اگر می‌خواهید لینوکس را امتحان کنید، ابتدا باید توزیعی از این سیستم عامل انتخاب نمایید. تعداد توزیع‌های لینوکسی بسیار زیاد است، اما برخی برای شروع کار از بقیه بهتر هستند.

 

خود لینوکس در حقیقت فقط هسته‌ی این سیستم عامل است. میزکار گرافیکی، ابزارهای خط فرمان و دیگر بخش‌های سیستم پروژه‌های جداگانه‌ای هستند. توزیع‌های لینوکس نرم‌افزارهای منبع باز را از پروژه‌های مختلف گردآوری کرده و آن‌ها را در قالب یک سیستم عامل قابل نصب آماده می‌کنند.

 

امروزه استفاده از توزیع‌های لینوکس خیلی راحت شده است. کافی است توزیع مورد نظر خود را دانلود کرده و آن را با استفاده از ابزارهای موجود درون یک درایو USB یا دیسک نوری بوتیبل کنید. سپس کامپیوتر را ریستارت نموده و سیستم را از روی رسانه‌ی مورد نظر خود بوت کنید تا بتوانید از حالت زنده‌ی لینوکس استفاده نمایید. در حالت زنده، توزیع لینوکس بدون این که در سیستم شما تغییری ایجاد کند از روی دستگاه بوتیبل شده‌ی شما اجرا می‌شود. اگر تصمیم گرفتید که این توزیع را روی کامپیوتر خود نصب کنید، از طریق همان محیط زنده می‌توانید این کار را انجام دهید.

 

در کامپیوترهای جدید، شاید برای بوت کردن لینوکس لازم باشد تا بخش Secure Boot را غیرفعال کنید. بعضی از توزیع‌های لینوکس با وجود فعال بودن Secure Boot هم می‌توانند بوت شوند، ولی برخی دیگر نمی‌توانند.

 

اوبونتو یک توزیع باکیفیت و با پشتیبانی قوی لینوکس است

 

 

می‌توان گفت اوبونتو تنها نامی است که با عبارت توزیع‌های دسکتاپ لینوکس عجین شده است. انتخاب این توزیع برای شروع کار بسیار عالی است، و حتی پس از حرفه‌ای‌تر شدن هم می‌توان آن را از توزیع‌های خوب این سیستم عامل به حساب آورد.

 

اوبونتو از جهات بسیاری کاربر-پسندانه است. این توزیع میزکاری ساده و نصابی بی‌دردسر دارد. نصاب این توزیع در فرآیند نصب با ارائه‌ی چند گزینه‌ی اختیاری امکان نصب پلاگین مرورگر فلش و کدک‌های گوناگون چندرسانه‌ای را فراهم می‌کند. یک ابزار دیگر به نام Additional Drivers هم وجود دارد که درایورهای منبع بسته را شناسایی و برای عملکرد بهتر سخت‌افزار نصب آن‌ها را برای شما ساده می‌کند. استفاده از این نرم‌افزار اضافی بر روی سایر توزیع‌های لینوکس به این سادگی نیست.

 

محبوبیت اوبونتو باعث شده کاربران زیادی در سراسر اینترنت آماده‌ی کمک به شما باشند. اگر به مشکلی برخوردید یا سوالی داشتید، به راحتی می‌توانید در اینترنت جستجو کرده و سوال یا مشکل خود را همراه با راه‌حل آن پیدا کنید، چون افراد زیادی از اوبونتو استفاده می‌کنند.

 

 

این جامعه‌ی کاربری عظیم، به معنای در اختیار داشتن تعداد زیادی نرم‌افزار در مخازن نرم‌افزاری استاندارد اوبونتو و مخازن نرم‌افزاری شخص-ثالث که به PPA-ها مشهور است می‌باشد. تولیدکنندگان نرم‌افزارهای شخص-ثالث حتماً اوبونتو را در لیست سیستم عامل‌های تحت پشتیبانی خود قرار می‌دهند. مثلاً در صفحه‌ی دانلود شرکت Valve گفته شده که «اوبونتو توزیع لینوکسی محبوب ماست». اپلیکیشن‌هایی مثل گوگل کروم و اسکایپ هم به طور رسمی از اوبونتو پشتیبانی می‌کنند، در حالی که ممکن است روی توزیع‌های کوچک‌تر لینوکس از آن‌ها پشتیبانی نشود. اوبونتو دریافت جدیدترین درایورهای گرافیک‌های NVIDIA را هم ساده‌تر کرده، چیزی که شاید بر روی توزیع‌های دیگر چندان ساده نباشد.

 

اگر انتشار Long Term Support یا LTS را انتخاب کنید، می‌توانید از پشتیبانی بلند مدت نرم‌افزاری هم بهره‌مند شوید. انتشارهای LTS از زمان انتشار تا پنج سال پس از آن با به‌روز رسانی‌ّهای امنیتی پشتیبانی می‌شوند. اوبونتو هر دو سال یکبار یک نسخه‌ی LTS جدید منتشر می‌کند. این یعنی کافی است هر دو یا پنج سال یک بار توزیع خود را ارتقا دهید. همه‌ی توزیع‌های لینوکس از چنین پشتیبانی‌های طولانی مدتی بهره‌مند نیستند.

 

اوبونتو اخیراً با اعلام پایان پروژه‌ی موبایل، Convergence، یونیتی ۸ و میزکار میر (Mir) تصمیمات بحث برانگیزی گرفته است. اما خاتمه دادن به پروژه‌های مثل یونیتی ۸ و میر و حرکت به سمت فناوری‌های استانداردتر لینوکس مثل میزکار گنوم و نمایش سرور Wayland به این معناست که اوبونتو در حال یکنواخت‌تر شدن است، چرا که این توزیع هم از نوآوری دست برداشته و می‌خواهد مثل سایر نرم‌افزارهای جامعه‌ی منبع باز عمل کند.

 

 

اوبونتو طعم‌های (Flavors) گوناگونی دارد که در آن‌ها زیرساخت اصلی سیستم عامل خود را همراه با میزکارها و اپلیکیشن‌های مختلفی ارائه می‌کند. اگر می‌خواهید در کنار پشتیبانی فنی خوب و بازار نرم‌افزارهای گسترده، میزکارهای مختلف را امتحان کنید، می‌توانید از این طعم‌های مختلف استفاده نمایید. برای مثال، اگر کامپیوتر شما کمی قدیمی است، بهتر است از لوبونتو (Lubuntu) استفاده کنید. این توزیع از میزکار LXDE استفاده می‌کند که نسبت به میزکار غنی خود اوبونتو خیلی سبک‌تر است.

 

لینوکس مینت میزکار سنتی‌تری دارد

 

 

لینوکس مینت (Mint) هم محبوبیت بسیار زیادی دارد. نمی‌توان بدون نام بردن از لینوکس مینت توزیع اوبونتو را برای همه توصیه کرد. بخش‌هایی از مینت بر اساس اوبونتو شکل گرفته، اما این توزیع از میزکار Cinnamon یا MATE استفاده می‌کند. این‌ها میزکارهای سنتی‌تری هستند که مثل ویندوز یک نوار وظیفه و برای دسترسی به اپلیکیشن‌ها یک منوی بازشونده دارند. افراد زیادی هستند که ترجیح می‌دهند هیچ چیز جدیدی را تجربه نکنند، سینامون یا مینت برای چنین افرادی در دسترس است.

 

لینوکس مینت قبلاً تفاوت‌های بیشتری با اوبونتو داشت، مثلاً از کدک‌های متنوع‌تری برای فایل‌های رسانه‌ای استفاده می‌کرد. ولی اکنون اوبونتو نصب این کدک‌ها را ساده‌تر کرده، و مینت هم آن‌ها را به صورت جداگانه (اما با روشی یکسان) نصب می‌کند. از آن‌جایی که مینت بر پایه‌ی اوبونتو است، همچنان می‌توانید به پشتیبانی و اپلیکیشن‌های اوبونتو دسترسی داشته باشید.

 

فدورا، توزیعی برای حرکت بر لبه‌ی فناوری

 

 

توصیه به انتخاب اوبونتو یا مینت در دنیای لینوکس خیلی رایج است. نصب این توزیع‌ها برای شروع و یادگیری لینوکس بسیار مناسب می‌باشد. اما اگر به دنبال چیز متفاوت‌تری هستید، بهتر است از فدورا (Fedora) استفاده کنید.

 

فدورا تفاوت‌های فلسفی متعددی با اوبونتو، مینت و بسیاری از دیگر توزیع‌های لینوکسی دارد. برخلاف سایر توزیع‌ها، فدورا اهمیت بیشتری به استفاده از نرم‌افزارهای منبع باز می‌دهد. برای مثال، درایورهای منبع بسته به صورت پیشفرض جایی در این توزیع ندارند. اگر به آن‌ها نیاز دارید، باید خودتان دست به کار شده و دنبالشان بروید.

 

توسعه‌دهندگان فدورا به شکل مستقیم‌تری با پروژه‌های منبع باز مثل گنوم کار می‌کنند، و با هر تغییر کوچک در این پروژه‌ها آن‌ها را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند. این توزیع ترکیبی از جدیدترین و بهترین چیزهای جامعه‌ی لینوکس است.

 

ایمیج میزکار فدورا اکنون با نام Fedora Workstation شناخته می‌شود و در اختیار توسعه‌دهندگانی است که برای کارهای مختلف خود به ابزارها و قابلیت‌های توسعه‌دهندگی مختلف لینوکس نیاز دارند.

 

جامعه‌ی کاربری این توزیع لینوکسی اساس توزیع Red Hat Enterprise Linux را تشکیل می‌دهد که یک توزیع تجاری لینوکسی با پشتیبانی بلند مدت است که توسط شرکت Red Hat ارائه می‌شود. اما فدورا برعکس آن است. این توزیع تقریباً هر شش ماه نسخه‌های جدید خود را منتشر می‌کند، و هر انتشار تا تقریباً ۱۳ ماه با به‌روز رسانی‌های امنیتی پشتیبانی می‌شود. برای این که تحت پشتیبانی این توزیع قرار بگیرید، حداقل با هر انتشار ثانویه باید سیستم خود را ارتقا دهید. اگر به نسخه‌ی رایگان و کند-روتر رد هت نیاز دارید، می‌توانید از CentOS استفاده کنید. کد این توزیع مشابه RHEL است، ولی از برند و پشتیبانی تجاری آن بی‌بهره می‌باشد.

 

سایر توزیع‌های لینوکسی مناسب برای امتحان کردن

 

 

توزیع‌های لینوکسی دیگری هم برای امتحان کردن وجود دارد. هر توزیعی که در صفحه‌ی DistroWatch رتبه‌ی خوبی داشته باشد، توزیع قابل توجهی است که احتمالاً به دلایلی طرفداران زیادی دارد.

 

خیلی از توزیع‌های لنوکسی مثل Elementary OS توسط گروه‌های کوچک توسعه داده می‌شوند. Elementary OS به خاطر استفاده از میزکار Pantheon محیط تمیز و ساده‌ای دارد. این توزیع ظاهر خوبی داشته و تفاوت زیادی با سایر میزکارهای لینوکسی دارد، اما ممکن است به اندازه‌ی توزیع‌های پشتیبانی شده‌ی معروف آنچنان پایدار نباشد. وبسایت Elementary قبل از دانلود توزیع از شما مبلغی به عنوان کمک مالی می‌خواهد، اما اگر تمایلی به انجام این کمک ندارید می‌توانید مقدار ۰$ را وارد کنید.

 

دبیان (Debian) هم یکی از توزیع‌های فوق العاده‌ی لینوکس است که اساس اوبونتو و در نتیجه بسیاری از توزیع‌های دیگر را می‌سازد. اگر به دنبال یک محیط پایدار هستید، دبیان گزینه‌ی خوبی است، ولی اوبونتو به‌روزتر بوده و بیشتر متمرکز بر میزکار است.

لینوکس آرچ (Arch) شما را وادار می‌کند تا دستانتان را کثیف کنید. این توزیع برای کسانی که می‌خواهند ببینند همه چیز چگونه کار می‌کند گزینه‌ی بسیار خوبی است، زیرا شما باید همه چیز را خودتان پیکربندی کنید. ما توصیه می‌کنیم که آشنایی با لینوکس را با این توزیع شروع نکنید، اما بعد از این که ساز و کار توزیعی مثل اوبونتو دستتان آمد، آرچ برای یادگیریِ زیر و روی سیستم می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. فقط مطمئن شوید که در هنگام نصب توزیع مذکور آموزش نصب آن را به خوبی مطالعه کرده و دم دست داشته باشید.

 

تیلز (Tails) توزیع لینوکس زنده‌ای است که حریم خصوصی و امنیت را تا بیشترین حد ممکن برای شما به ارمغان می‌آورد. تیلز توسط ادوارد اسنودن، مخالفان سیاسی و خبرنگارانی که به بیشترین حد حفاظت نیاز داشتند مورد استفاده قرار گرفته است. این توزیع فعالیت‌ّهای شما را به طور خودکار از شبکه‌ی Tor عبور می‌دهد و ابزارهای امنیتی دیگری را هم برایتان فراهم می‌کند. با توجه به این که این توزیع به صورت زنده است، می‌توانید مطمئن باشید که بعد از خاموش کردن سیستم هیچ اطلاعاتی از شما باقی نمی‌ماند. این توزیع لینوکس توزیعی برای استفاده‌های عمومی نیست، اما اگر در لینوکس به دنبال توزیعی می‌گردید که در زمینه‌ی حریم خصوصی قوی باشد، تیلز در اختیار شماست.

 

 

Defragmentation عبارتی است که برخی از افراد از آن کمی هراس دارند. البته چون Defragmentation عملیاتی است که روی سخت افزار هارد دیسک رخ می دهد شاید اینگونه موجب شده که برخی نگران خراب شدن سیستم خود باشند اما قابلیتی که شما توسط این عبارت در اختیار دارید می تواند به بهبود عملکرد سیستم شما بینجامد.

فرض می کنیم که شما طی سال ها شروع به پر کردن هارد خود کرده اید و دیتا ها را فقط کپی و پیست کرده اید. تا اینجا به شما ارتباط دارد اما شما هرگز نتوانسته اید مشخص کنید که این دیتاها دقیقا در کدام خانه های حافظه ای تان ذخیره شوند. این را سیستم انجام می دهد.

بعد از اینکه چند سال گذشت، شاهد ایراداتی در سیستم و ذخیره سازی می شوید. انگار که عملیات به سرعت و خوبی قبل پیش نمی رود. متخصصان عرصه سخت افزار برای این موضوع یک دلیل دارند و آن هم این است که هنگامی که سیستم به دنبال فضای خالی برای قرار دادن دیتای شما می گردد، به دلیل اینکه دیتاهای قبلی نا منظم و با فاصله های نا مشخص، در کنار و در فواصل هم قرار گرفته اند، سیستم زمان زیادی صرف می کند تا بتواند جای خالی مناسب دیتای شما را پیدا کند به همین دلیل همه چیز به کندی پیش می رود. اما درمان چیست؟

در مان این مشکل چیزی جز Defragmentation هارد نیست. امروز گویا آی تی به شما یاد می دهد، که چگونه از قابلیت Defragmentation استفاده کنید و از تسریع در عملکرد سیستم لذت ببرید.

Defragmentation چه کار می کند؟

Defragmentation در واقع روی هارد عملیاتی انجام می دهد تا دیتاها مرتب تر روی هارد قرار گیرند و بدین ترتیب، هنگام محاسبه مکان برای برای ذخیره سازی سیستم با دقت بیشتری عمل می کند.

چگونه با Defragmentation کار کنیم؟

برای این که این قابلیت را مورد استفاده قرار دهید می توانید از ویندوز های ۷، ۸ و ۱۰ استفاده کنید اما من در این آموزش با ویندوز ۷ کار می کنم. برای ورود به بخش Defragmentation کافی است از کنترا پنل استفاده کنید. مسیر Choose Start→Control Panel→System and Security را دنبال کنید تا به آستانه Defragmentation برسید:

برای دسترسی به بخش Defragmentation روی System and Security کلیک کنید تا نمایی مطابق زیر برایتان نمایش داده شود:

به انتهای اسکرین شات بالا نگاه کنید در واقع باید بخش Administrative Tools را مد نظر داشته باشید و گزینه دوم یعنی  Defragment Your Hard Drive را انتخاب کنید. دقت کنید که هنگام کلیک کردن روی گزینه اول یعنی دقیقا  Defragment Your Hard Drive کلیک کنید چرا که این جا یک گزینه زمان بندی نیز وجود دارد.

در این مرحله لیست درایوهای شما نمایش داده می شود. یک درایو را انتخاب کنید و روی گزینه  Analyze Disk کلیک کنید:

زمانی که این گزینه را کلیک کنید، در مقابل درایو مقابل درصدی نمایش داده می شود که البته پس از اتمام آنالیز این کار رخ می دهد:

کار آنالیز زیاد به طول نمی انجامد به اسکرین شات بالا نگاه کنید، بعد از اینکه، من آنالیز را انجام دادم، درصدی را در مقابل درایو نمایش داد که این درصد خط مشی اصلی برای دنبال کردن عملیات فشرده سازی است. اگر این عدد جلوی هر درایو کمتر از ۱۰ درصد باشد ( مثل وضعیت سیستم من در اسکرین شات بالا ) سیستم شما نیازی به این کار ندارد. اما اگر این رقم از ۱۰ بالاتر بود، باید عملیات Defragmentation را انجام دهید.

در چنین شرایطی کافی است روی گزینه Defragment Disk کلیک کنید که البته باید برای تمامی درایو ها این کار را انجام بدهید:

اجازه دهید سیستم کار خود را به درستی انجام دهد و حافظه را سازماندهی کند. در نهایت باید دکمه Close را بزنید. اما در مورد این عملیات باید به چند نکته دقت داشته باشید:

عملیات مورد نظر برای SSD با خطر کاهش عمر حافظه روبرو است از این رو اگر روی سیستم خود از SSD استفاده می کنید هرگز این کار را انجام ندهید.

بعد از اینکه Defrag را انجام دادید، بهتر است برای اینکه سیستم کار خود را به خوبی انجام دهد، یکبار سیستم را ریستارت کنید.

و نکته آخر هم اینکه هر چه که درایو شما حجم بیشتری داشته باشد عملیات Defrag کردن زمان بیشتری را صرف خواهد کرد پس در این باره باید به تناسب حجم درایو صبور تر باشید.

نتیجه این عملیات بر روی خانه های حافظه های شما به صورت زیر خواهد بود:

در این باره نظر و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

نرم افزارهای مختلفی وجود دارند که هنگامی که می خواهید بر روی سی دی یا دی وی دی، چیزی رایت کنید، در این باره به شما کمک می کنند. یکی از این نرم افزار ها  DVD Flick است که بسیاری از افراد با آن اشنایی دارند. برخی هم که سال هاست عمر بیشتری در کنار کامپیوتر به سر کرده اند با برنامه های نرو یا nero آشنایی دارند. اما از زمانی که ویندوز ۷ روی کار آمد، مایکروسافت برای آن یک سرویس فوق العاده ارائه کرد که به شما کمک می کند بدون نیاز به هیچ برنامه اضافی دیتاهای خود را روی دیسک رایت کنید. در واقع یک رایتر داخلی در ویندوز ۷ تعبیه شده که در این باره به شما کمک می کند. امروز گویا آی تی قصد دارد با در نظر گرفتن فیلم و عکس، به شما یاد دهد که چگونه دیتای خود را روی دی وی دی رایت کنید.

گام اول: آماده سازی مدیا ( فیلم و عکس ها )

ابتدا درایو DVD خود را باز کنید و یک دی وی دی قابل رایت، روی آن قرار دهید. منظور از دی وی دی قابل رایت این است که تا کنون چیزی روی آن رایت نشده باشد. دقت کنید که شما می توانید از هر نوع دیسکی نظیر DVD-R, DVD+R, DVD-RW و غیره استفاده کنید چرا که تمامی این ها قابلیت پخش کردن مدیا را دارند و توسط DVD player ها پشتیبانی می شوند.

نکته: توجه کنید که این آموزش صرفا برای استفاده از دی وی دی، توسط DVD player بسط داده شده است به همین منظور از فیلم و عکس در آموزش استفاده کرده ایم.

بعد از اینکه dvd را روی درایو قرار دادید، استارت را کلیک کرده و در بخش جستجو عبارت dvd را بنویسید. در نتایج جستجو لیستی به شما ارائه می شود که Windows DVD Maker قابل مشاهده است.

این عبارت در واقع اولین چیزی است که در اولین سطر نمایش داده می شود پس روی ان کلیک کنید تا اجرا شود:

بدین صورت صفحه ای باز می شود که می توانید از این طریق عکس ها و فیلم هایی را که می خواهید روی دی وی دی رایت کنید را به برنامه معرفی کنید. تصویر زیر گویای این صفحه است. در میان منو ها در بالا Add items را مشاهده می کنید. این گزینه را کلیک کنید تا بدین صورت عکس ها را مسیر دهی کرده و روی برنامه لود کنید.

شما می توانید از طریق این ایتم از تمام بخش های هارد خود، دیتاها را به برنامه معرفی کنید. همانطور که مشاهده می کنید فیلم ها و عکس ها بر روی نمایشگر در پنل مورد نظر قرار می گیرد و نمایش داده می شود. اما نکته مهم این است که باید به اندازه ظرفیت دی وی دی خود دیتاها را لود کنید. اگر نمی دانید در این باره درست عمل می کنید یا نه، کافی است به انتهای صفحه نگاه کنید. در سمت چپ و پایین، نمودار دایره ای از میزان فضای مورد نظر را مشاهده می کنید. به عنوان مثال گفته شده که در دی وی دی مورد مثال ما، می توانیم تا ۱۵۰ دقیقه فیلم رایت کنیم که تا کنون ۹ دقیقه از آن پر شده است. پس هر بار که دیتایی اضافه می کنید این نمودار را زیر چشمی نگاه کنید تا مبادا از حجم یاد شده فراتر رود و موارد مهم از دستتان برود. نکته دیگر این است که می توانید فایل هایی که لود کرده اید را به راحتی حذف کنید و آن ها را با موارد دیگر جایگزین کنید.

در این سرویس شما می توانید شمار خاصی از نوع فایل ها را رایت کنید و بدین صورت نمی توان گفت که از ۱۰۰ در صد قالب ها پشتیبانی می کند. بدین منظور به لیست زیر دقت کنید:

Video files: ASF, AVI, DVR-MS, M1V, MP2, MP2V, MPE, MPEG, MPG, MPV2, WM, WMV

Photo files: BMP, DIB, EMF, GIF, JFIF, JPE, JPEG, JPG, PNG, TIF, TIFF, WMF

Sound files: AIF, AIFC, AIFF, ASF, AU, MP2, MP3, MPA, SND, WAV, WMA

زمانی که قصد دارید دیتاها را آماده کنید، حتما نوع آن ها را با نوع های معرفی شده در بالا بررسی و مقایسه کنید تا در صورت نیاز عملیات کانورت یا تبدیل را به خوبی انجام دهید و بعد آن را روی دی وی دی رایت کنید.

در ابتدای این آموزش به برنامه ای به نام DVD Flick. اشاره کردیم که از جمله بهترین ابزارها برای رایت به شمار می آیند یکی از مزیت های DVD Flick. این است که هنگام رایت کردن در صورتی که نیاز باشد عملیات کانورت و تبدیل را به خوبی انجام می دهد.

به هر حال در مثال این مطلب آموزشی شما می توانید تا ۱۵۰ دقیقه هر نوع فایلی را با هم ادغام کرده و روی دیسک رایت کنید.

گام دوم: تنظیمات تکنیکی را انجام دهید

به عکس بالا نگاه کنید. در انتها و سمت راست می توانید گزینه Options را مشاهده کنید. زمانی که دیتاها همه لود شدند، پیش از اینکه وارد عملیات رایت شوید، باید با کمک بخش Options شما دیتاهای خود را تنظیم کنید تا عملیات رایت کردن به خوبی انجام شود. آنچه در بخش Options نمایش داده می شود به صورت زیر است:

در این جا چند گزینه مهم وجود دارد که باید تنظیم شود که به طور مختصر به توضیح آن می پردازیم:

Choose DVD playback settings

در ابتدای صفحه عبارت Choose DVD playback settings را مشاهده می کنید. در این جا سه گزینه وجود دارد. گزینه اول حاوی تنظیماتی است که بعد از رایت و قرار دادن دیسک روی دی وی دی پلیر، تنها به صورتی فیلم پخش می شود که خودتان به کمک منو ها آن را اجرا کنید. اما گزینه دوم به صورت پخش خودکار و اتمام با منو ها فیلم را تنظیم می کند. در نهایت گزینه سوم، بدین صورت عمل می کند که فیلم به طور اتوماتیک پخش می شود و بعد از اتمام دوباره پخش از سر گرفته می شود. عموما برای کنترل بهتر کاربران گزینه Start with DVD menu را انتخاب می کنند و توصیه می کنیم شما هم این گزینه را انتخاب کنید.

DVD aspect ratio

این گزینه در مورد ابعاد نمایش فیلم تعیین می شود که به صورت استاندارد به صورت ۴:۳ بوده است. برای نمایشگر های مسطح هم ۱۶:۹ پیشنهاد شده است. هر کدام را تمایل دارید انتخاب کنید و به سکشن بعدی بروید:

Video forma

فرمت ویدیو متفاوت است. عموما در برخی از کشورها، نظیر آمریکای شمالی و برخی از بخش های آمریکای جنوبی، نظیر برزیل و آرژانتین، نوع استاندارد به صورت NTSC  ارائه شده است همچنین ژاپن، کریه جنوبی، و فیلیپین و بیشتر کشورهای اسیایی گزینه PAL به عنوان فرمت استاندارد در نظر گرفته اند. به تناسب منطقه خود این دو گزینه را انتخاب کنید.

DVD burner speed

در این بخش هم میزان سرعت رایت مشخص می شود. اگر بخواهید با سرعت بالا رایت کنید، می توانید سریع تر دی وی دی رایت شده را در اختیار بگیرید اما این گزینه  ممکن است با خطاهای هنگام رایت نیز مواجه شود بدین صورت ممکن است برخی از بخش ها با پارازیت رایت شود یا اینکه در پخش مشکل داشته باشد. به هر حال به تناسب این گزینه را انتخاب کنید.

در ادامه در این پنجره تب Compatibility هم مشاهده می کنید که لزومی ندارد تنظیمات را برای آن انجام دهید پس آن را نادیده بگیرید و روی ok کلیک کنید.

گام سوم: منو ها را انتخاب کنید

بدین منظور از صفحه ابتدایی نرم افزار و در میان منو ها “Menu text” را انتخاب کنید. در این بخش می توانید فونت، رنگ و قلم و مواردی نظیر آن را مشخص کنید. تنظیمات اضافی در مورد منو ها و بکگراند در بخش های مختلف این اپلیکیشن وجود دارد که می توانید در صورت نیاز آن ها را انتخاب کنید و بعد از آن، تنظیمات را نهایی کنید. حتی می توانید دکمه ها را شخصی سازی کنید. به هر حال این بخش بیشتر یک بخش فانی و فانتزی است که می توانید کمی برای جذاب شدن کار خود از آن استفاده کنید. برخی از بخش ها هم لزومی ندارد که صد در صد توسط شما تنظیم شوند. از این رو، تنظیمات را تکمیل کنید.

در هر حالتی که بخواهید منو ها را تنظیم کنید، می توانید Preview را زده و از ان چه که تنظیم می کنید یک پیش نمایش مشاهده کنید تا در صورتی که برای تان قابل قبول نیست، آن را تغییر دهید.

گام چهارم: رایت کنید!

بعد از اینکه مطمئن شدید همه چیز درست است و نیازی به تغییر ندارد کافی است که روی گزینه Burn کلیک کنید تا عملیات برنینگ یا رایت کردن صورت بگیرد. دقت کنید که به تناسب میزان حجم دیتایی که شما دارید ممکن است مدت زمان رایت کردن به طول انجامد. مدت زمان رایت شدن روی دی وی دی مورد نظر به تناسب میزان حجم دیتا، نوع دی وی دی و البته سرعت رایت شدن که در ابتدا تنظیم کرده اید متفاوت می باشد. پس اندکی صبر کنید تا سیستم کارش را به خوبی انجام دهد.

زمانی که عملیات رایت دیتاها به اتمام رسید، شما می توانید آن را بر روی هر گونه دی وی دی پلیر یا درایو دی وی دی، اجرا کنید و از فیلمی که رایت کرده اید لذت ببرید.

در این باره اگر سوالی دارید آن را در بخش نظرات بنویسید همچنین اگر تجربه رایت دی وی دی با کیفیت دارید، می توانید روش کار خود را با ذکر نوع نرم افزار و جزییات استفاده از آن در بخش نظرات بنویسید تا دیگر کاربران بتوانند از دانش شما استفاده کنند. همچنین این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

بیایید اینگونه تصور کنیم که شما در حال مکالمه و چت با یکی از دوستان خود در واتس اپ هستید. برای هم عکس و وویس ارسال می کنید و حتی فیلم می فرستید و خطوط زیادی متن می نویسید. اما بعد از مدتی احساس می کنید که اضافه بار زیادی روی چت شما حکم فرماست. شاید دلتان بخواهد با حذف کردن این چت ها فضا را سبک تر کنید و جو را روشن تر کنید اما دوست ندارید مکالمات تان را از بین ببرید. بهترین کار این است که از آرشیو کردن مکالمه تان استفاده کنید. در ابتدای امر به نظر می رسد که با آرشیو کردن، دیتای شما یعنی همان چت ها کاملا از بین رفته است. اما در حقیقت این طور نیست. چت ها وجود دارند و در قسمتی از واتس اپ کاملا قابل دسترسی است اما فرد مقابل هرگز متوجه این نخواهد شد که مکالمات آرشیو شده اند.

چگونه یک مکالمه را آرشیو کنیم؟

زمانی که می خواهید یک مکالمه را آرشیو کنید کافی است روی آن به سمت چپ سوایپ کنید تا گزینه ای به نام Archive آشکار شود. حالا اگر روی این گزینه ضربه بزنید، مکالمه طی چند ثانیه آرشیو می شود

چه اطلاعاتی از مکالمه آرشیو می شود؟

آرشیو کردن کاری عالی برای ذخیره چت هاست که طی آن می توانید تمام دیتاها یعنی عکس، فیلم، صوت، موسیقی، متن و نظیر آن را همانطور که هست ذخیره کنید و بعدا آن را ریستور کنید.

چگونه چت های آرشیو شده را مشاهده کنیم؟

زمانی که شما چت مورد نظر را آرشیو می کنید تمام چت ها از صفحه اصلی چت پاک می شوند اما اگر لازم شد چت را بازگردانی کنید، کافی است صفحه چت ها را باز کنید و به ابتدای صفحه جایی که در تصویر مشاهده می کنید بروید و به سمت پایین سوایپ کنید. بدین ترتیب می توانید به سادگی Archived chats را مشاهده کنید.

بدین ترتیب برای اینکه بتوانید به راحتی چت ها را برگردانید، کافی است از یکی از دو روشی که در ادامه ذکر می کنید استفاده کنید.

اولین روش به دستورالعمل قبلی بر می گردد. جایی که لیست آرشیو ها را مشاهده کردید، می توانید روی نام فرد مورد نظر کلیک کنید و از این طریق لیست آرشیو ها را برای این فرد مشاهده کنید. در مقابل نام فرد مورد نظر، امکان برگرداندن ارشیو ها قرار داده شده است:

بدین ترتیب روی گزینه Unarchive ضربه بزنید تا متن مورد نظر به جایگاه اولیه خود باز گردد و بتوانید آن ها را مشاهده کنید. در واقع آرشیو کردن نوعی بسته بندی و نظم دادن به چت هاست که می تواند صفحه چت شما را تمیز تر نگه دارد.

روش دوم و جایگزین برای restore کردن یک مکالمه آرشیو شده، بدین صورت است که در گروه مورد نظر یا در چتی که با فرد مورد نظر داشتید یک پیام ارسال کنید. با این کار می توانید مقدمات بروز رسانی و ریستور کردن چت ها را فراهم کنید.

بدین صورت چتی که ارشیو شده بود به بخش بالایی مکالمات اضافه خواهد شد.

شاید بارها هنگام چت کردن مشاهده کرده اید که چت ها به طور اتوماتیک آرشیو می شوند شما می توانید در تنظیمات واتس اپ این مشکل را هم حل کنید. تا پیش از این من فکر می کردم وقتی که چت ها ارشیو می شوند در واقع امکان دسترسی به آن فراهم نخواهد بود اما جالب تر این است که با این اموزش توانستم به روش استفاده از ارشیو ها پی ببرم.

نظر شما در مورد قابلیت ارشیو کردن پیام ها در واتس اپ چیست؟ البته تلگرام با اینکه از واتس اپ چندین گام جلوتر است هنوز امکان بک آپ گیری و ارشیو کردن مکالمات را فراهم نکرده است با این حال انتظار داریم در بروز رسانی های بعدی اش این کار را انجام دهد.

برای اینکه بتوانید از ارشیو کردن در واتس اپ استفاده کنید نیازی نیست روی گوشی خود اپلیکیشن اضافی نصب کنید یا اینکه حتی گوشی خود را روت کنید. این آموزش برای هر دو دسته کاربران پلتفرم های اندرویدی و IOS کاربرد دارد.

آیا تا کنون با اپلیکیشن پیام رسان جمعی غیر از واتس اپ کار کرده اید که طی آن بتوانید مکالمات را اینگونه ارشیو کنید؟ در این باره دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.