در زمان عرضه پردازنده‌های Ryzen شرکت AMD در سال 2017، پادشاهی اینتل در زمینه عملکرد پردازنده‌ها، به خطر افتاد. در سال 2020 نیز با عرضه CPUهای سری Ryzen 5000، تاج پادشاهی از اینتل گرفته شد و این شرکت حتی با عرضه CPUهای نسل یازدهم Rocket Lake نیز نتوانست که کار چندانی را در این زمینه انجام دهد.

حال پردازنده‌های نسل دوازدهم Alder Lake شرکت اینتل آمده‌اند تا مجددا تاج پادشاهی را پس بگیرند. در این مطلب به ویژگی های پردازنده های سری Alder Lake شرکت اینتل می‌پردازیم.

پیکربندی هسته‌ها مشابه معماری big.LITTLE

جهت درک بهتر این موضوع، بهتر است که ابتدا کمی با شیوه کار پردازنده‌های چند هسته‌ای آشنا شده و در ادامه ببینیم که سری Alder Lake چگونه خود را در این زمینه متمایز نشان می‌دهد. پردازنده‌های چند هسته‌ای امروزی دارای 2 یا چند واحد پردازشی هستند که به آن‌ها هسته گفته می‌شود. یک پردازنده چند هسته‌ای در قیاس با یک پردازنده تک هسته‌ای، سریع‌تر می‌تواند کارها را انجام دهد، زیرا می‌تواند وظایف را در بین هسته‌ها تقسیم کند.

CPUهای رده بالا همانند Ryzen 9 5950X، دارای 16 هسته هستند. در ایستگاه‌های کاری و سرورها، تعداد هسته‌ها می‌تواند تا 64 نیز پیش برود. این CPUها معمولا از قابلیت Multithreading نیز پشتیبانی می‌کنند، این قضیه بدین معنا است که هر هسته می‌تواند 2 رشته یا همان Thread داشته باشد. در هر صورت حداقل در کامپیوترهای دسکتاپی، تمامی هسته‌های موجود در داخل یک CPU، برابر هستند.

البته این قضیه در رابطه با پردازنده‌های ARM صادق نیست. این پردازنده‌ها معمولا در گوشی‌های هوشمند مورد استفاده قرار می‌گیرند. در اینجاست که به معماری big.LITTLE برخورد می‌کنیم؛ یعنی جایی که هسته‌های یک پردازنده به “لایه‌ها” تقسیم می‌شوند.

در این معماری، هسته‌های کوچکی وجود دارند که مصرف انرژی کمی داشته و کارایی بالایی دارند و با این هدف طراحی شده‌اند که وظایف پس‌زمینه سبک را انجام دهند. هسته‌های بزرگ نیز مصرف انرژی بالایی داشته و جهت انجام وظایف سنگین، طراحی شده‌اند. فشار کاری می‌تواند سریعا در بین هسته‌های بزرگ و کوچک، جابجا شود. این قضیه باعث می‌شود تا عملکرد و مصرف انرژی در قیاس با مقیاس‌بندی کلاک، بهتر باشد.

این مطلب را نیز بخوانید: همه‌چیز درباره Intel Bridge Technology و نحوه اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی در ویندوز 11

تا به امروز، این ویژگی فقط مختص پردازنده‌های مبتنی بر ARM بوده است. شرکت اینتل به‌صورت ساده در پردازنده‌های سری Lakefield کم مصرف مخصوص لپ‌تاپ‌ها، با این معماری کار کرد و پردازنده Core i5-L16G7 دارای یک هسته بزرگ و 4 هسته کوچک بود و همین باعث به وجود آمدن یک پیکربندی نادر 5 هسته‌ای شد. حال اینتل با پردازنده‌های سری Alder Lake، چنین پیکربندی را برای اولین بار در CPUهای x86 به کار گرفته است.

در پردازنده‌های Alder Lake از یک معماری دو گانه استفاده شده است: هسته‌های Golden Cove برای موارد نیازمند مصرف انرژی بالا و هسته‌های Gracemont نیز برای مواردی که انرژی کمی مصرف می‌کنند. این معماری می‌تواند باعث شود که CPUهای جدید اینتل، هم عملکرد بهتری داشته باشند و هم اینکه مصرف انرژی آن‌ها نیز کاهش یابد. این در واقع همان تغییری است که اینتل نیاز مبرمی به آن دارد. اینتل همچنین با همکاری مایکروسافت، یک زمان‌بند رشته ویژه را مهندسی کرده که در ویندوز 11 قرار داده شده و بدین ترتیب این سیستم‌عامل می‌تواند از پیکربندی جدید هسته‌ها، پشتیبانی کند.

بر اساس شایعات و گمانه‌زنی‌ها، پردازنده Core i9-12900K شرکت اینتل قرار است که 16 هسته و 24 رشته داشته باشد (8 هسته چند رشته‌ای Golden Cove و 8 هسته تک رشته‌ای Gracemont). طبیعتا سایر پردازنده‌های این شرکت همانند سری Core i5 ،Core i3 و Core i7 دارای تعداد هسته‌های کمتری خواهند بود، اما همچنان از معماری big.LITTLE استفاده می‌کنند. تاکنون که همه چیز خوب پیش می‌رود، اما باید نتایج را در عمل مشاهده کنیم.

لیتوگرافی 10 نانومتری

پردازنده‌های سری Alder Lake اولین تراشه‌های دسکتاپی بوده که از لیتوگرافی 10 نانومتری استفاده می‌کنند. البته این تغییر لیتوگرافی، بدون مشکل هم نبوده است. اینتل چندین سال است که مجبور به استفاده از لیتوگرافی 14 نانومتری است. می‌توان این پردازنده‌ها را “قدیمی قابل اعتماد” و یا “سالمند” نامید که البته این قضیه بیشتر به نگاه شما بستگی دارد.

از زمان عرضه پردازنده‌های Skylake در سال 2015 تا به حال، اینتل از لیتوگرافی 14 نانومتری استفاده کرده که در ابتدا این قضیه مشکل چندانی نداشت، اما به مرور زمان این لیتوگرافی باعث شد که تعدیل کردن عملکرد، توان موردنیاز و نیازمندی‌های حرارتی، دشوارتر شود.

پردازنده‌ای همانند i9-11900K در زمینه اجرای بازی‌ها، عملکردی فوق‌العاده دارد، اما در تست‌ها مشخص شده که در هنگام اوجچ فشار، تا 300 وات انرژی مصرف می‌کند و دمای آن نیز از 100 درجه سانتی‌گراد، بالاتر می‌رود. این CPU دارای 8 هسته و 16 رشته است. در مقام مقایسه باید بگوییم که رقیب این پردازنده در سری AMD Ryzen نیز به مصرف انرژی بالا و گرمای زیاد مشهور است. با این اوصاف، هنوز هم گرمای دومی با وجود دارا بودن همان سرعت کلاک، بهتر قابل کنترل است که می‌توان بخشی از این قضیه را به لیتوگرافی 7 نانومتری این تراشه نسبت داد.

این مطلب را نیز بخوانید: منظور از باینینگ CPU چیست؟

در نهایت اینتل در نسل دوازدهم پردازنده‌های خود می‌تواند از لیتوگرافی 10 نانومتری استفاده کند. البته لازم به ذکر است که بگوییم این شرکت پیش‌تر این کار را در رابطه با CPUهای لپ‌تاپی انجام داده بود، اما در رابطه با دسکتاپ‌ها چندان موفق نبود. اینتل این لیتوگرافی را “Intel 7” نامیده و پیش‌تر نیز آن را “Sapphire Rapids” می‌نامید. در نهایت این لیتوگرافی به همراه بهبود عملکرد و کاهش دما، باعث می‌شوند که تیم آبی بتواند وضعیت خود را به طرز چشمگیری بهبود بخشد.

پشتیبانی از رم‌های DDR5 و PCIe 5.0

یکی دیگر از ویژگی های پردازنده سری Alder Lake مربوط به پشتیبانی از رم‌های DDR5 و همچنین PCIe 5.0 است. البته این دو، فناوری‌هایی هستند که AMD نیز به زودی از آن‌ها پشتیبانی خواهد کرد، بنابراین در این رابطه نمی‌توان اینتل را یک برنده قاطع به حساب آورد، اما در هر صورت ارزش اشاره کردن را دارد، زیرا در طی چند سال گذشته، اینتل همواره در زمینه پشتیبانی از فناوری‌های جدید، از AMD عقب بوده است.

پیش‌تر AMD در زمینه پشتیبانی از PCI Express 4.0، پیشگام بود (با عرضه پردازنده‌های سری Ryzen 3000). این در حالی است که پردازنده‌های نسل دهم شرکت اینتل فقط از PCI Express 3.0 پشتیبانی می‌کنند. حال پردازنده‌های نسل دوازدهم اینتل، در زمینه پشتیبانی از رم‌های DDR5 و PCIe 5.0، پیشگام هستند. PCIe 5.0 از طریق شکاف PCIe x16، امکان انتقال 63 گیگابایت اطلاعات بر ثانیه را فراهم می‌کند.

سوکت LGA 1700

یکی دیگر از ویژگی های پردازنده های Alder Lake به استفاده از سوکت LGA 1700 بازمی‌گردد. این بزرگ‌ترین تغییر سوکت از زمان LGA 775 در سال 2004 است. اینتل گرایش دارد که هر دو نسل یک بار، سوکت را تغییر دهد و با وجود اینکه سوکت LGA 1200 جدید است، اما باز با این حال، تغییری قابل توجه محسوب می‌شود.

تا به امروز، هر زمان که اینتل سوکت‌ CPUهای خود را تغییر داده، در اصل همان شکل کلی، حفظ شده است: همان پردازنده مربعی شکل به علاوه چند پین اضافی که هر چند سال یک بار اضافه می‌شوند. حتی پردازنده‌های AMD نیز چنین شکلی دارند، فقط با این تفاوت که از لحاظ فیزیکی بزرگ‌تر بوده و مبتنی بر سوکت PGA هستند نه LGA. انتظار می‌رود که سوکت جدید AM5 شرکت AMD نیز در نهایت از ساختار LGA استفاده کند.

LGA 1700 چیزی فراتر از یک مستطیل است، شکلی که بیشتر به HEDT و یا یک پردازنده سرور شباهت دارد تا یک پردازنده رده مصرف‌کننده. این سوکت همان‌طور که از نامش مشخص است، در زیر خود دارای 1700 پد است (همان‌طور که سوکت LGA 1200، دارای 1200 پد است). چنین چیزی حتما باید دلیل مناسبی داشته باشد.

به هر حال نوآوری‌های گوناگون سری Alder Lake به همراه بهبودهای عملکردی‌ آن، باعث پدید آمدن یک ساختار داخلی پیچیده می‌شوند و بنابراین طبیعی است که اینتل نیز به سمت سوکتی بزرگ‌تر حرکت کند. هر چه CPU شما چیزهای بیشتری را در خود جای دهد، آنگاه این قضیه بدین معنا خواهد بود که فضای بیشتری جهت جا دادن این چیزها نیاز دارید.

نوشته پردازنده‌های سری Alder Lake اینتل چه ویژگی‌هایی دارند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

شرکت اینتل اخیرا خبر راه‌اندازی واحد گرافیکی خود موسوم به Arc را رسما اعلام کرد. این واحد به توسعه پردازنده‌های گرافیکی برای لپ‌تاپ‌ها و کامپیوترهایی می‌پردازد که از 3 ماهه نخست سال 2022 روانه بازار خواهند شد.

در این میان کمپانی مشخصا به هیچ پروژه خاصی اشاره نکرده است؛ اما یک ویدیوی منتشر شده در یوتیوب چگونگی اجرای برخی عناوین محبوب بازی‌ها نظیر Metro Exodus و PUBG روی پلتفرم گرافیکی جدید را نمایش می‌دهد. نخستین پردازنده گرافیکی Intel Arc بر پایه ریزمعماری Xe-HPG طراحی خواهد شد.

این ریزمعماری ترکیبی از فناوری‌هایی است که پیش‌تر توسط کمپانی مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. این فناوری‌ها شامل سایه‌زنی mesh، سایه‌زنی با نرخ متغیر، ارتقاء مقیاس ویدیو و ردیابی پرتوی هستند. همچنین اینتل در صدد ارائه یک ایده جایگزین برای تکنیک Supersampling انویدیا و فناوری سوپر رزولوشن کمپانی AMD است.

به گفته تیم محصول Intel Graphics طی هفته‌ها و ماه‌های آینده جزئیات بیش‌تری در خصوص عملکرد محصولات Intel Arc منتشر خواهد شد. این سخت‌افزار برای انواع مختلف امور پردازشی نظیر گیمینگ، پخش محتوا و مولتی تسکینگ مناسب بوده و تیم توسعه‌دهنده مایل به عرضه این محصول برای 3 میلیارد گیمر در سراسر جهان هستند.

نوشته اینتل با عرضه تراشه‌های ARC به میدان رقابت پردازنده‌های گرافیکی وارد خواهد شد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

یکی از ویژگی‌های جذاب ویندوز 11، امکان اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی در این سیستم‌عامل است. در این رابطه، مایکروسافت از شرکت اینتل کمک گرفته تا به این ایده، جامه عمل بپوشاند. بدین ترتیب کاربران ویندوز 11 دیگر نیازی به نصب شبیه‌سازهای اندروید و یا گشتن به دنبال جایگزین‌های مبتنی بر وب ندارند. این قابلیت به لطف Intel Bridge Technology میسر شده است. در ادامه قصد داریم که بیشتر به این تکنولوژی بپردازیم.

Intel Bridge Technology چیست؟

Intel Bridge Technology یا همان IBT یکی از جدیدترین فناوری‌های شرکت اینتل بوده و در واقع یکی از قابلیت‌هایی است که با ویندوز 11 یکپارچه می‌شود. Intel Bridge Technology در واقع یک پسا کامپایلر زمان اجرا بوده که به اپلیکیشن‌های موبایلی این امکان را می‌دهد تا به‌راحتی بر روی دستگاه‌های مبتنی بر معماری x86، اجرا شوند.

بدین ترتیب توسعه‌دهندگان نیز دیگر نگران تولید نسخه مخصوص ویندوز نرم‌افزارهای خود، نخواهند بود. مهندسی و دستورات نر‌م‌افزار نیز همان بوده و نیازی به تغییر ندارد. بنابراین تغییری در رابط کاربری و یا کارکرد اپلیکیشن نیز به وجود نخواهد آمد.

آیا IBT یک شبیه‌ساز داخلی اندروید است؟

پیش‌تر اگر کاربری می‌خواست که یک اپلیکیشن اندرویدی را بر روی ویندوز خود اجرا کند، آنگاه باید به سراغ شبیه‌سازهای اندروید همانند Bluestacks می‌رفت. همان‌طور که می‌دانید، این شبیه‌سازها معمولا سرعت کندی داشته و فشار زیادی را نیز به کامپیوتر شما وارد می‌کنند. دلیل این موضوع نیز این است که چنین شبیه‌سازهایی باید هم نرم‌افزار و سخت‌افزار و همچنین سیستم‌عامل را شبیه‌سازی کنند.

بدین ترتیب به‌جای اینکه اپلیکیشن‌های اندرویدی مستقیما از نرم‌افزار و سخت‌افزار کامپیوتر شما استفاده کنند، در اینجا شبیه‌سازها وارد عمل شده و یک دستگاه اندروید مجازی را بر پایه منابع کامپیوتر شما، ایجاد می‌کنند.

خوشبختانه در رابطه با ویندوز 11، مایکروسافت مجبور نیست که وقت خود را صرف ایجاد یک شبیه‌ساز اندرویدی کارآمدتر کند. Intel Bridge Technology باعث می‌شود تا اپلیکیشن‌های اندرویدی چنان بر روی ویندوز 11 اجرا شوند که انگار یک اپلیکیشن دسکتاپی هستند. بدین ترتیب اجرای اپلیکیشن‌هایی همانند تیک‌تاک و اسنپ‌چت، تفاوتی با اجرای اپلیکیشن‌هایی همانند مجموعه آفیس و یا بازی Solitaire ندارد.

این مطلب را نیز بخوانید: همه‌چیز در رابطه با تراشه TPM 2.0 و ارتباط آن با ویندوز 11

شیوه کار Intel Bridge Technology

اگر کمی با برنامه‌نویسی آشنایی داشته باشید، آنگاه می‌دانید که یک کامپایلر، کدهای زبان‌های سطح بالا را به کدهای سطح ماشین (صفر و یک) تبدیل می‌کند. در ادامه کدها به پردازنده دستگاه ارسال شده و در نهایت یک سری از دستورها و عملکردها اجرا می‌شوند.

IBT توانسته که همین رویه را پیاده‌سازی کند. با استفاده از یک پسا کامپایلر، IBT کدهایی را که توسط کامپایلرهای آنی کامپایل شده‌اند، گرفته، آن‌ها را به همراه جدیدترین تغییرات، مجددا کامپایل می‌کند و در نهایت در قالب یک خروجی پایدار، ارائه می‌دهد.

کامپایلرها موضوع جدیدی نیستند. اگر کامپایلری وجود نداشته باشد، آنگاه دستگاه شما نمی‌داند که با کدهایی که توسط انسان‌ها نوشته شده‌اند، چکار کند. این قضیه هم در مورد یک اپلیکیشن ساده اندروید و هم در مورد نرم‌افزارهای پیچیده، صادق است. دلیل اینکه تا پیش از ویندوز 11، سایر نسخه‌های این سیستم‌عامل نمی‌توانستند که اپلیکیشن‌های اندرویدی را اجرا کنند، این است که کامپایلرهای این دو، متفاوت هستند.

دستگاه‌های اندرویدی تمایل دارند تا جهت اجرای طیف گسترده‌ای از اپلیکیشن‌ها، از کامپایلرهای آنی استفاده کنند. از طرفی دیگر، کامپیوترها تمایل دارند که با کدهای پیچیده کار کرده و به همین منوال، از کامپایلرهای دو یا چند گذری استفاده کنند.

توسعه Intel Bridge Technology، دهه‌ها طول کشیده است. هر چند که IBT یک نرم‌افزار است، اما در هر صورت جهت اجرای درست، نیازمند سخت‌افزارهای مناسب نیز هست. Intel Bridge Technology بخشی از استراتژی چند-معماری XPU شرکت اینتل است. این فناوری به دستگاه شما این امکان را می‌دهد که حجم کاری را بر روی بخش‌های مختلف همانند هسته‌های CPU، پردازنده گرافیکی، شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی و همچنین پردازش پیشرفته تصویر، تقسیم کند.

پردازش داده‌ها به روش قدیمی، فقط باعث ایجاد اخلال در انجام سریع و کارآمد پردازش می‌شود. اینتل نیز جهت رفع این مشکل، پردازش چند-معماری XPU را معرفی کرده است. استراتژی پردازشی XPU، حجم کاری و پردازشی را بر روی سخت‌افزارهای گوناگون دستگاه شما، تقسیم می‌کند و سپس بخش‌ها را در قالب یک رابط برنامه‌نویسی واحد، به یکدیگر وصل می‌کند. می‌توانید این تکنیک را به مدیریت هوشمند یک تیم تشبیه کنید؛ یعنی جایی که در آن هر وظیفه به کارآمدترین شخص موجود در گروه، واگذار می‌شود.

درست است که ترکیب IBT-XPU بر روی اکثر تراشه‌ها کار خواهد کرد، اما در هر صورت دستگاه‌هایی که به پردازنده‌های اینتل مجهز هستند، تجربه بهتری را از این فناوری خواهند داشت.

کاربران ویندوز از کجا باید اپلیکیشن‌های اندرویدی را تهیه کنند؟

اینکه ببینیم اپلیکیشن‌های اندرویدی بر روی کامپیوترها اجرا می‌شوند، رویای بسیاری از خوره‌های کامپیوتر، عاشقان شبکه‌های اجتماعی و حتی بازی‌بازان موبایلی است، اما همه ما می‌دانیم که در هر صورت، اپلیکیشن‌های یک سیستم‌عامل باید از جایی دانلود شوند. سامسونگ دارای Galaxy Store و Google Play Store است. اپل AppStore را داشته و هواوی نیز از AppGallery برخوردار است. حال پرسش اینجاست که کاربران ویندوز 11 در این زمینه باید چکار کنند؟ در این رابطه باید بگوییم که مایکروسافت در این زمینه با آمازون متحد شده و قرار است که کاربران ویندوز 11 از طریق Amazon AppStore بتوانند که به اپلیکیشن‌های اندرویدی، دسترسی پیدا کنند.

در حال حاضر Amazon AppStore در حدود 500000 اپلیکیشن اندرویدی دارد و به احتمال زیاد این عدد در سال‌های آتی، دو برابر خواهد شد. همچنین لازم نیست که نگران کمبود اپلیکیشن در این فروشگاه باشید. در Amazon AppStore، اپلیکیشن‌های پولی و رایگان در دسته‌بندی‌های گوناگونی از آموزشی و خبری گرفته تا بازی و شبکه‌های اجتماعی، وجود دارند. با توجه بیشتر کاربران و توسعه‌دهندگان به این فروشگاه، می‌توانیم انتظار رشد بیشتر آن را نیز داشته باشیم.

این مطلب را نیز بخوانید: سیستم‌‌عامل ویندوز 11 مایکروسافت احتمالا در روز 28 مهر ماه منتشر خواهد شد

آیا امکان نصب فایل‌های APK نیز وجود دارد؟

هر چند که 500000، عدد بالایی است، اما در هر صورت بازهم می‌توان اپلیکیشنی را پیدا کرد که در این فروشگاه موجود نباشد. خوشبختانه یکی از مهندسان مایکروسافت در توییتر تأیید کرده که می‌توانید فایل‌های APK دانلود شده از منابع دیگر را نیز بر روی ویندوز 11 خود، نصب کنید.

این قضیه چیزی فراتر از نصب اپلیکیشن‌های مستقل است. برخی از توسعه‌دهندگان، اپلیکیشن‌‎های خود را فقط بر روی گوگل پلی استور منتشر می‌کنند. همچنین برخی دیگر نیز متعهد به ایجاد اپلیکیشن‌های متن-باز و رایگان بوده و چنین برنامه‌هایی نیز فورا بر روی فروشگاه‌های بزرگ، قرار نمی‌گیرند.

سخن پایانی

ویندوز 11 قرار است که در سال جاری میلادی بر روی دستگاه‌های سازگار، در دسترس قرار بگیرد. در مورد توانایی‌ها و عملکرد سیستم‌عامل جدید مایکروسافت نیز، احساسات مختلفی وجود دارند. برخی از همین حالا، ویژگی‌های جدید این سیستم‌عامل و همکاری اینتل و مایکروسافت را تحسین کرده و برخی دیگر نیز می‌خواهند که پس از عرضه چندین آپدیت، از ویندوز 11 استفاده کنند.

به هر حال، Intel Bridge Technology یک فناوری جدید است. این فناوری چندین سال است که در دست توسعه قرار داشته، اما به احتمال زیاد باید منتظر عرضه چندین به‌روزرسانی باشیم تا این تکنولوژی بتواند خود را به بخشی از تجربه روزانه کاربران، تبدیل کند.

نوشته همه‌چیز درباره Intel Bridge Technology و نحوه اجرای اپلیکیشن‌های اندرویدی در ویندوز 11 اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

اخیرا پس از آنکه کمپانی اپل برای کامپیوترهای مک جدید خود از به‌کارگیری پردازنده‌های اینتل صرفنظر کرد و در عوض از تراشه اختصاصی خود موسوم به Apple M1 با معماری ARM استفاده کرد؛ روابط میان شرکت‌های اپل و اینتل روبه سردی گذاشته است.

اکنون اینتل تصمیم گرفته تا با جدیت بیش‌تری به توانمندی‌های پلتفرم اپل در مقوله گیمینگ حمله نماید. بر اساس اعلام وبسایت PCGamer شرکت اینتل اخیرا ادعا کرده که کامپیوترهای ویندوزی مجهز به پردازنده‌های این شرکت تجربه گیمینگ بهتری را در مقایسه با کلیه مدل‌های مک‌بوک رقم خواهند زد. کمپانی آمریکایی برای اثبات ادعای خود اعلام کرده که بیش از نیمی از بازی‌های محبوب امروزی روی سیستم‌عامل macOS قابل دسترس نیستند.

اکثر گیمرها نیز صحت ادعاهای اینتل را تائید می‌کنند؛ اما این موضوع هیچ ارتباطی با اینتل ندارد. تقریبا کلیه بازی‌های کامپیوتری با قابلیت اجرا روی معماری x86 ویندوز طراحی شده‌اند و چندین توسعه‌دهنده انگشت‌شمار نیز ورژن‌های x86 سیستم‌عامل‌های macOS و لینوکس را به‌عنوان پلتفرم‌های اضافی مدنظر قرار داده‌اند (ورژن‌های ویندوز، macOS و لینوکس مبتنی بر معماری ARM را در نظر نگیرید).

این پدیده به برتری تراشه‌های تولیدی اینتل هیچ ارتباطی ندارد و همه چیز تماما به سیستم‌عامل ویندوز مربوط می‌شود؛ پلتفرمی که گزینه ترجیحی اکثر استودیوهای تولید بازی به‌شمار می‌رود. مقوله گیمینگ عموما جزو اولویت‌های مهم خریداران کامپیوترهای مک محسوب نمی‌شود. با این‌حال اینتل کماکان به حملات خود علیه اپل ادامه می‌دهد. این شرکت تولیدکننده پردازنده با انتشار یک گراف به مقایسه مک‌بوک پرو 16 اینچی با یک سیستم مجهز به پردازنده Core i5 11400H و پردازنده گرافیکی انویدیا جیفورس RTX 3060 پرداخته است. این نمودار در ادامه قابل رویت است:

این نمودار به مقایسه انواع مختلف بازی‌ها نظیر GRID، War Thunder، Hitman 3 و Far Cry New Dawn پرداخته و در هر نوبت سیستم مجهز به پردازنده اینتل پیروز شده است. در اینجا یک نکته مهم وجود دارد: زیرا مک‌بوک پرو 16 اینچی در عوض استفاده از تراشه M1 مجهز به پردازنده Intel Core i9 9980HK و پردازنده گرافیکی Radeon Pro 5600M است. بنابراین اینتل اساسا اعلام می‌کند که جدیدترین پردازنده این شرکت در مقایسه با CPU قبلی عملکرد بهتری دارد؛ واقعیتی که حقیقتا دور از انتظار نیست. همچنین این موضوع احتمالا در رابطه با کمپانی تولیدکننده GPU نیز صادق خواهد بود.

مقایسه یک دستگاه مک‌بوک مجهز به تراشه M1 با مدل مشابه دارای پردازنده اینتل جذاب‌تر به‌نظر می‌رسد. در واقع توسعه‌دهندگان شبیه‌ساز Dolphin نسخه بومی این برنامه را برای تراشه Apple M1 منتشر کرده و به مقایسه عملکرد مک‌بوک پرو 2018 مجهز به پردازنده اینتل Core i7 8559U و مدل مجهز به تراشه M1 پرداختند.

نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهند که شبیه‌ساز بومی در حال اجرا روی مک‌بوک ایر M1 به آسانی ورژن X86 روی مدل قدیمی مک‌بوک پرو را مغلوب می‌کند. در واقع نسخه X86 شبیه‌ساز Dolphin هنگام اجرا از طریق لایه مترجم Rosetta کماکان از مدل قدیمی‌تر مک‌بوک پیشی می‌گیرد.

کماکان انتظار می‌رود که سیستم‌عامل ویندوز پلتفرم منتخب اکثریت قریب به اتفاق گیمرهای رایانه‌ای باشد. بی‌تردید هنگامی‌که توسعه‌دهندگان از فرصت کافی برای ارائه امکانات بومی برخوردار باشند؛ در این‌صورت سخت‌افزار و نرم‌افزار اپل نیز قادر به ایفای مطلوب نقش خود خواهند بود.

نوشته اینتل: کارآیی سیستم‌عامل ویندوز برای اجرای‌ بازی‌ها بهتر از مک است اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.