شرکت اپل به دنبال توسعه یک سیستم تشخیص چهره برای گوشی‌های آیفون است

شایعات مختلفی مبنی بر عرضه آیفون‌ ۸ با تغییرات عمده در سال جاری میلادی وجود دارد و در بسیاری از گمانه‌زنی‌ها به این موضوع به دلیل عرضه آیفون جدید شرکت اپل در دهمین سالگرد رونمایی از گوشی آیفون اشاره شده است. به همین جهت، شرکت اپل در حال توسعه قابلیت‌ها و مشخصات سخت‌افزاری جدیدی برای گوشی آیفون پرچم‎دار ۲۰۱۷ است تا آن‌را نسبت به نسل‌های گذشته متمایز نماید. براساس تحلیل جدید مینگ‌چی کو، گوشی‌های آیفون در آینده به سیستم‌ تشخیص چهره مجهز خواهند بود. برای جزئیات بیشتر، همراه گویا آی‌تی باشید.

 مینگ‌چی کو به عنوان یکی از موفق‌ترین تحلیل‌گران محصولات شرکت اپل، ادعا می‌کند که شرکت اپل در حال توسعه سیستم جدیدی برای تشخیص کامل چهره کاربران در گوشی‌های آیفون است و این قابلیت به همراه گوشی‌های آینده اپل ارائه خواهد شد. با این‌حال، بعید می‌دانیم که شرکت اپل، این قابلیت را به همراه آیفون ۸ به عنوان گوشی پرچم‌دار ۲۰۱۷ خود ارائه دهد.

شرکت اپل با حذف دکمه فیزیکی Home و جایگزین نمودن آن با یک دکمه لمسی، شایعات را مبنی بر عرضه آیفون ۸ بدون دکمه Home افزایش داد. گمان می‌رود که حذف دکمه فیزیکی Home به عنوان یک شروع در گوشی‌های آیفون شرکت اپل صورت گرفته باشد و به دلیل عرضه آیفون ۸ با نمایشگر بدون حاشیه، احتمالاً دکمه لمسی Home نیز حذف خواهد شد و شرکت اپل به جای آن، از یک سنسور اپتیکال استفاده می‌کند که در زیر صفحه‌نمایش قابل نصب است.

این موضوع باعث خواهد شد تا رویای شرکت اپل مبنی بر عرضه گوشی پرچم‌دار خود با یک نمایشگر بدون حاشیه و همانند گوشی پرچم‌دار گلکسی اس ۸ سامسونگ به واقعیت مبدل شود. با این‌حال، ممکن است به دلیل عرضه گوشی پرچم‌دار آیفون ۸ با تاخیر چندماهه پس از رونمایی از گوشی گلکسی اس  ۸ در نیمه اول سال جاری میلادی، نسبت نمایشگر به بدنه در گوشی پرچم‌دار جدید شرکت اپل بیشتر باشد.

آیفون

با این‌حال، حذف دکمه لمسی Home و استفاده از یک حسگر اپتیکال در زیر صفحه‌نمایش، تنها به تغییرات مدنظر شرکت اپل، سرعت می‌دهد و این تغییرات، پایان کار نیست. براساس پیش‌بینی‌های مینگ‌چی کو، شرکت اپل در نهایت به دنبال حذف حسگر اثرانگشت است و تلاش می‌کند تا آن‌را با یک روش امنیتی بهتر جایگزین نماید. با این‌حال، تا زمانی‌که حسگرهای تشخیص چهره توسط شرکت اپل در حال توسعه است، عرضه آیفون ۸ با یک حسگر اثرانگشت اپتیکال یک راه‌حل موقتی به حساب می‌آید.

با اینکه شرکت اپل می‌تواند از حسگر تشخیص عنبیه چشم در گوشی پرچم‌دار ۲۰۱۷ خود استفاده نماید، این سازنده به دنبال روشی ایمن‌تر است و به همین جهت، حسگرهای تشخیص چهره را توسعه می‌دهد. با این‌حال و تا زمان آماده‌شدن حسگر تشخیص چهره، شرکت اپل سنسورهای تشخیص اثرانگشت را از گوشی‌های آیفون کنار نخواهد گذاشت.

شرکت اپل برخلاف مایکروسافت، هیچ علاقه‌ای به عرضه گوشی‌های هوشمند خود با یک قابلیت که هم‌چنان در حال آزمایش و توسعه است، ندارد و به همین جهت، گوشی‌های هوشمند آیفون زمانی به حسگر تشخیص چهره مجهز خواهند شد که درصد خطای این روش به صفر برسد و شرکت اپل از بابت کاربردی بودن آن اطمینان یابد.

در حال‌حاضر، تنها می‌توان انتظار داشت که گوشی پرچم‌دار آیفون ۲۰۱۷ شرکت اپل با یک حسگر اثرانگشت خازنی یا اپتیکال عرضه شود و هم‌چنین، شایعات از عرضه آن با یک نمایشگر بدون حاشیه حکایت دارد. البته عرضه گوشی آیفون ۸ با یک نمایشگر بدون حاشیه، لزوماً به معنای حذف تمامی حاشیه‌های اطراف صفحه‌نمایش نیست و تنها نسبت صفحه‌نمایش به بدنه به درصد قابل‌قبولی در مقایسه با گوشی‌های نسل قبل آیفون رسیده است.

منبع: Softpedia

تعدادی تصویر جدید از ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی فاش شد

بازار ساعت‌های مچی هوشمند برای محصولات مبتنی بر پلت‌فرم اندروید Wear رو به افول است و عرضه محصولات اندرویدی چندان موفقیت زیادی برای توسعه‌دهندگان به همراه نداشته است. به همین جهت، تعدادی از سازندگان از توسعه محصولات جدید با پلت‌فرم اندروید دست کشیده‌اند و یا تصمیم دارند که محصولات جدید خود را با یک سیستم‌عامل دیگر عرضه نمایند. به‌تازگی، تعداد تصویر جدید از ساعت‌مچی هوشمند معرفی‌نشده شرکت تایوانی اچ‌تی‌سی با سیستم‌عامل اندروید ور فاش شده است. برای جزئیات بیشتر، همراه گویا آی‌تی باشید.

شرکت گوگل، مدتی پیش اعلام کرد که در اوایل سال جاری میلادی از تعدادی ساعت‌مچی هوشمند جدید با سیستم‌عامل اندروید ور ۲٫۰ رونمایی خواهد کرد و این موضوع، بدین معنی است که این غول نرم‌افزاری، نیمه اول سال جاری میلادی را به توسعه اکوسیستم جدیدی برای ساعت‌های مچی‌ هوشمند اختصاص داده است.

با توجه به عرضه نسخه نهایی پلت‌فرم اندروید ور ۲٫۰ تا چند هفته آینده، تعدادی از سازندگان اعلام کرده‌اند که تا پایان سال جاری میلادی، یک ساعت‌مچی هوشمند جدید با این سیستم‌عامل به بازار عرضه می‌کنند. علاوه‌براین، شرکت گوگل با ال‌جی نیز همکاری داشته است و به همین جهت، از دو ساعت‌مچی هوشمند جدید توسط ال‌جی، هم‌زمان با عرضه پلت‌فرم اندروید ور ۲٫۰ در ۹ فوریه رونمایی خواهد شد.

اچ‌تی‌سی

به‌تازگی، تصاویر جدیدی از ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی Halfbreak فاش شده است که شاید در سال جاری میلادی، عرضه شود. تصاویر جدید این ساعت‌مچی هوشمند در یکی از شبکه‌های اجتماعی چین منتشر شده است؛ البته، در ماه اکتبر گذشته نیز تصاویر منتسب به ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی فاش شد و این، اولین باری نیست که تصاویر این ساعت‌مچی هوشمند ارائه می‌شود.

اچ‌تی‌سی

همان‌طور که در تصاویر مشاهده می‌کنید، ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی Halfbreak از یک طراحی گرد استفاده می‌کند و تصاویر پیش‌تر فاش‌شده، صحت این ادعا را تایید می‌کند. در تصاویر جدید منتشرشده، علاوه‌بر صفحه‌نمایش گرد دستگاه، دو دکمه فیزیکی در سمت راست ساعت‌مچی جدید اچ‌تی‌سی جلب‌توجه می‌کند و فریم دور نمایشگر فلزی است.

اچ‌تی‌سی

برطبق آخرین گمانه‌زنی‌ها، ساعت‌مچی اچ‌تی‌سی Halfbreak به یک نمایشگر گرد با رزولوشن ۳۶۰ در ۳۶۰ پیکسل مجهز خواهد بود و به دلیل توسعه این ساعت‌مچی هوشمند با همکاری Under Armor، لوگوی آن در پشت دستگاه جای گرفته است.

اچ‌تی‌سی

تصاویر منتشرشده، نشان می‌دهد که ساعت‌مچی هوشمند اچ‌تی‌سی به سیستم‌عامل اندروید ور ۱٫۰ مجهز شده است اما شرکت اچ‌تی‌سی تصمیم دارد تا از این محصول در سال جاری میلادی رونمایی کند، انتظار داریم که شرکت سازنده اچ‌تی‌سی Halfbreak را با سیستم‌عامل اندروید ور ۲٫۰ به بازار عرضه نماید.

البته شرکت اچ‌تی‌سی در این مدت، در رابطه با عرضه یک ساعت‌مچی هوشمند حرف خاصی نزده است و به‌نظر می‌رسد که این سازنده تایوانی در حال ارزیابی بازار محصولات پوشیدنی به منظور ارائه یک محصول نوآورانه است. به همین جهت، احتمال دارد که ساعت‌مچی اچ‌تی‌سی Halfbreak معرفی نشود یا شرکت اچ‌تی‌سی، محصول مشابهی را با مشخصات سخت‌افزار بهتر ارائه دهد.

اچ‌تی‌سی

به هرحال، برای قضاوت زود است اما اگر شرکت اچ‌تی‌سی برای رونمایی از یک ساعت‌مچی هوشمند در نیمه اول سال جاری میلادی برنامه‌ریزی نموده، کنگره جهانی موبایل بهترین زمانی است که این سازنده می‌تواند ساعت‌مچی هوشمند جدید خود را معرفی کند.

منبع: Softpedia

یک بام و دو هوای آقای فیلترینگ! فیلتر فیسبوک آری اما فیلتر اینستاگرام خیر!

چند صباحی است که بحث فیلتر بودن یا نبودن برخی شبکه های اجتماعی بحث داغ مخافل شده است و بعضا این موضوع به یک اهرم سیاسی تبدیل شده است؛ در ادامه به بررسی روند فیلترینگ در دو شبکه اجتماعی هم خانواده یعنی اینستاگرام و فیسبوک در ایران می پردازیم؛ با ما همراه باشید.

گویا آی تی – با نگاهی به روند ورود شبکه های اجتماعی به جغرافیای مجازی کشور در می یابیم که فیسبوک جزو پیشگامان پرطرفدار این عرصه در ایران محسوب می شود که به دلایل مختلف اعم از افزایش تعداد نرم افزارهای پیام رسان و شبکه های اجتماعی سهل الوصول تر دیگر مثل اینستاگرام، کمی از تب و تاب استفاده از فیسبوک کاسته شده است اما یک نکته در این بین وجود دارد و آن اینکه در طول یک دهه گذشته فیسبوک همواره جزو شبکه های اجتماعی ممنوعه به حساب می آمده است اما شبکه اجتماعی مشابه یعنی اینستاگرام هرگز در کشور فیلتر نشد.
نکته جالب تر آنکه در سال ۲۰۱۲، فیسبوک با مبلغ گزاف ۱ میلیارد دلار اینستاگرام را می خرد و به فعالیت خود نیز ادامه می دهد اما باز هم شاهد فیلتر شبکه اجتماعی فیسبوک و عدم فیلتر شبکه اجتماعی اینستاگرام هستیم.

وجه اشتراک فیسبوک و اینستاگرام
با توجه به ماهیت هر دو شبکه اجتماعی، قطعاً تشابهاتی هم بین این دو وجود خواهد داشت که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم.
ماهیت شبکه اجتماعی بر مبنای ارتباط فرد با افراد پیرامون خود فارغ از بسیاری محدودیت های جامعه واقعی مثل موقعیت جغرافیایی،زبان،رنگ پوست، نژاد، جنسیت و … بنا شده است که افراد در این شبکه ها با به اشتراک گذاشتن برخی لحظات در زندگی خود با دیگران و گرفتن بازخورد و صحبت در مورد آن موضوعات خاص، با دوستان مجازی خود اوقات می گذرانند. در هر دو شبکه اجتماعی فیسبوک و اینستاگرام شاهد هستیم که کاربران می توانند عکس، بیوگرافی، ویدئو، متن و … به اشتراک بگذارند و دیگران نیز قادرند در مورد این موارد نظر مثبت یا منفی دهند.

حال سوالی که به ذهن خطور می کند این است که چرا با وجود کاربرد یکسان این دو شبکه اجتماعی در کشور ما، یکی مثل فیسبوک به فیلتر ابد محکوم شده و دیگری از بدو ورودش به گوشی های ایرانی ها بدون کوچکترین مشکلی به فعالیت خود ادامه می دهد.
موضوع مهمتر اینکه با وجود فعالیت بدون محدودیت اینستاگرام در کشور، شاهد بروز ناهنجاری حادی در کشور نبوده ایم پس چرا پدرخوانده اینستاگرام یعنی فیسبوک از فعالیت آزاد محروم شده است و افراد برای استفاده از فیسبوک مسنجر مجبور به اجرای انواع فیلترشکن و پروکسی هستند؟ اگر فیسبوک بد است پس سایر شبکه های اجتماعی مشابه از جمله اینستاگرام نیز بد تلقی می شوند و باید فیلتر شوند اما اگر اینستاگرام خوب است و فعالیتش مشکلی ندارد، پس سایر شبکه های اجتماعی مشابه از جمله فیسبوک نیز باید اینگونه تلقی شوند و بدون محدودیت در دسترس قرار داشته باشند.
photo
تفاوت فیسبوک و اینستاگرام

اینستاگرام یک اپلیکیشن است که تمرکز خود را بیشتر بر روی انتشار و اشتراک عکس قرار داده است اما فیسبوک یک شبکه اجتماعی بزرگ است که تنها یکی از امکانات آن اشتراک عکس می باشد و از امکانات مختلفی بهره می برد.

دلایل فیلترینگ فیسبوک
برخی دلایل برای فیلتر کردن فیسبوک مطرح است که شاید نیاز به بازنگری داشته باشند. مخالفان فیسبوک در ایران معتقدند این شبکه اجتماعی به نشر اکاذیب و فعالیت سازمان یافته معاندان کشور و رواج بی اخلاقی و از هم گسیختگی خانوادگی و تهاجم فرهنگی و … در کشور کمک می کند و آن را یکی از عوامل سازماندهی فتنه ۸۸ می نامند. حال اینکه با نگاهی به اکانت های مختلف اینستاگرام در می یابیم که تک تک دلایلی که ذکر شد به صورت بالفطره امکان حضور در اینستاگرام را نیز دارند؛ کما اینکه بسیاری از آن موارد نیز در حال حاضر در اینستاگرام وجود دارد پس علت این یک بام و دو هوا چه می تواند باشد؟

مخالفین چه می گویند
روح‌الله مؤمن نسب کارشناس فضای مجازی و از فعالان شبکه‌های اجتماعی در خصوص رفع و یا عدم رفع فیلترینگ فیس بوک و توئیتر گفت: تصمیم‌گیری در رابطه با رفع فیلتر فیسبوک بر اساس قانون در چارچوب اختیارات کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه است اما از نظر فنی و قانونی رفع فیلتر این دو شبکه به دلایل مختلفی کاملاً منتفی است.
این فعال شبکه‌های اجتماعی ادامه داد: شبکه‌های اجتماعی آمریکایی اطلاعات کاربران را برای سرویس اطلاعاتی غرب جمع‌آوری و پالایش می‌کنند که اسناد فوق سری منتشرشده توسط اسنودن نیز این امر بدیهی را ثابت می‌کند. در نتیجه از آنجا که حفاظت از جان و مال و نوامیس مردم از تکالیف قطعی حکومت است، رفع فیلتر شبکه‌های اجتماعی آمریکایی که به قوانین جمهوری اسلامی ایران توجه و تعهدی ندارند، نشدنی است و از طرفی هم به هیچ عنوان امکان ندارد جلو سرقت اطلاعات کاربران توسط این شبکه‌های اجتماعی را گرفت و در نتیجه تنها راه ممکن برای جلوگیری از دسترسی سرویس های جاسوسی فیسبوک و توئیتر، فیلتر کردن دامنه اصلی آن‌هاست.
فیسبوک و فراماسونری
مومن نسب افزود: رفع فیلتر این شبکه‌های اجتماعی بندهای متعددی از اصل سوم قانون اساسی مربوط به وظایف دولت جمهوری اسلامی ایران را نقض می‌کند و بدون تردید رئیس‌جمهور محترم به جهت اینکه در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یادکرده‌ است که پاسدار قانون اساسی کشور باشد، با رفع فیلتر فیسبوک مخالف است.
وی در همین زمینه گفت: از آنجا که ۶ نفر از اعضاء کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، نمایندگان دولت هستند و بقیه نیز اعضاء دستگاه‌های حاکمیتی دیگر، همان‌گونه که به فیلتر شدن فیسبوک و توئیتر رأی داده‌اند، طبیعتاً با رفع فیلتر آن‌ها نیز مخالف خواهند بود و در نتیجه رفع فیلتر این دو سایت صهیونیستی-آمریکایی در ایران غیرممکن است.
عده ای نیز با استناد به صحبت های سال گذشته رجولین آسانژ، بنیان‌گذار ” ویکی‌لیکس” که در گفت‌وگویی با نشریه‌ روسی ” راشیا تودی ” ، شبکه‌ اجتماعی فیس ‌بوک را مخوف‌ ترین شبکه‌ جاسوسی که تا به‌ حال ساخته شده است نامید، این شبکه اجتماعی را محکوم به فیلتر شدن می کنند.
عده ای دیگر نیز معتقدند گردانندگان این شبکه اجتماعی دل در گروه گروه های فراماسونری دارند و تمامی لوگوهای این شرکت را منتسب به گروه های شیطان پرستی می دانند که در صحت این ادعا نیز جای بسی تامل وجود دارد.

این اظهارات در حالی مطرح می شود که دولت یازدهم در ابتدای در دست گرفتن سکان هدایت کشور، مخالفت خود را با فیلترینگ هر گونه شبکه اجتماعی به طور علنی بیان کرد و اینکه فیسبوک یک شبکه اجتماعی صهیونیستی – امریکایی تلقی می شود اما زیر شاخه آن یعنی اینستاگرام اینگونه تلقی نمی شود نیز جای بسی تامل دارد.

قضاوت در مورد درستی یا نادرستی شبکه های اجتماعی را به کاربران می سپاریم.

یک بام و دو هوای آقای فیلترینگ! فیلتر فیسبوک آری اما فیلتر اینستاگرام خیر!

چند صباحی است که بحث فیلتر بودن یا نبودن برخی شبکه های اجتماعی بحث داغ مخافل شده است و بعضا این موضوع به یک اهرم سیاسی تبدیل شده است؛ در ادامه به بررسی روند فیلترینگ در دو شبکه اجتماعی هم خانواده یعنی اینستاگرام و فیسبوک در ایران می پردازیم؛ با ما همراه باشید.

گویا آی تی – با نگاهی به روند ورود شبکه های اجتماعی به جغرافیای مجازی کشور در می یابیم که فیسبوک جزو پیشگامان پرطرفدار این عرصه در ایران محسوب می شود که به دلایل مختلف اعم از افزایش تعداد نرم افزارهای پیام رسان و شبکه های اجتماعی سهل الوصول تر دیگر مثل اینستاگرام، کمی از تب و تاب استفاده از فیسبوک کاسته شده است اما یک نکته در این بین وجود دارد و آن اینکه در طول یک دهه گذشته فیسبوک همواره جزو شبکه های اجتماعی ممنوعه به حساب می آمده است اما شبکه اجتماعی مشابه یعنی اینستاگرام هرگز در کشور فیلتر نشد.
نکته جالب تر آنکه در سال ۲۰۱۲، فیسبوک با مبلغ گزاف ۱ میلیارد دلار اینستاگرام را می خرد و به فعالیت خود نیز ادامه می دهد اما باز هم شاهد فیلتر شبکه اجتماعی فیسبوک و عدم فیلتر شبکه اجتماعی اینستاگرام هستیم.

وجه اشتراک فیسبوک و اینستاگرام
با توجه به ماهیت هر دو شبکه اجتماعی، قطعاً تشابهاتی هم بین این دو وجود خواهد داشت که در ادامه به برخی از آنها اشاره می کنیم.
ماهیت شبکه اجتماعی بر مبنای ارتباط فرد با افراد پیرامون خود فارغ از بسیاری محدودیت های جامعه واقعی مثل موقعیت جغرافیایی،زبان،رنگ پوست، نژاد، جنسیت و … بنا شده است که افراد در این شبکه ها با به اشتراک گذاشتن برخی لحظات در زندگی خود با دیگران و گرفتن بازخورد و صحبت در مورد آن موضوعات خاص، با دوستان مجازی خود اوقات می گذرانند. در هر دو شبکه اجتماعی فیسبوک و اینستاگرام شاهد هستیم که کاربران می توانند عکس، بیوگرافی، ویدئو، متن و … به اشتراک بگذارند و دیگران نیز قادرند در مورد این موارد نظر مثبت یا منفی دهند.

حال سوالی که به ذهن خطور می کند این است که چرا با وجود کاربرد یکسان این دو شبکه اجتماعی در کشور ما، یکی مثل فیسبوک به فیلتر ابد محکوم شده و دیگری از بدو ورودش به گوشی های ایرانی ها بدون کوچکترین مشکلی به فعالیت خود ادامه می دهد.
موضوع مهمتر اینکه با وجود فعالیت بدون محدودیت اینستاگرام در کشور، شاهد بروز ناهنجاری حادی در کشور نبوده ایم پس چرا پدرخوانده اینستاگرام یعنی فیسبوک از فعالیت آزاد محروم شده است و افراد برای استفاده از فیسبوک مسنجر مجبور به اجرای انواع فیلترشکن و پروکسی هستند؟ اگر فیسبوک بد است پس سایر شبکه های اجتماعی مشابه از جمله اینستاگرام نیز بد تلقی می شوند و باید فیلتر شوند اما اگر اینستاگرام خوب است و فعالیتش مشکلی ندارد، پس سایر شبکه های اجتماعی مشابه از جمله فیسبوک نیز باید اینگونه تلقی شوند و بدون محدودیت در دسترس قرار داشته باشند.
photo
تفاوت فیسبوک و اینستاگرام

اینستاگرام یک اپلیکیشن است که تمرکز خود را بیشتر بر روی انتشار و اشتراک عکس قرار داده است اما فیسبوک یک شبکه اجتماعی بزرگ است که تنها یکی از امکانات آن اشتراک عکس می باشد و از امکانات مختلفی بهره می برد.

دلایل فیلترینگ فیسبوک
برخی دلایل برای فیلتر کردن فیسبوک مطرح است که شاید نیاز به بازنگری داشته باشند. مخالفان فیسبوک در ایران معتقدند این شبکه اجتماعی به نشر اکاذیب و فعالیت سازمان یافته معاندان کشور و رواج بی اخلاقی و از هم گسیختگی خانوادگی و تهاجم فرهنگی و … در کشور کمک می کند و آن را یکی از عوامل سازماندهی فتنه ۸۸ می نامند. حال اینکه با نگاهی به اکانت های مختلف اینستاگرام در می یابیم که تک تک دلایلی که ذکر شد به صورت بالفطره امکان حضور در اینستاگرام را نیز دارند؛ کما اینکه بسیاری از آن موارد نیز در حال حاضر در اینستاگرام وجود دارد پس علت این یک بام و دو هوا چه می تواند باشد؟

مخالفین چه می گویند
روح‌الله مؤمن نسب کارشناس فضای مجازی و از فعالان شبکه‌های اجتماعی در خصوص رفع و یا عدم رفع فیلترینگ فیس بوک و توئیتر گفت: تصمیم‌گیری در رابطه با رفع فیلتر فیسبوک بر اساس قانون در چارچوب اختیارات کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه است اما از نظر فنی و قانونی رفع فیلتر این دو شبکه به دلایل مختلفی کاملاً منتفی است.
این فعال شبکه‌های اجتماعی ادامه داد: شبکه‌های اجتماعی آمریکایی اطلاعات کاربران را برای سرویس اطلاعاتی غرب جمع‌آوری و پالایش می‌کنند که اسناد فوق سری منتشرشده توسط اسنودن نیز این امر بدیهی را ثابت می‌کند. در نتیجه از آنجا که حفاظت از جان و مال و نوامیس مردم از تکالیف قطعی حکومت است، رفع فیلتر شبکه‌های اجتماعی آمریکایی که به قوانین جمهوری اسلامی ایران توجه و تعهدی ندارند، نشدنی است و از طرفی هم به هیچ عنوان امکان ندارد جلو سرقت اطلاعات کاربران توسط این شبکه‌های اجتماعی را گرفت و در نتیجه تنها راه ممکن برای جلوگیری از دسترسی سرویس های جاسوسی فیسبوک و توئیتر، فیلتر کردن دامنه اصلی آن‌هاست.
فیسبوک و فراماسونری
مومن نسب افزود: رفع فیلتر این شبکه‌های اجتماعی بندهای متعددی از اصل سوم قانون اساسی مربوط به وظایف دولت جمهوری اسلامی ایران را نقض می‌کند و بدون تردید رئیس‌جمهور محترم به جهت اینکه در پیشگاه قرآن کریم و در برابر ملت ایران به خداوند قادر متعال سوگند یادکرده‌ است که پاسدار قانون اساسی کشور باشد، با رفع فیلتر فیسبوک مخالف است.
وی در همین زمینه گفت: از آنجا که ۶ نفر از اعضاء کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه، نمایندگان دولت هستند و بقیه نیز اعضاء دستگاه‌های حاکمیتی دیگر، همان‌گونه که به فیلتر شدن فیسبوک و توئیتر رأی داده‌اند، طبیعتاً با رفع فیلتر آن‌ها نیز مخالف خواهند بود و در نتیجه رفع فیلتر این دو سایت صهیونیستی-آمریکایی در ایران غیرممکن است.
عده ای نیز با استناد به صحبت های سال گذشته رجولین آسانژ، بنیان‌گذار ” ویکی‌لیکس” که در گفت‌وگویی با نشریه‌ روسی ” راشیا تودی ” ، شبکه‌ اجتماعی فیس ‌بوک را مخوف‌ ترین شبکه‌ جاسوسی که تا به‌ حال ساخته شده است نامید، این شبکه اجتماعی را محکوم به فیلتر شدن می کنند.
عده ای دیگر نیز معتقدند گردانندگان این شبکه اجتماعی دل در گروه گروه های فراماسونری دارند و تمامی لوگوهای این شرکت را منتسب به گروه های شیطان پرستی می دانند که در صحت این ادعا نیز جای بسی تامل وجود دارد.

این اظهارات در حالی مطرح می شود که دولت یازدهم در ابتدای در دست گرفتن سکان هدایت کشور، مخالفت خود را با فیلترینگ هر گونه شبکه اجتماعی به طور علنی بیان کرد و اینکه فیسبوک یک شبکه اجتماعی صهیونیستی – امریکایی تلقی می شود اما زیر شاخه آن یعنی اینستاگرام اینگونه تلقی نمی شود نیز جای بسی تامل دارد.

قضاوت در مورد درستی یا نادرستی شبکه های اجتماعی را به کاربران می سپاریم.

عرضه گوشی پرچم‎دار نوکیا با تراشه اسنپدراگون ۸۳۵ به‌طور رسمی تایید شده است

شرکت فنلاندی HMD Global با عرضه گوشی اندرویدی نوکیا ۶ در بازار چین، نسبتاً موفق بوده است اما بازگشت برند “نوکیا” به بازار گوشی‌های هوشمند و کسب موفقیت، تنها با ارائه یک محصول میان‌رده محقق نخواهد شد. به همین جهت، شرکت نوکیا باید یک گوشی پرچم‌دار برای رقابت با گوشی‌های پرچم‌دار سال ۲۰۱۷ عرضه نماید و براساس اعلام رسمی شعبه نوکیا در چین، به‌نظر می‌رسد که عرضه گوشی پرچم‌دار نوکیا P1 با تراشه اسنپدراگون ۸۳۵ کوالکام تایید شده است. برای جزئیات بیشتر، همراه گویا آی‌تی باشید.

 گفته می‌شد که شرکت نوکیا در نمایشگاه CES 2017 از گوشی پرچم‌دار جدید خود رونمایی کرده است اما مدتی بعد، این گمانه‌زنی توسط شرکت کوالکام تکذیب شد. با این‌حال، شعبه نوکیا در ژاپن چین، اطلاعات جدیدی را ارائه داده است که عرضه گوشی پرچم‌دار جدید این شرکت را تایید می‌کند.

شرکت نوکیا در پاسخ به تقاضای یکی از کاربران برای عرضه یک گوشی پرچم‌دار با تراشه اسنپدراگون ۸۳۵، اعلام کرده است که این تراشه به‌تازگی توسط کوالکام عرضه شده است و به همین جهت، به مدتی زمان برای آماده‌شدن یک گوشی پرچم‌دار مجهز به این تراشه نیاز است. براساس گمانه‌زنی‌های پیشین، شرکت نوکیا در کنگره جهانی موبایل از گوشی پرچم‌دار جدید نوکیا P1 رونمایی خواهد کرد.

نوکیا

شایعات فاش‌شده نشان می‌دهد که گوشی نوکیا P1 به یک نمایشگر ۵٫۳ اینچی IGZO که توسط شارپ توسعه یافته، مجهز شده است. گمان می‌رود که گوشی پرچم‌دار جدید شرکت نوکیا به یک نمایشگر Quad HD با رزولوشن ۱۴۴۰ در ۲۵۶۰ پیکسل مجهز خواهد بود که در تعدادی از گمانه‌زنی‌ها به این موضوع اشاره شده است.

به همراه تراشه هشت هسته‌ای اسنپدراگون ۸۳۵ کوالکام، شرکت نوکیا از شش گیگابایت حافظه رم در گوشی پرچم‌دار نوکیا P1 استفاده کرده است و احتمالاً این گوشی در دو مدل با ۱۲۸ و ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی عرضه خواهد شد. گوشی پرچم‌دار نوکیا P1 برخلاف بسیاری از گوشی‌های هوشمند سال آینده، به یک شاتر ۲۳ مگاپیکسلی مجهز خواهد بود که شرکت نوکیا برای گوشی پرچم‌دار جدید خود، از لنزهای کارل‌زایس استفاده کرده است.

در کنار این شایعات، هم‌چنین گمانه‌زنی‌های مبنی بر عرضه نوکیا P1 با یک باتری ۳۵۰۰ میلی‌آمپر بر ساعت مطرح شده است و به دلیل پشتیبانی از فناوری شارژ سریع ۴٫۰، باتری به سرعت شارژ خواهد شد. احتمالاً گوشی نوکیا در برابر آب مقاوم خواهد بود اما به دلیل دریافت تاییدیه احتمالی IP57، مقاومت کم‌تری در مقایسه با گوشی آیفون ۸ اپل و گلکسی اس ۸ سامسونگ خواهد داشت.

نوکیا

انتظار می‌رود که مدل پایه نوکیا P1 با قیمت ۸۰۰ دلار به بازار عرضه شود و برای مدل رده‌بالای این گوشی با ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی، برچسب قیمتی ۹۵۰ دلار در نظر گرفته شده است. با توجه به عرضه گوشی اندرویدی نوکیا D1C با نام تجاری “نوکیا ۶” به بازار به عنوان یک محصول میان‌رده، ممکن است شرکت نوکیا گوشی پرچم‌دار جدید خود را با نام “نوکیا ۸” ارائه دهد.

شایعات پیشین، هم‌چنین از عرضه گوشی پرچم‌دار نوکیا P1 با طراحی نزدیک به یکی از محصولات میان‌رده شرکت شارپ خبر می‌دهد و به همین جهت، نباید منتظر نوآوری‌ چندانی در طراحی این محصول باشیم. علاوه‌بر نوکیا P1، شرکت فنلاندی HMD Global از گوشی میان‌رده ۱۵۰ دلاری نوکیا E1 نیز در کنگره جهانی موبایل رونمایی خواهد کرد.

منبع: Phonearena

علت آتش‌گرفتن فبلت گلکسی نوت ۷ به‌طور رسمی توسط سامسونگ اعلام شد

در طی یک رویداد خبری در شهر سئول کره جنوبی، رئیس بخش موبایل سامسونگ به‌طور رسمی نتایج به‌دست‌آمده از بررسی و تحقیق پیرامون مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ را اعلام کرد. برای جزئیات بیشتر در ادامه مطلب با گویا آی‌تی همراه باشید.

رئیس بخش موبایل سامسونگ، دون‌جین کو ضمن عذرخواهی، از مشتریان، اپراتورهای تلفن‌ همراه، خرده‌فروشان، توزیع‌کنندگان و شرکای تجاری خود برای صبر و حمایت آن‌ها تشکر کرد. سپس، وی در رابطه با علت و دلایل مشکلات فبلت پرچم‌دار ۲۰۱۷ شرکت سامسونگ یعنی گلکسی نوت ۷ صحبت کرد.

شرکت سامسونگ در ارائه نتایج به‌دست‌آمده از مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ با سه شرکت UL، Exponent و TUV Rheinland همکاری داشته است. دونجین کو در همین رابطه اعلام کرده است:

امروز بیش از همیشه به کسب اعتماد مشتریان‌مان با آنچه که در بحث ایمنی ممکن است، متعهد هستیم.

در طی تحقیق پیرامون مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷، سامسونگ این فبلت پرچم‌دار را از هر جنبه از جمله سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در طی چند ماه گذشته مورد آزمایش قرار داده است. نتایج به‌دست‌آمده، سامسونگ و سه سازمان صنعتی مستقل را به این نتیجه رسانده که باتری، علت وجود مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ بوده است.

برای توضیح علت آنچه که باعث انفجار باتری گلکسی نوت ۷ بوده است، سامسونگ از یک اینفوگرافیک استفاده کرد و باتری‌های به‌کار گرفته شده را در این محصول با نام “باتری A” و “باتری B”‌ آورده است. آنچه جالب به‌نظر می‌رسد آن است که در این اینفوگرافیک‌ها به طور مستقیم به شرکت سامسونگ SDI یا Amperex هیچ اشاره‌ای نشده است.

دو علت مختلف در باتری باعث شده است تا گلکسی نوت ۷ آتش بگیرد

گلکسی نوت ۷

گوشی گلکسی نوت ۷ سامسونگ به این علت آتش می‌گرفت که جداکننده بین الکترودهای منفی و الکترودهای مثبت که در یک باتری با طراحی “Jellyroll” آسیب دیده بود. باتری A (باتری توسعه‌ داده شده توسط سامسونگ SDI) که در اولین مدل‌های فبلت گلکسی نوت ۷ به کار گرفته شده بود، تحت‌تاثیر یک نقص قرار داشت و این موضوع باعث شده بود تا الکترودهای منفی در گوشه سمت راست در بالای باتری منحرف شود.

به‌نظر می‌رسد که طراحی گوشی در این موضوع تاثیرگذار بوده است و شرکت سازنده باتری در بررسی‌های اولیه، آزمایش‌های خود را بر روی باتری با مشخصات گوشی وفق نداده است. علاوه‌براین، نوک الکترودهای منفی در انحنای نشان داده شده، به‌ درستی در جای خود قرار نگرفته بود.

گلکسی نوت ۷

باتری B (باتری توسعه داده شده توسط Amperex) نیز به یک دلیل متفاوت با مشکل مواجه بود و در صورتی‌که این مشکل وجود نداشت، فروش گلکسی نوت ۷ امروز در بازار ادامه پیدا می‌کرد. براساس اطلاعات به‌دست‌آمده توسط شرکت سامسونگ، وجود مشکل در جوشکاری الکترود مثبت باعث شده بود تا الکترودهای مثبت به نوار عایق و جداکننده نفوذ کرده و این موضوع، باعث تماس الکترودهای مثبت و منفی شده بود.

علاوه‌براین، در برخی از مدل‌های توسعه داده شده از باتری گلکسی نوت ۷ توسط Amperex، نوار عایق وجود نداشت و این موضوع، نگران کننده است. گزارش‌های به‌دست‌آمده توسط آزمایشگاه‌های دیگر نیز باتری را علت انفجار فبلت گلکسی نوت اعلام کرده بود. با اینکه سامسونگ به‌طور مستقیم برای مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ مقصر نبوده است، اما می‌توانست با انجام آزمایش‌های بیشتر از تکرار این مشکل جلوگیری نماید.

گلکسی نوت ۷

به‌هرحال، اکنون دیر شده است و فبلت پرچم‌دار ۲۰۱۶ سامسونگ دیگر در بازار عرضه نمی‌شود. هم‌چنین شرکت سامسونگ به دلیل مجاب‌نمودن کاربران نسبت به تحویل گوشی‌های عرضه شده، محدودیت‌های مختلفی را برای گلکسی نوت ۷ درنظر گرفته است.

منبع: Softpedia

علت آتش‌گرفتن فبلت گلکسی نوت ۷ به‌طور رسمی توسط سامسونگ اعلام شد

در طی یک رویداد خبری در شهر سئول کره جنوبی، رئیس بخش موبایل سامسونگ به‌طور رسمی نتایج به‌دست‌آمده از بررسی و تحقیق پیرامون مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ را اعلام کرد. برای جزئیات بیشتر در ادامه مطلب با گویا آی‌تی همراه باشید.

رئیس بخش موبایل سامسونگ، دون‌جین کو ضمن عذرخواهی، از مشتریان، اپراتورهای تلفن‌ همراه، خرده‌فروشان، توزیع‌کنندگان و شرکای تجاری خود برای صبر و حمایت آن‌ها تشکر کرد. سپس، وی در رابطه با علت و دلایل مشکلات فبلت پرچم‌دار ۲۰۱۷ شرکت سامسونگ یعنی گلکسی نوت ۷ صحبت کرد.

شرکت سامسونگ در ارائه نتایج به‌دست‌آمده از مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ با سه شرکت UL، Exponent و TUV Rheinland همکاری داشته است. دونجین کو در همین رابطه اعلام کرده است:

امروز بیش از همیشه به کسب اعتماد مشتریان‌مان با آنچه که در بحث ایمنی ممکن است، متعهد هستیم.

در طی تحقیق پیرامون مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷، سامسونگ این فبلت پرچم‌دار را از هر جنبه از جمله سخت‌افزاری و نرم‌افزاری در طی چند ماه گذشته مورد آزمایش قرار داده است. نتایج به‌دست‌آمده، سامسونگ و سه سازمان صنعتی مستقل را به این نتیجه رسانده که باتری، علت وجود مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ بوده است.

برای توضیح علت آنچه که باعث انفجار باتری گلکسی نوت ۷ بوده است، سامسونگ از یک اینفوگرافیک استفاده کرد و باتری‌های به‌کار گرفته شده را در این محصول با نام “باتری A” و “باتری B”‌ آورده است. آنچه جالب به‌نظر می‌رسد آن است که در این اینفوگرافیک‌ها به طور مستقیم به شرکت سامسونگ SDI یا Amperex هیچ اشاره‌ای نشده است.

دو علت مختلف در باتری باعث شده است تا گلکسی نوت ۷ آتش بگیرد

گلکسی نوت ۷

گوشی گلکسی نوت ۷ سامسونگ به این علت آتش می‌گرفت که جداکننده بین الکترودهای منفی و الکترودهای مثبت که در یک باتری با طراحی “Jellyroll” آسیب دیده بود. باتری A (باتری توسعه‌ داده شده توسط سامسونگ SDI) که در اولین مدل‌های فبلت گلکسی نوت ۷ به کار گرفته شده بود، تحت‌تاثیر یک نقص قرار داشت و این موضوع باعث شده بود تا الکترودهای منفی در گوشه سمت راست در بالای باتری منحرف شود.

به‌نظر می‌رسد که طراحی گوشی در این موضوع تاثیرگذار بوده است و شرکت سازنده باتری در بررسی‌های اولیه، آزمایش‌های خود را بر روی باتری با مشخصات گوشی وفق نداده است. علاوه‌براین، نوک الکترودهای منفی در انحنای نشان داده شده، به‌ درستی در جای خود قرار نگرفته بود.

گلکسی نوت ۷

باتری B (باتری توسعه داده شده توسط Amperex) نیز به یک دلیل متفاوت با مشکل مواجه بود و در صورتی‌که این مشکل وجود نداشت، فروش گلکسی نوت ۷ امروز در بازار ادامه پیدا می‌کرد. براساس اطلاعات به‌دست‌آمده توسط شرکت سامسونگ، وجود مشکل در جوشکاری الکترود مثبت باعث شده بود تا الکترودهای مثبت به نوار عایق و جداکننده نفوذ کرده و این موضوع، باعث تماس الکترودهای مثبت و منفی شده بود.

علاوه‌براین، در برخی از مدل‌های توسعه داده شده از باتری گلکسی نوت ۷ توسط Amperex، نوار عایق وجود نداشت و این موضوع، نگران کننده است. گزارش‌های به‌دست‌آمده توسط آزمایشگاه‌های دیگر نیز باتری را علت انفجار فبلت گلکسی نوت اعلام کرده بود. با اینکه سامسونگ به‌طور مستقیم برای مشکلات فبلت گلکسی نوت ۷ مقصر نبوده است، اما می‌توانست با انجام آزمایش‌های بیشتر از تکرار این مشکل جلوگیری نماید.

گلکسی نوت ۷

به‌هرحال، اکنون دیر شده است و فبلت پرچم‌دار ۲۰۱۶ سامسونگ دیگر در بازار عرضه نمی‌شود. هم‌چنین شرکت سامسونگ به دلیل مجاب‌نمودن کاربران نسبت به تحویل گوشی‌های عرضه شده، محدودیت‌های مختلفی را برای گلکسی نوت ۷ درنظر گرفته است.

منبع: Softpedia

گوشی هوآوی پی ۱۰ لایت با چهار گیگابایت حافظه رم فاش شد

شرکت هوآوی در حال آماده‌‌شدن برای عرضه گوشی پرچم‌دار هوآوی پی ۱۰ و هوآوی پی ۱۰ پلاس در ماه آوریل یا مارس است و به همین جهت، به احتمال زیاد این سازنده از گوشی پرچم‌دار جدید خود در ماه آینده در کنگره جهانی موبایل رونمایی خواهد کرد. در حال‌حاضر، چندان مشخص نیست که شرکت هوآوی از چه تعداد گوشی در MWC در اواخر فوریه رونمایی خواهد کرد اما شایعات پیشین، نشان می‌دهد که هوآوی پی ۱۰ و هوآوی پی ۱۰ پلاس در این رویداد معرفی خواهد شد.

با این‌حال، به‌نظر می‌رسد که شرکت هوآوی در حال توسعه یک نسخه دیگر از گوشی پرچم‌دار جدید خود با نام هوآوی پی ۱۰ لایت است که با قیمت کم‌تری عرضه خواهد شد. برای جزئیات بیشتر، همراه گویا آی‌تی باشید.

براساس اطلاعات به‌دست‌آمده، یک گوشی جدید هوآوی با شماره مدل WAS-AL00 از TENAA تاییدیه دریافت کرده است و به همین جهت، به احتمال زیاد شرکت هوآوی از این گوشی در طی چند هفته آینده رونمایی می‌کند.

هوآوی پی 10 لایت

 اینکه گوشی جدید هوآوی همان هوآوی پی ۱۰ لایت است، دقیقاً مشخص نشده اما با توجه به عرضه هوآوی پی ۹ لایت در زمان عرضه هوآوی پی ۹ و هوآوی پی ۹ پلاس و هم‌چنین، عرضه هوآوی پی ۸ لایت در زمان عرضه گوشی پرچم‌دار هوآوی پی ۸، عرضه مدل “لایت” هوآوی پی ۱۰ در سال ۲۰۱۷ چندان غیرمنطقی به‌نظر نمی‌رسد.

گوشی جدید هوآوی به دوربین دوگانه مجهز نشده است

هوآوی پی 10 لایت

رگورلاتوری چینی TENAA، بخشی از مهم‌ترین مشخصات سخت‌افزاری گوشی هوآوی WAS-AL00 را فاش کرده است و براساس اطلاعات فاش‌شده، این گوشی به عنوان یک محصول میان‌رده با سیستم‌عامل اندروید نوقا ۷٫۰ به بازار عرضه خواهد شد. یکی از هیجان‌انگیزترین مشخصات‌فنی گوشی جدید هوآوی، تراشه هشت هسته‌ای Kirin آن با فرکانس ۲٫۱ گیگاهرتز برای هر هسته پردازشی است که این تراشه با چهار گیگابایت حافظه رم و ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی همراه شده.

برای دوربین اصلی، هوآوی از یک شاتر اصلی در گوشی جدید خود استفاده کرده است و با فرض اینکه گوشی جدید هوآوی WAS-AL00 همان هوآوی پی ۱۰ لایت است، عرضه آن با یک دوربین اصلی منطقی به‌نظر می‌رسد زیرا این گوشی  به عنوان یک محصول میان‌رده به بازار عرضه خواهد شد و دلیلی برای ارائه آن با دوربین دوگانه وجود ندارد. البته عرضه یک محصول میان‌رده با دوربین دوگانه با توجه به رونمایی ساب‌برند “آنر” از گوشی آنر ۶ ایکس با دوربین دوگانه یا شیائومی از گوشی شیائومی ردمی پرو چندان غیرممکن نبود.

هوآوی پی 10 لایت

برای شاتر اصلی، از یک سنسور ۱۲ مگاپیکسلی استفاده شده است و ثبت تصاویر و ویدیوهای سلفی به کمک یک شاتر ۸ مگاپیکسلی به خوبی صورت می‌گیرد. حسگر اثرانگشت نیز در پشت گوشی جای گرفته است تا در صورت عرضه گوشی جدید هوآوی به عنوان هوآوی پی ۱۰ لایت، تفاوت‌های آن با گوشی‌های پرچم‌دار جدید هوآوی بیشتر شود. همان‌طور که احتمالاً می‌دانید، هوآوی پی ۱۰ و هوآوی پی ۱۰ پلاس به یک حسگر اثرانگشت در زیر دکمه فیزیکی Home در پایین صفحه‌نمایش مجهز شده‌اند.

هوآوی پی 10 لایت

در کنار این شایعات، فاش شده است که گوشی هوآوی WAS-AL00 از یک نمایشگر ۵٫۲ اینچی فول اچ‌دی با رزولوشن ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل استفاده می‌کند و یک باتری ۲۹۰۰ میلی‌آمپر بر ساعت (احتمالاً با پشتیبانی از فناوری شارژ سریع) انرژی لازم برای نمایشگر و پردازنده را تامین می‌کند.

منبع: Softpedia

آیا برای ارتفاع ساختمان ها محدودیتی وجود دارد؟

رقابت همیشه ادامه دارد. در طول تنها دو سال، سه بار بلندترین ساختمان جهان در شهر نیویورک ساخته شد. ساختمان بانک منهتن با ارتفاع ۲۸۲٫۵ متر در سال ۱۹۳۰، ساختمان کرایسلر با ارتفاع ۳۱۹ متر چند ماه بعد از آن، و در نهایت ۱۱ ماه بعد، ساختمان امپایر استیت با ارتفاع ۳۸۱ متر در سال ۱۹۳۱ ساخته شدند.
گویا آی تی – رقابت پرسرعت در عرصه معماری و افزایش ارتفاع ساختمان ها، در دهه های اخیر شدیدتر شده است. در سال ۲۰۰۳، ساختمان ۵۰۹ متری تایپه ۱۰۱، برج ۴۵۲ متری پتروناس شهر کوالالامپور را بعد از ۷ سال پادشاهی به عنوان بلندترین سازه جهان، از قدرت برکنار کرد و خودش بر تخت پادشاهی نشست. در سال ۲۰۱۰، برج خلیفه در دبی، با اختلاف زیادی از تایپه ۱۰۱ پیشی گرفت و به ارتفاع ۸۲۸ متر رسید. ساختمان سازهای برجسته چین قصد دارند در سال آینده با برج ۲۲۰ طبقه ای که با اسکلت پیش ساخته طراحی می شود، ۱۰ متر بالاتر از برج خلیفه بروند. ساخت این برج فقط ۹۰ روز طول می کشد. بعد از آن، یعنی در سال ۲۰۱۸، برج پادشاهی در جده عربستان سعودی ساخته می شود که ارتفاع بسیار بیشتری خواهد داشت و ارتفاع آن حداقل ۱۰۰۰ متر خواهد بود.

بلند ترین برج های جهان
آیا زمانی می رسد که این رقابت متوقف شود؟ حداقل در آینده نزدیک شاهد توقف آن نخواهیم بود. البته شاید بتوان خط پایانی برای این رقابت متصور شد: بلندترین ارتفاعی که یک ساختمان می تواند به آن دست یابد. بالاخره زمانی می رسد که ساختمانی در جهان ساخته شود که بلندترین ساختمان جهان بوده و دیگر بی رقیب باشد. چون به هر حال یک حد بالا برای ساخت سازه های مرتفع وجود دارد. درست است؟
از یک متخصص ساختمان سازی یا ساخت آسمان خراش این سوال را بپرسید. آنها به شما خواهند گفت عوامل متعددی وجود دارند که می توانند روند افزایش ارتفاع سازه ها را متوقف کنند. مصالح ساختمانی، راحتی استفاده از سازه برای انسان، فناوری ساخت آسانسورها، و از همه مهم تر، پول صرف شده در ساخت آن سازه، همگی در تعیین بالاترین حد افزایش ارتفاع ساختمان ها نقش دارند.

اما قطعا برخی از محدودیت های فیزیکی هم وجود دارند که نمی گذارند یک ساختمان بیش از حد مرتفع شود. برای مثال، ما نمی توانیم ساختمانی بسازم که به ماه برسد! چون از لحاظ علمی، ماه با این ساختمان برخورد می کند و آن را تخریب می کند. آیا می توان ساختمانی ساخت که پنت هاوس آن در فضا ، و فراتر از جو زمین، باشد؟ یا می توان ساختمانی با ارتفاع ۱۰۰ مایل ساخت؟ یا حتی یک مایل؟
شورای ساختمانهای مرتفع و مسکن شهری، گروهی است که بر پدیده آسمان خراش ها تمرکز دارد. این شورا اخیرا از گروهی از طراحان و معماران برجسته آسمان خراش ها خواسته است عوامل محدودکننده ارتفاع ساختمانهای بلند را معرفی کنند. آنها با این سوال عجیب روبرو شدند که : “به نظر شما بزرگترین عامل محدود کننده ای که نمی گذارد انسان برجی با ارتفاع یک مایل یا بلند تر بسازد، چیست؟”. پاسخ آنها را در ویدئوی زیر می بینید. در پاسخ ها، بیشتر به اصطلاحات فنی و عملی مربوط به بودجه صرف شده در ساخت یک سازه، بازار املاک و مستغلات یا کمبود نور طبیعی در سازه هایی که پایه گسترده ای دارند، اشاره شده بود.

آدریان اسمیت، معمار بلندترین برج فعلی جهان و برجی که به زودی این برج فعلی را نیز در رده بندی ها پشت سر خواهد گذاشت، یعنی برج پادشاهی در جده که یک کیلومتر ارتفاع دارد، است. او می گوید “مشکل اصلی، سیستم های آسانسور و حمل و نقل هستند”.
اما اگر بخواهیم محدودیت های ساختاری را بیان کنیم، شاید کارشناسی که بهترین نظر را بیان کرد، ویلیام بیکر باشد. او مهندس سازه ارشد در شرکت اسکیدمور، اوینگز و مریل است و در پروژه برج خلیفه با اسمیت همکاری کرد. بیکر سیستمی طراحی کرده بود که به این سازه اجازه داد تا این اندازه مرتفع شود. این سیستم، که با عنوان هسته تقویت شده شناخته می شود، نوعی نیزه (اسپیر) دارای سه بال است که فضایی با ثبات ایجاد می کند (چرا که به شکل عمیق و تاریکی در داخل یک ساختمان گسترده و عظیم وارد خاک نشده است) و اتلاف فضای برای اجزای ساختاری ساختمان را کاهش می دهد.

بیکر می گوید طرح هسته تقویت شده ، می تواند برای ساخت سازه هایی بلند تر از برج خلیفه هم به کار رود. “می توانیم ساختمانی با ارتفاع دو برابر آن یا حتی بیشتر بسازیم”.
هر چند او طراحی آسمان خراش ها را “یک تعهد نسبتا جدی” می داند، اما معتقد است قطعا می توان سازه هایی بسیار بلند تر از برج پادشاهی ساخت. “ما به راحتی می توانیم سازه ای به ارتفاع ۱ کیلومتر بسازیم. می توانیم خیلی راحت ساختمانی به ارتفاع ۱ مایل بسازیم. می توانیم سازه ای طراحی کنیم که حداقل یک مایل و شاید کمی بیشتر از آن ارتفاع دارد”.
احتمالا طرح هسته تقویت شده باید اصلاح گردد تا بتوان ساختمانهایی با ارتفاع بیش از یک مایل ساخت. اما بیکر می گوید سیستم های دیگری می توانند طراحی شوند. در واقع، او در حال حاضر روی یکی از این طرح ها کار می کند.

یکی از ایده ها برای طراحی سیستم جدید می تواند آن باشد که سازه ای با پایه های توخالی بسازیم. تیم جانسون با اشاره به برج ایفل این جمله را بیان کرد. او رئیس شورای ساختمانهای مرتفع و مسکن شهری است و یکی از اعضای شرکت معماری NBBJ می باشد. جانسون می گوید هر ساختمان واقعا بلندی باید مانند شبیه برج ایفل پاریس ساخته شود، در غیر این صورت، طبقات پایین تر باید گسترده تر باشند و هر چه بالاتر می رویم سازه به تدریج باریکتر شود.
جانسون در اواخر دهه ۲۰۰۰ روی پروژه ای کار می کرد که در آن موظف بود یک سازه با ارتفاع یک مایل و نیم و ۵۰۰ طبقه طراحی کند. تیم جانسون در طراحی ۸ تا ۱۰ ساختمان مرتفعی که تاکنون ساخته شده، ابتکاراتی به خرج داده است. جانسون این اقدامات مبتکرانه را نوآوری نمی نامد، بلکه آنها را ابتکار و اختراع می داند؛ چرا که از فناوری ها و مصالح کاملا نویی در آنها استفاده شده است. او می گوید “یکی از نیازهای مشتری آن بود که ابتکار و خلاقیت انسان در این سازه کاملا مشهود باشد”.
جانسون می گوید با این ابتکارات و پایه ای توخالی شبیه پایه برج ایفل، طراحی تیم او حتما کارآمد خواهد بود. اما در نتیجه سقوط بازار املاک و مستغلات در اواخر دهه ۲۰۰۰ ، این پروژه هم تعطیل شد. به گفته جانسون اما اگر همه چیز تغییر می کرد، آن ساختمان ساخته می شد.

جانسون می گوید “ما ثابت کردیم که ساخت یک ساختمان با ارتفاع یک مایل و نیم، از لحاظ فیزیکی و حتی برنامه نویسی امکان پذیر است. اگر کسی می گفت ارتفاع ساختمان را به ۲ مایل برسانید، احتمالا می توانستیم این کار را انجام دهید. البته مشکل اصلی پول است. چه کسی این همه سرمایه دارد؟” .
تا زمانی که موضوع ساختار این سازه مطرح می شد، همه می گفتند ساخت آن امکان پذیر است. همکارم من جان متکالف اخیرا به یکی از پروژه های دهه ۱۹۹۰ اشاره کرده است. یعنی ساخت ابر برج دو و نیم مایلی با نمای یک آتشفشان که قرار بود در توکیو ساخته شود و طراحی آن از برج ایفل الهام گرفته شده بود. این ابربرج را X-Seed 4000 می نامیدند.
همان طور که متکالف اشاره می کند، این آسمان خراش ۴۰۰۰ متری به چند دلیل هرگز ساخته نشد. اما بارزترین دلیلش آن بود که “املاک و مستغلات در ژاپن ارزان نیست. پایه این برج غیرطبیعی به حدی گسترده است که به اندازه چند بلوک مسکونی زمین می خورد”. در واقع پایه این سازه، طبق نقشه های مفهومی، چندین مایل گسترده می شود. چیزی شبیه پایه کوه فوجی. این کوه حدود ۲۲۵ متر کوتاه تر از X-Seed 4000 است.
untitled-1
ساختن ساختمانی که بلندتر از کوه است، مضحک به نظر می رسد. اما به گفته بیکر، ساخت آن کاملا امکان پذیر است.
بیکر می گوید “تا زمانی که پایه را گسترده و گسترده تر کنید، می توانید به ارتفاعی بلند تر از بلندترین کوه هم دست یابید”.
به این ترتیب، از لحاظ نظری می توان ساختمانی ساخت که حداقل ۸۸۴۹ متر ارتفاع داشته باشد؛ یعنی یک متر بلندتر از کوه اورست. پایه این کوه، طبق محاسبات نظری، حدود ۴۱۰۰ کیلومتر مربع است؛ این مساحت برای رد پای یک ساختمان غول پیکر خیلی بزرگ است! حتی ساختمانی که هسته توخالی داشته باشد. اما با توجه به سیستم های ساختاری مانند هسته تقویت شده، احتمالا ساخت ساختمانی با آن ارتفاع، به پایه ای به گستردگی پایه یک کوه نیاز ندارد.

بیکر می گوید ساختمانی که از لحاظ نظری به عنوان بلندترین ساختمان جهان متصور شده ایم، احتمالا می تواند از ۸۸۴۹ متر هم مرتفع تر باشد، زیرا ساختمانها بسیار سبک تر از کوه های سخت هستند. او تخمین می زند برج خلیفه، از ۱۵ درصد سازه و ۸۵ درصد هوا ساخته شده باشد. براساس اصول ساده ریاضیاتی، اگر ساختمانی فقط به اندازه ۱۵ درصد از جسم سختی با همان ابعاد جرم داشته باشد، آن ساختمان می تواند ۶٫۶۶۶۷ متر بلندتر از آن جسم سخت باشد و به اندازه همان جسم سخت وزن داشته باشد. پس به طور فرضی، می توان سازه ای ساخت که بدون اینکه وزنش از کوه اورست فراتر رود، و بدون آنکه نیاز به حفاری عمیق زمین باشد، تقریبا ۵۹۰۰۰ متر ارتفاع داشته باشد. درست است؟
بیکر می گوید “باید سنجیده در مورد چنین ساختمانی نظر بدهیم”

اگر بخواهیم نسنجیده نظر بدهیم چطور؟
بیکر می خندد و می گوید “من از شما می ترسم. و نمی توانم به شما عدد مشخصی بدهم. تمایل دارم با یک دانشجو در مورد آن صحبت کنم. اگر قبول کنید هزینه تحصیل یک ترم یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی را پرداخت کنید، می توانم عددی که می خواهید را بگویم”.
پس می توان گفت ما واقعا نمی دانیم بلندترین سازه جهان که همیشه بلندترین باقی بماند، چه مشخصاتی خواهد داشت. شاید این سازه یک متر بلند تر از اورست باشد. اما همان طور که تاج بلندترین ساختمان جهان مدام در نقاط مختلف جهان و از سر ساختمانی به ساختمان دیگر منتقل می شود، ارتفاع تخمین زده شده برای بلندترین ساختمان همیشه تاریخ نیز می تواند با کمی تحقیق تغییر کند. اگر دانشجوی تحصیلات تکمیلی روی آن کار کند، آیا دیگر می تواند به اندازه یک ترم فراغت از تحصیل داشته باشد؟

آیا برای ارتفاع ساختمان ها محدودیتی وجود دارد؟

رقابت همیشه ادامه دارد. در طول تنها دو سال، سه بار بلندترین ساختمان جهان در شهر نیویورک ساخته شد. ساختمان بانک منهتن با ارتفاع ۲۸۲٫۵ متر در سال ۱۹۳۰، ساختمان کرایسلر با ارتفاع ۳۱۹ متر چند ماه بعد از آن، و در نهایت ۱۱ ماه بعد، ساختمان امپایر استیت با ارتفاع ۳۸۱ متر در سال ۱۹۳۱ ساخته شدند.
گویا آی تی – رقابت پرسرعت در عرصه معماری و افزایش ارتفاع ساختمان ها، در دهه های اخیر شدیدتر شده است. در سال ۲۰۰۳، ساختمان ۵۰۹ متری تایپه ۱۰۱، برج ۴۵۲ متری پتروناس شهر کوالالامپور را بعد از ۷ سال پادشاهی به عنوان بلندترین سازه جهان، از قدرت برکنار کرد و خودش بر تخت پادشاهی نشست. در سال ۲۰۱۰، برج خلیفه در دبی، با اختلاف زیادی از تایپه ۱۰۱ پیشی گرفت و به ارتفاع ۸۲۸ متر رسید. ساختمان سازهای برجسته چین قصد دارند در سال آینده با برج ۲۲۰ طبقه ای که با اسکلت پیش ساخته طراحی می شود، ۱۰ متر بالاتر از برج خلیفه بروند. ساخت این برج فقط ۹۰ روز طول می کشد. بعد از آن، یعنی در سال ۲۰۱۸، برج پادشاهی در جده عربستان سعودی ساخته می شود که ارتفاع بسیار بیشتری خواهد داشت و ارتفاع آن حداقل ۱۰۰۰ متر خواهد بود.

بلند ترین برج های جهان
آیا زمانی می رسد که این رقابت متوقف شود؟ حداقل در آینده نزدیک شاهد توقف آن نخواهیم بود. البته شاید بتوان خط پایانی برای این رقابت متصور شد: بلندترین ارتفاعی که یک ساختمان می تواند به آن دست یابد. بالاخره زمانی می رسد که ساختمانی در جهان ساخته شود که بلندترین ساختمان جهان بوده و دیگر بی رقیب باشد. چون به هر حال یک حد بالا برای ساخت سازه های مرتفع وجود دارد. درست است؟
از یک متخصص ساختمان سازی یا ساخت آسمان خراش این سوال را بپرسید. آنها به شما خواهند گفت عوامل متعددی وجود دارند که می توانند روند افزایش ارتفاع سازه ها را متوقف کنند. مصالح ساختمانی، راحتی استفاده از سازه برای انسان، فناوری ساخت آسانسورها، و از همه مهم تر، پول صرف شده در ساخت آن سازه، همگی در تعیین بالاترین حد افزایش ارتفاع ساختمان ها نقش دارند.

اما قطعا برخی از محدودیت های فیزیکی هم وجود دارند که نمی گذارند یک ساختمان بیش از حد مرتفع شود. برای مثال، ما نمی توانیم ساختمانی بسازم که به ماه برسد! چون از لحاظ علمی، ماه با این ساختمان برخورد می کند و آن را تخریب می کند. آیا می توان ساختمانی ساخت که پنت هاوس آن در فضا ، و فراتر از جو زمین، باشد؟ یا می توان ساختمانی با ارتفاع ۱۰۰ مایل ساخت؟ یا حتی یک مایل؟
شورای ساختمانهای مرتفع و مسکن شهری، گروهی است که بر پدیده آسمان خراش ها تمرکز دارد. این شورا اخیرا از گروهی از طراحان و معماران برجسته آسمان خراش ها خواسته است عوامل محدودکننده ارتفاع ساختمانهای بلند را معرفی کنند. آنها با این سوال عجیب روبرو شدند که : “به نظر شما بزرگترین عامل محدود کننده ای که نمی گذارد انسان برجی با ارتفاع یک مایل یا بلند تر بسازد، چیست؟”. پاسخ آنها را در ویدئوی زیر می بینید. در پاسخ ها، بیشتر به اصطلاحات فنی و عملی مربوط به بودجه صرف شده در ساخت یک سازه، بازار املاک و مستغلات یا کمبود نور طبیعی در سازه هایی که پایه گسترده ای دارند، اشاره شده بود.

آدریان اسمیت، معمار بلندترین برج فعلی جهان و برجی که به زودی این برج فعلی را نیز در رده بندی ها پشت سر خواهد گذاشت، یعنی برج پادشاهی در جده که یک کیلومتر ارتفاع دارد، است. او می گوید “مشکل اصلی، سیستم های آسانسور و حمل و نقل هستند”.
اما اگر بخواهیم محدودیت های ساختاری را بیان کنیم، شاید کارشناسی که بهترین نظر را بیان کرد، ویلیام بیکر باشد. او مهندس سازه ارشد در شرکت اسکیدمور، اوینگز و مریل است و در پروژه برج خلیفه با اسمیت همکاری کرد. بیکر سیستمی طراحی کرده بود که به این سازه اجازه داد تا این اندازه مرتفع شود. این سیستم، که با عنوان هسته تقویت شده شناخته می شود، نوعی نیزه (اسپیر) دارای سه بال است که فضایی با ثبات ایجاد می کند (چرا که به شکل عمیق و تاریکی در داخل یک ساختمان گسترده و عظیم وارد خاک نشده است) و اتلاف فضای برای اجزای ساختاری ساختمان را کاهش می دهد.

بیکر می گوید طرح هسته تقویت شده ، می تواند برای ساخت سازه هایی بلند تر از برج خلیفه هم به کار رود. “می توانیم ساختمانی با ارتفاع دو برابر آن یا حتی بیشتر بسازیم”.
هر چند او طراحی آسمان خراش ها را “یک تعهد نسبتا جدی” می داند، اما معتقد است قطعا می توان سازه هایی بسیار بلند تر از برج پادشاهی ساخت. “ما به راحتی می توانیم سازه ای به ارتفاع ۱ کیلومتر بسازیم. می توانیم خیلی راحت ساختمانی به ارتفاع ۱ مایل بسازیم. می توانیم سازه ای طراحی کنیم که حداقل یک مایل و شاید کمی بیشتر از آن ارتفاع دارد”.
احتمالا طرح هسته تقویت شده باید اصلاح گردد تا بتوان ساختمانهایی با ارتفاع بیش از یک مایل ساخت. اما بیکر می گوید سیستم های دیگری می توانند طراحی شوند. در واقع، او در حال حاضر روی یکی از این طرح ها کار می کند.

یکی از ایده ها برای طراحی سیستم جدید می تواند آن باشد که سازه ای با پایه های توخالی بسازیم. تیم جانسون با اشاره به برج ایفل این جمله را بیان کرد. او رئیس شورای ساختمانهای مرتفع و مسکن شهری است و یکی از اعضای شرکت معماری NBBJ می باشد. جانسون می گوید هر ساختمان واقعا بلندی باید مانند شبیه برج ایفل پاریس ساخته شود، در غیر این صورت، طبقات پایین تر باید گسترده تر باشند و هر چه بالاتر می رویم سازه به تدریج باریکتر شود.
جانسون در اواخر دهه ۲۰۰۰ روی پروژه ای کار می کرد که در آن موظف بود یک سازه با ارتفاع یک مایل و نیم و ۵۰۰ طبقه طراحی کند. تیم جانسون در طراحی ۸ تا ۱۰ ساختمان مرتفعی که تاکنون ساخته شده، ابتکاراتی به خرج داده است. جانسون این اقدامات مبتکرانه را نوآوری نمی نامد، بلکه آنها را ابتکار و اختراع می داند؛ چرا که از فناوری ها و مصالح کاملا نویی در آنها استفاده شده است. او می گوید “یکی از نیازهای مشتری آن بود که ابتکار و خلاقیت انسان در این سازه کاملا مشهود باشد”.
جانسون می گوید با این ابتکارات و پایه ای توخالی شبیه پایه برج ایفل، طراحی تیم او حتما کارآمد خواهد بود. اما در نتیجه سقوط بازار املاک و مستغلات در اواخر دهه ۲۰۰۰ ، این پروژه هم تعطیل شد. به گفته جانسون اما اگر همه چیز تغییر می کرد، آن ساختمان ساخته می شد.

جانسون می گوید “ما ثابت کردیم که ساخت یک ساختمان با ارتفاع یک مایل و نیم، از لحاظ فیزیکی و حتی برنامه نویسی امکان پذیر است. اگر کسی می گفت ارتفاع ساختمان را به ۲ مایل برسانید، احتمالا می توانستیم این کار را انجام دهید. البته مشکل اصلی پول است. چه کسی این همه سرمایه دارد؟” .
تا زمانی که موضوع ساختار این سازه مطرح می شد، همه می گفتند ساخت آن امکان پذیر است. همکارم من جان متکالف اخیرا به یکی از پروژه های دهه ۱۹۹۰ اشاره کرده است. یعنی ساخت ابر برج دو و نیم مایلی با نمای یک آتشفشان که قرار بود در توکیو ساخته شود و طراحی آن از برج ایفل الهام گرفته شده بود. این ابربرج را X-Seed 4000 می نامیدند.
همان طور که متکالف اشاره می کند، این آسمان خراش ۴۰۰۰ متری به چند دلیل هرگز ساخته نشد. اما بارزترین دلیلش آن بود که “املاک و مستغلات در ژاپن ارزان نیست. پایه این برج غیرطبیعی به حدی گسترده است که به اندازه چند بلوک مسکونی زمین می خورد”. در واقع پایه این سازه، طبق نقشه های مفهومی، چندین مایل گسترده می شود. چیزی شبیه پایه کوه فوجی. این کوه حدود ۲۲۵ متر کوتاه تر از X-Seed 4000 است.
untitled-1
ساختن ساختمانی که بلندتر از کوه است، مضحک به نظر می رسد. اما به گفته بیکر، ساخت آن کاملا امکان پذیر است.
بیکر می گوید “تا زمانی که پایه را گسترده و گسترده تر کنید، می توانید به ارتفاعی بلند تر از بلندترین کوه هم دست یابید”.
به این ترتیب، از لحاظ نظری می توان ساختمانی ساخت که حداقل ۸۸۴۹ متر ارتفاع داشته باشد؛ یعنی یک متر بلندتر از کوه اورست. پایه این کوه، طبق محاسبات نظری، حدود ۴۱۰۰ کیلومتر مربع است؛ این مساحت برای رد پای یک ساختمان غول پیکر خیلی بزرگ است! حتی ساختمانی که هسته توخالی داشته باشد. اما با توجه به سیستم های ساختاری مانند هسته تقویت شده، احتمالا ساخت ساختمانی با آن ارتفاع، به پایه ای به گستردگی پایه یک کوه نیاز ندارد.

بیکر می گوید ساختمانی که از لحاظ نظری به عنوان بلندترین ساختمان جهان متصور شده ایم، احتمالا می تواند از ۸۸۴۹ متر هم مرتفع تر باشد، زیرا ساختمانها بسیار سبک تر از کوه های سخت هستند. او تخمین می زند برج خلیفه، از ۱۵ درصد سازه و ۸۵ درصد هوا ساخته شده باشد. براساس اصول ساده ریاضیاتی، اگر ساختمانی فقط به اندازه ۱۵ درصد از جسم سختی با همان ابعاد جرم داشته باشد، آن ساختمان می تواند ۶٫۶۶۶۷ متر بلندتر از آن جسم سخت باشد و به اندازه همان جسم سخت وزن داشته باشد. پس به طور فرضی، می توان سازه ای ساخت که بدون اینکه وزنش از کوه اورست فراتر رود، و بدون آنکه نیاز به حفاری عمیق زمین باشد، تقریبا ۵۹۰۰۰ متر ارتفاع داشته باشد. درست است؟
بیکر می گوید “باید سنجیده در مورد چنین ساختمانی نظر بدهیم”

اگر بخواهیم نسنجیده نظر بدهیم چطور؟
بیکر می خندد و می گوید “من از شما می ترسم. و نمی توانم به شما عدد مشخصی بدهم. تمایل دارم با یک دانشجو در مورد آن صحبت کنم. اگر قبول کنید هزینه تحصیل یک ترم یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی را پرداخت کنید، می توانم عددی که می خواهید را بگویم”.
پس می توان گفت ما واقعا نمی دانیم بلندترین سازه جهان که همیشه بلندترین باقی بماند، چه مشخصاتی خواهد داشت. شاید این سازه یک متر بلند تر از اورست باشد. اما همان طور که تاج بلندترین ساختمان جهان مدام در نقاط مختلف جهان و از سر ساختمانی به ساختمان دیگر منتقل می شود، ارتفاع تخمین زده شده برای بلندترین ساختمان همیشه تاریخ نیز می تواند با کمی تحقیق تغییر کند. اگر دانشجوی تحصیلات تکمیلی روی آن کار کند، آیا دیگر می تواند به اندازه یک ترم فراغت از تحصیل داشته باشد؟