance (فاصله دید): هر چه شدت این گزینه را بیشتر کنیم، می‌توانیم آیتم‌های دوردست را با جزئیات بالاتری مشاهده کنیم.
  • Field of View (افق دید): بیشتر به گیم‌پلی مرتبط است تا گرافیک. این ویژگی باعث می‌شود تا در یک صحنه بتوانید از لحاظ افقی، آیتم‌های بیشتری را مشاهده کنید، هرچند که افزایش شدت این گزینه می‌تواند اشیاء را کوچک‌تر نشان دهد.

Tessellation

تنظیمات گرافیکی

اگر این گزینه را فعال نکنیم، سطوح مختلف مانند دیوارها و کف زمین، صاف و بدون برجستگی دیده می‌شوند. اما در صورت فعال کردن این گزینه، این سطوح نیز پستی‌وبلندی‌هایی داشته و در نتیجه واقعی‌تر به نظر می‌رسند.

Output Adapter

به لپ‌تاپ‌ها اجازه می‌دهد تا کارت گرافیک موردنظر جهت پردازش بازی را انتخاب کنند.

Output Monitor

در این گزینه می‌توانید مانیتور موردنظر خود جهت نمایش تصویر را برگزینید.

Screen Type

شیوه نمایش تصویر شامل: window (حالت پنجره‌ای)، borderless window (پنجره‌ای بدون حاشیه) و exclusive fullscreen mode (تمام صفحه اختصاصی) را در بر می‌گیرد.

Triple Buffering

Triple Buffering نرخ تأخیر یک فریمی را جهت ارائه تجربه‌ای روان‌تر به‌کار گرفته و کاهش نرخ فریم به کمتر از نرخ نوسازی مانیتور را در نظر نمی‌گیرد، اما Double Buffering باعث می‌شود تا هر بار که فریم بازی شما به کمتر از نرخ نوسازی مانیتور کاهش می‌یابد، نرخ فریم بازی نیز نیمه شود (مثلا از 60 به 30 فریم کاهش یابد).

Quality Preset Level

در این قسمت می‌توانید تمامی تنظیمات گرافیکی را به‌صورت یک‌جا و به‌صورت متناسب با یکدیگر تغییر دهید.

Lighting Quality

به کیفیت نورپردازی در بازی اشاره می‌کند.

Global Illumination Quality

تنظیمات گرافیکی

به نحوه واکنش نور نسبت به اشیای محیط اشاره دارد. مثلا در هنگام استفاده از چراغ‌ دستی، اشیای نزدیک بیشتر از اشیای دور روشن می‌شوند.

Far Shadow Quality

به سایه آیتم‌های دوردست همانند درختان اشاره دارد.

Reflection Quality

کیفیت بازتاب‌های شیشه‌ها و گودال‌های آب را نشان می‌دهد.

Mirror Quality

کیفیت بازتاب آینه‌های بازی را تعیین می‌کند.

Water Quality

تنظیمات گرافیکی

این گزینه نیز کیفیت و واقع‌گرایی شکستگی، انعکاس و فیزیک آب را تعیین می‌کند.

Volumetrics Quality

تنظیمات گرافیکی

باعث می‌شود تا نور از میان غبار، مه و دود نیز عبور کند. کیفیت کلی ابرها نیز به این ویژگی وابسته است.

Particle Quality

کیفیت ذرات را در آتش، دود و جرقه‌ها تغییر می‌دهد.

Graphics API

در این قسمت می‌توانید رابط برنامه‌نویسی کاربردی را از Direct X به Vulkan و بالعکس تغییر دهید.

Geometry Level of Detail

در اینجا می‌توانید میزان وفور جزئیات و آیتم‌های محیط را دستکاری کنید.

Post Processing

باعث تصحیح رنگ‌ها و همچنین طبیعی‌تر شدن افکت‌های نوری، lens flare و سایر موارد مرتبط با نور خورشید می‌شود.

Level of Detail

سطح جزئیات آیتم‌های مختلف محیط بازی را تعیین می‌کند.

Screen Space Reflections

تنظیمات گرافیکیبا فعال کردن این ویژگی، باری تصمیم می‌گیرد تا در هنگام برخورد با سطوح براق همانند آب‌ها، در صورت نیاز از تکنیک رهگیری پرتو استفاده کند.

Dynamic Foliage

باعث می‌شود تا گیاهان و شاخ‌ و برگ‌ درختان در هنگام تماس با سایر آیتم‌های بازی مانند حیوانات و انسان‌های رهگذر، تکان خورده و واکنش نشان دهند.

Vignette Blur

تاری ضعیفی را در اطراف لبه‌های نمایشگر ایجاد می‌کند.

PureHair

کیفیت و فیزیک موی شخصیت‌های بازی را ارتقاء می‌دهد.

Lens Flare

تنظیمات گرافیکی

با فعال کردن این ویژگی در هنگام مشاهده مستقیم نور خورشید، ذرات نور خورشید شکسته شده و دایره‌هایی رنگی ایجاد می‌شوند.

Screen Effects

تنظیمات گرافیکی

لکه‌ها، خاک، خون و سایر موارد را بر روی نمایشگر کاربر نشان داده و تا حدودی نیز افکت film grain (نویز و برفک فیلم‌ها) را به‌کار می‌گیرد.

Rendering Mode

شیوه رندر کردن تصاویر بازی است. مثلا Interlaced نسبت به حالت Normal، کیفیت را کاهش می‌دهد.

Mesh Quality

افزایش شدت این گزینه باعث می‌شود تا منافذ اشیاء واضح‌تر دیده شوند.

Contact Shadows

تنظیمات گرافیکی تنظیمات گرافیکی

کیفیت سایه‌های نقاط جزئی را تغییر می‌دهد.

Subsurface Scattering

جزئیات پوست شخصیت‌های بازی را تغییر می‌دهد. این تغییرات فقط در نمای نزدیک قابل‌رؤیت هستند.

نوشته راهنمای جامع تنظیمات گرافیکی بازی‌های ویدیویی در رایانه‌های شخصی اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

راهنمای جامع تنظیمات گرافیکی بازی‌های ویدیویی در رایانه‌های شخصی

تنظیمات گرافیکی

انجام بازی‌های ویدیویی را می‌توان سرگرمی بخش زیادی از مردم جهان به حساب آورد. در این بین پلتفرم رایانه‌های شخصی یکی از پرطرفدارترین پلتفرم‌های بازی‌های ویدیویی بوده که کاربران به‌واسطه آن می‌توانند نسبت به کنسول‌ها از کیفیت بیشتری برخوردار شده و درعین‌حال تنظیمات گرافیکی بازی‌های خود را نیز تغییر دهند. در این مقاله قصد داریم تا شما را با گزینه‌های گرافیکی بازی‌های ویدیویی پلتفرم رایانه‌های شخصی آشنا کنیم، پس در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

Resolution

تنظیمات گرافیکی

وضوح یا همان Resolution تعداد ردیف‌ها و ستون‌های متشکل از پیکسل را در یک تصویر نشان می‌دهد. طبیعتا هر چه این مقدار بالاتر باشند، خروجی تصویر جزئیات بیشتری را نشان خواهد داد.

FPS (فریم بر ثانیه)

فریم در واقع تعداد تصاویر ایجادشده در هر ثانیه است. این اصطلاح با ویژگی نرخ نوسازی (refresh rate) متفاوت است. نرخ نوسازی به معنای تعداد دفعاتی است که تصویر نمایشگر شما نوسازی (به‌روزرسانی) می‌شود و واحد آن نیز هرتز (Hz) است.

Upscaling and downsamplingتنظیمات گرافیکی

به معنای ثابت نگه داشتن خروجی تصویر و در عین حال، تعدیل وضوح رندرشده است. اگر وضوح نمایش داده شده بر روی نمایشگر شما بیشتر از وضوح رندرشده است، به این اقدام Upscaling می‌گویند و بالعکس این عمل نیز downsampling یا downscaling نامیده می‌شود.

Vertical sync

تنظیمات گرافیکی

اگر تعداد فریم‌های خروجی بیش از نرخ نوسازی یک نمایشگر باشند، آنگاه پارگی تصویر رخ می‌دهد. یکی از راه‌حل‌های این مشکل، فعال کردن گزینه vsync است.

G-sync و FreeSync

یکی از راه‌حل‌های جدید پیرامون پارگی تصویر، فناوری G-sync شرکت انویدیا و فناوری FreeSync شرکت AMD است. در این فناوری‌ها نرخ نوسازی مانیتور همگام با خروجی فریم بازی‌ها تغییر می‌کند.

Anti-aliasing

تنظیمات گرافیکی

این ویژگی لبه‌های اشیاء را نرم‌تر می‌کند. در وضوح‌های بالاتر این مشکل کمتر دیده می‌شود. تکنیک‌های ضدشکستگی شامل موارد زیر می‌شوند:

  • SSAA: یک تکنیک بسیار سنگین بوده که فشار زیادی را بر روی کارت‌ گرافیک وارد می‌کند. جایگزین‌های مناسب‌تر این تکنیک نیز به شرح زیر هستند:
  • MSAA: از تکنیک SSAA کاراتر بوده اما هنوز بسیار سنگین بوده و در بازی‌های قدیمی‌تر گزینه اصلی به شمار می‌آید.
  • CSAA: نسخه کاراتر تکنیک MSAA بوده و توسط شرکت انویدیا ابداع شده است.
  • CFAA: نسخه کاراتر تکنیک MSAA بوده و توسط شرکت AMD روانه بازار شده است.
  • FXAA: تکنیک FXAA یک فیلتر پساپردازشی بوده و بر کل صحنه اعمال می‌شود. این گزینه فشار بسیار کمی به کارت گرافیک وارد کرده و در اکثر بازی‌های امروزی به‌عنوان گزینه پیش‌فرض در نظر گرفته می‌شود.
  • MLAA: این تکنیک در کارت‌های شرکت AMD فعال بوده و در آن کل فریم پردازش می‌شود.
  • SMAA: ترکیبی از راهبردهای MLAA ،MSAA و SSAA بوده و از طریق نرم‌افزار  SweetFX قابل اجرا است.
  • TAA یا TXAA: تکنیک TXAA ابتدا در کارت‌های مجهز به معماری کپلر شرکت انویدیا و سری پس از آن موجود بود، نسخه عمومی‌تر این قابلیت که یک تکنیک anti-aliasing (ضد شکستگی) موقتی است، TAA نام دارد.
  • MFAA: درحالی‌که MSAA مجموعه‌ای از الگوها را نمونه‌برداری می‌کند، در MFAA امکان پردازش نمونه الگوهای قابل‌برنامه‌ریزی وجود دارد. این تکنیک متعلق به شرکت انویدیا است.
  • DLSS: این تکنیک جدیدترین فناوری شرکت انویدیا بوده و در کارت‌های سری GeForce RTX این شرکت موجود است. این تکنیک از شبکه عصبی عمیق جهت استخراج ویژگی‌های چندبعدی یک صحنه استفاده کرده و به‌صورت هوشمندانه‌ای جزئیات چندین فریم را ترکیب کرده و یک خروجی شفاف و پیچیده را ارائه می‌کند. تکنیک‌هایی مانند TAA چنین قابلیتی را ندارند.

تکنیک‌های Anti-aliasing از درجات 4x، 2x و 8x تبعیت می‌کنند. هر چه این اعداد بالاتر باشند، خروجی بهتر و البته پردازش نیز سنگین‌تر می‌شود.

فیلترهای Bilinear و trilinear

تنظیمات گرافیکی

فیلتر بافت‌ها به‌ معنای شیوه نمایش یک بافت دوبعدی و سایر اطلاعات در یک مدل سه‌بعدی است. ابتدایی‌ترین شیوه فیلترینگ بافت‌ها، bilinear (دودویی) است. جهت بهبود عملکرد بدون کاهش کیفیت، بازی‌ها از یک بافت با وضوح پایین‌تر استفاده می‌کند که به آن mipmap می‌گویند. تکنیک Bilinear نقاط بین mipmap‌ها را پوشش نمی‌دهد، در نتیجه فیلترینگ trilinear از هر دو mipmap متوالی نمونه‌برداری کرده و انتقالی نرم و پیوسته را ترتیب می‌دهد.

فیلتر Anisotropic

فیلترینگ Trilinear تا حدودی معایب تکنیک bilinear را پوشش می‌دهد، اما منظر هنوز تار دیده می‌شود. این همان‌جایی است که قابلیت anisotropic filtering وارد عمل شده و در زاویه‌های دید مورب، کیفیت بافت‌ها را بهبود می‌بخشد. این تکنیک نیز از درجات: 8x ،4x ،2x و  16x بهره می‌برد. طبیعتا هر چه این اعداد بالاتر باشند، خروجی بهتر و به طبع پردازش نیز سنگین‌تر می‌شود.

Ambient occlusion

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک باعث می‌شود تا تمامی اجزای یک محیط از روشنایی یکسانی برخوردار نشوند. این قابلیت برخلاف نور مستقیم، سایه‌های سختی ایجاد نمی‌کند، بلکه به تولید سایه‌های نرم در شکاف‌ها و نقاط داخلی کمک می‌کند. SSAO یکی از تکنیک‌های ایجاد Ambient occlusion (انسداد محیطی) بوده و نسخه‌های پیشرفته‌تر آن شامل +HBAO و  HDAO می‌شوند.

HDRR

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک باعث می‌شود تا محیط‌های تاریک، روشن‌تر به نظر رسیده و در نتیجه جزئیات آن‌ها بهتر مشاهده شود. نسخه قدیمی‌تر این ویژگی، HDR نامیده می‌شود که در DirectX 9 و پایین‌تر به‌کار گرفته می‌شود.

Bloom

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک نیز باعث می‌شود تا منابع نوری همانند خورشید و چراغ‌ها، بیش از مقدار حقیقی خود روشن به نظر برسند. این قابلیت بیشتر در زمانی خود را نشان می‌دهد که بازی‌باز از محیط‌های تاریک وارد محیط‌های روشن می‌شود.

Motion blur

تنظیمات گرافیکی

این ویژگی باعث می‌شود تا همانند فیلم‌ها، حرکات آیتم‌های بازی تار دیده شوند. این تکنیک اولین بار در بازی Crysis 2 و به دلیل ضعف توان پردازشی کنسول‌های نسل هفتمی به‌کار گرفته شد.

Depth of field

تنظیمات گرافیکی

این تکنیک در بازی‌ها به معنای تار شدن پس‌زمینه است. یعنی جایی که بر روی آن تمرکز داریم، واضح شده و سایر نقاط تار می‌شوند.

Shadow Quality

تنظیمات گرافیکی

میزان واقع‌گرایانه بودن سایه‌ها را تعیین می‌کند.

View Distance و Field of View

تنظیمات گرافیکی

  • View Distance (فاصله دید): هر چه شدت این گزینه را بیشتر کنیم، می‌توانیم آیتم‌های دوردست را با جزئیات بالاتری مشاهده کنیم.
  • Field of View (افق دید): بیشتر به گیم‌پلی مرتبط است تا گرافیک. این ویژگی باعث می‌شود تا در یک صحنه بتوانید از لحاظ افقی، آیتم‌های بیشتری را مشاهده کنید، هرچند که افزایش شدت این گزینه می‌تواند اشیاء را کوچک‌تر نشان دهد.

Tessellation

تنظیمات گرافیکی

اگر این گزینه را فعال نکنیم، سطوح مختلف مانند دیوارها و کف زمین، صاف و بدون برجستگی دیده می‌شوند. اما در صورت فعال کردن این گزینه، این سطوح نیز پستی‌وبلندی‌هایی داشته و در نتیجه واقعی‌تر به نظر می‌رسند.

Output Adapter

به لپ‌تاپ‌ها اجازه می‌دهد تا کارت گرافیک موردنظر جهت پردازش بازی را انتخاب کنند.

Output Monitor

در این گزینه می‌توانید مانیتور موردنظر خود جهت نمایش تصویر را برگزینید.

Screen Type

شیوه نمایش تصویر شامل: window (حالت پنجره‌ای)، borderless window (پنجره‌ای بدون حاشیه) و exclusive fullscreen mode (تمام صفحه اختصاصی) را در بر می‌گیرد.

Triple Buffering

Triple Buffering نرخ تأخیر یک فریمی را جهت ارائه تجربه‌ای روان‌تر به‌کار گرفته و کاهش نرخ فریم به کمتر از نرخ نوسازی مانیتور را در نظر نمی‌گیرد، اما Double Buffering باعث می‌شود تا هر بار که فریم بازی شما به کمتر از نرخ نوسازی مانیتور کاهش می‌یابد، نرخ فریم بازی نیز نیمه شود (مثلا از 60 به 30 فریم کاهش یابد).

Quality Preset Level

در این قسمت می‌توانید تمامی تنظیمات گرافیکی را به‌صورت یک‌جا و به‌صورت متناسب با یکدیگر تغییر دهید.

Lighting Quality

به کیفیت نورپردازی در بازی اشاره می‌کند.

Global Illumination Quality

تنظیمات گرافیکی

به نحوه واکنش نور نسبت به اشیای محیط اشاره دارد. مثلا در هنگام استفاده از چراغ‌ دستی، اشیای نزدیک بیشتر از اشیای دور روشن می‌شوند.

Far Shadow Quality

به سایه آیتم‌های دوردست همانند درختان اشاره دارد.

Reflection Quality

کیفیت بازتاب‌های شیشه‌ها و گودال‌های آب را نشان می‌دهد.

Mirror Quality

کیفیت بازتاب آینه‌های بازی را تعیین می‌کند.

Water Quality

تنظیمات گرافیکی

این گزینه نیز کیفیت و واقع‌گرایی شکستگی، انعکاس و فیزیک آب را تعیین می‌کند.

Volumetrics Quality

تنظیمات گرافیکی

باعث می‌شود تا نور از میان غبار، مه و دود نیز عبور کند. کیفیت کلی ابرها نیز به این ویژگی وابسته است.

Particle Quality

کیفیت ذرات را در آتش، دود و جرقه‌ها تغییر می‌دهد.

Graphics API

در این قسمت می‌توانید رابط برنامه‌نویسی کاربردی را از Direct X به Vulkan و بالعکس تغییر دهید.

Geometry Level of Detail

در اینجا می‌توانید میزان وفور جزئیات و آیتم‌های محیط را دستکاری کنید.

Post Processing

باعث تصحیح رنگ‌ها و همچنین طبیعی‌تر شدن افکت‌های نوری، lens flare و سایر موارد مرتبط با نور خورشید می‌شود.

Level of Detail

سطح جزئیات آیتم‌های مختلف محیط بازی را تعیین می‌کند.

Screen Space Reflections

تنظیمات گرافیکیبا فعال کردن این ویژگی، باری تصمیم می‌گیرد تا در هنگام برخورد با سطوح براق همانند آب‌ها، در صورت نیاز از تکنیک رهگیری پرتو استفاده کند.

Dynamic Foliage

باعث می‌شود تا گیاهان و شاخ‌ و برگ‌ درختان در هنگام تماس با سایر آیتم‌های بازی مانند حیوانات و انسان‌های رهگذر، تکان خورده و واکنش نشان دهند.

Vignette Blur

تاری ضعیفی را در اطراف لبه‌های نمایشگر ایجاد می‌کند.

PureHair

کیفیت و فیزیک موی شخصیت‌های بازی را ارتقاء می‌دهد.

Lens Flare

تنظیمات گرافیکی

با فعال کردن این ویژگی در هنگام مشاهده مستقیم نور خورشید، ذرات نور خورشید شکسته شده و دایره‌هایی رنگی ایجاد می‌شوند.

Screen Effects

تنظیمات گرافیکی

لکه‌ها، خاک، خون و سایر موارد را بر روی نمایشگر کاربر نشان داده و تا حدودی نیز افکت film grain (نویز و برفک فیلم‌ها) را به‌کار می‌گیرد.

Rendering Mode

شیوه رندر کردن تصاویر بازی است. مثلا Interlaced نسبت به حالت Normal، کیفیت را کاهش می‌دهد.

Mesh Quality

افزایش شدت این گزینه باعث می‌شود تا منافذ اشیاء واضح‌تر دیده شوند.

Contact Shadows

تنظیمات گرافیکی تنظیمات گرافیکی

کیفیت سایه‌های نقاط جزئی را تغییر می‌دهد.

Subsurface Scattering

جزئیات پوست شخصیت‌های بازی را تغییر می‌دهد. این تغییرات فقط در نمای نزدیک قابل‌رؤیت هستند.

نوشته راهنمای جامع تنظیمات گرافیکی بازی‌های ویدیویی در رایانه‌های شخصی اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چگونه در ویندوز ۱۰ با استفاده از اپلیکیشن Your Phone به گوشی دیگران زنگ بزنیم؟!

Your Phone

اپلیکیشن اندرویدی Your Phone شرکت مایکروسافت می‌تواند تصاویر، اعلان‌ها و پیامک‌ها را به ویندوز 10 رایانه شخصی شما منتقل کند. آخرین به‌روزرسانی این اپلیکیشن یک ویژگی مفیدتر را نیز به این نرم‌افزار اضافه کرده است: توانایی ایجاد و دریافت تماس‌ها از طریق رایانه‌های شخصی، آن‌هم بدون نیاز به گوشی. در مواردی هم که بخواهید می‌توانید تماس‌ها را بین رایانه و گوشی هوشمند خود جابجا کنید. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا شیوه راه‌اندازی این اپلیکیشن را به شما آموزش دهیم.

راه‌اندازی این ویژگی سخت نیست. هرچند که باید پیش از اشاره به مراحل راه‌اندازی این قابلیت، نیازمندی‌‎های این قابلیت را نیز ذکر کنیم: به یک رایانه شخصی احتیاج خواهید داشت (دسکتاپ، لپ‌تاپ، مبتنی بر پردازنده‌های x64 و یا ARM، فرقی ندارد) که نسخه 1803 و یا بالاتر ویندوز 10 بر روی آن نصب شده باشد و همچنین یک گوشی هوشمند مجهز به اندروید 7.0 و بالاتر را نیز احتیاج دارید.

اپلیکیشن YOUR PHONE را در رایانه و گوشی هوشمند خود دانلود کنید

اگر می‌خواهید که گوشی اندروید و رایانه شما به یکدیگر متصل باشند، باید این اپلیکیشن‌ را بر روی هردوی آن‌ها نصب کنید.

  • از فروشگاه Google Play Store اپلیکیشن YOUR PHONE را برای گوشی خود دانلود کنید.
  • اپلیکیشن YOUR PHONE را بر روی رایانه خود نصب کنید. به‌احتمال‌زیاد از پیش بر روی ویندوز 10 شما نصب شده است.
  • مطمئن شوید که با یک حساب مایکروسافت وارد رایانه خود شده‌اید (می‌توانید در قسمت Settings و با استفاده از گزینه Account، این کار را انجام دهید). در غیر این صورت نمی‌توانید این قابلیت را راه‌اندازی کنید.
  • هنگامی‌که این اپلیکیشن بر روی گوشی شما نصب شد، آن را اجرا کرده و با حساب مایکروسافت خود، وارد آن شوید. در نظر داشته باشید که باید به این اپلیکیشن اجازه دهید تا به مخاطبین، تماس‌های تلفنی و پیام‌های متنی و رسانه‌ای شما دسترسی داشته باشد و همچنین در پس‌زمینه نیز اجرا شود.

Your Phone

گوشی و رایانه خود را به یکدیگر پیوند دهید.

  • پس از اینکه با استفاده از حساب مایکروسافت به هر دو دستگاه خود وارد شدید، آنگاه می‌توانید هر دوی آن‌ها را به یکدیگر پیوند دهید. ابتدا مطمئن شوید که هم گوشی و هم رایانه شما از یک شبکه وای‌فای مشترک استفاده می‌کنند. سپس اپلیکیشن Your Phone را بر روی رایانه خود اجرا کنید.

Your Phone

  • اگر با یک کادر محاوره‌ای مواجه شدید که از شما می‌خواهد از بین سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS به انتخاب بپردازید ( کاربران گوشی‌های آیفون در حال حاضر تنها می‌توانند صفحات وب را به اشتراک بگذارند)، این موضوع به این معنا است که از طریق یک حساب واحد به رایانه و گوشی خود وارد نشده‌اید و یا اینکه فراموش کرده‌اید که وارد یکی از آن‌ها شوید.
  • هنگامی‌که رایانه و گوشی شما به یکدیگر متصل شدند، یک اعلان ماندگار را بر روی گوشی خود دریافت خواهید کرد که ابتدا از شما می‌خواهد اجازه اتصال بین این دو دستگاه را صادر کنید. گزینه «Allow» را لمس کنید.
  • در این لحظه گوشی شما باید در اپلیکیشن Your Phone رایانه شما نشان داده شود. در زیر نام و تصویر گوشی شما و در انتهای لیست، آیکون شماره‌گیر به نام Calls وجود دارد. از این قسمت می‌توانید به تماس‌های خود بپردازید.

Your Phone

  • اما ابتدا شما باید گوشی خود را به‌صورت دستی و از طریق بلوتوث به رایانه خود متصل کنید. البته راهی ساده‌تر نیز جهت این کار وجود دارد، اما شاید برای همه گوشی‌ها کارساز نباشد. به‌هرحال، جفت‌سازی دستی دستگاه‌ها همیشه جوابگو خواهد بود.
  • حالت جفت‌سازی را در گوشی اندرویدی خود فعال کنید. اگر پیش‌تر چندان با قابلیت بلوتوث گوشی خود سروکار نداشته‌اید، باید نوار اعلان‌ها را پایین کشیده، سپس انگشت خود را بر روی آیکون بلوتوث نگه دارید تا وارد قسمت تنظیمات بلوتوث شوید. در اینجا، بلوتوث را روشن کرده و سپس گزینه «Pair new device» و یا هر گزینه مشابه دیگری را که مشاهده کردید، لمس کنید.
  • حال باید اقدامی مشابه را نیز در رایانه خود انجام دهید. بر روی آیکون ویندوز کلیک کرده و واژه «Bluetooth» را تایپ کنید. از میان گزینه‌های ظاهرشده، بر روی Bluetooth & other devices» settings» کلیک کنید. در پنجره ظاهرشده باید بر روی گزینه «Add Bluetooth or other device» کلیک کرده و در کادر بازشده باید گزینه «Bluetooth» را برگزینید.

Your Phone

  • حال گوشی و رایانه شما باید یک پین یکسان را نمایش دهند. اگر این‌گونه است، گزینه Connect را در هر دو دستگاه انتخاب کنید تا اتصال اعتبارسنجی شود. در غیر این صورت، دوباره مراحل پیشین را مرور کنید.
  • در آخر، در رایانه خود و در اپلیکیشن Your Phone باید بر روی آیکون شماره‌گیر کلیک کرده و دستورالعمل‌ها را دنبال کنید. در این هنگام اعلانی دیگر به گوشی شما فرستاده می‌شود که باید آن را نیز تأیید کنید. هنگامی‌که درخواست دسترسی به تاریخچه تماس‌ها را می‌دهید، اعلانی دیگر را نیز دریافت می‌کنید. اگر هر دوی این اعلان‌ها و درخواست‌ها را تأیید کردید (در غیر این صورت لازم نیست که دوباره این فرآیند را تکرار کنید) باید تاریخچه تماس‌ها را در رایانه شخصی خود مشاهده کنید. این مورد نشانه این است که این فرآیند را به‌درستی انجام داده‌اید.

Your Phone

در نهایت اینکه، اکنون توانسته‌اید این قابلیت را راه‌اندازی کرده و از طریق اپلیکیشن Your Phone ویندوز 10 خود، تماس‌های خود را ایجاد و دریافت کنید. فقط مطمئن شوید که هدست‌‎های شما جهت استفاده در تماس‌ها به‌خوبی تنظیم شده‌ باشند.

Your Phone

نوشته چگونه در ویندوز 10 با استفاده از اپلیکیشن Your Phone به گوشی دیگران زنگ بزنیم؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چگونه در ویندوز ۱۰ با استفاده از اپلیکیشن Your Phone به گوشی دیگران زنگ بزنیم؟!

Your Phone

اپلیکیشن اندرویدی Your Phone شرکت مایکروسافت می‌تواند تصاویر، اعلان‌ها و پیامک‌ها را به ویندوز 10 رایانه شخصی شما منتقل کند. آخرین به‌روزرسانی این اپلیکیشن یک ویژگی مفیدتر را نیز به این نرم‌افزار اضافه کرده است: توانایی ایجاد و دریافت تماس‌ها از طریق رایانه‌های شخصی، آن‌هم بدون نیاز به گوشی. در مواردی هم که بخواهید می‌توانید تماس‌ها را بین رایانه و گوشی هوشمند خود جابجا کنید. در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید تا شیوه راه‌اندازی این اپلیکیشن را به شما آموزش دهیم.

راه‌اندازی این ویژگی سخت نیست. هرچند که باید پیش از اشاره به مراحل راه‌اندازی این قابلیت، نیازمندی‌‎های این قابلیت را نیز ذکر کنیم: به یک رایانه شخصی احتیاج خواهید داشت (دسکتاپ، لپ‌تاپ، مبتنی بر پردازنده‌های x64 و یا ARM، فرقی ندارد) که نسخه 1803 و یا بالاتر ویندوز 10 بر روی آن نصب شده باشد و همچنین یک گوشی هوشمند مجهز به اندروید 7.0 و بالاتر را نیز احتیاج دارید.

اپلیکیشن YOUR PHONE را در رایانه و گوشی هوشمند خود دانلود کنید

اگر می‌خواهید که گوشی اندروید و رایانه شما به یکدیگر متصل باشند، باید این اپلیکیشن‌ را بر روی هردوی آن‌ها نصب کنید.

  • از فروشگاه Google Play Store اپلیکیشن YOUR PHONE را برای گوشی خود دانلود کنید.
  • اپلیکیشن YOUR PHONE را بر روی رایانه خود نصب کنید. به‌احتمال‌زیاد از پیش بر روی ویندوز 10 شما نصب شده است.
  • مطمئن شوید که با یک حساب مایکروسافت وارد رایانه خود شده‌اید (می‌توانید در قسمت Settings و با استفاده از گزینه Account، این کار را انجام دهید). در غیر این صورت نمی‌توانید این قابلیت را راه‌اندازی کنید.
  • هنگامی‌که این اپلیکیشن بر روی گوشی شما نصب شد، آن را اجرا کرده و با حساب مایکروسافت خود، وارد آن شوید. در نظر داشته باشید که باید به این اپلیکیشن اجازه دهید تا به مخاطبین، تماس‌های تلفنی و پیام‌های متنی و رسانه‌ای شما دسترسی داشته باشد و همچنین در پس‌زمینه نیز اجرا شود.

Your Phone

گوشی و رایانه خود را به یکدیگر پیوند دهید.

  • پس از اینکه با استفاده از حساب مایکروسافت به هر دو دستگاه خود وارد شدید، آنگاه می‌توانید هر دوی آن‌ها را به یکدیگر پیوند دهید. ابتدا مطمئن شوید که هم گوشی و هم رایانه شما از یک شبکه وای‌فای مشترک استفاده می‌کنند. سپس اپلیکیشن Your Phone را بر روی رایانه خود اجرا کنید.

Your Phone

  • اگر با یک کادر محاوره‌ای مواجه شدید که از شما می‌خواهد از بین سیستم‌عامل‌های اندروید و iOS به انتخاب بپردازید ( کاربران گوشی‌های آیفون در حال حاضر تنها می‌توانند صفحات وب را به اشتراک بگذارند)، این موضوع به این معنا است که از طریق یک حساب واحد به رایانه و گوشی خود وارد نشده‌اید و یا اینکه فراموش کرده‌اید که وارد یکی از آن‌ها شوید.
  • هنگامی‌که رایانه و گوشی شما به یکدیگر متصل شدند، یک اعلان ماندگار را بر روی گوشی خود دریافت خواهید کرد که ابتدا از شما می‌خواهد اجازه اتصال بین این دو دستگاه را صادر کنید. گزینه «Allow» را لمس کنید.
  • در این لحظه گوشی شما باید در اپلیکیشن Your Phone رایانه شما نشان داده شود. در زیر نام و تصویر گوشی شما و در انتهای لیست، آیکون شماره‌گیر به نام Calls وجود دارد. از این قسمت می‌توانید به تماس‌های خود بپردازید.

Your Phone

  • اما ابتدا شما باید گوشی خود را به‌صورت دستی و از طریق بلوتوث به رایانه خود متصل کنید. البته راهی ساده‌تر نیز جهت این کار وجود دارد، اما شاید برای همه گوشی‌ها کارساز نباشد. به‌هرحال، جفت‌سازی دستی دستگاه‌ها همیشه جوابگو خواهد بود.
  • حالت جفت‌سازی را در گوشی اندرویدی خود فعال کنید. اگر پیش‌تر چندان با قابلیت بلوتوث گوشی خود سروکار نداشته‌اید، باید نوار اعلان‌ها را پایین کشیده، سپس انگشت خود را بر روی آیکون بلوتوث نگه دارید تا وارد قسمت تنظیمات بلوتوث شوید. در اینجا، بلوتوث را روشن کرده و سپس گزینه «Pair new device» و یا هر گزینه مشابه دیگری را که مشاهده کردید، لمس کنید.
  • حال باید اقدامی مشابه را نیز در رایانه خود انجام دهید. بر روی آیکون ویندوز کلیک کرده و واژه «Bluetooth» را تایپ کنید. از میان گزینه‌های ظاهرشده، بر روی Bluetooth & other devices» settings» کلیک کنید. در پنجره ظاهرشده باید بر روی گزینه «Add Bluetooth or other device» کلیک کرده و در کادر بازشده باید گزینه «Bluetooth» را برگزینید.

Your Phone

  • حال گوشی و رایانه شما باید یک پین یکسان را نمایش دهند. اگر این‌گونه است، گزینه Connect را در هر دو دستگاه انتخاب کنید تا اتصال اعتبارسنجی شود. در غیر این صورت، دوباره مراحل پیشین را مرور کنید.
  • در آخر، در رایانه خود و در اپلیکیشن Your Phone باید بر روی آیکون شماره‌گیر کلیک کرده و دستورالعمل‌ها را دنبال کنید. در این هنگام اعلانی دیگر به گوشی شما فرستاده می‌شود که باید آن را نیز تأیید کنید. هنگامی‌که درخواست دسترسی به تاریخچه تماس‌ها را می‌دهید، اعلانی دیگر را نیز دریافت می‌کنید. اگر هر دوی این اعلان‌ها و درخواست‌ها را تأیید کردید (در غیر این صورت لازم نیست که دوباره این فرآیند را تکرار کنید) باید تاریخچه تماس‌ها را در رایانه شخصی خود مشاهده کنید. این مورد نشانه این است که این فرآیند را به‌درستی انجام داده‌اید.

Your Phone

در نهایت اینکه، اکنون توانسته‌اید این قابلیت را راه‌اندازی کرده و از طریق اپلیکیشن Your Phone ویندوز 10 خود، تماس‌های خود را ایجاد و دریافت کنید. فقط مطمئن شوید که هدست‌‎های شما جهت استفاده در تماس‌ها به‌خوبی تنظیم شده‌ باشند.

Your Phone

نوشته چگونه در ویندوز 10 با استفاده از اپلیکیشن Your Phone به گوشی دیگران زنگ بزنیم؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چگونه ساختار کلی یک پروژه پاورپوینت را تغییر دهیم؟

پاورپوینت

اگر قصد دارید تا از یک ارایه پاورپوینتی مجددا استفاده کنید، اما مایل هستید که قالب‌‌بندی اسلایدشوی آن را پاک کنید، لازم نیست که این کار را اسلاید به اسلاید انجام دهید. در این مقاله به شما آموزش می‌دهیم که چگونه این کار را به‌صورت یکجا انجام دهید. پس در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

ابتدا پروژه پاورپوینتی که قصد ویرایش آن را دارید، باز کنید. جهت نشان دادن تغییرات قبل و بعد، در زیر ما نیز پروژه موردنظر خود را نشان می‌دهیم:

پاورپوینت

اکر بخواهیم بیشتر وارد جزئیات شویم، پروژه فعلی ما از این قالب‌بندی‌ها استفاده می‌کند:

  • Gallery :Colors
  • Fonts:
    • Gill Sans MT :Headings
    • Gill Sans MT :Body
  • Gallery :Effects
  • Style 10 :Background Style
  • Wooden Flooring :Background Graphics

پاورپوینت

هنگامی‌که آماده تغییر قالب شدید، در زبانه «View» و در گروه «Master Views» باید بر روی گزینه «Slide Master» کلیک کنید.

پاورپوینت

اولین اسلاید فرعی به‌صورت پیش‌فرض انتخاب می‌شود. در اینجا حتما باید اسلاید اصلی را برگزینید، در غیر این صورت تغییرات بر تمامی اسلایدها اعمال نمی‌شوند.

پاورپوینت

اگر می‌خواهید که مضمونی جدید را به ارایه خود اضافه کنید، در اینجا می‌توانید این کار را انجام دهید. در گروه «Edit Theme» باید گزینه «Themes» را برگزیده و سپس از منوی کشویی ظاهرشده باید مضمون موردنظر خود را انتخاب کنید.

پاورپوینت

هر مضمونی فونت‌ها، افکت‌ها و سایر ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارد. یقینا در این زمینه‌ها با کمبودی مواجه نخواهید شد. اگر می‌خواهید که مضمون فعلی خود را حفظ کرده، اما برخی از عناصر قالب‌بندی آن را تغییر دهید، با استفاده از گزینه‌های موجود در گروه «Background» می‌توانید چنین کاری را انجام دهید.

پاورپوینت

در زیر به گزینه‌های مختلفی که جهت تجدید ساختار پروژه‌های پاورپوینت به‌کار می‌روند، اشاره می‌کنیم:

  • Colors: تمامی رنگ‌های استفاده شده در ارایه شما و همچنین رنگ‌های موجود در قسمت انتخاب رنگ‌ها (color picker) را تغییر می‌دهد.
  • Fonts: تمامی فونت‌های به‎کار رفته در سرتیترها و بدنه ارایه را تغییر می‌دهد.
  • Effects: ظاهر اشیاء (سایه‌زنی، حاشیه‌ها و …) را در پروژه شما تغییر می‌دهد.
  • Background Styles: سبک پس‌زمینه را در مضمون انتخاب‌شده تغییر می‌دهد.
  • Hide Background Graphics: نگاره‌های گرافیکی پس‌زمینه مضمون استفاده‌شده را مخفی (یا غیرمخفی) می‌کند. در قسمت Master view می‌توان این گزینه‌ را تنها بر روی اسلایدهای تکی اعمال کرد. 

جهت اعمال تغییرات، در منو‌ی موردنظر باید تغییرات خود را اعمال کنید. به‌عنوان‌مثال: اگر بخواهیم که رنگ‌های خود را از «Gallery» به «Green Yellow» تغییر دهیم، باید در قسمت «Background Group» گزینه «Colors» را انتخاب کرده و سپس از منوی ظاهرشونده، رنگ «Green Yellow» را برگزینیم.

پاورپوینت

برای اعمال تمامی تغییرات موردنظر خود باید رویه بالا را تکرار کنید. ما تغییرات زیر را بر روی پروژه پاورپوینت خود اعمال می‌کنیم:

  • Green Yellow :Colors
  • Fonts:
    • Calibri :Headings
    • Calibri :Body
  • Glossy :Effects
  • Style 10 :Background Styles
  • Title Slide only :Hide Background Graphics

هنگامی‌که تغییرات موردنظر خود را اعمال کردید، در گروه «Close» باید گزینه «Close Master View» را انتخاب کنید.

پاورپوینت

حال، می‌بینید که تغییرات بر روی تمامی پروژه پاورپوینت شما اعمال شده‌‍اند.

پاورپوینت

نگاهی نزدیک‌تر، جزئیات تغییرات را بهتر نمایان می‌سازد.

پاورپوینت

نوشته چگونه ساختار کلی یک پروژه پاورپوینت را تغییر دهیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.