بزرگ‌ترین تهدید و خطرات اینترنت اشیا (IoT) برای کسب و کارها

اینترنت اشیا  (IoT)می‌تواند کارایی را افزایش دهد، اما با ریسک‌های جدیدی نیز همراه است. امنیت اینترنت اشیا  (IoT) حفاظت از اینترنت اشیا از حمله‌ها است. در حالی که بسیاری از صاحبین کسب ‌و کار آگاه هستند که باید از کامپیوترها و تلفن‌های همراه با آنتی ویروس محافظت کنند، خطرات امنیتی مربوط به دستگاه‌های بسته ‌بندی به خوبی شناخته شده ‌است و حفاظت آ‌ها اغلب مورد غفلت قرار می‌گیرد.

در اینجا برخی از خطرات اصلی برای یک شبکه تجاری بدون امنیت سایبری اینترنت اشیا  (IoT)مناسب وجود دارد:

 

دسترسی به داده‌های حساس:

یکی از چالش‌های اصلی اینترنت اشیا  (IoT)این است که دستگاه‌ها اغلب داده‌های حساس را ضبط می‌کنند، به آنها دسترسی دارند و جریان می‌دهند. سیستم‌های امنیتی مانند دوربین‌هایی و زنگ درها به طور فزاینده‌ای بخشی از شبکه‌های تجاری کوچک هستند که اگر توسط یک مجرم مورد شنود قرار گیرند، می‌توانند به سرعت مشکلات عمده‌ای را ایجاد کنند. تجهیزات دفتری مانند چاپگرها، دارای نقاط دسترسی بالقوه هستند، یک چاپگر در خطر افتاده، می‌تواند به راحتی به این معنا باشد که مهاجم می‌تواند هر چیزی که در یک دفتر پرینت و یا اسکن شده را ببیند.

 

خرابکاری و جزئیات:

یک دستگاه اینترنت اشیا  (IoT)هک شده به حمله ‌کننده اجازه خواهد داد تا به عملکردهای مورد نظر خود دسترسی داشته باشد. در حالی که یک قهوه ساز ممکن است به مهاجم اجازه ندهد که کاری خطرناک‌تر از دم کردن لاته انجام دهد، باید بدانید یک سیستم گرمایش یا ماشین آلات هک شده می‌تواند اختلالات بیشتری را برای یک تجارت ایجاد کند.

 

بات نت‌ها:

مجرمان سایبری می‌توانند تعداد زیادی از دستگاه‌های آلوده را در شبکه‌هایی به نام بات نت جمع کنند. این بات نت‌ها می‌توانند برای موارد مختلفی مورد استفاده قرار گیرند، اما بیشتر به دلیل استفاده از آنها در حملات DDoS شناخته می‌شوند.

حملات DDoS (Distributed of Service)، جریانی هدفمند از درخواست‌های شبکه را از وسایل آلوده به سرور، کامپیوتر یا شبکه‌ای که این هنرپیشه بد می‌خواهد آن را پایین بیاورد، ارسال می‌کند. از آنجا که تعداد زیادی از درخواست‌های شبکه برای رسیدگی به هدف وجود دارد، آن سقوط می‌کند و برای کاربران واقعی قابل ‌دسترسی نخواهد بود. در سال ۲۰۱۶، یک بات نت با استفاده از حمله DDoS برخی از بزرگ‌ترین سایت‌ها، از جمله توییتر و Netflix را خراب کرد.

 

کدام یک از صنایع در برابر تهدیدات امنیتی اینترنت اشیا  (IoT)آسیب ‌پذیر هستند؟

در حالی که دستگاه‌های اینترنت اشیا  (IoT) می‌توانند یک خطر امنیتی برای هر کسب و کاری که برای شغل خود اقدام به تامین امنیت شبکه‌های خود نمی‌کنند، خطری امنیتی ایجاد می‌شود، اما برخی صنایع به ویژه در برابر حملات آسیب پذیر هستند.

صنایعی که با بالاترین خطر مواجه خواهند شد، آنهایی هستند که از دستگاه‌های اینترنت اشیا  (IoT)فقط به عنوان ابزاری برای کمک به بهره وری استفاده نمی‌کنند و آن را در هسته عملیات کسب ‌و کار ادغام می‌کنند. به عنوان مثال، استفاده از دستگاه‌های اینترنت اشیا  (IoT)در تولید ممکن است مزایای زیادی برای بهره‌ وری فراهم کند، اما وقتی فرآیندهای تولید کاملا وابسته به فناوری هوشمند می‌شوند، یک حمله واحد می‌تواند کارخانه را غیرفعال کند.

در سال ۲۰۱۰، ویروس استاکسنت (Stuxnet) یک کارخانه غنی ‌سازی اورانیوم در ایران را آلوده کرد و خسارات دائمی به سانتریفیوژ وارد کرد. در حالی که احتمالا هیچکس از چنین حمله پیچیده علیه یک تجارت کوچک استفاده نخواهد کرد، بدافزار اینترنت اشیا  (IoT)با سرعت سریع در حال توسعه است، هر کاری با استفاده از دستگاه‌های اینترنت اشیا  (IoT) ناامن در فرآیند ساخت آنها یک روز می‌تواند عملیات آنها را توسط هکرها دریافت کند.

صاحبان هر کسب ‌و کار کوچکی که اطلاعات محرمانه مشتری را ثبت می‌کنند نیز باید نگران خطرات باشند. وبکم‌ها، چاپگرها، دوربین‌های امنیتی و زنگ درب‌های دیجیتالی تنها برخی از وسایلی هستند که می‌توانند به طور بالقوه مورد شنود قرار بگیرند و اطلاعات محرمانه را از طریق دوربین‌ها و میکروفن‌های آنها فاش کنند. این تنها یکی از پنج تهدید اصلی است که خطری برای تجارت‌های کوچک ایجاد می‌کند.

 

چگونه امنیت اینترنت اشیا  (IoT)را حفظ کنیم؟

در حالی که امنیت نقاط نهایی و شبکه شما بستگی به نوع تجهیزاتی دارد که دارید، اقدامات احتیاطی ویژه‌ای وجود دارد که به شما کمک می‌کند هر نوع ابزار یا دستگاه‌ اینترنت اشیا  (IoT)را ایمن کنید.

 

1. استفاده از گذرواژه‌های قوی:

داشتن رمزهای عبور قوی همیشه مهم است، به خصوص برای دستگاه‌های اینترنت اشیا (IoT). با یک گذرواژه ضعیف، گرفتن کنترل یک دستگاه اینترنت از طریق رابط خود یا پورتال وب ساده و بی‌اهمیت است. نکته بسیار نگران کننده این است که بسیاری از دستگاه‌های اینترنت اشیا (IoT) دارای گذرواژه‌های پیش فرض هستند که بسیاری از کاربران آنها را تغییر نمی‌دهند و این به آن معنی است که مهاجم ممکن است رمز عبور دستگاه شما را بداند.

گذرواژه‌های قوی در بقیه شبکه شما همچنین در صورت دسترسی مهاجم از طریق یک دستگاه، امکان متوقف یا ممانعت از تلاش آنها برای دسترسی به فایل‌ها، پایگاه‌های داده و سایر دستگاه‌ها را افزایش می‌دهد و یک خط دفاعی دیگر به شما می‌افزاید. تغییر گذرواژه روی روترتان به یک مسیر طولانی و قوی به خصوص مهم است، چرا که یک مسیریاب به خطر افتاده کل شبکه را آسیب ‌پذیر می‌کند.

 

2. امنیت شبکه:

اطمینان حاصل کنید که یک روتر امن به روز داشته باشید و یک فایروال فعال شده باشد. روتر شما می‌تواند اولین نقطه حمله باشد و اگر روتر شما به خطر بیافتد، کل شبکه شما آسیب خواهد دید. یک راه‌ حل نصب امنیتی نقطه پایانی که به شما اجازه می‌دهد تا آسیب ‌پذیری‌های در شبکه خود را کشف کنید می‌باشد، به عنوان مثال یک اسکن با ویژگی‌هایی مانند Avast Wifi Inspector  ضروری است.

 

3. وصله‌ها:

در صورت کشف نقاط ضعف، تولیدکنندگان مسئول به روزرسانی‌های امنیتی برای وسایل اینترنت اشیا (IoT) خود را آزاد خواهند کرد. تضمین اینکه وسایل شما به طور منظم به روزرسانی شده باشند، بسیار مهم است. اگر وسیله‌ای دارید که به روز رسانی نشده باشد، منافع دستگاه را در مقابل تاثیر بالقوه بر کسب ‌و کار شما در صورت حمله، در نظر بگیرید. برای دستگاه‌هایی که به روزرسانی‌ها را دریافت می‌کنند، سرمایه ‌گذاری در نرم ‌افزار مدیریت وصله توصیه می‌شود تا اطمینان حاصل شود که همیشه مرتب به روز می‌شوند.

 

4. ضرورت را در نظر بگیرید:

از آنجا که یک بازار رو به رشد برای تجهیزات اینترنت اشیا (IoT) وجود دارد، تولیدکنندگان مشتاق هستند که تعداد زیادی از آنها را وارد بازار کنند و ممکن است زمان زیادی صرف توسعه امنیت محصول خود نکنند. در حالی که وسایل اینترنت می‌توانند بسیار مفید باشند، باید در نظر بگیرید که آیا آشپزخانه دفتر شما واقعا نیاز به یک توستر و یا کتری مجهز به اینترنت دارد.

در حالی که منافع تکنولوژی جدید همیشه هیجان ‌انگیز به نظر می‌رسد (به خصوص برای صاحبان تجارت‌های کوچک که به دنبال صرفه‌ جویی در هزینه‌ها و افزایش بهره ‌وری هستند.) مهم است که زمان داشته باشید تا خطرات ناشی از آن را درک کنید. تجهیزات اینترنت قابلیت ایجاد بهبود کارایی برای بسیاری از صنایع را دارند، اما گام‌هایی نیز باید برای اطمینان از اینکه آنها شبکه شما را نسبت به فعالان مخرب آسیب‌ پذیر نمی‌کنند، برداشته شود.

نوشته بزرگ‌ترین تهدید و خطرات اینترنت اشیا (IoT) برای کسب و کارها اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.

تاریخچه و آینده اینترنت اشیا (IoT)

اینترنت اشیا (IoT) به تازگی در زندگی روزمره ما جا افتاده است. اکنون اینترنت اشیا (IoT) در اطراف بسیار زیاد می‌باشد: خودروهای در حال حرکت بین خیابان‌ها، دستگاه‌های اتوماسیون خانه که در خانه واقع شده ‌است، سنسورهای دفتری هوشمند جاسازی ‌شده در محیط کار، ردیاب‌های تناسب اندام که بر بدن ما پوشیده می‌شوند و غیره. بر روی هم، آنها یک اکوسیستم عظیم از ۲۶٫۶۶ میلیارد چیز متصل به هم می‌سازند که بر جوامع و اقتصادهای جهانی تاثیر قابل‌ توجهی دارند.

اما جهان از ابتدا اینگونه نبوده است. تا سال ۱۹۹۹، حتی اصطلاح اینترنت اشیا وجود نداشت. بنابراین این سوال پیش می‌آید که اینترنت اشیا چطور به سرعت تکامل پیدا کرد و به یک کلمه کلیدی عادی تبدیل شد؟ برای پاسخ به این سوال، بیایید به ریشه‌های این تکنولوژی برویم.

 

تاریخچه مختصر اینترنت اشیا

مفهوم دستگاه‌های متصل به روز به ۱۸۳۲ برمی‌گردد زمانی که اولین تلگراف الکترومغناطیسی طراحی شد. تلگراف ارتباط مستقیم بین دو ماشین را از طریق انتقال سیگنال‌های الکتریکی به وجود می‌آورد. با این حال، تاریخچه واقعی اینترنت با اختراع اینترنت، یک جز بسیار ضروری در اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، که در آن زمان به سرعت در طول دهه‌های بعدی توسعه یافت.

 

دهه ۱۹۸۰

این موضوع را ممکن است به سختی بتوان باور کرد، اما اولین دستگاه متصل، ماشین فروش کوکاکولا بود که در دانشگاه کارنگی ملون قرار داشت و توسط برنامه نویسان محلی اداره می‌شد. آنها میکروسوئیچ‌ها را به دستگاه تبدیل کردند و از شکل اولیه اینترنت استفاده کردند تا ببینند دستگاه خنک ‌کننده به اندازه کافی سرد است و قوطی‌های نوشابه در دسترس هستند. این اختراع مطالعات بیشتری را در این زمینه و توسعه ماشین‌ آلات به ‌هم‌ پیوسته در سراسر جهان پرورش داد.

 

دهه ۱۹۹۰

در سال ۱۹۹۰، جان رومکی برای اولین بار یک توستر را به اینترنت با پروتکل TCP / IP متصل کرد. یک سال بعد، دانشمندان دانشگاه کمبریج با توجه به ایده‌های خود از اولین نمونه اولیه دوربین برای نظارت بر میزان قهوه موجود در قهوه جوش آزمایشگاه رایانه محلی خود استفاده کردند. آنها وب کم را طوری برنامه ریزی کردند تا از قهوه جوش سه بار در دقیقه عکس بگیرند، سپس تصاویر را به کامپیوترهای محلی بفرستند، در نتیجه به همه اجازه می‌دهند تا ببینند آیا قهوه در دسترس است یا نه.

سال ۱۹۹۹ به راحتی یکی از مهم‌ترین سال‌ها برای تاریخ اینترنت اشیا بود، زیرا کوین اشتون اصطلاح اینترنت اشیا را ابداع کرد. اشتون یک تکنسین بینایی، در حال ارائه سخنرانی برای Procter & Gamble بود که در آن اینترنت اشیا (IoT) را به عنوان یک تکنولوژی معرفی کرد که چندین ابزار با کمک برچسب‌های RFID برای مدیریت زنجیره تامین را متصل کرد. او به طور خاص از کلمه اینترنت در عنوان سخنرانی‌اش استفاده کرد تا توجه حضار را به خود جلب کند، چرا که اینترنت در آن زمان در حال تبدیل به یک معامله بزرگ بود. در حالی که ایده او در مورد اتصال ابزار مبتنی بر RFID از اینترنت مبتنی بر IP امروزی متفاوت است اما پیشرفت اشتون در اینترنت نقش اساسی را در اینترنت در طول تاریخ و توسعه فناوری ایفا کرد.

 

دهه ۲۰۰۰

در اوایل قرن بیست و یکم واژه اینترنت اشیا به کاربرد گسترده‌ای در رسانه‌ها رسید و رسانه‌ها از جمله گاردین، فوربس و بوستون گلوب به این موضوع اشاره کردند. علاقه به فناوری اینترنت اشیا (IoT) به طور پیوسته در حال افزایش بود، که منجر به اولین کنفرانس بین ‌المللی درباره اینترنت اشیا شد که در سوییس و در سال ۲۰۰۸ برگزار شد، جایی که شرکت کنندگان از ۲۳ کشور درباره RFID، ارتباطات بی‌سیم کوتاه ‌مدت و شبکه‌های سنسور بحث و تبادل نظر کردند.

علاوه بر این، چندین پیشرفت عمده باعث تکامل اینترنت اشیا شد. یکی از آنها یک یخچال متصل به اینترنت بود که در سال ۲۰۰۰ توسط شرکت ال جی معرفی شد و به کاربران اجازه داد که آنلاین خرید کنند و تماس‌های ویدئویی بگیرند. یک توسعه اساسی دیگر، یک ربات کوچک خرگوش به نام نابازتاگ (Nabaztag) بود که در سال ۲۰۰۵ ایجاد شد که قادر به گفتن آخرین اخبار، پیش ‌بینی آب و هوا و تغییرات بازار سهام بود.

به گفته سیسکو (Cisco)، حتی پس از آن تعداد دستگاه‌های متصل به هم از مردم روی زمین پیشی گرفتند.

 

دهه ۲۰۱۰

جهش اینترنت اشیا (IoT) با افزودن شبکه Gartner Hype Cycle برای تکنولوژی‌های نوظهور در سال ۲۰۱۱ پشتیبانی شد.

در همان سال، IPv6 یک پروتکل لایه شبکه که مرکز اینترنت اشیا است، به صورت عمومی راه ‌اندازی شد.

از آن زمان به بعد، وسایل متصل به هم در زندگی روزمره ما رایج و رایج‌تر شده‌اند. شرکت‌های فناوری مهم و بزرگ جهانی مانند اپل، سامسونگ، گوگل، سیسکو و جنرال موتورز تلاش خود را بر روی تولید حسگرها و دستگاه‌های اینترنت اشیا از ترموستات‌های متصل به هم و عینک‌های هوشمند گرفته تا اتومبیل‌های خودران متمرکز کرده‌اند. اینترنت اشیا تقریبا در هر صنعتی راه خود را پیدا کرده است: تولید، مراقبت‌های بهداشتی، حمل و نقل، نفت، انرژی، کشاورزی، خرده ‌فروشی، و بسیاری از موارد دیگر. این تغییر چشمگیر ما را متقاعد کرده ‌است که انقلاب اینترنت اشیا (IoT) در اینجا درست است و در همین زمان است.

تا امروز، سیستم عامل‌های اینترنت اشیا جایگاه خود را در میان گرایش‌های برتر امسال چرخه Gartner Hype ، همراه با دستیاران مجازی، خانه‌های متصل و ۴ ماشین خود گردان حفظ می‌کنند. این فناوری در عرض ۵ تا ۱۰ سال دیگر به ارتفاع بهره ‌وری خود دست خواهد یافت.

 

نگاهی به آینده اینترنت اشیا

با توجه به این سرعت رشد سریع، اینترنت اشیا (IoT) به زودی بر جهان مسلط خواهد شد. در سال ۲۰۱۹، گارتنر پیش ‌بینی کرد که بازار خودرو اینترنت اشیا به ۵٫۸ میلیارد تن در سال ۲۰۲۰ رشد خواهد کرد که افزایشی ۲۱ درصدی را از سال ۲۰۱۹ را رقم زد. هر چیزی که می‌تواند متصل شود به هم متصل خواهد شد و در نتیجه یک سیستم دیجیتالی جامع تشکیل خواهد داد که در آن همه دستگاه‌ها با افراد و یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.

در اینجا چند عامل تعیین‌ کننده برای توسعه سریع اینترنت آمده‌ است:

• کاهش هزینه‌های سنسور
• کاهش هزینه جمع ‌آوری داده‌ها و ذخیره ‌سازی به دلیل راه ‌حل‌های ابری
• گسترش دادن یک اتصال اینترنتی گسترده
• افزایش قدرت محاسبه
• افزایش نفوذ گوشی‌های هوشمند و تبلت

بدون شک، رشد سریع اینترنت اشیا (IoT) دنیای ما را به طور اساسی تغییر خواهد داد. تصور کنید که یک اتومبیل به اینترنت اشیا متصل به برنامه کار شما دسترسی خواهد داشت و اگر در مسیر حرکت به ترافیک برخورد کنید، به همکاران شما اطلاع می‌دهد که دیر یا زود به جلسه خواهید رسید.

آینده به‌هم‌ پیوسته ما قطعا فرصت‌های بسیاری را برای مردم ایجاد خواهد کرد. با این حال، این مساله نیز چالش‌های خودش را خواهد داشت.

با در نظر گرفتن گذشته، حال و آینده اینترنت اشیا، به این نتیجه می‌رسیم که فناوری به هم پیوسته با وجود افزایش چالش‌های امنیت سایبری به سرعت در حال پیشرفت است. راه‌حل‌های ابتکاری برای ادامه رشد در سال‌های آتی تضمین شده‌اند و به نوبه خود روشی را که ما زندگی می‌کنیم و کار می‌کنیم را تغییر خواهند داد.

نوشته تاریخچه و آینده اینترنت اشیا (IoT) اولین بار در گویا آی‌ تی پدیدار شد.

در این مطلب بهترین برنامه ها و اپلیکیشن ها برای تست سرعت اینترنت در اندروید و iOS را به شما معرفی خواهیم کرد.

بررسی سرعت دانلود و آپلود در اینترنت یکی از کارهای ثابت برای افرادی است که همواره با اینترنت سر و کار دارند. قطع یا اتصال اینترنت، دور بودن از مودم وای‌فای و ضعف سیگنال سرویس ‌دهنده دیتا از جمله مواردی است که می‌تواند بر روی سرعت اینترنت تاثیر بگذارد.

به همین دلیل افرادی که با اینترنت سر و کار دارند مانند اینفلوئنسرها، مدیران کانال یا پیج‌های شبکه‌های اجتماعی، مدیران سایت‌های دانلود و دیگر افراد همواره به دنبال آن هستند تا سرعت نت خود را بررسی کنند و در صورت پایین بودن سرعت به دنبال راه حل آن باشند.

در مارکت‌های اندرویدی یا iOS اپلیکیشن های فراوانی برای تست سرعت اینترنت وجود دارد، البته این برنامه ها اطلاعات فراوانی به جز سرعت دانلود و آپلود به شما می‌دهند. اکثر برنامه ‌های تست سرعت اینترنت در کنار نمایش وضعیت سرعت دانلود، آپلود و پینگ، قابلیت‌های دیگری همچون بررسی میزان قدرت سیگنال وای‌فای و دیتا، پوشش منطقه‌ای دیتا از اپراتورهای مختلف، نشان دادن لحظه‌ای سرعت اینترنت در نوار وضعیت، اعلان تغییرات سرعت اینترنت و مواردی از این دست را دارند که برای کاربران بسیار مفید است.

از این رو نمی‌‎توان گفت که اپلیکیشن های تست سرعت اینترنت تنها برای نشان دادن سرعت دانلود و آپلود کاربرد دارند زیرا امکانات این دست از برنامه ها طی سال‌های اخیر به شدت افزایش پیدا کرده است.

به این ترتیب اگر به دنبال بررسی کامل وضعیت اینترنت از نظر سرعت، پینگ، قدرت سیگنال و مناطق تحت پوشش اینترنت دیتا هستید، با معرفی سه اپلیکیشن برتر تست سرعت اینترنت همراه آی‌تی‌رسان باشید:

اپلیکیشن Speedtest

حتما تاکنون از سایت Speedtest استفاده کرده‌اید، این سایت توسط تیم Ookla و به عنوان اصلی‌ترین مرجع برای تست سرعت اینترنت در جهان به حساب می‌آید. تیم Ookla در کشورهای مختلف دفتر نمایندگی دارد و با اپراتورهای بسیاری همکاری می‌کند، به همین دلیل این گروه به جز تست سرعت اینترنت، داده‌های فنی و تحلیلی مختلفی همچون رده‌بندی کشورهای جهان از نظر سرعت اینترنت ADSL و دیتای همراه را ارائه می‌دهد.

اپلیکیشن اسپید تست توسط همین گروه طراحی و تولید شده و با بیش از 100 میلیون دانلود در گوگل‌پلی، پرطرفدارترین برنامه تست سرعت اینترنت در اندروید به حساب می‌آید. این اپلیکیشن قابلیت‌های مختلفی همچون بررسی دقیق سرعت دانلود، آپلود و تاخیر اینترنت، بررسی سرعت اتصال 5G، نقشه‌های پوشش اپراتورهای تلفن همراه، نشان دهنده لحظه‌ای سرعت اینترنت و عیب‌یابی کاهش سرعت با قطع اینترنت دارد. اسپید تست امتیاز 4.3 را از کاربران دریافت کرده است.

اپلیکیشن SpeedTest Master

اسپید تست مستر یکی از سبک‌ترین و بهترین برنامه‌ های تست سرعت اینترنت برای اندروید و iOS است. این اپلیکیشن به سادگی و در کمتر از 30 ثانیه اطلاعات کاملی از سرعت دانلود، آپلود و پینگ اینترنت در اختیار شما قرار می‌دهد. البته با اسپید تست مستر می‌توانید میزان قدرت سیگنال و وضعیت اینترنت 4G ،5G و وای‌فای را بررسی کنید.

از مهم‌ترین امکانات این برنامه می‌توان به تست پینگ پیشرفته برای بررسی ثبات شبکه، بررسی قدرت سیگنال، نمایش لحظه‌ای سرعت اینترنت در نوار وضعیت، مدیریت استفاده از داده‌ها، نمودار تاریخچه وضعیت اینترنت شما و امکان مشکل یابی در زمان قطع اینترنت اشاره کرد. این برنامه بیش از 10 میلیون بار در گوگل‌پلی دانلود شده و امتیاز بسیار خوب 4.9 را از کاربران دریافت کرده است.

اپلیکیشن Internet Speed Test

برنامه اینترنت اسپید تست توسط گروه V-Speed ساخته شده که یک تیم متخصص برای ساخت ابزارهای محاسبه سرعت اینترنت در اروپا به حساب می‌آیند. این تیم اپلیکیشن اینترنت اسپید تست را با طراحی زیبا و امکان تحلیل و تجزیه سرعت اینترنت عرضه کرده‌اند. اپلیکیشن اینترنت اسپید تست به امکاناتی همچون نمایش نقشه داخلی پوشش اینترنت تلفن همراه، بررسی سرعت دانلود، آپلود و تاخیر اینترنت در اتصال به شبکه 3G ،4G،5G و وای‌فای، اطلاعات کامل در خصوص اتصال (آدرس IP، شرکت ارائه دهنده، اپراتور سیمکارت)، نمایش تاریخچه سرعت اینترنت و قابلیت به اشتراک گذاشتن نتایج در شبکه‌های اینترنتی مجهز شده است.

این اپلیکیشن بیش از 10 میلیون بار در گوگل‌پلی دانلود شده و امتیار مناسب 4.8 را به دست آورده است.

نوشته معرفی بهترین اپلیکیشن‌های تست سرعت اینترنت در اندروید و iOS اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

استانداردها، چارچوبها و برنامه‌های کاربردی اینترنت اشیا (IoT)

 

استانداردهای اینترنت اشیا (IoT)

چندین استاندارد جدید در اینترنت اشیا (IoT) وجود دارد که شامل موارد زیر است:

• IPv6 بر روی شبکه‌های ناحیه شخصی بی‌سیم کم مصرف (۶LoWPAN) یک استاندارد باز تعریف ‌شده، توسط نیروی کار مهندسی اینترنت ((IETF است. استاندارد ۶LoWPAN هرگونه رادیوی کم مصرف را قادر می‌سازد تا به اینترنت متصل شود، از جمله ۸۰۴٫۱۵٫۴، بلوتوث با مصرف انرژی پایین و Z-Wave و همچنین با آن برای اتوماسیون خانه ارتباط برقرار کنند.
• ZigBee یک شبکه بی‌سیم با نرخ پایین است که عمدتا در محیط‌های صنعتی استفاده می‌شود. ZigBee بر اساس استاندارد ۸۰۲٫۱۵٫۴ موسسه مهندسان برق و الکترونیک (IEEE) است. اتحاد ZigBee Dotdot، زبان جهانی را ایجاد کرد که اشیا هوشمند را قادر می‌سازد تا به طور ایمن بر روی هر شبکه کار کنند و یکدیگر را درک کنند.
• LiteOS یک سیستم عامل (OS) شبیه به Unix برای شبکه‌های حسگر بی‌سیم است. LiteOS از تلفن‌های هوشمند، پوشیدنی‌ها، برنامه‌های تولید هوشمند، خانه‌های هوشمند و اینترنت وسایل نقلیه (IoV) پشتیبانی می‌کند. این سیستم عامل (OS) همچنین به عنوان یک پلتفرم توسعه دستگاه هوشمند عمل می‌کند.
• OneM2M یک لایه خدمات ماشین به ماشین است که می‌تواند در نرم‌افزار و سخت‌افزار برای اتصال دستگاه‌ها تعبیه شود. واحد استانداردسازی جهانی OneM2M، برای توسعه استانداردهای قابل استفاده مجدد ایجاد شد تا برنامه‌های اینترنت اشیا در عمودهای مختلف بتوانند ارتباط برقرار کنند.
• سرویس توزیع داده (DDS)توسط گروه مدیریت اشیا  (OMG)توسعه یافت و یک استاندارد اینترنت اشیا برای زمان واقعی، مقیاس پذیر و کارایی بالای عملکرد است.
• پروتکل صف بندی پیام پیشرفته (AMQP)یک استاندارد منتشر شده برای پیام‌ رسانی غیر همزمان با استفاده از سیم است. AMQP پیام‌های رمزگذاری شده و قابل همکاری بین سازمان‌ها و برنامه‌ها را فعال می‌کند. این پروتکل در پیام رسانی سرویس گیرنده سرور و مدیریت دستگاه‌های اینترنت اشیا استفاده می‌شود.
• پروتکل کاربردی (CoAP) یک پروتکل طراحی ‌شده توسط IETF است که مشخص می‌کند چگونه ابزارهای تحت فشار پایین می‌توانند در اینترنت اشیا کار کنند.
• شبکه گسترده (LoRaWAN) یک پروتکل برای WANs است که برای پشتیبانی از شبکه‌های عظیم مانند شهرهای هوشمند با میلیون‌ها دستگاه‌ با قدرت پایین طراحی شده‌ است.

 

قوانین و چارچوب اینترنت اشیا (IoT)

• خدمات وب‌سایت آمازون (AWS)یک پلتفرم محاسبه ابری برای اینترنت است که توسط آمازون منتشر شده است. این چارچوب به گونه‌ای طراحی شده است که دستگاه‌های هوشمند بتوانند به راحتی با ابر AWS و سایر دستگاه‌های متصل به هم متصل شده و به طور ایمن ارتباط برقرار کنند.
• Arm Mbed IoT یک پلتفرم برای توسعه برنامه‌هایی برای اینترنت اشیا برپایه میکروکنترلرهای Arm است. هدف برنامه Arm Mbed IoT این است که یک محیط مقیاس پذیر، متصل و امن برای دستگاه‌های بسته ‌بندی را با یکپارچه‌ سازی ابزارها و خدمات Mbed فراهم کند.
• Microsoft Azure IoT Suite یک پلتفرم است که شامل مجموعه‌ای از خدمات است که کاربران را قادر به تعامل با آنها و دریافت داده‌ها از وسایل دارای اینترنت اشیا، مانند آنالیز چند بعدی، تبدیل و تجمیع و تجسم این عملیات‌ها به شیوه‌ای که برای کسب ‌و کار مناسب است، می‌کند.
• Brillo / Weave گوگل یک پلتفرم برای اجرای سریع برنامه‌های اینترنت اشیا (IoT) است. این پلتفرم از دو ستون اصلی تشکیل شده است: Brillo، یک سیستم‌ عامل اندروید برای توسعه دستگاه‌هایی با قدرت پایین تعبیه ‌شده و Weave، یک پروتکل ارتباطی اینترنت اشیا (IoT) است که به عنوان زبان ارتباطی بین دستگاه و ابر عمل می‌کند.
• Calvin یکی از پلتفرم‌های اینترنت اشیا است که توسط اریکسون برای ساخت و مدیریت برنامه‌های توزیع ‌شده که وسایل را قادر می‌سازد تا با یکدیگر صحبت کنند، منتشر کرده است. Calvin شامل یک چارچوب توسعه برای توسعه دهندگان نرم ‌افزار و نیز یک محیط زمان اجرا برای رسیدگی به کاربرد اجرا می‌باشد.

 

برنامه‌های کاربردی اینترنت اشیا  (IoT) مصرف ‌کننده و کسب و کار

برنامه‌های کاربردی بیشماری از اینترنت اشیا، از جمله اینترنت اشیا مصرف کننده و اینترنت اشیا سازمانی گرفته تا اینترنت اشیا تولیدی و صنعتی (IIoT) در دنیای واقعی وجود دارد. برنامه‌های کاربردی اینترنت اشیا متعددی از جمله خودرو، مخابرات و انرژی را در بر می‌گیرد.

به عنوان مثال در بخش مصرف کنندگان، خانه‌های هوشمند که مجهز به دستگاه‌های تنظیم حرارت هوشمند، وسایل هوشمند و گرمایش متصل، روشنایی و دستگاه‌های الکترونیکی هستند را می‌توان از راه دور از طریق کامپیوترها و گوشی‌های هوشمند کنترل کرد.

دستگاه‌های پوشیدنی که دارای سنسورها و نرم‌افزار هستند می‌توانند داده‌های کاربر را جمع‌آوری و تحلیل کنند، پیام‌هایی را به فناوری‌های دیگر در مورد کاربران ارسال کنند و در نهایت زندگی کاربران آسان‌تر و راحت‌تر می‌شود. دستگاه‌های پوشیدنی برای امنیت‌های عمومی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، برای مثال بهبود فعالیت‌های پاسخ دهندگان به طوری است که اولین پاسخ دهندگان در شرایط اضطراری از طریق فراهم کردن مسیرهای بهینه برای یک مکان یا ردیابی نشانه‌های حیاتی آتش ‌نشان‌ها در مکان‌های تهدید کننده زندگی تلاش و عمل می‌کنند.

در مراقبت‌های بهداشتی، اینترنت مزایای زیادی از جمله قابلیت نظارت بر بیماران با استفاده از تجزیه و تحلیل داده‌های تولید شده ارائه می‌دهد. بیمارستان‌ها اغلب از سیستم‌های اینترنت اشیا (IoT) برای تکمیل وظایف مانند مدیریت موجودی برای داروها و ابزار پزشکی استفاده می‌کنند.

برای مثال، ساختمان‌های هوشمند، هزینه‌های انرژی را با استفاده از حسگرهایی که تعداد سرنشینان یک اتاق را تشخیص می‌دهند، کاهش می‌دهد. دما می‌تواند به طور خودکار تنظیم شود، برای مثال روشن کردن تهویه مطبوع در صورتی که حسگرها تشخیص دهند اتاق کنفرانس پر است یا اگر همه در دفتر به خانه بازگشته باشند، باعث می‌شود گرما را کاهش دهد.

در کشاورزی، سیستم‌های کشاورزی هوشمند اینترنت اشیا (IoT) می‌توانند به نظارت بر برخی موارد مانند نور، دما، رطوبت و رطوبت خاک در حوزه‌های کشت با استفاده از سنسورهای متصل کمک کنند. اینترنت اشیا (IoT) نیز ابزاری در اتوماسیون سیستم‌های آبیاری است.

در یک شهر هوشمند، گیرنده‌های GPS و استقرار، مانند چراغ‌های هوشمند و کنتورهای هوشمند، می‌توانند به کاهش ترافیک، صرفه‌جویی در مصرف انرژی، نظارت و رفع نگرانی‌های زیست‌محیطی و بهبود وضعیت بهداشتی کمک کنند.

نوشته استانداردها، چارچوبها و برنامه‌های کاربردی اینترنت اشیا (IoT) اولین بار در گويا آی‌ تی پدیدار شد.