تقویت سیستم ایمنی با غذا ؛ چگونه با عادات غذایی مناسب از بیماری مصون بمانیم؟

مطلب تقویت سیستم ایمنی با غذا ؛ چگونه با عادات غذایی مناسب از بیماری مصون بمانیم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

آیا میتوان با عادات غذایی مناسب سیستم ایمنی بدن را تقویت کرد؟ اگر به دنبال راهکارهایی برای تقویت سیستم ایمنی با غذا هستید، در این گفتار با ما باشید. سیستم ایمنی بدن ما به عنوان مهمترین بخش از بدن در مقابله با بیماری های ویروسی و عفونی عمل میکند. دقیقا چیزی شبیه به آنتی ویروس...

مطلب تقویت سیستم ایمنی با غذا ؛ چگونه با عادات غذایی مناسب از بیماری مصون بمانیم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس ؛ چگونه مقاومت بدن را افزایش دهیم؟

مطلب تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس ؛ چگونه مقاومت بدن را افزایش دهیم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

سیستم ایمنی بدن در صورتی که سالم باشد میتواند شما را در برابر بسیاری از بیماری ها مقاوم نگاه دارد. اما برای تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس چه باید کرد؟ سیستم ایمنی بدن نقش مهمی در حفاظت از سلامتی بدن در قبال ریزجاندارهای میکروسکوپی بیماری زا دارد. این سیستم به طور خودکار از...

مطلب تقویت سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس ؛ چگونه مقاومت بدن را افزایش دهیم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

تقویت سیستم ایمنی بدن با تغذیه ؛ بهترین خوراکی ها برای بالا بردن ایمنی بدن کدامند؟

مطلب تقویت سیستم ایمنی بدن با تغذیه ؛ بهترین خوراکی ها برای بالا بردن ایمنی بدن کدامند؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

با شیوع ویروس فراگیر کرونا، اهمیت بالا بردن ایمنی بدن نیز برجسته تر شده است. اما برای تقویت سیستم ایمنی بدن با تغذیه چه باید کرد؟ سیستم ایمنی بدن ما که از ارگانها، بافتها و پروتئین تشکیل شده است، نقش مهمی در حفاظت از بدن ما در قبال عوامل مخرب بیماری زایی چون ویروس ها...

مطلب تقویت سیستم ایمنی بدن با تغذیه ؛ بهترین خوراکی ها برای بالا بردن ایمنی بدن کدامند؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

در طول مدت شیوع ویروس کرونا تمرینات ورزشی ما چقدر باید باشد؟!

چگونه می توان با کفش‌های ورزشی موزیک پخش کرد؟

با شیوع ویروس کرونا در دنیا، در بیشتر کشورها، مدارس، مسابقات ورزشی و سایر اشکال فعالیت‌های اجتماعی به حالت تعلیق درآمده‌اند، اما آنچه که در جلوگیری از گسترش بیش‌ازحد این ویروس مسری اهمیت دارد، یادگیری مهارت‌های فاصله‌گیری اجتماعی (social distancing) است.

نامگذاری ویروس کرونا به خاطر آن است که هسته داخلی آن با پوششی از میله‌های کوچک پروتئینی به نام peplomer احاطه شده است. این میله‌های کوچک با چسبیدن به بافت‌های ریه و حمله به سلول‌های این بافت‌ها، لشگری از ویروس‌های مهاجم را تولید می‌کنند. از آنجاییکه ویروس کرونا بیشتر دستگاه تنفسی یعنی بینی، دهان و ریه‌های ما را درگیر می‌کند، بنابراین سرعت انتقال آن از طریق عطسه، سرفه یا ردوبدل کردن قطرات تنفسی بسیار زیاد است.

در چنین شرایطی، گرچه فاصله‌گیری اجتماعی اهمیت به‌سزایی دارد، اما این کار ممکن است باعث کاهش نشاط اجتماعی، به‌ویژه در ورزشکاران تیم‌های ورزشی یا کسانی که برای بدنسازی و تناسب اندام به باشگاه می‌روند و حتی در طرفداران مسابقات ورزشی گردد. همانطور که احتمالا می‌دانید انجام فعالیت ورزشی موجب ترشح دوپامین در بدن شده و از این‌ طریق به کاهش استرس و ایجاد نشاط در فرد کمک می‌کند.

در اینجا، علاوه بر اینکه می‌خواهیم ببینیم انجام تمرینات ورزشی چگونه باعث واکنش سیستم ایمنی بدن ما در برابر ویروس‌ها می‌شود، به چند نکته عملی درباره میزان تمرین‌‌ها در طول دوره شیوع بیماری ویروسی اشاره کنیم.

باید بگوییم که انجام تمرین‌های خیلی زیاد یا خیلی کم، هردو بد هستند و توصیه متخصصان رعایت حد وسط در این کار است. دانشمندان به این پدیده آماری، منحنی J-shaped می‌گویند. تحقیقات نشان می‌دهند که شدت فعالیت ورزشی می‌تواند اثرات متفاوتی بر روی سیستم ایمنی بدن ما برای مقابله با ویروس‌ها بگذارد.

طبق این منحنی، بین شدت تمرینات ورزشی و چگونگی پاسخ سیستم ایمنی بدن ما در مقابل آلودگی‌های ویروسی، رابطه نزدیکی وجود دارد؛ بطوریکه هرچه تمرینات ما، خیلی زیاد یا خیلی کم باشند، آسیب‌پذیری‌مان در برابر ویروس‌ها افزایش می‌یابد.

یک مطالعه با جامعه آماری بزرگ نشان داده است که انجام تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه در روز و تا سه بار در هفته) ریسک مرگ ناشی از شیوع بیماری آنفلوآنزا در سال 1998 در هنگ‌کنگ را کاهش داد.

این مطالعه بر روی ۲۴۶۵۶ فرد بزرگسال چینی که در جریان این شیوع جان خود را از دست دادند انجام شده بود. این تحقیق نشان می‌داد که افرادی که هیچ تمرینی نداشته‌اند یا تمرین‌های بسیار زیادی انجام داده‌اند (بیش از ۵ روز در هفته) نسبت به کسانی که تمرین‌های ملایمی در طول هفته داشته‌اند، احتمال مرگ‌شان بیشتر بوده است.

همچنین مطالعات انجام شده بر روی موش‌ها ثابت کرده است که انجام تمرین‌های منظم، دو تا سه ماه قبل از آلودگی به ویروس، شدت بیماری را کاهش می‌دهد. بنابراین، داده‌های محدود انسانی و حیوانی نشان می‌دهند که فعالیت ورزشی تا سه روز در هفته و به مدت دو تا سه ماه قبل از آلودگی، سیستم ایمنی بدن را به نحوه مطلوبی برای مبارزه با ویروس آماده می‌کند.

اما اگر به‌طور منظم تمرین نکنیم چه؟ آیا شروع مجدد یک برنامه تمرینی، خوب است یا بد؟ بررسی‌های انجام شده روی موش‌ها نشان می‌دهند که تمرینات ملایم به مدت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، بعد از آلوده شدن به ویروس آنفلوآنزا، شانس زنده ماندن آن‌ها را افزایش داده است.

در واقع، ۸۲ درصد از موش‌هایی که ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، در طول دوره کمون (یعنی فاصله بین آلوده شدن به ویروس و بروز علایم بیماری)، تمرین کرده بودند، زنده ماندند. در مقابل، فقط ۴۳ درصد از موش‌های بدون تحرک و ۳۰ درصد از موش‌هایی که تمرین‌های شدیدی (حدود ۲.۵ ساعت در روز) داشتند زنده ماندند.

ورزش کردن

بنابراین، براساس نتایج به‌دست‌آمده از موش‌های آزمایشگاهی، تمرین ملایم تا متوسط بعد از آلودگی به ویروس می‌تواند ما را در مقابل آن محافظت کند.

شاید بپرسید که آیا افرادی که وابستگی زیادی به تمرینات ورزشی دارند نیز باید در طول دوره همه‌گیری آنفلوآنزا، ملایم تمرین کنند؟ خب باید بگوییم که این موضوع برای همه افراد توصیه می‌شود، چرا که همانطور که گفته شد تمرین بیش‌ازحد و همچنین تمرین در حین بیماری، خطر مرگ را افزایش می‌دهد.

برای مثال، مطالعاتی که بر روی فوتبالیست‌ها و دوندگان انجام شده نشان می‌دهند که ترشح ایمنوگلوبولین A یا همان پادتن A در زمانی که آن‌ها رقابت یا آموزش‌های شدیدی داشته‌اند کاهش یافته است. پادتن A، یک پروتئین آنتی‌بادی است که توسط سیستم ایمنی بدن برای خنثی کردن پاتوژن‌هایی مثل ویروس‌ها و باکتری‌ها ترشح می‌شود.

طبق تحقیقات، این پادتن همچنین رابطه نزدیکی با آلودگی‌های دستگاه تنفسی فوقانی ما دارد. زمانی که میزان ترشح آن کاهش می‌یابد، آلودگی این بخش از بدن افزایش می‌یابد. این رابطه، برای مثال در فوتبالیست‌ها مشاهده شده است؛ آن‌ها بیشترین میزان آلودگی ویروسی را زمانی نشان داده‌اند که مقادیر پادتن A بدن‌شان به پایین‌ترین حد خود رسیده است.

این موضوع به‌طور غیرمستقیم نشان می‌دهد که تمرین بیش‌ازاندازه، بدون ریکاوری مناسب، ممکن است بدن ما را در مقابل حمله ویروس‌ها به‌ویژه ویروس‌های تنفسی بسیار آسیب‌پذیر کند. بنابراین مطالعات انجام‌شده بر روی سیستم ایمنی بدن ثابت می‌کند که انجام تمرینات زیاد یا شدید لزوما برای سلامتی ما بهتر نیست.

چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا ممکن است مناسب باشد؟

در اینجا راهنمایی‌هایی را درباره میزان مناسب تمرین برای اکثر مردم ارایه می‌کنیم:

  • حداکثر سه روز در هفته، تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه) انجام دهید.
  • سعی کنید در طول مدت قرنطینه، قدرت بدنی و تناسب اندام خود را حفظ کنید (نه افزایش).
  • از تماس‌های فیزیکی در طول تمرین‌های گروهی، که در آن احتمال در معرضِ قطرات تنفسی قرار گرفتن و لمس صورت با دست بسیار زیاد است، خودداری کنید.
  • تجهیزات ورزشی را بعد از استفاده، ضدعفونی کرده یا بشویید.
  • اگر به باشگاه می‌روید، باشگاهی را پیدا کنید که تهویه مناسبی دارد. همچنین برای دوری از قطرات تنفسی دیگران، با حفظ فاصله تمرین کنید.
  • با اعضای تیم خود به جای تماس‌های فیزیکی اجتماعی، از طریق شبکه‌های اجتماعی در ارتباط باشید.
  • برای تقویت سیستم ایمنی بدن‌تان، تغذیه و خواب خوبی داشته باشید.
  • روحیه خود را حفظ کنید و امیدتان را از دست ندهید.
چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا می‌تواند ریسک بالایی داشته باشد؟

توصیه می‌کنیم که در زمان شیوع ویروس موارد زیر را انجام ندهید:

  • بعد از خستگی، تمرین نکنید؛ این کار، ریسک آلودگی به ویروس را افزایش می‌دهد. یک مثال می‌تواند دوی ماراتن باشد که بعد از مسابقه، احتمال ابتلا به بیماری از ۲.۲ درصد به ۱۳ درصد افزایش می‌یابد.
  • اگر علایم شبیه آنفلوآنزا دارید تمرین نکنید.
  • بیش از پنج روز در هفته تمرین نکنید.
  • در فضاهای شلوغ و بسته فعالیت ورزشی انجام ندهید.
  • وسایل خوردن و نوشیدن خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

همچنین براساس یک تصور غلط، خیلی‌ها فکر می‌کنند که خوردن بیش‌ازاندازه مایعات در زمان بیماری باعث خارج شدن سموم از بدن یا جلوگیری از دهیدراتاسیون می‌شود. باید بگوییم که چنین چیزی اصلا درست نیست.

آنچه که منحنی J-shaped به ما یاد می‌دهد این است که در طول دوره شیوع ویروس‌ها از جمله ویروس کرونا باید تمرینات ورزشی ملایمی داشت و اصلا تمرین نکردن یا بیش‌ازحد تمرین کردن ما را در برابر حمله این ویروس‌ها آسیب‌پذیر می‌کند.

نوشته در طول مدت شیوع ویروس کرونا تمرینات ورزشی ما چقدر باید باشد؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

در طول مدت شیوع ویروس کرونا تمرینات ورزشی ما چقدر باید باشد؟!

چگونه می توان با کفش‌های ورزشی موزیک پخش کرد؟

با شیوع ویروس کرونا در دنیا، در بیشتر کشورها، مدارس، مسابقات ورزشی و سایر اشکال فعالیت‌های اجتماعی به حالت تعلیق درآمده‌اند، اما آنچه که در جلوگیری از گسترش بیش‌ازحد این ویروس مسری اهمیت دارد، یادگیری مهارت‌های فاصله‌گیری اجتماعی (social distancing) است.

نامگذاری ویروس کرونا به خاطر آن است که هسته داخلی آن با پوششی از میله‌های کوچک پروتئینی به نام peplomer احاطه شده است. این میله‌های کوچک با چسبیدن به بافت‌های ریه و حمله به سلول‌های این بافت‌ها، لشگری از ویروس‌های مهاجم را تولید می‌کنند. از آنجاییکه ویروس کرونا بیشتر دستگاه تنفسی یعنی بینی، دهان و ریه‌های ما را درگیر می‌کند، بنابراین سرعت انتقال آن از طریق عطسه، سرفه یا ردوبدل کردن قطرات تنفسی بسیار زیاد است.

در چنین شرایطی، گرچه فاصله‌گیری اجتماعی اهمیت به‌سزایی دارد، اما این کار ممکن است باعث کاهش نشاط اجتماعی، به‌ویژه در ورزشکاران تیم‌های ورزشی یا کسانی که برای بدنسازی و تناسب اندام به باشگاه می‌روند و حتی در طرفداران مسابقات ورزشی گردد. همانطور که احتمالا می‌دانید انجام فعالیت ورزشی موجب ترشح دوپامین در بدن شده و از این‌ طریق به کاهش استرس و ایجاد نشاط در فرد کمک می‌کند.

در اینجا، علاوه بر اینکه می‌خواهیم ببینیم انجام تمرینات ورزشی چگونه باعث واکنش سیستم ایمنی بدن ما در برابر ویروس‌ها می‌شود، به چند نکته عملی درباره میزان تمرین‌‌ها در طول دوره شیوع بیماری ویروسی اشاره کنیم.

باید بگوییم که انجام تمرین‌های خیلی زیاد یا خیلی کم، هردو بد هستند و توصیه متخصصان رعایت حد وسط در این کار است. دانشمندان به این پدیده آماری، منحنی J-shaped می‌گویند. تحقیقات نشان می‌دهند که شدت فعالیت ورزشی می‌تواند اثرات متفاوتی بر روی سیستم ایمنی بدن ما برای مقابله با ویروس‌ها بگذارد.

طبق این منحنی، بین شدت تمرینات ورزشی و چگونگی پاسخ سیستم ایمنی بدن ما در مقابل آلودگی‌های ویروسی، رابطه نزدیکی وجود دارد؛ بطوریکه هرچه تمرینات ما، خیلی زیاد یا خیلی کم باشند، آسیب‌پذیری‌مان در برابر ویروس‌ها افزایش می‌یابد.

یک مطالعه با جامعه آماری بزرگ نشان داده است که انجام تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه در روز و تا سه بار در هفته) ریسک مرگ ناشی از شیوع بیماری آنفلوآنزا در سال 1998 در هنگ‌کنگ را کاهش داد.

این مطالعه بر روی ۲۴۶۵۶ فرد بزرگسال چینی که در جریان این شیوع جان خود را از دست دادند انجام شده بود. این تحقیق نشان می‌داد که افرادی که هیچ تمرینی نداشته‌اند یا تمرین‌های بسیار زیادی انجام داده‌اند (بیش از ۵ روز در هفته) نسبت به کسانی که تمرین‌های ملایمی در طول هفته داشته‌اند، احتمال مرگ‌شان بیشتر بوده است.

همچنین مطالعات انجام شده بر روی موش‌ها ثابت کرده است که انجام تمرین‌های منظم، دو تا سه ماه قبل از آلودگی به ویروس، شدت بیماری را کاهش می‌دهد. بنابراین، داده‌های محدود انسانی و حیوانی نشان می‌دهند که فعالیت ورزشی تا سه روز در هفته و به مدت دو تا سه ماه قبل از آلودگی، سیستم ایمنی بدن را به نحوه مطلوبی برای مبارزه با ویروس آماده می‌کند.

اما اگر به‌طور منظم تمرین نکنیم چه؟ آیا شروع مجدد یک برنامه تمرینی، خوب است یا بد؟ بررسی‌های انجام شده روی موش‌ها نشان می‌دهند که تمرینات ملایم به مدت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، بعد از آلوده شدن به ویروس آنفلوآنزا، شانس زنده ماندن آن‌ها را افزایش داده است.

در واقع، ۸۲ درصد از موش‌هایی که ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، در طول دوره کمون (یعنی فاصله بین آلوده شدن به ویروس و بروز علایم بیماری)، تمرین کرده بودند، زنده ماندند. در مقابل، فقط ۴۳ درصد از موش‌های بدون تحرک و ۳۰ درصد از موش‌هایی که تمرین‌های شدیدی (حدود ۲.۵ ساعت در روز) داشتند زنده ماندند.

ورزش کردن

بنابراین، براساس نتایج به‌دست‌آمده از موش‌های آزمایشگاهی، تمرین ملایم تا متوسط بعد از آلودگی به ویروس می‌تواند ما را در مقابل آن محافظت کند.

شاید بپرسید که آیا افرادی که وابستگی زیادی به تمرینات ورزشی دارند نیز باید در طول دوره همه‌گیری آنفلوآنزا، ملایم تمرین کنند؟ خب باید بگوییم که این موضوع برای همه افراد توصیه می‌شود، چرا که همانطور که گفته شد تمرین بیش‌ازحد و همچنین تمرین در حین بیماری، خطر مرگ را افزایش می‌دهد.

برای مثال، مطالعاتی که بر روی فوتبالیست‌ها و دوندگان انجام شده نشان می‌دهند که ترشح ایمنوگلوبولین A یا همان پادتن A در زمانی که آن‌ها رقابت یا آموزش‌های شدیدی داشته‌اند کاهش یافته است. پادتن A، یک پروتئین آنتی‌بادی است که توسط سیستم ایمنی بدن برای خنثی کردن پاتوژن‌هایی مثل ویروس‌ها و باکتری‌ها ترشح می‌شود.

طبق تحقیقات، این پادتن همچنین رابطه نزدیکی با آلودگی‌های دستگاه تنفسی فوقانی ما دارد. زمانی که میزان ترشح آن کاهش می‌یابد، آلودگی این بخش از بدن افزایش می‌یابد. این رابطه، برای مثال در فوتبالیست‌ها مشاهده شده است؛ آن‌ها بیشترین میزان آلودگی ویروسی را زمانی نشان داده‌اند که مقادیر پادتن A بدن‌شان به پایین‌ترین حد خود رسیده است.

این موضوع به‌طور غیرمستقیم نشان می‌دهد که تمرین بیش‌ازاندازه، بدون ریکاوری مناسب، ممکن است بدن ما را در مقابل حمله ویروس‌ها به‌ویژه ویروس‌های تنفسی بسیار آسیب‌پذیر کند. بنابراین مطالعات انجام‌شده بر روی سیستم ایمنی بدن ثابت می‌کند که انجام تمرینات زیاد یا شدید لزوما برای سلامتی ما بهتر نیست.

چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا ممکن است مناسب باشد؟

در اینجا راهنمایی‌هایی را درباره میزان مناسب تمرین برای اکثر مردم ارایه می‌کنیم:

  • حداکثر سه روز در هفته، تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه) انجام دهید.
  • سعی کنید در طول مدت قرنطینه، قدرت بدنی و تناسب اندام خود را حفظ کنید (نه افزایش).
  • از تماس‌های فیزیکی در طول تمرین‌های گروهی، که در آن احتمال در معرضِ قطرات تنفسی قرار گرفتن و لمس صورت با دست بسیار زیاد است، خودداری کنید.
  • تجهیزات ورزشی را بعد از استفاده، ضدعفونی کرده یا بشویید.
  • اگر به باشگاه می‌روید، باشگاهی را پیدا کنید که تهویه مناسبی دارد. همچنین برای دوری از قطرات تنفسی دیگران، با حفظ فاصله تمرین کنید.
  • با اعضای تیم خود به جای تماس‌های فیزیکی اجتماعی، از طریق شبکه‌های اجتماعی در ارتباط باشید.
  • برای تقویت سیستم ایمنی بدن‌تان، تغذیه و خواب خوبی داشته باشید.
  • روحیه خود را حفظ کنید و امیدتان را از دست ندهید.
چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا می‌تواند ریسک بالایی داشته باشد؟

توصیه می‌کنیم که در زمان شیوع ویروس موارد زیر را انجام ندهید:

  • بعد از خستگی، تمرین نکنید؛ این کار، ریسک آلودگی به ویروس را افزایش می‌دهد. یک مثال می‌تواند دوی ماراتن باشد که بعد از مسابقه، احتمال ابتلا به بیماری از ۲.۲ درصد به ۱۳ درصد افزایش می‌یابد.
  • اگر علایم شبیه آنفلوآنزا دارید تمرین نکنید.
  • بیش از پنج روز در هفته تمرین نکنید.
  • در فضاهای شلوغ و بسته فعالیت ورزشی انجام ندهید.
  • وسایل خوردن و نوشیدن خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

همچنین براساس یک تصور غلط، خیلی‌ها فکر می‌کنند که خوردن بیش‌ازاندازه مایعات در زمان بیماری باعث خارج شدن سموم از بدن یا جلوگیری از دهیدراتاسیون می‌شود. باید بگوییم که چنین چیزی اصلا درست نیست.

آنچه که منحنی J-shaped به ما یاد می‌دهد این است که در طول دوره شیوع ویروس‌ها از جمله ویروس کرونا باید تمرینات ورزشی ملایمی داشت و اصلا تمرین نکردن یا بیش‌ازحد تمرین کردن ما را در برابر حمله این ویروس‌ها آسیب‌پذیر می‌کند.

نوشته در طول مدت شیوع ویروس کرونا تمرینات ورزشی ما چقدر باید باشد؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

شستن دست‌ها چگونه ما را در مقابل ویروس کرونا محافظت می‌کند؟!

این‌روزها با افزایش شیوع ویروس کرونا، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) و سایر سازمان‌های سلامت عمومی، بر اهمیت شستن دست‌ها تاکید ویژه‌ای کرده‌اند.

از آنجاییکه هنوز هیچ واکسن یا داروی ضدویروسی برای درمان این بیماری وجود ندارد، جلوگیری از انتقال آن موضوع بسیار مهمی است.

اما سوال اینجاست که این راهکار ساده و راحت، چه تفاوتی در شرایط موجود ایجاد می‌کند؟

احتمالا می‌دانید که ویروس کرونا عمدتا توسط قطرات ریزی که در اثر نفس کشیدن، عطسه یا سرفه به بیرون پخش می‌شوند انتقال می‌یابد. راه دیگر انتقال آن زمانی است که دست‌ها با سطوح آلوده و سپس با چشم‌ها، دهان و بینی ما تماس پیدا می‌کنند.

البته تفاوت‌های زیادی بین میکروب‌های مختلف مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها و نحوه تعامل آن‌ها با میزبان‌هایش برای ایجاد بیماری وجود دارد.

براساس یک مطالعه جدید، ۹۳.۲ درصد از ۲۸۰۰ مورد مبتلا به ویروس کرونا گفته‌اند که دست‌هایشان را بعد از عطسه یا سرفه کردن نشسته‌اند.

اجازه دهید توضیح دهیم که چگونه شستن دست‌ها تعداد میکروب‌های روی آن‌ها را کاهش می‌دهد و به جلوگیری از شیوع بیماری‌های عفونی کمک می‌کند.

دو استراتژی برای مبارزه با میکروب‌ها

باکتری‌ها و ویروس‌ها از چند جنبه با هم متفاوت هستند. باکتری‌ یک ارگانیسم‌ تک‌سلولی است که می‌تواند خودش را از نو تولید کند، اما ویروس‌ها صرفا یک هسته ژنی هستند که توسط پوششی از پروتئین احاطه شده‌اند و تنها می‌توانند با چسباندن خود به سلول‌های فرد میزبان تولیدمثل کنند.

بنابراین از آنجاییکه ویروس‌ها ارگانی برای تولید مجدد خود ندارند، مجبورند که به ماشین‌های سلولی فرد میزبان دستبرد بزنند تا ویروس‌های جدید را بسازند.

به خاطر این تفاوت‌هاست که آنتی‌بیوتیک‌ها نمی‌توانند ویروس‌ها را از بین ببرند؛ برای اینکه این داروها به‌طور معمول ساختارهای خاصی را در اجزای سلولی باکتری‌ها که در ویروس‌ها وجود ندارند، مورد هدف قرار می‌دهند.

علی‌رغم این تفاوت‌ها، بهترین روش برای جلوگیری از بیماری‌های باکتریایی و ویروسی شستن مرتب دست‌هاست.

دو استراتژی برای کاهش تعداد میکروب‌ها بر روی دست‌ها وجود دارد.

استراتژی اول، کاهش جرم زیستی (biomass) میکروب‌هاست؛ یعنی کاهش دادن تعداد باکتری‌ها، ویروس‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها.

ما این کار را با صابون زدن به دست‌ها و شستن آن‌ها با آب انجام می‌دهیم. شیمی صابون باعث می‌شود تا میکروارگانیسم‌ها به کمک سطح لغزنده پوست ما حذف شوند.

استراتژی دوم، کشتن میکروب‌هاست. ما این کار را با استفاده از محصولات حاوی مواد آنتی‌باکتریال مانند الکل‌ها، کلرین‌ها، پروکسیدها انجام می‌دهیم. با این‌حال، تاثیرگذاری این مواد ممکن است بسته به نوع میکروب متفاوت باشد.

آیا آب و صابون کافی است؟

تعدادی از مطالعات آکادمیک نشان داده‌اند که صابون‌های حاوی مواد آنتی‌باکتریال بهتر از صابون‌های فاقد آن‌ها در از بین بردن باکتری‌های خاص موجود بر روی دست‌های کثیف ما عمل می‌کنند.

با این‌حال، مشکل اینجاست که برخی از سلول‌های باکتریایی دستان ما ممکن است ژن‌هایی داشته باشند که آن‌ها را در مقابل یک ماده آنتی‌باکتریال مقاوم کند.

این بدین معنی است که آن‌ها حتی می‌توانند بعد از آنکه ماده آنتی‌باکتریال تعدادی از میکروب‌ها را کشت، دوباره رشد کنند.

به‌علاوه، برخی از ژن‌های باکتری‌های مقاوم می‌توانند به سایر میکروب‌ها منتقل شده و انواع مقاوم‌تری از باکتری‌ها را ایجاد کنند. نکته جالب در مورد ویروس کرونا این است که روش‌های آنتی‌باکتریال، مانند استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، قادر به از بین بردن آن‌ها نیستند.

بنابراین با توجه به این موضوع، ما ممکن است که به همان روش قدیمی آب و صابون برگردیم.

بازگشت به دوران مدرسه

CDC برای تمیز کردن دست‌ها توصیه کرده است که:

  • دست‌ها را با آب تمیز خیس کنیم،
  • همه قسمت‌های آن را به مدت ۲۰ الی ۳۰ ثانیه با کف صابون بمالیم،
  • سپس با آب تمیز روان، خوب آن‌ها را بشوییم،
  • و درآخر دست‌ها را با دستمال تمیز، خشک کنیم.

سازمان بهداشت جهانی، در طول ۲۰ الی ۳۰ ثانیه مالیدن کف صابون به دست‌ها، شش حرکت را برای پوشش دادن همه بخش‌های آن‌ها توصیه کرده است.

اگر صابون و آب قابل دسترس نبودند، CDC استفاده از مواد ضدعفونی کننده الکلی که شامل حداقل ۶۰ درصد الکل هستند توصیه کرده است.

همه میکروب‌ها مضر نیستند

وجود برخی از میکروب‌ها لزوما چیز بدی نیست. در واقع، بسیاری از میکروب‌هایی که در بدن ما زندگی می‌کنند برای سلامتی‌مان بسیار مهم هستند.

ما در یک جهان میکروبی زندگی می‌کنیم: تریلیون‌ها میکروب بر روی پوست و روده‌های ما جمع می‌شوند. به این کلونی باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها در اصطلاح میکروبیوتا (microbiota) گفته می‌شود.

مطالعات زیادی نشان می‌دهند که همکاری سلول‌های یک میزبان‌ حیوانی با میکروبیوتای بدن او، برای بیولوژی آن میزبان بسیار مهم است.

میکروبیوتای داخل بدن ما نیز می‌توانند با آموزش سیستم ایمنی‌مان و ایجاد مقاومت کلونی، ما را در برابر میکروب‌های مضر محافظت کنند.

شواهد زیادی وجود دارند که نشان می‌دهند این باکتری‌های مفید، جلوی ویروس‌های حمله‌کننده را می‌گیرند. برای مثال، آن‌ها می‌توانند به‌طور مستقیم با چسبیدن و محاصره کردن ویروس آنفلوآنزا یا با تولید متابولیت‌هایی که پایداری ویروس‌های آنفلوآنزا را کاهش می‌دهند، از ابتلای فرد به آن جلوگیری کنند.

هرچند تحقیقات زیادی برای درک تعامل و همکاری بین کلونی‌های میکروبی و سلول‌های میزبان نیاز است، اما مطالعات نشان می‌دهند که تنوع این میکروب‌ها و توازن بین آن‌ها برای سلامتی ما حیاتی است.

فراتر از شستن دست‌ها

هیچ شکی نیست که شستن دست‌ها با آب و صابون در کاهش گسترش میکروارگانیسم‌های مضر، از جمله آن‌هایی که در برابر مواد آنتی‌باکتریال مقاوم هستند، موثر است.

اگر شما بعد از لمس سطوح مشکوک، فرصت شستن دست‌هایتان را نداشتید، از مواد ضدعفونی‌کننده الکلی استفاده کنید. همچنین تا جایی که می‌توانید از دست زدن به دهان، بینی و چشمان‌تان خودداری نمایید.

به‌علاوه، سعی کنید تا با کاهش استرس، داشتن خواب کافی و خوردن غذاهای گیاهی مناسب برای تغذیه میکروب‌های مفید بدن‌تان، میکروبیوتای خود را سالم نگه دارید.

نوشته شستن دست‌ها چگونه ما را در مقابل ویروس کرونا محافظت می‌کند؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

آیا خوردن غذا در آخر شب برای سلامتی قلب انسان مضر است؟

ماه گذشته انجمن قلب آمریکا یک بیانیه علمی جدید را منتشر کرد. این بیانیه ظاهرا اعلام می‌کند که غذا خوردن در اواخر وقت روز برای سلامتی قلب انسان مضر است. برنامه‌های خبری صبحگاهی و عصرگاهی تلویزیون به بحث و گفتگو پیرامون محتوای این پیام پرداختند.

محتوای حقیقی این بیانیه کمی محتاطانه‌تر بود: “دریافت کالری بیش‌تر در ساعات ابتدایی روز احتمالا به کاهش ریسک بروز بیماری‌های قلبی و عروقی کمک می‌کند.” با این‌حال نویسنده مقاله بلافاصله از اظهارات خود صرف‌نظر نمود و اعلام کرد: “آگاهی از نحوه تاثیر زمان و الگوی مصرف وعده‌های غذایی بر ریسک بروز بیماری‌های مختلف مستلزم انجام مطالعات گسترده‌ای است که وضعیت سلامتی سیستم قلبی و عروقی بیماران را طی یک دوره زمانی طولانی مورد بررسی قرار می‌دهند. در واقع این مقوله کماکان یک پرسش بدون‌پاسخ به‌شمار می‌رود.

چنان‌چه جزو آن‌دسته از افرادی هستید که هر شب ساعت 6 عصر شام می‌خورید و تا صبح روز بعد از هیچ خوراکی دیگری استفاده نمی‌کنید؛ در این‌صورت احتمالا اکنون احساس رضایت خواهید کرد. اما این افراد در واقع اقلیتی کوچک از جامعه هستند. اکثر خانواده‌های آمریکایی در ساعات نزدیک به 7 شب شام می‌خورند و مردم ساکن کشورهای اروپایی نیز حتی دیرتر از این زمان اقدام به صرف شام می‌کنند. چنان‌چه هر شب در ساعت 6 عصر وعده غذایی شام خود را میل می‌کنید و در فاصله زمانی میان خوردن شام و رفتن به رختخواب انواع خوراکی‌های مختلف را مصرف می‌کنید؛ در این‌صورت بهتر است بدانید که نیمی از افراد بزرگسال نیز رفتاری مشابه با شما دارند. اکنون این پرسش مطرح می‌شود که با توجه به نتایج پژوهش اخیر، آیا اصلاح رفتارهای غذایی امری ضروری خواهد بود؟

نتایج تحقیقات انجام شده در خصوص زمان‌بندی وعده‌های غذایی

نخستین موضوعی که بایستی درک کرد این است که بیانیه فوق در پاسخ به یک پژوهش جدید ارایه نشده است. در عوض نویسندگان به منظور بررسی امکان دستیابی به یک نتیجه‌گیری محکم اقدام به ارزیابی پژوهش‌های پیشین در خصوص جوانب مختلف زمان و فراوانی وعده‌های غذایی نمودند. مطالعات پیش‌تر انجام شده نشان دادند که میان الگوهای غذا خوردن دیرهنگام و عوامل خطرزای بیماری‌های قلبی نوعی ارتباط وجود دارد. با این‌حال نویسندگان مقاله بر این نکته واقف هستند که وجود همبستگی لزوما به‌معنای رابطه علت و معلولی نیست. وقوع 2 رویداد به‌صورت همزمان لزوما بدان معنا نیست که یکی از آن‌ها علت وقوع دیگری است. معدود مطالعات انجام شده غالبا به بررسی رابطه زمان مصرف وعده‌های غذایی با عوامل خطرزا در افق زمانی کوتاه‌مدت پرداخته‌اند؛ لذا نتایج این پژوهش‌ها نیز چندان قابل استناد نخواهند بود.

آیا غذا خوردن دیرهنگام برای بدن مضر است؟

بدن انسان دارای یک ریتم روزانه یا شبانه‌روزی است که بر کیفیت هضم غذا، متابولیسم و عملکرد سیستم هورمونی بدن تاثیر می‌گذارد. لذا بی‌تردید زمان دریافت وعده‌های غذایی بر واکنش بدن نسبت به غذاها تاثیرگذار است. با این‌حال بسیاری از محققان بر این باورند که میزان مصرف غذا در مقایسه با زمان خوردن آن از اهمیت بیش‌تری برخوردار است.

همان‌طور که نویسندگان این مقاله خاطرنشان می‌کنند؛ توجه بیش‌تر به وعده‌های غذایی و اتخاذ نوعی برنامه‌ریزی در این زمینه به‌تنهایی می‌تواند ارزش غذایی رژیم روزانه انسان را ارتقا دهد. چنین سناریویی به واقعیت نزدیک‌تر است.

پیش از تغییر زمان‌بندی وعده‌های غذایی، تاثیرات مثبت و منفی احتمالی این اقدام بر کیفیت غذاها را مدنظر قرار دهید. چنان‌چه مراجعه به یک فروشگاه فست‌فود تنها روش ممکن برای خوردن شام در ساعت 6 عصر است؛ در این‌صورت توصیه می‌شود از چنین اقدامی صرف‌نظر کنید. در عوض، خوردن شام در ساعت 8 شب بدان معناست که شما برای طبخ یک غذای سالم و مناسب در منزل، زمان کافی در اختیار داشته و با آسودگی خاطر می‌توانید آن‌ را میل کنید. مزایای چنین رویکردی احتمالا به‌مراتب بیش‌تر از مخاطرات متابولیکی بالقوه آن است.

چنان‌چه غذا خوردن در ساعات پایانی شب باعث می‌شود تا بیش از اندازه موردنیاز بدن خود کالری دریافت نمایید؛ در این‌صورت احتمالا با خطر افزایش وزن ناخواسته مواجه خواهید شد. پدیده‌ای که خطر آن برای سلامتی قلب از زمان مصرف وعده‌های غذایی به‌مراتب بیش‌تر است.

نوشته آیا خوردن غذا در آخر شب برای سلامتی قلب انسان مضر است؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چرا بهتر است که قبل از خوردن صبحانه ورزش کنیم؟

ورزش کردن

ورزش کردن به عنوان روشی برای کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی‌عروقی، معمولا برای افرادی توصیه می‌شود که اضافه وزن دارند یا دچار چاقی هستند. اما افراد اغلب زمان کافی برای تمرین کردن به آن اندازه‌ای که مایل هستند ندارند، بنابراین یافتن روش‌هایی برای افزایش مزیت‌های سلامتی ناشی از تمرین بسیار مهم است.

اخیرا یک تحقیق جدید، راهکاری را برای این منظور پیدا کرده که با زمان‌بندی ورزش کردن سروکار دارد. این بدین معنی است که شما ممکن است حتی با تمرین کمتر به اهداف موردنظرتان برسید.

برای دانستن نحوه کار این روش، ابتدا اندکی باید درباره انسولین بدانیم. انسولین، هورمونی است که به کنترل قند خون کمک می‌کند. یکی از اثرات انسولین بعد از خوردن غذا این است که به قند خون اجازه می‌دهد تا به ماهیچه‌ها منتقل شده و در آنجا، ذخیره یا به عنوان سوخت مصرف گردد.

ورزش کردن

وقتی افراد به اندازه کافی تمرین نمی‌کنند و چاق می‌شوند، بدن آنها مجبور است که انسولین بیشتری را تولید کند. به عبارت دیگر، بدن آنها بعد از مدتی نسبت به انسولین حساسیت کمتری نشان می‌دهد. این یکی از دلایلی است که باعث می‌شود اضافه وزن خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی‌عروقی را افزایش دهد.

یکی از مزیت‌های سلامتی تمرین، آن است که پاسخ ما را نسبت به انسولین بهبود می‌بخشد و در نتیجه ما بهتر می‌توانیم سطوح قند خون‌مان را کنترل کنیم. حالا مشخص شده است که زمان‌بندی تمرین در رابطه با خوردن صبحانه می‌تواند برای پاسخ انسولین بسیار مهم باشد.

مطالعه حاضر، به بررسی این پاسخ‌ها در طول شش هفته ورزش پرداخته است. تمرین‌ها، شامل سه بار دوچرخه‌سواری در هفته و هر بار به مدت ۵۰ دقیقه می‌شد. در یک گروه، مردان چاق قبل از خوردن صبحانه ورزش کردند و یک پاسخ انسولین بهبودیافته‌ای را بعد از تمرین از خود نشان دادند. به عبارتی، آنها مجبور بودند که انسولین کمتری را برای کنترل قند خون‌شان تولید کنند.

این موضوع نشان می‌دهد که آنها بعد از تمرین، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 کمتری داشتند. اما مردانی که همان تمرین را بعد از خوردن صبحانه انجام دادند، پاسخ انسولین بهبودیافته‌ای از خود نشان ندادند.

همچنین مشخص شد که مردانی که قبل از صبحانه ورزش کردند، حدود دو برابر مردانی که بعد از صبحانه تمرین کردند، چربی سوزانده‌اند. شواهد کنونی نشان می‌دهند که این افزایش میزان سوخت چربی در طول تمرین ممکن است علت بروز مزیت‌های سلامتی بهبودیافته در گروه اول را توضیح دهد.

انتظار کاهش وزن بیشتری را نداشته باشید

یک باور غلط درباره تمرین در حالت ناشتا این است که افزایش سوخت چربی منجر به کاهش وزن بیشتر خواهد شد. اما باید توجه داشت که برای کاهش وزن، فاکتور اساس میزان بالانس انرژی است. بالانس انرژی، عبارت است از تفاوت انرژی خورده شده در قالب غذا و نوشیدنی و مقدار انرژی مصرف شده توسط بدن از طریق فعالیت و تمرین.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد صبحانه نخوردن و ابتدا ورزش کردن در طول یک مدت زمان کوتاه (۲۴ ساعت) ممکن است در مقایسه با ابتدا خوردن صبحانه و بعد ورزش کردن، بالانس انرژی منفی بیشتری را ایجاد کند.

شواهد دیگری همچنین نشان می‌دهند که اگر فقط زمان‌بندی خوردن غذا در رابطه با تمرین (بدون اینکه از خوردن صبحانه صرفنظر شود) تغییر کند، مقدار کاهش وزن، حتی اگر میزان سوخت چربی متفاوت باشد، مشابه خواهد بود. بنابراین، افزایش یافتن سوخت چربی در طول تمرین، منجر به کاهش وزن بیشتر نمی‌شود؛ مگر اینکه بالانس انرژی (یعنی جذب انرژی یا مصرف انرژی) تغییر بکند.

در حال‌حاضر بسیار مهم است که این مطالعه در مورد زنان هم تکرار شود؛ هرچند که انتظار می‌رود نتایج مشابهی نیز در آنان مشاهده گردد.

نتایج این تحقیق، برای تمرین‌های متوسط از نظر شدت، مانند دوچرخه سواری و جاگینگ، صادق است و لزوما برای تمرین‌های شدید و وزنه برداری قابل کاربرد نیست.

یافتن روش‌هایی برای افزایش مزیت‌های سلامتی ناشی از تمرین ممکن است به کاهش شیوع بیماری‌هایی مانند دیابت نوع 2 کمک کنند. مطالعه حاضر نشان می‌دهد که برای سلامتی‌تان، بهتر است که پاهایتان را قبل غذا خوردن حرکت بدهید.

نوشته چرا بهتر است که قبل از خوردن صبحانه ورزش کنیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

چرا بهتر است که قبل از خوردن صبحانه ورزش کنیم؟

ورزش کردن

ورزش کردن به عنوان روشی برای کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی‌عروقی، معمولا برای افرادی توصیه می‌شود که اضافه وزن دارند یا دچار چاقی هستند. اما افراد اغلب زمان کافی برای تمرین کردن به آن اندازه‌ای که مایل هستند ندارند، بنابراین یافتن روش‌هایی برای افزایش مزیت‌های سلامتی ناشی از تمرین بسیار مهم است.

اخیرا یک تحقیق جدید، راهکاری را برای این منظور پیدا کرده که با زمان‌بندی ورزش کردن سروکار دارد. این بدین معنی است که شما ممکن است حتی با تمرین کمتر به اهداف موردنظرتان برسید.

برای دانستن نحوه کار این روش، ابتدا اندکی باید درباره انسولین بدانیم. انسولین، هورمونی است که به کنترل قند خون کمک می‌کند. یکی از اثرات انسولین بعد از خوردن غذا این است که به قند خون اجازه می‌دهد تا به ماهیچه‌ها منتقل شده و در آنجا، ذخیره یا به عنوان سوخت مصرف گردد.

ورزش کردن

وقتی افراد به اندازه کافی تمرین نمی‌کنند و چاق می‌شوند، بدن آنها مجبور است که انسولین بیشتری را تولید کند. به عبارت دیگر، بدن آنها بعد از مدتی نسبت به انسولین حساسیت کمتری نشان می‌دهد. این یکی از دلایلی است که باعث می‌شود اضافه وزن خطر ابتلا به دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی‌عروقی را افزایش دهد.

یکی از مزیت‌های سلامتی تمرین، آن است که پاسخ ما را نسبت به انسولین بهبود می‌بخشد و در نتیجه ما بهتر می‌توانیم سطوح قند خون‌مان را کنترل کنیم. حالا مشخص شده است که زمان‌بندی تمرین در رابطه با خوردن صبحانه می‌تواند برای پاسخ انسولین بسیار مهم باشد.

مطالعه حاضر، به بررسی این پاسخ‌ها در طول شش هفته ورزش پرداخته است. تمرین‌ها، شامل سه بار دوچرخه‌سواری در هفته و هر بار به مدت ۵۰ دقیقه می‌شد. در یک گروه، مردان چاق قبل از خوردن صبحانه ورزش کردند و یک پاسخ انسولین بهبودیافته‌ای را بعد از تمرین از خود نشان دادند. به عبارتی، آنها مجبور بودند که انسولین کمتری را برای کنترل قند خون‌شان تولید کنند.

این موضوع نشان می‌دهد که آنها بعد از تمرین، خطر ابتلا به دیابت نوع 2 کمتری داشتند. اما مردانی که همان تمرین را بعد از خوردن صبحانه انجام دادند، پاسخ انسولین بهبودیافته‌ای از خود نشان ندادند.

همچنین مشخص شد که مردانی که قبل از صبحانه ورزش کردند، حدود دو برابر مردانی که بعد از صبحانه تمرین کردند، چربی سوزانده‌اند. شواهد کنونی نشان می‌دهند که این افزایش میزان سوخت چربی در طول تمرین ممکن است علت بروز مزیت‌های سلامتی بهبودیافته در گروه اول را توضیح دهد.

انتظار کاهش وزن بیشتری را نداشته باشید

یک باور غلط درباره تمرین در حالت ناشتا این است که افزایش سوخت چربی منجر به کاهش وزن بیشتر خواهد شد. اما باید توجه داشت که برای کاهش وزن، فاکتور اساس میزان بالانس انرژی است. بالانس انرژی، عبارت است از تفاوت انرژی خورده شده در قالب غذا و نوشیدنی و مقدار انرژی مصرف شده توسط بدن از طریق فعالیت و تمرین.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد صبحانه نخوردن و ابتدا ورزش کردن در طول یک مدت زمان کوتاه (۲۴ ساعت) ممکن است در مقایسه با ابتدا خوردن صبحانه و بعد ورزش کردن، بالانس انرژی منفی بیشتری را ایجاد کند.

شواهد دیگری همچنین نشان می‌دهند که اگر فقط زمان‌بندی خوردن غذا در رابطه با تمرین (بدون اینکه از خوردن صبحانه صرفنظر شود) تغییر کند، مقدار کاهش وزن، حتی اگر میزان سوخت چربی متفاوت باشد، مشابه خواهد بود. بنابراین، افزایش یافتن سوخت چربی در طول تمرین، منجر به کاهش وزن بیشتر نمی‌شود؛ مگر اینکه بالانس انرژی (یعنی جذب انرژی یا مصرف انرژی) تغییر بکند.

در حال‌حاضر بسیار مهم است که این مطالعه در مورد زنان هم تکرار شود؛ هرچند که انتظار می‌رود نتایج مشابهی نیز در آنان مشاهده گردد.

نتایج این تحقیق، برای تمرین‌های متوسط از نظر شدت، مانند دوچرخه سواری و جاگینگ، صادق است و لزوما برای تمرین‌های شدید و وزنه برداری قابل کاربرد نیست.

یافتن روش‌هایی برای افزایش مزیت‌های سلامتی ناشی از تمرین ممکن است به کاهش شیوع بیماری‌هایی مانند دیابت نوع 2 کمک کنند. مطالعه حاضر نشان می‌دهد که برای سلامتی‌تان، بهتر است که پاهایتان را قبل غذا خوردن حرکت بدهید.

نوشته چرا بهتر است که قبل از خوردن صبحانه ورزش کنیم؟ اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

آیا افرادی که از ردیاب‌های تناسب اندام استفاده می‌کنند، سالم‌تر از دیگران هستند؟!

“سام” سرانجام یک ردیاب تناسب اندام خرید؛ از آنهایی که دور مچ دست بسته می‌شوند و به صورت روزانه تعداد قدم‌ها، ضربان قلب و الگوی خواب را بررسی می‌کنند. او انتظار داشت که با این کار به تحرک بیشتر وادار شود؛ چیزی که با ماهیت کار پشت میز نشینی‌اش مغایرت داشت، اما نتیجه کار فراتر از انتظارش بود. او نه تنها پیاده‌روی بعد از کار روزانه‌اش را آغاز نمود، بلکه برای رفت و آمدهای صبح‌گاهی و رفتن به محل کارش دوچرخه سواری کرد.

کسانی که تنها پیاد‌ه‌روی روزانه‌شان رفتن از پای کامپیوتر تا پرینتر موجود در انتهای سالن است؛ چطور؟ آنها باید فعالیت‌شان را بیشتر کنند.

ردیاب‌های تناسب اندام گستره وسیعی از فناوری‌های پوشیدنی را در بر می‌گیرند؛ از مچ‌بندهای تناسب اندام تا لباس‌های هوشمند و سایر دستگاه‌هایی که سطح فعالیت را دنبال می‌کنند. اغلب این دستگاه‌ها از طریق بلوتوث به تلفن هوشمند متصل شده و از طریق یک اپلیکیشن، بررسی اطلاعات و تجزیه و تحلیل فعالیت‌های کاربر صورت می‌گیرد. در اپلیکیشن این دستگاه‌ها معمولا اهداف از قبل تعیین شده و قابل شخصی‌سازی وجود دارد.

با تمام چیزهایی که گفتیم، پرسش این است که آیا پوشیدن این ردیاب‌های تناسب اندام باعث سلامتی افراد می‌شود؟ بسیاری از ما گمان می‌کنیم که شاید این طور باشد.

آمارها نشان می‌دهند در حالی که بیش از ۸۰ درصد آمریکایی‌ها دستکم با یکی از گجت‌های پوشیدنی موجود در بازار آشنایی دارند، تعداد بسیار کمتری از آنها از این ابزارها استفاده می‌کنند. بر اساس یک نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۱۴، یک نفر از هر ۵ آمریکایی حداقل یکی از ردیاب‌های تناسب اندام را در مجموعه لوازم ورزشی خودش دارد، در حالی که تنها یک نفر از هر ۱۰ نفر به صورت روزانه از آن استفاده می‌کند. با این‌ حال، حتی کسانی که از گجت‌های پوشیدنی استفاده نمی‌کنند، پیش‌بینی می‌کنند که این دستگاه‌ها در آینده سلامت عمومی را افزایش می‌دهند. بیش از نیمی از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی اعتقاد دارند که این دستگاه‌ها طول عمر انسان را یک دهه افزایش می‌دهند و تقریبا نیمی دیگر به تاثیر آنها در کاهش وزن و بهبود تناسب اندام معتقدند.

یک مقاله چاپ شده در مجله انجمن پزشکی ایالات متحده، ۲۶ مطالعه را با ۲۷۰۰ شرکت کننده مورد بررسی قرار داد و نتیجه گرفت که یک گجت پوشیدنی حتی اگر دارای تکنولوژی سطح پایین باشد، می‌تواند موجب افزایش ۲۶/۹ درصدی فعالیت‌های جسمی شود؛ این افزایش موجب کاهش شاخص توده بدنی و فشار خون می‌شود.

استفاده از ردیاب‌های تناسب اندام، یک حرکت نیرومند به سوی سبک زندگی سالم است؛ بخصوص برای کسانی که می‌خواهند از میزان تحرک روزانه و مقدار و کیفیت خواب خودشان آگاه شوند. تعدادی از ردیاب‌های تناسب اندام، حتی کالری روزانه را محاسبه می‌کنند و هنگامی که تحرک روزانه کافی نباشد هشدار می‌دهند؛ اما آیا کسانی که از این ابزارها استفاده می‌کنند سالم‌تر از دیگران هستند؟

این موضوع بستگی به نحوه استفاده از دستگاه و اطلاعات به دست آمده از آن دارد؛ مثلا تعیین هدف برای افزایش ۲۰۰۰ گام دیگر بیش از مقدار لازم فعالیت روزانه، ممکن است با ایجاد استرس و از بین بردن انگیزه، تمامی مزایای ردیاب تناسب اندام را از بین ببرد. متخصصین هنوز در مورد این که این گجت‌ها پایدار و موثر در سلامتی می‌شوند هم‌عقیده نیستند، اما همه چیز به دستگاه‌های آینده بستگی دارد؛ دستگاه‌هایی که به جای اعداد خام، داده‌ها را تفسیر می‌‌کنند.

 

نوشته آیا افرادی که از ردیاب‌های تناسب اندام استفاده می‌کنند، سالم‌تر از دیگران هستند؟! اولین بار در پدیدار شد.