ناسا دو موسسه جدید تحقیقاتی تکنولوژی فضایی تاسیس می کند

ناسا دو موسسه جدید تحقیقاتی تکنولوژی فضایی تاسیس می کند
آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا، در راستای تغییر تمرکز خود از مدار پایین زمین به ماموریت های اعماق فضا، طرح های پیشنهادی برای تاسیس موسسات تحقیقاتی دانشگاهی را مورد بررسی قرار داده است. این موسسات در توسعه تکنولوژی های حیاتی که لازمه گسترش حضور عمیق تر انسان در منظومه شمسی هستند، می توانند نقشی حیاتی ایفا کنند.

موسسات جدید، هدف های ناسا را برای توسعه تکنولوژی هایی که امکان حضور طولانی مدت خدمه ماموریت های فضایی را با وجود محصولاتی که خود خدمه تولید کنند، فراهم خواهند کرد.

موسسات تحقیقاتی تکنولوژی فضایی (STRIs) جدید بر اساس طرح های پیشنهادی محققان و سازمان های مختلف تاسیس خواهند شد تا امکان پیشرفت تکنولوژی های زیست تولیدی و زیرساخت ‌های فضایی را فراهم کنند. ناسا در بیانیه ای اعلام کرد، هدف از تاسیس این موسسات، ایجاد ماموریت هایی با قابلیت اکتشاف خودکفا و مستقل از زمین است.

به گفته استیو یورچیک، مدیر تکنولوژی فضایی ماموریت های ناسا در واشنگتن: “ناسا در حال تدارک برای تاسیس موسسات STRIs جدیدی است تا از تحقیقات و پیشرفت های تکنولوژیکی به همراه پتانسیل تاثیر انقلابی قابلیت های هوافضایی آینده بهره ببرد. این برنامه های تحقیقاتی چند رشته ای (دانشگاهی) موجب همکاری و ادغام (رشته های) علوم، مهندسی و سایر رشته ها برای رسیدن به اهداف تحقیقاتی خاص در بازه زمانی پنج ساله خواهند شد.”

به گفته ناسا، هر موسسه جدید STRI در طول فعالیت پنج ساله خود تا ۱۵ میلیون دلار بودجه دریافت خواهد کرد.

.

منبع: siasat

نوشته ناسا دو موسسه جدید تحقیقاتی تکنولوژی فضایی تاسیس می کند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

تلسکوپ افق رویداد، نخستین عکس از یک سیاه چاله را به ثبت خواهد رساند


تلسکوپ افق رویداد ، نخستین عکس از یک سیاه چاله را به ثبت خواهد رساندبه نظر می رسد، بالاخره تلسکوپ افق رویداد (EHT) آماده ثبت نخستین عکس از کمان ای* (Sagittarius A*) شده باشد. Sagittarius A* ، منبع قوی امواج رادیویی بسیار فشرده و پرجرم در مرکز کهکشان راه‌ شیری است و تصور می شود، این جرم یک “سیاه ‌چاله اَبرپرجرم” باشد. این تلسکوپ مجازی از ۵ تا ۱۴ آوریل امکان ثبت عکس از این جرم کیهانی را خواهد داشت.

این تلسکوپ از دو دهه قبل تاکنون به دنبال شکار تصاویری از سیاه چاله ای بوده که در مرکز کهکشان ما واقع است. تلسکوپ افق رویداد، در واقع مجموعه ای از تلسکوپ های رادیویی واقع در کشورهای مختلف جهان، از جمله آرایه بزرگ میلی ‌متری/ زیر میلی‌ متری آتاکاما (ALMA) در شیلی است.

این تلسکوپ با استفاده از تکنیکی به نام تداخل خط پایه بسیار طولانی (VLBI) تمام رصدخانه ها را تبدیل به تلسکوپی بسیار بزرگی می کند که همه تلسکوپ های جهان را در بر می گیرد. در واقع برای شکار تصاویری از Sagittarius A* ، نیاز به تلسکوپی بسیار قدرتمند و بزرگ است؛ چرا که این جرم کیهانی در آسمان، همچون نوک یک سوزن کوچک به نظر می رسد.

در حالی که دانشمندان بر این باورند که Sagittarius A*  دارای جرمی حدود چهار میلیون خورشید است؛ اما تنها حدود ۲۰ میلیون کیلومتر عرض داشته و ۲۶ هزار سال نوری با سیاره ما فاصله دارد. تیم تلسکوپ افق رویداد، مشاهده این جرم کیهانی را به مشاهده یک گریپ فروت و یا یک دی وی دی واقع در ماه از روی زمین تشبیه می کنند.

تیم تلسکوپ افق رویداد برای آماده سازی رصدخانه های مورد نظر، آنها را مجهز به ساعت های اتمی بسیار دقیق و همچنین ماژول های هارد دیسکی با ظرفیت ذخیره سازی داده های بسیار کرده اند. از آنجایی که دانشمندان انتظار جمع آوری داده های بسیار عظیمی را دارند، ماژول ذخیره سازی داده هایی که جمع آوری کرده اند، تقریبا معادل ظرفیت ۱۰ هزار لپ تاپ است. این داده ها پس از گردآوری به رصدخانه دانشگاه ام آی تی منتقل می شوند و با استفاده از الگوریتم های تصویربرداری، آنجا پردازش می شوند.

دانشمندان می گویند، این پروسه احتمالا تا اوایل سال ۲۰۱۸ به طول خواهد انجامید و ما نخستین تصویر یک سیاه چاله را در آن زمان مشاهده خواهیم کرد.

بر اساس نظریه نسبیت عام انیشتین، ما باید هلال نوری در اطراف یک حباب سیاه مشاهده کنیم. در واقع این نور، گازها و گرد و غبار ساطع شده از سیاه چاله هستند و حباب سیاه هم سایه سیاه چاله است. اما اگر دانشمندان موفق به مشاهده چیز دیگری شوند، چه چیزی رخ خواهد داد؟ آیا نظریه نسبت عام انیشتین رد خواهد شد؟

شیپرد دولمان رهبر این تیم تحقیقاتی از مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین در این مورد به بی بی سی، گفت: “همانطور که قبلا گفته ام، شرط بندی در مقابل نظریه انیشتین ایده خوبی نیست؛ اما اگر ما به چیزی خلاف انتظار دست یابیم، می باید نظریه گرانش را بازبینی کنیم.”

.

منبع: engadget

نوشته تلسکوپ افق رویداد، نخستین عکس از یک سیاه چاله را به ثبت خواهد رساند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد

مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد

آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا، اعلام کرد که کاوشگر جونو به مدار نزدیک‌تر مشتری نخواهد رفت. کاوشگر جونو زمانی که در ۴ ژوئیه ۲۰۱۶ به مدار سیاره مشتری رسید، دارای دوره مداری ۵۳ روزه به دور غول گازی بود. انتظار می رفت با روشن شدن موتور احتراقی این کاوشگر، دوره مداری آن به ۱۴ روز کاهش یابد؛ اما این موضوع با توجه به مشکلاتی که در دریچه هلیومی جونو به وجود آمد، به تعویق افتاد.

به این ترتیب، کاوشگر جونو تا پایان ماموریت خود در همین موقعیت مداری باقی خواهد ماند.

ریک نیباکین، مدیر پروژه جونو در آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) پاسادنای کالیفرنیا در بیانیه ای گفت: “در خلال ماموریت جونو، ما به سناریوهای مختلفی که می توانسته جونو را در موقعیت مداری کوتاه تری قرار دهد، فکر کرده بودیم؛ اما نگرانی هایی در مورد روشن شدن موتور اصلی و رسیدن به مداری کمتر مطلوب (و نتایجی کمتر قابل توجه) وجود داشت. این نشان دهنده ریسکی برای تکمیل اهداف علمی (کاوشگر) جونو بود.”

ماموریت ۱.۱ میلیارد دلاری جونو ماه اوت سال ۲۰۱۱ آغاز شد تا میدان مغناطیسی و گرانش، ترکیبات و ساختار داخلی غول گازی را مورد مطالعه قرار دهد. کاوشگر جونو بسیاری از داده های خود را در خلال گذر نزدیک های خود که کاوشگر را در فاصله ۴۲۰۰ کیلومتری ابرهای مشتری قرار می داد، جمع آوری کرده است.

طرح اصلی ماموریت جونو، مدار بیضوی با دوره ۱۴ روزه و ۳۰ مانور گذر نزدیک بود؛ اما کاوشگر با دوره مداری ۵۳ روزه حتی تا ژوئیه ۲۰۱۸، تنها قادر به تکمیل ۱۲ مانور گذر نزدیک خواهد شد. ژوئیه سال ۲۰۱۸ زمانی است که احتمالا بودجه کنونی ماموریت به پایان برسد و ممکن است، تیم جونو تقاضای تمدید ماموریت و در نتیجه دریافت بودجه جدید را ارائه کند.

ناسا در این مورد اعلام کرده، جونو با این وجود هم باید قادر به انجام اهداف ماموریت خود در مدار طولانی تر باشد. در واقع دوره مداری ۵۳ روزه کاوشگر، مزیت های علمی هم در نواحی بیرونی مگنتوسفر سیاره مشتری خواهد داشت.

اسکات بولتون از موسسه تحقیقات جنوب غربی در سن آنتونیو، در بیانیه ای گفت: “یکی دیگر از مزیت اصلی این دوره مداری، این است که جونو زمان کمتری را در معرض تشعشات تابشی بسیار قوی سپری خواهد کرد. این مزیتی مهم محسوب می شود؛ چراکه تابش های کیهانی یکی از عوامل اصلی است که موجب محدود شدن عمر کاوشگر جونو می شود.”

کاوشگر جونو از زمان رسیدن به سیاره مشتری، قادر به انجام چهار مانور گذر نزدیک در تاریخ های ۲۷ اوت، ۱۹ اکتبر و ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ و ۲ فوریه ۲۰۱۷ بوده است. این مانورهای گذر نزدیک به خوبی توانسته داده های ارزشمندی در مورد شفق های مغناطیسی غول گازی در اختیار دانشمندان قرار دهد، چیزی که گفته می شود بسیار قوی تر از تصورات پیشین دانشمندان بوده است.

بولتون می گوید: “جونو نتایج فوق العاده ای بدست آورده است. ما اکنون در حال تجدید نظر در ایده های خود در مورد عملکرد غول گازی هستیم.”

مانور گذر نزدیک آینده کاوشگر جونو، قرار است، ۲۷ مارس (۷ فروردین) انجام شود.

فضاپیمای جونو پس از پایان ماموریت کاوشگر گالیله در سال ۲۰۰۳، به نخستین کاوشگر مدار مشتری تبدیل شد. در طول ماموریت ۲۰ ماهه جونو، این فضاپیما برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد فضای داخلی سیاره بر فراز ابرهای گازی آن تنها ۳۰۰۰ کیلومتر گردش خواهد کرد. جونو همچنین قرار است شفق شدید این سیاره را هم مورد کاوش قرار دهد. جونو همچنین قادر به کشف اقمار بیشتری در مشتری خواهد بود، این سیاره در حال حاضر میزبان ۶۰ قمر شناخته‌ شده است.

در نهایت پس از پایان ماموریت در اواسط اکتبر آینده، فضاپیما در جو مشتری نابود خواهد شد. مهندسان ناسا قرار است به‌ منظور احتمال هرگونه برخورد جونو با قمر اروپا که تصور می‌شود دارای حیات میکروبی باشد، جونو را بر روی ابرهای مشتری نابود کنند، تا احتمال برخورد هرگونه آلودگی زمینی با اروپا را از بین ببرند.

.

منبع: space

 

نوشته مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد

مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد

آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا، اعلام کرد که کاوشگر جونو به مدار نزدیک‌تر مشتری نخواهد رفت. کاوشگر جونو زمانی که در ۴ ژوئیه ۲۰۱۶ به مدار سیاره مشتری رسید، دارای دوره مداری ۵۳ روزه به دور غول گازی بود. انتظار می رفت با روشن شدن موتور احتراقی این کاوشگر، دوره مداری آن به ۱۴ روز کاهش یابد؛ اما این موضوع با توجه به مشکلاتی که در دریچه هلیومی جونو به وجود آمد، به تعویق افتاد.

به این ترتیب، کاوشگر جونو تا پایان ماموریت خود در همین موقعیت مداری باقی خواهد ماند.

ریک نیباکین، مدیر پروژه جونو در آزمایشگاه پیشرانش جت (JPL) پاسادنای کالیفرنیا در بیانیه ای گفت: “در خلال ماموریت جونو، ما به سناریوهای مختلفی که می توانسته جونو را در موقعیت مداری کوتاه تری قرار دهد، فکر کرده بودیم؛ اما نگرانی هایی در مورد روشن شدن موتور اصلی و رسیدن به مداری کمتر مطلوب (و نتایجی کمتر قابل توجه) وجود داشت. این نشان دهنده ریسکی برای تکمیل اهداف علمی (کاوشگر) جونو بود.”

ماموریت ۱.۱ میلیارد دلاری جونو ماه اوت سال ۲۰۱۱ آغاز شد تا میدان مغناطیسی و گرانش، ترکیبات و ساختار داخلی غول گازی را مورد مطالعه قرار دهد. کاوشگر جونو بسیاری از داده های خود را در خلال گذر نزدیک های خود که کاوشگر را در فاصله ۴۲۰۰ کیلومتری ابرهای مشتری قرار می داد، جمع آوری کرده است.

طرح اصلی ماموریت جونو، مدار بیضوی با دوره ۱۴ روزه و ۳۰ مانور گذر نزدیک بود؛ اما کاوشگر با دوره مداری ۵۳ روزه حتی تا ژوئیه ۲۰۱۸، تنها قادر به تکمیل ۱۲ مانور گذر نزدیک خواهد شد. ژوئیه سال ۲۰۱۸ زمانی است که احتمالا بودجه کنونی ماموریت به پایان برسد و ممکن است، تیم جونو تقاضای تمدید ماموریت و در نتیجه دریافت بودجه جدید را ارائه کند.

ناسا در این مورد اعلام کرده، جونو با این وجود هم باید قادر به انجام اهداف ماموریت خود در مدار طولانی تر باشد. در واقع دوره مداری ۵۳ روزه کاوشگر، مزیت های علمی هم در نواحی بیرونی مگنتوسفر سیاره مشتری خواهد داشت.

اسکات بولتون از موسسه تحقیقات جنوب غربی در سن آنتونیو، در بیانیه ای گفت: “یکی دیگر از مزیت اصلی این دوره مداری، این است که جونو زمان کمتری را در معرض تشعشات تابشی بسیار قوی سپری خواهد کرد. این مزیتی مهم محسوب می شود؛ چراکه تابش های کیهانی یکی از عوامل اصلی است که موجب محدود شدن عمر کاوشگر جونو می شود.”

کاوشگر جونو از زمان رسیدن به سیاره مشتری، قادر به انجام چهار مانور گذر نزدیک در تاریخ های ۲۷ اوت، ۱۹ اکتبر و ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ و ۲ فوریه ۲۰۱۷ بوده است. این مانورهای گذر نزدیک به خوبی توانسته داده های ارزشمندی در مورد شفق های مغناطیسی غول گازی در اختیار دانشمندان قرار دهد، چیزی که گفته می شود بسیار قوی تر از تصورات پیشین دانشمندان بوده است.

بولتون می گوید: “جونو نتایج فوق العاده ای بدست آورده است. ما اکنون در حال تجدید نظر در ایده های خود در مورد عملکرد غول گازی هستیم.”

مانور گذر نزدیک آینده کاوشگر جونو، قرار است، ۲۷ مارس (۷ فروردین) انجام شود.

فضاپیمای جونو پس از پایان ماموریت کاوشگر گالیله در سال ۲۰۰۳، به نخستین کاوشگر مدار مشتری تبدیل شد. در طول ماموریت ۲۰ ماهه جونو، این فضاپیما برای جمع‌آوری اطلاعات در مورد فضای داخلی سیاره بر فراز ابرهای گازی آن تنها ۳۰۰۰ کیلومتر گردش خواهد کرد. جونو همچنین قرار است شفق شدید این سیاره را هم مورد کاوش قرار دهد. جونو همچنین قادر به کشف اقمار بیشتری در مشتری خواهد بود، این سیاره در حال حاضر میزبان ۶۰ قمر شناخته‌ شده است.

در نهایت پس از پایان ماموریت در اواسط اکتبر آینده، فضاپیما در جو مشتری نابود خواهد شد. مهندسان ناسا قرار است به‌ منظور احتمال هرگونه برخورد جونو با قمر اروپا که تصور می‌شود دارای حیات میکروبی باشد، جونو را بر روی ابرهای مشتری نابود کنند، تا احتمال برخورد هرگونه آلودگی زمینی با اروپا را از بین ببرند.

.

منبع: space

 

نوشته مانور کاوشگر جونو در مدار نزدیک سیاره مشتری لغو شد اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

تعریف سیارات دوباره مورد بازبینی قرار می‌گیرد!


آیا تعریف سیارات دوباره مورد بازبینی قرار خواهد گرفت؟دانشمندان تیم ماموریت نیوهورایزن اعلام کردند که می خواهند، تعریف سیارات را دوباره مورد بازبینی قرار دهند. این دانشمندان قصد دارند که نگرش ها نسبت به پلوتو (به عنوان سیاره ای کامل) را تغییر دهند. آلن استرن، محقق ارشد ماموریت پلوتوی ناسا به همراه تیمش می خواهند، تعریف سیارات را به کلی دگرگون کنند.

بر اساس طرح پیشنهادی که این محققان قرار است در چهل هشتمین کنفرانس علوم قمری و سیاره‌ای که بین ۴ تا ۲۴ مارس (۱۴ اسفند تا ۴ فروردین) در وودلند، تگزاس ارائه کنند، می خواهند تعریف سیارات: “شامل هر گونه جرم  زیر ستاره ای باشد که هرگز در معرض فیوژن (همجوشی) هسته‌ای قرار نگرفته و دارای گرانش کافی است که به شکل کروی در آمده و دارای محوری بیضوی با پارامترهای مداری باشد.”

به عبارت ساده تر این محققان می خواهند که سیارات، شامل همه اجرام کیهانی کروی کوچکتر از ستارگان باشند.

بنابراین با تعریف جدید، پلوتو دوباره به عنوان یک سیاره محسوب خواهد شد. در واقع در هنگام کشف پلوتو در سال ۱۹۳۰، این سیاره کوتوله (و یا به تعبیر جدید سیاره) به عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی به حساب می آمد؛ اما در حال حاضر بنا بر تعریف جدید انجمن بین ‌المللی اخترشناسی، پلوتو به عنوان یک سیاره کوتوله به حساب می آید، چیزی که همیشه موضوع مناقشه جوامع علمی و ستاره شناسان بوده است؛ اما اکنون با توجه به تعریف جدید، تنها پلوتو به عنوان یک سیاره به حساب نخواهد آمد، بلکه حتی ماه هم به عنوان یک سیاره محسوب خواهد شد.

بر اساس تعریفی کنونی انجمن بین ‌المللی اخترشناسی، یک جرم کیهانی با وجود دارا بودن شرایط زیر به عنوان یک سیاره به حساب می آید:

  1.  جرمی در مدار خورشید باشد.
  2. دارای جرم کافی و گرانشی باشد که بر نیروی وارده ناشی از اجرام کیهانی دیگر غلبه کند و دارای تعادل هیدرواستاتیکی بوده و نسبتا به شکل کروی در آمده باشد.
  3. دارای پاکسازی همسایگی باشد، یعنی اجرام کیهانی نزدیکش هم در مدار این جرم قرار بگیرند.

پلوتو در این زمینه همیشه مورد شبه دانشمندان بوده است؛ چرا که مشخص نبوده شهاب سنگ ها و دنبال دارها در مدار پلوتو قرار دارند. علاوه بر این، پلوتو تنها دو برابر قمر خود، شارون اندازه دارد؛ اما استرن و تیمش می گویند، تعریف کنونی از لحاظ فنی ناقص است.

استرن در این مورد می گوید: “نخست اینکه این تعریف تنها شامل اجرامی است که به دور خورشید ما گردش می کنند و شامل اجرامی نمی شود که در مدار دیگر ستارگان و یا در کهکشان ها آزادانه (سیارات سرگردان) گردش می کنند. دوم اینکه، این تعریف نیاز به پاکسازی همسایگی دارد؛ چرا که هیچ سیاره ای در منظومه شمسی ما نمی تواند دارای چنین شرایطی باشد، چون اجرام کوچک جدید، به طور مداوم از مدار سیارات دیگر عبور می کنند.

همچون اجرام نزدیک زمین (اجرام کیهانی که مدار آنها از نزدیکی مدار زمین می گذرد. بیشتر آنها دنباله دارها یا سیارک هایی هستند که تحت تاثیر گرانش خورشید و دیگر سیارات به همسایگی زمین می رسند) و نهایتا اینکه، پاکسازی مداری هم نیاز به محاسباتی دقیق دارد که وابسته به فاصله و اجرام بزرگتری در پاکسازی همسایگی است. به عنوان مثال، حتی جرم کیهانی به اندازه زمین در کمربند کویپر هم ممکن است، مدارش را پاکسازی نکرده است.”

هنوز مشخص نیست که این تیم بتواند، طرح پیشنهادی خود را به طور رسمی به تایید انجمن بین المللی اخترشناسی برساند، اما اگر این طرح ارائه و در نتیجه به تایید برسد، ما احتمالا باید صدها سیاره جدید را به لیست سیارات شناخته شده اضافه کنیم!

.

منبع: engadget

نوشته تعریف سیارات دوباره مورد بازبینی قرار می‌گیرد! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

اسپیس ایکس تایید کرد؛ تا دقایقی دیگر موشک فالکون ۹ به فضا پرتاب می‌شود

اسپیس ایکس تایید کرد؛ تا دقایقی دیگر موشک فالکون 9 به فضا پرتاب می‌شود

تا دقایقی دیگر، موشک فالکون ۹ شرکت اسپیس ایکس، نخستین ماموریت خود در مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی را انجام خواهد داد. این شرکت هفته گذشته موفق شده بود به خوبی تست استاتیک موتورهای مرحله اول موشک فالکون ۹ را انجام دهد و به نظر می رسد، همه چیز برای موفقیت ماموریت امروز مهیا باشد. هدف این ماموریت اسپیس ایکس، تامین محموله های خدمه ایستگاه فضایی و تجهیزات آزمایشگاه های آن است.

اسپیس ایکس در توییتی که دقایقی پیش ارسال کرد، نوشت: “یک ساعت تا پرتاب فالکون ۹ و دراگون به ایستگاه فضایی بین المللی”

توییت اسپیس ایکس

گفته می شود، سکوی جدید مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی، امکان بیشتری برای حداکثر قابلیت های فالکون ۹ (بلاک ۵) و همچنین فالکون هِوی فراهم خواهد کرد.

این مجتمع تاریخی ناسا، پیش از این عامل بسیاری از پیشرفت های فضایی ایالات متحده بوده است. در این مجتمع پرتاب، پیش از این ماموریت های تاریخی همچون موشک ساترن ۵ و آپولو به فضا پرتاب شده اند.

.

منبع: space

 

نوشته اسپیس ایکس تایید کرد؛ تا دقایقی دیگر موشک فالکون ۹ به فضا پرتاب می‌شود اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

هم‌زمانی آخرین ماه گرفتگی سال ۹۵ با پدیده های نجومی، در ایران نیز منتظر آن باشید!

هم‌زمانی آخرین ماه گرفتگی سال 95 با پدیده های نجومی، در ایران نیز منتظر آن باشید!
حتی اگر به تلسکوپ و یا دوربین دو چشمی هم دسترسی نداشته باشید، باز هم امکان مشاهده ستاره دنباله دار امشب را خواهید داشت. امشب برای دوست داران نجوم آماتوری و آسمان شب، می تواند تجربه کیهانی جذابی باشد؛ چرا که به جز ماه گرفتگی، یک ستاره دنباله دار سبز در آسمان قابل رویت خواهد بود.

پدیده امشب و بامداد فردا، ماه برفی نام دارد که لحظاتی پس از غروب آفتاب از سایه خارجی زمین عبور می کند و ماه به صورت نیمه سایه دیده می شود. ماه گرفتگی یا کسوف زمانی رخ می دهد که زمین بین خورشید و ماه قرار بگیرد.

علاوه بر این پدیده بسیار جذاب، دنباله داری به نام ۴۵ پی/هوندا-مارکوس-پایدوشاکووا هم بامداد فردا به نزدیک ترین فاصله خود به زمین از سال ۲۰۱۱ تاکنون خواهد رسید. این پدیده نجومی، پس از نیمه شب قابل رویت خواهد بود؛ اما برای مشاهده نور مایل به سبز این دنباله دار نیاز به تلسکوپ و همچنین دوربین های دوچشمی خواهد بود.

همزمانی آخرین ماه گرفتگی سال 95 با پدیده های نجومی

دنباله‌دار ۴۵پی/هوندا-مارکوس-پایدوشاکووا با دوره‌ی مداری ۵.۲۵ ساله، بیشتر زمانش را نزدیک مدار مشتری می‌گذراند و آخرین بار در سال ۲۰۱۱ به خورشید نزدیک شد؛ ولی در چند ماه گذشته با آغاز دوباره‌ی شیرجه‌ اش به سوی خورشید، به گونه‌ی چشمگیری درخشان ‌تر شده است.

این ماه گرفتگی کمی شبیه به دژاوو (حالت پیش‌دیده، حالتی از ذهن است که در آن فرد پس از دیدن صحنه‌ ای احساس می‌کند آن صحنه را قبلا دیده‌ است و در گذشته با آن مواجه شده) است. در واقع چیزی است که پیش از این هم مشاهده شده است؛ این ماه گرفتگی در دوره ساروس جای گرفته است. دوره ساروس، دوره ‌ای زمانی است با چرخه ‌ای حدود ۱۸ سال و ۱۱ روز و ۸ ساعت (تقریبا ۶۵۸۵ و یک سوم روز)، بعد از گذشت ۱۸ سال از یک کسوف یا خسوف، مکان نقاط گره ‌ای مدار ماه به جای قبلی خود بر گشته، ماه و خورشید و زمین تقریبا دوباره به حالت قبلی برمی گردند و کسوف یا خسوفی شبیه همان کسوف یا خسوف قبلی (از لحاظ مکان وقوع، زمان وقوع، شکل گرفتگی و اندازه گرفتگی) روی می‌دهد.

هر دنباله ساروسی دارای یک شماره اختصاصی می‌باشد. به گفته فِرد اسپناک، کارشناس و متخصص ماه گرفتگی سابق ناسا، این نوع ماه گرفتگی در دوره ای بین ۱۲ تا ۱۵ قرن رخ می دهند.

پدیده امشب و بامداد فردا، ماه برفی نام دارد

این رویداد در اروپا، آفریقا و غرب آسیا در اواخر شب در جنوب آسمان دیده خواهد شد و اهالی شمال، جنوب و مرکز آمریکا در شرق آسمان می‌توانند بهترین دید را داشته باشند.  در ایران، ماه در ساعت ۰۲:۰۵ دقیقه بامداد فردا وارد نیم سایه زمین شده و درساعت ۰۴:۱۴ بامداد به اوج گرفت خود می ‌رسد که در آن زمان بخش‌ های شمالی آن تیره ‌تر دیده خواهد شد. این ماه‌گرفتگی در ساعت ۶:۲۴ صبح به پایان خواهد رسید.

علاوه بر ماه گرفتگی برفی، همچنین دنباله‌دار ۴۵P به نزدیکترین فاصله خود از زمین از سال ۲۰۱۱ تاکنون خواهد رسید که بامداد فردا در صورت‌فلکی هرکول قابل مشاهده خواهد بود.

.

منبع: washingtonpost

 

نوشته هم‌زمانی آخرین ماه گرفتگی سال ۹۵ با پدیده های نجومی، در ایران نیز منتظر آن باشید! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

طولانی ترین مرگ یک ستاره ثبت شد؛ سیاهچاله ای در حال بلعیدن!

طولانی ترین مرگ یک ستاره به ثبت رسید
در فاصله ای حدود ۲ میلیارد سال نوری، سیاه چاله ای فوق العاده حجیم به آرامی در حال بلعیدن ستاره ای است. این پدیده، رویدادی بسیار جذاب و دیدنی برای ستاره شناسان است و البته ستاره شناسان هم فرصت کافی برای مشاهده این پدیده نادر را داشته اند. در واقع، این نور بین ستاره ای> برای بیش از ۱۰ سال قابل مشاهده بوده تا به طولانی ترین مرگ یک ستاره که تاکنون قابل مشاهده بوده، تبدیل شود.

این پدیده به گسست کشندی مشهور است. این رویداد هنگامی روی می دهد که جرم کیهانی کوچکی همچون یک ستاره از نزدیکی یک سیاه چاله عبور می کند و در کشش گرانشی آن به دام می افتد. در این رویداد، ستاره متلاشی می شود و برخی از مواد آن به خارج پرتاب می شوند و بقایای ستاره به درون سیاه چاله مکیده می شوند. با وجود این انفجار کیهانی، شعله های اشعه ایکسی در فضا آزاد می شود که با استفاده از ابزارهای زمینی و همچنین ماهواره های مداری قابل مشاهده است.

در سال ۲۰۱۵ هم ستاره شناسان شاهد، پدیده نادر دیگری از مرگ یک ستاره بودند. ستاره ASASSN-15lh به قدری درخشان بوده که محققان این سوال را مطرح کرده بودند که آیا این ستاره، یک ابرنواختر فوق درخشان به معنای متعارف بوده یا خیر؟ چرا که ابرنواخترها معمولا سرد هستند و پس از انفجار منبسط می شوند؛ اما ستاره ASASSN-15lh داغ تر شده و جالب آنکه این ستاره در نزدیکی مرکز کهکشان خود واقع شده است. در واقع در جایی که به طور معمول یک سیاه چاله در آن قرار دارد.

این نشان می دهد که ستاره ASASSN-15lh یک ستاره عظیم نبوده که انفجار آن باعث ایجاد این نور مهیب شده است، بلکه ستاره کوچک تری بوده که به دام یک سیاه چاله افتاده و در رویداد “گسست کشندی”، متلاشی شده است. تا به حال تنها ۱۰ مورد از این گسست های کشندی مشاهده شده اند.

حال، این رویداد در سیاه چاله ای به نام XJ1500 + 0154، در مرکز یک کهکشان کوچک که حدود ۱.۸ میلیارد سال نوری از ما فاصله دارد، رخ داده است. بازتاب های اشعه ایکس این رویداد برای نخستین بار ۲۳ ژوئیه سال ۲۰۰۵ توسط تلسکوپ مداری نیتون اسا (آژانس فضایی اروپا) مشاهده شده بود؛ اما تا قبل از مشاهدات جدید رصدخانه پرتو ایکس چاندرا ناسا در ۲ آوریل با استفاده از ماهواره های نیتون و سویفت، دوباره مشاهده نشده بود. این ماهواره ها در حالی قادر به مشاهده روشنایی های این رویداد شدند که سیگنال های اشعه ایکس آن در ۵ ژوئن ۲۰۰۸ حتی تا ۱۰۰ برابر نسبت به رصد سال ۲۰۰۵ افزایش یافته بودند.

به گفته داچنگ لین، محقق ارشد این تیم تحقیقاتی: “ما شاهد مرگ جذاب و طولانی یک ستاره هستیم. از دهه ۱۹۹۰ تاکنون شاهد صدها رویداد گسست کشندی مختلف بوده ایم؛ اما هیچکدام از این رویدادها، چنین زمان طولانی قابل مشاهده باقی نمانده بودند. “

البته زمان طولانی این رویداد تنها مورد قابل توجه نیست، بلکه درخشش آن هم بسیار جذاب بوده است. به گفته جیمز گیولوچون، محقق دیگری از این تیم تحقیقاتی: “مدت زیادی است که در حال رصد این جرم کیهانی هستیم که به سرعت در حال رشد است. به نظر می رسد، این ستاره عجیب که به درون سیاه چاله فرو رفته، دو برابر خورشید ما جرم داشته است.”

یافته های این محققان در نشریه “Nature Astronomy” به چاپ رسیده است.

.

منبع: newatlas

نوشته طولانی ترین مرگ یک ستاره ثبت شد؛ سیاهچاله ای در حال بلعیدن! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

اسپیس ایکس می خواهد هر دو هفته یک موشک را به فضا پرتاب کند!

اسپیس ایکس می خواهد هر دو هفته یک موشک را به فضا پرتاب کند!
پس از بدشانسی های شرکت فضایی خصوصی اسپیس ایکسT به نظر می رسد این شرکت برنامه های جسورانه های دیگری برای پیشبرد اهداف بلند پروازانه اش در سر می پروراند.

خانم گوین شاتول، رئیس و مدیر ارشد عملیات شرکت فضایی اسپیس ایکس در گفتگو با رویترز اعلام کرده، این شرکت قصد دارد به زودی با استفاده از سکوی پرتاب جدید خود در فلوریدا، هر دو یا سه هفته، یک موشک را به فضا پرتاب کند. این در حالی است که انتظار می رفت برنامه های شرکت اسپیس ایکس پس انفجار یک موشک فالکون ۹ در سکوی پرتاب قدیمی این شرکت در کیپ کاناورال، از اواسط ژانویه (چند هفته قبل) در پایگاه نیروی هوایی واندنبرگ راه اندازی شود.

اما سکوی پرتاب جدید اسپیس ایکس که در مجتمع پرتاب ۳۹ پایگاه فضایی کندی در شمال کیپ کاناورال واقع است، هنوز در دست تعمیر است. گفته می شود، ساخت سکوی پرتاب جدید برای شرکت اسپیس ایکس هزینه ای حدود ۱۰۰ میلیون دلار در بر خواهد داشت؛ در حالی که تخمین زده می شود، تعمیر مرکز تاریخی ۳۹ ناسا، نیاز به هزینه ای کمتر از ۵۰ میلیون دلار خواهد داشت.

این مجتمع تاریخی ناسا، پیش از این عامل بسیاری از پیشرفت های فضایی ایالات متحده بوده است. پیش از این در این مجتمع پرتاب، ماموریت های تاریخی همچون موشک ساترن ۵ و آپولو به فضا پرتاب شده اند.

شرکت خصوصی فضایی اسپیس ایکس، سال ۲۰۱۴ قراردادی ۲۰ ساله را برای اجاره این مجتمع با آژانس فضایی ایالات متحده آمریکا، ناسا به امضا رساند. اسپیس ایکس در نظر دارد از سکوهای پرتاب معروف این مجتمع برای پرتاب موشک های فالکون ۹ و موشک های سنگین فالکون بهره ببرد.

پس از سانحه ۱ سپتامبر ۲۰۱۶ که منجر به نابودی موشک شرکت و همچنین محموله ۲۰۰ میلیون دلاری آن شد، اسپیس ایکس و اداره هوانوردی فدرال آمریکا (FAA) تحقیقات زیادی برای مشخص شدن علل انفجار موشک انجام دادند.

در سانحه ۱ سپتامبر موشک فالکون ۹ روی سکوی پرتاب خود در پایگاه هوایی کیپ کاناورال، فلوریدا منفجر شد. قرار بود این موشک محموله ۲۰۰ میلیون دلاری فیسبوک، یعنی ماهواره‌ ارتباطی آموس ۶ را به مدار پایین زمین ببرد؛ اما انفجار موشک فالکون ۹ همه برنامه ها را تغییر داد.

در این بین، شرکت اسپیس ایکس هزینه های دیگری را برای ارتقای سیستم های موشک های خود هم صرف کرده است. به گفته شاتول، این شرکت بر روی افزایش سرعت موتورهای موشک و همچنین بهبود عملکرد ایمنی موشک های فالکون خود نیز کار کرده است.

بنا به گزارش های اخیر وال استریت ژورنال، دیوان محاسبات ایالات متحده آمریکا انتظار دارد، شرکت اسپیس ایکس با وجود مشکلات پیش رو ماموریت های سرنشین دار خود به ایستگاه فضایی بین المللی را به تاخیر بیاندازد. تاکنون هنوز مشخص نیست، آیا شرکت امکان انجام به موقع برنامه های خود را خواهد داشت یا خیر؟ اما چنانچه رویداد ناخوشایند دیگری رخ ندهد، امیدواریم در نهایت، پرواز خدمه ایستگاه فضایی را در کپسول سرنشین دار رِد دراگون ببینیم!

.

منبع: engadget

نوشته اسپیس ایکس می خواهد هر دو هفته یک موشک را به فضا پرتاب کند! اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

سیاره کوتوله سرس ممکن است دارای آتشفشان های یخی زیادی بوده باشد

سیاره کوتوله سرس ممکن است دارای آتشفشان های یخی زیادی بوده باشد
احتمالا میلیون ها سال پیش، سطح سیاره کوتوله سرس به جز کوه آهونا مونز، دارای آتشفشان های یخی دیگری هم بوده است. آهونا مونز، کوه یخی هرمی شکل و عظیم در سرس است که حدود ۳۹۶۲ متر ارتفاع دارد. چگونگی ایجاد این کوه عظیم در سیاره کوتوله همیشه مورد بحث دانشمندان بوده است. همچنین مشاهده تنها یک آتشفشان یخی در این سیاره کوتوله، همیشه برای دانشمندان معمایی بوده است.

 مایکل سوری از دانشگاه آریزونا در این مورد می گوید: “تصور کنید تنها یک آتشفشان در تمام زمین وجود داشته باشد. چنین چیزی تا حد زیادی گیج کننده است.”

به همین دلیل سوری و تیمش از آزمایشگاه مطالعات سیاره‌ای و قمری دانشگاه آریزونا، تصور می کنند که سرس دارای آتشفشان های یخی دیگری هم بوده است. یکی از توضیحات احتمالی دانشمندان برای این مورد، این است که این ساختارها ممکن است در طول زمان مسطح شده باشد.

دانشمندان تصور می کنند، این آتشفشان ها به دلیل “سکون ویسکوزیته” به مرور ناپدید شده اند، اصطلاحی که برای توصیف حالتی بیان می شود که در آن هر گونه ماده جامدی با گذشت زمان به حالت مایع در می آید. از آنجایی که یخچال های طبیعی زمین هم به همین نحو تبدیل به مایع شده اند، چنین فرضیه ای می تواند در مورد آتشفشان های یخی مرموز سرس هم صادق باشد. به خصوص اینکه سیاره کوتوله سرس بین مریخ و مشتری واقع شده، جایی که نسبت به دیگر اجرام کیهانی همچون قمرهای یخی تیتان و اروپا به خورشید نزدیک تر است.

این محققان با مدل سازی هایی به این نتیجه رسیده اند که ممکن است کوه های یخی سرس حداقل دارای ۴۰ درصد آب بوده اند. به طور کلی، تخمین زده می شود که بین ۱۷ تا ۳۰ درصد وزن سیاره کوتوله سرس را آب تشکیل داده باشد. چیزی که برای این سیاره کوتوله، مقادیر زیادی از آب محسوب می شود؛ چرا که وزن شبه سیاره سرس در حدود یک میلیون تریلیون تن است.

بنابراین در سرس، حدود ۰.۲ تا ۰.۳ تن آب وجود دارد، مقادیری که در مقایسه با آب کره زمین، چندان هم کم نیست. سیاره ما دارای حدود ۱۸ تریلیون تن آب در اقیانوس ها است، البته قطر زمین هم ۱۰ برابر بزرگتر از سرس است.

دانشمندان گمان می کنند، آب مایع در دوران اولیه شکل گیری منظومه شمسی در سرس جریان داشته است؛ اما با سردتر شدن سیاره کوتوله، یخ سطحی موجود در نواحی استوایی سرس، تصعید (تبدیل از حالت جامد به حالت گاز) شده و یا به بخش فوقانی سیارک رفته و اتمسفر ظریفی را شکل داده است. با این حال در نواحی مرتفع، یک متر از آب می توانسته در طول حیات ۴.۵ میلیارد ساله سرس در سطح سیاره باقی بماند.

دانشمندان می گویند، ذوب یخ های سرس، احتمالا صدها میلیون سال زمان برده است. احتمالا کوه آهونا مونز هم با قدمت تقریبی ۲۰۰ میلیون ساله نسبتا جوان باشد که بنا بر فرضیات در نهایت همچون همتایان خود ناپدید خواهد شد.

دانشمندان در حال برنامه ریزی برای شناسایی بقایای آتشفشان های ناپدید شده سرس هستند. به گفته کلسی سینگر از موسسه تحقیقات جنوب غربی در سن آنتونیو: “از آنجایی که ویژگی های همه آتشفشان های یخی در اجرام کیهانی دیگر متفاوت هستند، تصور می کنم، این تحقیقات جدید می تواند، دانسته های موجود ما را در این مورد به نحو چشمگیری افزایش دهد.”

اگر دانشمندان موفق به اثبات وجود آتشفشان های باستانی در سیاره کوتوله سرس شوند، تحقیقات مشابهی می تواند در اقمار یخی (همچون دو قمر اروپا و تیتان) و همچنین سیارات دیگر نیز انجام شود.

.

منبع: engadget

 

نوشته سیاره کوتوله سرس ممکن است دارای آتشفشان های یخی زیادی بوده باشد اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.