مرکز مدیریت امداد و هماهنگی عملیات رخدادهای رایانه‌ای، از مشکلات و آسیب پذیری پروتکل WPA2 و هک وای فای خبر داد. این مرکز در این راستا راه‌هایی برای جلوگیری از هک وای فای را برای امنیت بهتر ارائه نمود.

محققان امنیتی موفق شدند آسیب پذیری پروتکل WPA2 را کشف کنند. این آسیب پذیری به هکرها اجازه می‌دهد تا بتوانند به راحتی شبکه‌ Wi-Fi را هک کنند و اتصالات اینترنت را بدزدند.

محققانی که وجود این نقاط ضعف را کشف کرده‌اند آن را فقط مربوط به یک پیاده‌سازی و یا یک محصول نمی‌دانند و به عقیده آنها این مشکل در خود این استاندارد وجود دارد.

بنابراین به عقیده آنها تمامی پیاده‌سازی‌های  WPA2 تحت‌تأثیر این کشف قرار می‌گیرند. تاثیرات استفاده از این آسیب‌پذیری‌ را می‌توان شامل رمزگشایی، بازپخش بسته، ربودن اتصال TCP و تزریق محتوای HTTP عنوان کرد. به گفته این محققان باید برای رفع این آسیب‌پذیری‌ها منتظر انتشار به‌روزرسانی برای دستگاه‌ها بود.

بررسی پروتکل احراز اصالت WPA2

پروتکل احراز اصالت WPA2، یک پروتکل ۱۳ ساله است و برای امنیت اتصالات WiFi استفاده می‌گردد. اما با کشفی که اخیرا توسط محققان به دست آمده، این استاندارد به خطر افتاده و باعث شده تا دستگاه‌های Wi-Fi نیز تحت تاثیر قرار گیرند.

حمله‌ای به نام  KRACK یا Key Reinstallation Attack وجود دارد که توسط تیمی از محققان شرح داده شده است. این حمله در واقع نشان دهنده آسیب پذیری پروتکل WPA2 است و علیه همه‌ شبکه‌های Wi-Fi محافظت شده قابل استفاده است. با این حمله سرقت اطلاعاتی حساس مانند، شماره‌ کارت اعتباری، رمز عبور، پیام‌های چت، ایمیل‌ها و عکس‌ها به سادگی امکان پذیر است.

محققان اعلام نموده‌اند که حملات تازه‌ کشف ‌شده علیه موارد زیر قابل استفاده هستند:

• WPA1 و WPA2
• شبکه‌های شخصی و سازمانی
• رمزهای  WPA-TKIP، AES-CCMP و GCMP

به طور خلاصه باید گفت که اگر دستگاه شما از Wi-Fi پشتیبانی می‌کند، به‌ احتمال زیاد تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. در تحقیقات انجام شده توسط محققان مشخص است که اندروید، لینوکس، اپل، ویندوز، OpenBSD، MediaTek و Linksys  همگی نسبت به حمله KRACK آسیب‌پذیر هستند.

بررسی حمله KRACK

حمله‌ KRACK عملی در جهت بازیابی رمز عبور WiFi انجام نمی‌دهد. یعنی در واقع به مهاجمان اجازه می‌دهد تا بتوانند داده‌های کاربران وای‌فای را بدون کرک و یا حتی دانستن رمز عبور واقعی آنها رمزگشایی کنند.

بنابراین در این حالت لازم نیست تا افراد نسبت به تغییر رمز وای فای خود اقدام کنند زیرا تغییر رمز از حمله KRACK جلوگیری نمی‌کند.

عملکرد حمله KRACK بر پروتکل WPA2

حمله‌ KRACK روش چهارگانه‌ پروتکل  WPA2 را که برای ایجاد یک کلید رمزگذاری ترافیک استفاده می‌شود، مد نظر قرار می‌دهد.

برای اینکه حمله‌ KRACK موفقیت‌آمیز باشد لازم است تا مهاجم، قربانی را برای بازنصب کلیدی که درحال استفاده از آن است، فریب دهد، که این کار هم با دستکاری و بازپخش پیام‌های رمزنگاری به راحتی امکان پذیر است.

وقتی قربانی دوباره کلید را نصب کند، پارامترهایی مانند تعداد بسته‌های ارسالی افزایشی، تعداد بسته‌های دریافتی، به مقدار اولیه‌شان مقداردهی می‌شوند.

در اینجا باید اشاره کرد که برای تضمین امنیت، کلید فقط باید یک بار نصب و استفاده گردد ولی متاسفانه پروتکل  WPA2 دارای این مشکل است و این امر نشان دهنده آسیب پذیری پروتکل WPA2 است.

این تیم تحقیقاتی موفق شدند تا حمله KRACK را روی یک گوشی هوشمند اندروید اجرا کنند. در این حالت مهاجم خواهد توانست تا تمام داده‌های قربانی را که روی یک وای‌فای محافظت‌شده در حال انتقال هستند، رمزگشایی و به دست آورد.

این محققان معتقدند که می‌توانند این حمله‌ را علیه لینوکس و اندروید ۶  و یا حتی بالاتر هم استفاده کنند. زیرا اندروید و لینوکس برای باز نصب کلید رمزنگاری به راحتی فریب داده می‌شوند.

باید گفت که فعلا در این زمینه نگرانی وجود ندارد زیرا برای اینکه مهاجم حمله‌ای موفق داشته باشد باید به صورت فیزیکی در نزدیکی شبکه‌ وای‌فای مورد نظر قرار گیرد.

محققان همچنین اعلام کردند که ارتباطات HTTPS امن هستند و با استفاده از حملات KRACK نیز قابل رمزگشایی نیستند. بنابراین آنها توصیه می‌کنند که هنگام استفاده از شبکه وای‌فای بهتر است از یک سرویس VPN امن برای رمزگذاری ترافیک اینترنت استفاده شود.

.

منبع: mehrnews

مطلب آسیب پذیری پروتکل WPA2 و هک وای فای ؛ مشکلی برای تمام سیستم عامل ها برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

اگر از امنیت اطلاعات خود در سرویس‌های ابری مطمئن نیستید، بهتر است احراز هویت دو مرحله ای را در حساب‌های خود فعال کنید. در ادامه چگونگی این فرآیند را به شما آموزش می‌دهیم.

به دلیل ارزش بالای اطلاعات، پشتیبانی گرفتن یکی از کارهای مهم و معمول در دنیای فناوری است. امروزه بسیاری از سرویس‌های کلود به شما امکان پشتیبان‌گیری و ذخیره‌ی اطلاعات را می‌دهند. اما اگر خود این سرویس‌ها هک شوند چه اتفاقی می‌افتد؟

فعال کردن احراز هویت دو مرحله ای امنیت اطلاعات شما را بسیار بالاتر خواهد برد. پس بهتر است سرویس کلودی را انتخاب کنید که از این امکان ساده اما ضروری بهره‌مند باشد. اگر هنوز از اهمیت این امکان مطمئن نیستید، بخش بعدی را مطالعه کنید.

تهاجم ابری

در سال ۲۰۱۴ بیش از ۵۰۰ عکس خصوصی افراد مشهور در اینترنت به انتشار رسید. این تصاویر در سرویس ابری اپل به نام آی‌کلود ذخیره شده بودند و توسط حمله‌های فیشینگ به دست مهاجمین رسیدند. در سال ۲۰۱۲ نیز دراپ‌باکس هدف حمله قرار گرفت و اطلاعات ورود تعداد زیادی از کاربران این شرکت به بیرون راه پیدا کرد. چهار سال طول کشید تا مشخص شود دو سوم کاربران این سرویس ابری در این حمله هدف قرار گرفته‌ بودند.

همچنین در سال ۲۰۱۶ تعداد زیادی از کاربران کربونایت هدف حمله قرار گرفتند. در این حمله کلمات عبور کاربران به شکل گسترده به سرقت رفت و این شرکت از ‌آن‌ها خواست که رمز عبور خود را تغییر بدهند. همانطور که می‌بینید، سرویس‌های ابری محبوبیت بالایی در بین مهاجمان مجازی دارند. احراز هویت دو مرحله ای قدری خیال شما را آسوده‌تر خواهد کرد. در ادامه به شما کمک می‌کنیم تا این روش احراز هویت را در سرویس‌های محبوب کلود خود فعال کنید.

احراز هویت دو مرحله ای در اپل آی‌کلود

در صورت فعال سازی احراز هویت دو مرحله ای در آی‌کلود، تنها دستگاه‌های قابل اعتماد می‌توانند به این حساب راه پیدا کنند. برای فعال‌سازی این حساب باید از دستگاه‌های ساخت اپل استفاده کنید.

در iOS کافی است:

1. به منوی Setting و بخش iCloud بروید.
2. گزینه‌ی Apple ID را انتخاب کنید.
3. در بخش Password & Security، امکان Turn on Two-Factor Authentication را فعال کنید.

اگر از سیستم‌عامل مک استفاده می‌کنید. کافی است مراحل زیر را دنبال کنید:

1. System Prefrences را باز کنید.
2. به iCloud و سپس Account Details بروید.
3. زبانه‌ی Security را انتخاب کنید.
4. گزینه‌ی Turn on two-factor authentication را فعال کنید.

به یاد داشته باشید که احراز هویت دو مرحله ای تنها در دستگاه‌های مجهز به iOS 9 یا سیستم‌عامل OS X El Capitan قابل دستیابی است. در سایر سیستم‌عامل‌ها همچنان می‌توانید از تایید دو مرحله‌ای استفاده کنید اما این روش تنها به ارسال پیام کوتاه محدود است.

بلک‌بلیز

بلک‌بلیز یکی از ارزان‌ترین راهکارها برای دریافت فضای ذخیره‌سازی است. این سرویس همچنین به شکل خودکار از اطلاعات شما بک‌آپ می‌گیرد. کاربران این شرکت می‌توانند احراز هویت دو مرحله ای را در حساب‌های خود فعال کنند.

برای این کار مراحل زیر را طی کنید:

1. وارد حساب بلک‌بلیز خود شوید.
2. در پنل سمت چپ، My Setting را انتخاب کنید.
3. رمز عبور و شماره تلفن خود را وارد کنید.
4. دکمه‌ی Send Code را فشار دهید.
5. منتظر دریافت کد از طریق پیام کوتاه باشید و آن را در صفحه‌ی تنظیمات وارد کنید.

این کار احراز هویت دو مرحله ای را به راحتی در حساب شما فعال خواهد کرد.

باکس

باکس فایل‌های شما را در محیط اینترنت ذخیره می‌کند و می‌توانید از هر دستگاهی برای دسترسی به آن‌ها استفاده کنید. این شرکت ادعا می‌کند که امنیتی هم‌سطح با شرکت‌های تجاری را در اختیار کاربران خصوصی قرار می‌دهد. باکس همچنین به احراز هویت دو مرحله ای ، برپایه‌ی ارسال پیام کوتاه مجهز است.

برای فعال کردن آن:

1. وارد اکانت باکس خود شوید.
2. بر روی نام پروفایل خود، در گوشه‌ی سمت راست صفحه، کلیک و Account Setting را انتخاب کنید.
3. زبانه‌ی Security را انتخاب و Login Verification را فعال کنید.
4. شماره‌ی تماس خود را وارد کنید.
5. منتظر پیام کوتاهی حاوی کد تایید ۶ رقمی بمانید.
6. کد را در جعبه‌ی Confirmation Code وارد کنید و بر روی Confirm کلیک کنید.

حالا هربار که از یک مرورگر جدید برای ورود به سایت استفاده کنید، باکس کد تاییدی را به تلفن همراه شما ارسال خواهد کرد. به یاد داشته باشید که اگر Single Sign-On در اکانت شما فعال باشد، ورود دو مرحله‌ای به شکل خودکار غیرفعال خواهد شد.

دراپ‌باکس

دراپ‌باکس یکی از محبوب‌ترین و نخستین شرکت‌های پشتیبان‌گیری آنلاین است. این سرویس همچنین یکی از امن‌ترین گزینه‌ها است و از احراز هویت نرم‌افزاری و سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کند.

برای فعال کردن احراز هویت دو مرحله‌ای در دراپ‌باکس مراحل زیر را طی کنید:

1. وارد اکانت خود شوید.
2. روی آواتار در بالای صفحه کلیک کنید و به بخش Account بروید.
3. زبانه‌ی Security را باز کنید.
4. گزینه‌ی Two-step verification را فعال کنید.
5. روی Get Started کلیک کنید.
6. رمز عبور خود را وارد کنید.

حالا می‌توانید بین گزینه‌های دریافت پیامک یا استفاده از اپ‌های احراز هویت یکی را انتخاب کنید. همچنین می‌توانید از کدهای امنیتی U2F مانند یوبی‌کی برای ورود به حساب خود استفاده کنید.

گوگل درایو

گوگل درایو بسیار محبوب است و می‌توانید با استفاده از آن از اطلاعات خود در سرویس‌های مختلف گوگل پیشتیبان‌ بگیرید. این شرکت همچنین احراز هویت دو مرحله ای را از دو راه پیام کوتاه و تماس صوتی در اختیار کاربران می‌گذارد. شما همچنین می‌تواند از اپ‌هایی مانند Google Authenticaror و کلیدهای سخت‌افزاری مانند یوبی‌کی برای ورود به درایو استفاده کنید.

برای فعال‌سازی ورود دو مرحله‌ای در گوگل درایو، مراحل زیر را طی کنید:

1. وارد اکانت گوگل خود شوید.
2. به صفحه‌ی two-step verification بروید و روی Get Started کلیک کنید.
3. شماره‌ی همراه خود را وارد کنید.
4. کد نوشته شده در پیام کوتاه را در صفحه‌ی تنظیمات وارد کنید.
5. روی Turn On کلیک کنید.

در ورود بعدی گوگل از شما خواهد خواست تا نحوه‌ی احراز هویت خود را مشخص کنید. در این مرحله می‌توانید از بین گزینه‌های اپ، پیام کوتاه و تماس صوتی یکی را انتخاب کنید.

وان درایو

وان درایو سرویس ابری مایکروسافت است و به شکل پیش‌فرض بر سیستم‌عامل‌های این شرکت نصب شده است. این سرویس نیز از ورود دو مرحله‌ای از طریق نرم‌افزار و پیام کوتاه پشتیبانی می‌کند. برای فعال‌سازی احراز هویت دو مرحله ای در وان درایو مراحل زیر را طی کنید:

1. به صفحه‌ی Security مایکروسافت بروید و به اکانت خود وارد شوید.
2. More security options را انتخاب کنید.
3. روی Set up two-step verification کلیک کنید.
4. ادامه‌ی فرآیند را به کمک راهنمایی‌های مایکروسافت طی کنید.

سرویس‌های دیگر

بجز سرویس‌های بالا، بسیاری از سرویس‌های دیگر نیز از ورود دو مرحله ای پشتیبانی می‌کنند. به عنوان مثال فراست‌باکس از اپ برای این کار استفاده می‌کند و نیم‌باکس با استفاده از پیام کوتاه و نرم‌افزار این کار را انجام می‌دهد.

هرچند برخی از سرویس‌های کلود از جمله کلود اپ، آی‌درایو و اسپاید اوک همچنان از احراز هویت دو مرحله ای پشتیبانی نمی‌کنند. اسپاید اوک می‌گوید که به دلیل بازنگری در این سرویس، ورود دو مرحله‌ای را غیرفعال کرده است. این شرکت به زودی سیستم جدیدی مبتنی بر ۲FA را رونمایی خواهد کرد. اگر شما هم از سرویسی استفاده می‌کنید که دارای این امکان نیست بهتر است اطلاعات خود را به شرکتی امن‌تر منتقل کنید، یا اینکه نبود این گزینه را با پشتیبان‌های خود در میان بگذارید.

منبع: MakeUseOf

مطلب چگونه احراز هویت دو مرحله‌ ای را در سرویس‌های کلود مختلف فعال کنیم؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

پس از این که مارک زاکربرگ مقاله ی معروف خود را که به جنبش «ارتباط حق انسان» منتهی شد نوشت، چندین شرکت تصمیم گرفتند تا پروژه هایی را پیاده کنند که در تمامی آن ها هدف ارائه نمودن اینترنت پرسرعت رایگان به نواحی دورافتاده و محروم جهان بود. بر اساس آمار نزدیک به ۶۰ درصد جمعیت کره زمین به اینترنت دسترسی ندارند. همین امر باعث شد تا کارآفرینان حوزه ی فناوری به فکر توسعه ی روش های تازه ای برای توزیع اینترنت به تمام کشورهای جهان بیفتند تا مردم در تمامی نقاط جهان بتوانند به اینترنت پرسرعت و ارزان دسترسی داشته باشند.

گویا آی تی – پروژه هایی مانند اسپیس ایکس، اینترنت پهپادی، کشتی فضایی مایکروسافت با استفاده از هواپیمای خورشیدی، لون و در نهایت آوترنت از جمله ی این پروژها هستند و در این راستا سرمایه گذاری های کلان و برنامه ریزی های منظمی نیز دارند.
پروژه ی آوترنت پس از پروژه ی لون در تابستان سال ۱۳۹۴ شروع به خدمت رسانی در راستای هدف ذکر شده کرد. این پروژه در زمینه ی مسیر ارسال و دریافت، مقداری تفاوت با دیگر پروژه ها دارد. در این پروژه ارسال از طریق سیستم پیام کوتاه تلفن همراه و دریافت از طریق صفحات اینترنت از ماهواره صورت می پذیرد. بدین معنی که دارنده ی دستگاه تلفن همراه هوشمند می تواند با ارسال پیام کوتاه یا همان پیامک، در سرویس آوترنت ثبت نام نموده و پس از آن مکان وی مورد رصد قرار می گیرد و در نهایت صفحات درخواست شده، اطلاعات تبلیغاتی و به طور کلی هر گونه اطلاعات دیگر برای او ارسال می گردد. هدف آوترنت از ارائه ی خدمات اینترنتی این چنینی این است که اینترنت ارزان و بدون نظارت دولتی در اختیار مردم برخی از کشورهای جهان قرار دهد.

آشنایی با آوترنت

آوترنت نام پروژه ای است که در سال ۱۳۸۰ در دانشگاه استنفورد آمریکا شروع شد. هدف این پروژه این بود که اینترنت رایگان و بدون نظارت دولت و سانسور را در اختیار تمامی مردم جهان قرار دهد. حامی مالی پروژه آوترنت صندوق سرمایه گذاری رسانه (MDIF) است.
پروژه ی آوترنت در مرحله ی نخست خود با هدف برقراری ارتباط یک طرفه و دریافت اطلاعات شروع به کار کرده است. در مرحله ی بعد امکان برقراری ارتباط متقابل نیز در این پروژه برقرار خواهد شد تا بدین وسیله کاربران آن بتوانند از تمامی خدمات اینترنتی استفاده کنند.
پروژه ی آوترنت دارای سه بخش است: بخش فضایی، بخش زمینی و بخش کاربر

بخش فضایی

بخش فضایی این پروژه ۱۴ ماهواره دارد که در مدار ۹۰۰ کیلومتر و روی مدار استوا حرکت می کنند. علاوه بر این پروژه ی آوترنت دارای صدها ماهواره ی کوچک و ارزان قیمت در مدار ۶۰۰ کیلومتر می باشد. ۱۴ ماهواره ی نخست سرویس های اینترنت را دریافت می کنند و سپس آن را به ماهواره های موجود در مدار ۶۰۰ کیلومتر ارسال می کنند. در نهایت این ماهواره های موجود در مدار ۶۰۰ کیلومتر هستند که صفحات اینترنت مورد نیاز کاربران را برای آن ها ارسال می کنند.

بخش زمینی

ماهواره هایی که در مدار ۹۰۰ کیلومتر حرکت می کنند با سه ایستگاه زمینی ارتباط دارند. این ایستگاه ها نیز روی خط استوا هستند و در کشورهای کنیا، مالزی و شمال آمریکای جنوبی واقع شده اند. این ایستگاه ها به شبکه ی مخابراتی و همچنین به شبکه ی جهانی اینترنت متصل هستند. ایستگاه ها آدرس مورد تقاضای کاربران را دریافت می کنند. سپس آن درخواست را از شبکه ی اینترنت جهانی می گیرند و به ماهواره های مدار ۹۰۰ کیلومتر ارسال می کنند و بعد این اطلاعات به ماهواره های مدار ۶۰۰ کیلومتر می رسند. در نهایت ماهواره های مدار ۶۰۰ کیلومتر اطلاعات را به کاربری که آن را درخواست کرده بود می رسانند.

بخش کاربر

بخش کاربر دارای دو گونه ابزار دریافت است. یکی از این ابزارها یک آنتن بشقابی است که قطر آن کمتر از ۹۰ سانتی متر است. این آنتن بشقابی توانایی بازپخش با وای فای در شعاع چند صد متری را دارد. ابزار دیگری که در بخش کاربر قابل استفاده است یک گیرنده به شکل مکعب مستطیل در اندازه ی یک بی سیم است است که با سلول خورشیدی تأمین انرژی می شود. این گیرنده لنترن یا همان فانوس نام دارد و همانند ابزار اول پس از این که اطلاعات را از ماهواره دریافت کرد آن را به شکل امواج وای فای پخش می کند. این امواج با استفاده از دستگاه های هوشمند قابل دریافت است.

کاردکرهای آوترنت

پروژه ی آوترنت از زبان های زیادی مانند انگلیسی، فرانسوی، عربی، آلمانی، چینی، اسپانیایی پشتیبانی می کند. این پروژه بر اساس نقشه ای که وب سایت آن منتشر کرده است، بخش هایی از آمریکا، اروپا و همین طور خاورمیانه را پوشش می دهد. در ابتدای آغاز این پروژه سرعت آن در حدود ۲۰۰ مگا بایت دانلود اطلاعات روزانه برای هر فردی در سراسر دنیا بوده است. این پروژه خود را مکمل اینترنت معرفی می کند.
فضایی که پس از اتصال کاربر به آوترنت به آن وارد می شود فضای بسیار متفاوتی است. خدماتی که کاربران پس از اتصال به آوترنت دریافت می کنند شامل موارد زیر می شود:
افرادی که امکان دسترسی به هیچ گونه شبکه ی اینترنتی و مخابراتی را ندارند می توانند به صورت رایگان به مخزن عظیمی از اطلاعات دسترسی پیدا کرده و آن را با استفاده از امواج ماهواره ای دریافت نمایند.
این پروژه همان طورکه گفتیم روی گیرنده ی لنترن کار می کند. در صورتی که فردی دارنده ی این گیرنده باشد در هر کجای جهان که باشد می تواند از خدمات این پروژه استفاده نماید. این گیرنده نقش یک واسطه را ایفا می کند و اطلاعات دریافت شده از ماهواره را به صورت آفلاین گرفته و به دستگاه هوشمند کاربر منتقل می کند.
با استفاده از پروژه ی آوترنت می توان برای مناطقی که هیچ گونه زیرساخت مخابرات و شبکه ندارد، اینترنت فراهم نمود. علاوه بر این، این پروژه امکان برقراری ارتباط با شبکه برای مناطقی که به علت وقوع یک حادثه دکل های ارتباطی خود را از دست می دهند را میسر می سازد.
با استفاده از آوترنت کاربران می توانند در مناطق بسیار دورافتاده نیز به حجم بزرگی از اطلاعات دسترسی داشته باشند.
آوترنت با استفاده از پیام هایی روی توئیتر، فیس بوک، وب سایت آوترنت و … با کاربران خود ارتباط برقرار می کند. تنها با ارسال یک پیام در صورت فعال بودن گیرنده امکان دریافت اطلاعات وجود دارد.
تین ریچارد مسئول گسترش آوترنت است. او در مورد این پروژه می گوید که آوترنت خود را کتابخانه ی عمومی بشریت می داند چرا که ایجاد کنندگان آن گمان می کنند که همه ی انسان ها بایستی با درصد برابری به اینترنت دسترسی داشته باشند و در حال حاضر در حدود یک سوم مردم جهان به اینترنت دسترسی دارند. او در مورد نام آوترنت می گوید که ایجاد کنندگان این پروژه چون خود را مکمل اینترنت می دانند این نام را برای آن برگزیده اند. در حقیقت آوترنت خود را مقابل اینترنت نمی داند. او در مورد مسئله ی سانسور در امواج آوترنت، فعالیت این پروژه را همانند فعالیت در آب های بین المللی می داند و می گوید راهی که بتوان با استفاده از آن در ارسال اطلاعات توسط آوترنت دست برد وجود ندارد.

ملاحظات مربوط به اجرای پروژه ی آوترنت در کشورهای تحت پوشش

۱٫ دسترسی به اینترنت در آوترنت خارج از نظارت رسمی دولتی است. با توجه به این نکته، برخوردهای قضایی با متخلفان با استفاده از این شبکه تحت کدام مجموعه از قانون صورت می گیرد؟
۲٫ در این پروژه از GPS، WiFi، و آنتن BTS استفاده می شود. با توجه به استفاده از این فناوری ها چگونه می توان انتظار داشت که قانون عدم ورود به حریم شخصی رعایت گردد؟
۳٫ در این فناوری چگونه حریم شخصی افراد مهم سیاسی حفظ می گردد؟
۴٫ با استفاده از این پروژه امکان شنیدن مکالمات تلفنی کاربران به راحتی میسر خواهد بود. با توجه به این که قانونی مبنی بر منع شنود مکالمات تلفنی وجود ندارد، چگونه حریم خصوصی کاربرانی که از این پروژه استفاده می کنند، از این جنبه رعایت می گردد؟

حرف آخر
پروژه ی آوترنت و دیگر پروژه های مشابه از جنبه های بسیاری مانند حریم خصوصی افراد، جنبه های راهبردی و مدیریتی، کسب و کار و … قابل بررسی هستند. لازم است تا کشورهای تحت پوشش تمهیداتی برای عدم تداخل این شبکه با سیستم های مخابراتی و اینترنتی خود بیاندیشند.
گفتنی که برخی از کارشناسان اجرای پروژه های این چنینی را ابزاری می دانند برای بسط قدرت و سلطه ی آمریکا بر جهان و آن را به نوعی جنگ اطلاعاتی تلقی می کنند. شاید لازم است تا پرتکل هایی ایجاد شده و در آن ها برای حفظ حق حاکمیت کشورها و ایجاد برخی محدودیت های خاص اصولی اندیشیده شود. در این پروتکل ها باید برخی شرایط مانند انواع تخلف ها و دخالت های غیر مجاز مورد بررسی قرار گیرند.

می خواهیم بدانیم چگونه ظرفیت iCloud را در iOS 11 با یکی از اعضای خانواده به اشتراک بگذاریم. دیگر نیازی نیست که برای هر یک از اعضای خانواده، ظرفیت iCloud جداگانه ای خریداری کنید و می توانید با اضافه کردن آن ها در پلن ظرفیت iCloud اشتراکی، در هزینه ها صرفه جویی کنید.

گویا آی تی – حتی اگر خریدها، موسیقی یا موقعیت خود را با استفاده از Family Sharing با اعضای خانواده خود به اشتراک می گذارید، باید اشتراک گذاری iCloud Storage را روشن کنید تا مطمئن شوید که همگی در اکانت شما اضافه شده باشند.
شما می توانید ظرفیت iCloud را در پلن های ۲۰۰ گیگابایت به بالا به اشتراک بگذارید. بنابراین باید بین ۳ تا ۱۰ دلار در ماه برای استفاده از این قابلیت بپردازید. پلن ۵۰ گیگابایتی نمی تواند اشتراکی باشد. اگر فردی در خانواده شما از ظرفیت ۲۰۰ گیگابایتی استفاده می کند، معقول است که آن را به اشتراک بگذارد.

چگونه یکی از اعضای خانواده را در iCloud Storage اضافه کنیم

می توانید یکی از اعضای خانواده خود را به سرعت در iCloud اضافه کنید، مخصوصاً اگر قبلاً در iOS 11 به عنوان خانواده شما شناخته شده باشند. در زیر نحوه به اشتراک گذاری ظرفیت iCloud با اعضای خانواده را شرح می دهیم:
۱- Setting را در دستگاه اصلی خود باز کنید
۲- روی اپل آی دی بالای عکس خود بزنید
۳- روی Family Sharing بزنید
۴- روی iCloud Storage بزنید
۵- با زدن روی Share Storage Plan قابلیت iCloud Storage Sharing را روشن نمایید
۶- روی Send Invitation بزنید
۷- به آن ها با iMessage پیام دهید تا از این قابلیت مطلع شوند
از این جا به بعد آن ها می توانند دعوت شما را برای به اشتراک گذاری قبول کنند. فایل ها و عکس های شما جداگانه نگهداری می شوند، اما تنظیم کننده اصلی می تواند ببیند هر یک از اعضا چه مقدار ظرفیت را استفاده می کنند.

چگونه دعوتنامه iCloud Family Sharing را قبول کنیم

در دستگاه های دیگر، اعضای خانواده شما باید پیام را باز کنند، روی دعوتنامه iCloud بزنند و بعد آن را قبول (Accept) کنند تا به شما بپیوندند.
احتمالاً می توانید اشتراک فضا را با اعضایی که هنوز به iOS 11 به روزرسانی نکرده اند نیز انجام دهید. البته این امر در حال آزمایش است و هنوز قطعی نیست. اپل قابلیت Family Sharing را در iOS 8 معرفی کرد، بنابراین در بسیاری از دستگاه ها در دسترس است.