استارلینک در ایران خاموش شد؟ پشت پرده یک ادعای بزرگ

اظهارات تازه درباره از کار انداختن پایانه‌های استارلینک، دوباره اینترنت ماهواره‌ای را به خبرهای روز ایران برگردانده است. اما میان مختل‌شدن اتصال چند دستگاه و قطع یک شبکه در سراسر کشور، فاصله‌ای وجود دارد که تیترهای خبری گاهی نادیده می‌گیرند.

«استارلینک را از کار انداختیم.» برای کسی که اینترنت ماهواره‌ای را راهی برای حفظ ارتباط می‌داند، چنین خبری فقط یک اعلام توانایی فنی نیست؛ سؤالی فوری ایجاد می‌کند: یعنی این راه هم دیگر کار نمی‌کند؟

خبر تازه، به اظهارات محمدامین آقامیری، دبیر شورای عالی و رئیس مرکز ملی فضای مجازی، در ۱۳ مهر ۱۴۰۵ برمی‌گردد. خبرگزاری مهر گزارش داده که او از موفقیت ایران در از کار انداختن پایانه‌های استارلینک در جریان رویدادهای دی‌ماه سال گذشته سخن گفته است. بنابراین، زمان انتشار اظهارات تازه است، اما عملیات مورد ادعا به گذشته مربوط می‌شود؛ این خبر به‌خودی‌خود گزارشی از قطع سراسری استارلینک در امروز نیست.

همین تفاوت زمانی، نقطهٔ شروع فهم ماجراست. وقتی یک روایت دربارهٔ اتفاقی در گذشته، در تیتر به «استارلینک در ایران خاموش شد» تبدیل می‌شود، خواننده ممکن است نتیجه‌ای بگیرد که خبر هنوز آن را ثابت نکرده است.

کدام بخش استارلینک از کار افتاده است؟

استارلینک فقط ماهواره‌هایی در آسمان نیست. کاربر برای دریافت سرویس، به پایانه، تجهیزات شبکه و برق نیاز دارد. ارتباط نهایی به کارکرد مجموعه‌ای از اجزا وابسته است؛ اختلال در یکی از آن‌ها می‌تواند از نگاه کاربر شبیه قطع اینترنت باشد.

خود استارلینک در توضیحات رسمی سرویس، عواملی مانند شرایط نصب، میدان دید آنتن، آب‌وهوا، تداخل تجهیزات، وضعیت کابل‌ها و پایداری برق را از عوامل مؤثر بر عملکرد معرفی می‌کند. این توضیح دربارهٔ محدودیت‌های عمومی سرویس است و علت هیچ رویداد مشخصی در ایران را اثبات نمی‌کند.

پس عبارت «از کار افتادن» بدون توضیح بیشتر، چند برداشت متفاوت دارد: ممکن است اتصال قطع شده باشد، کیفیت سرویس پایین آمده باشد یا خود دستگاه دچار مشکل شده باشد. این‌ها از نظر نتیجه‌ای که کاربر می‌بیند به هم نزدیک‌اند، اما از نظر فنی یک اتفاق واحد نیستند.

برای قضاوت دربارهٔ ادعای اخیر، باید مشخص شود دقیقاً کدام وضعیت رخ داده است.

ماهواره‌ای بودن، تضمینِ قطع‌نشدن نیست

تصویر ساده‌ شده‌ای از اینترنت ماهواره‌ای وجود دارد: آنتن به آسمان وصل می‌شود و دیگر هیچ عامل زمینی نمی‌تواند ارتباط را تحت تأثیر قرار دهد. عملکرد واقعی پیچیده‌تر است.

استارلینک در راهنمای رسمی خود توضیح می‌دهد که موانعی مانند ساختمان و درخت می‌توانند مسیر ارتباط با یک ماهواره را مسدود کنند. شبکه برای حفظ اتصال، میان ماهواره‌ها جابه‌جا می‌شود و از مسیرهای در دسترس استفاده می‌کند. این قابلیت به تاب‌آوری کمک می‌کند، اما نباید آن را تضمین مصونیت در برابر هر نوع اختلال دانست. توضیحات مربوط به عبور از موانع فیزیکی نیز به‌تنهایی چیزی دربارهٔ مقاومت در برابر یک عملیات مشخص ثابت نمی‌کند.

از سوی دیگر، مشاهدهٔ قطع ارتباط در یک محل هم برای اعلام شکست کل شبکه کافی نیست. یک کاربر می‌تواند واقعاً قطع باشد، در حالی که کاربر دیگری در همان زمان اتصال داشته باشد.

برای همین، دو جملهٔ «استارلینک هرگز قطع نمی‌شود» و «استارلینک در ایران کاملاً از کار افتاده» هر دو به شواهدی بسیار بیشتر از یک تجربه یا یک اظهارنظر نیاز دارند.

خبر بزرگ، جای چند عدد خالی

ارزیابی یک ادعای فنی، بدون دانستن مقیاس آن دشوار است. چند پایانه تحت تأثیر قرار گرفته‌اند؟ در چه محدوده‌ای؟ برای چه مدتی؟ اختلال پیوسته بوده یا مقطعی؟ پس از پایان آن، سرویس برگشته است؟

در گزارش‌های بررسی‌شده دربارهٔ اظهارات اخیر، دادهٔ قابل ارزیابی مستقلی که دامنه و مدت موفقیت ادعاشده را مشخص کند، ارائه نشده است. گزارش برخی رسانه‌ها نیز به منتشر نشدن جزئیات روش و میزان موفقیت اشاره می‌کند. در نتیجه، آنچه فعلا می‌توان با اطمینان گزارش کرد، طرح ادعا از سوی یک مقام رسمی است؛ تأیید گسترهٔ فنی آن، مرحلهٔ دیگری است.

این تمایز به معنای رد خودکار ادعا نیست. معنایش این است که میزان قطعیت نتیجه باید با میزان شواهد تناسب داشته باشد.

اگر دامنهٔ یک رویداد معلوم نباشد، نمی‌توان آن را سراسری نامید. اگر مدت آن روشن نباشد، نمی‌توان دربارهٔ دائمی‌بودنش حکم داد. اگر نوع اختلال مشخص نباشد، تعبیرهایی مانند نابودی دستگاه یا شکست کامل فناوری، جلوتر از اطلاعات موجود حرکت می‌کنند.

یک ویدئو چقدر از واقعیت را نشان می‌دهد؟

فرض کنید ویدئویی منتشر شود که در آن یک دستگاه استارلینک متصل است و صفحه‌ای را باز می‌کند. چنین تصویری، در صورت اصالت و روشن‌بودن زمان ثبت، می‌تواند شاهد اتصال همان دستگاه در همان لحظه باشد. از آن نمی‌توان نتیجه گرفت همهٔ کاربران بدون مشکل‌اند.

حالت معکوس هم همین است. نمایش یک پیام خطا یا دستگاهی که اتصال ندارد، به‌تنهایی علت قطعی یا وسعت آن را مشخص نمی‌کند.

برای بررسی جدی‌تر، به مجموعه‌ای از مشاهدات هم‌زمان، بازه‌های زمانی روشن و تفکیک علت‌های احتمالی نیاز است. هرچه ادعا بزرگ‌تر باشد، شواهد گسترده‌تری لازم دارد.

این همان جایی است که سرعت انتشار خبر می‌تواند از دقت جلو بزند. یک تصویر روشن، برای مخاطب قانع‌کننده به نظر می‌رسد؛ اما لزوماً پاسخ پرسشی به بزرگی «وضعیت استارلینک در سراسر ایران چیست؟» را در خود ندارد.

برای کاربر ایرانی، مسئله روی زمین است

بحث دربارهٔ استارلینک خیلی زود به رقابت فناوری‌ها و نمایش قدرت کشیده می‌شود. اما پرسش روزمرهٔ کاربر ساده‌تر است: آیا ارتباطی که به آن تکیه کرده، هنگام نیاز برقرار می‌ماند؟

برای کسی که باید فایل کاری بفرستد، با خانواده تماس بگیرد یا به اطلاعات دسترسی پیدا کند، تفاوت میان اتصال مقطعی و سرویس قابل اتکا اهمیت عملی دارد. یک فناوری ممکن است در شرایطی خوب کار کند و در شرایط دیگری محدودیت داشته باشد؛ ارزش آن را باید با شناخت همین شرایط سنجید.

به همین دلیل، وعده‌های مطلق دربارهٔ «اینترنت تضمینی و قطع‌ نشدنی» به‌اندازهٔ خبرهای قطعی دربارهٔ «خاموشی کامل» نیازمند بررسی‌اند. هیچ‌کدام نباید جای اطلاعات مشخص دربارهٔ وضعیت واقعی سرویس را بگیرند.

در ماجرای تازه، پرسش اصلی هنوز باز است: عملیات مورد ادعا دقیقا چه دامنه‌ای داشته و چه شواهد مستقلی آن را نشان می‌دهد؟

تا زمانی که پاسخ روشن‌تری منتشر نشود، تیتر دقیق این است که یک مقام داخلی از توانایی مختل‌ کردن پایانه‌های استارلینک سخن گفته است. فاصله این گزاره تا «استارلینک در سراسر ایران خاموش شده»، با تکرار خبر پُر نمی‌شود؛ با داده پُر می‌شود.

نوشته استارلینک در ایران خاموش شد؟ پشت پرده یک ادعای بزرگ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

استارلینک در ایران خاموش شد؟ پشت پرده یک ادعای بزرگ

اظهارات تازه درباره از کار انداختن پایانه‌های استارلینک، دوباره اینترنت ماهواره‌ای را به خبرهای روز ایران برگردانده است. اما میان مختل‌شدن اتصال چند دستگاه و قطع یک شبکه در سراسر کشور، فاصله‌ای وجود دارد که تیترهای خبری گاهی نادیده می‌گیرند.

«استارلینک را از کار انداختیم.» برای کسی که اینترنت ماهواره‌ای را راهی برای حفظ ارتباط می‌داند، چنین خبری فقط یک اعلام توانایی فنی نیست؛ سؤالی فوری ایجاد می‌کند: یعنی این راه هم دیگر کار نمی‌کند؟

خبر تازه، به اظهارات محمدامین آقامیری، دبیر شورای عالی و رئیس مرکز ملی فضای مجازی، در ۱۳ مهر ۱۴۰۵ برمی‌گردد. خبرگزاری مهر گزارش داده که او از موفقیت ایران در از کار انداختن پایانه‌های استارلینک در جریان رویدادهای دی‌ماه سال گذشته سخن گفته است. بنابراین، زمان انتشار اظهارات تازه است، اما عملیات مورد ادعا به گذشته مربوط می‌شود؛ این خبر به‌خودی‌خود گزارشی از قطع سراسری استارلینک در امروز نیست.

همین تفاوت زمانی، نقطهٔ شروع فهم ماجراست. وقتی یک روایت دربارهٔ اتفاقی در گذشته، در تیتر به «استارلینک در ایران خاموش شد» تبدیل می‌شود، خواننده ممکن است نتیجه‌ای بگیرد که خبر هنوز آن را ثابت نکرده است.

کدام بخش استارلینک از کار افتاده است؟

استارلینک فقط ماهواره‌هایی در آسمان نیست. کاربر برای دریافت سرویس، به پایانه، تجهیزات شبکه و برق نیاز دارد. ارتباط نهایی به کارکرد مجموعه‌ای از اجزا وابسته است؛ اختلال در یکی از آن‌ها می‌تواند از نگاه کاربر شبیه قطع اینترنت باشد.

خود استارلینک در توضیحات رسمی سرویس، عواملی مانند شرایط نصب، میدان دید آنتن، آب‌وهوا، تداخل تجهیزات، وضعیت کابل‌ها و پایداری برق را از عوامل مؤثر بر عملکرد معرفی می‌کند. این توضیح دربارهٔ محدودیت‌های عمومی سرویس است و علت هیچ رویداد مشخصی در ایران را اثبات نمی‌کند.

پس عبارت «از کار افتادن» بدون توضیح بیشتر، چند برداشت متفاوت دارد: ممکن است اتصال قطع شده باشد، کیفیت سرویس پایین آمده باشد یا خود دستگاه دچار مشکل شده باشد. این‌ها از نظر نتیجه‌ای که کاربر می‌بیند به هم نزدیک‌اند، اما از نظر فنی یک اتفاق واحد نیستند.

برای قضاوت دربارهٔ ادعای اخیر، باید مشخص شود دقیقاً کدام وضعیت رخ داده است.

ماهواره‌ای بودن، تضمینِ قطع‌نشدن نیست

تصویر ساده‌ شده‌ای از اینترنت ماهواره‌ای وجود دارد: آنتن به آسمان وصل می‌شود و دیگر هیچ عامل زمینی نمی‌تواند ارتباط را تحت تأثیر قرار دهد. عملکرد واقعی پیچیده‌تر است.

استارلینک در راهنمای رسمی خود توضیح می‌دهد که موانعی مانند ساختمان و درخت می‌توانند مسیر ارتباط با یک ماهواره را مسدود کنند. شبکه برای حفظ اتصال، میان ماهواره‌ها جابه‌جا می‌شود و از مسیرهای در دسترس استفاده می‌کند. این قابلیت به تاب‌آوری کمک می‌کند، اما نباید آن را تضمین مصونیت در برابر هر نوع اختلال دانست. توضیحات مربوط به عبور از موانع فیزیکی نیز به‌تنهایی چیزی دربارهٔ مقاومت در برابر یک عملیات مشخص ثابت نمی‌کند.

از سوی دیگر، مشاهدهٔ قطع ارتباط در یک محل هم برای اعلام شکست کل شبکه کافی نیست. یک کاربر می‌تواند واقعاً قطع باشد، در حالی که کاربر دیگری در همان زمان اتصال داشته باشد.

برای همین، دو جملهٔ «استارلینک هرگز قطع نمی‌شود» و «استارلینک در ایران کاملاً از کار افتاده» هر دو به شواهدی بسیار بیشتر از یک تجربه یا یک اظهارنظر نیاز دارند.

خبر بزرگ، جای چند عدد خالی

ارزیابی یک ادعای فنی، بدون دانستن مقیاس آن دشوار است. چند پایانه تحت تأثیر قرار گرفته‌اند؟ در چه محدوده‌ای؟ برای چه مدتی؟ اختلال پیوسته بوده یا مقطعی؟ پس از پایان آن، سرویس برگشته است؟

در گزارش‌های بررسی‌شده دربارهٔ اظهارات اخیر، دادهٔ قابل ارزیابی مستقلی که دامنه و مدت موفقیت ادعاشده را مشخص کند، ارائه نشده است. گزارش برخی رسانه‌ها نیز به منتشر نشدن جزئیات روش و میزان موفقیت اشاره می‌کند. در نتیجه، آنچه فعلا می‌توان با اطمینان گزارش کرد، طرح ادعا از سوی یک مقام رسمی است؛ تأیید گسترهٔ فنی آن، مرحلهٔ دیگری است.

این تمایز به معنای رد خودکار ادعا نیست. معنایش این است که میزان قطعیت نتیجه باید با میزان شواهد تناسب داشته باشد.

اگر دامنهٔ یک رویداد معلوم نباشد، نمی‌توان آن را سراسری نامید. اگر مدت آن روشن نباشد، نمی‌توان دربارهٔ دائمی‌بودنش حکم داد. اگر نوع اختلال مشخص نباشد، تعبیرهایی مانند نابودی دستگاه یا شکست کامل فناوری، جلوتر از اطلاعات موجود حرکت می‌کنند.

یک ویدئو چقدر از واقعیت را نشان می‌دهد؟

فرض کنید ویدئویی منتشر شود که در آن یک دستگاه استارلینک متصل است و صفحه‌ای را باز می‌کند. چنین تصویری، در صورت اصالت و روشن‌بودن زمان ثبت، می‌تواند شاهد اتصال همان دستگاه در همان لحظه باشد. از آن نمی‌توان نتیجه گرفت همهٔ کاربران بدون مشکل‌اند.

حالت معکوس هم همین است. نمایش یک پیام خطا یا دستگاهی که اتصال ندارد، به‌تنهایی علت قطعی یا وسعت آن را مشخص نمی‌کند.

برای بررسی جدی‌تر، به مجموعه‌ای از مشاهدات هم‌زمان، بازه‌های زمانی روشن و تفکیک علت‌های احتمالی نیاز است. هرچه ادعا بزرگ‌تر باشد، شواهد گسترده‌تری لازم دارد.

این همان جایی است که سرعت انتشار خبر می‌تواند از دقت جلو بزند. یک تصویر روشن، برای مخاطب قانع‌کننده به نظر می‌رسد؛ اما لزوماً پاسخ پرسشی به بزرگی «وضعیت استارلینک در سراسر ایران چیست؟» را در خود ندارد.

برای کاربر ایرانی، مسئله روی زمین است

بحث دربارهٔ استارلینک خیلی زود به رقابت فناوری‌ها و نمایش قدرت کشیده می‌شود. اما پرسش روزمرهٔ کاربر ساده‌تر است: آیا ارتباطی که به آن تکیه کرده، هنگام نیاز برقرار می‌ماند؟

برای کسی که باید فایل کاری بفرستد، با خانواده تماس بگیرد یا به اطلاعات دسترسی پیدا کند، تفاوت میان اتصال مقطعی و سرویس قابل اتکا اهمیت عملی دارد. یک فناوری ممکن است در شرایطی خوب کار کند و در شرایط دیگری محدودیت داشته باشد؛ ارزش آن را باید با شناخت همین شرایط سنجید.

به همین دلیل، وعده‌های مطلق دربارهٔ «اینترنت تضمینی و قطع‌ نشدنی» به‌اندازهٔ خبرهای قطعی دربارهٔ «خاموشی کامل» نیازمند بررسی‌اند. هیچ‌کدام نباید جای اطلاعات مشخص دربارهٔ وضعیت واقعی سرویس را بگیرند.

در ماجرای تازه، پرسش اصلی هنوز باز است: عملیات مورد ادعا دقیقا چه دامنه‌ای داشته و چه شواهد مستقلی آن را نشان می‌دهد؟

تا زمانی که پاسخ روشن‌تری منتشر نشود، تیتر دقیق این است که یک مقام داخلی از توانایی مختل‌ کردن پایانه‌های استارلینک سخن گفته است. فاصله این گزاره تا «استارلینک در سراسر ایران خاموش شده»، با تکرار خبر پُر نمی‌شود؛ با داده پُر می‌شود.

نوشته استارلینک در ایران خاموش شد؟ پشت پرده یک ادعای بزرگ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

چرخش استراتژیک در توسعه اینترنت ثابت؛ مدل اقتصادی فیبر نوری تا پایان ۱۴۰۵ بازنویسی می‌شود

تغییر اولویت‌های کلان در حوزه زیرساخت‌های ارتباطی کشور، راهبرد توسعه اینترنت بر پایه فیبر نوری را وارد مرحله تازه‌ای کرده است. با ابلاغ الزامات جدید و ارزیابی شرایط بازار، بازنگری کلی در محاسبات و مدل‌های مالی این پروژه ملی به صورت رسمی کلید خورد.

بر اساس تازه ترین گزارش‌های منتشر شده از سوی وزارت ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات با همکاری سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی (رگولاتوری)، مسئولیت تدوین مدل اقتصادی جدید برای شبکه فیبر نوری را عهده‌دار شده است. این اقدام منطبق بر چارچوب‌های تعیین‌شده در قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت صورت می‌گیرد و زمان‌بندی نهایی آن تا پایان سال ۱۴۰۵ پیش‌بینی شده است.

فیبر نوری

محمدحسین شیخی، رئیس پژوهشگاه ارتباطات، با اشاره به تحولات صورت‌گرفته در هدف‌گذاری‌های ملی خاطرنشان کرد که محور اصلی سیاست‌گذاری‌ها از «ایجاد پوشش صرف» به سمت «برقراری اتصال واقعی» تغییر یافته است. این رویکرد علاوه بر ارتقای سطح دسترسی عموم مردم، امکان نظارت دقیق‌تر و شفاف‌تر بر عملکرد اپراتورها را فراهم می‌سازد.

افزایش هزینه‌های اجرای پروژه‌های زیرساختی و تغییر رفتار اقتصادی بازیگران کلیدی حوزه ارتباطات، بازنگری در برنامه‌های قبلی را ضروری کرده است. در همین راستا، مطالعات کارشناسی با تمرکز بر هزینه‌های واقعی اتصال، تحلیل ساختار بازار و ارائه راهکارهای عملیاتی در قالب یک برنامه اجرایی شش‌ماهه پیش خواهد رفت تا نقشه راه مطمئنی برای ادامه توسعه شبکه ارتباطات مبتنی بر فیبر نوری ترسیم شود.

نوشته چرخش استراتژیک در توسعه اینترنت ثابت؛ مدل اقتصادی فیبر نوری تا پایان ۱۴۰۵ بازنویسی می‌شود اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

چرخش استراتژیک در توسعه اینترنت ثابت؛ مدل اقتصادی فیبر نوری تا پایان ۱۴۰۵ بازنویسی می‌شود

تغییر اولویت‌های کلان در حوزه زیرساخت‌های ارتباطی کشور، راهبرد توسعه اینترنت بر پایه فیبر نوری را وارد مرحله تازه‌ای کرده است. با ابلاغ الزامات جدید و ارزیابی شرایط بازار، بازنگری کلی در محاسبات و مدل‌های مالی این پروژه ملی به صورت رسمی کلید خورد.

بر اساس تازه ترین گزارش‌های منتشر شده از سوی وزارت ارتباطات، پژوهشگاه ارتباطات و فناوری اطلاعات با همکاری سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی (رگولاتوری)، مسئولیت تدوین مدل اقتصادی جدید برای شبکه فیبر نوری را عهده‌دار شده است. این اقدام منطبق بر چارچوب‌های تعیین‌شده در قانون برنامه پنج‌ساله هفتم پیشرفت صورت می‌گیرد و زمان‌بندی نهایی آن تا پایان سال ۱۴۰۵ پیش‌بینی شده است.

فیبر نوری

محمدحسین شیخی، رئیس پژوهشگاه ارتباطات، با اشاره به تحولات صورت‌گرفته در هدف‌گذاری‌های ملی خاطرنشان کرد که محور اصلی سیاست‌گذاری‌ها از «ایجاد پوشش صرف» به سمت «برقراری اتصال واقعی» تغییر یافته است. این رویکرد علاوه بر ارتقای سطح دسترسی عموم مردم، امکان نظارت دقیق‌تر و شفاف‌تر بر عملکرد اپراتورها را فراهم می‌سازد.

افزایش هزینه‌های اجرای پروژه‌های زیرساختی و تغییر رفتار اقتصادی بازیگران کلیدی حوزه ارتباطات، بازنگری در برنامه‌های قبلی را ضروری کرده است. در همین راستا، مطالعات کارشناسی با تمرکز بر هزینه‌های واقعی اتصال، تحلیل ساختار بازار و ارائه راهکارهای عملیاتی در قالب یک برنامه اجرایی شش‌ماهه پیش خواهد رفت تا نقشه راه مطمئنی برای ادامه توسعه شبکه ارتباطات مبتنی بر فیبر نوری ترسیم شود.

نوشته چرخش استراتژیک در توسعه اینترنت ثابت؛ مدل اقتصادی فیبر نوری تا پایان ۱۴۰۵ بازنویسی می‌شود اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

معمای رجیستری ۲۶۵ میلیونی آیفون ۱۸ پرو؛ واقعیت یا شایعه بازار؟

شایعات و ارقام نجومی پیرامون قیمت و هزینه‌های جانبی پرچمداران جدید اپل، همواره یکی از مباحث داغ بازار موبایل ایران بوده است. در تازه ترین موج از این گمانه‌زنی‌ها، ادعای هزینه ۲۶۵ میلیون تومانی برای رجیستری آیفون ۱۸ پرو توجه بسیاری از فعالان و خریداران را به خود جلب کرده است؛ هزینه‌ای سنگین که در صورت صحت، بخش عمده‌ای از بهای تمام‌شده این ابرگوشی را رقم می‌زند.

با این حال، تحلیلی دقیق بر روند قانونی واردات تلفن همراه نشان می‌دهد که این عدد، هیچ‌گونه پشتوانه رسمی و قانونی ندارد. بر اساس استعلام‌های صورت‌گرفته از مراجع ذی‌ربط، تا این لحظه هیچ دستورالعمل مشخص یا تعرفه مصوبی جهت فعال‌سازی و ثبت مسافری یا تجاری سری آیفون ۱۸ در سامانه همتا صادر نشده است.

خبرگزاری تسنیم نیز در تاریخ ۵ مهر ۱۴۰۵ با رد شایعات مطرح‌شده، تاکید کرد که اخبار مربوط به امکان فعال‌سازی آیفون ۱۸ در سامانه همتا فاقد اعتبار است. اگرچه پیش‌تر مباحثی درباره درج ارزش گمرکی این محصول مطرح شده بود، اما کارشناسان تاکید می‌کنند که تعیین ارزش اولیه در گمرک به معنای صدور مجوز واردات یا آغاز فرآیند رجیستری نیست.

در حال حاضر، مدل‌های مختلف آیفون ۱۸ پرو به‌صورت غیررسمی (بدون رجیستری) در ویترین فروشگاه‌ها به چشم می‌خورند. بررسی قیمت‌ها نشان می‌دهد نسخه ۲۵۶ گیگابایتی این دستگاه با نرخی حدود ۳۹۹ میلیون تومان و مدل‌های پرظرفیت‌تر تا سقف ۴۹۵ میلیون تومان معامله می‌شوند.

در نهایت باید گفت رقم ۲۶۵ میلیون تومانی بیشتر حاصل گمانه‌زنی‌ها و محاسبات غیررسمی فعالان بازار است تا نرخ مصوب نهادهای ناظر. اتکا به چنین ارقامی پیش از ابلاغیه رسمی، تنها به التهاب قیمت‌ها و سوءاستفاده‌های احتمالی در بازار دامن خواهد زد.

نوشته معمای رجیستری ۲۶۵ میلیونی آیفون ۱۸ پرو؛ واقعیت یا شایعه بازار؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اعلام قیمت خودروها قفل شد: خریدار به کدام عدد اعتماد کند؟

گزارش توقف به‌روزرسانی قیمت در برخی پلتفرم‌های خودرویی، پرسشی فراتر از گرانی را پیش کشیده است: در بازاری که قیمت‌ها تغییر می‌کنند، کدام عدد واقعا به معامله می‌رسد؟

برای خرید خودرو، معمولا اولین قدم برداشتن گوشی است. چند آگهی را باز می‌کنیم، جدول قیمت‌ها را می‌بینیم و سعی می‌کنیم بفهمیم بودجه‌مان به چه ماشینی می‌رسد. حالا تصور کنید همین نقطهٔ شروع هم مبهم شود؛ جدول به‌روز نباشد، قیمت آگهی با پاسخ تلفنی فروشنده فرق کند و معلوم نباشد آخرین معامله با چه رقمی انجام شده است.

گزارشی منتشرشده در ۱۳ مهر ۱۴۰۵، به نقل از خبرآنلاین و اقتصادنیوز، از توقف موقت به‌روزرسانی قیمت خودرو در برخی پلتفرم‌ها خبر می‌دهد. در این گزارش، نوسان و شرایط هیجانی بازار علت تصمیم عنوان شده است. بااین‌حال، نام کامل پلتفرم‌های مشمول در متن در دسترس نیامده و نباید آن را به تمام سایت‌ها یا همهٔ معاملات تعمیم داد.

اهمیت ماجرا برای خریدار، در همین فاصله میان دیدن یک عدد و اعتمادکردن به آن است. اگر قیمت تازه‌ای منتشر نشود، معنایش ارزان‌شدن خودرو نیست؛ همان‌طور که بالا رفتن قیمت یک آگهی، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند کسی آن خودرو را گران‌تر خریده است.

سه قیمت برای یک خودرو

در بررسی بازار، سه عدد را باید از هم جدا کرد: قیمتی که فروشنده در آگهی نوشته، رقمی که در مذاکره حاضر به پذیرش آن است و مبلغی که سرانجام در یک معامله واقعی پرداخت می‌شود.

این سه عدد ممکن است به هم نزدیک باشند، اما یکسان‌بودنشان تضمین‌شده نیست. آگهی، خواستهٔ فروشنده را نشان می‌دهد. معامله زمانی شکل می‌گیرد که خریداری هم آن خواسته را بپذیرد.

به همین دلیل، اگر چند آگهی تازه با ارقام بالاتر منتشر شود، هنوز نمی‌توان با اطمینان گفت ارزش معاملاتی همهٔ خودروهای مشابه به همان میزان بالا رفته است. برای چنین نتیجه‌ای باید دانست چند معامله انجام شده، خودروها چه وضعیتی داشته‌اند و شرایط پرداخت و تحویل چگونه بوده است.

گزارش بازار ۱۴ مهر نیز از افزایش قیمت‌های اعلامی در کنار پایین‌بودن حجم خریدوفروش سخن می‌گوید. این توصیف، ضرورت تفکیک «قیمت پیشنهادی» از «قیمت معامله» را بیشتر می‌کند؛ هرچند گزارش مزبور آمار تفصیلی معاملات را ارائه نمی‌دهد.

دردسر کسی که می‌خواهد ماشینش را عوض کند

برای مالک یک خودرو، افزایش قیمت ماشینش ممکن است در نگاه اول خبر خوبی باشد. اما اگر هدفش تعویض خودرو باشد، عدد مهم‌تر جای دیگری است: فاصلهٔ قیمت ماشین فعلی با گزینهٔ بعدی.

یک مثال فرضی: خودروی شما ۱۰۰ میلیون تومان گران‌تر قیمت‌گذاری می‌شود، اما خودرویی که قصد خریدش را دارید ۲۰۰ میلیون تومان افزایش پیدا می‌کند. روی کاغذ، دارایی گران‌تری دارید؛ در عمل، برای تعویض آن باید ۱۰۰ میلیون تومان بیشتر از قبل کنار بگذارید.

ابهام قیمت نیز همین مسئله را دشوارتر می‌کند. فروشنده باید بداند پس از واگذاری خودرو، با پول آن چه چیزی می‌تواند بخرد. خریدار هم باید مطمئن شود رقمی که می‌پردازد، صرفاً بازتاب عجله یا نگرانی همان روز نیست.

از این منظر، مسئله فقط گران یا ارزان‌شدن یک خودرو نیست؛ امکان برنامه‌ریزی برای یک خرید بزرگ خانوادگی است.

سکوت سایت‌ها چه چیزی را حل می‌کند؟

از نظر تحلیلی، خودداری از انتشار عددی که پشتوانه کافی ندارد، می‌تواند تصمیم مسئولانه‌ای باشد. نمایش یک قیمت دقیق، وقتی دادهٔ کافی برای آن وجود ندارد، به کاربر اطمینانی می‌دهد که شاید واقعی نباشد.

اما حذف عدد نیز به‌تنهایی اطلاعات بهتری تولید نمی‌کند. کاربر همچنان نیاز به خرید یا فروش دارد و ممکن است برای پیدا کردن پاسخ، به کانال‌ها، شنیده‌ها یا چند تماس پراکنده متوسل شود.

اینجا کیفیت توضیح پلتفرم اهمیت پیدا می‌کند. اگر قیمت به‌روز نمی‌شود، لازم است کاربر بداند آخرین عدد مربوط به چه زمانی است، چرا انتشار متوقف شده و چه زمانی قرار است وضعیت دوباره بررسی شود. یک قیمت قدیمی بدون تاریخ روشن، می‌تواند به‌اندازهٔ یک قیمت تازه و بی‌پشتوانه گمراه‌کننده باشد.

برای رسانه‌های فناوری نیز پرسش مهم همین است: سامانه‌ای که مرجع تصمیم مردم شده، در روزهای کمبود داده چگونه باید عدم‌اطمینان خود را نشان دهد؟

یک عدد درشت کافی نیست

پیشنهاد تحریریه این است که پلتفرم‌های قیمت‌گذاری، کنار رقم نهایی، اطلاعات بیشتری درباره منشأ آن نمایش دهند: قیمت از آگهی‌ها استخراج شده یا معاملات؟ چند نمونه مبنای محاسبه بوده؟ آخرین به‌روزرسانی چه زمانی انجام شده و دامنه اختلاف نمونه‌ها چقدر است؟

در صورت کمبود نمونه معتبر، اعلام صریح «داده کافی نیست» می‌تواند از نمایش رقمی با ظاهر قطعی مفیدتر باشد. اگر هم بازه‌ای ارائه می‌شود، باید معلوم باشد آن بازه چه چیزی را توصیف می‌کند.

این شفافیت به خریدار کمک می‌کند فرق میان برآورد، پیشنهاد فروش و معامله ثبت‌شده را ببیند. اعتبار یک پلتفرم فقط به سرعت تغییر اعدادش وابسته نیست؛ به این هم بستگی دارد که محدودیت داده‌هایش را چقدر روشن بیان می‌کند.

خریدار میان این اعداد چه چیزی را بررسی کند؟

اولین قدم، مقایسهٔ خودروهای واقعاً مشابه است. تیپ، سال ساخت، کارکرد، رنگ‌شدگی، وضعیت سند و زمان تحویل می‌توانند اختلاف قیمت ایجاد کنند. کنار هم گذاشتن چند آگهی که فقط نام مدلشان یکسان است، لزوماً تصویر دقیقی از بازار نمی‌سازد.

قدم بعد، پرسیدن درباره قابلیت انجام معامله است. آیا خودرو با همان رقم موجود است؟ مبلغ اعلام‌شده برای پرداخت نقدی است؟ هزینه یا شرط دیگری به آن اضافه می‌شود؟ پاسخ به این پرسش‌ها ارزش بیشتری از دیدن چندبارهٔ یک جدول دارد.

برای کسی که قصد تعویض دارد، بررسی هم‌زمان قیمت فروش خودروی فعلی و خرید گزینه بعدی نیز ضروری است. تصمیمی که فقط بر افزایش قیمت یکی از این دو تکیه کند، تصویر ناقصی از هزینه واقعی تعویض می‌دهد.

هیچ‌کدام از این بررسی‌ها آینده بازار را پیش‌بینی نمی‌کند. کارکردشان این است که تصمیم امروز بر اطلاعات قابل‌بررسی استوار شود.

گزارش مکث برخی پلتفرم‌ها در اعلام قیمت، باید فرصتی برای پرسیدن درباره کیفیت اطلاعات بازار باشد. خریدار حق دارد بداند عددی که مبنای تصمیم چندمیلیاردی او قرار می‌گیرد، از کجا آمده و چقدر قابل اتکاست.

برای خانواده‌ای که پس‌اندازش را به خودرو تبدیل می‌کند، تفاوت میان «این قیمت را می‌گویند» و «با این قیمت معامله شده» یک ظرافت لفظی نیست؛ بخشی از پولی است که ممکن است سال‌ها برای جمع‌کردنش وقت گذاشته باشد.

نوشته اعلام قیمت خودروها قفل شد: خریدار به کدام عدد اعتماد کند؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اعلام قیمت خودروها قفل شد: خریدار به کدام عدد اعتماد کند؟

گزارش توقف به‌روزرسانی قیمت در برخی پلتفرم‌های خودرویی، پرسشی فراتر از گرانی را پیش کشیده است: در بازاری که قیمت‌ها تغییر می‌کنند، کدام عدد واقعا به معامله می‌رسد؟

برای خرید خودرو، معمولا اولین قدم برداشتن گوشی است. چند آگهی را باز می‌کنیم، جدول قیمت‌ها را می‌بینیم و سعی می‌کنیم بفهمیم بودجه‌مان به چه ماشینی می‌رسد. حالا تصور کنید همین نقطهٔ شروع هم مبهم شود؛ جدول به‌روز نباشد، قیمت آگهی با پاسخ تلفنی فروشنده فرق کند و معلوم نباشد آخرین معامله با چه رقمی انجام شده است.

گزارشی منتشرشده در ۱۳ مهر ۱۴۰۵، به نقل از خبرآنلاین و اقتصادنیوز، از توقف موقت به‌روزرسانی قیمت خودرو در برخی پلتفرم‌ها خبر می‌دهد. در این گزارش، نوسان و شرایط هیجانی بازار علت تصمیم عنوان شده است. بااین‌حال، نام کامل پلتفرم‌های مشمول در متن در دسترس نیامده و نباید آن را به تمام سایت‌ها یا همهٔ معاملات تعمیم داد.

اهمیت ماجرا برای خریدار، در همین فاصله میان دیدن یک عدد و اعتمادکردن به آن است. اگر قیمت تازه‌ای منتشر نشود، معنایش ارزان‌شدن خودرو نیست؛ همان‌طور که بالا رفتن قیمت یک آگهی، به‌تنهایی ثابت نمی‌کند کسی آن خودرو را گران‌تر خریده است.

سه قیمت برای یک خودرو

در بررسی بازار، سه عدد را باید از هم جدا کرد: قیمتی که فروشنده در آگهی نوشته، رقمی که در مذاکره حاضر به پذیرش آن است و مبلغی که سرانجام در یک معامله واقعی پرداخت می‌شود.

این سه عدد ممکن است به هم نزدیک باشند، اما یکسان‌بودنشان تضمین‌شده نیست. آگهی، خواستهٔ فروشنده را نشان می‌دهد. معامله زمانی شکل می‌گیرد که خریداری هم آن خواسته را بپذیرد.

به همین دلیل، اگر چند آگهی تازه با ارقام بالاتر منتشر شود، هنوز نمی‌توان با اطمینان گفت ارزش معاملاتی همهٔ خودروهای مشابه به همان میزان بالا رفته است. برای چنین نتیجه‌ای باید دانست چند معامله انجام شده، خودروها چه وضعیتی داشته‌اند و شرایط پرداخت و تحویل چگونه بوده است.

گزارش بازار ۱۴ مهر نیز از افزایش قیمت‌های اعلامی در کنار پایین‌بودن حجم خریدوفروش سخن می‌گوید. این توصیف، ضرورت تفکیک «قیمت پیشنهادی» از «قیمت معامله» را بیشتر می‌کند؛ هرچند گزارش مزبور آمار تفصیلی معاملات را ارائه نمی‌دهد.

دردسر کسی که می‌خواهد ماشینش را عوض کند

برای مالک یک خودرو، افزایش قیمت ماشینش ممکن است در نگاه اول خبر خوبی باشد. اما اگر هدفش تعویض خودرو باشد، عدد مهم‌تر جای دیگری است: فاصلهٔ قیمت ماشین فعلی با گزینهٔ بعدی.

یک مثال فرضی: خودروی شما ۱۰۰ میلیون تومان گران‌تر قیمت‌گذاری می‌شود، اما خودرویی که قصد خریدش را دارید ۲۰۰ میلیون تومان افزایش پیدا می‌کند. روی کاغذ، دارایی گران‌تری دارید؛ در عمل، برای تعویض آن باید ۱۰۰ میلیون تومان بیشتر از قبل کنار بگذارید.

ابهام قیمت نیز همین مسئله را دشوارتر می‌کند. فروشنده باید بداند پس از واگذاری خودرو، با پول آن چه چیزی می‌تواند بخرد. خریدار هم باید مطمئن شود رقمی که می‌پردازد، صرفاً بازتاب عجله یا نگرانی همان روز نیست.

از این منظر، مسئله فقط گران یا ارزان‌شدن یک خودرو نیست؛ امکان برنامه‌ریزی برای یک خرید بزرگ خانوادگی است.

سکوت سایت‌ها چه چیزی را حل می‌کند؟

از نظر تحلیلی، خودداری از انتشار عددی که پشتوانه کافی ندارد، می‌تواند تصمیم مسئولانه‌ای باشد. نمایش یک قیمت دقیق، وقتی دادهٔ کافی برای آن وجود ندارد، به کاربر اطمینانی می‌دهد که شاید واقعی نباشد.

اما حذف عدد نیز به‌تنهایی اطلاعات بهتری تولید نمی‌کند. کاربر همچنان نیاز به خرید یا فروش دارد و ممکن است برای پیدا کردن پاسخ، به کانال‌ها، شنیده‌ها یا چند تماس پراکنده متوسل شود.

اینجا کیفیت توضیح پلتفرم اهمیت پیدا می‌کند. اگر قیمت به‌روز نمی‌شود، لازم است کاربر بداند آخرین عدد مربوط به چه زمانی است، چرا انتشار متوقف شده و چه زمانی قرار است وضعیت دوباره بررسی شود. یک قیمت قدیمی بدون تاریخ روشن، می‌تواند به‌اندازهٔ یک قیمت تازه و بی‌پشتوانه گمراه‌کننده باشد.

برای رسانه‌های فناوری نیز پرسش مهم همین است: سامانه‌ای که مرجع تصمیم مردم شده، در روزهای کمبود داده چگونه باید عدم‌اطمینان خود را نشان دهد؟

یک عدد درشت کافی نیست

پیشنهاد تحریریه این است که پلتفرم‌های قیمت‌گذاری، کنار رقم نهایی، اطلاعات بیشتری درباره منشأ آن نمایش دهند: قیمت از آگهی‌ها استخراج شده یا معاملات؟ چند نمونه مبنای محاسبه بوده؟ آخرین به‌روزرسانی چه زمانی انجام شده و دامنه اختلاف نمونه‌ها چقدر است؟

در صورت کمبود نمونه معتبر، اعلام صریح «داده کافی نیست» می‌تواند از نمایش رقمی با ظاهر قطعی مفیدتر باشد. اگر هم بازه‌ای ارائه می‌شود، باید معلوم باشد آن بازه چه چیزی را توصیف می‌کند.

این شفافیت به خریدار کمک می‌کند فرق میان برآورد، پیشنهاد فروش و معامله ثبت‌شده را ببیند. اعتبار یک پلتفرم فقط به سرعت تغییر اعدادش وابسته نیست؛ به این هم بستگی دارد که محدودیت داده‌هایش را چقدر روشن بیان می‌کند.

خریدار میان این اعداد چه چیزی را بررسی کند؟

اولین قدم، مقایسهٔ خودروهای واقعاً مشابه است. تیپ، سال ساخت، کارکرد، رنگ‌شدگی، وضعیت سند و زمان تحویل می‌توانند اختلاف قیمت ایجاد کنند. کنار هم گذاشتن چند آگهی که فقط نام مدلشان یکسان است، لزوماً تصویر دقیقی از بازار نمی‌سازد.

قدم بعد، پرسیدن درباره قابلیت انجام معامله است. آیا خودرو با همان رقم موجود است؟ مبلغ اعلام‌شده برای پرداخت نقدی است؟ هزینه یا شرط دیگری به آن اضافه می‌شود؟ پاسخ به این پرسش‌ها ارزش بیشتری از دیدن چندبارهٔ یک جدول دارد.

برای کسی که قصد تعویض دارد، بررسی هم‌زمان قیمت فروش خودروی فعلی و خرید گزینه بعدی نیز ضروری است. تصمیمی که فقط بر افزایش قیمت یکی از این دو تکیه کند، تصویر ناقصی از هزینه واقعی تعویض می‌دهد.

هیچ‌کدام از این بررسی‌ها آینده بازار را پیش‌بینی نمی‌کند. کارکردشان این است که تصمیم امروز بر اطلاعات قابل‌بررسی استوار شود.

گزارش مکث برخی پلتفرم‌ها در اعلام قیمت، باید فرصتی برای پرسیدن درباره کیفیت اطلاعات بازار باشد. خریدار حق دارد بداند عددی که مبنای تصمیم چندمیلیاردی او قرار می‌گیرد، از کجا آمده و چقدر قابل اتکاست.

برای خانواده‌ای که پس‌اندازش را به خودرو تبدیل می‌کند، تفاوت میان «این قیمت را می‌گویند» و «با این قیمت معامله شده» یک ظرافت لفظی نیست؛ بخشی از پولی است که ممکن است سال‌ها برای جمع‌کردنش وقت گذاشته باشد.

نوشته اعلام قیمت خودروها قفل شد: خریدار به کدام عدد اعتماد کند؟ اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

ریلمی P۴s Lite با باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شد

ریلمی از گوشی اقتصادی P4s Lite در هند رونمایی کرد؛ محصولی که با نمایشگر ۱۲۰ هرتزی و باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی، نسخه‌ای ساده‌تر و ارزان‌تر از P4s محسوب می‌شود.

ریلمی P4s Lite به نمایشگر LCD با اندازه ۶٫۷۵ اینچ مجهز شده است. این پنل وضوح HD+ و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز دارد و برای پردازش اطلاعات نیز از تراشه Unisoc T7250 استفاده می‌کند. این تراشه در کنار رم LPDDR4X و حافظه داخلی UFS 2.2 قرار گرفته است.

مهم‌ترین ویژگی گوشی جدید ریلمی، باتری حجیم ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی آن است. به گفته ریلمی، این باتری می‌تواند تا شش سال سلامت مطلوب خود را حفظ کند؛ موضوعی که P4s Lite را در میان گوشی‌های اقتصادی از نظر ظرفیت باتری متمایز می‌کند.

ریلمی P4s Lite

در بخش دوربین، ریلمی P4s Lite از یک دوربین اصلی ۱۳ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار در پنل پشتی بهره می‌برد. دوربین سلفی ۵ مگاپیکسلی نیز برای ثبت تصاویر و برقراری تماس‌های ویدیویی در نظر گرفته شده است.

این گوشی از گواهی IP64 برای مقاومت در برابر گردوغبار و پاشش آب برخوردار است و حسگر اثر انگشت آن روی لبه کناری دستگاه قرار دارد. جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون نیز همچنان در این مدل حفظ شده است.

از دیگر امکانات ارتباطی P4s Lite می‌توان به وای‌فای ۵، بلوتوث ۵٫۲، GPS و شبکه 4G اشاره کرد. این گوشی قرار است اواخر همین هفته در هند وارد بازار شود.

ریلمی P4s Lite

ریلمی P4s Lite در دو نسخه عرضه می‌شود. مدل مجهز به ۴ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی ۱۶٬۴۹۹ روپیه قیمت دارد و نسخه ۴ گیگابایت رم با ۱۲۸ گیگابایت حافظه داخلی با قیمت ۱۸٬۴۹۹ روپیه عرضه خواهد شد.

این گوشی در دو رنگ نقره‌ای مهتابی (Moonlight Silver) و مشکی سحابی (Nebula Black) به فروش می‌رسد.

نوشته ریلمی P۴s Lite با باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

ریلمی P۴s Lite با باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شد

ریلمی از گوشی اقتصادی P4s Lite در هند رونمایی کرد؛ محصولی که با نمایشگر ۱۲۰ هرتزی و باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی، نسخه‌ای ساده‌تر و ارزان‌تر از P4s محسوب می‌شود.

ریلمی P4s Lite به نمایشگر LCD با اندازه ۶٫۷۵ اینچ مجهز شده است. این پنل وضوح HD+ و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز دارد و برای پردازش اطلاعات نیز از تراشه Unisoc T7250 استفاده می‌کند. این تراشه در کنار رم LPDDR4X و حافظه داخلی UFS 2.2 قرار گرفته است.

مهم‌ترین ویژگی گوشی جدید ریلمی، باتری حجیم ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی آن است. به گفته ریلمی، این باتری می‌تواند تا شش سال سلامت مطلوب خود را حفظ کند؛ موضوعی که P4s Lite را در میان گوشی‌های اقتصادی از نظر ظرفیت باتری متمایز می‌کند.

ریلمی P4s Lite

در بخش دوربین، ریلمی P4s Lite از یک دوربین اصلی ۱۳ مگاپیکسلی با فوکوس خودکار در پنل پشتی بهره می‌برد. دوربین سلفی ۵ مگاپیکسلی نیز برای ثبت تصاویر و برقراری تماس‌های ویدیویی در نظر گرفته شده است.

این گوشی از گواهی IP64 برای مقاومت در برابر گردوغبار و پاشش آب برخوردار است و حسگر اثر انگشت آن روی لبه کناری دستگاه قرار دارد. جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون نیز همچنان در این مدل حفظ شده است.

از دیگر امکانات ارتباطی P4s Lite می‌توان به وای‌فای ۵، بلوتوث ۵٫۲، GPS و شبکه 4G اشاره کرد. این گوشی قرار است اواخر همین هفته در هند وارد بازار شود.

ریلمی P4s Lite

ریلمی P4s Lite در دو نسخه عرضه می‌شود. مدل مجهز به ۴ گیگابایت رم و ۶۴ گیگابایت حافظه داخلی ۱۶٬۴۹۹ روپیه قیمت دارد و نسخه ۴ گیگابایت رم با ۱۲۸ گیگابایت حافظه داخلی با قیمت ۱۸٬۴۹۹ روپیه عرضه خواهد شد.

این گوشی در دو رنگ نقره‌ای مهتابی (Moonlight Silver) و مشکی سحابی (Nebula Black) به فروش می‌رسد.

نوشته ریلمی P۴s Lite با باتری ۷۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اوپو F۳۵ و F۳۵ پرو با باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شدند

اوپو گوشی‌های F35 و F35 پرو را در هند معرفی کرد. هر دو مدل به باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی مجهز شده‌اند و دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی دارند؛ مدل پرو همچنین نمایشگر ۱۴۴ هرتزی، دوربین فوق‌عریض و تراشه قدرتمندتری ارائه می‌دهد.

اوپو طبق برنامه از نسل جدید گوشی‌های سری F در بازار هند رونمایی کرد. F35 و F35 پرو نسبت به نسل قبل باتری بزرگ‌تری دارند و به همین دلیل وزن بیشتری پیدا کرده‌اند. بااین‌حال، مدل پرو علاوه بر باتری پرظرفیت، نمایشگر بزرگ‌تر و دوربین‌های بیشتری دارد و مدل استاندارد نیز سرانجام به دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی مجهز شده است.

مشخصات اوپو F35 پرو

اوپو F35 پرو به نمایشگر ۶٫۷۸ اینچی اولد با وضوح ۱۲۷۲ × ۲۷۷۲ پیکسل مجهز شده است. این پنل از نرخ نوسازی ۱۴۴ هرتز، نمایش ۱۰ بیتی رنگ‌ها و پوشش کامل فضای رنگی DCI-P3 پشتیبانی می‌کند.

اوپو F35

حداکثر روشنایی نمایشگر در حالت HBM به ۱۸۰۰ نیت می‌رسد و وظیفه محافظت از آن بر عهده شیشه AGC DT-Star D+ است. حسگر اثر انگشت نیز زیر نمایشگر قرار گرفته است.

مهم‌ترین تغییر سخت‌افزاری F35 پرو، استفاده از باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی است که ظرفیت آن نسبت به سری F33 هزار میلی‌آمپرساعت افزایش یافته است. این باتری از شارژ سیمی ۸۰ واتی SuperVOOC، شارژ ۵۵ واتی USB PPS و شارژ ۴۴ واتی UFCS پشتیبانی می‌کند.

تراشه دایمنسیتی ۷۳۶۰ مکس در F35 پرو

قدرت پردازشی اوپو F35 پرو را تراشه مدیاتک دایمنسیتی ۷۳۶۰ مکس تأمین می‌کند. این تراشه نسخه‌ای از دایمنسیتی ۷۳۰۰ محسوب می‌شود و با فرایند ساخت ۴ نانومتری TSMC تولید شده است.

پردازنده هشت‌هسته‌ای تراشه شامل چهار هسته Cortex-A78 با فرکانس ۲٫۵ گیگاهرتز و چهار هسته Cortex-A55 با فرکانس ۲ گیگاهرتز است. پردازش گرافیکی نیز بر عهده Mali-G615 قرار دارد.

F35 پرو در نسخه‌های مجهز به ۶ یا ۸ گیگابایت رم LPDDR5X و ۱۲۸ یا ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی عرضه می‌شود. حافظه داخلی از نوع سریع‌تر UFS 3.1 است؛ در حالی که F33 پرو به حافظه UFS 2.2

.مجهز بود

اوپو F35

دوربین سه‌گانه و سلفی ۵۰ مگاپیکسلی

اوپو F35 پرو در بخش دوربین به یک حسگر اصلی ۵۰ مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.8 و لرزش‌گیر اپتیکال تصویر مجهز شده است. دوربین جدید فوق‌عریض ۸ مگاپیکسلی نیز لنزی با دیافراگم f/2.2 و میدان دید ۱۱۶ درجه دارد.

در بخش سلفی، یک دوربین ۵۰ مگاپیکسلی با لنز فوق‌عریض ۱۰۰ درجه، دیافراگم f/2.0 و فوکوس خودکار قرار گرفته است. دوربین‌های اصلی و سلفی هر دو قابلیت فیلم‌برداری 4K با نرخ ۳۰ فریم‌برثانیه را دارند و از حالت ضبط هم‌زمان نمای دوربین جلو و عقب نیز پشتیبانی می‌کنند.

این بخش یکی از پیشرفت‌های مهم نسبت به سری F33 محسوب می‌شود؛ چراکه نسل قبلی در هر دو دوربین حداکثر امکان ضبط ویدئو با وضوح 1080p و نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه را داشت.

اوپو F35

اوپو F35 با نمایشگر ۱۲۰ هرتزی و باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی

مدل استاندارد F35 نمایشگر ۶٫۵۷ اینچی اولد نسل قبل را حفظ کرده است. این پنل وضوح ۱۰۸۰ × ۲۳۷۲ پیکسل و نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتز دارد و از نمایش ۱۰ بیتی رنگ‌ها و پوشش کامل فضاهای رنگی sRGB و DCI-P3 پشتیبانی می‌کند.

حداکثر روشنایی نمایشگر به ۱۴۰۰ نیت در حالت HBM می‌رسد و شیشه Crystal Guard از آن محافظت می‌کند. حسگر اثر انگشت نیز مانند مدل پرو زیر نمایشگر قرار دارد.

با وجود حفظ اندازه نمایشگر، ظرفیت باتری F35 به ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعت افزایش یافته است. این گوشی از شارژ ۸۰ واتی SuperVOOC، شارژ UFCS و شارژ ۵۵ واتی USB PPS پشتیبانی می‌کند.

دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی در مدل استاندارد

اوپو F35 نیز برخلاف نسل قبلی به دوربین سلفی ۵۰ مگاپیکسلی مجهز شده است. این دوربین لنز فوق‌عریض ۱۰۰ درجه، فوکوس خودکار و دیافراگم f/2.1 دارد.

دوربین اصلی پشتی نیز ۵۰ مگاپیکسلی با دیافراگم f/1.9 است، اما برخلاف مدل پرو از لرزش‌گیر اپتیکال بهره نمی‌برد. یک حسگر تشخیص عمق ۲ مگاپیکسلی نیز در کنار دوربین اصلی قرار گرفته است.

F35 در زمان عرضه امکان فیلم‌برداری 1080p با نرخ ۶۰ فریم‌برثانیه را دارد و اوپو وعده داده است قابلیت ضبط ویدئو با وضوح 2.5K و نرخ ۳۰ فریم‌برثانیه را نیز در قالب یک به‌روزرسانی نرم‌افزاری اضافه کند.

مدل استاندارد برخلاف نسخه پرو همچنان از تراشه دایمنسیتی ۶۳۶۰ مکس استفاده می‌کند؛ همان تراشه‌ای که در سری F33 نیز به کار رفته بود. این گوشی با ۶ یا ۸ گیگابایت رم LPDDR4X و ۱۲۸ گیگابایت حافظه UFS 2.2 عرضه می‌شود و نسخه ۲۵۶ گیگابایتی ندارد.

هر دو گوشی از استاندارد IP69 نیز پشتیبانی می‌کنند و در برابر پاشش و فشار آب داغ مقاومت دارند.

اوپو F35

قیمت اوپو F35 و F35 پرو

هر دو گوشی از هم‌اکنون در هند پیش‌فروش شده‌اند و عرضه رسمی آن‌ها از ۱۹ مهر ۱۴۰۵ آغاز می‌شود. F35 پرو در رنگ‌های نارنجی طلوع، آبی موجی و قهوه‌ای گرگ‌ومیش عرضه خواهد شد. F35 نیز رنگ‌های آبی موجی، صورتی مه‌آلود و خاکستری تیتانیومی دارد.

قیمت نسخه‌های مختلف به شرح زیر است:

مدل قیمت
F35، ۶/۱۲۸ گیگابایت ۳۹ هزار روپیه
F35، ۸/۱۲۸ گیگابایت ۴۳ هزار روپیه
F35 پرو، ۶/۱۲۸ گیگابایت ۴۶ هزار روپیه
F35 پرو، ۸/۱۲۸ گیگابایت ۵۰ هزار روپیه
F35 پرو، ۸/۲۵۶ گیگابایت ۵۵ هزار روپیه

قیمت پایه F35 از نسل قبلی بیشتر شده است. F33 با پیکربندی ۶/۱۲۸ گیگابایت با قیمت ۳۲ هزار روپیه معرفی شده بود و F33 پرو در نسخه ۸/۱۲۸ گیگابایتی ۳۸ هزار روپیه قیمت داشت.

نوشته اوپو F۳۵ و F۳۵ پرو با باتری ۸۰۰۰ میلی‌آمپرساعتی معرفی شدند اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.