شما احتمالا پد شارژر ایرپاور مت اپل را به خاطر دارید. این شارژر که برای اولین بار در سال 2017 معرفی شد می‌توانست به‌طور همزمان یک آیفون، ایرپاد و اپل واچ را صرفنظر از اینکه آن‌ها را در کجای پد بگذارید شارژ کند. اپل به‌قدری برای تولید این محصول اصرار داشت که متوجه مشکلاتی که بعدا در توسعه آن به وجود آمد نبود.

ایرپاور برای اینکه به کاربران اجازه دهد تا دستگاه‌های شارژ بی‌سیم اپل را در هر جای سطح آن قرار دهند، به کویل‌های زیادی در داخل خود نیاز داشت. مشکلی که اپل در نهایت با آن مواجه شد این بود که هم‌پوشانی این کویل‌های شارژ، ایرپاور را بسیار داغ می‌کرد. همین موضوع باعث شد تا اپل ۱۸ ماه پس از معرفی آن رسما اعلام کند که این پروژه را کنسل کرده است.

حالا تقریبا یک سال بعد از این ماجرا، دوباره شایعاتی درباره این پد در حال شنیده شدن است. جان پروسر موسس شرکت Front Page Tech امروز گزارش داد که پروژه ایرپاور احیا شده است. براساس توییت او، هیچ‌کدام از نمونه‌های اولیه کنونی این پد، با اپل واچ کار نمی‌کنند و این موضوع در حال‌حاضر بزرگ‌ترین چالش اپل است.

پروسر در همان توییت گفته است که هیچ تضمینی وجود ندارد که اپل این ایرپاور مت را عرضه کند؛ با این‌حال، اپل همچنان اصرار دارد که می‌تواند بر چالش اضافه کردن پشتیبانی از اپل واچ به نمونه‌های کنونی، بدون داغ شدن بیش‌ازحد کویل‌ها، فایق آید. اینکه گفته‌های پروسر تا چه صحت دارد، چیزی که فقط گذشت زمان آن را ثابت خواهد کرد.

نوشته اپل توسعه پد شارژر ایرپاور مت را دوباره از سر گرفته است اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

طی مدت چند هفته، سطح آگاهی بسیاری از مردم پیرامون بیماری COVID-19 و ویروس عامل آن یعنی SARS-CoV-2 به میزان چشمگیری ارتقاء یافته است. اما در این میان شاهد انتشار شایعات گسترده‌ای بودیم. اگرچه تعداد مقالات علمی در زمینه این ویروس به تدریج در حال افزایش است؛ اما پیرامون منشاء کروناویروس کماکان ابهامات زیادی به قوت خود باقی‌مانده است.

اکنون برای بسیاری از پرسش‌ها، پاسخ دقیقی وجود ندارد. به‌عنوان مثال کروناویروس نخستین بار در کدام گونه از حیوانات (خفاش‌، مورچه‌خوار یا سایر گونه‌های وحشی) رویت شده است؟ منشاء شیوع این ویروس کجاست؟ یک جنگل یا غار در ایالت هوبی چین یا سایر مناطق.

در دسامبر سال 2019، 27 نفر از 41 بیمار بستری شده در بیمارستان (معادل 66 درصد آن‌ها) از بازارچه مستقر در قلب شهر ووهان در ایالت هوبی چین عبور کرده بودند. بر اساس مطالعه‌ای که در بیمارستان ووهان انجام شد؛ نخستین فرد مبتلا شناسایی شده در بازار مرکزی شهر تردد نکرده بود. با این‌حال برآورد مولکولی انجام شده روی دنباله ژنی SARS-CoV-2 نشان می‌دهد که قدمت این ویروس به ماه نوامبر بازمی‌گردد. این پدیده موجب طرح پرسش‌هایی پیرامون ارتباط میان شیوع بیماری کووید 19 و حیات وحش می‌شود.

داده‌های ژنتیکی

محققان چینی سریعا به بررسی دنباله ژنی ویروس SARS-CoV-2 پرداختند. این ویروس در واقع یک مولکول RNA از 30 هزار پایه دارای 15 ژن است. ژن S مسئولیت کدگذاری پروتئین موجود روی سطح خارجی ویروس را بر عهده دارد (برای مقایسه جالب است بدانید که ژنوم انسان دارای DNA با ظاهر مارپیچ دوگانه و 3 میلیارد پایه هم‌اندازه شامل حدودا 30 هزار ژن است.

تجزیه و تحلیل مقایسه‌ای ژن‌ها نشان داد که ویروس SARS-CoV-2 متعلق به گروه بتاکروناویروس‌ها بوده و از شباهت بسیار زیادی با ویروس SARS-CoV برخوردار است. این ویروس در نوامبر سال 2002 موجب فراگیر شدن بیماری ذات‌الریه حاد در استان گوانگدونگ چین شد و در سال 2003 به 29 کشور جهان گسترش پیدا کرد. به‌طور کلی 8098 کیس مبتلا به بیماری همراه با 774 مورد فوتی به ثبت رسید. بعدها خفاش‌های گونه Rhinolophus به‌عنوان منشاء شیوع این ویروس شناخته شدند. این خانواده از خفاش‌ها گوشت‌خوارانی کوچک بوده و به‌صورت بالقوه درون غارها زندگی می‌کنند. بررسی‌های انجام شده نشان می‌دهند که حیوانی با نام زباد نخلی (Paguma larvata) نقش میزبان واسطه‌گر میان خفاش‌ها و اولین کیس‌های انسانی مبتلا شده را ایفا نموده است.

از آن زمان به بعد، بتاکروناویروس‌های متعددی شناسایی شده است. این ویروس‌ها عمدتا در خفاش‌ها مشاهده می‌شوند؛ اما انسان‌ها نیز می‌توانند ناقل آن‌ها باشند. به‌عنوان مثال ویروس RaTG13 از خفاش‌های گونه Rhinolophus در استان یونان چین گردآوری شد. این ویروس دارای شباهت فراوانی با SARS-CoV-2 بوده و 96 درصد دنباله ژنی آن‌ها با یکدیگر مشترک است. این نتایج نشان می‌دهند که خفاش‌ها خصوصا گونه Rhinolophus آن‌ها ناقل اصلی ویروس‌های SARS-CoV و SARS-CoV-2 به‌شمار می‌روند. اما گونه ناقل به چه ترتیبی تعریف می‌شود؟ یک ناقل در واقع شامل یک یا چند گونه جانوری است که نسبت به ویروس حساس نبوده یا آسیب‌پذیری بسیار ناچیزی دارند. بدن این جانداران به‌طور طبیعی از یک یا چند ویروس مختلف میزبانی می‌کند. عدم مشاهده علائم بیماری با توجه سطح کارآمدی سیستم ایمنی بدن قابل توضیح است. توان بالای سیستم ایمنی بدن امکان مقابله حداکثری با تکثیر ویروس‌ها را فراهم می‌کند.

مکانیسم بازترکیب

محققان در روز 7 فوریه 2020 موفق به کشف ویروسی به‌مراتب نزدیک‌تر به SARS-CoV-2 در مورچه‌خوار شدند. این ویروس با شباهت ژنتیکی 99 درصدی به SARS-CoV-2 نشان می‌دهد که احتمال ناقل بودن مورچه‌خوار در مقایسه با خفاش بسیار بیش‌تر است.

با این‌حال یک مطالعه جدید در دست بررسی نشان می‌دهد که ژنوم کروناویروس استخراج شده از بدن مورچه‌خوار مالزیایی (Manis javanica) شباهت کمتری با ویروس SARS-CoV-2 دارد و تشابه ژنتیکی آن‌ها حدودا معادل 90 درصد است. این پدیده نشان می‌دهد که ویروس استخراج شده از بدن مورچه‌خوار مسئول فراگیر شدن بیماری COVID-19 در مقطع فعلی نیست. با این‌حال کروناویروس استخراج شده از مورچه‌خوار در منطقه ویژه پروتئین S دارای تشابه 99 درصدی است. این تشابه به 74 آمینواسید موجود در دامنه اتصال گیرنده (ACE (Angiotensin Converting Enzyme 2 مربوط می‌شود. این گیرنده امکان ورود ویروس به سلول‌های بدن و آلوده نمودن آن‌ها را فراهم می‌کند.

در مقابل، ویروس RaTG13 استخراج شده از خفاش گونه Rhinolophus با تشابه 77 درصدی دارای واگرایی شدید در این حوزه خاص است. این پدیده بدان معناست که کروناویروس جدا شده از بدن مورچه‌خوار می‌تواند به سلول‌های بدن انسان وارد شود؛ در حالی‌که ویروس جدا شده از خفاش Rhinolophus فاقد چنین قابلیتی است.

بعلاوه این مقایسه ژنتیکی نشان می‌دهد که SARS-Cov-2 نتیجه بازترکیب 2 گونه مختلف از ویروس‌ها است. یکی از این ویروس‌ها به RaTG13 شباهت داشته و دیگری مشابه ویروسی است که از بدن مورچه‌خوار استخراج شده است. به عبارت دیگر، ویروس SARS-Cov-2 نقش یک واسطه میان 2 ویروس پیش‌تر کشف شده را ایفا می‌کند. این مکانیسم بازترکیب پیش‌تر در خصوص کروناویروس‌ها تشریح شده است. به منظور تشریح منشاء پیدایش ویروس SARS-Cov بایستی خاطرنشان کرد که بازترکیب 2 یا چند ویروس می‌تواند منجر به پیدایش ویروسی جدید با توانایی بالقوه برای آلوده نمودن یک میزبان جدید شود. به منظور وقوع بازترکیب، 2 ویروس مختلف بایستی یک موجود زنده را به‌صورت همزمان آلوده کرده باشند.

اکنون 2 پرسش کماکان بی‌پاسخ باقی مانده است: نخست اینکه فرآیند بازترکیب در بدن کدام موجود زنده (خفاش، مورچه‌خوار یا سایر جانداران) انجام شده است؟ ثانیا پرسش مهم‌تر اینکه بازترکیب ویروس‌ها تحت چه شرایطی صورت گرفته است؟ پاسخ به این پرسش‌ها نیازمند گذر زمان و انجام پژوهش‌های بیش‌تر است.

نوشته ویروس کرونا احتمالا در اثر ترکیب 2 گونه مختلف از ویروس‌ها پدید آمده است اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

با شیوع ویروس کرونا در دنیا، در بیشتر کشورها، مدارس، مسابقات ورزشی و سایر اشکال فعالیت‌های اجتماعی به حالت تعلیق درآمده‌اند، اما آنچه که در جلوگیری از گسترش بیش‌ازحد این ویروس مسری اهمیت دارد، یادگیری مهارت‌های فاصله‌گیری اجتماعی (social distancing) است.

نامگذاری ویروس کرونا به خاطر آن است که هسته داخلی آن با پوششی از میله‌های کوچک پروتئینی به نام peplomer احاطه شده است. این میله‌های کوچک با چسبیدن به بافت‌های ریه و حمله به سلول‌های این بافت‌ها، لشگری از ویروس‌های مهاجم را تولید می‌کنند. از آنجاییکه ویروس کرونا بیشتر دستگاه تنفسی یعنی بینی، دهان و ریه‌های ما را درگیر می‌کند، بنابراین سرعت انتقال آن از طریق عطسه، سرفه یا ردوبدل کردن قطرات تنفسی بسیار زیاد است.

در چنین شرایطی، گرچه فاصله‌گیری اجتماعی اهمیت به‌سزایی دارد، اما این کار ممکن است باعث کاهش نشاط اجتماعی، به‌ویژه در ورزشکاران تیم‌های ورزشی یا کسانی که برای بدنسازی و تناسب اندام به باشگاه می‌روند و حتی در طرفداران مسابقات ورزشی گردد. همانطور که احتمالا می‌دانید انجام فعالیت ورزشی موجب ترشح دوپامین در بدن شده و از این‌ طریق به کاهش استرس و ایجاد نشاط در فرد کمک می‌کند.

در اینجا، علاوه بر اینکه می‌خواهیم ببینیم انجام تمرینات ورزشی چگونه باعث واکنش سیستم ایمنی بدن ما در برابر ویروس‌ها می‌شود، به چند نکته عملی درباره میزان تمرین‌‌ها در طول دوره شیوع بیماری ویروسی اشاره کنیم.

باید بگوییم که انجام تمرین‌های خیلی زیاد یا خیلی کم، هردو بد هستند و توصیه متخصصان رعایت حد وسط در این کار است. دانشمندان به این پدیده آماری، منحنی J-shaped می‌گویند. تحقیقات نشان می‌دهند که شدت فعالیت ورزشی می‌تواند اثرات متفاوتی بر روی سیستم ایمنی بدن ما برای مقابله با ویروس‌ها بگذارد.

طبق این منحنی، بین شدت تمرینات ورزشی و چگونگی پاسخ سیستم ایمنی بدن ما در مقابل آلودگی‌های ویروسی، رابطه نزدیکی وجود دارد؛ بطوریکه هرچه تمرینات ما، خیلی زیاد یا خیلی کم باشند، آسیب‌پذیری‌مان در برابر ویروس‌ها افزایش می‌یابد.

یک مطالعه با جامعه آماری بزرگ نشان داده است که انجام تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه در روز و تا سه بار در هفته) ریسک مرگ ناشی از شیوع بیماری آنفلوآنزا در سال 1998 در هنگ‌کنگ را کاهش داد.

این مطالعه بر روی ۲۴۶۵۶ فرد بزرگسال چینی که در جریان این شیوع جان خود را از دست دادند انجام شده بود. این تحقیق نشان می‌داد که افرادی که هیچ تمرینی نداشته‌اند یا تمرین‌های بسیار زیادی انجام داده‌اند (بیش از ۵ روز در هفته) نسبت به کسانی که تمرین‌های ملایمی در طول هفته داشته‌اند، احتمال مرگ‌شان بیشتر بوده است.

همچنین مطالعات انجام شده بر روی موش‌ها ثابت کرده است که انجام تمرین‌های منظم، دو تا سه ماه قبل از آلودگی به ویروس، شدت بیماری را کاهش می‌دهد. بنابراین، داده‌های محدود انسانی و حیوانی نشان می‌دهند که فعالیت ورزشی تا سه روز در هفته و به مدت دو تا سه ماه قبل از آلودگی، سیستم ایمنی بدن را به نحوه مطلوبی برای مبارزه با ویروس آماده می‌کند.

اما اگر به‌طور منظم تمرین نکنیم چه؟ آیا شروع مجدد یک برنامه تمرینی، خوب است یا بد؟ بررسی‌های انجام شده روی موش‌ها نشان می‌دهند که تمرینات ملایم به مدت ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، بعد از آلوده شدن به ویروس آنفلوآنزا، شانس زنده ماندن آن‌ها را افزایش داده است.

در واقع، ۸۲ درصد از موش‌هایی که ۲۰ الی ۳۰ دقیقه در روز، در طول دوره کمون (یعنی فاصله بین آلوده شدن به ویروس و بروز علایم بیماری)، تمرین کرده بودند، زنده ماندند. در مقابل، فقط ۴۳ درصد از موش‌های بدون تحرک و ۳۰ درصد از موش‌هایی که تمرین‌های شدیدی (حدود ۲.۵ ساعت در روز) داشتند زنده ماندند.

بنابراین، براساس نتایج به‌دست‌آمده از موش‌های آزمایشگاهی، تمرین ملایم تا متوسط بعد از آلودگی به ویروس می‌تواند ما را در مقابل آن محافظت کند.

شاید بپرسید که آیا افرادی که وابستگی زیادی به تمرینات ورزشی دارند نیز باید در طول دوره همه‌گیری آنفلوآنزا، ملایم تمرین کنند؟ خب باید بگوییم که این موضوع برای همه افراد توصیه می‌شود، چرا که همانطور که گفته شد تمرین بیش‌ازحد و همچنین تمرین در حین بیماری، خطر مرگ را افزایش می‌دهد.

برای مثال، مطالعاتی که بر روی فوتبالیست‌ها و دوندگان انجام شده نشان می‌دهند که ترشح ایمنوگلوبولین A یا همان پادتن A در زمانی که آن‌ها رقابت یا آموزش‌های شدیدی داشته‌اند کاهش یافته است. پادتن A، یک پروتئین آنتی‌بادی است که توسط سیستم ایمنی بدن برای خنثی کردن پاتوژن‌هایی مثل ویروس‌ها و باکتری‌ها ترشح می‌شود.

طبق تحقیقات، این پادتن همچنین رابطه نزدیکی با آلودگی‌های دستگاه تنفسی فوقانی ما دارد. زمانی که میزان ترشح آن کاهش می‌یابد، آلودگی این بخش از بدن افزایش می‌یابد. این رابطه، برای مثال در فوتبالیست‌ها مشاهده شده است؛ آن‌ها بیشترین میزان آلودگی ویروسی را زمانی نشان داده‌اند که مقادیر پادتن A بدن‌شان به پایین‌ترین حد خود رسیده است.

این موضوع به‌طور غیرمستقیم نشان می‌دهد که تمرین بیش‌ازاندازه، بدون ریکاوری مناسب، ممکن است بدن ما را در مقابل حمله ویروس‌ها به‌ویژه ویروس‌های تنفسی بسیار آسیب‌پذیر کند. بنابراین مطالعات انجام‌شده بر روی سیستم ایمنی بدن ثابت می‌کند که انجام تمرینات زیاد یا شدید لزوما برای سلامتی ما بهتر نیست.

چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا ممکن است مناسب باشد؟

در اینجا راهنمایی‌هایی را درباره میزان مناسب تمرین برای اکثر مردم ارایه می‌کنیم:

• حداکثر سه روز در هفته، تمرین‌های ملایم تا متوسط (۲۰ الی ۴۵ دقیقه) انجام دهید.
• سعی کنید در طول مدت قرنطینه، قدرت بدنی و تناسب اندام خود را حفظ کنید (نه افزایش).
• از تماس‌های فیزیکی در طول تمرین‌های گروهی، که در آن احتمال در معرضِ قطرات تنفسی قرار گرفتن و لمس صورت با دست بسیار زیاد است، خودداری کنید.
• تجهیزات ورزشی را بعد از استفاده، ضدعفونی کرده یا بشویید.
• اگر به باشگاه می‌روید، باشگاهی را پیدا کنید که تهویه مناسبی دارد. همچنین برای دوری از قطرات تنفسی دیگران، با حفظ فاصله تمرین کنید.
• با اعضای تیم خود به جای تماس‌های فیزیکی اجتماعی، از طریق شبکه‌های اجتماعی در ارتباط باشید.
• برای تقویت سیستم ایمنی بدن‌تان، تغذیه و خواب خوبی داشته باشید.
• روحیه خود را حفظ کنید و امیدتان را از دست ندهید.

چه میزان تمرین در طول دوره شیوع ویروس کرونا می‌تواند ریسک بالایی داشته باشد؟

توصیه می‌کنیم که در زمان شیوع ویروس موارد زیر را انجام ندهید:

• بعد از خستگی، تمرین نکنید؛ این کار، ریسک آلودگی به ویروس را افزایش می‌دهد. یک مثال می‌تواند دوی ماراتن باشد که بعد از مسابقه، احتمال ابتلا به بیماری از ۲.۲ درصد به ۱۳ درصد افزایش می‌یابد.
• اگر علایم شبیه آنفلوآنزا دارید تمرین نکنید.
• بیش از پنج روز در هفته تمرین نکنید.
• در فضاهای شلوغ و بسته فعالیت ورزشی انجام ندهید.
• وسایل خوردن و نوشیدن خود را با دیگران به اشتراک نگذارید.

همچنین براساس یک تصور غلط، خیلی‌ها فکر می‌کنند که خوردن بیش‌ازاندازه مایعات در زمان بیماری باعث خارج شدن سموم از بدن یا جلوگیری از دهیدراتاسیون می‌شود. باید بگوییم که چنین چیزی اصلا درست نیست.

آنچه که منحنی J-shaped به ما یاد می‌دهد این است که در طول دوره شیوع ویروس‌ها از جمله ویروس کرونا باید تمرینات ورزشی ملایمی داشت و اصلا تمرین نکردن یا بیش‌ازحد تمرین کردن ما را در برابر حمله این ویروس‌ها آسیب‌پذیر می‌کند.

نوشته در طول مدت شیوع ویروس کرونا تمرینات ورزشی ما چقدر باید باشد؟! اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.