گوگل سرانجام نسخه نهایی سیستم‌عامل اندروید 12 را در تاریخ 27 مهر 1400 (19 اکتبر 2021)، منتشر کرد؛ یعنی همان روزی که گوشی‌های پیکسل 6 و 6 پرو، معرفی شدند. اندروید 12 حدود 6 ماه به‌صورت آزمایشی در دسترس بود. این سیستم‌عامل موبایلی تغییرات بصری زیادی را تجربه کرده است.

از سال 2014 (Material Design) به بعد، اندروید 12 بیشترین دگرگونی‌های ظاهری را به خود دیده است. گوگل با ارائه ویژگی‌های کاربر محور مختلف و همچنین سایر قابلیت‌های بدیهی اما مهم، سعی داشته که اندروید 12 را هر چه بیشتر، یک تغییر بزرگ نشان دهد. در ادامه قصد داریم که به بررسی اندروید 12 بپردازیم.

در حال حاضر اندروید 12 تنها در گوشی‌های سری پیکسل موجود است. گوشی‌های 2018 پیکسل 3 و پیکسل 3XL، قدیمی‌‎ترین دستگاه‌های سازگار با این سیستم‌عامل هستند. اگر گوشی شما پیکسل 3a، پیکسل 3a XL، پیسکل 4، پیکسل  4XL، پیسکل 4a 5G، پیسکل 5 و یا پیکسل 5a است، آنگاه می‌توانید اندروید 12 را بر روی آن نصب کنید. همچنین این سیستم‌عامل به‌صورت از پیش نصب شده بر روی گوشی‌های پیکسل 6 در دسترس خواهد بود. البته شرکت‌های دیگری نیز همانند Asus، وان‌پلاس و سامسونگ در برنامه بتای اندروید 12 شرکت کرده بودند، اما هنوز معلوم نیست که گوشی‌های آن‌ها چه زمانی این به‌روزرسانی را دریافت خواهند کرد. در ادامه به بررسی سیستم‌عامل اندروید 12 می‌پردازیم.

Material You: زبان طراحی گوگل با تمرکز بر کاربر

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با زبان طراحی آن آغاز می‌کنیم. Material You زبان طراحی جدید گوگل در سال 2021 است. این شرکت کل رابط کاربری را مجددا مورد بازبینی قرار داده و می‌توان گفت که تغییرات زیادی را در این زمینه اعمال کرده است. گوگل می‌گوید که اندروید 12 شخصی‌ترین سیستم‌عامل تا به امروز است. این سیستم‌عامل دارای ویژگی تغییر رنگ پویا و همچنین انیمیشن‌های جدید در هنگام لمس گوشی است. اهالی مانتین ویو بسیاری از ویجت‌ها را تغییر داده و در طراحی جدید آن‌ها بر روی کاربر تمرکز کرده‌ و البته سعی نموده‌اند که ابزارهای بیشتری را نیز جهت کمک به کسانی که دید ضعیف‌تری دارند، ارائه دهد.

احتمالا اولین چیزی که متوجه آن خواهید شد، تغییرات رنگ‌ها است. در اینجا گوگل از رنگ‌های ابتدایی که تا به امروز سیستم‌عامل اندروید را تعریف می‌کردند، دوری گزیده است. در عوض این رنگ‌ها با رنگ‌های نرم و شبه شفاف، جایگزین شده‌اند. در واقع هدف اصلی از این کار این بوده که رنگ‌های سیستمی (ویجت‌ها، منوهای کشویی، انیمیشن‌ها، کلیدها، اعلان‌ها و …) با تصویر پس‌زمینه شما هماهنگ شوند. حداقل در تئوری، این یک اقدام جالب است، زیرا کاربران رنگ‌های داخل تصویر پس‌زمینه خود را دوست دارند، مگر اینکه خلاف این موضوع ثابت شود.

این مطلب را نیز بخوانید: زبان طراحی جدید اندروید یا همان Material You چه ویژگی‌هایی دارد؟

بیش از آنچه که فکر می‌کنید، توان اعمال کنترل دارید. پس از انتخاب یک پس‌زمینه، در منوی Wallpaper & Style، گزینه‌های مختلفی را در زمینه انتخاب طرح‌ رنگی در اختیار خواهید داشت. در اینجا به‌صورت خودکار 3 یا 4 مجموعه رنگ از پس‌زمینه شما استخراج شده و البته سایه‌های تکی و پررنگ نیز قابل انتخاب هستند. اگر هم سخت پسند هستید، آنگاه باید بگوییم که تقریبا بدون محدودیت می‌توانید رنگ‌ها را با یکدیگر ترکیب کنید. البته باید بگوییم که تم‌سازی خودکار مختص گوشی‌های پیکسل بوده و در سایر اسمارتفون‌ها نباید به دنبال آن بگردید.

آیا این بزرگ‌ترین تغییر در طراحی رابط کاربری گوشی‌های هوشمند اندروید است؟ شاید جواب مثبت نباشد اما در هر صورت راه‌های جدیدی جهت شخصی‌سازی ظاهر گوشی، در اختیار شما قرار داده شده‌اند. هر زمان که تصویر پس‌زمینه گوشی خود را تغییر دهید، آنگاه رنگ‌های رابط کاربری نیز تغییر کرده و همین می‌تواند همچنان حس تازگی را در شما حفظ کند. موردی که باید در اینجا به آن بپردازیم این است که تمامی اپلیکیشن‌ها، از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کنند. مثلا می‌توانید اپلیکیشن‌ها را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که از رنگ‌های مابقی رابط کاربری استفاده کنند که البته در اینجا برنامه‌هایی که از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کنند، باعث می‌شوند که ظاهری زیبای گوشی شما، دچار نقصان شود.

شکل‌های جدید، دیگر تغییر بصری بزرگ را به اندروید 12 آورده‌اند و سخت است که آن‌ها را نادیده بگیرید. مثلا کلیدهای موجود در منوی Quick Settings، دارای ظاهر و اندازه‌های جدید هستند. این کلیدها اکنون بزرگ‌تر شده که همین باعث می‌شود تا در هنگام عجله، راحت‌تر بتوانید با آن‌ها کار کنید و البته این قضیه باعث می‌شود تا تعداد آیکون‌های قرار گرفته در صفحه نیز کمتر شوند. همانند نسخه‌های پیشین اندروید، در اندروید 12 نیز می‌توانید جای این آیکون‌ها را تغییر دهید و البته بهتر بود که از فضای خالی این کلیدها استفاده شده تا اطلاعات بیشتری را نمایش دهند.

انتخاب‌کننده ویجت نیز کاملا بازطراحی شده و اکنون کار با آن راحت‌تر است. شیوه نمایش اینکه چه تعداد ویجت و یا میانبر برای یک اپلیکیشن وجود دارند، جالب است. سوایپ کردن جهت انتخاب ویجت موردنظر نیز به نرمی صورت می‌پذیرد. هنوز تمامی اپلیکیشن‌ها دارای ویجت با تم اندروید 12 نیستند و خود گوگل نیز همچنان مشغول آپدیت کردن برنامه‌های خود است. در هر صورت علاقه داشتن یا نداشتن به این ویجت‌ها، با شماست.

یک ویجت سیستمی جدید وجود دارد که شاید برای شما جالب باشد: Conversations. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید جدیدترین ارتباطات با یک مخاطب خاص را مشاهده کنید، حال این ارتباط می‌تواند یک پیام، تماس و یا آپدیت کردن وضعیت باشد. بدین ترتیب مستقیما از طریق صفحه اصلی گوشی خود می‌توانید به صورت وضعیت ارتباط با یک شخص خاص، دسترسی پیدا کنید.

جدا از رنگ‌ها و شکل‌ها، گوگل می‌گوید که اندروید 12 دارای رابط کاربری نرم و واکنش‌پذیرتری است. غول اینترنتی بر روی عملکردهای سیستمی گوناگون کار کرده تا مطمئن شود که همه چیز به سرعت انجام گرفته و همچنین انیمیشن‌های گوناگونی را نیز طراحی کرده تا در هنگام کار با سیستم‌عامل، اجرا شوند. مثلا کنار زدن نوار اعلان‌ها اکنون روان‌تر انجام شده و یا مثلا خاموش کردن صفحه‌نمایش با انیمیشنی همراه بوده که تمام صفحه را به تدریج سیاه کرده تا به کلید پاور می‌رسد. درست است که این موارد جزئی هستند، اما در هر صورت تجربه کاربر را بهبود می‌بخشند.

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با قابلیت‌های دسترسی‌پذیری آن ادامه می‌دهیم. در اینجا گوگل جهت کمک به کسانی که دید ضعیف‌تری دارند، بر دو ناحیه کوچک تمرکز کرده است. اولی یک ابزار جهت بزرگنمایی پنجره‌ها است. این قابلیت به کاربر اجازه می‌دهد که بدون از دست دادن موقعیت در سایر بخش‌های صفحه، بر روی قسمتی از نمایشگر زوم کند. مورد دوم نیز به شما امکان می‌دهد که روشنایی صفحه را تا پایین‌ترین حد ممکن، کاهش دهید. در هر صورت این ویژگی در محیط‌های تاریک می‌تواند کمک حال بسیاری از کاربران باشد.

در آخر اینکه اگر با این سیستم‌عامل کار کنید، آنگاه احتمالا متوجه منوی تنظیمات جدید آن نیز خواهید شد. گوگل با استفاده از سرتیترهای بزرگ‌تر، قابلیت مشاهده بخش‌های سطح بالاتر را افزایش داده است. همچنین همانند گذشته در هر سرتیتر لیستی کوتاه از گزینه‎‌های موجود در آن نمایش داده می‌شود.

این تغییرات، عالی هستند. به هر حال اندروید 11 و نسخه‌های پیشین، ظاهری چندان متفاوتی نداشتند. البته شاید این تغییرات جدید به مذاق همه خوش نیایند، اما در هر صورت امکان شخصی‌سازی بیشتری را برای کاربران فراهم می‌کنند. در نهایت نتیجه این قضیه این می‌شود که رابط کاربری گوشی‌‌های اندروید 12 مختلف، یکسان نخواهد بود.

حریم خصوصی اندروید 12: کنترل بیشتر از همیشه

نقد و بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با حریم خصوصی ادامه می‌دهیم. گوگل می‌گوید که اندروید 12 را پیرامون ایده امنیت کاربر طراحی کرده است. اندروید 12 شیوه تعامل اپلیکیشن‌ها و کاربر با قابلیت‌های حریم خصوصی را تغییر داده و همین باعث شده تا بیش از گذشته بر روی دستگاه و دیتای خود کنترل داشته باشید.

اکنون از طریق نشانگر موجود در نوار وضعیت، بهتر می‌توانید بفهمید که کدام اپلیکیشن‌ها در چه زمانی از میکروفن و یا دوربین استفاده می‌کنند. چنین آیکون‌هایی به رنگ سبز روشن و به شکل نقطه‌های کوچکی بوده و پس از چند لحظه محو می‌شوند، اما با این حال احتمالا متوجه آن‌ها خواهید شد. البته شاید بهتر بود که آیکون‌ها کمی‌ بزرگ‌تر بوده و همچنین مدت زمان بیشتری نیز قابل رویت باشند.

اگر بخواهید که دسترسی اپلیکیشنی به میکروفن و یا دوربین را لغو کرده و یا اینکه صرفا این موارد را خاموش کنید، آنگاه به لطف کلیدهای جدید در منوی Quick Settings می‌توانید این کار را انجام دهید. این کنترل‌ها از پیش بر روی گوشی‌های جدید پیکسل 6 فعال شده‌اند، اما در پیکسل‌های قدیمی‌تر باید این کار را به‌صورت دستی انجام دهید. چنین گزینه‌هایی برای کسانی که در رابطه با جاسوسی اپلیکیشن‌ها نگران هستند، می‌توانند مفید باشند.

به اشتراک گذاری موقعیت مکانی نیز یک ویژگی جدید دریافت کرده است. در اندروید 12 می‌توانید تعیین کنید که آیا اپلیکیشن‌ها به موقعیت دقیق شما دسترسی داشته باشند یا موقعیت تقریبی شما. اولی در مواردی همچون ناوبری پیچ به پیچ مفید است. بنابراین بهتر است که به اپلیکیشن‌هایی همانند Google Maps، چنین اجازه‌ای را بدهید و برای سایر اپلیکیشن‌ها، گزینه دومی را برگزینید.

به‌عنوان مثال نیازی نیست که اپلیکیشن پیش‌بینی وضعیت آب‌و‌هوا بداند که شما دقیقا در کدام خیابان زندگی می‌کنید. بنابراین با ارائه مختصات تقریبی خود به چنین اپلیکیشن‌هایی، هم اطلاعات موردنیاز خود را دریافت می‌کنید و هم اینکه حریم خصوصی خود را بهتر حفظ کرده‌اید. اولین باری که اپلیکیشن‌های نیازمند موقعیت مکانی را باز می‌کنید، پیغامی ظاهر شده که از طریق آن می‌توانید از بین موقعیت مکانی تقریبی و یا دقیق، به انتخاب بپردازید. البته از طریق منوی تنظیمات نیز می‌توانید همین کار را انجام دهید. از آنجایی که موقعیت مکانی یک مسئله حساس بوده، پس این ویژگی می‌تواند یک قابلیت خوشایند باشد. البته در هر صورت گوگل اعلام نکرده که موقعیت مکانی “تقریبی” تا چه حد تقریبی است. جهت سازگاری بهتر اپلیکیشن‌های شخص ثالثی با این قضیه، باید این ویژگی در آن‌ها تعبیه شود. به‌عنوان نمونه اگر در اپلیکیشنی که هنوز از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کند، موقعیت مکانی را بر روی حالت تقریبی قرار دهید، آنگاه آن برنامه فکر می‌کند که کلا دسترسی آن به موقعیت مکانی را سلب کرده‌اید و بنابراین شما را مجبور می‌کند که یا موقعیت مکانی را بر روی حالت دقیق قرار دهید و یا اینکه بیخیال به اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی خود شوید.

این مطلب را نیز بخوانید: آموزش کامل اجرای دو برنامه به صورت همزمان با قابلیت اسپلیت اسکرین اندروید

یکی دیگر از ویژگی‌های جدید مرتبط با حریم خصوصی این است که از طریق اپلیکیشن هدفون‌ بلوتوثی خود می‌توانید دسترسی به موقعیت مکانی را لغو کنید. به هر حال چنین برنامه‌هایی نیازی به دسترسی به موقعیت مکانی شما ندارند و البته این چیزی است که توسعه دهنده باید آن را در اپلیکیشن خود لحاظ کند.

شاید بخواهید بدانید که کدام اپلیکیشن از میکروفن، دوربین و یا موقعیت مکانی شما استفاده کرده است. اگر این طور است، پس آنگاه داشبورد حریم خصوصی جدید در اندروید 12 می‌تواند این اطلاعات را به شما ارائه دهد. این داشبورد از طریق یک خط زمانی 24 ساعتی می‌تواند زمان و همچنین اپلیکیشن استفاده کننده را به شما نمایش دهد. در اینجا اولویت با میکروفن، دوربین و موقعیت مکانی شما است، اما می‌توانید اطلاعات مربوط به سایر موارد را نیز مشاهده کنید.

به‌عنوان نمونه به‌آسانی می‌توانید بفهمید که کدام اپلیکیشن‌ها به تقویم، تاریخچه تماس، مخاطبین، فایل‌ها، پیام‌ها و … دسترسی داشته‌اند. یکی از ویژگی‌های جذاب این ابزار این است که از طریق آن می‌توانید بر روی دسترسی اپلیکیشن‌ها به دیتای خود، اعمال کنترل کنید.

یکی دیگر از جنبه‌های بسیار مفید این قابلیت این است که اندروید 12 به‌صورت خودکار دسترسی‌های مربوط به اپلیکیشن‌های بلااستفاده را ریست می‌کند. می‌توانید این کار را برای تمامی اپلیکیشن‌ها به‌صورت یکجا و یا برای هر برنامه به‌صورت جداگانه انجام دهید.

یکی دیگر از ویژگی‌های مربوط به حریم خصوصی که شاید کاربران چندان متوجه آن نشوند، Private Compute Core است. این یک فضای امن موبایلی بر روی گوشی شما بوده که از مابقی سیستم و اپلیکیشن‌های نصب شده، جدا است. Private Compute Core یک قسمت امن بوده که در آن می‌توانید بدون نیاز به فضای ابری و در واقع با استفاده از خود دستگاه، برخی از وظایف مربوط به یادگیری ماشینی را انجام دهید. در حال حاضر Live Caption ،Now Playing و Smart Replies که نیازمند دسترسی به قسمت‌های حساس همانند میکروفن هستند، از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند.

به‌عنوان مثال قابلیت Live Caption به صدای دستگاه شما گوش فرا می‌دهد. حال Private Compute Core فضایی را جهت انجام این کار، در اختیار این ویژگی قرار می‌دهد. این اپلیکیشن را می‌توانید از طریق پلی استور به‌روزرسانی کرده و بنابراین می‌توان گفت که Private Compute Core به مرور زمان می‌تواند وظایف بیشتری را انجام دهد.

سایر قابلیت‌های جدید

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با سایر قابلیت‌ها ادامه می‌دهیم. یکی از ایده‌های اساسی در رابطه با اندروید 12، ساده‌ کردن چیزها برای کاربران است. در زیر به سایر ویژگی‌های جدید این سیستم‌عامل، اشاره می‌کنیم.

به اشتراک گذاری وای‌فای

از طریق ابزار QR Code موجود در گوشی خود می‌توانید اطلاعات وای‌فای خود را به‌سادگی با دوست و یا همکاران خود، به اشتراک بگذارید. اما در این روش باید دو گوشی را در کنار یکدیگر قرار دهید و بنابراین اگر بخواهید که چنین کاری را چندین بار انجام دهید، آنگاه این فرایند می‌تواند کمی شما را اذیت کند. حال با استفاده از قابلیت Nearby Share می‌توانید اطلاعات وای‌فای خود را در آن واحد و به‌صورت مستقیم از گوشی اندروید 12 خود به یک یا چند کاربر دیگر موجود در همان فضا، ارسال کنید.

اسکرین‌شات‌های پیمایشی

پیش‌تر نیز تعدادی از شرکت‌های تولید کننده گوشی‌های اندرویدی، قابلیت تهیه اسکرین‌شات‌های پیمایشی (اسکرولی) را به دستگاه‌های خود اضافه کرده بودند، اما اکنون این ویژگی به‌صورت داخلی در سیستم‌عامل اندروید 12 تعبیه شده است. در این رابطه کافی است که همانند روال عادی، به تهیه اسکرین‌شات بپردازید. حال در ادامه می‌توانید تصویر تهیه شده را به تمامی صفحه مورد مشاهده و یا اپلیکیشن مورد استفاده، بسط دهید. استفاده از این ویژگی آسان بوده و همچنین امکان نشانه‌گذاری نیز یکی از مزیت‌های آن است.

 

بهبود تجربه بازی‌

در ادامه بررسی اندروید 12 به قابلیتی می‌رسیم که می‌تواند برای بسیاری از کاربران جذاب باشد. مدت‌ها است که گوگل مشغول کار بر روی قابلیتی است تا از طریق آن کاربران پیش از تمام کردن دانلود یک بازی بتوانند آن را اجرا کنند. حال در اندروید 12 اگر بازی موردنظر را از طریق گوگل پلی دانلود کنید، آنگاه می‌توانید پیش از اتمام دانلود، به بازی کردن بپردازید. طبیعتا چنین قابلیتی بیشتر در رابطه با بازی‌هایی مفید است که حجم آن‌ها بیش یک یا 2 گیگابایت است. البته هنوز عنوانی که از این قابلیت پشتیبانی کند، توسط گوگل عرضه نشده و معلوم هم نیست که این ویژگی تا چه حد مورد استقبال توسعه‌دهنده‌ها قرار می‌گیرد.

بازی‌ها همچنین جهت بهبود گیم‌پلی می‌توانند به موتور لرزشی گوشی شما دسترسی پیدا کنند. مثلا از طریق این ویژگی، مواردی همچون انفجارها می‌توانند گوشی شما را بلرزانند (همانند قابلیتی که در کنترلرهای بازی و یا گوشی‌هایی همانند Asus ROG Phone وجود دارد). همچنین گوشی‌های مجهز به اندروید 12، راه‌کارهای بیشتری جهت دستکاری توان پردازشی و عملکرد اجرای بازی‌ها خواهند داشت که البته بازی موردنظر شما باید از این قابلیت پشتیبانی کند.

AppSearch

گوگل یک ویژگی جدید به نام AppSearch را در اندروید 12 گنجانده است. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که نه‌تنها اپلیکیشن‌های خود، بلکه هرگونه داده داخلی و حتی محتوای درون اپلیکیشن‌ها را نیز جست‌و‌جو کنید. در این رابطه فقط کافی است که متن موردنظر خود را در کادر جست‌و‌جوی اپ دراور تایپ کرده تا مخاطبین، اپلیکیشن‌ها، تنظیمات و سایر آیتم‌های مرتبط با آن، به شما نمایش داده شوند. البته نباید انتظار عمق زیاد را از این ویژگی داشته باشید.

مثلا شاید یکی از مخاطبین خود را جست‌و‌‎جو کرده و آن شخص در برخی از اپلیکیشن‌ها به نمایش درآمده و در مابقی اینگونه نباشد. در نهایت اینکه مشکل این قابلیت این است که مبتنی بر API بوده و جهت کار کردن باید توسط توسعه‌دهنده‌ها، در اپلیکیشن‌ها تعبیه شود.

سویچ کردن دستگاه‌ها

در اندروید 12، سویچ کردن دستگاه‌ها آسان‌تر شده است. سال‌ها است که گوگل قصد چنین کاری را داشته، اما نتوانسته است که در این زمینه به موفقیت کامل دست یابد. کاری که گوگل امسال انجام داده این است که سویج کردن از آیفون به یک گوشی مجهز به اندروید 12 را امکان‌پذیر کرده است.

جهت انجام این کار کافی است که یک گوشی پیکسل را مستقیما به یک گوشی آیفون وصل کرده و مراحل ظاهر شده بر روی صفحه را دنبال کنید. البته در این زمینه، کم و کاستی‌هایی نیز وجود دارند و مثلا شاید ویدیوهای شما منتقل نشوند. در نهایت اینکه این ویژگی نمی‌تواند تمامی کارها را به‌صورت خودکار برای شما انجام دهد.

از جمله مواردی که در این فرایند منتقل نمی‌شوند، نام کاربری و گذرواژه‌ها هستند. لازم به ذکر است که بگوییم هر دو گوشی آیفون و اندروید از قابلیت پسوردهای ذخیره شده پشتیبانی می‌کنند و می‌توانند که از این طریق، نام کاربری و گذرواژه‌های شما را منتقل کنند (از اندروید به اندروید و یا از آیفون به آیفون)، اما امکان انجام چنین چیزی در هنگام سویچ از آیفون به اندروید، وجود ندارد. به‌عنوان نکته آخر در این رابطه باید بگوییم که علی رغم استفاده از کابل، شاید این فرایند زیاد از حد به طول بینجامد.

نوشته نقد و بررسی اندروید 12: همه‌چیز به شما برمی‌گردد! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شرکت انویدیا اخیرا از 2 عضو جدید سری Ampere workstation خود رونمایی کرد. این مدل‌ها شامل RTX A4500 با 20 گیگابایت حافظه گرافیکی و RTX A2000 با 12 گیگابایت حافظه گرافیکی هستند. 2 کارت گرافیکی مورد اشاره برای مجموعه متفاوتی از امور پردازشی طراحی شده و به منظور تولید سریع‌تر محتوا، هوش مصنوعی و موارد کاربری علمی از جدیدترین معماری Ampere استفاده می‌کنند.

انویدیا کارت‌های گرافیکی جدید سری Ampere Workstation با اسامی RTX A4500 و RTX A2000 را عرضه کرد

کارت‌های گرافیکی سری RTX Ampere Workstation شرکت انویدیا اکنون شامل 6 مدل مختلف هستند و کاربران بسته به نیاز خود می‌توانند یکی از آن‌ها را انتخاب کنند. 2 عضو جدید خانواده در طیف محصولات پیشرفته و رده پایین طبقه‌بندی می‌شوند.

مشخصات کارت گرافیکی انویدیا RTX A4500 20 GB

این کارت گرافیکی مجهز به 7168 هسته پردازشی CUDA درون مجموعا 56 مولتی‌پروسسور استریمینگ (SM) است. این مجموعه روی GPU مدل GA102 فعالیت می‌‌کند. تعداد هسته‌ها موجب می‌شود تا GPU جدید Ampere در کارت گرافیکی RTX A4500 به پیشرفته‌ترین پیکره‌بندی ورک‌استیشن از پردازنده گرافیکی GA102 با تنها 66 درصد هسته فعال تبدیل شود.

سایر ویژگی‌های این محصول شامل 224 واحد تنسور، 56 هسته RT و حداکثر فرکانس 1.63 گیگاهرتزی برای هسته‌ها است. این کارت مجهز به 20 گیگابایت حافظه گرافیکی GDDR6 بوده که در بستر رابط 320 بیتی با حداکثر پهنای باند 16 گیگابیت برثانیه در هر پین فعالیت می‌کند. در نتیجه GPU از پهنای باند 640 گیگابایت برثانیه‌ای برخوردار است. توان طراحی حرارتی این کارت نیز برابر با 200 وات است.

از جنبه عملکرد نیز کارت گرافیکی RTX A4500 انویدیا قادر به اجرای حداکثر 23.7 ترافلاپس عملیات ممیز شناور 32 بیتی، 46.2 ترافلاپس عملیات محاسباتی توسط هسته‌های RT و 182.2 ترافلاپس عملیات توسط واحدهای تنسور است. این کارت مجهز به 4 عدد درگاه خروجی DisplayPort 1.4 بوده و با پیکره‌بندی 2 اسلاتی و سیستم خنک‌کننده فعال روانه بازار می‌شود. انرژی مورد نیاز کارت گرافیکی از طریق یک کانکتور منفرد 8 پینی تامین می‌شود.

همچنین انویدیا در کارت گرافیکی RTX A4500 از اتصال داخلی NVLINK نیز بهره گرفته است. این مشخصه امکان فعالیت موازی 2 کارت گرافیکی با حافظه ترکیبی 40 گیگابایتی را فراهم می‌کند.

مشخصات کارت گرافیکی انویدیا RTX A2000 12 GB

انویدیا در کنار محصول پیشرفته‌تر خود از مدل ارتقایافته کارت گرافیکی RTX A2000 نیز رونمایی کرد. ظرفیت حافظه در مدل جدید 2 برابر شده است. سایر مشخصات محصول مشابه با ورژن اولیه آن است.

انویدیا RTX A2000 دارای معماری Ampere GPU است. از جنبه مشخصات نیز این کارت گرافیکی مجهز به پردازنده گرافیکی GA106 است. این GPU مجهز به 3328 هسته CUDA به‌همراه 104 هسته تنسور و 26 هسته RT است. تمامی این هسته‌ها در کنار یکدیگر موجب می‌شوند تا عملکرد کارت گرافیکی جدید در مقایسه با مدل‌های نسل قبلی پیشرفت قابل ملاحظه‌ای داشته باشد. از جنبه عملکردی نیز GPU قادر به اجرای 8 ترافلاپس عملیات ممیز شناور 32 بیتی، 15.6 ترافلاپس عملیات محاسباتی توسط هسته‌های RT و 63.9 ترافلاپس عملیات توسط هسته‌های تنسور است. حافظه گرافیکی از باس با طراحی 192 بیتی بهره می‌گیرد و تراشه‌های حافظه با سرعت 12 گیگابیت برثانیه در هر پین فعالیت می‌کنند. در نتیجه پهنای باند موثر 288 گیگابایت برثانیه‌ای در دسترس کاربران قرار می‌گیرد.

کارت گرافیکی RTX A2000 به نوبه خود با قالب طراحی کوچکی عرضه شده و دارای یک بورد نیم‌قد و نیم‌طول است. حتی این کارت مجهز به یک فن کوچک دمنده بر روی کاور خارجی خود است. با توجه به توان طراحی حرارتی 70 واتی کارت از هیچ‌گونه کانکتور برق استفاده نشده است. این کارت گرافیکی به آسانی روی سیستم نصب شده و با وجود طراحی جمع‌وجور خود بهره‌وری فوق‌العاده‌ای را در اختیار کاربران قرار می‌دهد. این محصول دارای 4 عدد درگاه (Mini DisplayPort (1.4 در نزدیکی پنل ورودی و خروجی پشتی بوده و به منظور تهویه حرارت به خارج نیز از یک دریچه کوچک برخوردار است.

در ادامه جدول مربوط به کلیه کارت‌های گرافیکی سری Ampere WorkStation همراه با مشخصات کامل آن‌ها را مشاهده می‌کنید:

نوشته انویدیا از کارت‌های گرافیکی جدید سری Ampere Workstation خود رونمایی کرد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شرکت مایکروسافت پیش‌تر در ماه سپتامبر اسمارت‌فون سرفیس دئو 2 را به بازار عرضه کرد. این دستگاه با پیشرفت‌هایی نسبت به نخستین نسل سرفیس دئو عرضه شد. یک فعال یوتیوبی با نام مستعار JerryRigEverything اقدام به انتشار ویدیویی از تست دوام این هندست نموده و به ویژگی‌های برجسته آن اشاره کرده است. این ویدیو نشان‌دهنده اجرای آزمایشات سختی روی سرفیس دئو 2 است؛ تست‌هایی که به‌طور معمول توسط Zack Nelson بر روی دستگاه‌های مختلف اجرا می‌شوند.

اسمارت‌فون جدید مایکروسافت دارای پیکره‌بندی نمایشگر تاشو است؛ اگرچه طراحی آن ظاهرا با دستگاه‌های تاشو موجود در بازار نظیر گلکسی فولد 2 تفاوت دارد. سرفیس دئو 2 مجهز به 2 نمایشگر است که با استفاده از یک لولا و حواشی اطراف آن از یکدیگر تفکیک می‌شوند.

با این‌حال هیچ‌کدام از 2 نمایشگر دارای طراحی تاشو نیستند. لولاها ظرافت انواع مورد استفاده در دستگاه‌های تاشو را حفظ نموده و در این راستا تست‌های دشواری نیز بر روی سرفیس دئو 2 اجرا شده است. هر 2 نمایشگر در برابر شعله مستقیم فندک مقاومت نموده و هیچ‌گونه آسیب مشهودی بر روی آن‌ها ایجاد نمی‌شود.

همچنین این اسمارت‌فون در تست خمش نیز عملکرد مناسبی از خود نشان می‌دهد. البته قسمت مقابل لولا مستعد خم شدن بوده و این موضوع یک مشکل محسوب می‌شود. قسمت‌های جانبی سرفیس دئو 2 دارای ساختار پلاستیکی بوده و این موضوع استعداد دستگاه برای خراشیدگی را افزایش می‌دهد. با این‌حال نمایشگرها از پوشش محافظ گوریلا گلس Victus استفاده می‌کنند. این محافظ در سطح 6 از مقیاس سختی موس دچار خراشیدگی می‌شود.

مایکروسافت امیدوار است که سرفیس دئو 2 در مقایسه با مدل نسل قبلی خود از استقبال بیش‌تر مشتریان برخوردار باشد. البته با وجود اسمارت‌فون‌های تاشو پرچم‌دار نظیر گلکسی زد فولد 3 و گلکسی زد فلیپ 3 بایستی دید که اوضاع به چه شکل پیش خواهد رفت. با این‌حال اکنون مشتریان بالقوه سرفیس دئو 2 حداقل از استحکام نسبی این اسمارت‌فون اطمینان پیدا کرده‌اند.

نوشته سرفیس دئو 2 مایکروسافت از تست دوام سربلند بیرون آمد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اپل واچ دارای یک ردیاب ضربان قلب است که کاربران می‌توانند از آن برای اندازه گیری ضربان قلب خود هنگام ورزش یا فعالیت‌های‌ روزانه استفاده کنند. همچنین این ساعت هوشمند می‌تواند از این ردیاب به‌عنوان یک هشدار برای تشخیص نوسان‌های ضربان قلب کاربر اسفاده کند تا در مواقع بروز اختلال در ضربان قلب به کاربر اطلاع دهد.

ما در گذشته با بی‌شمار داستان مشابه روبرو شده‌ایم و اکنون به نظر می‌رسد که می‌توانیم داستان دیگری را به لیست اضافه کنیم. طبق گزارشی از KSDK، یک مادربزرگ 68 ساله به نام پتی سون، پس از اطلاع از اینکه ضربان قلبش بسیار پایین است به یک مرکز پزشکی رفته و در آنجا بستری می‌شود، او به خاطر نجات جانش از اپل واچ خود تقدیر کرده است.

به گفته سون، او سبک زندگی سالمی دارد که در آن به طور منظم ورزش می‌کند، درست غذا می‌خورد و از بستن حلقه‌های فعالیت اپل واچ که توسط پسرش به او هدیه داده شده بود، اطمینان حاصل کرده است. با این حال، یک روز، ساعت روی مچ دست او وزوز کرد تا به او بفهماند که ضربان قلبش در 10 دقیقه گذشته زیر 43 بوده است.

به عنوان یک پرستار بازنشسته، او می‌دانست که این کمتر از حد طبیعی است و نبض خود را به صورت دستی و آزمایش فشار خون گرفت. شوهرش سپس او را به مرکز پزشکی (Missouri Baptist) برد و در آنجا بستری شد و تمام شب را به طور مداوم تحت نظر بود.

یک هفته بعد از مرخصی سون از بیمارستان، او در حال جمع کردن وسایل برای سفر بود که ساعتش دوباره به صدا در آمد. او به بیمارستان برگشت و در آنجا متوجه شد که او دچار بلوک قلبی درجه دو است که نیاز به نصب ضربان ساز دارد. به گفته سون، او برای نصب ضربان ساز باید مدتی را برای تطبیق آن با ضربان قلبش سپری می‌کرد، اما در نهایت از پزشکان و ساعتش برای نجات جانش خوشحال و سپاسگزار است.

نوشته اپل واچ جان یک پیرزن را با هشدار کمبود ضربان قلب نجات داد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

کارمندان می‌توانند تا چهار هفته در سال از راه دور کار کنند. روزهای کار انحصاری از خانه برای کارمندان اپل که باید از اول فوریه سال آینده به دفتر بازگردند، به پایان می‌رسد.

با این حال، طبق گزارش جدیدی از The Information، سازنده آیفون در آن زمان یک طرح کار هیبریدی آزمایشی جدید را اجرا خواهد کرد که به کارمندان اجازه می‌دهد هر هفته یک یا دو روز از راه دور کار کنند.

در ماه مارس سال آینده، این کارمندان در روزهای دوشنبه، سه‌شنبه و پنج‌شنبه در دفتر و چهارشنبه و جمعه از خانه کار خواهند کرد. با این حال، طبق یادداشتی که تیم کوک، مدیرعامل اپل برای کارکنان ارسال کرده است، تعدادی از تیم‌ها در این شرکت وجود دارند که نمی‌توانند در طرح آن شرکت کنند، زیرا نقش‌های آن‌ها نیازمند کار حضوری است.

---

یک سازش شایسته

با اجرای طرح آزمایشی جدید، اپل قادر خواهد بود نیازهای تعدادی از کارمندان خود را بهتر برآورده کند.

در ماه ژانویه، یک نظرسنجی داخلی در این شرکت از 1749 کارمند نشان داد که 36.7 درصد از آنها گفتند که نگران این هستند که اگر اپل به گزینه‌های کاری منعطف در مکان اهمیت ندهد، مجبور به استعفا می‌شوند. کارمندانی که در این نظرسنجی شرکت کردند، نتایج را همراه با ویدئویی به تیم کوک، معاون خرده‌فروشی و مردم دیر اوبراین ارسال کردند که شامل شهادت‌های شخصی 24 کارمند می‌شوند در مورد اینکه چرا آنها معتقد بودند گزینه‌های کار از راه دور برای آنها مهم است.

اگرچه اپل با طرح آزمایشی جدید هیبریدی، در حال برداشتن صفحه‌ای از کتاب مایکروسافت است، این غول نرم‌افزاری آینده کار را واقعاً ترکیبی می‌بیند. با این حال، این شرکت همچنان معتقد است که همکاری حضوری برای فرهنگ و آینده آن ضروری است.

به عنوان بخشی از طرح جدید کار هیبریدی، کارمندان اپل می‌توانند چهار هفته در سال از راه دور کار کنند و به گفته تیم کوک، این فرصت‌های بیشتری را برای سفر و نزدیک‌تر شدن به عزیزانشان برای آنها فراهم می‌کند.

احتمالاً پس از اجرای طرح جدید اپل در فوریه سال آینده، بیشتر درباره نتایج آن خواهیم شنید.

نوشته اپل برای کارکنان خودش برنامه ترکیبی از کار حضوری و دورکاری در نظر می‌گیرد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.