مرورگر ها این روزها به حسابی پیشرفت کرده اند و به گونه ای شده اند که اصلا تا ده سال اخیر قابل مقایسه نیستند. حتی از نظر سرعت و امنیت می توانید آن ها را به عنوان اولین تغییرات در نظر بگیرید اما فراموش نکنید که این مرورگرها تنها به این دو ویژگی محدود نمی شوند.

مرورگرها عضو ثابتی هستند که همیشه به عنوان مهم ترین بخش در وبگردی به شمار می آیند. این مرورگرها از منابع سیستمی هم استفاده می کنند و دارای امکاناتی هستند که به شما کمک می کنند که وضعیت منابع را بهتر بسنجید و فشار و بار بر این منابع را بردارید. مثلا شما می توانید از طریق کروم و فایرفاکس متوجه شوید که کدام یک از تب هایی که باز کرده اید، و در حال وب گردی هستید، سی پی یو را بیشتر درگیر خود کرده اند.

اگر شما مرورگر خود را برای مدت طولانی باز بگذارید، مموری خور بودن آن را استارت زده اید و این می تواند با منابع سیستمی درگیری بیشتری ایجاد کند. در این مقاله به شما یاد می دهیم که بتوانید از طریق مرورگر های گوگل کروم و فایرفاکس به راحتی میزان مصرف سی پی یو را برای تب ها شناسایی کنید و منابع را به درستی تقسیم کنید.

Chrome

مرورگر گوگل کروم یک تسک منجر خاص خود را دارد که هر وظیفه ای را به خوبی مدیریت کرده و نمایشی از آن به اجرا می گذارد. در این باره می توانید وضعیت عملکرد سی پی یو را هم در ان مشاهده کنید. بدین منظور چندین تب را در کروم باز کرده و هر کدام را مشغول به کاری کنید. مثلا وب سایت های مختلف را با آن باز کنید یا روی یکی گیم اجرا کنید.

بعد از این که مطمئن شدید تب ها به خوبی لود شده اند، دکمه ترکیبی Shift+Esc را بزنید تا پنجره منجر باز شود. در این صفحه می توانید لیست تب های باز، اپلیکیشن هایی که با آن کار می کنید و حتی افزونه هایی که نصب کرده اید را مشاهده کنید.  به اسکرین شات زیر نگاه کنید که از نمای منجر کروم گرفته شده است:

در این جا لیست مرورگر  و تب هایی که از سی پی یو استفاده می کنند به ترتیب از ماکسیمم تا مینیمم نمایش داده شده است. برای اینکه مصرف سی پی رو از اپلیکیشن یا افزونه و یا تب خاصی بردارید، کافیست مطابق تصویر بالا آن را نتخاب کرده و روی گزینه  End Process کلیک کنید تا بسته شود و سی پی یو به قدر همان مورد آزاد گردد.

Firefox

مدیریت وظیفه ها در فایرفاکس به قدرت و انحصار کروم نیست و به صورت یک بخش توکار در خود فایرفاکس مورد دستیابی است که می توانید از آن طریق به آن دسترسی داشته باشید.

برای اینکه میزان مصرف سی پی یو در فایرفاکس را تشخیص دهید، کافی است چند تب را باز کرده و آن را درگیر برخی سایت ها کنید. بعد یک تب دیگر باز کنید و عبارت زیر را در آن بنویسید:

about:performance

بدین صورت می توانید لیستی از افزونه ها و تب ها را مشاهده کنید که در فایرفاکس هم اکنون درگیر سی پی یو و دیگر منابع هستند. حتی افزونه هایی را هم که نصب کرده اید را می توانید در این صفحه مشاهده کنید. برای این که بتوانید از وضعیت مصرفی منابع سر در بیاورید می توانید در مقابل هر افزونه یا تب علامت more را مشاهده کنید. روی این گزینه کلیک کنید تا از وضعیت هر کدام مطلع شوید و جزییات را در آن مشاهده کنید:

در این مرورگر نظم و قاعده خاصی وجود ندارد که متوجه شوید کدام یک از سی پی یوی بیشتری استفاده می کند بلکه شما به هر تعداد هم که افزونه نصب کرده باشید یا تب باز کرده باشید باید یکی یکی به صورت دستی آن ها را مورد بررسی قرار دهید و more را بزنید و برداشت های خود را یادداشت کنید و در نهایت آن دسته از تب و افزونه هایی که سی پی یو خور هستند را حذف کنید.

بدین ترتیب می توانید نظارت بر میزان مصرف سی پی یو در مرورگرهای خود داشته باشید و با مدیریت درست و اصولی آن، بر عمر و سلامت منابع خود بیفزایید. در این باره آیا دیدگاه و تجربه ای خاص دارید که کمک کند کاربران بتوانند از منابع خود اطلاع بیشتری پیدا کنند و البته به حفاظت بیشتری بپردازند؟ البته در  task manager ویندوز نیز می توانید وضعیت مصرف سی پی یو و مموری را برای آن چه که این دو را درگیر کرده مشاهده کنید که البته به نظر می رسد برای فایرفاکس خیلی بهتر جواب دهد چرا که در فایرفاکس فقط میزان درگیری سی پی یو را مشاهده می کنید و از وضعیت مصرف مموری خبری نیست.

در این باره نظرات خود را در بخش نظرات قید کنید و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

با توجه به اینکه این روزها بسیاری از اپلیکیشن هایی که روی موبایل تبلت خود نصب می کنیم بر اساس داده های کش شده کار می کنند، این دردسر بزرگی برای کاربران ایجاد کرده است مخصوصا آن دسته از کاربرانی که هنوز موفق نشده اند، برای گوشی خود مموری کارت تهیه کنند یا حتی مهم تر آن دسته از افرادی که از گوشی های سطح پایین تر استفاده می کنند.

ببینید کش شدن دیتا در اپلیکشن ها و فضای موبایل به خودی خود چیز بدی نیست بلکه خوب هم هست چرا که این دیتاها کمک می کنند که زمان راه اندازی و پاسخ گویی اپ مورد نظر در هر بار استفاده سریع تر باشد. شما تصور کنید که یک اپ را برای اولین بار نصب کرده و آن را می خواهید باز کنید. اگر این مدت زمان ۱۰ ثانیه طول بکشد، در باز شدن های بعدی، این تایم از ۱۰ ثانیه به ۱ ثانیه نیز کاهش پیدا می کند چرا که برنامه به خوبی توانسته با کش کردن دیتاهایی که نیاز است برای اجرا به آن ها مراجعه کند، این مدت زمان را به حداقل برساند.

اما مساله زمانی شروع می شود که شما شمار زیادی از اپ ها را روی گوشی خود نصب می کنید و این اپ ها به خودی خود کش پذیرند و حافظه زیادی را به دیتاهای اولیه اختصاص می دهند. این جاست که لازم است هر چند مدت اپ ها را مورد بررسی قرار دهید و کش ها را پاک کنید یا اینکه اپ های بدرد نخور تر را حذف کنید.

به یمن ماژول Xposed، این سرویس به شما کمک می کند که کش ها را به طور اتوماتیک پاک کنید. اما دقت کنید که همانطور که از نام این ماژول پیداست فقط افرادی می توانند این کار را انجام دهند که دارنده ی گوشی های روت شده هستند.

به هر حال این شیوه را توسط این مقاله در گویا آی تی تشریح می کنیم. با ما همراه باشید. این ترفند چنان مفید است که گاهی به شما کمک می کند تا چند گیگابایت از حافظه گوشی تان را پاک کنید.

نیازمندی ها برای پاک کردن اتوماتیک کش اپلیکیشن ها

یک دستگاه اندرویدی روت شده

Xposed Framework نصب شده روی گوشی روت شده

فعال بودن قابلیت “Unknown Sources”

نکته: در صورتی که Unknown Sources فعال نباشد، اپلیکیشن قادر به نصب شدن و اجرا شدن نخواهد بود. تنها در صورتی می توان اپلیکیشن ها را بدون فعال کردن Unknown Sources نصب کرد که این اپ ها از مارکت های مورد تایید گوگل نظیر گوگل پلی دانلود و نصب شوند.

Cache Catcher را نصب کنید

برای شروع کار لازم است که به سراغ ماژول نصب شده یاد شده بروید و در آن به دنبال  Cache Catcher بگردید تا بتوانید از میان اپ ها آن را پیدا کرده و نسبت به دانلود آن اقدام کنید.

برای دانلود  Cache Catcher کلیک کنید.

در صفحه نتایج همانطور که مشاهده می کنید این برنامه قابل نمایش است. روی ان ضربه بزنید تا بتوانید ورژن های مختلف آن را هم مشاهده کنید و آن اپ که مورد نظرتان است را دانلود کنید. برای این منظور روی دکمه دانلود کلیک کنید.

دقت کنید که اگر اپلیکیشنی که به دنبال آن هستید روی گوشی تان نصب شده باشد در بالای صفحه و در همین پنجره به شما هشدار می دهد که اپ مورد نظر روی گوشی تان نصب شده یا خیر. به هر حال دانلود را انجام داده و نصب را از سر گیرید:

بعد از زدن دکمه install نصب شروع شده و به پایان می رسد.

Blacklist را تنظیم کنید

وقتی اپ را نصب کردید حالا باید لیستی از اپ ها را به آن معرفی کنید که این برنامه به طور اتوماتیک کش های آن را پاک کند. بدین منظور Cache Catcher را باز کنید تا با صفحه ای مطابق زیر مواجه شوید:

در میان گزینه هایی که مشاهده می کنید، گزینه app را انتخاب کنید که در میان نمایش داده شده است. با زدن این دکمه لیستی از اپ ها در اختیارتان قرار خواهد گرفت که نام اصلی آن ها قابل نمایش است اما می توانید از طریق همین عنوان ها، آن ها را تشخیص دهید:

حالا هر کدام از اپلیکیشن هایی که می خواهید Cache Catcher به مرور به طور منظم آن را از نظر کش پاک کند را انتخاب کنید و تیک گذاری کنید. شما حتی می توانید تمام اپ ها را برای این منظور تیک گذاری کنید. در نهایت دکمه ok را بزنید.

شما می توانید شماری از برنامه ها را هرگز به منظور پاک کردن کش، به این برنامه معرفی نکنید. به هر حال این کاملا شخصی است. بهترین ایده استفاده از این اپ برای زمانی است که بخواهید یک یا دو اپ خاص را برای سرکشی مداوم به این برنامه معرفی کنید.

Max Cache Size را تنظیم کنید

برای اینکه بتوانید میزان حجم برای هر اپ را به میزان دلخواه خود تنظیم کنید باید قابلیت Max Cache Size را تنطیم کنید. بدین منظور دوباره برنامه را باز کنید و از میان منو ها این گزینه را پیدا کنید. در تصویر زیر می توانید موقعیت آن را مشاهده کنید:

این گزینه را پیدا کرده و تپ کنید ( ضربه بزنید ) تا امکانات تنظیمی ان را مشاهده کنید. بدین منظور یک پنجره به شما نمایش داده می شود:

این لیست از ۸ تا ۱۲۸ مگابایت قابل تنظیم است. بدین ترتیب می توانید به راحتی، از این میان گزینه مورد نظر را اختصاص دهید. در واقع رقمی که انتخاب می کنید میزان فضایی است که اپ اجازه دارد برای هر اپ در اختیار قرار داده شود. به بیانی دیگر هر چه رقم انتخابی در این بخش کمتر باشد، ( ۸ مگابایت ) میزان فضای بیشتری آزاد می شود. وقتی که رقم ۱۲۸ را انتخاب می کنید این بدین معناست که میزان کش در هر اپ، می تواند حداکثر ۱۲۸ مگابایت باشد و مازاد بر آن توسط این نرم افزار پاک خواهد شد.

زمانی که تغییرات لازم را روی این اپ انجام دادید و مطمئن شدید که تنظیمات آن طور که دلخواه تان بود اوکی شده است، توصیه می شود که گوشی را ریستات کنید. توجه کنید که ریستارت کردن با ریست فاکتوری یا اصطلاحا ریست کردن فرق دارد. اگر نمی توانید گزینه ریستارت را در اپشن های گوشی تان پیدا کنید کافی است گوشی را یک بار خاموش و روشن کنید تا همه چیز به طور اتوماتیک اجرا شود و برنامه پاک کننده کش بتواند به درستی منابع و اپ ها را مدیریت کند.

همانطور که گفته شد این اپ بر روی گوشی های روت شده نصب می شود تا به طور اتوماتیک میزان فضای کش اپ های دلخواه را به طور متناوب پاک کند و بدین صورت در افزایش فضا نقش داشته باشد.

در این حالت می توانید هر سری مطمئن باشید که فضای گوشی تان توسط اطلاعات بی مصرف پر نشده است. در عین حال باید برای گوشی های روت نشده هم روش هایی برای پاک کردن دیتاها وجود داشته باشد. البته برای اپ ها در گوشی روت نشده این کار به طور دستی صورت می گیرید اما اگر شما تجربه ای از بکار گیری اپ های دیگر بدین هدف دارید آن را با ما در میان گذاشته و نام اپ ها را در بخش نظرات این مطلب بنویسید و در نهایت جهت اطلاع عموم این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

اندروید O هنوز به صورت رسمی نام گذاری نشده است اما چیزی که مشهود است این است که در این اندروید شمار زیادی از ویژگی ها و امکانات جذاب وجود دارد که می تواند در عملکرد کاربران خسته ی اندروید تنوعی ایجاد کند. با این که برای استفاده از این سرویس باید گوشی ها را به اندروید O بروز رسانی کرد و البته باید ورژن های خاصی از اندروید را بدین سرویس آپدیت کرد، باز هم توسعه دهندگان روش هایی ایجاد کرده اند که کاربران بتوانند از برخی ویژگی های این اندروید روی گوشی های خود استفاده کنند. برای مثال ساعت و دوربین دو اپلیکیشن خاص در این سرویس هستند که شما می توانید اپ مجزای آن ها را روی گوشی تان نصب کنید و از داشتن اپ دوربین اندروید O و اپ ساعت اندروید O روی اندرویدی غیر از O لذت ببرید.

برای اینکه این کار را انجام دهید نیاز به هیچ گونه بروز رسانی نیست. شما کافی است دو اپلیکیشن را دانلود کنید و روی گوشی تان نصب کنید. بدین صورت تنها دو اپلیکیشن یاد شده به نسخه اندروید O آپدیت خواهند شد.

نیازمندی ها:

در درجه اول و در حال حاضر این سرویس برای گوشی های پیکسل و نکسوس که از اندروید ۷٫۱ استفاده می کنند ارائه شده است. به مرور به احتمال بسیار زیاد این ویژگی برای دیگر اسمارت فون ها و با نسخه های مختلف اندرویدی نیز امیدواریم که ارائه شود.

یکی دیگر از نیازمندی هایی که باید آن را مد نظر داشته باشید این است که قبل از دانلود و نصب خاصیت  Unknown Sources  را فعال کرده باشید چرا که این اپ ها از سرویس هایی غیر از گوگل پلی ارائه می شوند و اندروید آن را نمی شناسد و اجازه نصب نمی دهد مگر اینکه شما این قابلیت را فعال کرده باشید.

شروع می کنیم

برای این که ساعت و دوربین خود را به اندروید O تغییر دهید، کافی است این متن را در گوشی های اندرویدی تان که از اندروید ۷٫۱ استفاده می کند، باز کرده و روی دو لینک زیر کلیک کنید:

• Download the Android O Clock app (.apk)
• Download the Android O Camera app (.apk)

بدین صورت به طور اتوماتیک این اپ ها شروع به دانلود شدن کرده و در ادامه می توانید آن ها را نصب کنید. دقت کنید که شما می توانید از طریق مرورگر هم این اپ ها را دانلود کرده و در ادامه با ابزارهای اشتراک گذاری آن ها را به گوشی های خود، انتقال داده و عملیات نصب را دنبال کنید.

زمانی که عملیات دانلود به اتمام رسید، روی اندروید خود دو نوتیفی به صورت زیر مشاهده خواهید کرد:

تصور می کنیم می خواهید اول ساعت را نصب کنید پس روی نوتیفی حاصل از اتمام دانلود ساعت در اندروید  O تپ کرده تا عملیات نصب شروع شود:

بعد از اینکه اپ ها را به صورت یاد شده نصب کردید، کافی است که گوشی خود را به خاطر اطمینان بیشتر یک بار خاموش و روشن کنید یا آن که آن را ریستارت کنید! دقت کنید که منظور از ریستارت، ریست کارخانه ای یا ریست نیست! بسیاری از کاربران هنوز در درک و بکارگیری این دو مشکل دارند.

حالا می توانید از قابلیت های جدیدی که این دو سرویس به شما ارائه می دهند لذت ببرید. به تصویرهای زیر نگاه کنید که اسکرین شاتی از قابلیت ساعت در اندروید O و  اندروید ۷٫۱ است.

تصویر بالا اسکرین شاتی از ساعت در Android Nougat است و تصویر زیر نیز اسکرین شاتی از ساعت در اندروید O است:

شاید در درجه اول این دو تصویر شبیه به هم بنظر برسند اما یک ویژگی جدید که در اندروید O ارائه شده و در ساعت گنجانده شده این است که پس زمینه دارای تغییر رنگی برای تایم های مختلف روز خواهد بود که باید این را در عمل مشاهده کنید.

در مورد دوربین نیز، می توان در وهله اول چنین تصور کرد که در دوربین اندروید O نیز تغییر آن چنانی رخ نداده است ما زمانی که شما بخواهید حالت های عکس برداری را به فیلم برداری تغییر دهید تغییرات قابل مشاهده ای در این باره مشاهده خواهید کرد.

در اندروید ۷ یا ۷٫۱ شما می بایست با سوایپ کردن به سمت راست و یا چپ دوربین ها را به مود های مختلف هدایت می کردید، اما این کار هم اکنون در اندروید O نیز وجود دارد اما به طرز متفاوتی شما می توانید از آیکون فیلم و عکس در کنار شاتر استفاده کنید:

در واقع شما می توانید تنها با یک ضربه این مود ها را به هم تبدیل کنید و سریع تر اقدام به گرفتن فیلم و عکس نمایید.

باز هم می گوییم که شاید شما نتوانید تفاوتی چندان مهم در این دو اپ مشاهده کنید اما برای انان که برتر طلب هستند، این موضوع اهمیت دارد چرا که دو نسخه یاد شده، آخرین تکنولوژی و آخرین ورژن برای دوربین و ساعت است. استفاده از این دو اپ جای هیچ گونه نگرانی از باگ ها را برای تان باقی نخواهند گذاشت.

حالا اگر شما بخواهید سیستم خود را به حالت قبل برگردانید اصلا نیازی به این نیست که گوشی خود را ریست کارخانه ای کنید. کافی است که از طریق تنظیمات وارد بخش اپ ها شوید که معمولا به صورت Apps نمایش داده می شود و از آن جا در میان اپلیکیشن هایی که دانلود و نصب کرده اید این دو گزینه را متوقف و از نصب خارج کنید. بدین ترتیب می توانید از دوربین قبلی و ساعت قبلی تان استفاده کنید.

ضمن اینکه لازم نیست حتما هر دو با هم حذف شوند. شاید شما تصمیم نداشته باشید که اپلیکیشن دوربین را حذف کنید اما بخواهید ساعت را حذف کنید. این کار به درستی انجام می شود و جای هیچ گونه نگرانی نیست.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و به ما بگویید بهترین اپ ها برای جایگزینی این دو اپلیکیشن به نظر شما در پلتفرم های مختلف اندرویدی چیست؟ همچنین این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید تا به دست علاقمندان برسد.

اگر کامپیوتر را روشن کنید و ببینید که ویندوز بوت نمی‌شود چه کار می‌کنید؟ بوت نشدن ویندوز می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد، پس باید روش‌های مختلفی را برای حل آن امتحان کنید.

نسخه‌های جدیدتر ویندوز نسبت به حل این مشکل موفق‌تر ظاهر شده‌اند. یعنی اگر با ویندوز XP به چنین مشکلی برخورد کنید، دستگاه همان جا گیر می‌کند، اما ویندوزهای جدیدتر به صورت خودکار حداقل تلاش می‌کنند نرم‌افزار Startup Repair را اجرا نمایند.

سوال اول: آیا چیزی تغییر کرده است؟

 

ابتدا ببینید آیا اخیراً چیزی را در کامپیوتر تغییر نداده‌اید. آیا جدیداً درایور سخت‌افزاری نصب نکرده‌اید؟ قطعه‌ی جدیدی به کامپیوتر وصل نکرده‌اید؟ احتمال دارد که درایور سخت‌افزاری مورد نظر شما باگ داشته باشد، یا قطعه‌ی جدیدی که روی سیستم بستید با کامپیوترتان سازگار نباشد، یا شاید هم تصادفاً قطعه‌ای را در هنگام کار از کامپیوتر جدا کرده‌اید.

 

اگر کامپیوتر اصلاً روشن نمی‌شود

 

 

اگر کامپیوتر اصلاً روشن نمی‌شود، اول مطمئن شوید که سیم‌های آن به درستی به پریز برق وصل شده باشد. اگر از کامپیوترهای رومیزی استفاده می‌کنید، حتماً سوئیچی که در پشت کیس وجود دارد را روشن کنید. اگر دستگاه هنوز هم به هیچ وجه روشن نمی‌شود، احتمال دارد که یکی از کابل‌های برق داخل کیس قطع شده باشد. اگر شخصاً داخل کیس را دستکاری نکرده‌اید، ممکن است منبع تغذیه سوخته باشد. در این صورت، یا باید آن را تعویض نمایید، یا یک کامپیوتر جدید بگیرید.

 

البته در کنار این‌ها مانیتور را هم بررسی کنید. اگر کامپیوتر روشن می‌شود اما تصویری روی صفحه مشاهده نمی‌کنید، مطمئن شوید که مانیتور روشن است و کابل آن از هر دو طرف به درستی وصل شده باشد.

 

کامپیوتر روشن می‌شود اما می‌گوید هیچ دستگاه قابل بوت شدنی وجود ندارد

 

 

اگر کامپیوتر شما روشن می‌شود ولی صفحه‌ی سیاهی بالا می‌آید و خطایی در رابطه با دیسک می‌دهد یا می‌گوید no bootable device، این یعنی کامپیوتر شما قادر نیست از روی درایوی که ویندوز روی آن نصب شده بوت شود. وارد صفحه‌ی تنظیمات BIOS یا UEFI کامپیوتر شوید و بخش ترتیب بوت را بررسی کنید؛ مطمئن شوید هاردی که ویندوز روی آن نصب شده در اولویت اول قرار داشته باشد.

 

اگر هارد درایو مورد نظر شما اصلاً در این لیست وجود ندارد، احتمال دارد که هارد خراب شده باشد.

 

اگر همه چیز در BIOS درست به نظر می‌رسد، بهتر است دیسک نصب ویندوز یا رسانه‌ی ریکاوری را در دستگاه قرار دهید و برنامه‌ی Startup Repair را اجرا کنید. این نرم‌افزار به شما کمک می‌کند تا دوباره بتوانید ویندوز را بالا بیاورید. برای مثال، اگر روی سکتور بوت درایو ویندوز شما چیزی نوشته شده باشد، این برنامه آن سکتور را ترمیم می‌کند. اگر محیط ریکاوری لود نمی‌شود یا هارد درایو خود را نمی‌بینید، احتمالاً مشکل از سخت‌افزار است. اگر محیط ریکاوری لود نمی‌شود، حتماً اول بخش ترتیب بوت BIOS یا UEFI را بررسی کنید.

 

به علاوه با استفاده از دستور fixmbr و fixboot هم می‌توانید به صورت دستی مشکلات مربوط به بوت لودر را برطرف کنید. نسخه‌های جدیدتر ویندوز با استفاده از مراحل ساده‌ی موجود در نرم‌افزار Startup Repair می‌توانند مشکل را برطرف کنند و دیگر لازم نیست این دستورات را خودتان وارد کنید.

 

اگر ویندوز در هنگام بوت فریز می‌شود یا کرش می‌کند

 

 

اگر بوت شدن ویندوز در وسط راه متوقف می‌شود، مشکل ممکن است سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری باشد. اگر نرم‌افزاری باشد، شاید با استفاده از Startup Repair بتوانید آن را درست کنید. اگر از طریق منوی بوت نمی‌توانید این کار را بکنید، یک دیسک ریکاوری یا نصب ویندوز داخل دستگاه قرار دهید و از آن جا از ابزار Startup Repair استفاده نمایید. اگر این روش هم کارساز نشد، بهتر است ویندوز را مجدداً نصب کنید، یا اگر ویندوز ۸ یا ۱۰ دارید آن را Refresh یا Reset نمایید.

 

اگر در حین تلاش برای ترمیم سیستم یا نصب مجدد ویندوز با خطا مواجه شدید، یا این که توانستید دوباره ویندوز را نصب کنید اما باز هم با همین خطا روبرو گشتید، مشکل شما احتمالاً سخت‌افزاری است.

 

اگر ویندوز بالا می‌آید اما با صفحه‌ی آبی یا فریز مواجه می‌شود

 

اگر هر بار که سیستم بالا می‌آید ویندوز کرش می‌کند یا با صفحه‌ی آبی مواجه می‌شوید، احتمالاً به یک مشکل سخت‌افزاری یا نرم‌افزاری برخورد کردید. برای نمونه، بدافزارها یا درایورهای باگ‌دار می‌توانند در مرحله‌ی بوت اجرا شده و باعث کرش کردن سیستم شوند. همچنین امکان دارد که یکی از سخت‌افزارهای شما ایراد پیدا کرده باشد.

 

برای آزمایش کردن این وضعیت کامپیوتر ویندوزی خود را در محیط Safe Mode بوت کنید. در محیط Sade Mode ویندوز درایورهای معمول سخت‌افزارها یا سایر نرم‌افزارهایی را که به طور خودکار در هنگام راه‌اندازی سیستم اجرا می‌شوند لود نمی‌کند. اگر کامپیوتر در محیط Safe Mode پایدار عمل می‌کند، درایورهای سخت‌افزاری جدیدی که نصب کردید را حذف نمایید، یا از قابلیت System Restore استفاده کنید یا کامپیوتر را به دنبال بدافزار اسکن نمایید. اگر خوش شانس باشید، یکی از این گام‌ها مشکل نرم‌افزاری شما را حل می‌کند و به شما اجازه می‌دهد تا وارد محیط طبیعی ویندوز شوید.

 

اگر مشکل برطرف نشد، نصب مجدد ویندوز یا اجرای عملیات Refresh یا Reset را امتحان کنید. با این کار کامپیوتر شما به وضعیت پاکیزه‌ی قبلی خود یعنی حالت پیشفرض کارخانه بر می‌گردد. اگر باز هم با کرش‌های مکرر مواجه هستید، مشکل شما به احتمال زیاد سخت‌افزاری است.

 

وقتی ویندوز بوت نمی‌شود چگونه فایل‌هایمان را به دست بیاوریم؟

 

 

اگر فایل مهمی روی کامپیوتر دارید که با نصب مجدد ویندوز نمی‌خواهید آن را از دست بدهید، با استفاده از یک دیسک نصاب ویندوز یا لینوکس زنده می‌توانید این فایل را به دست آورید. این نرم‌افزارها به راحتی از روی CD، DVD یا USB اجرا می‌شوند و به کمک آن‌ها می‌توانید فایل‌های مورد نظر خود را روی یک رسانه‌ی جانبی مثل USB فلش یا هارد اکسترنال کپی کنید.

 

اگر نمی‌توانید سیستم را از روی دیسک نصاب ویندوز یا لینوکس زنده بالا بیاورید، به بخش تنظیمات BIOS یا UEFI بروید و ترتیب بوت را عوض کنید.

 

اگر این روش هم کار نکرد – یا اگر دستگاه بوت می‌شود اما کامپیوترتان باز هم فریز می‌شود یا به هاردتان دسترسی ندارید – مشکل احتمالاً سخت‌افزاری است. برای بازیابی اطلاعات می‌توانید هارد را از کامپیوتر جدا کرده و با وصل کردن آن به یک کامپیوتر دیگر اطلاعات آن را بازیابی نمایید.

 

با انجام کارهایی که در بالا گفته شد می‌توانید بسیاری از مشکلی مربوط به بوت ویندوز را حل کنید – حداقل آن‌هایی که قابل حل شدن هستند – مگر این که هارد کامپیوتر یا یکی از قطعات سخت‌افزاری آن خراب شده باشد.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات ارزشمند خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب  را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.