ساخت بافت هوشمند جایگزین مفاصل بدن انسان

محققان، برای اولین بار بافت “هوشمندی” را ساخته‌اند که شبیه نوعی بافت خاص در انسان بنام پوشش استخوانی است. امید است که این نوع بافت برای ساخت موارد مختلفی بکار رود؛ از لباس محافظ که در مقابل ضربه سفت می‌شود تا بافت‌های بیولوژیکی که در آینده می‌توانند جایگزین مفاصل شده و آنها را اصلاح کنند.

گویا آی تی – این پوشش استخوانی، غشاییست که همه‌ی استخوان‌های ما، به جز مفاصل را ‌پوشانده و ویژگی‌های بسیار منحصر به فردی دارد. تیم پژوهشی دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) استرالیا توضیح می‌دهند که ” این پوشش استخوانی … ماده‌ی هوشمندی دارد که به استخوان‌های سخت، زیر بار ضربات شدید، قدرت بیشتری می‌دهد”.
با استفاده از سیستم تصویربرداری ۳بعدی خاصی، تیم تحقیقات توانستند نقشه‌ی ساختار بافت را کشیده، مقیاس اجزاء کلیدی را افزایش داده و از بافت‌های هوشمند جدید، نمونه‌های اولیه بسازند.

به گفته‌ی نوت تیت (Knothe Tate) رئیس تیم تحقیقات: “بعد از این مرحله، امکان انتقال بافت طبیعی پوشش استخوانی را با استفاده از نرم‌افزار طراحی کامپیوتری آزمایش کردیم.”
تیم تحقیقاتی، این بافت را از ترکیب کلاژن و الاستین، ۲ پروتئین مهم در بافت بیولوژیکی ساخته اند. اما یک مشکل وجود دارد.
تیت گفت: “در استفاده از کلاژن و الاستین با یک چالش بزرگ مواجه هستیم و آن، بافت‌های این دو پروتئین است که برای جا گرفتن در سیستم تولید، بیش از حد کوچک اند. به همین دلیل از مواد الاستیک مشابه الاستین و ابریشم استفاده کردیم تا چیزی شبیه کلاژن را بسازیم.”

“نتیجه ی کار، مجموعه ای از منسوجات هستند که ویژگی‌های تنش- کرنش هوشمند پوشش استخوان را تقلید می‌کنند.”
به گفته‌ی تیم UNSW این روند، که شامل مدل‌سازی کامپیوتری و افزایش مقیاس اجزاء کلیدی می شود را حتی می‌توان در ساخت مواد بیشتری با ترکیب کاملا متفاوت بکار برد.
تیت گفت: “ما امکان استفاده از این روش را جهت آزمایش بافت‌های دیگر و تولید طیف وسیعی از مواد جدید نشان دادیم.”
مثلا، یک لاستیک ساز معتقد است که نسخه‌ی تیتانیوم آن را می‌توان برای تولید لاستیک‌های رادیال با کمربند فولادی نازک‌تر و مقاوم‌تر بکار برد.

اما کاربرد واقعا هیجان انگیز آن، کاربردهای بیولوژیکی است که اکنون محققان بدنبال آن هستند :
جوانا‌ نگ، سرپرست تیم محققان می‌گوید: ” هدف بلند مدت ما، ساخت بافت‌های بیولوژیکی – به خصوص قسمت‌های اصلی بدن انسان ـ در آزمایشگاه برای جایگزینی و اصلاح مفاصل آسیب دیده است که ویژگی‌های زیست شناسی، ساختاری و مکانیکی پوشش استخوانی را نشان می دهند.”
هرچند که تا تحقق این هدف هنوز راه زیادی باقی مانده است، اما به آینده این بافت‌ هوشمند جدید امیدواریم و منتظر نتایج تحقیقات بعدی این گروه خواهیم بود.
این تحقیق در مجله‌ی گزارشات علمی ‌‌(Scientific Reports) به چاپ رسیده است.

عرضه ساعت‌مچی هوشمند جدید اچ‌تی‌سی با پلت‌فرم اندروید ور تکذیب شد

در هفته جاری، تعدادی تصویر از ساعت‌مچی هوشمند جدید اچ‌تی‌سی منتشر شد که این محصول را با بندهای پلاستیکی نشان می‌دهد. به همین جهت، گمانه‌زنی‌های متعددی پیرامون عرضه ساعت‌مچی هوشمند جدید اچ‌تی‌سی با سیستم‌عامل اندروید ور در اواخر سال جاری میلادی منتشر شد. شرکت اچ‌تی‌سی، به‌تازگی توسعه یک ساعت‌مچی هوشمند جدید را حداقل در حال‌حاضر تکذیب کرده است. برای جزئیات بیشتر در ادامه مطلب با گویا آی‌تی همراه باشید.

عرضه یک ساعت‌مچی هوشمند مجهز به سیستم‌عامل اندروید ور در ابتدا، توسط رئیس بخش گوشی‌های هوشمند و دستگاه‌های متصل شرکت اچ‌تی‌سی تکذیب شد. یک وب‌سایت خبری از یکی از مدیران اجرایی شرکت اچ‌تی‌سی در رابطه با احتمال عرضه یک ساعت‌مچی هوشمند سوال پرسیده و در پاسخ، رئیس بخش موبایل اچ‌تی‌سی مدعی شده است که “شرکت اچ‌تی‌سی تمایلی به ارائه یک ساعت‌مچی با سیستم‌عامل اندروید ندارد.”

در طی پرسش و پاسخ‌های بیشتر، مشخص شده است که نقل قول ارائه شده از رئیس بخش موبایل شرکت اچ‌تی‌سی صحت داشته است و شرکت اچ‌تی‌سی در آینده‌ای نزدیک، برنامه‌ای برای عرضه یک ساعت‌مچی هوشمند مبتنی بر پلت‌فرم اندروید ور ندارد. علاوه‌براین، اشاره شده است که تصاویر پیش‌تر فاش شده در واقع از یک نمونه اولیه ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی به دست آمده است و محصولی نیست که شرکت اچ‌تی‌سی در حال‌حاضر، آن‌را توسعه دهد.

به‌نظر می‌رسد که یکی از کارمندان شرکت اچ‌تی‌سی، تصویری از یک نمونه آزمایشی ساعت‌مچی هوشمند اندرویدی اچ‌تی‌سی را صرفاً برای سرگرمی منتشر کرده یا یک نمونه آزمایشی از این ساعت‌مچی هوشمند، فاش شده است و منبع انتشار تصویر، گمان کرده که این نمونه نسخه‌نهایی ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی خواهد بود.

اچ‌تی‌سی

تمایل شرکت اچ‌تی‌سی برای عدم عرضه یک ساعت‌مچی هوشمند با پلت‌فرم اندروید ور در حال‌حاضر، کاملاً منطقی به‌نظر می‌رسد زیرا فروش محصولات مبتنی بر پلت‌فرم اندروید ور گوگل، چندان بالا نبوده است. شرکت موتورولا نیز مدتی پیش از عدم‌ تمایل این شرکت برای عرضه یک مدل جدید از ساعت‌های مچی هوشمند سری “موتو” خبر داده بود.

با این‌حال، بسیار غیرمحتمل خواهد بود که شرکت اچ‌تی‌سی، هیچ‌گاه به بازار ساعت‌های مچی هوشمند وارد نشود. شرکت اپل با عرضه ساعت‌مچی هوشمند اپل واچ یکه‌تازی می‌کند و سهم گسترده‌ای از فروش ساعت‌های مچی هوشمند را به محصولات خود اختصاص داده است. به همین جهت، پلت‌فرم watchOS به یک مانع جدی برای موفقیت سیستم‌عامل اندروید ور تبدیل خواهد شد و این موضوع، ممکن است شرکت اچ‌تی‌سی را به توسعه یک ساعت‌مچی هوشمند متمایز با قابلیت‌های منحصر به فرد، علاقه‌مند نماید تا بخشی از فروش ساعت‌های مچی هوشمند را به محصولات خود اختصاص دهد.

در حال‌حاضر، تنها عرضه دو مدل از ساعت‌مچی هوشمند جدید شرکت ال‌جی در ۹ فوریه تایید شده است و گمان می‌رود که شرکت هوآوی نیز، نسل دوم ساعت‌مچی هوشمند هوآوی واچ را در اواخر ماه فوریه ارائه دهد. علاوه‌براین، شرکت زدتی‌ای نیز از عرضه یک ساعت‌مچی مبتنی بر پلت‌فرم اندروید ور تا پایان سال جاری میلادی خبر داده است.

منبع: Ubergizmo

گوشی میان‌رده نوکیا ۶ با قیمت ۳۷۰ دلار در یک رنگ جدید به‌ فروش می‌رسد

مدتی پیش، شرکت فنلاندی HMD Global گوشی اندرویدی نوکیا ۶ را در چین معرفی کرد و تعدادی از این گوشی را نیز به فروش رسانده است. این شرکت در هنگام رونمایی از گوشی میان‌رده جدید با برند نوکیا اعلام کرد که این گوشی به‌طور انحصاری در چین در دسترس قرار دارد؛ با این‌حال، مشخص نشد که گوشی نوکیا ۶ مدتی بعد در خارج از بازار چین عرضه خواهد شد یا خیر. برطبق یک گزارش جدید، به‌نظر می‌‌رسد که مدل سفید رنگ نوکیا ۶ در خارج از بازار چین با قیمت بیشتر در مقایسه با قیمت پایه، عرضه شده است. برای جزئیات بیشتر در ادامه مطلب با گویا آی‌تی همراه باشید.

یک گزارش جدید، نشان می‌دهد که یک خرده‌فروش عمده گوشی اندرویدی نوکیا ۶ را در فیلیپین به فروش رسانده است. همان‌طور که احتمالاً می‌دانید، گوشی اندرویدی جدید نوکیا با قیمت پایه ۲۴۵ دلار توسط JD.com در چین عرضه می‌شود. با این‌حال، کاربران در فیلیپین برای خرید این محصول باید نزدیک به ۳۷۰ دلار بپردازند.

البته بدون توجه به افزایش قیمت این محصول که دیگر خرید نوکیا ۶ را توجیه نمی‌کند، باید گفت که مدل جدید گوشی اندرویدی نوکیا با قیمت ۳۷۰ دلار در رنگ سفید در دسترس قرار خواهد داشت. با این‌حال، گوشی اندرویدی نوکیا ۶ تنها در رنگ مشکی در وب‌سایت JD.com به فروش می‌رسد.

هم‌چنین، لازم به‌ذکر است که با پرداخت ۳۷۰ دلار، می‌توانید از مزیت “عرضه رایگان” این گوشی توسط خرده‌فروش ارائه دهنده برخوردار شوید. البته نمی‌دانیم که در تعداد خرید برای هر کاربر، محدودیت وجود دارد یا خیر اما در وب‌سایت ارائه‌دهنده، چنین چیزی جلب‌توجه نمی‌کند. با بررسی مشخصات سخت‌افزاری گوشی اندرویدی نوکیا ۶ که در فیلیپین به فروش می‌رسد، هیچ تفاوت سخت‌افزاری بین این مدل و مدل عرضه شده در بازار چین مشاهده نمی‌شود.

نوکیا 6

برای اطلاع از مشخصات سخت‌افزاری گوشی اندرویدی نوکیا ۶ باید گفت که این محصول به تراشه هشت هسته‌ای اسنپدراگون ۴۳۰ کوالکام با فرکانس کاری ۱٫۴ گیگاهرتز برای هر هسته مجهز شده است. این تراشه از هشت هسته پردازشی Cortex-A53 استفاده می‌کند که از نظر توانمندی به عنوان یک تراشه میان‌رده، عملکرد نسبتاً خوبی دارد. برای مالتی‌تسکینگ نیز، چهار گیگابایت حافظه رم برای گوشی اندرویدی نوکیا ۶ در نظر گرفته شده است.

گوشی اندرویدی نوکیا ۶ از یک صفحه‌نمایش ۵٫۵ اینچی فول اچ‌دی با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل استفاده می‌کند و به دلیل توسعه گوشی با یک پنل شیشه‌ای ۲٫۵ بعدی، در لبه‌های دستگاه انحنا وجود دارد. ثبت تصاویر به کمک یک شاتر اصلی ۱۶ مگاپیکسلی صورت می‌گیرد و دوربین اصلی از سامانه تشخیص فاز خودکار و فلاش LED استفاده می‌کند. برخلاف بسیاری از گوشی‌های میان‌رده، نوکیا ۶ به یک فلاش LED دوگانه مجهز نشده است و این موضوع در تصویربرداری در محیط‌های کم‌نور عملکرد آن‌را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

از دیگر مشخصات سخت‌افزاری گوشی میان‌رده جدید نوکیا می‌توان به یک شاتر سلفی ۸ مگاپیکسلی، حسگر اثرانگشت که در زیر دکمه Home جای گرفته و فناوری صدای Dolby Atmos اشاره کرد. هم‌چنین، این گوشی از دو سیم‌کارت پشتیبانی می‌کند و بلوتوث ۴٫۱ برای آن در نظر گرفته شده است.

هنوز نمی‌دانیم که با عرضه جهانی گوشی اندرویدی نوکیا ۶، شرکت HMD Global آن‌را به چه قیمتی و در چه رنگی ارائه می‌دهد. با این‌حال، واضح است که عرضه گوشی میان‌رده جدید نوکیا ۶ با قیمت بیشتر از ۳۰۰ دلار، چندان کاربران را به خرید این گوشی که از مشخصات سخت‌افزاری چندان متفاوتی نیز استفاده نمی‌کند، جذب نخواهد کرد.

منبع: Softpedia

آزادسازی فضای حافظه به صورت خودکار در به روزرسانی جدید واتس اپ

کاربران iOS خوشحال باشند چرا که در تازه‌ترین به‌روزرسانی عرضه‌ شده‌ برای برنامه‌‌ی WhatsApp ویژگی‌های جدید و جالبی اضافه شده است. این به‌روزرسانی هنور برای هیچ پلتفرم دیگری عرضه نشده، بنابراین اگر از کاربران محصولات اپل نیستید، فعلا منتظر استفاده از مزایای این بسته‌‌ی جدید نباشید.

گویا آی تی – مهم‌ترین امکان جدید در به روز رسانی اخیر، اضافه شدن ویژگی جدیدی است که به کاربران اجازه می‌دهد حتی در زمان عدم اتصال به شبکه متصل، امکان ارسال پیام‌ها برای آنها فراهم باشد.
در نسخه‌های قبلی در زمان آفلاین بودن اگر قصد ارسال یک پیام را داشته باشید دکمه ارسال WhatsApp غیر فعال بود؛ اما با به‌روزرسانی جدید، این مشکل مرتفع شده و به راحتی می‌توان پیام‌ها را در حالت آفلاین ارسال کرد و بعد از اتصال به یک شبکه‌ی وای-فای یا شبکه سلولی (اتصال سیم‌کارت به شبکه مخابراتی)، پیام‌های مذکور به صورت خودکار به سرورهای برنامه ارسال خواهند شد (این قابلیت برای کاربران اندروید از مدت‌ها پیش فعال است).
گذشته از اضافه شدن ویژگی مذکور WhatsApp صفحه‌ی نشان دهنده میزان فضای استفاده شده از حافظه را هم از نو طراحی کرده است و از این پس کاربران قادرند با انتخاب انواع پیام‌های رد و بدل شده (مثلا متن، صوت یا ویدئو) اقدام به آزاد سازی فضای ذخیره‌سازی دستگاه نمایند. برای انجام این کار بعد از وارد شدن به قسمت تنظیمات برنامه، قسمت Data and Storage Usage را باز کرده و سپس به بخش Storage Usage مراجعه کنید.
نهایتا این که در جدیدترین نگارش WhatsApp، کاربران سیستم‌عامل iOS قادر به ارسال همزمان ۳۰ عکس یا ویدئو خواهند بود. برای استفاده از مزایای بسته‌ی به‌روزرسانی جدید همین الان به فروشگاه اپ‌استور مراجعه نمایید.

نقض یک قانون کوانتومی منجر به دستیابی به سرمای زیر صفر مطلق شد

غشا کوچک آلومینیومی، که بیشتر از حد کوانتومی سرد شده، ثابت می کند که می توانیم اشیاء را بیش از این هم سرد سازیم. شاید تا دمایی کمتر از صفر مطلق هم برسیم.

گویا آی تی – هیچ چیزی را نمی‌توان تا دمای زیر صفر مطلق (-۲۷۳٫۱۵ ℃) سرد کرد چون در این دما، تمام حرکت های مولکولی به طور کامل متوقف می‌شود. طبق اصل عدم قطعیت پییر هایزنبرگ (Per Heisenberg) ، نیروهای سرعت اولیه‌ی ذرات واقعی، همیشه بزرگتر از صفر هستند. این، حد مطلقیست که به نظر نمی‌آید شکسته شود. آنچه دانشمندان را آزار می‌دهد، محدودیت‌های دیگریست که مانع سرد کردن اشیا تا دمای زیر صفر مطلق می شوند.

به مدت چند دهه، محققان برای سرمایش اتم‌ها تا دمای بسیار نزدیک به صفر مطلق، از لیزرها استفاده کردند. با این حال، وقتی چیزی را به طور میکروسکوپی تا نزدیک صفر سرد می کنیم، مثل اینست که با کابل برق یا حتی سکه، به یک دیوار آجری ضربه می‌زنید – “یک حد کوانتومی” وجود دارد که از سرمایش بیش از حد اشیاء مکانیکی جلوگیری می‌کند.
فیزیکدان‌های مؤسسه‌ی ملی استاندارد و تکنولوژی (NIST)، مطمئن نبودند که این حد، یک حد بنیادی است و در آزمایش ها به شواهد خوبی در این زمینه دست یافتند، چون یافته‌های آنها نشان می‌دهد که ذرات میکروسکوپی را می‌توان بیشتر از چیزی که قبلا فکر می‌کردیم، سرد کرد.
تیم NIST با استفاده از لیزرها غشا آلومینیومی را تا ۳۶۰ میکروکلوین یا ۱۰۰۰۰ برابر سردتر از خلاء فضا سرد کردند. این غشای ارتعاشی کوچک، ۲۰ میکرومتر قطر و ۱۰۰ نانومتر ضخامت دارد. این، سردترین چیزیست که ابعاد آن بزرگتر از تعداد کمی اتم کنار هم می باشد.

به گفته‌ی جان توفل، فیزیکدان NIST که این آزمایش ها را رهبری کرده است: “هرچه غشا را بیشتر سرد کنید، برای هر کاربردی بهتر عمل می کند. حسگرها، حساس‌تر می‌شوند. می‌توانید اطلاعات را برای مدت بیشتری ذخیره کنید. اگر از آن در کامپیوتر کوانتومی استفاده کنید، بدون هیچ انحرافی محاسبات را انجام می دهید و همان پاسخی را که می‌خواهید می‌گیرید.”
جوز آمنتادو، سرپرست گروه توفل و همکار وی می گوید: “نتایج، برای کارشناسان این حوزه بسیار شگفت‌انگیز بود. آزمایش بسیار حساسیست که قطعا آثار زیادی دارد.”
همه با لیزر آشنا هستند، اما آیا همه می دانند که از لیزرهای شلیکی برای سرد کردن اشیا استفاده می شود؟ البته این کاربرد با شهود ما در تضاد است، زیرا همیشه تصور می کردیم از لیزرها برای سرد کردن اشیا استفاده می شود. اما این فقط در صورتی است که کل نور تولید شده در لیزر را به سمت شی هدایت کنید. نوعی لیزر وجود دارد که برای سرد کردن آتش در یک زاویه و فرکانس خاص استفاده می شود. معمولا برای انجام این کار از چند لیزر استفاده می کنند. به این ترتیب سرعت فوتون ها به شکل هوشمندانه ای افزایش یافته و به جای آنکه انرژی خود را آزاد کنند، انرژی را از شی مورد نظر می ربایند. این کار با هل دادن اتم ها انجام می شود.

لیزر شلیکی
مواردی که در این مقاله خواندید شما را سردرگم کرده اند؟ این سردرگمی زمانی آغاز می شود که به معنای دما فکر می کنید: حرکت اتم ها. وقتی احساس گرما می کنیم، اتم ها با سرعت بیشتری به هم کشیده می شوند و یکدیگر را صیقل می دهند. وقتی هوای بیرون سرد است، مولکول های هوا آرامتر حرکت می کنند. در نتیجه، آنچه دانشمندان در هنگام شلیک لیزری انجام می دهند، در واقع هل دادن اتم ها در جهت مخالف حرکت آنهاست. و از آنجایی که فوتونی توسط اتم (های) هدف جذب می شوند، اندازه حرکت فوتون به اتم منتقل می گردد.
پالس های لیزر، مانند هر نور دیگری، بسته های انرژی که کوانتا نامیده می شوند را شلیک می کنند. یعنی میان شلیک بسته ها یک فاصله زمانی وجود دارد که به اتم ها فرصت می دهد حرکت خود را از سر بگیرند. به این ترتیب نور کار می کند و مکانیک کوانتومی نشان می دهد که حد بالاتری هم وجود دارد. در گذشته، محققان NIST از سرمایش باند جانبی برای محدود کردن حرکت گرمایی یک غشای آلومینیومی میکروسکوپی استفاده می کردند که مانند یک پوست طبل (یا پرده صماخ) ارتعاش می کرد تا زمانی که حرکت کوانتومی آن به یک سوم مقدار اولیه برسد.

محققان NIST با استفاده از “نور فشرده” در روند سردسازی با لیزر یک گام فراتر رفتند. نور فشرده نوری است که در یک جهت مشخص بیش از جهت های دیگر سازمان یافته شده است. با فشرده سازی نور، نویز یا افت و خیز های ناخواسته آن، از یک خاصیت مفید نور به سمت جنبه دیگری از آن هدایت می شود که بر نتیجه آزمایش تاثیر نگذارد. تیم NIST از یک مدار ویژه برای تولید فوتونهای مایکروویو استفاده کردند که عاری از نوسانات بوده یا نوسانات آن حذف شده است. به این ترتیب گرمایش ناخواسته غشا کاهش می یابد.
توفل می گوید “نویز به صورت رندوم به شیئی که قصد سرد کردن آن را دارید ضربه می زند یا آن را گرم می کند. ما نور را در سطحی “جادویی”، یعنی با جهت گیری و فشردگی بسیار خاص و ویژه، فشرده می سازیم تا فوتون های کاملا همبسته با شدت ثابتی تولید شوند. این فوتون ها هم شکننده هستند وهم قدرتمند”.
به نظر می رسد مقاله NIST که در نشریه Nature منتشر شده ، نشان می دهد نور فشرده حد سرمایشی که تا کنون پذیرفته بودیم را جابجا می کند. توفل می گوید تکنیک اثبات شده آنها، می تواند به گونه ای اصلاح شود که اشیا را از آنچه تصور می کردیم هم سردتر سازد و آن را حتی به خود صفر مطلق برساند. و خانم ها و آقایان! این سردترین چیزی است که تا کنون دیده اید.

توفل به واشنگتن پست گفت: “در اصل، اگر نور کاملا فشرده ای داشته باشید، می توانید سردسازی را به طور کامل انجام دهید. مهم نیست در مرحله بعدی این تحقیق چه کاری انجام دهیم، به هر حال فعلا توانسته ای در کیسه ابزارهای خود ترفندی را جای دهیم که به ما اجازه می دهد همیشه با دستگاهی سردتر، بی سر و صداتر و بهتر از آنچه تا کنون به کار می بردیم کارها را آغاز کنیم. ای امر در انجام هر نوع کار علمی به ما کمک خواهد کرد”.

سانتریفیوژ کاغذی ۲ گرمی در کمتر از ۲ دقیقه خون را از پلاسما جدا می کند

سانتریفیوژ کاغذی ، ظرف کمتر از ۲ دقیقه، بطور دستی، خون را از پلاسما جدا می کند. وزن آن ۲ گرم و قیمتش ۲۰ سنت است.

گویا آی تی – محققان دانشگاه استنفورد با استفاده از صفحات مقوایی، نخ ماهیگیری، نی‌های نوشیدنی و مقداری چسب، سانتریفیوژ خونی ساختند که تآثیری مشابه تجهیزات آزمایشگاهی دارد. این دستگاه قادر است در کمتر از ۲ دقیقه نمونه‌های خونی را به گلبول و پلاسما تجزیه کند و هزینه‌ی آن هم با توجه به مواد لازم برای ساختش که دیدید چه مواردی هستند، بسیار کم خواهد بود.

فناوری ساده، تاثیر بسیار زیاد
به گفته‌ی مانو پراکاش، زیست شناس فیزیکی دانشگاه استنفورد کالیفرنیا و برنده‌ی “بورسیه‌ی نبوغ‌” مک آرتور در سال ۲۰۱۶ : این “سانتریفیوژ فقرا” در کشورهای جهان سوم به خصوص مناطقی از آفریقا که استفاده از سانتریفیوژها به دلیل کمبود برق با محدودیت شدیدی مواجه است، کارایی بسیار زیادی خواهد داشت”.
پراکاش، محقق ارشد این تحقیق که نتایج آن در نشریه مهندسی پزشکی Nature چاپ شده، می‌گوید: “بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان هیچ زیرساخت، جاده و برقی ندارند. می‌دانستم، اگر بخواهیم مشکل اساسی مثل تشخیص مالاریا را حل کنیم، باید سانتریفیوژی را طراحی کنیم که با نیروی انسان کار کند و کمتر از یک فنجان چای هزینه داشته باشد.”
سانتریفیوژ پراکاش که خودش آن را “پیپرفیوژ (Paperfuse)” می نامد، تقریبا مثل یک سرگرمی یا اسباب بازی است. اگر به آن اسباب بازی بگویید، از خیلی جهات اشتباه نکرده‌اید. از همه‌ی اینها که بگذریم، طراحی آن برپایه‌ی فرفره است؛ همان اسباب بازی که از یک صفحه‌ و نخ تشکیل شده و نخ از سوراخ وسط آن میگذرد. با کشیدن نخ، صفحه شروع به چرخیدن به یک جهت و سپس در جهت مخالف می‌کند تا نخ باز شود. انواع این اسباب بازی را تقریبا همه جای جهان می توان پیدا کرد و قدمت قدیمی‌ترین نمونه آن به ۳۳۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد.
پراکاش و همکارانش، طرح‌های مختلفی را ساخته‌اند که با دست کار می‌کنند و هزینه‌ی ناچیزی دارند. در نهایت، فرفره‌ای را ساختند که می‌توانست ۱۰۰۰۰ دور در دقیقه بچرخد و با سانتریفیوژهای تجاری قابل مقایسه است.

این تیم از دانشمندان همچنان به دنبال راه هایی برای بهبود عملکرد سانتریفیوژ خود هستند. اول، بررسی ریاضیاتی در مورد فیزیک فرفره به عمل آمد. اطلاعات مربوط به ساعت‌ها چرخش صفحات مقوایی ثبت شد، و این تلاشها در نهایت نتیجه مطلوب را به دست داد. فیلم ویدئویی زیر نشان می دهد که نه تنها نخ‌ها به دور هم می چرخند و باز و بسته می‌شوند، بلکه حلقه‌هایی را تشکیل می‌دهند که بطور شگفت‌انگیزی شبیه ساختار مارپیچ DNA است.

دانشمندان پس از حل معادلات حرکت دورانی، سراغ ابعاد مطلوب برای یک فرفره ایده آل رفتند. ظاهرا اگر صفحه ای به اندازه یک دیسک یا با ضخامت یک رشته بسازیم، در نهایت به لحاظ نظری، فرفره ای به دست می آید که یک میلیون بار در دقیقه می چرخد یا ۱۰۰ برابر مؤثرتر از نمونه اولیه ای خواهد بود که پراکاش ساخت. نکته اینجاست که هیچ کس نمی‌تواند صفحه‌ای را با این سرعت بچرخاند – برای رسیدن به این حد نظری به یک دستگاه نیاز دارید. طبق آزمایشات زنده‌ انجام شده در آزمایشگاه، این طرح جدید ۱۲۵۰۰۰ دور در دقیقه می‌چرخد. همین باعث می‌‌شود سانتریفیوژ کاغذی، سریع‌ترین وسیله‌ی چرخشی باشد که با نیروی دست انسان کار می کند. پراکاش، هم به خاطر ساخت آن گواهینامه نبوغ جهانی گینس را دریافت کرد.
نمونه‌ی اولیه‌ی این پیپرفیوژ (سانتریفیوژ کاغذی)، از دو صفحه‌ی مقوایی که هر کدام ۱۰ سانتی‌متر قطر دارند ساخته می‌شود. روی یکی از صفحات، ۲ نی ۴ سانتی‌متری چسبانده شده و انتهای آنها باچسب بسته شده است. خون، داخل نی ها سانتریفیوژ می‌شود (با نیروی گریز از مرکز می چرخد). این قطعات اضافه، سرعت چرخش را کاهش دادند و باعث شدند سانتریفیوژ کاغذی ما تنها ۲۰۰۰۰ بار در دقیقه بچرخد، اما همین سرعت هم برای جداسازی پلاسما از خون ظرف ۱٫۵ دقیقه و جداسازی انگل مالاریا در ۱۵ دقیقه کافیست.

به زودی آزمایشگاه پراکاش با همکاری PIVOT ،یک سازمان غیرانتفاعی در بوستون، ماساچوست، آزمایش های مقدماتی را در ماداگاسکار شروع می‌کنند. در این آزمایشها کارایی سانتریفیوژ ها برای جداسازی خون و تمایل کارکنان بخش بهداشت و سلامت برای چرخش دیوانه وار سانتریفیوژهای کاغذی ارزیابی می شود. عقل سلیم می‌گوید که آنها مجبورند این کار را انجام دهند. جداسازی نمونه‌های خونی برای تشخیص ایدز (HIV) ،مالاریا و سل ضروری تر از موارد دیگر است.

به گفته ی مت بوندز (Matt Bonds)، مؤسس PIVOT و اقتصاددان دانشگاه هاروارد در کمبریج، ماساچوست : “هنوز نمی‌دانیم که سانتریفیوژ کاغذی کار می‌کند یا نه. متقاعد کردن مردم به کنار گذاشتن سانتریفیوژهای مدرن مستلزم استفاده از شواهد بسیاریست، اما در دسترس داشتن سانتریفیوژ کاغذی به عنوان جایگزین، دریچه ای رو به دنیایی از امکانات جدید را به روی ما باز می‌کند.”

البته پس از جداسازی خون، باید آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. خوشبختانه،‌ محققان از قبل این کار را انجام داده اند. در سال ۲۰۱۴ روشی را ذکر کردیم به این ترتیب که آزمایشگاه پراکاش در دانشگاه استنفورد، یک میکروسکوپ کاربردی را بدون لنز، باتری و LED ساخت که می‌تواند با هزینه کمتر از ۱ دلار و در مدت ۱۰ دقیقه شبیه یک اریگامی ساخته شود.

سانتریفیوژ کاغذی ۲ گرمی در کمتر از ۲ دقیقه خون را از پلاسما جدا می کند

سانتریفیوژ کاغذی ، ظرف کمتر از ۲ دقیقه، بطور دستی، خون را از پلاسما جدا می کند. وزن آن ۲ گرم و قیمتش ۲۰ سنت است.

گویا آی تی – محققان دانشگاه استنفورد با استفاده از صفحات مقوایی، نخ ماهیگیری، نی‌های نوشیدنی و مقداری چسب، سانتریفیوژ خونی ساختند که تآثیری مشابه تجهیزات آزمایشگاهی دارد. این دستگاه قادر است در کمتر از ۲ دقیقه نمونه‌های خونی را به گلبول و پلاسما تجزیه کند و هزینه‌ی آن هم با توجه به مواد لازم برای ساختش که دیدید چه مواردی هستند، بسیار کم خواهد بود.

فناوری ساده، تاثیر بسیار زیاد
به گفته‌ی مانو پراکاش، زیست شناس فیزیکی دانشگاه استنفورد کالیفرنیا و برنده‌ی “بورسیه‌ی نبوغ‌” مک آرتور در سال ۲۰۱۶ : این “سانتریفیوژ فقرا” در کشورهای جهان سوم به خصوص مناطقی از آفریقا که استفاده از سانتریفیوژها به دلیل کمبود برق با محدودیت شدیدی مواجه است، کارایی بسیار زیادی خواهد داشت”.
پراکاش، محقق ارشد این تحقیق که نتایج آن در نشریه مهندسی پزشکی Nature چاپ شده، می‌گوید: “بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان هیچ زیرساخت، جاده و برقی ندارند. می‌دانستم، اگر بخواهیم مشکل اساسی مثل تشخیص مالاریا را حل کنیم، باید سانتریفیوژی را طراحی کنیم که با نیروی انسان کار کند و کمتر از یک فنجان چای هزینه داشته باشد.”
سانتریفیوژ پراکاش که خودش آن را “پیپرفیوژ (Paperfuse)” می نامد، تقریبا مثل یک سرگرمی یا اسباب بازی است. اگر به آن اسباب بازی بگویید، از خیلی جهات اشتباه نکرده‌اید. از همه‌ی اینها که بگذریم، طراحی آن برپایه‌ی فرفره است؛ همان اسباب بازی که از یک صفحه‌ و نخ تشکیل شده و نخ از سوراخ وسط آن میگذرد. با کشیدن نخ، صفحه شروع به چرخیدن به یک جهت و سپس در جهت مخالف می‌کند تا نخ باز شود. انواع این اسباب بازی را تقریبا همه جای جهان می توان پیدا کرد و قدمت قدیمی‌ترین نمونه آن به ۳۳۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد.
پراکاش و همکارانش، طرح‌های مختلفی را ساخته‌اند که با دست کار می‌کنند و هزینه‌ی ناچیزی دارند. در نهایت، فرفره‌ای را ساختند که می‌توانست ۱۰۰۰۰ دور در دقیقه بچرخد و با سانتریفیوژهای تجاری قابل مقایسه است.

این تیم از دانشمندان همچنان به دنبال راه هایی برای بهبود عملکرد سانتریفیوژ خود هستند. اول، بررسی ریاضیاتی در مورد فیزیک فرفره به عمل آمد. اطلاعات مربوط به ساعت‌ها چرخش صفحات مقوایی ثبت شد، و این تلاشها در نهایت نتیجه مطلوب را به دست داد. فیلم ویدئویی زیر نشان می دهد که نه تنها نخ‌ها به دور هم می چرخند و باز و بسته می‌شوند، بلکه حلقه‌هایی را تشکیل می‌دهند که بطور شگفت‌انگیزی شبیه ساختار مارپیچ DNA است.

دانشمندان پس از حل معادلات حرکت دورانی، سراغ ابعاد مطلوب برای یک فرفره ایده آل رفتند. ظاهرا اگر صفحه ای به اندازه یک دیسک یا با ضخامت یک رشته بسازیم، در نهایت به لحاظ نظری، فرفره ای به دست می آید که یک میلیون بار در دقیقه می چرخد یا ۱۰۰ برابر مؤثرتر از نمونه اولیه ای خواهد بود که پراکاش ساخت. نکته اینجاست که هیچ کس نمی‌تواند صفحه‌ای را با این سرعت بچرخاند – برای رسیدن به این حد نظری به یک دستگاه نیاز دارید. طبق آزمایشات زنده‌ انجام شده در آزمایشگاه، این طرح جدید ۱۲۵۰۰۰ دور در دقیقه می‌چرخد. همین باعث می‌‌شود سانتریفیوژ کاغذی، سریع‌ترین وسیله‌ی چرخشی باشد که با نیروی دست انسان کار می کند. پراکاش، هم به خاطر ساخت آن گواهینامه نبوغ جهانی گینس را دریافت کرد.
نمونه‌ی اولیه‌ی این پیپرفیوژ (سانتریفیوژ کاغذی)، از دو صفحه‌ی مقوایی که هر کدام ۱۰ سانتی‌متر قطر دارند ساخته می‌شود. روی یکی از صفحات، ۲ نی ۴ سانتی‌متری چسبانده شده و انتهای آنها باچسب بسته شده است. خون، داخل نی ها سانتریفیوژ می‌شود (با نیروی گریز از مرکز می چرخد). این قطعات اضافه، سرعت چرخش را کاهش دادند و باعث شدند سانتریفیوژ کاغذی ما تنها ۲۰۰۰۰ بار در دقیقه بچرخد، اما همین سرعت هم برای جداسازی پلاسما از خون ظرف ۱٫۵ دقیقه و جداسازی انگل مالاریا در ۱۵ دقیقه کافیست.

به زودی آزمایشگاه پراکاش با همکاری PIVOT ،یک سازمان غیرانتفاعی در بوستون، ماساچوست، آزمایش های مقدماتی را در ماداگاسکار شروع می‌کنند. در این آزمایشها کارایی سانتریفیوژ ها برای جداسازی خون و تمایل کارکنان بخش بهداشت و سلامت برای چرخش دیوانه وار سانتریفیوژهای کاغذی ارزیابی می شود. عقل سلیم می‌گوید که آنها مجبورند این کار را انجام دهند. جداسازی نمونه‌های خونی برای تشخیص ایدز (HIV) ،مالاریا و سل ضروری تر از موارد دیگر است.

به گفته ی مت بوندز (Matt Bonds)، مؤسس PIVOT و اقتصاددان دانشگاه هاروارد در کمبریج، ماساچوست : “هنوز نمی‌دانیم که سانتریفیوژ کاغذی کار می‌کند یا نه. متقاعد کردن مردم به کنار گذاشتن سانتریفیوژهای مدرن مستلزم استفاده از شواهد بسیاریست، اما در دسترس داشتن سانتریفیوژ کاغذی به عنوان جایگزین، دریچه ای رو به دنیایی از امکانات جدید را به روی ما باز می‌کند.”

البته پس از جداسازی خون، باید آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. خوشبختانه،‌ محققان از قبل این کار را انجام داده اند. در سال ۲۰۱۴ روشی را ذکر کردیم به این ترتیب که آزمایشگاه پراکاش در دانشگاه استنفورد، یک میکروسکوپ کاربردی را بدون لنز، باتری و LED ساخت که می‌تواند با هزینه کمتر از ۱ دلار و در مدت ۱۰ دقیقه شبیه یک اریگامی ساخته شود.

گوشی گلکسی اس ۸ سامسونگ با یک دوربین اصلی و حسگر تشخیص عنبیه عرضه خواهد شد

همان‌طور که احتمالاً می‌دانید، گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ سامسونگ در کنگره جهانی موبایل ۲۰۱۷ معرفی نخواهد شد و براساس شایعات مختلف، شرکت سامسونگ گوشی پرچم‌دار جدید خود را در ماه مارس معرفی می‌کند. به‌تازگی، شایعات جدیدی از گوشی گلکسی اس ۸ سامسونگ منتشر شده است که نشان می‌دهد این محصول به یک نمایشگر بدون حاشیه مجهز خواهد بود و لوگوی سامسونگ در جلوی گوشی وجود ندارد. برای جزئیات بیشتر، همراه گویا آی‌تی باشید.

برطبق گزارش‌های متعدد از منابع مختلف، شرکت سامسونگ در ۲۹ مارس (۹ فروردین‌) به صورت عمومی از گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ رونمایی خواهد کرد. با این‌حال، گوشی پرچم‌دار جدید سامسونگ تا ۲۱ آوریل برای خرید در دسترس قرار نمی‌گیرد؛ البته در کره جنوبی، گلکسی اس ۸، یک هفته زودتر و در ۱۴ آوریل عرضه خواهد شد.

اطلاعات تازه منتشرشده به نقل از منابع مطلع، جزئیات زیادی را در رابطه با گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ سامسونگ ارائه داده است. اول از همه، گفته می‌شود که شرکت سامسونگ گوشی پرچم‌دار جدید خود را در دو مدل با یک نمایشگر ۵ تا ۶ اینچی عرضه خواهد کرد. گوشی‌های پرچم‌دار جدید سامسونگ از نظر ابعاد، مشابه گلکسی اس ۷ و گلکسی اس ۷ اج هستند اما به یک نمایشگر بزرگ‌تر مجهز خواهند بود.

هم‌چنین، فاش شده است که گوشی گلکسی اس ۸ و گلکسی اس ۸ پلاس به صورت داخلی با اسم‌رمز Dream  و Dream 2 شناخته می‌شود و هر دو مدل به یک نمایشگر لبه منحنی دوگانه مجهز خواهند بود؛ بنابراین، تنها مدل بزرگ‌تر با نمایشگر لبه منحنی عرضه نمی‌شود. برای اطلاع، گوشی گلکسی اس ۷ اج سامسونگ به یک نمایشگر ۵٫۵ اینچی لبه منحنی مجهز شده بود و گلکسی اس ۷ که از یک نمایشگر ۵٫۱ اینچی استفاده می‌کند، با یک صفحه‌نمایش تخت همراه شده است.

گلکسی اس 8

در کنار این موضوع، در گزارش جدید آمده است که هر دو مدل از گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ از یک نمایشگر بدون‌ محدودیت (infinity display) استفاده می‌کند و این موضوع، بدین معنی است که بخش عمده‌ای از بدنه جلوی گوشی به صفحه‌نمایش اختصاص یافته. به همین جهت، در هر دو مدل از گوشی گلکسی اس ۸، نسبت ابعاد صفحه‌نمایش به بدنه بیشتر از گوشی‌های هوشمند دیگر است.

با توجه به حذف حاشیه غیرضروی اطراف صفحه‌نمایش، امکان درج لوگوی سامسونگ در بدنه جلوی گوشی گلکسی اس ۸ وجود ندارد و به همین جهت، لوگوی سامسونگ در جلوی هیچ‌یک از گوشی‌های پرچم‌دار جدید سامسونگ به کار گرفته نمی‌شود.

علاوه‌براین، گفته می‌شود که گوشی گلکسی اس ۸ سامسونگ به یک حسگر اثرانگشت و یک اسکنر تشخیص عنبیه چشم، مجهز خواهد بود. حسگر اثرانگشت برخلاف بسیاری از گوشی‌های هوشمند شرکت سامسونگ، در پایین صفحه‌نمایش به کار گرفته نشده است و در شایعه جدید، علی‌رغم وجود ادعاهایی مبنی بر عرضه گلکسی اس ۸ با حسگر ادغام‌یافته با صفحه‌نمایش، به این موضوع اشاره شده است که حسگر اثرانگشت در پشت گوشی جای خواهد داشت.

هم‌چنین، گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ به یک درگاه یواس‌بی Type-C مجهز خواهد و هم‌چنین، از جک ۳٫۵ میلی‌متری صدا استفاده می‌کند. به همین جهت، شایعات ارائه شده پیرامون حذف جک صدا از گوشی پرچم‌دار جدید سامسونگ، صحت ندارد.

گلکسی اس 8

از نظر عکاسی، گلکسی اس ۸ سامسونگ به یک دوربین اصلی مجهز خواهد بود و به‌نظر می‌رسد که شایعات منتشرشده مبنی عرضه گوشی پرچم‌دار جدید سامسونگ با دوربین دوگانه صحت نداشته باشد. دوربین اصلی از فناوری “پیکسل دوگانه” استفاده می‌کند که در مقایسه با نمونه به کار گرفته شده در گلکسی اس ۷ از نظر کیفیت تصاویر ثبت‌شده، عملکرد در محیط‌های کم‌نور و هم‌چنین سرعت بهبود یافته است. علاوه‌براین، دوربین اصلی گوشی گلکسی اس ۸ سامسونگ به سیستم تشخیص شیء مجهز خواهد بود.

همان‌طور که انتظار می‌رود، گوشی گلکسی اس ۸ سامسونگ به تراشه اسنپدراگون ۸۳۵ کوالکام مجهز خواهد بود و از ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی استفاده می‌کند که می‌توانید با استفاده از یک کارت‎حافظه میکرو اس‌دی، فضای ذخیره‌سازی را تا ۲۵۶ گیگابایت دیگر افزایش دهید. از نظر نرم‌افزاری نیز، گوشی پرچم‎دار جدید سامسونگ به یک دستیار صوتی مبتنی بر هوش مصنوعی اختصاصی مجهز خواهد بود که می‌تواند کارهای مختلفی را از جمله تشخیص اشیاء با دوربین انجام دهد.

شایعه عرضه گوشی پرچم‌دار جدید سامسونگ با تراشه اسنپدراگون ۸۳۵ کوالکام، لزوماً بدین معنی نیست که شرکت سازنده از تراشه اگزینوس استفاده نخواهد کرد. احتمال می‌دهیم که شرکت سامسونگ، یک مدل از گوشی پرچم‌دار ۲۰۱۷ خود را با تراشه اگزینوس ۸۸۹۵ یا یک تراشه از سری ۹ اگزینوس، ارائه دهد.

منبع: Softpedia

دردسر جدید ترامپ؛ هک وب سایت کاخ سفید حین مراسم تحلیف

هکرها قبل از شروع به کار دولت ترامپ اقدام به سرقت و گردآوری داده‌های دولتی مربوط به مسائل آب‌وهوایی کرده و آنها را در سرورهای اروپایی ذخیره کردند.

گویا آی تی – در حالی که دونالد ترامپ به فکر مراسم یاد کردن قسم در کاخ سفید به عنوان رئیس جمهور جدید امریکا بود، گروهی متشکل از ۶۰ برنامه‌نویس و دانشمندان در ساختمان دپارتمان مطالعات اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به دور یکدیگر جمع شده و مشغول جمع‌آوری گسترده و بی‌وقفه اطلاعات دولتی بودند.

اما اهداف اصلی این گروه چه کسانی بودند؟
۱) وب‌سایت‌هایی مربوط به طرح‌ها و ابتکارات حوزه‌ی انرژی خورشیدی وزارت انرژی امریکا
۲) مجموعه داده‌های دفتر مدیریت اطلاعات انرژی امریکا که سوخت‌های فسیلی را با منابع انرژی تجدیدپذیر مقایسه می‌کرد
۳) اطلاعات سلول‌های سوختی متعلق به آزمایشگاه‌های ملی انرژی‌های تجدیدپذیر
سه مورد فوق اهداف اصلی این گروه از میان صدها هدف کوچک‌تر و کم اهمیت‌تر است. بسیاری از برنامه‌نویسانی که در دانشگاه کالیفرنیا حضور پیدا کردند، در قالب مشاور فناوری اطلاعات در شرکت‌ها و نهادهای مختلفی مشغول به کار بوده و یا در قالب مدیران داده با شرکت‌های نوپا همکاری می‌کنند؛ سایر حاضران در این گردهمایی، دانشجویان دوره‌‌های مختلف علوم کامپیوتر بودند. از دانشمندان حاضر در این رویداد هم می‌توان به متخصصان بوم‌شناسی، مدیران آزمایشگاه‌ها، اقیانوس‌شناسان و … که از تمام نقاط کالیفرنیای جنوبی در این جمع حاضر شده بودند، اشاره کرد. تشکیل چنین گروه‌های مختلطی از علاقه‌مندان به داده که در چنین پروژه‌هایی در دانشگاه‌های مختلف امریکا دوشادوش یکدیگر قرار می‌گیرند تبدیل به روندی عادی شده است: نشست‌های داوطلبانه ”نجات اطلاعات“ در تورنتو، فیلادفیا، شیکاگو، ایندیاناپولیس و میشیگان در چند هفته‌ی گذشته موفق به گردآوری صدها هزار صفحات از مطالب وب‌سایت‌های مهم دولتی از جمله EPA.gov، NASA.gov، DOE.gov و Whitehouse.gov و آپلود آنها در آدرس archive.org شده‌اند. یکی دیگر از گردهمایی‌های مهم برای این کار در اوایل ماه فوریه در دانشگاه نیویورک برگزار خواهد شد.
هک اطلاعات آب و هوایی دولت ترامپ
در این نشست‌های هکرها، کتابدارها، دانشمندان و فعالان حوزه‌ی آرشیو اطلاعات تمام توان خود را به کار گرفتند تا قبل از روی کار آمدن ترامپ، حجم قابل توجهی از اطلاعات دولتی مرتبط با آب‌وهوا و حوزه‌ی محیط زیست را از وب‌سایت‌های دولتی ذخیره نمایند. اما ناگهان دقیقا در ظهر روز جمعه یعنی دقیقا همزمان با سوگند یاد کردن ترامپ و همزمان با شروع به کار گروهی که برای همین منظور در دانشگاه کالیفرنیا حاضر شده بودند، نگرانی‌های آنها رفته‌رفته به واقعیت تبدیل شد: صفحات مربوط به تغییرات آب‌وهوایی در وب‌سایت whitehouse.org ناپدید شدند. حذف پاره‌ای از صفحات مربوط به دولت قبلی توسط کابینه‌ی جدید امری معمول و پذیرفته شده است اما پاک‌سازی یکباره تمام داده‌های مربوط به تغییرات آب‌وهوایی نشان از رویکرد دولت ترامپ در قبال علوم مرتبط با تغییرات آب‌وهوایی است.

لائوری آلن، دستیار مدیر مسئول بخش دیجیتال کتابخانه‌های دانشگاه پنسیلوانیا و مدیر فنی نشست نجات داده‌ها در مورد این اتفاق توضیح می‌دهد: ”همه‌ی ناگهان شوکه شدیم. در طول ۴ روز گذشته تقریبا ۲۲ ساعت از کل روز فعالیت می‌کردم چون از قبل خبر داشتیم این تغییرات، یعنی حذف اطلاعات، دیر یا زود رخ خواهند داد.“
بثنی ویگین، مدیر برنامه کارهای انسان‌شناسی محیطی در دانشگاه پنسلوانیا و یکی از اعضای کلیدی برگزاری نشست نجات داده‌ها هم می‌گوید:”ای کاش خواب بودم و همه‌ی این اتفاقات واقعیت نداشتند. اما این دقیقا همان چیزی بود که من و سایر همکارانم پیش‌بینی می‌کردیم و خود را برای آن هم آمده کرده بودیم.“
در طی ۱۰۰ روز اول فعالیت کابینه‌ی جدید، یک تیم داوطلب از برنامه‌نویسان وب‌سایت‌های دولتی را اسکن کرده و اطلاعات آنها را برای اطلاع از تغییرات انجام شده، با نگارش‌های آرشیو شده‌ی قبل از روی کار آمدن ترامپ مقایسه خواهند کرد. ویگین: ”در صورت اعمال تغییرات، موارد پیدا شده را حتما به مردم اطلاع‌رسانی خواهیم کرد. امیدواریم بتوانیم برای اطلاع‌رسانی این تغییرات یک خبرنامه‌ی هفتگی راه‌اندازی نماییم.“

اگر چه ویگین و آلن معتقدند تغییرات انجام شده در وب‌سایت Whitehouse.gov شرم‌آور و مایه‌ تاسف است اما به این نکته هم اشاره می‌کنند که دستکاری‌های مذکور در برابر فاجعه‌های بعدی اصلا به چشم نخواهند آمد: حذف مجموعه‌ داده‌های عظیم دولتی مربوط به تغییرات آب‌وهوایی و سلامت محیطی که دانشمندان برای انجام پژوهش‌ها، از آنها استفاده می‌کنند. برای مثال، سازمان حفاظت محیط زیست امریکا پایگاه داده‌ی عظیم در مورد اطلاعات مانیتورینگ کیفیت هوا دارد که احتمالا هدف حمله‌ی وزیر منصوب شده از سوی ترامپ برای این سازمان یعنی اسکات پروییت، قرار خواهد گرفت. اسکات پروییت سابقه‌ای طولانی در شکایت از سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا برای حذف مقررات سخت‌گیرانه‌ی مبارزه با آلودگی هوا دارد.
اینجاست که ارزش هکاتون‌های نجات اطلاعات ثابت می‌شود: برنامه‌نویسان داوطلب در هر گردهمایی، اقدام به نوشتن اسکریپت‌های خاص برای جمع‌آوری مجموعه داده‌های دولتی پیچیده‌ی بیشتری می‌کنند؛ سپس این اسکریپت‌ها را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. ایرنه پاسکوته، یکی از دست‌اندرکاران برگزاری گردهمایی دانشگاه کالیفرنیا: ”این نشست‌ها به یکدیگر وابسته‌اند. شرکت‌کنندگان ممکن است از ابزارهایی استفاده کنند که در یک گردهمایی دیگر ساخته شده‌اند.“

مجموعه‌های عظیمی از داده‌ها در حال سازماندهی و آپلود روی آدرس datarefuge.org هستند؛ وب‌سایتی که مبتنی بر نرم‌افزار متن‌باز داده‌های سازمانی یعنی Ckan، طراحی شده و برای سازگاری با نیازهای این گروه‌ها، بهنیه‌سازی شده است. تمام هکاتون‌های مختلف نجات داده‌، برای ذخیره‌سازی داده‌ها از این وب‌سایت استفاده می‌کنند و مسئولان امیدوارند این وب‌سایت تبدیل به مخزن اطلاعاتی جایگزین برای اطلاعات دولتی قبل از روی کار آمدن ترامپ باشد.
به لطف همکاری‌های مایکل ریدیک، مدیر عامل شرکت کانادایی Page Freezer که در زمینه‌ی آرشیو اطلاعات فعالیت می‌کند، یک نسخه از این اطلاعات در خارج از امریکا هم نگهداری خواهند شد.
هک وب سایت کاخ سفید
شب قبل از برگزاری مراسم تحلیف ترامپ، ریدیک در حال مطالعه‌ی مطلبی در مورد نشست نجات داده‌ها در دانشگاه کالیفرنیاست و با خود فکر می‌کند که ضرری ندارد اگر اطلاعات این گردهمایی‌ها را در مکانی دیگر هم نگهداری کرد و البته برای این کار محل ویژه‌ای هم در نظر گرفته بود. شرکت وی به سایر شرکت‌های خصوصی و یا سازمان‌ها و نهادهای دولتی که علاقه‌مندند نسخه‌ای از صفحات وب‌سایت‌شان به صورت روزانه آرشیو شود، خدمات متنوعی ارائه می‌کند. یکی از خدمات ارائه شده امکان ذخیره‌سازی آرشیو در سرورهای اروپاست.
اظهارات ریدیک: ”ما یک سیستم ابری ذخیره‌سازی آرشیو اطلاعات ایجاد کرده‌ایم که از وب‌سایت‌های مشخص شده نسخه‌ی پشتیبان تهیه می‌کند؛ هدف از انجام این کار رعایت مقررات دولتی یا محافظت از اطلاعات و استفاده از آنها در مراجع قانونی است. با خودم گفتم چه خوب! ما زیرساخت کامل برای انجام این کار را در اختیار داریم!“ بعد از این ریدیک با ویگین که گردهمایی فیلادفیا را ترتیب داده بود، تماس گرفته و پیشنهاد ارائه رایگان خدمات را به وی می‌دهد. ”من به ویگین گفتم ما عهده‌دار آرشیو این داده‌ها خواهیم شد و در زمان مناسب هم راهی برای عرضه آنها به عموم مردم پیدا خواهیم کرد.“

ویگین، مایکل ریدیک را به اعضای گروه ابتکاری داده‌های محیطی دولتی معرفی می‌کند؛ این گروه در زمینه‌ی پیگیری تغییرات دسترسی به داده‌هایی که برای تحقیقات علمی مورد استفاده قرار می‌گیرند، فعالیت می‌کند. گروه مذکور اقدام به ارسال سی‌هزار صفحه‌ی اینترنتی از اطلاعات دولتی و آدرس دامین ۱۵۰ وب‌سایت که خطر حمله‌ی کابینه‌ی جدید به آنها وجود دارد یا ارزش علمی بسیار زیادی برای پژوهشگران دارند، برای شرکت ریدیک کرد.
فردای این روز و اندک زمانی بعد از شروع کار ریاست ترامپ، تیم ریدیک کار را تمام کرده بود. ریدیک: ”ما بخش عظیمی از اطلاعات را ذخیره کرده بودیم. احتمالا طی یک یا دو روز آینده، داده‌های تمام آدرس‌هایی که در لیست قرار داشتند را جمع‌آوری خواهیم کرد.“
از این جا به بعد شرکت ریدیک از خزنده‌های وب برای اسکن هفتگی این صفحات استفاده می‌کند. نرم‌افزار اختصاصی Page Freezer در صورت بروز هر گونه تغییری در این صفحات، تیم شرکت را مطلع خواهد کرد. ریدیک در زمینه‌ی عملکرد سرویس این طور توضیح می‌دهد: ”ما ابزارهای بسیار پیشرفته و جالبی برای برجسته کردن تغییرات در اختیار داریم و می‌توانیم دقیقا متوجه شویم، مسئولان یک وب‌سایت چگونه صفحات را تغییر داده یا حذف کرده‌‌اند. بنابراین اگر کابینه‌ی ترامپ برای مثال یک صفحه‌ از وب‌سایت سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا را تغییر دهد، سرویس Page Freezer سریعا متوجه این مساله خواهد شد.

Page Freezer دارای ۳ پایگاه داده است که به ترتیب در امریکا، اروپا و کانادا قرار گرفته‌اند؛ اطلاعات دولتی امریکا در سرورهای اروپایی شرکت ریدیک ذخیره خواهند شد. در حال حاضر این سرورها در مقایسه با دو پایگاه داده‌ی دیگر، ظرفیت خالی بیشتری در اختیار دارند. البته این کار مزیت بسیار مهم دیگری هم دارد؛ این اطلاعات از دسترس دولت امریکا خارج خواهند شد: در سال ۲۰۱۶ یکی از دادگاهای امریکایی طی حکمی اعلام کرد که مایکروسافت مجبور نیست ایمیل‌های کاربرانش که در سرورهای شهر دوبلین ایرلند نگهداری می‌شوند را در اختیار وزارت دادگستری امریکا قرار دهد (مقامات ایرلندی با این کار مخالفت کرده و دادگاه امریکایی هم چاره‌ای جز قبول این مساله نداشت). خلاصه این که نگهداری یک کپی از این مجموعه داده‌های کلیدی علمی در اروپا، کار دولت امریکا برای خلاص شدن از شر آنها را تقریبا غیرممکن می‌‌کند.
بریت پاریس، دانشجوی دوره‌ی دکترا در دانشگاه کالیفرنیا و از اعضای اصلی برگزارکننده‌ی نشست دانشگاه معتقد است که با رواج هر چه بیشتر گردهمایی‌های ”نجات داده“ در سراسر امریکا، کار حفظ این اطلاعات بیش از پیش آسان‌تر شده است. استراتژی‌ها برای چرخه‌ی کاری و بهترین روش‌های جمع‌آوری داده‌ها در اختیار افراد درگیر در این پروژه‌ها گذاشته می‌شود. ”حس می‌کنم حامیان بسیار زیادی داریم و عضوی از یک شبکه‌ی گسترده‌تر هستیم. این احساس که با گروهی از متخصصان در حال پیشبرد پروژه‌ای عظیم هستیم، ما را هیجان‌زده می‌کند.“

دردسر جدید ترامپ؛ هک وب سایت کاخ سفید حین مراسم تحلیف

هکرها قبل از شروع به کار دولت ترامپ اقدام به سرقت و گردآوری داده‌های دولتی مربوط به مسائل آب‌وهوایی کرده و آنها را در سرورهای اروپایی ذخیره کردند.

گویا آی تی – در حالی که دونالد ترامپ به فکر مراسم یاد کردن قسم در کاخ سفید به عنوان رئیس جمهور جدید امریکا بود، گروهی متشکل از ۶۰ برنامه‌نویس و دانشمندان در ساختمان دپارتمان مطالعات اطلاعات در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به دور یکدیگر جمع شده و مشغول جمع‌آوری گسترده و بی‌وقفه اطلاعات دولتی بودند.

اما اهداف اصلی این گروه چه کسانی بودند؟
۱) وب‌سایت‌هایی مربوط به طرح‌ها و ابتکارات حوزه‌ی انرژی خورشیدی وزارت انرژی امریکا
۲) مجموعه داده‌های دفتر مدیریت اطلاعات انرژی امریکا که سوخت‌های فسیلی را با منابع انرژی تجدیدپذیر مقایسه می‌کرد
۳) اطلاعات سلول‌های سوختی متعلق به آزمایشگاه‌های ملی انرژی‌های تجدیدپذیر
سه مورد فوق اهداف اصلی این گروه از میان صدها هدف کوچک‌تر و کم اهمیت‌تر است. بسیاری از برنامه‌نویسانی که در دانشگاه کالیفرنیا حضور پیدا کردند، در قالب مشاور فناوری اطلاعات در شرکت‌ها و نهادهای مختلفی مشغول به کار بوده و یا در قالب مدیران داده با شرکت‌های نوپا همکاری می‌کنند؛ سایر حاضران در این گردهمایی، دانشجویان دوره‌‌های مختلف علوم کامپیوتر بودند. از دانشمندان حاضر در این رویداد هم می‌توان به متخصصان بوم‌شناسی، مدیران آزمایشگاه‌ها، اقیانوس‌شناسان و … که از تمام نقاط کالیفرنیای جنوبی در این جمع حاضر شده بودند، اشاره کرد. تشکیل چنین گروه‌های مختلطی از علاقه‌مندان به داده که در چنین پروژه‌هایی در دانشگاه‌های مختلف امریکا دوشادوش یکدیگر قرار می‌گیرند تبدیل به روندی عادی شده است: نشست‌های داوطلبانه ”نجات اطلاعات“ در تورنتو، فیلادفیا، شیکاگو، ایندیاناپولیس و میشیگان در چند هفته‌ی گذشته موفق به گردآوری صدها هزار صفحات از مطالب وب‌سایت‌های مهم دولتی از جمله EPA.gov، NASA.gov، DOE.gov و Whitehouse.gov و آپلود آنها در آدرس archive.org شده‌اند. یکی دیگر از گردهمایی‌های مهم برای این کار در اوایل ماه فوریه در دانشگاه نیویورک برگزار خواهد شد.
هک اطلاعات آب و هوایی دولت ترامپ
در این نشست‌های هکرها، کتابدارها، دانشمندان و فعالان حوزه‌ی آرشیو اطلاعات تمام توان خود را به کار گرفتند تا قبل از روی کار آمدن ترامپ، حجم قابل توجهی از اطلاعات دولتی مرتبط با آب‌وهوا و حوزه‌ی محیط زیست را از وب‌سایت‌های دولتی ذخیره نمایند. اما ناگهان دقیقا در ظهر روز جمعه یعنی دقیقا همزمان با سوگند یاد کردن ترامپ و همزمان با شروع به کار گروهی که برای همین منظور در دانشگاه کالیفرنیا حاضر شده بودند، نگرانی‌های آنها رفته‌رفته به واقعیت تبدیل شد: صفحات مربوط به تغییرات آب‌وهوایی در وب‌سایت whitehouse.org ناپدید شدند. حذف پاره‌ای از صفحات مربوط به دولت قبلی توسط کابینه‌ی جدید امری معمول و پذیرفته شده است اما پاک‌سازی یکباره تمام داده‌های مربوط به تغییرات آب‌وهوایی نشان از رویکرد دولت ترامپ در قبال علوم مرتبط با تغییرات آب‌وهوایی است.

لائوری آلن، دستیار مدیر مسئول بخش دیجیتال کتابخانه‌های دانشگاه پنسیلوانیا و مدیر فنی نشست نجات داده‌ها در مورد این اتفاق توضیح می‌دهد: ”همه‌ی ناگهان شوکه شدیم. در طول ۴ روز گذشته تقریبا ۲۲ ساعت از کل روز فعالیت می‌کردم چون از قبل خبر داشتیم این تغییرات، یعنی حذف اطلاعات، دیر یا زود رخ خواهند داد.“
بثنی ویگین، مدیر برنامه کارهای انسان‌شناسی محیطی در دانشگاه پنسلوانیا و یکی از اعضای کلیدی برگزاری نشست نجات داده‌ها هم می‌گوید:”ای کاش خواب بودم و همه‌ی این اتفاقات واقعیت نداشتند. اما این دقیقا همان چیزی بود که من و سایر همکارانم پیش‌بینی می‌کردیم و خود را برای آن هم آمده کرده بودیم.“
در طی ۱۰۰ روز اول فعالیت کابینه‌ی جدید، یک تیم داوطلب از برنامه‌نویسان وب‌سایت‌های دولتی را اسکن کرده و اطلاعات آنها را برای اطلاع از تغییرات انجام شده، با نگارش‌های آرشیو شده‌ی قبل از روی کار آمدن ترامپ مقایسه خواهند کرد. ویگین: ”در صورت اعمال تغییرات، موارد پیدا شده را حتما به مردم اطلاع‌رسانی خواهیم کرد. امیدواریم بتوانیم برای اطلاع‌رسانی این تغییرات یک خبرنامه‌ی هفتگی راه‌اندازی نماییم.“

اگر چه ویگین و آلن معتقدند تغییرات انجام شده در وب‌سایت Whitehouse.gov شرم‌آور و مایه‌ تاسف است اما به این نکته هم اشاره می‌کنند که دستکاری‌های مذکور در برابر فاجعه‌های بعدی اصلا به چشم نخواهند آمد: حذف مجموعه‌ داده‌های عظیم دولتی مربوط به تغییرات آب‌وهوایی و سلامت محیطی که دانشمندان برای انجام پژوهش‌ها، از آنها استفاده می‌کنند. برای مثال، سازمان حفاظت محیط زیست امریکا پایگاه داده‌ی عظیم در مورد اطلاعات مانیتورینگ کیفیت هوا دارد که احتمالا هدف حمله‌ی وزیر منصوب شده از سوی ترامپ برای این سازمان یعنی اسکات پروییت، قرار خواهد گرفت. اسکات پروییت سابقه‌ای طولانی در شکایت از سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا برای حذف مقررات سخت‌گیرانه‌ی مبارزه با آلودگی هوا دارد.
اینجاست که ارزش هکاتون‌های نجات اطلاعات ثابت می‌شود: برنامه‌نویسان داوطلب در هر گردهمایی، اقدام به نوشتن اسکریپت‌های خاص برای جمع‌آوری مجموعه داده‌های دولتی پیچیده‌ی بیشتری می‌کنند؛ سپس این اسکریپت‌ها را با یکدیگر به اشتراک می‌گذارند. ایرنه پاسکوته، یکی از دست‌اندرکاران برگزاری گردهمایی دانشگاه کالیفرنیا: ”این نشست‌ها به یکدیگر وابسته‌اند. شرکت‌کنندگان ممکن است از ابزارهایی استفاده کنند که در یک گردهمایی دیگر ساخته شده‌اند.“

مجموعه‌های عظیمی از داده‌ها در حال سازماندهی و آپلود روی آدرس datarefuge.org هستند؛ وب‌سایتی که مبتنی بر نرم‌افزار متن‌باز داده‌های سازمانی یعنی Ckan، طراحی شده و برای سازگاری با نیازهای این گروه‌ها، بهنیه‌سازی شده است. تمام هکاتون‌های مختلف نجات داده‌، برای ذخیره‌سازی داده‌ها از این وب‌سایت استفاده می‌کنند و مسئولان امیدوارند این وب‌سایت تبدیل به مخزن اطلاعاتی جایگزین برای اطلاعات دولتی قبل از روی کار آمدن ترامپ باشد.
به لطف همکاری‌های مایکل ریدیک، مدیر عامل شرکت کانادایی Page Freezer که در زمینه‌ی آرشیو اطلاعات فعالیت می‌کند، یک نسخه از این اطلاعات در خارج از امریکا هم نگهداری خواهند شد.
هک وب سایت کاخ سفید
شب قبل از برگزاری مراسم تحلیف ترامپ، ریدیک در حال مطالعه‌ی مطلبی در مورد نشست نجات داده‌ها در دانشگاه کالیفرنیاست و با خود فکر می‌کند که ضرری ندارد اگر اطلاعات این گردهمایی‌ها را در مکانی دیگر هم نگهداری کرد و البته برای این کار محل ویژه‌ای هم در نظر گرفته بود. شرکت وی به سایر شرکت‌های خصوصی و یا سازمان‌ها و نهادهای دولتی که علاقه‌مندند نسخه‌ای از صفحات وب‌سایت‌شان به صورت روزانه آرشیو شود، خدمات متنوعی ارائه می‌کند. یکی از خدمات ارائه شده امکان ذخیره‌سازی آرشیو در سرورهای اروپاست.
اظهارات ریدیک: ”ما یک سیستم ابری ذخیره‌سازی آرشیو اطلاعات ایجاد کرده‌ایم که از وب‌سایت‌های مشخص شده نسخه‌ی پشتیبان تهیه می‌کند؛ هدف از انجام این کار رعایت مقررات دولتی یا محافظت از اطلاعات و استفاده از آنها در مراجع قانونی است. با خودم گفتم چه خوب! ما زیرساخت کامل برای انجام این کار را در اختیار داریم!“ بعد از این ریدیک با ویگین که گردهمایی فیلادفیا را ترتیب داده بود، تماس گرفته و پیشنهاد ارائه رایگان خدمات را به وی می‌دهد. ”من به ویگین گفتم ما عهده‌دار آرشیو این داده‌ها خواهیم شد و در زمان مناسب هم راهی برای عرضه آنها به عموم مردم پیدا خواهیم کرد.“

ویگین، مایکل ریدیک را به اعضای گروه ابتکاری داده‌های محیطی دولتی معرفی می‌کند؛ این گروه در زمینه‌ی پیگیری تغییرات دسترسی به داده‌هایی که برای تحقیقات علمی مورد استفاده قرار می‌گیرند، فعالیت می‌کند. گروه مذکور اقدام به ارسال سی‌هزار صفحه‌ی اینترنتی از اطلاعات دولتی و آدرس دامین ۱۵۰ وب‌سایت که خطر حمله‌ی کابینه‌ی جدید به آنها وجود دارد یا ارزش علمی بسیار زیادی برای پژوهشگران دارند، برای شرکت ریدیک کرد.
فردای این روز و اندک زمانی بعد از شروع کار ریاست ترامپ، تیم ریدیک کار را تمام کرده بود. ریدیک: ”ما بخش عظیمی از اطلاعات را ذخیره کرده بودیم. احتمالا طی یک یا دو روز آینده، داده‌های تمام آدرس‌هایی که در لیست قرار داشتند را جمع‌آوری خواهیم کرد.“
از این جا به بعد شرکت ریدیک از خزنده‌های وب برای اسکن هفتگی این صفحات استفاده می‌کند. نرم‌افزار اختصاصی Page Freezer در صورت بروز هر گونه تغییری در این صفحات، تیم شرکت را مطلع خواهد کرد. ریدیک در زمینه‌ی عملکرد سرویس این طور توضیح می‌دهد: ”ما ابزارهای بسیار پیشرفته و جالبی برای برجسته کردن تغییرات در اختیار داریم و می‌توانیم دقیقا متوجه شویم، مسئولان یک وب‌سایت چگونه صفحات را تغییر داده یا حذف کرده‌‌اند. بنابراین اگر کابینه‌ی ترامپ برای مثال یک صفحه‌ از وب‌سایت سازمان حفاظت از محیط زیست امریکا را تغییر دهد، سرویس Page Freezer سریعا متوجه این مساله خواهد شد.

Page Freezer دارای ۳ پایگاه داده است که به ترتیب در امریکا، اروپا و کانادا قرار گرفته‌اند؛ اطلاعات دولتی امریکا در سرورهای اروپایی شرکت ریدیک ذخیره خواهند شد. در حال حاضر این سرورها در مقایسه با دو پایگاه داده‌ی دیگر، ظرفیت خالی بیشتری در اختیار دارند. البته این کار مزیت بسیار مهم دیگری هم دارد؛ این اطلاعات از دسترس دولت امریکا خارج خواهند شد: در سال ۲۰۱۶ یکی از دادگاهای امریکایی طی حکمی اعلام کرد که مایکروسافت مجبور نیست ایمیل‌های کاربرانش که در سرورهای شهر دوبلین ایرلند نگهداری می‌شوند را در اختیار وزارت دادگستری امریکا قرار دهد (مقامات ایرلندی با این کار مخالفت کرده و دادگاه امریکایی هم چاره‌ای جز قبول این مساله نداشت). خلاصه این که نگهداری یک کپی از این مجموعه داده‌های کلیدی علمی در اروپا، کار دولت امریکا برای خلاص شدن از شر آنها را تقریبا غیرممکن می‌‌کند.
بریت پاریس، دانشجوی دوره‌ی دکترا در دانشگاه کالیفرنیا و از اعضای اصلی برگزارکننده‌ی نشست دانشگاه معتقد است که با رواج هر چه بیشتر گردهمایی‌های ”نجات داده“ در سراسر امریکا، کار حفظ این اطلاعات بیش از پیش آسان‌تر شده است. استراتژی‌ها برای چرخه‌ی کاری و بهترین روش‌های جمع‌آوری داده‌ها در اختیار افراد درگیر در این پروژه‌ها گذاشته می‌شود. ”حس می‌کنم حامیان بسیار زیادی داریم و عضوی از یک شبکه‌ی گسترده‌تر هستیم. این احساس که با گروهی از متخصصان در حال پیشبرد پروژه‌ای عظیم هستیم، ما را هیجان‌زده می‌کند.“