در نیمکره شمالی معمولا فصل سالانه سرماخوردگی و آنفلوانزا در اواخر آذرماه شروع می‌شود، اما تاکنون حتی با افزایش موج همه‌گیری ویروس کرونا در ده‌ها کشور، سطح بسیاری از عفونت‌های فصلی شایع به شدت کم شده است. اما دلیل این امر چه می‌تواند باشد؟ در ادامه این مقاله با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

بیماری همه‌گیری ناشی از ویروس کرونا حداقل 67 میلیون نفر را آلوده و 1.5 میلیون نفر را در سراسر جهان کشته است. پاسخ‌هایی که برای مقابله با بیماری همه‌گیری ویروس کرونا در نظر گرفته شده‌ است، از قرنطینه موقت گرفته تا پوشیدن ماسک، فاصله اجتماعی، افزایش بهداشت شخصی و کاهش مسافرت‌ها، بر سایر بیماری‌های رایج تنفسی نیز تأثیر زیادی داشته است.

در نیمکره جنوبی که اکنون زمستان به پایان رسیده است، مردم به هیچ‌وجه به آنفلوانزای فصلی مبتلا نشدند. به نظر می‌رسد که ممکن است در شمال نیز همین اتفاق افتاده باشد. در مقابل برخی از ویروس‌های سرماخوردگی افزایش یافته‌اند و شواهد نگران‌کننده نیز نشان می‌دهد که ممکن است آن‌ها در بعضی موارد ما را از ویروس کرونا محافظت کنند.

علی‌رغم سابقه طولانی بشریت با سرماخوردگی و آنفولانزا، ویروس‌های عامل آنها هنوز هم رازهای زیادی دارند. دانشمندان امیدوارند که در فصول امسال بتواند اطلاعات جدیدی در مورد انتقال و رفتار این میهمانان ناخوشایند سالیانه کسب کنند؛ اطلاعاتی از قبیل نحوه واکنش این ویروس‌ها به اقدامات بهداشتی و نحوه تعامل آنها در بیماری طولانی‌مدت. سونجا اولسن (Sonja Olsen)، متخصص اپیدمیولوژیک در مرکز ملی ایمن‌سازی و بیماری‌های تنفسی، بخشی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) در آتلانتا جورجیا، گفته است:

این آزمایشی طبیعی برای بسیاری از ویروس‌های تنفسی است.

شکست آنفلوانزا

در اردیبهشت ماه، در انتهای موج اول مرگ و میر ویروس کرونا در بسیاری از کشورها، هنگامی که سختگیرانه‌ترین قرنطینه‌ها در کشورها در جریان بود، کارکنان بهداشت توقفی ناگهانی را در فصل آنفولانزا در 2019 تا 2020 در نیمکره شمالی مشاهده کردند.

به گفته کارشناسان این ممکن است تا به این دلیل باشد که افراد کمتری برای آزمایش به کلینیک مراجعه می‌کنند، اما این امر نیز به دلیل تأثیرگذاری سیاست‌هایی مانند فاصله اجتماعی است. به عنوان مثال، پس از شروع همه‌گیری، آزمایشات مثبت ویروس آنفولانزا در ایالات متحده 98 درصد کاهش یافت، در حالی که تعداد نمونه‌های ارائه شده برای آزمایش فقط 61 درصد بود. در پایان، مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده فصل آنفلونزا سال 2019 تا 2020 ایالات متحده را متوسط ارزیابی کرد، و تخمین می‌زند 38 میلیون نفر به آنفلوآنزا مبتلا شده و 22000 نفر درگذشتند. این نسبت به سال‌های اخیر کمتر است، اما بی‌سابقه نیست.

بعد از پایان یافتن زودرس فصل آنفولانزا در شمال، می‌توان گفت آنفولانزا در نیمکره جنوبی جریان نداشت. موارد حیرت‌انگیزی از آنفلوآنزای فصلی از فروردین تا تیرماه سال 2020 حتی با افزایش موارد ویروس کرونا در جهان در آنجا وجود داشت. در استرالیا، شیلی و آفریقای جنوبی فقط 51 مورد آنفلوآنزا در بیش از 83000 آزمایش مشاهده شد. اولسن در این باره اینچنین گفته است:

ما می‌دانیم که ویروس سرماخوردگی نسبت به ویروس کرونا کمتر منتقل می‌شود، بنابراین منطقی است، اما این کاهش همچنان بیشتر از حد انتظار ما بوده است. کاهش آمار آنفولانزا به اقدامات علیه همه‌گیری نسبت داده شده است، اما آنها کل ماجرا را بیان نمی‌کنند.

ریچارد وبی (Richard Webby) ویروس‌شناسی در بیمارستان سنتجود در ممفیس، تنسی اظهار کرده است:

در برخی از کشورهای آمریکای جنوبی که در کنترل ویروس کرونا چنان موفق نبوده‌اند نیز آمار آنفلوآنزا کم شده است. من فکر نمی‌کنم ما بتوانیم همه چیز را به ماسک و فاصله اجتماعی نسبت دهیم.

او گمان می‌کند که کاهش سفرهای بین‌المللی در این میان نقش داشته است. آنفولانزا به طور معمول از زمستانی به زمستانی دیگر در سراسر جهان منتقل می‌شود، این در حالی است که این ویروس نقش زیادی در مناطق گرمسیری در طول سال ندارد. اگرچه سازوکارهای زیربنایی این ویژگی کاملاً مشخص نیست، اما جابه‌جایی افراد به وضوح به افزایش آمار کمک می‌کند.

افزایش واکسیناسیون آنفلوانزا نیز ممکن است در ناپدید شدن ویروس نقش داشته باشد. به عنوان مثال، در استرالیا، تا 20 اردیبهشت 2020 بیش از 7.3 میلیون مورد آنفلوانزا وجود داشته است، در حالی که در آن تاریخ 4.5 میلیون نفر در سال 2019 و 3.5 میلیون نفر در سال 2018 به ویروس مبتلا بوده‌اند. مشخص نیست که این روند در نیمه شمالی ادامه دارد یا خیر.

نرخ واکسیناسیون در ایالات متحده برای آنفولانزای فصلی سال‌هاست که روند افزایشی داشته است؛ کمی بیش از نیمی از جمعیت ایالات متحده با سن بیش از شش ماه در 2019 تا 2020 واکسینه شده‌اند که نسبت به سال گذشته 2.6 درصد افزایش داشته است. اما مشخص نیست که آیا آمریکایی‌ها به ویژه با توجه به شرایط چالش‌برانگیز بیماری همه‌گیری و تغییر رئیس جمهور، امسال بیشتر به سمت واکسیناسیون آنفلوانزا تمایل دارند یا خیر.

ناشناخته‌هایی درباره ویروس‌ها

اکثر کارشناسان اظهار کرده‌اند فصل بسیار خفیفی از آنفولانزا در نیمکره شمالی وجود خواهد داشت. این خبر خوبی در بسیاری از بخش‌ها خواهد بود، به ویژه این امر به کاهش فشار بالقوه سیستم بهداشتی، از بیمارستان‌ها گرفته تا مراکز آزمایشی، ناشی از امواج همزمان آنفولانزا و ویروس کرونا کمک می‌کند. اما ممکن است شگفتی‌هایی نیز در انتظار شما باشد.

هیچکس واقعا نمی‌داند چرا یک کشوری مانند استرالیا ممکن است به مدت چند سال تحت تأثیر آنفلوانزا قرار گیرد در حالی که یک کشور همسایه مانند نیوزلند نرخ بسیار کمی از همان بیماری را دارد، حتی فصلی بودن آنفلوانزا به طور کامل شناخته نشده است، و اینکه دقیقاً چگونه به سراسر جهان منتقل می‌شود، نیز ناشناخته مانده است. اولسن گفته است:

ما واقعا نمی‌توانیم دلیل خوبی برای این بیماری زمستانی ارائه دهیم. درس‌هایی که امسال درباره آنفولانزا از داده‌ها آموخته‌ایم، جالب اما دشوار بوده است، زیرا سیاست‌های همه‌گیری و انطباق با آن در سطح ملی، ایالتی و حتی همسایگی متفاوت است.

روند تغییر ممکن است عواقبی داشته باشد. اگر فصل آنفولانزای امسال در نیمکره شمالی کاهش یافته باشد، این مسئله ممکن است پیش‌بینی سویه‌های مناسب برای تزریق واکسن آنفلوانزا در سال 2021 را دشوار کند. همچنین می‌تواند عواقب طولانی‌مدتی داشته باشد. وبی حدس می‌زند که یک فصل آنفلوآنزا کم ممکن است انواع کمتر شایع آنفلوانزا را از بین ببرد. او اظهار می‌کند:

در سال‌های اخیر بیماری آنفلوانزای مختلفی در جریان بوده است. آیا همه آن‌ها موفق بوده‌اند؟ ممکن است آنچه که این فصل رخ می‌دهد، در واقع تصویر ویروس را بسیار ساده‌تر کند. این ممکن است دائمی باشد.

در همان زمان، وبی افزود که کاهش ویروس‌ها در میزبان‌های انسانی می‌تواند در آینده دری را برای انواع جدید آنفولانزای خوکی باز کند. او بیان کرد:

ما هر ساله تعداد معدودی از ویروس‌ها را در فصل نمایشگاه‌های کشاورزی به دست می‌آوریم. یکی از مواردی که باعث جلوگیری از ویروس‌ها می‌شود، ایمنی طبیعی است. اگر آنفلوآنزا برای چند فصل کم باشد، ممکن است برای ویروس‌های خوکی فاصله بیشتری ایجاد کند و باعث افزایش خطر آن‌ها شود.

رابرت وار (Robert Ware)، اپیدمیولوژیست بالینی در دانشگاه گریفیت در کوئینزلند، استرالیا، گفته است:

من مطمئن هستم که آنفولانزا در بعضی از مراحل با شدت بیشتری برمی‌گردد، اما همین روند ممکن است چند سال طول بکشد.

مخالفت با جریان

ویروس‌های آنفلوانزا تنها ویروسی نیست که تحت تأثیر اقدامات پاسخ همه‌گیری قرار گرفته است. صدها ویروس وجود دارد که علائم تنفسی مشابه علائم سرماخوردگی از پاراآنفلوانزا گرفته تا ویروس متاپنوم ایجاد می‌کند و به نظر می‌رسد اکثر این ویروس‌ها در زمستان نیمکره جنوبی نیز بسیار کم بوده‌اند.

محققان در ویروس سنسیسیال تنفسی (RSV) کاهش ناگهانی نیز مشاهده کردند، این ویروسی رایج است که به طور معمول کودکان خردسال را آلوده می‌کند و گاهی اوقات می‌تواند باعث بیماری‌های جدی مانند ذات الریه شود. هیچ واکسنی برای ویروس سنسیسیال تنفسی وجود ندارد و این ویروس حدود 5 درصد از مرگ و میرها را در کودکان زیر پنج سال در سراسر جهان ایجاد می‌کند. در استرالیای غربی، علی‌رغم باز بودن مدارس، ویروس سنسیسیال تنفسی در کودکان در زمستان سال 2020 معادل 98 درصد (و آنفلوآنزا 99.4 درصد) کاهش یافت.

هر چند ممکن است این کاهش در ویروس سنسیسیال تنفسی موقتی باشد. به عنوان مثال داده‌ها از پرجمعیت‌ترین منطقه استرالیا، نیو ولز جنوبی (NSW)، نشان می‌دهد که ویروس سنسیسیال تنفسی در مهرماه در حال افزیش یافتن بوده است. برخی از محققان هشدار می‌دهند که تجمع کودکان حساس و آلوده ممکن است در آینده منجر به ایجاد موراد بزرگتری در عفونت شود.

روندی استثنایی در ویروس وجود دارد. جانت انگلوند (Janet Englund)، محقق بیماری‌های عفونی کودکان در بیمارستان کودکان سیاتل در واشنگتن می‌گوید:

ویروسی که هیچوقت متوقف نمی‌شود، ویروس سرماخوردگی (راینو ویروس) است.

ویروس سرماخوردگی دلیل اصلی سرماخوردگی به ویژه در کودکان است. بیش از صد سویه وجود دارد و حدوداً دوازده نوع در هر جامعه مشخصی گردش می‌کنند. در یک مطالعه در ساوتهمپتون، انگلستان، تشخیص ویروس سرماخوردگی در بزرگسالان بستری در بیمارستان در تابستان سال 2020 کمتر از تابستان 2019 بود، اما پس از بازگشایی مدارس در شهریورماه به اوج خود رسید. داده‌ها از نیو ولز جنوبی نیز نشان می‌دهد که افزایشی در ویروس‌های سرماخوردگی در زمستان جنوبی وجود دارد. اگرچه برخی از این افزایش‌ها احتمالاً به دلیل افزایش آزمایش در افراد با علائم خفیف سرماخوردگی است، اما این ویروس‌ها قطعاً مانند بقیه کاهش نیافته‌اند.

جانت انگلوند گفته است:

هیچکس واقعا نمی‌داند چرا ویروس‌های سرماخوردگی بسیار پایدار و ثابت هستند.

برخی ویروس‌ها که علائم شبه سرماخوردگی ایجاد می‌کنند از نظر ساختار بسیار متفاوت از یکدیگر هستند. ویروس‌های بینی برخلاف ویروس‌های آنفلوانزا و کرونا، فاقد پوشش لیپیدی بیرونی یا پاکت هستند که در برابر صابون‌ها و ضدعفونی‌کننده‌ها آسیب‌پذیر است. در نیو ولز جنوبی در استرالیا، تشخیص آدنو ویروس‌های غیر پوششی که علائمی شبیه سرماخوردگی نیز ایجاد می‌کنند، در طول زمستان جنوبی نسبتاً ثابت است، نه اینکه مانند آنفولانزا از بین برود یا مانند ویروس راینو ویروس افزایش یابند.

انگلوند گفته است:

گمان می‌کنیم که راینو ویروس روی سطح پایدارتر باشد و باعث انتقال بیشتر بین کودکان از طریق دست، میز و دستگیره در ‌شود. همچنین تصور می‌شود که انتقال بدون علامت در ویروس‌های راینو بیشتر است که به آنها امکان می‌دهد حتی وقتی که کودکان بیمار در خانه مانده‌اند، آزادتر در مدارس منتقل شوند.

خبر خوب این است که سرماخوردگی ممکن است به محافظت از مردم در برابر ویروس کرونا کمک کند. به عنوان مثال، یک مطالعه بر روی بیش از 800 هزار نفر نشان داد که بزرگسالانی که در سال گذشته علائم سرماخوردگی داشته‌اند، احتمال اینکه به ویروس کرونا نیز امسال مبتلا شوند، کمتر است، اگرچه دلیل این مسئله همچنان مانند یک راز باقی مانده است.

محافظت مشترک؟

یک توضیح ممکن این باشد که ابتلای قبلی به ویروس کرونا (علت دیگر سرماخوردگی) ممکن است باعث ایجاد مقداری ایمنی در ابتلای به کووید-19 شود. افراد ممکن است هم ویروس کرونا را بطور مداوم و هم ویروس‌های متعدد سرماخوردگی را در یک زمان داشته باشند. به نظر می‌رسد عفونت‌های ویروسی کرونا سلول‌های T و B تولید می‌کنند، سلول‌های سیستم ایمنی بدن که به حمله و به یاد داشتن عوامل بیماری‌زا کمک می‌کنند، می‌توانند SARS-CoV-2 را تشخیص دهند. این سلول‌ها می‌توانند محافظت مقطعی را در برابر ویروس جدید کرونا ایجاد کنند.

اسکات هنسلی (Scott Hensley)، ایمنی‌شناس ویروس از دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا گفته است که چندین مطالعه نشان داده است که به دلیل سایر عفونت‌های ویروس کرونا، حدود یک چهارم افراد آنتی‌بادی دارند که ممکن است به ویروس SARS-CoV-2 مرتبط باشد. یک مطالعه نشان داد که این آنتی‌بادی‌ها در واقع می‌توانند عفونت‌های ویروس کرونا را خنثی کنند و از حمله ویروس به سلول جلوگیری کنند. کایوی عبدالله پان (Qiuwei Abdullah Pan) در مرکز پزشکی دانشگاه اراسموس در روتردام، هلند، بیان کرد:

خنثی‌سازی متقابل ویروس کرونا توسط آنتی‌بادی‌ها علیه ویروس‌های کرونای دیگر بسیار جالب است، زیرا این امر باعث می‌شود دری برای محافظت بیشتر واکسن‌های ویروس کرونا ایجاد شود.

اما مطالعات دیگر، از جمله مطالعات هنسلی، نشان داد که این آنتی‌بادی‌ها نمی‌توانند SARS-CoV-2 را خنثی کنند یا از ویروس کرونا محافظت کنند. پان اینچنین گفته است:

خنثی‌سازی متقابل اثبات نشده است. حتی اگر چنین باشد، احتمالا در سطح بسیار متوسطی خواهد بود.

راه دیگری که سرماخوردگی فصلی ممکن است در ایجاد ایمنی ویروس کرونا نقش داشته باشد این است که یک عفونت راینو ویروس ممکن است مستقیما با ویروس کرونا یا واکنش‌های اینترفرون، بخشی از سیستم ایمنی بدن که مانع تولید مثل ویروس می‌شود، تداخل داشته باشد. به عنوان مثال یک مطالعه توسط وار و همکارانش نشان می‌دهد که کسی که به یک عفونت راینو ویروس مبتلا است، 70 درصد کمتر در معرض ویروس کرونا قرار دارد. میکروب‌شناس بالینی، آلبرتو پانیز موندولفی (Alberto Paniz Mondolfi) در دانشکده پزشکی آیکن مانت سینایی، نیویورک به همراه همکارانش عفونت مشترک ویروسی راینو در افراد مبتلا به ویروس کرونا در شهر نیویورک را نشان داده‌اند. پانیذ موندلفی گفته است:

ویروس راینو ویروسی سرسخت است. رشد سریع آن باعث متوقف شدن سایر ویروس‌ها می‌شود و احتمالاً بدتر از ویروس کرونا باشد.

این تداخل ویروسی ممکن است نشانگر اثری قدرتمند باشد. الن فاکسمن (Ellen Foxman)، ایمونولوژیست در دانشکده پزشکی ییل در نیوهون، کانکتیکات به همراه همکارانش شواهدی را یافتند که نشان می‌دهد ویروس‌های راینو ممکن است بیماری همه‌گیر آنفلوانزا H1N1 را که در سال 2009 اتفاق افتاده بود را خنثی کند. بزرگسالان بستری در بیمارستان‌ها کمتر از حد انتظار به هر دو عفونت مشترک مبتلا شده بودند. در کشت‌های سلولی در آزمایشگاه، عفونت راینو ویروس باعث جلوگیری از آلودگی سلول‌ها به سویه H1N1 شد. فاکسمن اکنون به دنبال این است که ببیند آیا عفونت راینو ویروس می‌تواند ویروس کرونا را مسدود کند یا خیر. به زودی نتیجه این آزمایش اعلام خواهد شد.

به طور کلی، این مسئله ممکن است درست باشد یعنی ویروس‌های موجود در بینی و سایر ویروس‌های کرونا به جلوگیری از گسترش ویروس کرونا کمک می‌کنند. پانیز موندولفی گفته است:

من فکر می‌کنم بسیاری از ویروس‌شناسان مانند من، منتظر این فصل بوده‌اند تا ببینند که چگونه این امر تکامل می‌یابد.

اما با وجود بسیاری از موارد ناشناخته‌ موجود در مورد همه این ویروس‌ها، بیشتر محققان می‌گویند که مردم باید آماده بدترین ویروس‌ها نیز باشند، از فصل بد آنفلوآنزا که با ویژگی‌های چالش‌برانگیز ویروس کرونا ترکیب شده است تا شیوع ویروس سین‌سیشیال تنفسی در آینده. اولسن اینچنین اظهار کرده است:

بهتر است به طور همه‌جانبه آماده آینده باشید. ما نمی‌دانیم چه اتفاقی خواهد افتاد.

نوشته ویروس کرونا چگونه منجر به تغییر فصل سرماخوردگی و آنفلوانزا شد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پدید‌ه‌ای به نام ویروس کرونا در سال 2020 در جهان رخ داد؛ این ویروس بسیار کشنده و ناشناخته بود به طوری که سرتاسر کره زمین را تحت تاثیر خود قرار داد، بیش از 1.5 میلیون نفر قربانی این ویروس شدند، بسیاری دیگر را آلوده و باعث خسارت زیادی در اقتصاد کشورها نیز شد. اگرچه تحولات پژوهشی خبرساز دیگری نیز در سال 2020 اتفاق افتاد، همه‌گیری روند علوم را تا حد فوق‌العاده‌ای تنظیم کرد. در ادامه این مطلب با آی‌تی‌رسان همراه باشید.

سرعت انتشار ویروس کرونا فقط با سرعت بینش علمی مطابقت داشته است. تقریبا به محض شیوع ویروس کرونا، گروه‌های تحقیقاتی در سراسر جهان شروع به بررسی زیستی آن کردند، در حالی که افراد دیگر آزمایش‌های تشخیصی یا اقدامات بهداشت عمومی را برای کنترل آن شروع کردند. دانشمندان همچنین به دنبال یافتن روش‌های درمانی و ایجاد واکسن‌هایی بودند که می‌تواند همه‌گیری را تحت کنترل درآورد. تئودورا هاتزیوآنو (Theodora Hatziioannou) از دانشگاه راکفلر در شهر نیویورک اینچنین گفته است:

هرگز هیچ عامل عفونی دیگری مانند ویروس کرونا به این سرعت باعث پیشرفت علم نشده بود.

اما همه‌گیری بر زندگی شغلی و شخصی محققان نیز تأثیر گذاشته است. بسیاری از کسانی که ویروس یا تأثیر آن را مطالعه نمی‌کنند، پروژه‌هایشان به تأخیر افتاده است، مشاغلشان متوقف شده و بودجه تحقیقاتی‌شان نیز مختل شده است.

ویروس جدید

در دی ‌ماه سال گذشته، کمتر از یک ماه پس از اولین گزارش مبنی بر بیماری تنفسی مرموزی که در در شهر ووهان چین کشف شده است، محققان این کشور علت را شناسایی کردند: ویروس جدیدی به نام ویروس کرونا بود که باعث بیماری تنفسی افراد شده بود. تا اواسط اسفندماه، یک تیم چینی-استرالیایی توالی ژنتیکی ویروس را به صورت آنلاین ارسال کردند. اندکی پس از آن، دانشمندان مسئله دیگر و هشداردهنده‌ای کشف کردند: ویروس می‌تواند بین افراد منتقل شود.

در بهمن ماه، محققان دریافتند که ویروس به گیرنده‌ای به نام ACE2 متصل می‌شود، پروتئینی که در بسیاری از اندام‌ها از جمله ریه‌ها و روده در سلول‌ها دیده می‌شود. این تحقیقات باعث شد محققان به علائم مخرب و وسیع ویروس کرونا که از ذات‌الریه تا اسهال و سکته مغزی است، پی ببرند. ویروس کرونا ACE2 را حداقل ده برابر سخت‌تر از SARS-CoV، ویروس کرونا که مربوط به شیوع کشنده بیماری تنفسی در سال 2003 است، می‌گیرد. دانشمندان فکر می‌کنند این مورد می‌تواند تا حدی میزان عفونت ویروس کرونای جدید را توضیح دهد.

در ماه بعد، برخی دانشمندان اظهار داشتند که آئروسل‌های کوچک مملو از ویروس که می‌توانند برای مدت طولانی در هوا بمانند، در انتقال ویروس نقش دارند. اما همه محققان موافق نبودند و به برخی دولت‌ها و سازمان‌های بهداشت عمومی نیاز داشتند تا خود را با شواهد سازگار کنند که این نیز یکی از راه‌های انتشار ویروس است. محققان همچنین آموخته‌اند که افراد می‌توانند این بیماری را قبل از بروز علائم به دیگری انتقال دهند. بر اساس تحلیلی که ماه گذشته منتشر شد، تقریباً نیمی از انتقال‌های ویروس کرونا از افراد آلوده‌ای شروع شده بود که هنوز علائمی نداشته‌اند.

شاید بتوان بزرگترین رمز برجسته زیست‌شناسی این ویروس را از منبع آن کشف کرد. شواهد قوی نشان می‌دهد که منشأ آن خفاش‌ها بوده و احتمالاً از طریق یک حیوان میانی به انسان منتقل شده است. تعدادی از گونه‌های جانوری از جمله گربه و راسو مستعد ابتلا به عفونت SARS-CoV-2 هستند. در مهرماه، سازمان بهداشت جهانی (WHO) یک تیم علمی برای تحقیق در مورد منشا حیوانی بیماری همه‌گیری تشکیل داد، جستجوی آن را در چین آغاز کرد و در سایر نقاط نیز گسترش یافت. دونالد ترامپ (Donald Trump)، رئیس جمهور آمریکا، و افراد دیگر بدون مدرک اساسی ادعا کردند که آزمایشگاه چینی این ویروس را درست کرده و سپس آن را بین مردم انتقال داده است، اما بیشتر دانشمندان تصور می‌کنند که این امر بسیار بعید است.

تلاش برای کنترل ویروس: موفقیت و شکست‌ها

از اولین روزهای همه‌گیری، اپیدمیولوژیست‌‌ها (ویروس‌شناسان) برای تهیه مدل‌هایی برای پیش‌بینی شیوع ویروس شروع به کار کرده بودند و پیشنهاد می‌کنند که اقدامات بهداشت عمومی می‌تواند به کنترل آن کمک کند. ، مقامات در سراسر جهان به دلیل عدم وجود واکسن یا درمان به قرنطینه‌های خانگی که تحت عنوان مداخلات غیر دارویی شناخته می‌شود، اعتماد کرده‌اند. در ماه اسفندماه، مقامات در ووهان چین نشان دادند که تعطیلی هر بخش از زندگی روزمره با چه سرعتی می‌تواند از گسترش ویروس کرونا کم کند. بیشتر جهان با محدودیت‌های مشابه دنبال می‌شود.

اما تأثیر اقتصادی قرنطینه، سریع و شدید بود و باعث شد بسیاری از کشورها قبل از کنترل کامل ویروس دوباره باز شوند. در اوایل همه‌گیری به دلیل وجود عدم اطمینان از اینکه ویروس از طریق هوا نیز منتقل می‌شود یا خیر، بحث‌های زیادی در مورد مزایای استفاده از ماسک صورت به ویژه در ایالات متحده پیش آمد. در همین حال، نظریه‌ها و اطلاعات غلط و علوم پیچیده باعث شد ویروس تقریبا به سرعت گسترش یابد. این موارد شامل بحث‌هایی درباره این بود که به جای کنترل کردن ویروس، صبر کنیم تا دوره آن سپری شود.

متخصصان اپیدمیولوژی توصیه کردند که از آزمایش انبوه برای ویروس کرونا استفاده کنیم تا بتوانیم از بحران خارج شویم. اما در بسیاری از کشورها کیت برای آزمایشات استانداردی به نام پی‌سی‌آر وجود نداشت یا اینکه کم بود، در نتیجه باعث ایجاد مشکلاتی می‌شد. این مسئله باعث شد تا گروه‌های تحقیقاتی در سراسر جهان به سمت شروع آزمایشات سریع، از جمله آزمایشات مبتنی بر ابزار ویرایش ژن CRISPR و آزمایشات سریع آنتی‌ژن متقاعد شوند. این نوع آزمایشات می‌تواند به تشخیص بیماری‌های همه‌گیر در آینده نیز کمک کند.

کشورهایی مانند ویتنام، تایوان و تایلند که به سرعت ویروس کرونا را خنثی کردند، از ترکیبی از رویکردها از جمله قرنطینه کامل، آزمایشات گسترده، استفاده از ماسک و ردیابی بیماران کرونایی استفاده کردند. در سنگاپور، نیوزیلند و ایسلند برنامه‌های تهاجمی آزمایش و ردیابی به همراه اقدامات جداسازی دقیق بیماران، به از بین بردن تقریبی ویروس کمک کرد و زندگی را به حالت طبیعی باز گرداند.

کیتلین ریورز (Caitlin Rivers)، متخصص اپیدمیولوژیک در دانشگاه جان هاپکینز در بالتیمور، مریلند، گفته است:

نقطه مشترک در کنترل کردن ویروس در این کشورها، تمایل دولت‌ها برای اقدام سریع و قاطع بود. این اقدامات اولیه و پرخاشگرانه واقعا به کند شدن انتقال ویروس کمک کرد.

اما در بسیاری از کشورها مقامات دیر اقدام کردند، توصیه‌های علمی را نادیده گرفتند یا برای افزایش آزمایشات دیر اقدام کردند. نتیجه آن‌ها، افزایش عفونت ویروس کرونا بود که منجر به موج دوم شد. در سراسر ایالات متحده و اروپای غربی، عفونت و مرگ ناشی از ویروس کرونا اکنون بار دیگر افزایش یافته است.

واکسن‌های سریع

در میان این هرج و مرج، تلاش علمی تاریخی در بین کشورها بوجود آمده بود تا زودتر واکسن این ویروس را بسازند. واکسن‌های ویروس کرونا با سرعت زیاد تولید و آزمایش شده بودند. در آذرماه، سازمان بهداشت جهانی گفت بیش از 200 مورد واکسن ویروس کرونا در حال توسعه است و تقریباً 50 مورد از آنها در مراحل مختلف آزمایشات بالینی قرار دارند. آن‌ها از قدیمی‌ترین روش‌های تولید واکسن و اقدامات ایمن‌سازی تا فناوری‌های جدید برای تولید واکسن استفاده می‌کنند.

نتایج حاصل از تاثیرات آزمایشات بزرگ واکسن نشان داده است که واکسن‌های تولید شده توسط شرکت دارویی فایزر و شرکت بیوتکنولوژی آلمان بیون‌تک، شرکت بیوتکنولوژی مدرنا آمریکا؛ و شرکت دارویی آسترازنکا و دانشگاه آکسفورد انگلستان، به طور موثر از ویروس کرونا جلوگیری می‌کنند. در ماه گذشته، تنظیم‌کننده‌ها در انگلستان و ایالات متحده مجوز اضطراری واکسن فایزر را صادر کرده‌اند و اجازه استفاده گسترده از آن را نیز داده‌اند و انتظار می‌رود تنظیم‌کننده‌های قانون در اتحادیه اروپا طی هفته‌های آینده تصمیم خود را قبل از انجام آزمایش مرحله نهایی روی افراد درباره واکسن‌های تولید شده در چین و روسیه که قبلاً تأیید شده بودند، بگیرند.

به نظر می‌رسد واکسن‌های فایزر و مدرنا در حدود 95 درصد در جلوگیری از ویروس کرونا موثر هستند، در حالی که اثر واکسن‌های آسترازنکا و آکسفورد هنوز نامشخص است. سوالات مهم در این باره باقی مانده است: واکسن‌ها به خصوص در افراد مسن چقدر از بیماری شدید جلوگیری می‌کنند و محافظت چه مدت طول می‌کشد؟ دانشمندان هنوز نمی‌دانند که آیا واکسن‌ها مانع از گسترش ویروس در افراد می‌شوند یا خیر. بسیاری از واکسن‌های بیماری‌های دیگر اینچنین نیستند.

واکسن‌ها باید به طور عادلانه بین کسانی که بیشتر به آنها احتیاج دارند، تقسیم شوند. کشورهای ثروتمند، از جمله ایالات متحده، انگلستان، اعضای اتحادیه اروپا و ژاپن میلیاردها دوز واکسن‌های متعدد را پیش‌خرید کرده‌اند. تلاش برای تهیه واکسن برای کشورهای کم درآمد و متوسط​​، مورد حمایت بسیاری از کشورهای ثروتمند به ویژه ایالات متحده آمریکا قرار گرفته است، اما موفقیت آن قطعی نیست. در ساخت و تحویل واکسن‌ها موانع بی‌شماری وجود دارد. به عنوان مثال، واکسن شرکت دارویی فایزر باید در دمای 70 درجه سانتیگراد نگهداری شود، که این امر در مناطقی از جهان بدون زیرساخت‌های نگهداری سردخانه مشکل ایجاد می‌کند. مطمئناً مشکلات بیشتری در این روند پدیدار خواهد شد.

درمان‌های قدیمی و جدید

با توجه به شرایط خاص ویروس و ارسال واکسن که ممکن است به طور دوره‌ای برای جمعیت جهانی مورد نیاز باشد، بعید است که واکسن‌ها به تنهایی باعث پایان دوره ویروس شوند. لنی درده (Lennie Derde)، پزشک مراقبت‌های ویژه در مرکز پزشکی دانشگاه اوترخت در هلند گفته است:

تنها راه خروج از این همه‌گیری استفاده ترکیبی از واکسن‌ها و داروها است.

محققان برای موفقیت در آزمایشات مختلف موفق به آزمایش تعداد زیادی از درمان‌های بالقوه شدند. برخی از کاندیدها از جمله داروی مالاریا هیدروکسی کلروکین و دو داروی درمان ایدز، در آزمایشات بالینی کوچک و مطالعات مشاهده‌ای وعده مزایای اولیه‌ای دادند، اما بعدا در مطالعات کنترل شده تصادفی بزرگتر در افراد مبتلا به ویروس کرونا نتوانستند مزایایی را نشان دهند.

در فروردین‌ماه، محققان در حال انجام یک آزمایش بالینی بزرگ اعلام کردند که داروی ضد ویروسی به نام remdesivir مدت‌زمان بستری بیماران مبتلا به ویروس کرونا را کاهش می‌دهد، اما مطالعات بعدی نشان داد که این دارو مرگ و میر ناشی از ویروس را کاهش نمی‌دهد. در نتیجه، در آذرماه، سازمان بهداشت جهانی به استفاده از آن توصیه‌ای نکرد.

درمان‌های بالقوه ویروس کرونا در برخی مناطق به شدت شکل سیاسی به خود گرفت؛ رهبران ایالات متحده، هند، چین و آمریکای لاتین از درمان‌های اثبات نشده از جمله هیدروکسی کلروکین استفاده می‌کردند. چند تنظیم کننده مجوزهای استفاده اضطراری را برای درمان‌های اثبات نشده صادر کردند که در برخی موارد مانع آزمایش‌های بالینی و ایجاد نگرانی‌های برای سلامتی شد.

سایر روش‌های درمانی با موفقیت بیشتری روبرو شده‌اند. در خردادماه، آزمایش بزرگی بر روی یک استروئید سرکوب‌کننده سیستم ایمنی به نام دگزامتازون نشان داد که وقتی به افراد به ویروس کرونا مبتلا می‌شوند، به اکسیژن بیشتری نیاز دارند، وقتی این دارو به بیماران داده شد، حدود یک سوم مرگ ناشی از ویروس کاهش یافت. داروی دیگری که سیستم ایمنی بدن را هدف قرار می‌دهد، توسیلیزوماب نام دارد. این دارو در آزمایشات بالینی نتایج متفاوتی به همراه داشته است، اما در افرادی که به شدت مبتلا به ویروس کرونا هستند، نویدبخش است.

سایر مداخلات در حال آزمایش روی افرادی انجام شد که علائم ویروس کرونای خفیف‌تری داشتند تا ببینند آیا احتمال پیشرفت در بیماری جدی‌تر کاهش می‌یابد یا خیر. مطالعاتی که در آن به افراد پلاسمای خون برداشت شده از افرادی که در دوره نقاهت ویروس کرونا هستند، داده می‌شود، ادامه دارد. برخی از دانشمندان امیدوار بودند که آنتی‌بادی‌های مونوکلونال تولید انبوه برای از کار انداختن مستقیم ویروس کرونا کمک‌کننده باشد، اما هنوز مطالعات نشان نداده است که این روش‌های درمانی گران‌قیمت به نتیجه خوبی خواهند داد یا خیر.

درده (Derde) که در کمیته REMAP-CAP (یک آزمایش بین‌المللی برای درمان ویروس کرونا) حضور دارد، می‌گوید:

در نهایت، برای درمان ویروس کرونا احتمالاً به ترکیبی از داروها متناسب با عوامل خطر و شدت بیماری فرد نیاز خواهیم داشت. منطقی‌ترین چیزی که می‌توان فرض کرد این است که هیچ داروی شگفت‌آوری وجود ندارد که تفاوت بزرگی در این میان ایجاد کند.

توقف تحقیقات

از زمان جنگ جهانی دوم، تحقیقات علمی به این گستردگی مختل نشده است. با شروع انتشار ویروس در سراسر کشورها، بسیاری از دانشگاه‌ها مراکز خود را در اسفند ماه تعطیل کردند. همه آزمایشگاه‌ها به جز آزمایش‌های اساسی متوقف شدند، کارهای میدانی لغو شد و کنفرانس‌ها به صورت مجازی تشکیل می‌شد.

در بسیاری از زمینه‌ها که ارتباط مستقیمی با بیماری همه‌گیری ندارد، پروژه‌ها به شدت کاهش یافت. محققان ناگهان مجبور به کار کردن از خانه به صورت دورکاری شدند، این افراد به دلیل در دسترس نبودن کتابخانه‌ها و منابع و با وجود مراقبت از اعضای خانواده با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کردند. بسیاری از دانشجویان نیز بدون داده‌های مربوط به کارهای میدانی یا آزمایشگاهی که برای تکمیل رشته خود به آنها نیاز داشتند، دچار مشکلاتی شده بودند. توقف مسافرت‌ها نیز جستجوی کار را بسیار دشوارتر می‌کرد.

به ویژه زنان، والدین، ​​محققان تازه‌کار و دانشمندان تحت نمایندگی گروه‌هایی خاص، آسیب دیده‌اند. بیماری همه‌گیری باعث بزرگتر شدن عواملی که مشارکت در علوم را دشوارتر کرده بود، شد. نظرسنجی از 7 نفر بین 345 دانشگاهی در برزیل در ماه آوریل و مه نشان داد که زنان سیاه پوست و همچنین مادران از هر قومیت، بیشترین کاهش سودآوری را در طی همه‌گیری گزارش کرده‌اند که با توجه به توانایی آنها برای ارائه مقالات تحقیق و رسیدن به مهلت تعیین شده، اندازه‌گیری می‌شود. رهبر مطالعه فرناندا استانیسکواسکی (Fernanda Staniscuaski)، زیست شناس گیاهی در دانشگاه فدرال ریو گراند دو سول در پورتو آلگره می‌گوید:

بدون شک این نتایج ممکن است در کشورهای دیگر نیز صدق کند.

دولت‌های سراسر جهان به روش‌های مختلفی پاسخ دادند، برخی از آنها پشتیبانی مالی از آموزش عالی و صنایع پرتحرک را ارائه می‌دهند. به عنوان مثال، در استرالیا برای سال 2021 یک میلیارد دلار به تحقیقات دانشگاهی پرداخت شده است. در مقابل، در ایالات متحده، معادل 2.3 تریلیون دلار آمریکا روی تحقیقات در طرح نجات اقتصادی هزینه شد.

در شهریور ماه علی‌رغم افزایش نرخ عفونت در بسیاری از جوامع، بسیاری از دانشگاه‌های در ایالات متحده و اروپا شروع به بازگشایی کردند. اما کشورهای دیگر مانند هند و برزیل که شیوع ویروس کرونا در آنجا زیاد بود، دانشگاه‌ها بازگشایی نشدند.

در این موراد مذکور چند نقطه روشن وجود داشته است. حتی با بسته شدن مرزها، برخی از همکاری‌های بین‌المللی افزایش یافتند؛ محققان با صراحت بیشتری شروع به اشتراک گذاشتن داده‌ها کردند و بسیاری از کارهای خود را پیش از چاپ منتشر کردند. بیشتر ناشران مقاله‌های خود که درباره ویروس کرونا بود را برای مطالعه افراد به طور رایگان در دسترس عموم قرار دادند. مطالعات نیز به طور موقت روی مسائلی مانند تعادل کار و زندگی متمرکز بوده است. شین خو (Xin Xu)، یکی از محققان دانشگاه آکسفورد، انگلستان، که الگوهای تحقیق بین‌المللی را مطالعه می‌کند، گفته است:

امیدوارم تغییرات مثبت ناشی از همه‌گیری ویروس کرونا پس از پایان یافتن این ویروس نیز همچنان باقی بماند.

نوشته ویروس کرونا و سال 2020: سالی خارق‌العاده‌ برای علم اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

حسن روحانی، رئیس جمهور کشور در جلسه روز گذشته ستاد ملی مقابله با کرونا در مورد آخرین وضعیت شیوع ویروس کرونا در کشور و نزدیک شدن به شب یلدا، توضیحاتی را ارائه داد. روحانی اعلام کرد: در حال حاضر 12 شهر ایران در وضعیت قرمز هستند و مابقی، در وضعیت نارنجی یا زرد به سر می‌برند. هر زمان که ما فکر می‌کنیم مساله کرونا از بین رفته و این موضوع برایمان عادی شود، مشکلات ما افزایش خواهد یافت. موضوع کرونا تنها در حوزه بهداشت نیست، بحث اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را نیز در بر می‌گیرد، این بیماری موجب شده تا ضربه شدیدی به اشتغال در جهان وارد شود، رشد اقتصادی جهان به منفی 3 رسیده است.

رئیس جمهور گفت: آزموده را آزمودن خطاست، در این مدت به وضوح دیدیم که هر موقع ازدحام در اجتماعات افزایش یافت، بلافاصله با پیک شیوع ویروس کرونا همراه شدیم. برای مقابله با کرونا تنها ماسک زدن، شستشوی دست و فاصله اجتماعی کافی نیست، تمام دستورالعمل‌ها باید رعایت شود. در حال حاضر به فصل زمستان نزدیک می‌شویم، در خانه‌ها منافذ عبور هوا بسته‌است و تهویه مناسب وجود ندارد، در این شرایط برپایی دورهمی‌های خانوادگی و حضور چندخانواده در یک اتاق برای مدت طولانی بسیار خطرناک است و احتمال آلوده شدن را افزایش می‌دهد. یک مبتلا ممکن است تا 20-30 نفر را آلوده کند.

یلدا را مجازی برگزار کنیم

روحانی ادامه داد: به دلیل تلاش متخصصین و ناظران و همراهی مردم، آمار ابتلا در حال کاهش است، خدای ناکرده یک شب یلدا می‌تواند دوباره شرایط را تغییر دهد، ممکن است تا دو هفته پس از شب یلدا شاهد شیوع موج جدید کرونا باشیم، لذا از مردم درخواست دارم تا مراعات کنند. قرار شده تا قرارگاه عملیاتی ما و صدا و سیما برای شب یلدا برنامه‌های ویژه‌ای تدارک ببینند تا مردم سرگرم شوند، از مردم خواهش می‌کنم که این شب یلدا را الکترونیکی برگزار کنند و از طریق فضای مجازی به یاد هم باشند.

در همین راستا چندی پیش ایرج حریرچی، معاون کل وزارت بهداشت نیز در مورد خطر شیوع ویروس کرونا در شب یلدا گفت: از مردم عاجزانه در خواست داریم تا یلدا را مجازی برگزار کنند، با پرهیز از حضور در اجتماعات می‌توانیم زمستانی آرام را تجربه کنیم.

درخواست اینترنت رایگان از وزیر ارتباطات

همچنین علیرضا رئیسی، سخنگوی ستاد ملی مبارزه با کرونا با اشاره به احتمال تصویب ممنوعیت عبور و مرور شبانه در یلدا گفت: پیشنهاد دادیم تا در شب یلدا تردد از ساعت 6 شب اعمال شود، همچنین تمام کسب و کار ها در آن روز تعطیل باشند. احتمال تعطیلی یک روزه و ممنوعیت تردد از ساعت 18 در شب یلدا وجود دارد.

رئیسی همچنین اعلام کرد: پیشنهاداتی را به وزارت ارتباطات داده‌ایم تا طرح‌هایی مانند اینترنت رایگان در شب یلدا را ارائه کنند.

 

نوشته روحانی: یلدا را مجازی برگزار کنیم / درخواست طرح اینترنت رایگان در شب یلدا اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

هیچ شکی نیست که جشن کریسمس امسال با سال‌های قبل متفاوت خواهد بود. وجود اقدامات محدودکننده ویروس کرونا مانند قرنطینه خانگی و فاصله‌گذاری‌های اجتماعی، جشن‌های دیگر مانند عید (جشن مسلمانان) و دیوالی (جشنواره پنج‌روزه هندوها) را محدودتر کرده است. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

در انگلیس برای جشن کریسمس، محدودیت‌هایی که در ارتباطات اجتماعی وجود داشته است، اکنون از بین رفته است. دولت انگلیس به سه خانوار اجازه می‌دهند که به مدت 5 روز باهم جشن بگیرند. با این وجود، بسیاری از افرادی که در این زمان از سال به طور معمول دور هم جمع می‌شوند دیگر قادر به ملاقات کردن همدیگر نیستند.

این بدان معنا نیست که نباید جشنی بگیریم. دور هم جمع شدن، حتی از راه دور یا در گروه‌های صمیمی‌تر به ما امکان می‌دهد تا فعالیت‌های مشترک بیشتری انجام دهیم. شرکت در سنت‌های مشترک خانوادگی و ملی مانند آنچه در جشن‌های مذهبی انجام می‌شود، باعث افزایش احساس هویت مشترک، ارتباط و در نهایت آسودگی می‌شود.

اهمیت احساسی

نظرسنجی جدیدی قبل از اعلام اخیر در مورد کاهش فاصله اجتماعی در حوالی روز کریسمس، نشان داده است که از هر چهار بریتانیایی که در جشن کریسمس شرکت می‌کنند، یک نفر بدون رعایت محدودیت‌ها و با شکستن قوانین در کنار خانواده و دوستان خود قرار می‌گیرد. با مقاصد چنین افرادی که به نظر می‌رسد جشن گرفتن را بر سلامتی در اولویت قرار می‌‌دهند، اهمیت عاطفی این مناسبت برای بسیاری از مردم آشکار می‌شود.

مجموعه‌ای شواهد در روانشناسی اجتماعی نشان داده است که وجود گروه‌های اجتماعی مانند خانواده‌ها، دوستان، همکاران و جوامع برای سلامتی و تندرستی ضروری هستند. این گروه‌ها در احساسات ما تاثیر می‌گذارند. آنها منابع روانشناختی ارزشمندی از جمله احساس تعلق و پذیرش را در اختیار ما قرار می‌دهند. وجود گروه‌های اجتماعی به کاهش تجربیات استرس و دسترسی به کمک و پشتیبانی می‌افزاید. عدم دسترسی به این گروه‌های ارزشمند در زمان استرس، فشار روانی زیادی را بر دوش عموم مردم می‌گذارد، خصوصاً افرادی که قبلا آسیب‌پذیر بوده‌اند. شاید تعجب‌آور نباشد که بگوییم آرزوی همه ارتباط مجدد به این منابع قدرت و آشنایی است.

سنت‌های مشترک

گروه‌های اجتماعی علاوه بر اینکه برای سلامتی ما خوب هستند، به تأمین نیازهای روانشناختی نیز کمک می‌کنند. یکی از این موارد نیاز به پیوستگی است. عضویت در یک گروه می‌تواند به این امر کمک کند، زیرا به افراد امکان می‌دهد بخشی از چیزی پایدار و قابل پیش‌بینی را در طول زمان و تاریخ احساس کنند. ما باید به اشتراک گذاشتن داستان‌های خانواده‌ها، جوامع و ملت‌های خود و انتقال فرهنگ گروهی از طریق روایت‌های مشترک، وسایل ارزشمند، آیین‌ها و سنت‌ها ادامه دهیم.

تعطیلات و جشن‌های مذهبی برای بسیاری از مردم در مرکز سنت‌های مشترک باقی مانده است. حتی در جوامع غیرمذهبی، رویدادهایی مانند کریسمس به شیوه‌های منحصر به‌فرد خود در خانواده‌ها ارزش‌گذاری شده، شکل گرفته و به اشتراک گذاشته می‌شود. علاوه بر این، تهدیدهای جهانی مانند همه‌گیری فقط بر انزوا و تنهایی تأثیر نمی‌گذارد. این تهدیدهای جهانی همچنین آسیب‌پذیری ما را یادآوری می‌کنند و احساس نگرانی درباره آینده مشترک ایجاد می‌کنند؛ تجربه‌ای که روانشناسان آن را خشم جمعی می‌نامند.

وقتی با چنین تهدیدهایی روبرو می‌شویم، باید سعی کنیم هویت فرهنگی، ملی و خانوادگی خود را به یاد بیاوریم و از بیان سنت‌ها و تداوم جمعی به آرامش دست پیدا کنیم. نشان دادن این سنت‌ها می‌تواند تجربیات مشترک نوستالژی را ایجاد کند که باعث احساس ارتباط و زنده بودن می‌شود.

دولت انگلیس تشخیص داده است که ممکن است گذراندن اوقات با عزیزان امسال از اهمیت بیشتری برخوردار باشد و محدودیت‌های کاهش شده می‌تواند به خانواده‌ها اجازه دهد قبل از زمستان سخت پیش‌رو مجددا دور هم جمع شوند.

مقیاس کوچکتر

شواهد نشان می‌دهد که در کنار هم جمع شدن برای جشن گرفتن سنت‌های دوست‌داشتنی مانند کریسمس ممکن است باعث تایید شود و رفاه و آسودگی را در این اوقات دشوار بهبود بخشد. با این حال، به اشتراک گذاشتن و لذت بردن از سنت‌های خانوادگی در گروه‌های کوچکتر خانوار امکان‌پذیر است.

تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که این ممکن است گزینه ایمن‌تری باشد، زیرا بودن در گروه‌های گسترده‌تر می‌تواند منجر به افزایش خطر انتقال ویروس کرونا شود. دلیل این امر این است که درمورد افرادی که به آنها اعتماد داشته و احساس ارتباط می‌کنیم، مانند اعضای خانواده، کمتر احساس آسیب‌پذیری خواهیم داشت. این تجربه ارتباط می‌تواند احتمال خطر انتقال ویروس کرونا را افزایش دهد.

همچنین می‌توان با استفاده از برنامه‌های آنلاین اسکایپ یا زوم دور هم جمع شد و به جشن پرداخت و همچنین باعث شادی و بهبود رفاه شد. با این اقدام می‌توان با کمک به خانواده‌ها و جوامع برای برقراری ارتباط و حمایت از یکدیگر، باعث دلگرمی شد.

افرادی که جشن کوچکتری با تعداد افراد کمتری انتخاب می‌کنند، می‌توانند با روال کنونی بهتر سازگار شوند. در سال 2020، بسیاری از مراسمات مدارس و مراسم مذهبی به صورت زنده و آنلاین پخش شدند، نمایشگاه‌ها ممکن است با دیدن ریسه و چراغ‌های کریسمس جایگزین شود و بازی‌های مربوط به جشن بعد از شام به طور موقت با مسابقه‌های خانوادگی مجازی جایگزین شوند.

بنابراین در حالی که امسال تلاش می‌کنیم سنت‌ها و جشن‌هایی را که ما را به هم پیوند می‌دهند، حفظ کنیم، باید به فکر روش‌های خلاقانه‌تری برای دور هم جمع شدن، به اشتراک گذاشتن جشن‌های سنتی و کسب مزایای روانشناختی باشیم.

نوشته جشن کریسمس امسال با سال‌های قبل متفاوت خواهد بود! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سوندرا کراسبی (Sondra Crosby) به عنوان پزشکی در مرکز پزشکی بوستون در ماساچوست، برخی از اولین افرادی را که در منطقه خود به ویروس کرونا مبتلا شده‌ بودند را درمان می‌کرد. هنگامی که او در ماه آوریل احساس بیماری کرد و مشاهده کرد که به ویروس کرونا آلوده شده بود، اصلا تعجب نکرد. در ابتدا، علائمش مانند سرماخوردگی شدید بود، اما در روز بعد، به حدی بیمار شده بود که نمی‌توانست حتی از رختخواب خارج شود. او به شوهرش متکی بود غذا و داروهای کاهش‌دهنده تب را مصرف کند. سپس کاملا از گذر زمان بی‌اطلاع شده بود.

کراسبی پس از پنج روز پر از ابهامی که داشت، قادر به یادآوری ساده‌ترین چیزها، از جمله نحوه روشن کردن تلفن یا به یاد آوردن آدرس خانه‌اش نبود. توهم او با دیدن مارمولک روی دیوارهای خانه و بوی زننده خزندگان، آغاز شد. بعدا او متوجه شد که دچار هذیان شده است، که آن اصطلاح رسمی پزشکی برای سردرگمی ناگهانی و شدید به کار می‌رود. او اینچنین گفت:

من در گذشته هذیان‌گویی نداشتم، ولی بعد از ابتلا شدن به کووید-19 هذیان می‌گفتم، نمی‌توانستم ببینم که جز شخصی بیمار و بدنی کم‌آب چیز دیگری هستم.

پزشکان پس از معالجه افرادی که بر اثر ویروس کرونا بستری شده بودند، گزارش می‌کنند که تعداد زیادی از آن‌ها دچار هذیان می‌شوند و این وضعیت به طور نامتناسبی روی افراد مسن نیز تأثیر می‌گذارد. مطالعه آوریل 2020 در استراسبورگ فرانسه نشان داد که 65 درصد از افرادی که به شدت به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند دچار سردرگمی حاد، از علائم هذیان، هستند. داده‌های ارائه شده ماه گذشته در نشست سالانه کالج پزشکان آمریکایی توسط دانشمندان در مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت در نشویل، تنسی، نشان می‌دهد که 55 درصد از 2000 نفر تحت پیگیری که تحت درمان ویروس کرونا در بخش‌های مراقبت ویژه قرار دارند، در سراسر جهان دچار هذیان‌گویی شده‌اند. این اعداد بسیار بیشتر از عددی است که پزشکان دیده‌اند: معمولا، طبق یک فراتحلیل در سال 2015، حدود یک سوم از افرادی که به شدت بیمار هستند، دچار هذیان می‌شوند.

هذیان‌گویی بر اثر ویروس کرونا بسیار رایج است، به طوری که برخی از محققان پیشنهاد می‌کنند این شرایط یکی از معیارهای تشخیصی بیماری باشد. شارون اینوی (Sharon Inouye)، متخصص اطفال در موسسه مارکوس و دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون، که بیش از 30 سال در مورد هذیان مطالعه کرده است، اینچنین گفته است که این بیماری همه‌گیر باعث افزایش علاقه پزشکان به این بیماری شده است.

از آنجا که پزشکان با سردرگمی و آشفتگی در بخش‌های کرونایی خود روبرو هستند، اینوی و سایر محققان نگران آینده هستند. در دهه گذشته، مطالعات طولانی‌مدت نشان داده است که یک دوره ابتلا به هذیان می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل را سال‌ها بعد افزایش دهد، و سرعت کاهش شناخت را در کسانی که قبلاً به این بیماری مبتلا هستند تسریع می‌کند. برعکس این قضیه نیز صادق است: ابتلا به زوال عقل باعث می‌شود که فرد دچار هذیان شود. مجموعه‌ای از مراحل ساده مانند اطمینان از وجود عضوی از خانواده برای کمک به افراد، می‌تواند بروز هذیان را تا 40 درصد کاهش دهد، اما پزشکان برای پیروی از این توصیه‌ها در بخش‌های ویروس کرونا تلاش می‌کنند.

اما ارتباط بین هذیان و زوال عقل به سختی حل شده است: محققان برای دستیابی به نتیجه باید سال‌ها بیماران را زیرنظر داشته باشند. افزایش افراد مبتلا به هذیان ناشی از بیماری همه‌گیر توجه افراد را به این وضعیت متمرکز کرده و فرصتی منحصر به‌فرد برای پیگیری بیماران و تعیین اینکه آیا هذیان ممکن است بر شناخت طولانی‌مدت تأثیر بگذارد را برای دانشمندان فراهم کرده است. محققان مطالعات زیادی را برای کشف تأثیرات عصب‌شناختی طولانی‌مدت ویروس کرونا از جمله زوال عقل آغاز کرده‌اند و اینوی و دیگران امیدوارند که این کار به محققان اجازه دهد تا روابط بین دو شرایط را در زمان واقعی کشف کنند.

اینوی گفته است که می‌توان گفت بیماری همه‌گیر دارای جنبه‌های مثبتی نیز بوده است که از جمله آن‌ها می‌توان به چگونگی منجر شدن هذیان‌گویی به زوال عقل و بالعکس اشاره کرد. علاوه بر این، کاترین پرایس (Catherine Price)، روانشناس مغز و اعصاب از دانشگاه فلوریدا در گینسویل، گفته است که گسترش ویروس کرونا ابهامی که بین هذیان و زوال عقل وجود داشته است، را به ویژه در بزرگسالان مسن‌تر در جمعیت ما برجسته کرده است.

شرایط نادیده ‌گرفته ‌شده

علاقه اینوی به بحث هذیان‌گویی از آنجا آغاز شد که وی در سال 1985 اولین کار خود را به عنوان پزشک داخلی در بیمارستان اداره جانبازان در کنتیکت انجام داد. در ماه اول حضور خود، او بیش از 40 نفر را تحت شرایط مختلف درمان کرد. شش نفر از آنها در طول اقامت خود دچار هذیان شده بودند. اصلا به نظر نمی‌رسید که هیچ یک از آن‌ها به سطح قبلی سلامت جسمی و روانی خود بازگردند. از نظر اینوی، ارتباط بین هذیان‌گویی بیماران و پیش‌آگهی ضعیف آنها آشکار بود. با این حال، هنگامی که او به رئیس خود شک کرد که شاید دچار هذیان‌گویی باشد، آن‌ها حرف او را نادیده گرفتند. به گفته اینوی نگرش آنها این بود که هذیان‌گویی فقط یکی از مواردی بود که اتفاق افتاده است. او اینچنین بیان کرد:

چرا وقتی سالمندان به بیمارستان می‌آیند و عقل خود را از دست می‌دهند، هیچ تعجبی نمی‌کنید؟ این مسئله ممکن است مانند نبردی پر سر و صدا در تمامی سال‌های کاری من باشد.

اندکی پس از آن، وی همکاری دو ساله‌ای را آغاز کرد تا شرایط را به طور عمیق مطالعه کند. کارهای او نشان داد که هذیان هنگامی اتفاق می‌افتد که چندین عامل استرس‌زا باهم اتفاق بیافتند. آسیب‌پذیری‌های قبلی مانند بیماری‌های مزمن یا اختلالات شناختی می‌توانند با عوامل تسریع‌بخش از جمله جراحی، بیهوشی یا عفونت‌های طاقت فرسا ایجاد شوند و باعث بروز ناگهانی گیجی، گمراهی و مشکلاتی در حواس، به ویژه در افراد مسن‌تر شوند.

تینو امانوئل پولونی (Tino Emanuele Poloni)، متخصص مغز و اعصاب در بنیاد Golgi Cenci در خارج از میلان، ایتالیا گفته است که محققان تصور می‌کنند که دلایل اساسی بیولوژیکی التهاب و عدم تعادل در پیام‌رسان‌های شیمیایی انتقال‌دهنده‌های عصبی مانند دوپامین و استیل کولین است. او اینچنین اظهار کرده است:

هذیان‌گویی هنگامی اتفاق می‌افتد که مغز قادر به جبران موقعیت استرس‌زا نباشد.

تجربه بالینی اینوی به او آموخته است که صرف نظر از اینکه چه چیزی هذیان را تسریع می‌بخشد، در نهایت حدود 70 درصد از علائم به طور کامل بهبود می‌یابند. با این حال، در 30 درصد افرادی که این کار را انجام نمی‌دهند، یک دوره هذیان رو به پایین را در طی چند ماه پیش‌بینی می‌کند که منجر به اختلال شناختی عمیق، حتی منجر به علائم زوال عقل می‌شود.

این ارتباطات درمطالعات رسمی‌تر در درجات مختلف بیشتر تقویت شده‌اند. اینوی گروه 560 نفری 70 سال به بالا را که تحت عمل جراحی قرار گرفتند، مورد تحقیق قرار داد و مشاهده کرد که کاهش شناختی طی 36 ماه بعدی در کسانی که هذیان پیدا می‌کنند سه برابر سریع‌تر از کسانی است که این بیماری را ندارند. متاآنالیز 23 مطالعه در سال 2020 نشان داد که هذیان در طول مدت بستری در بیمارستان با 2.3 برابر احتمال ابتلا به زوال عقل همراه است. این اقدامات توسط تیمی از دانشمندان برزیلی نشان داد که در یک گروه 309 نفری با میانگین سنی 78 سال، 32 درصد از کسانی که در بیمارستان دچار هذیان شده‌اند به زوال عقل مبتلا شده‌اند، در حالی که فقط 16 درصد از آنها به هذیان مبتلا نشده‌اند.

هذیان‌گویی و افت شناختی: طبق مطالعه 2013 روانشناس جیمز جکسون در دانشگاه وندربیلت و همکارانش، نمودار نشان دهنده افزایش خطر کاهش شناختی برای افرادی که در بیمارستان دچار هذیان شده‌اند، نشان می‌دهد. علاوه بر این، هرچه فرد بیشتر دچار هذیان شود، خطر ابتلا به اختلال شناختی بعدی نیز بیشتر می‌شود. مطالعات اینووی، جکسون و محققان دیگر نشان داد که عکس این مسئله نیز صادق است: حتی پس از کنترل سن، علائم زوال عقل موجود احتمال ابتلا به هذیان را افزایش می‌دهد.

ایجاد سردرگمی

دانشمندان هنوز به هیچ نتیجه‌ای از اینکه آیا ارتباطی بین هذیان و زوال عقل در کسانی که به هر حال دچار زوال عقل شده‌اند قوی است یا اینکه هذیان خطر کاهش شناختی را حتی در افرادی که مستعد ابتلا به آن نیستند افزایش می‌دهد، نرسیده‌اند. همچنین دانشمندان نمی‌توانند دقیق بگویند که چه چیزی در هذیان‌گویی وجود دارد که می‌تواند زوال عقل را تحریک کند. اگر محققان بتوانند این ارتباطات را شناسایی کنند، شاید بتوانند از تبدیل هذیان به زوال عقل جلوگیری کنند. پرایس اینچنین بیان کرده است که:

ما مکانیسم هذیان‌گویی را به هیچ وجه درک نمی‌کنیم! هیچ دارویی نیز برای کنترل هذیان‌گویی وجود ندارد.

دانشمندان سه فرضیه را برای توضیح چگونگی هذیان که باعث تحریک زوال عقل می‌شوند، ارائه دادند. طبق گفته نظریه‌ای، انباشتگی مواد سمی در مغز می‌تواند باعث هذیان کوتاه‌مدت شود و سپس منجر به آسیب طولانی‌مدت شود. بدن معمولا این زباله‌های مولکولی را از طریق جریان خون و سیستم لنفاوی که شبکه‌ای از کانال‌های پر از مایع مغزی نخاعی است، پاک می‌کند. آسیب به عروق ناشی از هذیان ممکن است ادامه داشته باشد و باعث تحریک زوال عقل شود، یا مغزی که هذیان را تجربه می‌کند در آینده مستعد ابتلا به مشکلات عروقی شود.

فرضیه دوم التهاب است که اغلب افرادی را که به دلیل عفونت، ناراحتی تنفسی یا بیماری‌های قلبی عروقی در بیمارستان بستری می‌شوند، آزار می‌دهد. جراحی و عفونت‌های شدید می‌تواند باعث تجمع ریزه‌های سلولی در مغز شود که باعث التهاب بیشتر می‌شود. این واکنش کوتاه‌مدت کاملا از مغز محافظت می‌کند، زیرا بقایای مضر را پاک می‌کند و در نهایت التهاب از بین می‌رود. اینوی گفته است که این برای کسانی که دچار هذیان هستند، صدق نمی‌کند. التهاب مداوم می‌تواند یک دوره حاد هذیان را تحریک کند و باعث خراب شدن سلول‌های عصبی و سلول‌های مرتبط مانند آستروسیت و میکروگلیا شود که منجر به آسیب شناختی می‌شود.

ایده سوم همان چیزی است که به عنوان فرضیه آستانه شناخته می‌شود. کسی که مبتلا به زوال عقل است (حتی در اولین مراحل) ارتباط کمتری بین نورون‌ها دارد و می‌تواند به عایقی که آنها را می‌پوشاند آسیب برساند و به انتقال سیگنال‌ها کمک کند و آن به عنوان ماده سفید شناخته می‌شود. این از دست دادن باعث از بین رفتن ذخایر عصبی می‌شود که به فرد کمک می‌کند تا با التهاب یا عفونت کنار بیاید و آنها را نه تنها به هذیان بلکه به زوال عقل پیشرفته‌تر تبدیل می‌کند.

حتی اگر پیدایش هذیان و ارتباطات مولکولی آن با زوال عقل ناشناخته مانده است، اینوی موفق شده است راهی برای کاهش میزان هذیان‌گویی در بیماران بیمارستانی پیدا کند. وی برنامه‌ای از استراتژی‌های ساده‌ای برنامه زندگی سالمندان بیمارستانی ایجاد کرده است که بر کاهش آرام‌بخشی در هنگام تهویه مکانیکی، توجه زیاد به تغذیه و آبرسانی و اطمینان از حضور اعضای خانواده برای اطمینان بخشیدن بیماران متمرکز است. یک فراتحلیلی در سال 2015 نشان داد که این مراحل هذیان را حدود 40 درصد کاهش می‌دهد. بیمارستان‌های اطراف ایالات متحده شروع به ارائه این پروتکل‌های ساده کردند. سپس ویروس کرونا به این مراحل آزمایش آسیبی زد و این کار را تقریبا غیرممکن کرد.

بالا رفتن آمار زوال عقل

وقتی کراسبی در اتاق خواب خود در بوستون دچار هذیان ناشی از ویروس کرونا شد، پولونی در حال درمان افراد هذیان با ویروس کرونا در لومباردی ایتالیا که آمار در آنجا صفر بود بود. بسیاری از بیماران پولونی قبلاً دچار زوال عقل بودند و مانند بسیاری از پزشکان، وی علائم رایج عفونت‌های تنفسی مانند تب، سرفه و دشواری در تنفس را تحت نظر داشت. اما بعضی از بیماران او این علائم را اصلا نشان ندادند. پولونی گفته است که در عوض، آنها بیشتر خواب‌آلود بودند. دیگران بی‌قرار و آشفته شدند که همه جزو نشانه‌های هذیان است. این علائم آنقدر برجسته بود که پولونی استدلال کرد که هذیان‌گویی باید به معیارهای تشخیصی ویروس کرونا اضافه شود. اینوی نیز چنین استدلالی را مطرح کرده است و این مورد مطالعه‌ای است که ماه گذشته منتشر کرد و نشان می‌دهد 28 درصد از افراد مسن مبتلا به ویروس کرونا هنگام مراجعه به بخش اورژانس دچار هذیان می‌شوند.

افزایش تعداد بالای افرادی که دچار هذیان شدند، بلافاصله باعث نگرانی اینوی، پرایس و سایر محققان شد چون این بیماری همه‌گیر افزون بر افزایش موارد در نتیجه افزایش جمعیت، منجر به افزایش موارد زوال عقل در دهه‌های آینده خواهد شد.

ناتالی ترونسون (Natalie Tronson)، روانشناس مغز و اعصاب در دانشگاه میشیگان در آن آربور اینچنین سوال پرسیده است:

آیا افزایشی در ابتلای به زوال عقل در افرادی که در بزرگسالی یا میانسالی به ویروس کرونا مبتلا شده‌اند، وجود دارد؟ طی دهه‌های بعدی با افزایش سن جمعیت چه اتفاقی خواهد افتاد؟

برای یافتن پاسخ، موسسات سراسر جهان مطالعات مختلفی راجع به تأثیرات شناختی طولانی‌مدت ویروس کرونا تأمین کرده‌اند که برخی از آنها به هذیان مربوط هستند. در حال حاضر در ایالات متحده پژوهشی در حال انجام است که افرادی را که به دلیل ویروس کرونا در بیمارستان تحت درمان قرار گرفته‌اند ردیابی می‌کند؛ بسیاری از آن‌ها در طول اقامت خود دچار هذیان‌گویی شده‌اند. این مطالعه عملکرد شناختی و روانی را در افراد شرکت‌کننده در یک آزمایش برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی هیدروکسی کلروکوین برای درمان ویروس کرونا اندازه گیری خواهد کرد.

یک مطالعه بین‌المللی برای اندازه‌گیری شیوع هذیان در افراد مبتلا به ویروس کرونا در بخش مراقبت‌های ویژه و همچنین شناسایی عواملی که نتایج طولانی‌مدت را پیش‌بینی می‌کنند، برنامه‌ریزی شده است. یک مطالعه جداگانه در آلمان و انگلستان همچنین نتایج عصبی شناختی را در افراد مبتلا به ویروس کرونا بررسی می‌کند تا مشخص کند که چگونه هذیان‌گویی ماهانه بر عملکرد مغز می‌تواند تأثیر بگذارد. یک پروژه تحقیقاتی دیگر به سرپرستی تیمی از دانشگاه وندربیلت به دنبال جایگزینی آرامبخش‌های متداول مانند بنزودیازپین‌ها هستند که باعث افزایش هذیان می‌شوند. محققان در حال حاضر در حال آزمایش یک داروی آرامبخش به نام دکسمدتومیدین هستند تا ببینند آیا گزینه ایمن‌تری برای افراد مبتلا به ویروس کرونا بستری‌شده در بیمارستان‌ها است یا خیر.

اینوی و ترونسون امیدوارند که بودجه این مطالعات طولانی‌مدت منجر به علاقه علمی مداوم به ارتباط بین هذیان‌گویی و زوال عقل شود و بینشی در این جهت فراهم کند. ترونسون اینچنین بیان کرده است:

من فکر می‌کنم که نتایج هم در مورد اینکه چگونه بیماری بر خطر زوال عقل تأثیر می‌گذارد و اینکه سایر سبک‌های زندگی و عوامل محافظت‌کننده ژنتیکی می‌توانند بر روی خطر نیز تأثیر بگذارند، کمی ترسناک و آگاه‌بخش خواهند بود.  درست است که شاید سریع به این آموخته‌ها دست پیدا کنیم، اما هنوز هم سوالات و ابهام‌های زیادی در ارتباط بین زوال عقل و هذیان‌گویی ناشی از ویروس همه‌گیر کرونا وجود دارد.

نوشته آیا هذیان‌گویی ناشی از ویروس کرونا باعث زوال عقل می‌شود؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.