آموزش حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز با دستور Chkdsk

اگر کامپیوترتان دچار مشکلاتی مثل قفل کردن‌های مداومشده است، یا در صفحه نمایش فقط یک صفحه آبی می‌بینید، یا سیستم بوت نمی شود، و یا سرعت سیستم تان به طور غیر طبیعی کند شده است، و مشکلاتی از این قبیل باید بدانید که سیستم‌تان از ناحیه هارد دیسکش دچار مشکل شده است.

هارد دیسک علاوه بر بالا بودن قیمتش، از لحاظ اطلاعاتش دارای اهمیت زیادی است، و ممکن است در صورت خرابی آن، درصد دسترسی به اطلاعاتش صفر شود؛ پس در صورت بروز هرگونه مشکل برای هارد، باید راه حل های برطرف کردن آن‌ها را هم بدانیم تا علاوه بر نگهداری اطلاعات، با خرابی کامل هارد هم رو به رو نشویم.

با ما در ادامه این مقاله و بررسی مشکلات و راه حل‌های خرابی هارد همراه باشید.

اگر از سیستم عامل‌های ویندوزی استفاده می‌کنید، مثل ۷،۸،۱۰ به راحتی می‌توانید از ابزار Check Disk که مایکروسافت برای تشخیص و بهبود مشکلات هارد در نظر گرفته است، استفاده کنید.

Check Disk چیست؟ و زمان استفاده از آن چگونه است؟

Chkdsk.exe که نام دیگر برنامه Check Disk است، به طور سیستمی در ویندوزها تعبیه شده است، و با اجرای آن به راحتی می‌توانید مشکلات احتمالی هاردتان را پیدا کنید و آن‌ها را رفع کنید.

اگر سیستم کامپیوتری و لپ تاپتان خیلی با خطر ضربه فیزیکی همراه نیست، بهتر است هر چندماه کوتاه، یک بار این برنامه را اجرا کنید تا مشکلات احتمالی هاردتان زودتر رفع و رجوع شود؛ البته این برنامه چون درایوها را یکی یکی اسکن می‌کند، پس مقداری زمان بر هم هست، ولی ارزش هاردتان را دارد.

 

حذف فایل‌های تکراری در ویندوز

اگر با محیط گرافیکی ویندوز برای اجرای این برنامه راحت تر هستید و بخواهید که فایل های تکراری را که در یک درایو خاص هستند پیدا کنید، باید برنامه Check Disk را اجرا کنید؛ برای این‌کار روی درایو مورد نظر راست کلیک کرده و گزینه properties را انتخاب کنید.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

حالا در این پنجره به زبانه Tools بروید.

کاربرنی که با ویندوز ۷ کار می کنند بر روی گزینه Check now کلیک کنند، و کاربرانی که ویندوز ۸،۱۰ دارند گزینه Check را انتخاب کنند.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

اگر از ویندوز ۸ یا ۱۰ استفاده می کنید و در این مرحله مشکل هاردتان به صورت خودکار شناسایی نشد، می توانید از تشخیص دستی برای این کار استفاده کنید، برای این منظور مطابق تصویر زیر گزینه Scan drive را انتخاب کنید.

در این صورت با وجود تشخیص مشکل هاردتان، می بینید که سیستم برای رفع مشکل ریستارت نمی شود، چرا که این گزینه نمی تواند به صورت خودکار مشکلات هاردتان را بر طرف کند.

بعد از اینکه مشکل سیستم تان تشخیص داده شد، می توانید برای رفع مشکل از گزینه هایی که خود ویندوز در اختیارتان قرار داده استفاده کنید.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

اما اگر این گزینه نتوانست که به خوبی درایو را بررسی کند و مشکلات احتمالی آن را تشخیص دهد بر روی close کلیک کنید.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

اگر از ویندوز ۷ استفاده می کنید، بعد از انتخاب Check now در زبانه Tools، دو گزینه به نام Automatically Fix File System Errors و Scan For and Attempt Recovery of Bad Sectors هست، هر دو را فعال کنید و گزینه استارت را کلیک کنید؛ در ضمن از قبل باید همه برنامه های باز را ببندید، و سپس بعد از فعال کردن گزینه ها کامپیوتر را ریستارت کنید؛ چون ویندوز در حال پیدا کردن بد سکتورهاست و به طور خودکار هم خیلی از مشکلات هارد را برطرف می کند، ممکن است این عملیات چند ساعت از وقت سیستم شما را بگیرد. و در صورت تکمیل عملیات، دیگر ویندوز اجازه ندارد از سکتورهای خراب استفاده کند و حتی اطلاعاتی را که در کنار این بدسکتورها قرار دارند را می تواند  تا حد زیادی بازیابی کند.

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

اگر روی سیستم‌تان برنامه‌های بازی هست، و نم یخواهید که آنها را ببندید، دو گزینه موجود برای شما فعال نمی شود؛ پس بر روی Cancel کلیک کنید و سپس اجرای عیب یابی سیستم تان را با گزینه schedule a disk check به زمان دیگیری موکول کنید.

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

نحوه توقف زمان بندی برنامه Disk Check

گاهی برای ویندوز برنامه ریزی کرده اید که در صورت استارتاپ شدنش، برنامه Disk Check را هم اجرا کند؛ اگر الان از این انتخاب پشیمان شده اید می توانید از دستورات خط فرمان ویندوز به راحتی این اجرا را لغو کنید.

قبل از شروع باید با حساب کاربری مدیر یا Administrative سیستم را راه اندازی کنید، اما اگر الان وارد شده اید می توانید به منوی استارات بروید، در انجا عبارت command prompt را چستجو کنید و سپس بر روی آیکن آن راست کلیک کرده و گزینه Run as administrator را انتخاب کنید.

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

الان در صفحه کامند پرامت عبارت زیر را تایپ کنید، به جای واژه “C” می توانید نام درایو دلخواه خود را تایپ کنید و اینتر بزنید:

chkntfs c:

حالا پیغام زیر به شما نشان می‌دهد که چک دیسک، به صورت دستی زمان بندی شده است.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

در صورتی که ویندوزبه صورت خودکار، اسکن هاردها را زمان بندی کرده باشد باید پیغام  Volume is dirty را برایتان نشان دهد؛ ین پیغام یعنی اینکه با استارتاپ شدن ویندوز، به طور خودکار ویندوز برنامه chkdsk.exe را اجرا خواهد کرد.

و اگر با شروع ویندوز، زمان بندی برای اجرای chkdsk در نظر گرفته نشده باشد، پیغام the volume is not dirty را بر روی صفحه می بینید.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

حالا در صورتی که بخواهید می‌توانید اجرای زمان بندی چک دیسک را لغو کنید، برای این کار دستور زیر را تایپ کرده و Enter بزنید:

chkntfs /x c:

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

درست است که بعد از اینتر کردن دستورتان هیچ پیغامی مبنی بر لغو زمان‌بندی چک دیسک نمی بینید اما به طور خودکار بعد از اینکه سیستم تان را روشن کنید، ویندوز برنامه چک دیسک را اجرا نمی کند.

در هر صورت اگر به هر دلیلی فراموش کردید که زمان بندی را لغو کنید، به طور خودکار بعد از اجرای زمان بندی چک دیسک، ویندوز به شما ۶ ثانیه زمان می‌دهد تا بتوانید آن را لغو کنید.

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

اجرای دستور ChkDsk در محیط خط فرمان

اکثر کاربران برای کنترل بیشتر روی هاردشان ترجیح می دهند، که از محیط دستوری Command Prompt برای اجرای چک دیسک استفاده کنند؛ بعلاوه کاربران ویندوزهای ۸ و ۱۰ که نتوانسته اند از طریق محیط ویندوزی و مراحل بالا مشکل سیستم خود را پیدا کنند حتما باید برای بررسی کردن کامل هارد و رفع مشکل هاردشان از این محیط استفاده کنند.

برای باز کردن محیط خط دستوری می توانید کلیدهای ترکیبی ویندوز و X را نگهدارید، و سپس با انتخاب Command Prompt (Admin)، محیط به صورت دسترسی ادمینی برای شما باز می شود.

حال اگر از دستور chkdsk استفاده کنید، مشکلات سیستم تان به راحتی پیدا می‌شود و گزارشی از آن هم نمایش داده می‌شود ولی رفع نمی شود، چون با این دستور مجوز فقط خواندنی (read-only) برای بررسی هارد و درایو صادر می شود.

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

اگر می‌خواهید که علاوه بر تشخیص عیوب هاردتان، به رفع آن‌ها هم بپردازید پس، از قبل تمام فایل‌هایی را که در درایو مربوطه باز هستند، را ببندید و سپس دستور زیر را تایپ کنید:

chkdsk /f c:

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

 

می‌توانید با استفاده از دستور زیر، بد سکتورهای موجود در درایوتان را هم پیدا و رفع کنید:

chkdsk /r c:

 

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

طبق گزارشات، برنامه Chkdsk خیلی از مشکلات سیستم شما را پیدا و رفع می کند، و هاردتان دو مرتبه به روال عادی و قبلی خود کار می کند، و مشکلات سرعت، قفل کردن و.. هم رفع می شود.

 حل مشکلات هارد دیسک در ویندوز

نتیجه گیری:

هارد دیسک یکی از اجزای حیاتی برای کارایی سیستم های کامپیوتری محسوب می شود؛ و اختلال در عمکرد آن می تواند باعث بروز مشکلاتی از قبیل قفل کردن های مکرر سیستم، خاموش شدن آن، بالا نیامدن ویندوز، اختلال در سرعت و.. شود.

پس با تشخیص به موقع مشکلات آن و با صرف هیچ هزینه ای، می توانید از متضرر شدن خرید هارد دیسک دوباره و حتی از دست رفتن اطلاعاتتان جلوگیری کنید.

در این مقاله روش‌های تشخیص به موقع اختلال در هارد و رفع این نواقص، به سادگی و با ابزارهای رایگان ویندوز بیان شده اند. دیدگاه ها و تجربیات دیگر خود در این باره را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه ویندوز خود را به یک درایو SSD منتقل کنیم؟

خیلی از ویندوزهای قدیمی (یا ارزان) همچنان با لپتاپ‌هایی عرضه می‌شوند که از هارد درایوهای مکانیکی قدیمی که امروز دیگر از رده خارج و کند به حساب می‌آیند استفاده می‌کنند. ارتقای سیستم به یک درایو حالت جامد (SSD) مطمئن‌ترین راه برای افزایش سرعت یک کامپیوتر قدیمی است. اما یک مشکل وجود دارد. انتقال ویندوز خصوصاً با توجه به این که درایوهای SSD معمولاً از همتایان قدیمی خود کوچکترند کمی سخت است.

با این حال روشی برای انتقال ویندوز ۷، ۸ یا ۱۰ به هارد SSD آن هم بدون نیاز به نصب مجدد آن وجود دارد. این کار با انجام چند مرحله انجام می‌شود. با ما همراه باشید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

به چه چیزی نیاز است؟

به جز خود هارد SSD، برای انجام این کار به چند چیز دیگر هم نیاز دارید. ما موارد زیر را توصیه می‌کنیم:

  • راهی برای اتصال هارد SSD به کامپیوتر. اگر کامپیوتر رومیزی دارید، می‌توانید این هارد را کنار هارد درایو قدیمی‌تان قرار دهید. اگر از لپتاپ استفاده می‌کنید، انجام چنین کاری ممکن نیست، پس باید یک آداپتور مثل کابل SATA-to-USB (تصویر زیر) بخرید که به شما اجازه می‌دهد تا یک هارد درایو ۲.۵ اینچی یا SSD را با استفاده از USB به لپتاپ وصل کنید. به علاوه قبل از شروع کار می‌توانید این هارد SSD را درون یک محفظه‌ی هارد خارجی هم بگذارید، اما این کار زمان بیشتری می‌برد.

انتقال ویندوز به درایو SSD

  • نسخه‌ای از EaseUS Todo Backup. نسخه‌ی رایگان این برنامه همه‌ی قابلیت‌های لازم را دارد، پس آن را دانلود و نصب کنید.
  • بکاپی از داده‌هایتان. سر و کله زدن با هارد درایو آن هم بدون داشتن بکاپ یک اشتباه تمام عیار است. نباید چنین ریسکی را متحمل شد، پس حتماً قبل از شروع کار یک بکاپ کامل از اطلاعات مهم خود بگیرید.
  • یک دیسک Windows System Repair. این مورد را صرفاً جهت اطمینان تهیه کنید. اگر از شانس بد، Master Boot Record سیستم خراب شد، با کمک این ابزار می‌توانید در عرض چند دقیقه مشکل را حل کنید. اگر روش استفاده از این برنامه را بلد نیستید، حتماً به دنبال راهنمای آن بگردید و مراحل کار را به خاطر بسپارید.

مرحله یک: مرتب کردن هارد درایو فعلی

اگر می‌خواهید به هارد درایوی مهاجرت کنید که از هارد فعلی‌تان کوچکتر است، در همان ابتدای کار با مشکل روبرو می‌شوید، چون فضای کافی به اندازه‌ی همه‌ی فایل‌های شما روی درایو مقصد وجود ندارد!

برای بررسی ظرفیت درایو، آن را به کامپیوتر وصل کنید و صبر کنید تا آیکن آن در Windows Explorer ظاهر شود. حالا روی این آیکن کلیک راست کنید و گزینه‌ی Properties را انتخاب نمایید. در دو تصویر زیر می‌بینید که فضای استفاده شده (۱۴۱ گیگابایت) در درایو قدیمی (سمت چپ) بیشتر از ظرفیت درایو جدید (سمت راست) است.

انتقال ویندوز به درایو SSD

انتقال ویندوز به درایو SSD

پس قبل از این که کار را ادامه دهید، ابتدا باید هارد فعلی خود را کمی پاک سازی کنید.

اول فایل‌هایی که لازم ندارید را پاک نمایید. یعنی فیلم‌های قدیمی، سریال‌ها، موزیک‌ها، بکاپ‌های قدیمی و هر چیز دیگری که فضای زیادی اشغال می‌کند. برنامه‌هایی که دیگر از آن‌ها استفاده نمی‌کنید را پاک، و سپس برای خلاص شدن از شر دیگر فایل‌های به‌دردنخور از ابزار Disk Cleanup استفاده کنید. اگر می‌خواهید مطمئن شوید که همه‌ی چیزهای اضافی پاک شود، می‌توانید از ابزار قوی‌تری مثل CCleaner کمک بگیرید.

این کارها به شما کمک می‌کند تا فضای هارد خود را آزادتر کنید، اما اگر این مقدار کافی نیست، و بقیه‌ی فایل‌ها را هم نمی‌توانید پاک کنید، بهتر است به دنبال جای دیگری برای ذخیره‌سازی فایل‌های شخصی‌تان باشید، چون همه‌ی آن‌ها را نمی‌توان به هارد درایو جدید منتقل کرد.

در این صورت چند گزینه پیش رو دارید:

  • هارد درایو اکسترنال: اگر در دم و دستگاهتان یک هارد اکسترنال دارید، حالا زمان آن است که از آن استفاده کنید. همه‌ی فایل‌های شخصی خود را به این هارد منتقل نمایید تا فضای هارد قدیمی‌تان خالی شود.
  • درایو داخلی ثانویه: این گزینه معمولاً برای کاربران لپتاپ در دسترس نیست، ولی اگر کاربر کامپیوترهای رومیزی هستید، می‌توانید یک هارد درایو بزرگ و ارزان بخرید و فایل‌های خود را به آن منتقل کنید.
  • فضای ابری: اگر هارد درایو اضافه ندارید، می‌توانید از یک راهکار مبتنی بر فضای ابری مثل Dropbox یا OneDrive استفاده کنید. منتهی به یاد داشته باشید که اگر قصد جابجایی حجم زیادی از فایل‌ها را داشته باشید، این کار ممکن است مدت زیادی طول بکشد.

به خاطر داشته باشید، از آن جایی که هارد درایو جدید شما از هارد قدیمی‌تان کوچکتر است، برای فایل‌هایی که منتقل می‌کنید باید یک مکان دائمی در نظر بگیرید، پس گزینه‌ی مورد نظر خود را با در نظر داشتن شرایط بلند مدت انتخاب کنید.

مرحله دو: به‌روز رسانی فرم‌ور SSD

انتقال ویندوز به درایو SSD

از نظر تکنولوژیکی، هاردهای SSD هنوز نسبتاً جدید هستند. نسل‌های اول این هاردها باگ‌ها و مشکلات مختلفی داشتند که آن‌ها را فقط با استفاده از به‌روز رسانی فرم‌ور می‌توان حل کرد. سازندگان هاردهای SSD از روش‌های مختلفی برای به‌روز رسانی فرم‌ور استفاده می‌کنند. در برخی باید با استفاده از یک CD خاص دستگاه را ریبوت کنید و در برخی دیگر، اگر درایو به عنوان درایو اصلی سیستم عامل انتخاب نشده باشد، می‌توان آن را از درون خود ویندوز به‌روز رسانی نمود. به عنوان نمونه، OCZ نمونه‌ای از دسته‌ی دوم است که تصویر آن را در زیر مشاهده می‌کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه‌ی به‌روز رسانی فرم‌ور دستگاه خود به وبسایت سازنده‌ی آن مراجعه کنید. اکنون با توجه به این که هنوز چیزی روی درایو کپی نکردید، بهترین زمان برای به‌روز رسانی فرم‌ور است، چون خطر از دست دادن اطلاعات وجود ندارد.

مرحله سه: ساختن کلون درایو با استفاده از EaseUS Todo Backup

حالا دیگر وقت شروع فرآیند اصلی است. برنامه‌ی EaseUS را اجرا و از صفحه‌ی اصلی روی Clone کلیک کنید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

ابتدا دیسک مبدا خود را انتخاب نمایید. این دیسک همان درایو سیستم ویندوز فعلی شماست. درایو سیستم ما از سه پارتیشن تشکیل شده است:پارتیشن بوت فعال، پارتیشن ویندوز، و یک پارتیشن ریکاوری. ما می‌خواهیم هر سه پارتیشن را کلون کنیم، پس تیک کنار هارد دیسک را می‌زنیم تا همه‌ی پارتیشن‌هاانتخاب شوند. برای رفتن به مرحله‌ی بعد روی Next کلیک کنید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

حالا باید هارد SSD خود را به عنوان مقصد انتخاب کنید. در مثال ما، Hard Disk 4 حاوی ۱۱۹ گیگابایت فضای تخصیص نیافته است. حتماً مطمئن شوید که گزینه‌ی درست را انتخاب می‌کنید، در غیر این صورت ممکن است اطلاعات خود را از دست بدهید!

گزینه‌ی مورد نظر خود را انتخاب کنید، سپس تیک گزینه‌ی Optimize for SSD را هم بزنید تا مطمئن شوید که ویندوز به صورت بهینه شده به هارد SSD شما منتقل شود.

انتقال ویندوز به درایو SSD

اکنون قبل از این که Next را انتخاب کنید، روی دکمه‌ی Edit که در کنار گزینه‌ی SSD شما قرار دارد کلیک نمایید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

EaseUS به شما نشان می‌دهد که این درایو جدید در نهایت به چه صورت خواهد شد. در بعضی از موارد، شاید لازم باشد از این جا کمی تغییرات اعمال کنید. برای مثال، در هارد SSD من، EaseUS می‌خواست پارتیشن‌های بوت و ریکاوری به رغم این که آن‌ها حاوی کمتر از یک گیگابایت داده هستند را خیلی بزرگتر در نظر بگیرد. اما من ترجیح دادم که از این فضا در پارتیشن ویندوزم استفاده کنم، بنابراین قبل از ادامه‌ی کار اندازه‌ی آن را تغییر دادم.

انتقال ویندوز به درایو SSD

برای تغییر دادن اندازه‌ی این پارتیشن‌ها، ابتدا یکی از آن‌ها را انتخاب کنید، سپس اسلایدری که مابین پارتیشن‌ها قرار دارد را مثل زمانی که می‌خواهید اندازه‌ی یک پنجره‌ی File Explorer را تغییر دهید بگیرید و بکشید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

بعد از این کار می‌توانید پارتیشن ویندوز را بکشید تا فضایی که خالی شده را در اختیار بگیرد.

انتقال ویندوز به درایو SSD

بسته به چیدمان درایو شما، شاید لازم باشد تا بعضی چیزها را به شکل متفاوتی تغییر دهید. بعد از این که کارتان تمام شد، روی OK کلیک کنید. مجدداً همه چیز را بررسی کنید و بعد برای ارسال فرمان شروع فرآیند کلون کردن روی Proceed کلیک نمایید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

اگر با هشدار زیر روبرو شدید، روی OK کلیک کنید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

زمان انجام عملیات به بزرگی و سرعت درایو مبدا و همچنین سرعت کامپیوتر شما بستگی دارد. این کار برای ما حدود ۱۰ دقیقه طول کشید.

اگر در حین انجام فرآیند با خطا روبرو شدید، بهتر است روی درایو فعلی خود از یک ابزار یکپارچه سازی شخص ثالث استفاده کنید. در بعضی موارد، وجود فایل‌های سیستمی در انتهای درایو کار تغییر اندازه را با مشکل مواجه می‌کند.

انتقال ویندوز به درایو SSD

بعد از این که کار تمام شد، روی Finish کیک کنید.

همان طور که در تصویر زیر می‌بینید، درایو جدید ما در File Explorer قابل مشاهده است. اکنون می‌توانید از این درایو استفاده کنید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

استفاده کردن از درایو جدید خیلی ساده است. کافی است کامپیوتر را خاموش کنید، درایو قدیمی را از سیستم جدا کرده و درایو جدید را جای آن بگذارید. سپس دوباره کامپیوتر را روشن نمایید تا سیستم به طور خودکار از هارد جدید راه‌اندازی شود.

اگر از کامپیوتر رومیزی استفاده می‌کنید و می‌خواهید درایو قدیمی را در کنار درایو جدید خود برای مصارفی مثل بکاپ گیری یا فضای ذخیره سازی اضافی داشته باشید، بعد از روشن کردن کامپیوتر باید وارد BIOS سیستم شوید (معمولاً با فشار دادن دکمه‌ی Delete قبل از بالا آمدن ویندوز می‌توان به این منو رفت). سپس هارد درایو جدید خود را به عنوان اولین درایو راه‌اندازی تعیین کنید.

حالا بعد از این که سیستم بالا آمد، باید درایو SSD خود را به عنوان درایو C: ببینید.

مرحله چهار: انجام کارهای نهایی در هارد SSD

بعد از این که درایو جدید شما به عنوان درایو اصلی سیستم بالا آمد، باید چند کار کوچک دیگر انجام دهید تا مطمئن شوید که همه چیز سر جای خودش قرار گرفته باشد.

مطمئن شوید که TRIM روشن باشد. TRIM مجموعه‌ای از دستورات است که به هارد SSD شما کمک می‌کند تا فضای خالی دیسک را بهتر مدیریت کند. پنجره‌ی Command Prompt را باز و دستور زیر را تایپ کنید:

fsutil behavior query DisableDeleteNotify

خروجی این دستور طولانی خیلی ساده است، صفر یا یک. اگر عدد ۱ برگردد یعنی TRIM فعال نیست. اگر عدد ۰ برگردد یعنی TRIM فعال است. اگر خواستید آن را فعال کنید می‌توانید از دستور زیر استفاده کنید:

fsutil behavior set DisableNotify 0

مطمئن شوید که یکپارچه سازی خاموش باشد. در هاردهای SSD نیازی به انجام عمل یکپارچه سازی نیست. البته ویندوز به طور خودکار این قابلیت را غیر فعال می‌کند، ولی بررسی شما هم ضرری ندارد. منوی استارت را باز کرده و عبارت dfrugi را جستجو کنید تا به ابزار Disk Defragmenter برسید. حالا روی دکمه‌ی Schedule و بعد روی Select Disk کلیک کنید و تیک هارد SSD خود را بردارید. در انتهای روی OK را انتخاب نمایید.

برگرداندن فایل‌های شخصی. اکنون باید تصمیم بگیرید که کدام یک از فایل‌های شخصی خود را به هارد SSD برگردانید و کدامیک را درون هارد ثانویه‌ی خود نگه دارید. فایل‌های متنی و تصاویر که معمولاً حجمی ندارند را به راحتی می‌توان درون هارد SSD جای داد، اما فیلم‌ها و موزیک‌ها به دلیل حجیم بودن شاید برای ظرفیت پایین هاردهای SSD مناسب نباشند.

اگر بخواهید حتی می‌توانید پوشه‌های کاربر را به آن محل جدید وصل کنید، در این صورت ویندوز همیشه ابتدا در محلی که مشخص کردید به دنبال فایل‌ها می‌گردد. برای انجام این کار کافی است روی پوشه‌ی مورد نظر خود کلیک راست کرده و برای انتقال آن‌ها به مسیر Properties > Location > Move… بروید.

انتقال ویندوز به درایو SSD

چند کلمه‌ای در رابطه با ترفندهای SSD. مراقب ترفندهایی که در رابطه با هاردهای SSD در سایت‌های مختلف وجود دارد باشید. در بسیاری از این مطالب توصیه شده که با خاموش کردن قابلیت Superfetch یا غیر فعال سازی Page File توان هارد را افزایش دهید. در مورد صحت ادعای روش اول ابهامات زیادی وجود دارد، و دومی هم نوشتن روی هارد را کم می‌کند، اما اگر سیستم با کمبود حافظه‌ی رم مواجه شود ممکن است در عملکرد برنامه به مشکل بخورید. امروزه لازم نیست برای بهینه نگه داشتن هاردهای SSD کار خاصی بکنید.

اصولاً با انجام کارهایی که گفتیم به اندازه‌ی کافی و بدون اثرات منفی درایو خود را بهینه کرده‌اید. پس نسبت به ترفندهایی که در سایت‌ها و انجمن‌های گفتگو می‌بینید هشیار باشید. و به یاد داشته باشید که با توجه به این که هاردهای SSD جدید نسبت به مدل‌های قدیمی SSD عمل نوشتن را کاهش داده‌اند، پس این راهنماها عملاً از رده خارج شده‌اند و دیگر کاربردی ندارند.

کار تمام است. شما با موفقیت توانستید دیسک خود را کلون کنید و در نتیجه با این کار ساعت‌ها در وقتی که باید صرف نصب مجدد ویندوز و برنامه‌ها می‌کردید صرفه جویی نمودید. حالا یک سیستم سریع‌تر و البته آرام‌تر دارید.

دیدگاه های خود را در این باره با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش فعال کردن allways on top یک پنجره بر روی سایر پنجره ها در ویندوز

برای تغییردادن بعضی از تنظیمات پیش فرض ویندوز، می‌توانید از خود محیط ویندوز تغییراتی را مثل تغییر آیکن، تغییر سرعت و شکل ماوس و.. را اعمال کنید؛ اما برای بعضی تغییرات در ویندوز هیچ دسترسی مستقیمی به آن گزینه معرفی نشده است و برای تغییر آن‌ها، نرم‌افزارهای خوبی مثل سی کلینر و.. معرفی شده‌اند که شما با آن به راحتی می‌توانید روی رجیستری ویندوزتان تغییراتی مثل، نحوه استارتاپ شدن سیستم، تغییر منوی راست کلیک، افزایش سرعت ویندوز و.. را اعمال کنید.

شاید برای شما هم پیش آمده باشد که بخواهید یک اپلیکیشن خاص مثل ماشین حساب، موزیک پلیر، و.. را روی دیگر اپلیکشن‌ها قرار دهید؛ بهتر است بدانید که ویندوز هیچ گزینه ای را برای اعمال این شخصی سازی در ویندوز قرار نداده است و باید شما از یک نرم افزار کمکی خاصی برای این منظور استفاده کنید، ولی تعداد نرم افزار هایی که اپلیکیشن خاص شما را، به طور همیشگی بر روی دیگر نرم افزار ها قرار می دهند بسیار کم هستند. پس با آموزش این نرم افزارها با ما همراه باشید.

قبل از استفاده از این ترفند و نرم افزارها فکر کنید که این کار، چه مشکلاتی را برایتان رفع می کند، مثلا یکی از کاربردهای خوب تاپ کردن نرم افزارتان، شاید این باشید که شما را از گیجی و جابجایی‌های مکرر با دیگر نرم افزارهایتان خلاص کند؛ یا شاید بخواهید که همیشه مانیتورینگ سیستم تان را ببینید و نیازی نباشد که مدام به آن رجوع کنید و.. پس بهتر است که نرم افزارهایی را که دائما به آن ها رجوع می کنید را دم دست خود قرار دهید.

۱- نرم افزار ساخت کلید میانبر/ AutoHotkey

فعال کردن allways on top یک پنجره بر روی سایر پنجره ها

اگر بخواهید که نرم افزار خود را به راحتی با چند کلید ترکیبی باز کنید، بهتر است از نرم افزار جامع و کاربردی AutoHotkey استفاده کنید؛ با این نرم افزار علاوه بر اینکه می توانید یک پنجره راalways-on-top کنید، به راحتی می‌توانید برای هر اپلیکیشن، هر وظیفه و..، یک کلید ترکیبی میانبر قرار دهید؛ بعلاوه اینکه این نرم افزار خیلی کم از منابع سیستم تان استفاده می کند و به راحتی در بخش system tray ویندوز اجرا می شود.

برای این‌کار یک دستور اسکریپت می‌نویسد و یک کلید میانبر هم در نظر می‌گیرید، به همین راحتی پنجره شما بر روی دیگر اپلیکیشن‌ها بدون نیاز به استفاده مکرر از سیستم قابل دسترس خواهد بود.

برای شروع این نرم افزار را از لینک زیر دانلود کنید:

https://autohotkey.com/

بعد از نصب آن، برنامه را اجرا کنید، همانطور که در بالا و سمت چپ آن می بینید یک آیکن سبز رنگ که کلمه H بر روی آن نوشته شده است، وجود دارد، بر روی آن کلیک کرده و گزینه Open را انتخاب کنید.

حالا باید یک کد از قبل معین شده را وارد کنید، برای اینکار ابتدا به منوی File رفته و بعد Edit Script  را کلیک کنید، حالا در محتوای نوت پد نرم افزار، کد اسکریپت زیر را در آن وارد کنید، تا کلید میان‌بر برای نرم افزار خاصتان تعریف شود:

^SPACE:: Winset, Alwaysontop, , A

حالا برای اعمال و اپلای کردن کلید، در منوی فایل، روی گزینه Reload Script  کلیک کنید.

«^SPACE» یعنی برای تاپ کردن نرم افزارتان می‌توانید در محیط ویندوز کلید « Ctrl + Space » را فشار دهید تا نرم افزارتان به صورت دائمی تاپ دیگر نرم افزارها باشد.

برای اینکه نرم افزار را از حالت تاپ بودن دائمی خارج کنید می توانید، این کلید را دومرتبه فشار دهید.

البته کلیدهای میانبر دیگری هم برای دیگر نرم‌افزار هایتان و حتی تغییر کلید این نرم‌افزار وجود دارند، که می‌توانید لیست آن و کد اسکریپ آن را در سایت زیر ببینید:

http://www.autohotkey.com/docs/Hotkeys.htm

۲- استفاده از نرم افزار TurboTop

فعال کردن allways on top یک پنجره بر روی سایر پنجره ها

اگر به خاطر سپردن کلیدهای میانبر برایتان سخت است و نمی توانید از نرم افزار آتوکی استفاده کنید، می توانید از نرم افزار با گرافیک کاربر پسند TurboTop استفاده کنید.

همان طور که در تصویر می بینید این نرم افزار به راحتی امکاناتش را در اختیار شما قرار می‌دهد و نیازی نیست که از قبل درباره کار کردن با آن اطلاعات خاصی را بدانید. بعلاوه اینکه حجم زیادی را هم اشغال نمی کند و مثل نرم افزار قبلی، به راحتی در قسمت system tray اجرا می شود. بعلاوه شرکت سازنده این نرم افزار از ۱۳ سال قبل یعنی از سال ۲۰۰۴ تا الان، هیچ نسخه بروز رسانی بر روی سایت خودش قرار نداده است، ولی با این وجود، می توانید ببینید که این مسئله اصلا باعث کاهش راندمانش نشده و هنوز از خیلی از نرم افزارهای در زمینه کاری اش بهتر عمل می کند.

برای شروع این نرم افزار را دانلود کرده و بعد از نصب و اجرا کردن برنامه، تمام برنامه هایی را که باز کرده اید برای شما نشان می‌دهد.

حالا اگر روی اپلیکیشن مورد نظرتان کلیک کنید آن را بر روی تمام نرم افزارهای دیگر شما قرار می‌دهد، این پنجره انتخاب شده به وسیله یک تیک از سایر پنجره‌ها متمایز شده است، می‌توانید آن را با برداشتن تیک به حالت اولش برگردانید.

۳- نرم افزار PowerMenu

فعال کردن allways on top یک پنجره بر روی سایر پنجره ها

این نرم افزار علاوه بر داشتن محیط گرافیکی راحت، امکانات بیشتری را به نسبت دو نرم افزار قبل هم در اختیارتان قرار می دهد. مثلا می‌توانید تعدادی از اپلیکیشن‌ها را در صورت شلوغی نوار وظیفه‌تان به system tray  ببرید، یا می توانید پنجره همیشه تاپ شده را تغییر اندازه دهید، شفافیت اپلیکیشن های در حال اجرا را کم یا زیاد کنید و..

برای دانلود این برنامه از لینک زیر استفاده کنید:

http://www.abstractpath.com/powermenu/

۴- نرم افزار ۴t Tray Minimizer

فعال کردن allways on top یک پنجره بر روی سایر پنجره ها

این نرم افزار فقط یک یا چند نوار به بالای نوار عنوان شما اضافه می کند که چندین دکه دارد، همان طور که د رتصویر می بینید یکی از این آیکن ها به شکل پین یا میخ است، که با انتخاب آن پنجره به صورت دائمی بر روی دیگر برنامه ها نگه میدارد، با کلیک بر روی آن، دومرتبه پنجره ب هحالت عادی خود بر می گردد.

برای دانلود این مر افزار به سایت زیر مراجعه کنید:

http://www.4t-niagara.com/tray.html

۵- از امکانات موجود بر روی نرم افزارها استفاده کنید.

در این روش نیاز ندارید که هیچ نرم افزار خاصی را نصب کنید، بسیاری از اپلیکیشن ها در نوار ابزارشان گزینه ای را برای تاپ کردن پنجره شان اختصاص داده اند، مثل اپلیکیشن های سیستمی، موسیقیایی و.. که نمونه اش را شاید بر روی Km Player دیده باشید.

البته علاوه بر تمام نرم افزار ها و ترفندهایی که د راین مقاله گفته شد، هر مدت یکبار افزونه و پلاگین های جدیدی برای ویندوز ساخته می شود، که م یتوانید از بین آن ها علاوه بر ویژگی Always on Top  دنبال تغییرات دیگری در ویندوزتان هم باشید.

درآخر هم می توانید برای فعال کردن ویژگی در ویندوزتان از چند نرم افزار که این ویژگی را دارند استفاده کنید:

۱-    نرم افزار VLC: بعد از اجرا به منوی Video بروید و گزینه Always on top را انتخاب کنید.

۲-    Windows Media Player : وارد منوی Organize شوید و سپس گزینه‌ی Options را کلیک کنید:

در پنجره‌ای که باز می شود به زبانه Player بروید و در قسمت Player settings گزینه‌ی « Keep Now Playing on top of other windows » را انتخاب کنید.

۳-    Firefox :

به راحتی در این نرم افزار می توانید پلاگین تاپ را نصب کنید:

https://addons.mozilla.org/en-US/firefox/addon/always-on-top/

بعد از نصب کردن آن، دکمه‌ی Altرا همزمان با انتخاب منویView  نگه دارید و بعد گزینه  Always on Top را انتخاب کنید؛ یا بطور مستقیم بعد از نصب پلاگین، کلید های ترکیبی Ctrl+Alt+Tرا نگهدارید تا فایرفاکس را بر روی دیگر نرم افزار ها تاپ کند.

۴-    Task Manager : می توانید این نوار را با انتخاب گزینه Always on Topبه بالای صفحه انتقال دهید.

البته اگر نیاز شما به تاپ شدن برنامه‌هایتان به این چند نرم افزار خاص محدود نمی شود، از یک نرم افزار کمکی که در بالا بیان شد، استفاده کنید. دیدگاه ها و تجربیات خود را در این خصوص با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه منوی راست کلیک را به دلخواه تنظیم کنیم؟

 

یکی از ابزارهای کاربردی در ویندوز، منوی راست کلیک است که در اکثر مکان ها وجود دارد و دسترسی ها را راحت تر می کند. در حال حاضر به وسیله ترفندهای نرم افزاری خوبی می توان این منو را شخصی سازی کرد و گزینه هایی را که با آن زیادتر کار دارید را در این منو وارد کنید.

در ادامه با آموزش این ترفندها با ما همراه باشید.

منوی راست کلیک را می توان یکی از مفیدترین منوها و ابزارها در محیط ویندوز دانست، منویی که به راحتی گزینه‌های خوبی را دم دستتان قرار می دهد، و با وجود آن نیازی ندارید که به منوهای اصلی و یا جاهای دورتر مراجعه کنید؛ اما یکی از مشکلاتی که منوی راست کلیک با آن در حال رو به روشدن است، فهرست بلند بالا شدن آن است، که با نصب نرم افزارها این روند طبیعی است اما با هدف اصلی خود منو، که جستجوی سریع و آسان است، تناقض جدی دارد و شاید کاربران نتوانند به راحتی گزینه خود را پیدا کنند. پس بهترین راهکار برای جلوگیری از این مشکل، استفاده از ابزار ویرایشگر است.

در ادامه مقاله ۴ ابزاری را که می توانند منوی راست کلیک را ویرایش کنند، بررسی می کنیم:

۱- نرم افزار Ccleaner

یکی از کاربردی ترین نرم افزارها و شاید پر طرفدارترین آنها، در زمینه پاک سازی حافظه، و اصلاح عملکردهای ویندوزتان نرم افزار سی کلینر است. با این نرم افزار و با محیط کاربر پسندی که دارد می توانید به راحتی خیلی از مشکلات ویندوز خود را، مثل ارور های زیاد، کاهش سرعت و ..با  بهبود رجیستری برطرف کنید، فایل های تکراری را پیدا و حذف کنید، نحوهه راه اندازی سیستم تان را بهینه کنید و..

این نرم افزار قابلیت خوب دیگری هم مثل ویرایش و شخصی سازی منوی راست کلیک دارد که کاربران کمتر از آن اطلاع دارند، و شما به راحتی می توانید بعضی از گزینه های این منو را حذف، اضافه و تغییر دهید.

برای شروع این کار با سی کلینر،  نرم افزار را دانلود کنید و بعد از اجرا کردن آن، در بخش سمت چپ بر روی گزینه tools کلیک کنید و از کادر باز شده روبرویی اش، Startup را انتخاب کنید و تگ Context Menu را باز کنید. الان لیست مواردی را که در منوی خود دارید می توانید ببینید و یا قرار دهید، آن ها را  فعال و یا غیر فعال و یا برای همیشه حذف کنید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

همچنین می توانید از ویژگی خوب رجیستری برای یکی از زیرگزینه‌های منو استفاده کنید، برای این‌کار در همین پنل، بر روی آن مشخصه راست کلیک کنید و سپس گزینه ” Open in RegEdit ” را کلیک کنید.

۲-   دومین نرم افزار Easy Context Menu

برای کار با این نرم افزار، نیاز ندارید که اپلیکیشن خاصی را نصب کنید. این فایل به صورت اجرایی یا  exe در دسترس قرار دارد، و می توانید با اجرای آن به طور مستقیم بر روی منوی راست کلیک خودتان تغییرات زیادی را ایجاد کنید.

برای شروع کار با توجه به نسخه ۳۲ یا ۶۴ بایتی ویندوزتان، آن را از وب سایت رسمی ایرانیان درسایت http://www.sordum.org/7615/easy-context-menu-v1-6/ دانلود کنید.

همان طور که در محیط ساده ایزی کانتکست می بینید، فقط کافیست که موارد پیشنهادی لیست را با برداشتن و گذاشتن یک تیک انتخاب کنید؛ نهایتا برای اعمال تغییرات می‌توانید بر روی آیکن Apply Changes ( که در نواربالا قرار دارد) کلیک کنید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

همان طور که در تصویر زیر می بینید در شاخه Folder Context Menu، زیر گزینه Take Ownership را انتخاب کردم و بعد روی آیکنApply کلیک می کنم.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

الان با کلیک راست بر روی هر پوشه ای، می توانید تغییرات جدید را ببینید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

اگر بخواهید گزینه ایی را از منوی راست کلیک خود، حذف کنید به نرم افزار ایزی بروید و از منوی File آن گزینه ContextMenu Cleaner را انتخاب کنید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

در پنجره ایزی کلینر باز شده، زیر گزینه ای را که می خواهید حذف شود را انتخاب کرده و سپس آن را با کلیک بر روی Disable پاک کنید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

۳-   سومین نرم افزار، MenuMaid

سومین نرم افزاری که با آن به راحتی می توانید منوی خود را مدیریت کنید، منو مید است.

این نرم افزار را از سایت مربوطه یا کلیک بر این لینک دانلود کنید.

بعد از اجرای آن، می توانید مشخص کنید که منو را از طریق کدام یک از محیط هایی اینترنت اکسپلورر و یا ویندوز اکسپلورر می خواهید ویرایش کنید.

بعدا برای انتخاب یا عدم انتخاب آن آیتم می توانید تیک آن را بردارید و یا بگذارید.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

برای مثال بیایید گزینه ” Convert to PDF in Foxit Reader ” را در منوی راست کلیک غیر فعال کنیم.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

برای انجام این کار فقط نرم افزار مید را اجرا کرده و تیک گزینه Convert to PDF in Foxit Reader را برمی داریم.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

همانطور که می بینید دیگر این زیر گزینه در منوی راست کلیک وجود ندارد.

۴-   چهارمین نرم افزار، ContextEdit

این نرم افزار هم یکی از نرم افزار های بسیار کاردی و قدیمی در زمینه ویرایش منوی راست کلیک است؛ علاوه بر قابلیت های سه نرم افزار دیگر، با این نرم افزار می توانید که در منوی راست کلیک خود برای هر زیر گزینه، تعیین کنید که گزینه مورد نظر در محیط ویندوزی (Context menu handler) برایتان اجرا شود و یا محیط تحت داس (Shell Commands). مازاد بر گزینه هایی که برنامه به شما برای اضافه کردن در منو معرفی می کند، شما می توانید گزینه های اختصاصی خود را هم به منو اضافه کنید.

گزینه هایی که کانتکست ادیت به شما پیشنهاد می دهد بر اساس نوع پسوند فایل مرتب شده هستند و به این ترتیب شما م یتوانید از فایل های مشابه با ویژگی های توسعه یافته مختلفی روبه رو باشید.

از لینک زیر برنامه را دانلود و نصب کنید:

 برای دانلود کلیک کنید

بعد از اجرای آن قدیمی به نظر می رسد ولی هیچ نگرانی و سختی ندارد، بهترین گزینه ها و مدیریت را با این نرم افزار می توانید انجام دهید.

برای شروع ابتدا نوع فایل و پسوند خود را در لیست انتخاب کنید تا هم خانواده های آن هم برای شما نشان داده شود.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

برای نمونه کار، می خواهیم از همه منوهای راست کلیک فایل ها، زیرگزینه های Open in new Window»  و  «Pin to Start»را حذف کنیم.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

پس ابتدا مشخص می کینم که می خواهیم با نوع فایل‌ها کار کنیم، برای اینکار در فهرست  Select extension or file type کلمه Folder را سرچ می کنیم و بعدآن را انتخاب می کینم.

حالا به راحتی گزینه های  «open new window» و  «Pin to Start Screen»را از حالت انتخاب خارج می کنیم .

 

بعد بر روی دکمه exit  کلیک کرده و به راحتی این تغییرات اعمال می شوند.

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

آموزش تنظیم دلخواه منوی راست کلیک

 

برای اینکه بتوانید گزینه هایی مازاد بر برنامه کانتکست را در منوی خود داشته باشید باید در خط فرمان آن ها را بسازید، بهمین منظور در قسمت Shell Commands، گزینه new را انتخاب کنید.

بدین صورت می توانید به راحتی منوی راست کلیک خود را تغییر دهید. برای تغییر این منو اگر راه کار یا تجربه موفقی دارید آن را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

آموزش فعال سازی System Restore در ویندوز ۱۰

گاهی اوقات سیستم کامپیوتری دچار اشکالات مختلفی، مثل قفل کردن های مکرر و.. می شود؛ ممکن است دلیل این اتفاق نصب نرم افزاری باشد که برای سیستم تان به علت بد نصبی و.. دردسر ایجاد کرده باشد و یا ویروسی وارد سیستم تان شده که عملکردهای آن را خراب می کند.

در هر صورت راه حلی که به ذهن اکثر کاربران می‌رسد، گزینه System Restore است؛ با این انتخاب می توانید سیستم خود را به زمان دلخواهی که از قبل تعیین کرده‌اید ببرید؛ حداقل کاری که این سرویس با برگشت به زمان عقب، برای شما انجام می دهد این است که اختلالاتی که با نصب یک نرم افزار در سیستم تان به وجود آمده، را رفع می‌کند، اما اگر سیستم تان به ویروسی مبتلا شده باشد، حتی با برگشت به عقب نمی توانید این ویروس را بکشید.

این سرویس به طور پیش فرض در ویندوزها قرار دارد، اما در جدیدترین نسخه‌ی سیستم عاملی که شرکت مایکروسافت وارد بازار کرد یعنی همان ویندوز ۱۰ این گزینه به طور پیش فرض وجود ندارد و شما باید با روش هایی ان را فعال کنید؛ با ما در ادامه بررسی وفعال سازی این سرویس و چند ترفند برای رفع مشکلات احتمالی تان در ویندوز ۱۰ همراه باشید.

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

مروروی بر تاریخچه این سرویس

اولین بار شرکت مایکروسافت در سیستم عامل ME خودش، قابلیت بازیابی اطلاعات را اضافه کرد و از آن موقع به بعد به طور پیش فرض در بقیه سیستم عامل هایش بجز سیستم عامل های تحت سرورش، آن را به طور پیش فرض فعال کرد؛ باید بدانید که این قابلیت از تمام فایلهای سیستم مثل فایلهای شخصی، نسخه پشتیبان تهیه نمی کند و فقط از پوشه های سیستمی که برای عملکرد اصلی سیستم مهم اند، بک‌آپ گیری می کند. روند کار به این صورت است که اگر این گزینه در سیستم شما فعال باشد، به طور همیشگی با هر نصب نرم افزاری و یا هر تغییری در ثبات‌ها، یک پشتیبان از وضعیت ثابت و خوب سیستم تهیه می کند، تا در صورت ایجاد اشکال، با تغییرات جدید، بتواند سیستم را به وضعیت ثابت و خوب گذشته بر گرداند.

اما همانطور که می بینید در بعضی از کامپیوتر ها که با ویندوز ۱۰ کار می‌کنند این گزینه درصورت موجود بودن، غیر فعال شده است؛ البته مایکروسافت علاوه بر این قابلیت، راه‌های جایگزین دیگری هم برای بازیابی اطلاعات و برطرف کردن اختلالات جدید، معرفی کرده است که همه این راه حل ا را در این مقاله بیان می کنیم، اما اگر با کار کردن با سیستم ریستور راحت تر هستید فقط کافی است که آن را فعال کنید. اما شاید بهتر است بدانید چرا شرکت مایکروسافت این سرویس را غیر فعال کرده است.

دلایل غیر فعال شدن System Restore در ویندوز ۱۰

درست است که شرکت مایکروسافت تا به حال به طور رسمی از دلایل خود برای غیرفعال کردن این سرویس صحبتی نکرده است، اما می توان به چند دلیل مهم اشاره کرد:

اول اینکه، در ویندوز ۱۰ قابلیت های جدید و بهتری جایگزین سرویس ریستور شده اند که، علاوه بر برگرداندن اطلاعات سیستمی، قادر است اطلاعات شخصی شما را هم حفظ کند و سیستم را در وضعیت ثابت خوبی قرار دهد، مثل سرویس Rest، و این در شرایطی است که شما نیاز ندارید به طور کامل ویندوز ۱۰ خود را نصب کنید.

دومین دلیلی که شاید با اهداف مایکروسافت تناقص داشته باشد، اشغال حافظه کم سیستم ریستور بود؛ مایکروسافت یکی از مزیتهای برتر ویندوز ۱۰ را کم بودن حجم اشغالی ویندوزش می داند، در حالی که سیستم ریستور با هر تغییر نرم افزاری و رجیسترها، اقدام به تهیه نسخه پشتیبان برای سیستم می‌کند و نگه داری از این نسخه های پشتیبان، باطبع حجمی را هم اشغال می کنند، پس تصمیم گرفته است که این ویژگی کارآمد را در ویندوز ۱۰غیرفعال کند.

اما چه دلیلی دارد که مایکروسافت بخواهد با فضای کمی کار کند؟ هم اکنون مایکروسافت در حال رقابت با دستگاههایی مثل Chrome Book و تبلت ها و.. است تا بتواند سیستم عامل خود را بر روی هر دستگاهی که به حافظه داخلی کمتر از ۱۶ گیگ نیاز داشته باشد، اجرا کند.

فعال کردن System Restore در ویندوز ۱۰

اگر شما از لپتاپ های ارزان قیمت و یا تبلت های تحت ویندوز استفاده می کنید، شاید دوباره نخواهید که این سرویس بعلت حافظه اشغالی‌اش، برایتان فعال شود، اما اگر از سیستم با هارد خوب و بالا استفاده می کنید، فضای اشغالی سیستم ریستور هم برایتان دردسر ساز نمی‌شود.

حالا اگر با وجود همه نقاط ضعف و قوت مطرح شده در سیستم ریستور، باز هم بخواهید آن را فعال کنید، می توانید به  Control Panel بروید؛ اما از قبل مطمئن بشوید که سیستم تان با مشکلی مواجه نیست، چرا که باید در بهترین و پایدارترین شرایط سیستم، نقطه بازیابی ایجاد کنید؛ تا اگر در آینده با مشکلی مواجه شوید سیستم را به نقطه امنی برسانید، و نه به یک نقطه بحرانی.

بهترین زمان برای فعال کردن این سرویس، وقتی است که تازه برای اولین بار سیستم عامل شروع به کار می کند.

حالا بعد از رفتن به کنترل پنل،  با دو روش می توانید به این بخش دسترسی پیدا کنید.

اول اینکه، می توانید برای جستجوی سریع آن،Restore  را سرچ کنید؛ چرا که این سرویس دیگر در بخش نرمک افزاری Settings وجود ندارد. برای سرچ با هر دستگاهی مثل کامپیوتر، تبلت و..، منوی استارت را باز کنید و عبارت را در کادر وارد کنید حالا برای ایجاد یک نقطه شروع، بر روی Create a restore point کلیک کنید.

دوم اینکه، آیکن سیستم را در کنترل پنل اجرا کنید و بعد بر روی System Protection در نوار کلیک کنید. بعد می توانید در بخش System بوسیله دانستن میان بر، بر روی Create a restore point کلیک کنید.

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

بعد صفحه تنظیماتش را باز کنید، در صفحه System properties و در زبانه System Protection  همان طور که می بینید که گزینه System Restore غیر فعال است، و در بخش پایینی آن، Protection Settings می بینید که روی هیچ کدام از درایوهای ویندوز ۱۰ بالاخص درایو سیستمی هیچ محافظتی اعمال نشده است و همگی در حالت خاموش و غیر فعال هستند. برای تغییر این تنظیمات، بر روی گزینه configure کلیک کنید

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

در صفحه باز شده گزینه Turn on system protection را انتخاب کرده و در قسمت فضای مصرفی دیسک در پایین، محدوده ای را که سیستم ریستور می تواند آن را به خود اختصاص دهد را مشخص کنید؛ بالطبع هر چه فضای کمتری را به آن اختصاص دهید نقاط بازیابی کمتری را هم برای شما ایجاد می کند.

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

از تاریخ الان، سیستم ریستور برای شما نقاط بازیابی تهیه می کند و در صورتی که بخواهید بعدها از این نقاط استفاده کنید، می توانید تمام مراحل قبل را انجام دهید تا به زبانه System Protection  برسید، در این جا می بینید که System Restore فعال شده است بر روی آن کلیک کنید، و بعد از ان می توانید نقاط بازیابی ایجاد شده را ببینید، و سیستم را به یکی از آن تاریخ ها برگردانید.

اگر مشکل سیستم شما این است که راه اندازی نمی شود، از دو را ه سیستم ریستور را اجرا کنید:

اول اینکه، می توانید سیستم را ریستارت کنید و به طور عمومی از کلید F8 استفاده کنید تا وارد صفحه Safe Mode بشوید و بعد از آن جا System Restor را اجرا کنید.

دوم اینکه، وارد محیط ریکاوری خود بشوید و بعد از قسمت advanced startup options سیستم ریستور را اجرا کنید.

راهکارهای فرعی دیگر، در صورت غیرفعال ماندن سیستم ریستور

اگر به طریقی که در بالا مطرح شد، نتوانستید سیستم ریستور را فعال کنید، می توانید بقیه راه کارهای ما را دنبال کنید تا این مشکل رفع شود.

اگر در سیستم تان مشکلی رخ داده و علت آن هم بروزرسانی اخیری بوده که روی ویندوز انجام داده اید، می‌توانید به نرم افزار Setting بروید و بعد به قسمت بروزرسانی های خود یا Update & Security مراجعه کنید، و بعد در  Advanced Options > با کلیک بر روی   View Your Update History لیست بروز رسانی های خود را ببینید. در این لیست باید بروز رسانی جدید خود را با انتخاب لینک Uninstall Updates حذف کنید و بعد از آن برای اینکه ویندوز ۱۰ قبلی شما دوباره ساخته شود روی لینک  Uninstall Latest Preview Build کلیک کنید.

البته می توانستید از بروزرسانی هایی که در کنترل پنل قرار دارند با عنوان Installed Updates هم کمک بگیرید و سریع تر مشکل را رفع کنید.

با اعمال موارد بالا، مشکلاتی که نرم افزارها با بروز رسانی جدیدی داشتند و یا بعضی از سخت افزارها نمی توانستند با آن سازگار شوند، و یا خود بروز رسانی مشکل داشت بر طرف می شود.

بعد از انجام کارهای بالا، بهتر است ببینید که آیا فایل های سیستمی درست بازیابی شده اند یا نه، برای چک کردن این موضوع و احتمالا تعمیرراتوماتیک آن می‌توانید در cmd یا خط فرمان از دستورSFC یا  system file check استفاده کنید که تمام متن دستورش در تصویر زیر وارد شده است:

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

اما اگر به نظر می‌رسد مشکل بوجود آمده از آپدیت ویندوزتان نباشد، و بلافاصله بعد از نصب کردن نرم افزار و یا داریو سخت افزاری پیش آمده باشد، نیازی به سیستم ریستور ندارید و می توانید به بخش کنترل پنل بروید و نرم افزار و یا سخت افزار نصب شده را از روی سیستم خود حذف کنید.

همان طور که گفته شد اگر سیستم شما مثل روند همیشگی خود بالا نمی‌آید، برای اجرای سیستم ریستور می‌توانید، سیستم را ریستارت کنید و وارد Safe Mode بشوید یا اینکه از طریق محیط ریکاوری خود از قسمت advanced startup options سیستم ریستور را اجرا کنید.

البته برای عیب یابی و رفع مشکلات نرم افزاری در ویندوز ۱۰ راه های دیگری هم به عنوان جایگزینی برای سیستم ریستور معرفی شده اند که بهترین این راه حل ها استفاده از ابزار درون سیستمی Reset this PC است. با کمک این سرویس می توانید که تمام تنظیمات سیستمی ویندوز ۱۰ خود را به تنظمات اولیه کارخانه آن بازگردانید. اما درباره کار با فایل های شخصی شما مخیر هستید که فایل ها را برای حذف شدن و یا نگه داشتن بر خلاف سیستم ریستور انتخاب کنید. برای دسترسی به این اباز رمی توانید وارد نرم افزار Setting  شوید و بعد در بخش  گزینه Recoveryرا انتخاب کنید.

اما بهتر است بدانید که در صورت به کار گرفتن این ابزار، چون تنظیمات سیستمی به حالت خام کارخانه بر می گردد، پس دو مرتبه باید نرم افزارها را روی آن نصب کنید و حتی تنظیمات سیستمی خود را دوباره انجام دهید.

این ابزار، بر خلاف سیستم ریستور که در رابطه با مسئله ویروس ها ناتوان بود هر مشکل نرم افزاری را که با آن روبرو هستید حتی ویروس ها، را از بین می برد، و با مشکل اشغال فضا هم رو به رو نیست، چون برای شما نقطه بازیابی تهیه نمی‌کند فقط سیستم را به روزهای اولیه خودش بر می گرداند.

فعال سازی System Restore در ویندوز 10

در صورتی که سیستم ریستور در کامپیوتر و .. غیر فعال باشد تنها راه مطمئن برای رفع مشکلات همان ابزار Reset this PC است ولی این روش مقداری به نسبت ریستور زمان بر است؛ ولی چون ریستور به طور پیش فرض در ویندوز ۱۰ فعال نیست، به احتمال زیاد اینکه پشتیبانی فنی هم به سختی انجام شود وجود دارد ولی در صورت فعال بودنش، به راحتی اکثر مشکلات سیستم رفع می شوند.

اگر شما راهکار دیگری برای رفع مشکلات ویندوز ۱۰ دارید در قسمت نظرات با گویا آی تی درمیان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه نسخه‌ی BIOS را بررسی و آن را آپدیت کنیم؟

اگرچه آپدیت BIOS ممکن است برای همه لازم نباشد ولی در صورتی که زمانی به انجام این کار نیاز داشتید بدانید که انجام آن خیلی هم سخت نیست. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا ببینیم چگونه باید نسخه‌ی BIOS را بررسی کنیم و بعد BIOS جدید را با نهایت سرعت و ایمنی به مادربرد فلش بزنیم.

در هنگام آپدیت کردن BIOS مراقب باشید! اگر کامپیوتر شما فریز شود، کرش کند یا در حین انجام کار برق آن قطع گردد، ممکن است BIOS یا فرم‌ور UEFI خراب شود. در این صورت کامپیوتر شما دیگر راه‌اندازی نخواهد شد و بریک می‌شود (اصطلاحی برای اشاره به تبدیل شدن دستگاه به وسیله‌ی بی‌استفاده‌ای مثل آجر (Brick)).

چگونه نسخه‌ی BIOS را در ویندوز بررسی کنیم؟

نسخه‌ی BIOS کامپیوتر شما در منوی BIOS سیستم وجود دارد، ولی برای بررسی این عدد لازم نیست دستگاه خود را مجدداً راه‌اندازی کنید. چندین راه مختلف برای مشاهده‌ی نسخه‌ی BIOS از داخل ویندوز وجود دارد، و همه‌ی این روش‌ها در کامپیوترهایی که BIOS سنتی یا فرم‌ور UEFI جدیدتر دارند یکسان است.

برای استفاده از دستوری که نسخه‌ی BIOS را نشان می‌دهد باید Command Prompt را باز کنید. پس کلیدهای ترکیبی Windows Key + R را فشار داده، عبارت cmd را تایپ کرده و اینتر بزنید. حالا در پنجره‌ای که باز می‌شود دستور زیر را وارد کنید:

wmic bios get smbiosbiosversion

اکنون می‌توانید شماره‌ی نسخه‌ی BIOS یا فرم‌ور UEFI کامپیوتر خود را ببینید.

How to Check Your BIOS Version and Update it

علاوه بر این از طریق پنجره‌ی System Information هم می‌توانید این شماره را ببینید. در ویندوز ۷ از منوی استارت می‌توانید به دنبال System Information بگردید. در ویندوز ۸ این پنجره کمی مخفی‌تر است، اما باز هم می‌توانید آن را پیدا کنید.

شماره‌ی نسخه‌ی BIOS در پنل System Summary نشان داده شده است. به فیلد BIOS Version/Date نگاه کنید.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

چگونه BIOS را آپدیت کنیم؟

مادربردهای مختلف از ابزارها و فرآیندهای مختلفی برای آپدیت کردن BIOS استفاده می‌کنند، بنابراین هیچ راهنمای کلی‌ای وجود ندارد. اما فرآیند پایه در همه‌ی مادربردها مشابه است.

ابتدا به وبسایت تولید کننده‌ی مادربرد خود رفته و صفحه‌ی دانلود یا پشتیبانی مدل مادربردتان را پیدا کنید. حالا باید لیستی از نسخه‌های موجود BIOS را که در کنار تصحیحات صورت گرفته بر روی آن نسخه و تاریخ انتشار آن وجود دارد ببینید. نسخه‌ی مورد نظر خود را دانلود کنید. معمولاً باید جدیدترین نسخه را دانلود نمایید، مگر این که برای مقصودی خاص نیاز به یک نسخه‌ی قدیمی‌تر وجود داشته باشد.

اگر نمی‌دانید سازنده‌ی مادربرد کامپیوترتان کدام شرکت است، به سایت تولید کننده‌ی دستگاه خود بروید و به دنبال مدل کامپیوترتان بگردید، سپس به صفحه‌ی دانلود آن بروید. در این صفحه باید همه‌ی آپدیت‌های BIOS خود را ببینید.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

فایلی که دانلود می‌کنید احتمالاً به صورت فشرده – معمولاً با پسوند .zip – می‌باشد. محتویات آن را استخراج کنید. حالا می‌توانید فایل BIOS خود را که در عکس زیر مثلاً با نام E7887IMS.140 مشخص است ببینید.

این فایل فشرده باید حاوی فایلی به نام README هم باشد که شما را برای آپدیت کردن BIOS راهنمایی می‌کند. این فایل را مطالعه کنید تا از روش آپدیت کردن BIOS مختص به دستگاه خود مطلع شوید.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

اکنون بسته به مدل مادربرد و چیزهایی که توسط آن پشتیبانی می‌شود باید یکی از انواع ابزارهای فلش کردن BIOS را انتخاب کنید. ابزار ایده‌آل برای دستگاه شما باید در همان فایل README ذکر شده باشد.

بعضی از سازندگان در BIOS خود گزینه‌ی مناسب برای فلش کردن BIOS را پیشنهاد می‌کنند، یا آن را به صورت یک گزینه‌ی کلید فشاری که در هنگام راه‌اندازی کامپیوتر دیده می‌شود در اختیار شما می‌گذارند. شما باید فایل BIOS را در یک درایو USB کپی کرده، کامپیوتر را ریبوت نموده و وارد BIOS یا UEFI شوید. از آن جا گزینه‌ی آپدیت BIOS را انتخاب کرده، فایل BIOS را از روی درایو USB خود برگزیده و BIOS را به نسخه‌ی جدید آپدیت نمایید.

معمولاً برای دسترسی به صفحه‌ی BIOS در حالی که کامپیوتر راه‌اندازی می‌شود باید کلید مناسب را فشار دهید. این دکمه در هنگام راه‌اندازی کامپیوتر بر روی صفحه اعلام شده و در دفترچه‌ی راهنمای مادربرد یا کامپیوتر هم نوشته شده است. کلیدهای رایج برای این کار Delete و F2 است. البته ورود به صفحه‌ی UEFI از ویندوز ۸ کمی متفاوت می‌باشد.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

به علاوه ابزارهای سنتی‌تری هم برای فلش کردن BIOS وجود دارد که مبتنی بر DOS هستند. برای استفاده از این روش باید یک درایو DOS زنده بسازید و ابزار فلش کردن BIOS را درون آن کپی کنید. سپس کامپیوتر خود را ریبوت کرده و سیستم را از روی درایو USB بالا بیاورید. در محیط مینیمال DOS، دستور مناسب را – که اغلب چیزی شبیه به flash.bat BIOS3245.bin است – اجرا کنید تا ابزار مذکور نسخه‌ی جدید BIOS را فلش کند.

ابزار مبتنی بر DOS فلش اغلب در فایل فشرده‌ی BIOS که از سایت سازنده دانلود می‌شود وجود دارد، ولی شاید مجبور شوید آن را به صورت جداگانه دانلود کنید. پسوند این فایل .bat یا .exe می‌باشد.

این فرآیند در گذشته توسط سی‌دی‌ها و دیسک‌های فلاپی راه‌انداز انجام می‌شد. ما پیشنهاد می‌کنیم از درایو USB استفاده کنید، چون در دستگاه‌های جدید این احتمالاً ساده‌ترین روش ممکن است.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

بعضی از سازندگان ابزارهای فلش مبتنی بر ویندوز هم فراهم کرده‌اند که می‌توانید آن‌ها را مستقیماً درون ویندوز اجرا کنید. اما ما استفاده از این ابزارها را پیشنهاد نمی‌کنیم، و حتی خود سازندگان هم معمولاً در مورد استفاده از آن‌ها هشدار داده‌اند. برای مثال MSI قویاً پیشنهاد می‌کند که به جای ابزار مبتنی بر ویندوز از خود منوی BIOS استفاده نمایید.

فلش کردن BIOS از درون ویندوز می‌تواند باعث مشکلات بیشتری شود. همه‌ی نرم‌افزارهایی که در پس‌زمینه در حال اجرا هستند – از جمله برنامه‌های امنیتی که ممکن است با نوشتن این ابزار در BIOS کامپیوتر تداخل داشته باشند – می‌توانند از انجام این فرآیند جلوگیری کرده و BIOS شما را خراب کنند. مضاف بر این اگر سیستم کرش کند یا فریز شود باز هم نتیجه باعث خرابی BIOS خواهد شد. بهتر است جانب احتیاط را رعایت کنید، و از ابزار فلش مبتنی بر BIOS یا DOS استفاده نمایید.

پیدا کردن نسخه‌ی BIOS و بروز رسانی BIOS

کار به پایان رسید. بعد از این که ابزار فلش BIOS را اجرا کردید، باید کامپیوتر را مجدداً راه‌اندازی کنید، بلافاصله می‌بینید که BIOS یا فرم‌ور UEFI جدید بالا می‌آید. اگر BIOS جدید مشکلی دارد می‌توانید یک نسخه‌ی قدیمی‌تر را از وبسایت سازنده دانلود و همین مراحل را تکرار کنید تا نسخه‌ی آن داونگرید شود.

 

چگونه صفحه قفل را در ویندوز ۸ یا ۱۰ شخصی سازی کنیم؟

لاک اسکرین یا صفحه‌ی قفل در ویندوز ۸ یا ۱۰ فقط یک تصویر یا اسلایدشوی پس زمینه نیست. این تصویر می‌تواند نوتیفیکیشن و اطلاعات مشروحی را از اپلیکیشن‌های مختلف نشان دهد. به علاوه از این صفحه می‌توانید به طور مستقیم به کورتانا دسترسی داشته باشید.

اما هنوز کارهای زیادی وجود دارد که برای شخصی سازی صفحه‌ی قفل می‌توانید انجام دهید. در این مبحث ویندوز ۸ یا ۱۰ با هم فرقی ندارد، اما با این حال ما از ویندوز ۱۰ استفاده می‌کنیم.

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

تنظیم یک پس‌زمینه‌ی سفارشی برای صفحه قفل (و خلاص شدن از دست تبلیغات)

ویندوز به طور پیشفرض برای پس‌زمینه‌ی صفحه‌ی قفل از Windows Spotlight استفاده می‌کند. این سرویس به طور منظم و خودکار برای صفحه‌ی قفل پس‌زمینه‌های جدید دانلود می‌کند. اما متاسفانه مایکروسافت از Windows Spotlight برای تبلیغ برنامه‌ها و بازی‌های Windows Store هم استفاده می‌کند. اگر نمی‌خواهید تبلیغات صفحه‌ی قفل را ببینید، می‌توانید Windows Spotlight را غیرفعال نمایید.

اگر ترجیح می‌دهید که از یک پس‌زمینه‌ی سفارشی استفاده کنید، باید به مسیر Settings > Personalization > Lock Screen بروید. سپس بر روی جعبه‌ی Background کلیک کنید و بعد Windows Spotlight، Picture یا Slideshow را انتخاب نمایید. اگر Picture را انتخاب می‌کنید، می‌توانید یکی از تصاویر موجود را انتخاب کرده یا از روی کامپیوتر خود تصویری برگزینید. با انتخاب Slideshow می‌توانید پوشه‌ای از تصاویر مورد نظر خود را که در هارد دستگاه شما ذخیره شده انتخاب نمایید.

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

اگر نمی‌خواهید هیچ تبلیغی مشاهده کنید، حتماً گزینه‌ی Get fun facts, tips, and more from Windows and Cortana on your lock screen را هم غیرفعال نمایید. مایکروسافت در گذشته از این «نکات» برای نمایش تبلیغات استفاده می‌کرد.

تصویر پس‌زمینه‌ی صفحه‌ی قفل به طور پیشفرض در صفحه‌ی ورودی که در هنگام ترک صفحه‌ی قفل نشان داده می‌شود ظاهر می‌گردد. برای استفاده از یک رنگ ساده برای پس‌زمینه‌ی صفحه‌ی ورود، در پنل تنظیمات Lock Screen به سمت پایین اسکرول کرده و گزینه‌ی Show lock screen background picture on the sign-in screen را غیرفعال کنید.

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

انتخاب نوتیفیکیشن‌ها و برنامه‌های صفحه‌ی قفل

صفحه‌ی قفل به شما اجازه می‌دهد تا اطلاعاتی مثل ایمیل‌های جدید، وضعیت آب و هوا، ملاقات‌های ثبت شده در تقویم، پیام‌های ورودی یا به‌روز رسانی‌های مربوط به شبکه‌های اجتماعی را حتی بدون باز کردن قفل دستگاه مشاهده کنید. ویندوز به یک اپ مجزا اجازه‌ی نمایش اطلاعات «مشروح وضعیت» و به هفت اپ دیگر امکان نمایش اطلاعات «سریع وضعیت» را می‌دهد. برای مثال، اپ Weather می‌تواند اطلاعات مشروحی درباره‌ی وضعیت هوا و اگر ایمیل جدید داشته باشید، اپ Mail هم آیکن نوتیفیکیشنی را به شما نشان دهد.

برای شخصی سازی این که چه اپلیکیشن‌هایی در صفحه‌ی قفل به شما اطلاعات نشان بدهند (یا برای مخفی کردن همه‌ی آن‌ها)، به بخش Settings > Personalization > Lock Screen pane بروید. به سمت پایین اسکرول کرده و اپلیکیشن‌هایی که برای نمایش وضعیت مشروح و وضعیت سریع می‌خواهید را به ترتیب از بخش Choose an app to show detailed status و Choose apps to show quick status انتخاب کنید. اگر نمی‌خواهید هیچ اپلیکیشنی اطلاعات وضعیت را در صفحه‌ی قفل به نمایش بگذارد، بر روی آیکن هر اپ در این بخش کلیک کرده و از لیست گزینه‌ی None را انتخاب نمایید.

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

انتخاب در دسترس بودن یا نبودن کورتانا در صفحه‌ی قفل

ویندوز ۱۰ به صورت عادی به شما اجازه می‌دهد تا از صفحه‌ی قفل با دستیار صوتی کورتانا ارتباط داشته باشید. برای بررسی فعال یا غیرفعال بودن این امکان، در پنل تنظیمات Lock Screen به سمت پایین اسکرول کرده و Cortana lock screen settings را انتخاب نموده یا منوی کورتانا را از نوار وظیفه باز کرده و بر روی آیکن تنظیمات آن کلیک کنید.

از بخش Lock Screen می‌توانید انتخاب کنید که Use Cortana even when my device is locked فعال باشد یا نه. کافی است بگویید Hey Cortana و شروع به حرف زدن کنید تا اگر این گزینه را فعال کرده باشید، دسترسی به کورتانا از صفحه‌ی قفل هم فراهم شود.

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

کورتانا به طور پیشفرض در دسترس است ولی بدون وارد شدن به سیستم نمی‌توان از آن برای دسترسی به اطلاعات شخصی و حساسی مثل رویدادهای تقویم و ایمیل‌ها استفاده کرد. برای عبور از این سد ایمنی، تیک گزینه‌ی Let Cortana access my calendar, email, messages, and Power BI data when my device is locked را بزنید. Power BI یک سرویس تحلیلی تجاری است.

غیرفعال کردن صفحه‌ی قفل

شخصی سازی صفحه قفل  در ویندوز ۸ یا ۱۰

ویندوز ۱۰ با هر بار راه‌اندازی دستگاه یا قفل شدن کامپیوتر، صفحه‌ی قفل را به شما نشان می‌دهد. اما ما ترفندی برای غیرفعال سازی صفحه‌ی قفل پیدا کردیم تا فقط به هنگام راه‌اندازی کامپیوتر آن را مشاهده کنید. با این کار هر بار که کامپیوتر را قفل کنید، سیستم به طور مستقیم وارد صفحه‌ی ورود می‌شود تا سریع بتوانید رمزعبور یا PIN خود را وارد کنید و از این صفحه بگذرید.

اگر ویندوز ۱۰ شما ویرایش Enterprise یا Education است، یک روش دیگر برای غیرفعال کردن صفحه‌ی قفل از طریق Group Policy هم وجود دارد. اما این گزینه‌ی در ویرایش‌های Home و Professional ویندوز ۱۰ کار نمی‌کند.

در ویندوز ۸ صفحه‌ی قفل را می‌توانید با استفاده از یک ترفند رجیستری هم غیرفعال کنید. ولی متاسفانه این روش دیگر در آخرین نسخه‌ی ویندوز ۱۰ کار نمی‌کند، بنابراین باید از روش‌های دیگر استفاده کنید.

نظرتان در رابطه با شخصی سازی لاک اسکرین در ویندوز ۸ و یا ویندوز ۱۰ چیست؟ دیدگاه خود و تجربیات ارزشمند تان را در این باره با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

راهنمای تنظیمات دلخواه ساعت آرام یا Quiet Hours در ویندوز ۱۰

ویندوز ۱۰ امکانات بسیار ارزشمندی دارد که در کمترین سیستم ها آن ها را مشاهده می کنیم مثلا یکی از این امکانات ساعت آرام یا Quiet Hours است. Quiet Hours خصیصه ای است که در واقع برای کاربر ویندوز ۱۰ اوقات آرامی در تایم مشخصی فراهم می کند. بیایید موضوع را اینگونه بررسی کنیم. تصور کنید که از نسخه ویندوزی تلگرام روی لپ تاپ خود استفاده می کنید. حالا دائما برای تان پیام می آید و دنگ دنگ های نوتیفی ها دائما شما را عذاب می دهد!

Quiet Hours

حتی اگر خواب باشید گاهی پیام های پشت سر هم مثل یک زنگ هشدار بیدار باش عمل می کنند. اما Quiet Hours به شما این امکان را می دهد که در تایم خاصی ویندوز این هشدارها را به شما اطلاع رسانی نکند. زمان مقرر و سازماندهی شده برای ویندوز ۱۰، در واقع بین ۱۲ شب تا ساعت ۶ صبح است اما اگر تایم استراحت شما با تایم استراحت و تایم آرام ویندوز فرق دارد می توانید این تایم را تغییر دهید. برای اینکه این تایم را تغییر دهید تنظیمات سر دستی وجود ندارد و لاجرم باید به سراغ رجیستری ویندوز بروید و از آن جا برخی تنظیمات را ایجاد کنید. امروز گویا آی تی این موضوع را به شما آموزش خواهد داد.

چگونه قابلیت  Quiet Hours را فعال کنیم؟

برای فعال کردن Quiet Hours کافی است ابتدا، دکمه های Win+A را با هم گرفته تا نوار مشهور Action Center رویت شود. بعد از این می توانید از میان گزینه ها Quiet Hours را مشاهده کرده و روی ان کلیک کنید تا فعال شود.

Quiet Hours

چگونه زمان فعال سازی Quiet Hours را تغییر دهیم؟

برای شروع این کار را ابتدا از طریق رجیستری به شما یاد می دهیم.

ابتدا روی منوی استارت کلیک کرده و عبارت regedit  را بنویسید و بعد اینتر را بزنید تا کادر مورد نظر باز شود.

حالا در محیط رجیستری کافی است که مسیر HKEY_CURRENT_USER\SOFTWARE\Policies\Microsoft\Windows\CurrentVersion را دنبال کنید

Quiet Hours

وقتی به محل CurrentVersion رسیدید باید تغییرات جزیی انجام دهید. دقیقا در سمت راست CurrentVersion را پیدا کرده و روی آن راست کلیک نمایید. از میان منوی باز شده، گزینه new و بعد key را انتخاب کنید. نام کلید مورد نظر را دقیقا QuietHours قرار دهید.

Quiet Hours

در مرحله بعد روی کلیدی که ایجاد کرده اید راست کلیک کنید و دو بار DWORD (32-bit) Value را ایجاد کنید. یک بار نام آن را EntryTime  و بار دیگر ExitTime قرار دهید. در واقع EntryTime  برای مشخص کردن زمان شروع ساعت آرام و و خصیصه ExitTime برای نمایش و مشخص کردن زمان خاتمه ساعت آرام می باشد.

برای اینکه این زمان ها را مقدار دهی کنید باید ابتدا یکی از این دو تا را که می خواهید مقدار دهی کنید باز کرده و مقدار Decimal را هم فعال کنید. در ادامه باید فرمول مقدار دهی آن را بلد باشید. مقدار دهی ها به صورت دقیقه و از ساعت ۱۲ شب شروع می شود. مثلا اگر تایم آرام شما، از ساعت ۲ نیمه شب شروع می شود باید حساب کنید که از ساعت ۱۲ شب تا ۲ نیمه شب چند دقیقه است. مسلما ۱۲۰ دقیقه است پس باید این ویژگی را با عدد ۱۲۰ پر کنید. این به سیستم ویندوز ۱۰ می گوید که باید تایم آرام از ساعت ۱۲۰ دقیقه بامداد یعنی ۲ بامداد شروع شود. برای مشخص کردن انتهای تایم آرام نیز باید از همین فرمول استفاده کنید.

Quiet Hours

حالا با زدن ok تایم شما بلافاصله به سیستم اعلام می شود و بدین طریق، می توانید از اوقات ارام در زمان مقرر شده توسط خودتان استفاده کنید. اگر بخواهیم QuietHours را به حالت اولیه ویندوز ۱۰ برگردانید کافی است که خاصیت QuietHours را حذف کنید.

اما برای تنظیمات این مورد یک روش ساده تر هم وجود دارد که مربوط به Group Policy است.

Quiet Hours

این یک روش ساده است که برای فعال کردن آن باید به منو استارت بروید و از آنجا عبارت gpedit.msc را نوشته و اینتر را بزنید. با این کار ویرایشگر Group Policy باز می شود. شما ملزم هستید که در این محیط به مسیر User Configuration > Administrative Templates > Start Menu and Taskbar > Notifications بروید.

در این محیط در قسمت نوتیفی ها دو گزینه وجود دارد که باید ان ها را پیدا کنید که این دو گزینه به صورت زیر می باشند:

Set the time Quiet Hours begins each day

Set the time Quiet Hours ends each

Quiet Hours

گزینه اول برای تنظیم زمان شروع زمان آرام بکار برده می شود و دومی نیز برای مشخص کردن پایان این زمان به کار می رود.

تنظیم هر دو مورد دقیقا شبیه به هم است بنابراین فقط یک مورد را توضیح می دهیم. یکی از دو گزینه بالا را باز کنید و آن را فعال کنید. برای فعال کردن باید گزینه Enabled را انتخاب کنید. در پایین صفحه، می توانید مقدار زمان شروع را تعیین و به برنامه معرفی کنید. دقت کنید که این زمان، طبق فرمول ابتدایی گفته شده بر حسب دقیقا تا ۱۲ بامداد، محاسبه می شود. برای تعیین زمان خاتمه نیز همینگونه باید عمل کنید و در نهایت ok را بزنید.

Quiet Hours

بدین ترتیب این زمان فعال می شود و می توانید به سادگی هر وقت که می خواهید آن را دست کاری کنید.

هشدار: اگر از نسخه خانگی یا home ویندوز ۱۰ استفاده می کنید باید بگوییم که شما نمی توانید این روش را اجرا کنید چرا که قابلیت Group Policy Editor در آن فعال نیست.

نظرتان در مورد این ویژگی ویندوز ۱۰ چیست؟ آیا شما هم از آن استفاده می کنید؟

دارندگان ویندوزهای قدیمی که از این قابلیت بهره مند نیستند می توانند تنها صدای لپ تاپ خود را mute کنند یا اینکه صدای نوتیفی های اپلیکیشن هایشان را قطع کنند. این نشان می دهد که برای یک تایم آرام ضرورتا نیازی به قابلیت Quiet Hours در ویندوز ۱۰ نیست! این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید و تجربیات خود را در این باره با ما در میان بگذارید.

راهنمای کامل استفاده از HomeGroup در ویندوز

HomeGroup ویندوز برای بر پا کردن یک سیستم اشتراک گذاری سریع و راحت در خانه و شرکت‌های کوچک عالی است. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا هر آن چه برای استفاده از این قابلیت لازم است بدانید را به شما بگوییم.

شروع کار HomeGroup به ویندوز ۷ بر می‌گردد، و این قابلیت امروز در ویندوز ۱۰ هم موجود است. این ویژگی برای اشتراک گذاری ساده‌ی پوشه‌ها و چاپگرها بین کامپیوترهای ویندوزی مختلف شبکه‌های محلی کوچک طراحی شده است. و بگذارید حقیقت را بگوییم. به اشتراک گذاشتن چیزها در ویندوز به روش طبیعی کمی مشکل است، به خصوص وقتی که فقط می‌خواهید یک تصویر ساده را با اعضای خانواده به اشتراک بگذارید، یا همگی از یک چاپگر استفاده کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

شروع کار: چگونه یک HomeGroup جدید بسازیم؟

اگر دیگر هیچ HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود ندارد، باید یکی بسازید. می‌توانید این کار را در هر کامپیوتری که می‌خواهید عضوی از HomeGroup باشد انجام دهید. منوی استارت را باز، عبارت homegroup را تایپ کرده و سپس برنامه‌ی HomeGroup را باز کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

وقتی برای اولین بار اپلیکیشن HomeGroup را باز می‌کنید، برنامه یک جستجو سریع انجام می‌دهد تا ببیند که از قبل HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. پس از این که چیزی پیدا نشد، برنامه این قضیه را به شما اعلام کرده و گزینه‌ای برای ساخت یک HomeGroup جدید در اختیار شما قرار می‌دهد. بر روی دکمه‌ی Create a homegroup کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Create a homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

سپس، می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا پنجره رمزعبوری را به شما نمایش می‌دهد که بقیه‌ی کامپیوترها برای ورود به این HomeGroup به آن نیاز خواهند داشت. پس آن را جایی یادداشت کنید، اما بدانید که هر گاه که بخواهید می‌توانید این رمز را مشاهده کرده یا آن را تغییر بدهید. زمانی که کارتان تمام شد روی Finish کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این که کار تنظیم و راه‌اندازی HomeGroup تمام شد، ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا تمام چیزهایی که انتخاب کرده‌اید با شبکه به اشتراک گذاشته شود. سپس می‌توانید چیزهایی که به اشتراک گذاشتید را ببینید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

البته لازم نیست منتظر تمام شدن اشتراک گذاری بمانید. شما می‌توانید از کامپیوتر استفاده کنید یا حتی جلوتر بروید و وارد HomeGroup کامپیوترهای دیگر شوید. اما اول…

چگونه رمزعبور HomeGroup را ببینیم یا آن را تغییر دهیم؟

اگر رمزعبورتان را فراموش کرده‌اید یا می‌خواهید آن را تغییر دهید، باید در پنجره‌ی اصلی HomeGroup بر روی View or print the homegroup password کلیک کنید تا رمزعبور نشان داده شود، سپس به HomeGroup کامپیوترهای دیگر وارد شوید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این می‌توانید بر روی Change the password کلیک کنید تا بتوانید یک رمزعبور جدید برای HomeGroup انتخاب نمایید. برای انجام این کار نیازی به دانستن رمزعبور قبلی نیست. ویندوز نتیجه می‌گیرد که اگر توانستید وارد کامپیوتر شوید، پس اجازه‌ی اعمال این تغییر را هم دارید. همچنین لازم نیست هیچ تغییری در کامپیوترهایی که از قبل وارد این HomeGroup شده‌اند هم ایجاد کنید. آن‌ها همچنان در HomeGroup خواهند ماند و اگر در آن کامپیوترها رمزعبور را ببینید، از این پس رمز جدید را مشاهده خواهید کرد.

چگونه به یک HomeGroup موجود وارد شویم؟

اگر در حال حاضر یک HomeGroup در شبکه‌ی شما موجود است، یا اگر به تازگی یکی ساخته‌اید، وارد شدن به آن از یک کامپیوتر جدید دقیقاً مشابه ساختن یک HomeGroup جدید است. زمانی که برنامه‌ی HomeGroup را باز می‌کنید، ویندوز به شما می‌گوید که آیا HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. برای وارد شدن به HomeGroup بر روی دکمه‌ی Join now کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Join a Homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اکنون می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

رمزعبور HomeGroup را وارد کرده و بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا با موفقیت به HomeGroup وارد شده‌اید. برای بستن این پنجره بر روی Finish کلیک نمایید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این کار تمام شد می‌توانید File Explorer را باز، از پنل مسیریابی روی آیکن HomeGroup کلیک کرده، و چیزهایی که از کامپیوترهای دیگر به اشتراک گذاشته شده است را ببینید. همان طور که در تصویر زیر می‌بینید دو کامپیوتر در HomeGroup من وجود دارد. هر دو تحت نام من گروه بندی شده‌اند چون من در هر دو کامپیوتر با حساب کاربری مایکروسافتم وارد شده‌ام.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

و چاپگرهایی که توسط این کامپیوترها به اشتراک گذاشته شده هم باید به طور خودکار در کامپیوتر شما نشان داده شود و بتوانید برای چاپ کردن از آن‌ها استفاده کنید.

چگونه چیزهایی که در HomeGroup  به اشتراک گذاشتیم را تغییر دهیم؟

هنگامی که یک HomeGroup می‌سازید یا وارد یکی از آن‌ها می‌شوید، می‌توانید فایل‌های خودتان را هم به اشتراک بگذارید. اگر بعداً خواستید چیزهایی که در حال حاضر به اشتراک گذاشته‌اید را تغییر دهید، می‌توانید برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Change what you’re sharing with the homegroup را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه همان صفحه‌ای که هنگام ساخت HomeGroup یا پیوستن به آن، با آن روبرو شده بودید برایتان نمایش داده خواهد شد.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این اگر می‌خواهید فایل‌ها و پوشه‌های خاصی را به اشتراک بگذارید یا از حالت اشتراک خارج کنید، از طریق خود File Explorer هم می‌توانید این تغییرات اعمال کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

چگونه از یک HomeGroup خارج شویم؟

اگر به هر دلیلی خواستید از یک HomeGroup خارج شوید، تنها کاری که باید بکنید این است که دوباره برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Leave the homegroup را انتخاب کنید. به همین راحتی!

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اطلاعات موجود در این مطلب برای شروع کار با HomeGroup کافی است. اگر شما هم چیز جالب دیگری در مورد این برنامه می‌دانید آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.

نظر شما در مورد قابلیت مذکور در ویندوز چیست؟ آیا در استفاده از این ویژگی تجربه خاصی دارید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

راهنمای کامل استفاده از HomeGroup در ویندوز

HomeGroup ویندوز برای بر پا کردن یک سیستم اشتراک گذاری سریع و راحت در خانه و شرکت‌های کوچک عالی است. با ما در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا هر آن چه برای استفاده از این قابلیت لازم است بدانید را به شما بگوییم.

شروع کار HomeGroup به ویندوز ۷ بر می‌گردد، و این قابلیت امروز در ویندوز ۱۰ هم موجود است. این ویژگی برای اشتراک گذاری ساده‌ی پوشه‌ها و چاپگرها بین کامپیوترهای ویندوزی مختلف شبکه‌های محلی کوچک طراحی شده است. و بگذارید حقیقت را بگوییم. به اشتراک گذاشتن چیزها در ویندوز به روش طبیعی کمی مشکل است، به خصوص وقتی که فقط می‌خواهید یک تصویر ساده را با اعضای خانواده به اشتراک بگذارید، یا همگی از یک چاپگر استفاده کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

شروع کار: چگونه یک HomeGroup جدید بسازیم؟

اگر دیگر هیچ HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود ندارد، باید یکی بسازید. می‌توانید این کار را در هر کامپیوتری که می‌خواهید عضوی از HomeGroup باشد انجام دهید. منوی استارت را باز، عبارت homegroup را تایپ کرده و سپس برنامه‌ی HomeGroup را باز کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

وقتی برای اولین بار اپلیکیشن HomeGroup را باز می‌کنید، برنامه یک جستجو سریع انجام می‌دهد تا ببیند که از قبل HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. پس از این که چیزی پیدا نشد، برنامه این قضیه را به شما اعلام کرده و گزینه‌ای برای ساخت یک HomeGroup جدید در اختیار شما قرار می‌دهد. بر روی دکمه‌ی Create a homegroup کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Create a homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

سپس، می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا پنجره رمزعبوری را به شما نمایش می‌دهد که بقیه‌ی کامپیوترها برای ورود به این HomeGroup به آن نیاز خواهند داشت. پس آن را جایی یادداشت کنید، اما بدانید که هر گاه که بخواهید می‌توانید این رمز را مشاهده کرده یا آن را تغییر بدهید. زمانی که کارتان تمام شد روی Finish کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این که کار تنظیم و راه‌اندازی HomeGroup تمام شد، ممکن است چند دقیقه طول بکشد تا تمام چیزهایی که انتخاب کرده‌اید با شبکه به اشتراک گذاشته شود. سپس می‌توانید چیزهایی که به اشتراک گذاشتید را ببینید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

البته لازم نیست منتظر تمام شدن اشتراک گذاری بمانید. شما می‌توانید از کامپیوتر استفاده کنید یا حتی جلوتر بروید و وارد HomeGroup کامپیوترهای دیگر شوید. اما اول…

چگونه رمزعبور HomeGroup را ببینیم یا آن را تغییر دهیم؟

اگر رمزعبورتان را فراموش کرده‌اید یا می‌خواهید آن را تغییر دهید، باید در پنجره‌ی اصلی HomeGroup بر روی View or print the homegroup password کلیک کنید تا رمزعبور نشان داده شود، سپس به HomeGroup کامپیوترهای دیگر وارد شوید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این می‌توانید بر روی Change the password کلیک کنید تا بتوانید یک رمزعبور جدید برای HomeGroup انتخاب نمایید. برای انجام این کار نیازی به دانستن رمزعبور قبلی نیست. ویندوز نتیجه می‌گیرد که اگر توانستید وارد کامپیوتر شوید، پس اجازه‌ی اعمال این تغییر را هم دارید. همچنین لازم نیست هیچ تغییری در کامپیوترهایی که از قبل وارد این HomeGroup شده‌اند هم ایجاد کنید. آن‌ها همچنان در HomeGroup خواهند ماند و اگر در آن کامپیوترها رمزعبور را ببینید، از این پس رمز جدید را مشاهده خواهید کرد.

چگونه به یک HomeGroup موجود وارد شویم؟

اگر در حال حاضر یک HomeGroup در شبکه‌ی شما موجود است، یا اگر به تازگی یکی ساخته‌اید، وارد شدن به آن از یک کامپیوتر جدید دقیقاً مشابه ساختن یک HomeGroup جدید است. زمانی که برنامه‌ی HomeGroup را باز می‌کنید، ویندوز به شما می‌گوید که آیا HomeGroup-ای در شبکه‌ی شما وجود دارد یا نه. برای وارد شدن به HomeGroup بر روی دکمه‌ی Join now کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

در اولین صفحه از پنجره‌ی Join a Homegroup بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اکنون می‌توانید همه‌ی پوشه‌های اصلی را به همراه Printers & Devices ببینید. این‌ها گزینه‌هایی هستند که HomeGroup اجازه‌ی اشتراک گذاری آن‌ها را می‌دهد. برای هر آیتم می‌توانید از منوی کشویی Permissions استفاده کرده تا اشتراک گذاری یا عدم اشتراک گذاری آن را انتخاب نمایید. آیتم‌هایی که می‌خواهید را انتخاب کرده و بعد بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

رمزعبور HomeGroup را وارد کرده و بر روی Next کلیک کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

حالا با موفقیت به HomeGroup وارد شده‌اید. برای بستن این پنجره بر روی Finish کلیک نمایید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

بعد از این کار تمام شد می‌توانید File Explorer را باز، از پنل مسیریابی روی آیکن HomeGroup کلیک کرده، و چیزهایی که از کامپیوترهای دیگر به اشتراک گذاشته شده است را ببینید. همان طور که در تصویر زیر می‌بینید دو کامپیوتر در HomeGroup من وجود دارد. هر دو تحت نام من گروه بندی شده‌اند چون من در هر دو کامپیوتر با حساب کاربری مایکروسافتم وارد شده‌ام.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

و چاپگرهایی که توسط این کامپیوترها به اشتراک گذاشته شده هم باید به طور خودکار در کامپیوتر شما نشان داده شود و بتوانید برای چاپ کردن از آن‌ها استفاده کنید.

چگونه چیزهایی که در HomeGroup  به اشتراک گذاشتیم را تغییر دهیم؟

هنگامی که یک HomeGroup می‌سازید یا وارد یکی از آن‌ها می‌شوید، می‌توانید فایل‌های خودتان را هم به اشتراک بگذارید. اگر بعداً خواستید چیزهایی که در حال حاضر به اشتراک گذاشته‌اید را تغییر دهید، می‌توانید برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Change what you’re sharing with the homegroup را انتخاب کنید. با انتخاب این گزینه همان صفحه‌ای که هنگام ساخت HomeGroup یا پیوستن به آن، با آن روبرو شده بودید برایتان نمایش داده خواهد شد.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

علاوه بر این اگر می‌خواهید فایل‌ها و پوشه‌های خاصی را به اشتراک بگذارید یا از حالت اشتراک خارج کنید، از طریق خود File Explorer هم می‌توانید این تغییرات اعمال کنید.

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

چگونه از یک HomeGroup خارج شویم؟

اگر به هر دلیلی خواستید از یک HomeGroup خارج شوید، تنها کاری که باید بکنید این است که دوباره برنامه‌ی HomeGroup را باز کرده و گزینه‌ی Leave the homegroup را انتخاب کنید. به همین راحتی!

 استفاده از HomeGroup در ویندوز

اطلاعات موجود در این مطلب برای شروع کار با HomeGroup کافی است. اگر شما هم چیز جالب دیگری در مورد این برنامه می‌دانید آن را با ما در بخش نظرات در میان بگذارید.

نظر شما در مورد قابلیت مذکور در ویندوز چیست؟ آیا در استفاده از این ویژگی تجربه خاصی دارید؟ دیدگاه خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.