بررسی گوشی آنر ۱۰ (Honor 10) ؛ پرچم‌داری ارزان‌قیمت

مطلب  بررسی گوشی آنر ۱۰ (Honor 10) ؛ پرچم‌داری ارزان‌قیمت برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

در بررسی گوشی آنر ۱۰ (Honor 10) با یک گوشی پرچمدار اقتصادی آشنا خواهید شد، محصولی که قدرت یک پرچمدار را به خوبی نشان می‌دهد و با توجه به قیمت مناسبی که دارد، توجه کاربران زیادی را به سوی خود جلب خواهد کرد. قیمت گوشی‌های پرچمدار سال به سال افزایش پیدا می‌کند و از این...

مطلب  بررسی گوشی آنر ۱۰ (Honor 10) ؛ پرچم‌داری ارزان‌قیمت برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

بررسی آنر ۹ لایت: چهار چشم!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-18 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

بررسی آنر ۹ لایت؛ میان‌رده‌ای جذاب و دوست داشتنی با ۴ دوربین ناقابل!

آنر یکی از برندهای زیر مجموعه هواوی بوده که شهرتش به دلیل ساخت اسمارت فون‌های میان‌رده و اقتصادی است. این برند معمولا گوشی‌های خودش را به صورت آنلاین و در فروشگاه‌های اینترنتی به فروش می‌رساند. تابستان سال گذشته بود که آنر تصمیم گرفت تا محصول جدیدی را با نام آنر ۹ لایت معرفی کند و حالا پس از چند ماه، شاهد حضور این مدل در بازار کشورمان هستیم. اگر می‌خواهید بدانید که این گوشی تازه از راه رسیده چه حرفی برای گفتن دارد، با ما و بررسی آنر ۹ لایت همراه باشید.

طراحی

این روزها اکثر تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند از ترکیب شیشه و فلز برای ساخت محصولات‌شان بهره می‌گیرند و آنر نیز به تبعیت از آن‌ها در آنر ۹ لایت از این دو ماده محبوب استفاده کرده است. در واقع فریم اصلی گوشی از آلومینیوم ساخته شده، قاب پشتی از شیشه بوده و به‌طرزی هنرمندانه این دو در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. جالب اینکه شیشه پشتی کمی هم دارای انحناست که همین موضوع علاوه بر زیبایی به خوش دستی آنر ۹ لایت نیز کمک کرده است.

با در دست گرفتن این مدل حس خوبی به شما منتقل خواهد شد و در همان لحظه نخست متوجه کیفیت ساخت بالایش می‌شوید؛ با اینکه جنس بدنه آنر ۹ لایت مرغوب است و شاید فراتر از انتظار شما باشد اما در حدی نیست که بتوان آن را در کنار پرچم‌داران بازار قرار داد و از ظاهر و به‌طور کلی طراحی‌اش به‌به و چه‌چه کرد!

استفاده از شیشه موجب شده تا دستگاه علاقه خیلی زیادی به جذب چربی انگشتان دست داشته باشد. بنابراین همچون اکثر محصولات امروزی، می‌بایست همیشه از یک دستمال جهت تمیز کردن گوشی دلبندتان استفاده کنید، موردی که البته با قرار دادن این عزیز در یک کاور شیک به طور کلی حل می‌شود.

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-15 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

ضخامت آنر ۹ لایت ۷.۶ میلی‌متر و وزن آن تنها ۱۴۹ گرم بوده که برای محصولی در این سطح کاملا قابل قبول است. در نگاه از روبه‌رو حاشیه‌های کم دستگاه خودنمایی می‌کنند به‌طوری که سمت چپ و راست نمایشگر عملا شاهد حاشیه اضافی نیستیم و بالای نمایشگر نیز به دوربین‌های سلفی، اسپیکر مکالمه مزین شده است. اگر نگاهی به زیر نمایشگر بیندازید، با لوگوی درخشان آنر مواجه می‌شوید و خبری از کلیدهای سخت افزاری خاصی در این بخش نیست.

در سمت راست، کلیدهای یکپارچه صدا و پاور گوشی را می‌بینید و در سمت مقابل تنها درگاه سیم‌کارت به چشم می‌خورد که آن‌هم توسط سوزن مخصوص به خودش در دسترس قرار می‌گیرد. در لبه پایینی به ترتیب از راست، تک اسپیکر دستگاه، پورت میکرو USB و خوشبختانه جک استاندارد صدا را شاهد هستیم و این‌ها یعنی اینکه در لبه بالایی شاهد ورودی و یا خروجی خاصی نخواهید بود.

بگذارید گوشی را به پشت برگردانیم. نخستین چیزی که در این قسمت توجه شما را به خودش جلب می‌کند، تصویر خودتان است! در واقع اگر پشت گوشی را تمیز کنید، رسما با یک آینه خیلی شیک و جمع و جور روبه‌رو می‌شوید. دوربین دوگانه آنر ۹ لایت چند میلی‌متری از بدنه اصلی بیرون‌زده و فلاش همراه آن در بخشی جداگانه و در زیر شیشه قاب پشتی قرار گرفته است. کمی پایین‌تر و درست در مرکز، سنسور تشخیص اثر انگشت گرد مانندی جا خوش کرده که مقداری هم در بدنه فرو رفته است. در نهایت دوباره شاهد لوگوی آنر در اینجا هستیم تا مشخص شود که با یک چینی تمام عیار دست و پنجه نرم می‌کنید!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-9 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-14-450x218 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-10-450x218 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-12-450x218 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-13-450x218 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

گوشه‌های آنر ۹ لایت به‌صورت گرد طراحی شده که کمک زیادی به خوش دست بودن دستگاه کرده‌اند با این حال آنر نتوانسته مشکل لیز بودن گوشی را حل کند. این مورد به خصوص زمانی که قصد بلندکردن دستگاه از روی میز را دارید، بیشتر خودش را نشان خواهد داد. در واقع آنر ۹ لایت دستگاهی نیست که قرص و محکم به سطح بچسبد و اگر مراقب نباشید، با یک اشاره کوچک خیلی راحت از روی میز افتاده و پخش بر زمین می‌شود!

به طور کلی اگر کمی سطح توقع خودتان را پایین بیاورید، در می‌یابید که آنر ۹ لایت در رنج خودش یکی از باکیفیت‌ترین و به‌روزترین گوشی‌های بازار از لحاظ طراحی است چرا که اکثر المان‌های یک گوشی خوب را در خودش دارد.

نمایشگر

آنر برای این دستگاه خودش از یک نمایشگر ۵.۶۵ اینچی با نسبت ۱۸ به ۹ بهره گرفته است. رزولوشن این نمایشگر که از پنل IPS LCD بهره می‌برد، ۲۱۶۰ در ۱۰۸۰ پیکسل بوده که در واقع همان FHD پلاس است اما به دلیل نسبت متفاوت، شاهد تعداد پیکسل‌های بیشتری در آن هستیم. در هر اینچ از این گوشی بیش از ۴۰۰ پیکسل را می‌بینید و در حالت کلی مشکلی از این بابت نخواهید داشت. بنابراین هنگام مطالعه متون و یا وب‌گردی همه چیز در حالت خوب خودش هست و نمی‌توان به این دلبر آنر خرده گرفت.

کیفیت نمایشگر و نحوه به نمایش در آمدن رنگ‌ها خوب است اما در حد انتظار ما نبود! پیش‌تر نمایشگرهای بهتر و با کیفیت‌تری را از آنر و هواوی دیده بودیم اما این مدل خیلی رنگ‌ها را گرم نشان نمی‌دهد و می‌توان گفت که خیلی معمولی است! در بخش تنظیمات می‌توانید میزان گرمی و سردی رنگ‌ها را تغییر دهید و کمی وضعیت را بهتر کنید تا به نقطه‌ای نزدیک به ایده‌آل‌تان برسید. اگر کمی رنگ‌ها را به سمت سرد بودن نبرید، رسما رنگ سفید در نمایشگر این مدل متمایل به زرد خواهد بود!

کنتراست صفحه با ارفاق نمره قبولی می‌گیرد، میزان روشنایی آن نسبتا بالاست و در زیر نور آفتاب می‌توان با آنر ۹ لایت کار کرد (نه در حدی که سر ذوق بیایید!) البته اگر رفلکس بالای صفحه را فاکتور بگیریم! اگر بخواهید نور نمایشگر را به حداقل برسانید، تقریبا این مدل تا مرز خاموشی پیش می‌رود. این یعنی می‌توانید در محیط‌های تاریک (مثلا شب‌ها قبل از خواب) از گوشی عزیز استفاده کنید و نگران چشم‌های‌تان نباشید. حتی به منظور محافظت بیشتر، آنر در بخش تنظیمات صفحه قابلیت فیلتر کردن رنگ آبی را گنجانده و می‌توان تا حد زیادی نیز آن را شخصی سازی کرد.

متاسفانه اطلاعات دقیقی در رابطه با محافظ صفحه این گوشی در دسترس نیست و نمی‌دانیم که برای محافظت در برابر خط و خش و حتی شکستگی‌های ناشی از سقوط، کدام فناوری عزیز پیش‌قدم می‌شود. ظاهرا آنر (بخوانید هواوی) کلا با این بخش میانه خوبی ندارد!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-19 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

سخت‌افزار

هواوی معمولا در ساخت محصولاتش از پردازنده‌های خانگی استفاده می‌کند و حالا آنر که زیر مجموعه هواوی است، آستین را بالا زده و از چیپ ۶۴ بیتی Kirin 659 در آنر ۹ لایت بهره گرفته، محصولی که ظاهرا محبوبیت بسیار بالایی در نزد چینی‌ها دارد؛ چرا که اکثر محصولات میان‌رده این کمپانی با همین چیپست عرضه شده‌اند. Kirin 659 شامل ۸ هسته پردازشی ناقابل می‌شود؛ این هسته‌ها همگی از نوع Cortex-A53 هستند با این تفاوت که چهارتای آن‌ها با فرکانس ۱.۷ و چهارتای دیگر با فرکانس ۲.۳۶ گیگاهرتز فعالیت می‌کنند.

Kirin 659 که با فناوری ۱۶ نانومتری ساخته شده، تا ۶۰ درصد پردازش‌های بهتری نسبت به Kirin 620 داشته و از لحاظ گرافیکی نیز می‌توانید تا دو برابر چیپ اشاره شده بر روی آن حساب کنید. به طور کلی نیز این چیپست ۷۰ درصد کارایی بهتری خواهد داشت. علاوه بر این‌ها آنر از تراشه I5 نیز بهره گرفته تا عملکرد کلی گوشی را بهبود بخشد.

وظیفه پردازش‌های گرافیکی به‌عهده Mali-T830 قرار گرفته که با دو هسته می‌تواند پاسخگوی نیازهای شما باشد. به این مجموعه قدرتمند می‌توانید ۳ گیگابایت رم (در برخی نسخه‌ها از ۴ گیگابایت رم استفاده شده است) را اضافه کنید تا به میان‌رده بودن این مدل پی ببرید.

برای آنکه عیار این گوشی را بسنجیم، آن را وارد آزمایشگاه خودمان کردیم. آنر ۹ لایت در AnTuTu و در بهترین حالتی که ما تست کردیم، می‌تواند تا امتیاز ۶۲۱۴۸ را کسب کند.

برای تست هسته‌ها از گیک‌بنچ استفاده کردیم. این مدل در حالت تک هسته‌ای، امتیاز ۶۴۷ را کسب کرد که در برابر میان‌رده‌های بازار چندان حرفی برای گفتن ندارد. در حالت تست چند هسته‌ای البته این گوشی امتیازش به بیش از ۳۵۰۰ رسید که می‌توان آن را در رده بهترین میان‌رده‌ها قرار داد.

اگر گیمر هستید و مدت زمان زیادی با گوشی دلبندتان بازی می‌کنید، آنر ۹ لایت گزینه چندان خوب و مناسبی برای شما نخواهد بود. بعد از نیم ساعت بازی کردن شاهد لگ‌های زیادی در بازی محبوب Asphalt Nitro بودیم و شاید بهتر باشد که با این مدل مشغول انجام بازی‌های دو بعدی و فکری شوید و قید نمونه‌های گرافیکی را بزنید!

با توجه به اینکه رابط کاربری هواوی خیلی سبک نبوده و گوشی مورد بحث هم یک پرچم‌دار نیست، انتظار خیلی بالایی از آن نداشتیم اما هنگام کار با آنر ۹ لایت اصلا احساس کندی و یا لگ‌ زدن نخواهید کرد. همه چیز خیلی خوب و روان اجرا می‌شود، حتی زمانی‌که چندین اپ مختلف را بر روی گوشی نصب کرده باشید. از لحاظ مالتی تسکینگ، این مدل جز بهترین میان‌رده‌های بازار نیست اما خیلی خوب می‌تواند میان برنامه‌ها سوئیچ کند.

دوربین

آنر تمرکز زیادی بر روی دوربین گوشی‌هایش دارد و اخیرا شاهد محصولاتی از این برند با ۴ دوربین ناقابل بوده‌ایم. البته چینش این دوربین‌ها متفاوت بوده به طوری که دو دوربین در پشت دستگاه وظیفه ثبت تصاویر اصلی را بر عهده دارند و دو دوربین دیگر موجب می‌شوند تا بتوانید سلفی‌های زیبایی بگیرید.

دوربین اصلی آنر ۹ لایت ۱۳ مگاپیکسلی بوده که با یک دوربین ۲ مگاپیکسلی همراهی می‌شود. دوربین دوم به ثبت عمق بیشتر در تصاویر کمک کرده و در واقع تاثیر اصلی آن ایجاد تصاویر زیبا با افکت بوکه است. یعنی خبری از لنز واید، مونوکروم و… نیست و کارایی لنز دوم به همین چند مورد خلاصه می‌شود. بنابراین شما به دوربین دوم گوشی دسترسی ندارید و عملا از یک دوربین استفاده می‌کنید و دوربین دوم خودش کارش را انجام می‌دهد!

این دوربین فاقد لرزش‌گیر اپتیکال، فوکوس لیزری و از این قبیل قابلیت‌های خاص است و تنها به یک فلاش LED خشک و خالی مجهز شده تا یار و یاور آن در محیط‌های کم‌نور باشد. کیفیت تصاویر گرفته شده با آنر ۹ لایت تعریف چندانی ندارد و عکس‌های ثبت شده جزئیات زیادی را شامل نمی‌شود، با این حال داینامیک رنج بالایی داشته و از کنتراست مناسبی برخوردارند. سرعت فوکوس و به‌طور کلی عکس‌برداری بالا نیست و شاید این مدل خیلی برای عکاسی از سوژه‌های حساس مناسب نباشد؛ گرچه برای یک میان‌رده انتظار بیشتری هم از آن نداشتیم.

در محیط‌های کم نور، حتی با استفاده از فلاش نیز شاهد نویز هستیم و فوکوس گوشی در این بخش‌ها خیلی خوب و قابل اطمینان عمل نمی‌کند.

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-5 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

آنر قابلیت‌های بسیار زیادی نیز برای این گوشی در نظر گرفته که از جمله مهم‌ترین‌های آن‌ها می‌توان به عکاسی در حالت پرو و همچنین ضبط چند ثانیه ویدئو پیش از ثبت عکس اشاره داشت. به کمک دوربین دوم، این مدل می‌تواند تا تصاویر پرتره خاصی همچون دوربین‌های DSLR بگیرد. کیفیت پرتره‌های گرفته شده با آنر ۹ لایت در مجموع خوب بوده و برای یک محصول میان‌رده قابل قبول است. نکته جالب در رابطه با دوربین گوشی به نسبت تصاویر باز می‌گردد، جایی که شما نمی‌توانید عکس‌هایی با نسبت رایج ۱۶ به ۹ ثبت کنید! در ادامه شاهد نمونه تصاویر گرفته شده با دوربین آنر ۹ لایت هستید:

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-4 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-21-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-1-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-2-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-3-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-6-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!  Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-20-450x338 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

چیپست کایرین ۶۵۹ از ویدئوهای ۴K پشتیبانی نمی‌کند و به همین دلیل این سوگولی آنر نهایتا می‌تواند به صورت فول‌ اچ‌دی و با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه فیلم برداری کند. کیفیت ویدیوهای ثبت شده نسبتا راضی کننده هستند اما در محیط‌های کم نور، شاهد نویز نسبتا زیادی هستیم. همچنین به دلیل عدم بهره گیری این گوشی از لرزش‌گیر اپتیکال، شاید بهتر باشد که هنگام حرکت توسط آنر ۹ لایت فیلم برداری نکنید!

آنر برای دوربین سلفی میان‌رده خودش از همان ترکیب بخش پشتی استفاده کرده است؛ یعنی در جلو نیز شاهد یک دوربین ۱۳ مگاپیکسلی اصلی به همراه یک نمونه ۲ مگاپیکسلی هستیم که باز هم دوربین دوم به ثبت تصاویر با عمق بیشتر و اعمال افکت بوکه کمک شایانی به دوربین اصلی می‌کند. شما با دوربین سلفی نیز می‌توانید به صورت پرتره عکاسی کنید.

دوربین سلفی فاقد فلاش LED است اما آنر به صورت نرم افزاری از فلاش بهره گرفته است. بدین صورت که هنگام عکاسی در محیط‌های کم نور، پیش از ثبت عکس چهره شما توسط نور نمایشگر روشن شده و سپس گوشی اقدام به ثبت عکس می‌کند. قابلیتی که خیلی خوب و حرفه‌ای نیست اما در مواقع ضروری کار راه‌انداز است! تصاویر ثبت شده با دوربین سلفی همچون نمونه اصلی‌ست و شامل جزئیات خیلی زیادی نمی‌شود اما عکس‌های خوبی را به ثبت رسانده و می‌توانید روی سلفی‌های آن حساب کنید.

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-8 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

رابط کاربری

آنر ۹ لایت با سیستم عامل اندروید اوریو راهی بازار شده است. مطابق معمول سازندگان اندرویدی، این کمپانی نیز از رابط شخصی‌سازی شده خود (هواوی) با نام EMUI 8.0 برای گوشی جدیدش بهره گرفته است.

شکل آیکون‌ها و ظاهر کلی رابط کاربری تغییر خاصی نسبت به گذشته نداشته و منوی نوتیفیکیشن‌ها نیز همچنان دو مرحله‌ای است. در این قسمت تقریبا میانبر تمام تنظیمات گوشی در اختیار شماست و ترکیب رنگ مشکی با آبی هم زیبایی آن را دو چندان کرده است .افکت‌های استفاده شده در رابطه کاربری نیز جالب بوده و از سرعت مناسبی برخوردارند.

اگر در لاک اسکرین انگشت خود را از پایین به سمت بالا بکشید، با یک منوی کوچک روبه‌رو می‌شوید و بدون آنکه نیازی به باز کردن قفل دستگاه باشد، می‌توانید از ماشین حساب و یا تایمر استفاده کنید، وارد رکوردر شوید و صدایی را ضبط کنید، از چراغ قوه بهره بگیرید و یا اینکه توسط دوربین یک QR Code را اسکن کنید.

در رابط کاربری بخش‌هایی نیز برای دسترسی سریع‌تر به برخی ویژگی‌ها گنجانده شده است. به عنوان مثال با کشیدن ۳ انگشت از بالا به پایین می‌توانید از صفحه اسکرین شات بگیرید و یا اینکه می‌توانید دوبار بر روی صفحه بزنید، تا نمایشگر قفل شود (در لاک اسکرین). با اینکه سایز دستگاه مناسب بوده و می‌توانید به راحتی با یک دست با آن کار کنید اما آنر قابلیت کار با یک دست را نیز در این گوشی قرار داده است تا با دستان کوچک نیز بتوانید از این مدل بهره لازم و کافی را ببرید.

در حالت کلی آنر ۹ لایت به یک رابط کاربری جذاب و با قابلیت‌های فراوان مجهز شده و تقریبا تمام نیازهای شما را پوشش می‌دهد. حتی اگر این رابط و ظاهر کلی آن را دوست نداشتید، می‌توانید از لانچرهای متعدد موجود برای اندروید، بهره بگیرید.

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-7 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

اسپیکر

آنر ۹ لایت به یک اسپیکر در بخش زیرین خودش مجهز است و همچون گوشی‌های سونی و یا اچ‌تی‌سی دارای اسپیکر استریو نیست. محل قرارگیری اسپیکر نسبتا مناسب بوده و تقریبا در اکثر حالات دست‌تان مانع از خروج صدا نمی‌شود (به‌جز زمانی که گوشی را به صورت افقی گرفته‌اید). بلندی صدای گوشی در حد معمولی ارزیابی می‌شود و اگرچه عالی نیست اما تا حدی شما را راضی نگاه خواهد داشت.

خوشخبتانه شاهد حضور گرم جک استاندارد صدا در این مدل هستیم و این یعنی می‌توانید بدون هیچ دردسری از هدفون استفاده کنید. هدفونی که همراه با آنر ۹ لایت عرضه می‌شود، شباهت زیادی به نمونه‌های موجود در جعبه آی‌فون‌های اپل دارد، اما کیفیت ساخت آن پایین‌تر است! با این حال خروجی صدا در هدفون نسبتا خوب بوده و برای یک گوشی میان‌رده راضی کننده است. حتی توسط بخش Huawei Histen نیز می‌توانید تا حدودی صدا را شخصی سازی کنید.

پلیر دستگاه از اکثر فرمت‌های صوتی رایج پشتیبانی می‌کند اما امکانات خیلی زیادی ندارد. در صورت استفاده اگر از آن راضی نبودید، کافی است از پلیرهای متعدد موجود در گوگل پلی استفاده کنید؛ به همین راحتی…

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-16 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

سایر قابلیت‌ها

همچون اکثر محصولات امروزی، آنر ۹ لایت هم به یک سنسور اثر انگشت ناقابل مجهز شده است. این سنسور در پشت دستگاه دیده می‌شود. محل قرارگیری سنسور از نظر ما مناسب است و تقریبا در تمامی حالات (به‌جز زمانی که گوشی بر روی میز است) می‌توانید از آن استفاده کنید.

اما انصافا از حق نگذریم دقت سنسور بسیار بالاست و تقریبا همیشه خیلی زود قفل گوشی را باز می‌کند. البته اگر دستان‌تان خیس و یا حتی نم‌دار باشد، این سنسور غیر قابل استفاده خواهد بود. شما این توانایی را دارید که چندین اثر انگشت متفاوت را در آن ذخیره کنید تا با انگشتان مختلف بتوانید از دستگاه بهره ببرید.

این سنسور قابلیت‌های جالب دیگری نیز دارد. به‌عنوان مثال اگر در رابط کاربری انگشت خود را بر روی آن از بالا به سمت پایین بکشید، منوی نوتیفیکیشن ظاهر می‌شود و اگر عکس این‌ کار را انجام دهید، می‌توانید این منو را ببندید. در رابط کاربری دوربین نیز این سنسور همچون یک کلید اختصاصی شاتر عمل می‌کند و می‌توانید با لمس آن از محیط عکس بیندازید. حتی هنگام تماشای تصاویر در گالری نیز می‌شود میان عکس‌ها سوییچ کرد.

عملکرد سنسور عالی است و برای بازکردن قفل دستگاه هم نیازی نیست که کلید پاور را بفشارید و یا کار خاصی انجام دهید؛ همان قرار دادن انگشت بر روی سنسور، یعنی باز شدن قفل دستگاه!

آنر ۹ لایت یک محصول دو سیم‌کارته است و از کارت حافظه نیز پشتیبانی می‌کند. البته شما نمی‌توانید از هر دو مورد به صورت هم‌زمان استفاده کنید و یا باید دو سیم کارت همزمان فعال داشته باشید و یا یک سیم‌کارت به همراه کارت حافظه، که این هم یکی از موارد منفی میان‌رده جدید آنر است.

آنر ۹ لایت از شبکه‌ LTE پشتیبانی می‌کند و می‌توانید با سرعت بالا دانلود کنید. این مدل در ۷ رنگ متفاوت راهی بازار می‌شود تا بتواند نظر افراد با سلایق متفاوت را به خود جلب کند. میان‌رده تازه به دوران رسیده آنر همچنین به GPS و بلوتوث نسخه ۴.۲ مجهز است اما خبری از رادیو در آن نیست. یکی از نقاط ضعف این مدل عدم پشتیبانی از پورت USB Type-C است که موجب می‌شود گوشی جدیدتان را با همان پورت قدیمی میکرو USB شارژ کنید.

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-17 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

باتری

آنر برای این مدل از یک باتری ۳۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی لیتیوم پلیمری بهره گرفته است. در تست‌های ما و با یک استفاده معمولی می‌توانید تا یک روز و نیم از این مدل بهره‌مند شوید و پس از آن دیگر آنر ۹ لایت تاب فعالیت ندارد. برای شارژ شدن این گوشی به چیزی در حدود ۱۳۰ دقیقه زمان نیاز دارید که به‌نظر کمی بالا می‌رسد!

Huawei-Honor-9-Lite-MOJTABA-11 بررسی آنر 9 لایت: چهار چشم!

کلام آخر در بررسی آنر ۹ لایت

این گوشی میان‌رده از قابلیت‌های بسیار متفاوتی بهره برده که از میان‌ آن‌ها می‌توان به ۴ دوربین برای عکاسی و همچنین نمایشگر FullView اشاره داشت. با این حال برخی ویژگی‌ها همچون سخت‌افزار متوسط در این مدل دیده می‌شود تا بدانید که با محصول بی نقصی روبه‌رو نیستید اما بایستی پذیرفت که می‌توان آن را دوست داشت. آنر ۹ لایت با قیمتی در حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان در بازار کشور به فروش می‌رسد.

نوشته بررسی آنر ۹ لایت: چهار چشم! اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

بررسی هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸: آقای ارزان قیمت!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-11 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

بررسی هواوی Y7 Prime 2018؛ میان‌رده‌ای خاص، جذاب و خوش ساخت، در قامت یک پرچم‌دار!

با توجه به بالارفتن رنج قیمتی گوشی‌های هوشمند، این روزها میان‌رده‌ها هم قیمت پرچمداران سابق هستند و در حال حاضر فروش آن‌ها نسبت به محصولات سطح بالا با افزایش مواجه شده است. یکی از کمپانی‌های پیشرو در زمینه ساخت این دستگاه‌های مقرون به‌صرفه، هواوی نام دارد که حالا شرایط بازار کشور را به خوبی درک کرده و دستگاهی اقتصادی را معرفی کرده است. Y7 پرایم چند روزی هست که مهمان خانه ما شده و فرصتی دست داده تا از نزدیک با آن کار کنیم. اگر می‌خواهید بدانید که اقتصادی‌ترین گوشی این روزهای بازار چه چیزی در چنته دارد، با آی‌تی‌رسان و بررسی هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸ همراه باشید.

طراحی

یکی از ویژگی‌هایی که هواوی در رابطه با Y7 پرایم عزیز تاکید زیادی برروی آن دارد، طراحی به‌روز و بدنه خوش ساخت است. همچون اکثر مدل‌های امروزی، این میان‌رده چینی نیز از نمایشگر کشیده ساخته شده که از آن با نام FullView یاد می‌کنند. نمایشگری که ظاهر کلی دستگاه را تغییر داده و آن را نسبت به نمونه‌های معرفی شده در سال گذشته، درازتر نشان می‌دهد. خوشبختانه (یا شاید متاسفانه) بر خلاف پرچمداران هواوی خبری از ناچ (بریدگی بالای نمایشگر) در این مدل نیست و طراحی آن رنگ و بوی اپلی به خودش نگرفته است! با این حال حاشیه‌های اطراف نمایشگر به میزان قابل قبولی رسیده و در آن شاهد بخش دست و پاگیری نیستیم.

بخش پشتی از پلاستیک براق ساخته شده و برای فریم آن از فلزی هم‌رنگ با بدنه بهره گرفته‌اند تا ظاهر دستگاه یک دست و زیبا شود. البته ظاهرا از این ترکیب محبوب، تنها در رنگ آبی استفاده شده و سایر مدل‌های این گوشی تماما فلزی هستند! با همه اینها رنگ آبی که برای بررسی در اختیار ما قرار گرفته بود، نور را منعکس می‌کرد تا جلوه زیبایی به دستگاه داده شود؛ درست شبیه به چیزی که پیش‌تر در پرچمداران سری آنر دیده بودیم. همچون اکثر محصولات با بدنه براق در بازار، نسخه ۲۰۱۸ گوشی Y7 پرایم نیز مقاومت چندانی در برابر جذب چربی انگشتان از خودش نشان نمی‌دهد و پس از مدت کوتاهی با یک گوشی کثیف و پر از لک روبه‌رو خواهید شد.

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-6 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

در سمت راست گوشی کلیدهای یکپارچه صدا و پاور دیده می‌شود و در سمت چپ تنها شاهد درگاه ورودی سیم کارت هستیم. درست در مرکز لبه پایینی گوشی، پورت میکرو USB جا خوش کرده و هواوی برای ساخت این میان‌رده خودش قید پورت محبوب USB Type-C را زده است! در دو طرف این پورت نیز اسپیکر Y7 پرایم و خوشخبتانه جک استاندارد صدا را می‌بینیم که این روزها از بسیاری گوشی‌ها رخت بربسته و رفته!

۴ گوشه دستگاه به صورت گرد طراحی شده و همچون برخی مدل‌ها تیز نیست که همین موضوع کمک شایانی به خوش دستی این مدل کرده است. اگر گوشی را به پشت برگردانید، نخستین موردی که توجه شما را به خودش جلب می‌کند، دوربین عریض و بیرون‌زده آن است! هواوی برای این مدل از دوربین دوگانه با چینش افقی بهره گرفته که با همراهی یک فلاش LED بخش نسبتا زیادی از گوشه سمت چپ را به خودش اختصاص داده است. این قسمت که همچون چشمانی از حدقه بیرون‌زده به‌نظر می‌رسد، توسط یک شیشه مخصوص محافظت می‌شود که البته نباید امید چندانی به آن داشته باشید! اگر گوشی از بخش پشتی بر روی زمین بیافتد، بدون شک نخستین صدمه به دوربین وارد خواهد شد که این مورد برای دستگاهی که ضخامتش ۷.۸ میلی‌متر است، چندان عجیب نیست!

با همه این‌ها می‌‌توان نسخه ۲۰۱۸ گوشی Y7 پرایم را با وزن ۱۵۵ گرمی‌اش، یک دستگاه خوش دست و زیبا به حساب آورد و اگر بیرون‌زدگی دوربین و استعداد بالای بدنه در جذب چربی انگشتان را فاکتور بگیریم، با یک گوشی کلاس بالا و بسیار با کیفیت در دنیای میان‌رده‌ها روبه‌رو می‌شویم و کمتر کسی آن را به چشم یک گوشی ارزان قیمت می‌بیند.

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-8-450x218 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-7-450x218 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-9-450x218 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

نمایشگر

هواوی برای Y7 پرایم ۲۰۱۸ از یک نمایشگر ۵.۹ اینچی با نسبت ۱۸ به ۹ بهره گرفته است. رزولوشن این نمایشگر که به پنل IPS LCD مجهز شده، ۱۴۴۰ در ۷۲۰ پیکسل بوده که در واقع همان اچ‌دی پلاس است اما به دلیل نسبت متفاوت، شاهد تعداد پیکسل‌های بیشتری هستیم. در هر اینچ از این گوشی بیش از ۲۵۰ پیکسل را می‌بینید که نسبت به هم‌رده‌ها یک نقطه ضعف به حساب می‌آید. در حال حاضر رنج نرمال برای چگالی پیکسلی در دنیای اسمارت‌فون‌ها چیزی بیش از ۴۰۰ پیکسل است (FullHD) که نماینده هواوی در اینجا ۱۵۰تایی کم دارد! بنابراین هنگام مطالعه متون و یا وب‌گردی نمی‌توان خیلی بر روی این مدل حساب کرد.

حداکثر روشنایی صفحه میزان قابل قبولی است و هنگام کار کردن با آن در زیر نور آفتاب مشکل چندانی نخواهید داشت. البته رفلکس بالاست و تقریبا در اکثر مواقع شاهد افتادن تصویری از محیط اطراف‌تان بر روی صفحه نمایش هستید! میزان حداقلی نور صفحه نیز مناسب بوده و می‌توانید بدون مشکل در مکان‌های تاریک مشغول کار با این آقای ارزان قیمت شوید.

در بخش تنظیمات قادر هستید نور آبی را فیلتر کنید تا آسیب کمتری به چشمان‌تان وارد شود؛ همچنین امکان تغییر میزان سردی و گرمی رنگ‌ها نیز در نظر گرفته شده تا متناسب با نیاز و سلیقه خود رنگ‌ها را در نمایشگر تنظیم کنید.

میزان حساسیت تاچ صفحه در حد مطلوبی است و اگر دستان مرطوبی نداشته باشید، صفحه بدون هیچ مشکلی به فرامین شما پاسخ خواهد داد.

با همه این‌ها نمایشگر نمی‌تواند رنگ‌ها را خیلی گرم و زنده به نمایش بگذارد و هنگام تماشای ویدیوها و یا تصاویر شاید کمی در ذوق‌تان بزند؛ بالاخره هیچ ارزانی بی‌دلیل نیست! متاسفانه اطلاعات دقیقی در رابطه با محافظ صفحه این گوشی در دسترس نیست و نمی‌دانیم که برای محافظت در برابر خط و خش و حتی شکستگی‌های ناشی از سقوط، کدام فناوری عزیز پیش‌قدم می‌شود!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-10 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

سخت افزار

معمولا هواوی در این بخش از چیپست‌های خانگی خودش استفاده می‌کند و این روزها می‌دیدیم که کایرین ۶۵۹ پای ثابت گوشی‌هایش است اما این‌ بار سنت شکنی کرده و اسنپدراگون ۴۳۰ را به عنوان مغز متفکر دست پخت جدیدش برگزیده! چیپستی ۶۴ بیتی که با فناوری ۲۸ نانومتری ساخته شده و از ۸ هسته Cortex-A53 با فرکانس ۱.۴ گیگاهرتز سود می‌برد. این چیپ از تکنولوژی Quick Charge™ ۳.۰ کوالکام استفاده می‌کند و همچنین به مودم X6 LTE مجهز شده تا بتوانید با سرعت بالا دانلود کنید (البته این بخش برای برادران خارجی است!).

اسنپدراگون ۴۳۰ همچنین شامل واحد پردازش گرافیکی آدرنو ۵۰۵ نیز می‌شود و می‌توانید تا حدی برای اجرای بازی‌ها بر روی آن حساب کنید. این مجموعه سخت افزاری توسط ۳ گیگابایت رم همراهی شده و Y7 جان در یک نسخه ۳۲ گیگابایتی برای حافظه داخلی عرضه می‌شود. از این میزان حافظه کمی بیشتر از ۲۴ گیگابایت آن در اختیار شماست، البته می‌توانید از طریق کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت دیگر را نیز به آن بیفزایید.

بررسی هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸ را با بنچ‌مارک‌ها ادامه می‌دهیم؛ جایی که AnTuTu همیشه اسمش بر سر زبان‌ها بوده و اکثر افراد امتیاز آن را ملاکی بر قدرت سخت‌افزاری گوشی می‌دانند (که خیلی هم معیار درستی نیست!). میت ۱۰ لایت در این آزمون و در بهترین حالتی که ما تست کردیم می‌تواند تا امتیاز ۴۵۶۰۱ را کسب کند و اگر حالت میانگین را در نظر بگیریم، این میزان به رنج ۴۳ هزار خواهد رسید.

برای تست هسته‌ها از گیک‌بنچ استفاده کردیم. این مدل در حالت تک هسته‌ای، امتیاز ۶۷۵ را کسب کرد که در برابر میان‌رده‌های بازار چندان حرفی برای گفتن ندارد. در حالت تست چند هسته‌ای نیز نتیجه‌ای بهتر از ۲۰۱۰ بدست نیامد که نشان می‌دهد با یک محصول معمولی در بازار طرف هستیم؛ در حدی که نهایتا بتواند نیازهای روزمره شما را برطرف کند.

به‌طور کلی و از لحاظ سخت‌افزاری این گوشی در رده پایین‌تری نسبت به آنر۷ ایکس است. انجام کارهای روزانه، عکاسی با گوشی، گشت و گذار در شبکه‌های احتماعی و… اگر خیلی توقع‌تان زیاد نباشد به خوبی در Y7 پرایم صورت می‌گیرد. شاید نقطه ضعف اصلی گوشی، به گرافیک آن باز گردد، چرا که خیلی نمی‌توان روی اجرای بازی‌های گرافیکی توسط این گوشی حساب کرد.

دوربین

استفاده از دوربین دوگانه این روزها به ترند بازار تبدیل شده و اکثر کمپانی‌های سازنده موبایل به آن روی آورده‌اند. هواوی در این زمینه شاید از سایرین با تجربه‌تر باشد، چرا که چند سالی‌ست به جمع دوگانه‌ها پیوسته و خودنمایی می‌کند.

Y7 پرایم ۲۰۱۸ یک گوشی پرچمدار و حتی بالا رده هم نیست اما باز به دو دوربین در بخش پشتی مجهز شده؛ یکی ۱۳ مگاپیکسلی که وظیفه ثبت تصاویر اصلی را برعهده دارد و دیگری یک نمونه ۲ مگاپیکسلی که به ثبت جزئیات بهتر در محیط‌های کم‌نور و عمق دادن به تصاویر به‌خصوص در حالت پرتره کمک می‌کند. در واقع دوربین دوم در این گوشی برخلاف سایر محصولات بازار، کارایی چندان بالایی ندارد و نمی‌توان از آن به‌صورت جداگانه بهره گرفت؛ شبیه به چیزی که پیش‌تر در اکثر محصولات میان‌رده هواوی دیده بودیم!

اگر پیش‌تر با گوشی‌های هواوی کار کرده‌اید، اتفاق جدیدی رخ نخواهد داد و همه چیز شبیه به قبل است. با سوایپ به دو طرف می‌توانید به بخش تنظیمات بروید و یا از حالت‌های مختلف عکاسی نظیر مود پرتره، افزودن فیلترهای خاص و… بهره بگیرید. برای ثبت تصاویر ۱۳ مگاپیکسلی باید با نسبت ۴ به ۳ عکاسی کنید و در صورت استفاده از ۱۸ به ۹ (زمانی‌که کل فضای نمایشگر به دوربین اختصاصی می‌یابد) می‌بایست قید چند مگاپیکسل ناقابل را بزنید.

برای عکاسی پرتره می‌توانید تا حد زیادی بر روی Y7 پرایم ۲۰۱۸ حساب کنید. افکت بوکه به‌خوبی اعمال شده و قادر هستید همزمان از حالت Beauty نیز بهره بگیرید تا تصویر زیباتری را به ثبت برسانید. البته همچون سایر گوشی‌های بازار، این مدل هم در تشخیص میان سوژه و بک‌گراند گاهی اوقات دچار مشکل می‌شود و مرز مشخصی را در تصویر نخواهید دید!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-1 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

تصاویر گرفته شده با این گوشی خیلی جذاب و خاص نیستند و نویز کمی را در آن‌ها شاهد هستیم (خصوصا اگر نور محیط کافی نباشد). رنگ‌ها نسبتا خوب ثبت می‌شوند و جزئیات تصویر هم متوسط است اما به‌طور کلی کیفیت تصاویر با توجه به رده قیمتی‌اش مطلوب بوده و می‌توان از آنها برای استفاده در شبکه‌های اجتماعی بهره گرفت! با این حال همین که می‌توانید با یک گوشی ارزان قیمت پرتره‌های خاصی را ثبت کنید، باید کلاه‌تان را به هوا بیندازید!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-4 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-18-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-2-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-3-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-15-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-16-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!  Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-17-450x338 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

Y7 پرایم ۲۰۱۸ به واسطه چیپست متوسطش نمی‌تواند به‌صورت۴K  فیلم‌برداری کند. نهایتا امکان فیلم‌برداری ۱۰۸۰p با نرخ ۳۰ فریم برثانیه مهیاست. این گوشی از لرزش‌گیر اپتیکال بی‌بهره است و خیلی نمی‌توانید بر روی تصاویر بدون لرزش حساب کنید. در واقع علی‌رغم کیفیت نسبتا خوب فیلم‌های ثبت شده، در صورتی که دست‌تان بلرزد و یا در حال حرکت باشید، فیلم ضبط شده تکان زیادی خواهد داشت!

دوربین سلفی در نظر گرفته شده برای این گوشی پرافتخار یک نمونه ۸ مگاپیکسلی است که در کنار خودش یه فلاش را هم می‌بیند. تصاویر گرفته شده با این دوربین در حد و اندازه‌های یک میان‌رده هست و می‌توان بر روی کیفیت‌شان حساب کرد. رنگ‌ها خیلی طبیعی نیستند اما جزئیات خوبی را در تصویر شاهد هستیم. هواوی چند حالت خاص نیز برای عکاسی سلفی در نظر گرفته که از میان‌ آن‌ها می‌توان به حالت Beauty، استفاده از افکت‌های جذاب و متنوع، نورپردازی سوژه و محو کردن پس‌زمینه اشاره کرد. وجود فلاش هم سبب شده تا این گوشی در میان رقبای خودش به‌راحتی عرض اندام کند.

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

رابط کاربری

Y7 پرایم ۲۰۱۸ با سیستم عامل اندروید اوریو راهی بازار شده است. مطابق معمول سازندگان اندرویدی، این کمپانی نیز از رابط شخصی‌سازی شده خود با نام EMUI 8.0 برای گوشی جدیدش بهره گرفته است.

شکل آیکون‌ها و ظاهر کلی رابط کاربری تغییر خاصی نسبت به گذشته نداشته و منوی نوتیفیکیشن‌ها نیز همچنان دو مرحله‌ای است. در این قسمت تقریبا میانبر تمام تنظیمات گوشی در اختیار شماست و ترکیب رنگ مشکی با آبی هم زیبایی آن را دو چندان کرده است .افکت‌های استفاده شده در رابطه کاربری نیز جالب بوده و از سرعت مناسبی برخوردارند.

اگر در لاک اسکرین انگشت خود را از پایین به سمت بالا بکشید، با یک منوی کوچک روبه‌رو می‌شوید و بدون آنکه نیازی به باز کردن قفل دستگاه باشد، می‌توانید از ماشین حساب و یا تایمر استفاده کنید، وارد رکوردر شوید و صدایی را ضبط کنید، از چراغ قوه بهره بگیرید و یا اینکه توسط دوربین یک QR Code را اسکن کنید.

به‌صورت کلی Y7 پرایم ۲۰۱۸ به یک رابط کاربری جذاب و با قابلیت‌های فراوان مجهز شده و تقریبا تمام نیازهای شما را پوشش می‌دهد. حتی اگر این رابط و ظاهر کلی آن را دوست نداشتید، می‌توانید از لانچرهای متعدد موجود برای اندروید، بهره بگیرید (فقط نوا لانچر).

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-5 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

اسپیکر

Y7 پرایم ۲۰۱۸ به یک اسپیکر معمولی مجهز است و خبری از صدای استریو در آن نیست! محل قرارگیری اسپیکر نسبتا مناسب بوده و تقریبا در اکثر حالات دست‌تان مانع از خروج صدا نمی‌شود (به‌جز زمانی که گوشی را به صورت افقی گرفته‌اید). کیفیت صدا در این گوشی چنگی به دل نمی‌زند اما بلندی آن در حد خودش قابل قبول است و شاید حتی از برخی پرچم‌داران بازار نیز بیشتر باشد!

متاسفانه همراه با این مدل هدفونی برای بررسی در اختیار ما قرار نگرفته بود و بنابراین نمی‌توان در رابطه با آن نظر خاصی داد. در تست‌های ما با هدفونی که خودمان از آن استفاده می‌کنیم، کیفیت و بلندی صدا با آنکه عالی و بدون نقص نیست اما راضی کننده بود. همین که هواوی زحمت کشیده و جک استاندارد بی‌نوا را حذف نکرده باز هم جای شکرش باقی‌ست!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-13 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

سایر قابلیت‌ها

همچون اکثر محصولات امروزی، نسخه ۲۰۱۸ گوشی Y7 پرایم عزیز هم به یک سنسور اثر انگشت ناقابل مجهز شده است. محل قرارگیری سنسور امری سلیقه‌ای است اما سنسور اثر انگشت میان‌رده جدید هواوی به نظر ما در جای بسیار خوبی قرار گرفته و تقریبا در همه مواقع (بجز وقتی که گوشی روی سطح است) می‌توانید از آن استفاده کنید.

دقت سنسور بسیار بالاست و در کسری از ثانیه قفل دستگاه را باز می‌کند (باور کنید از پرچمداران سامسونگ هم بهتر است!)؛ البته اگر دستان‌تان خیس و یا حتی نم‌دار باشد، این سنسور غیرقابل استفاده خواهد بود. شما این توانایی را دارید که چندین اثر انگشت متفاوت را در آن ذخیره کنید تا با انگشتان مختلف بتوانید از دستگاه بهره ببرید.

این سنسور قابلیت‌های جالب دیگری نیز دارد. به‌عنوان مثال اگر در رابط کاربری انگشت خود را بر روی آن از بالا به سمت پایین بکشید، منوی نوتفیکیشن ظاهر می‌شود و اگر عکس این‌ کار را انجام دهید، می‌توانید این منو را ببندید. در رابط کاربری دوربین نیز این سنسور همچون یک کلید اختصاصی شاتر عمل می‌کند و قادر هستید با لمس آن از محیط عکس بیندازید. حتی هنگام تماشای تصاویر در گالری نیز می‌شود توسط آن میان عکس‌ها سوئیچ کرد.

عملکرد سنسور فوق‌العاده است و برای باز کردن قفل دستگاه هم نیازی نیست که کلید پاور را بفشارید و یا کار خاصی انجام دهید؛ همان قرار دادن انگشت بر روی سنسور معادل است با باز شدن قفل دستگاه! به همین راحتی…

هواوی برای گوشی جدیدش از قابلیت تشخیص چهره نیز بهره گرفته است. برای این کار کافی‌ست تا پس از زدن کلید پاور، گوشی را روبه‌روی صورت خودتان قرار دهید! در تست‌های ما این ویژگی عملکرد بسیار خوبی داشت و دقتش بالا بود و در محیط‌های کم نور هم کارایی خودش را از دست نداد اما سرعت انجام این فرآیند جالب نیست و گاهی اوقات شاید محبور شوید که چند ثانیه‌ای تحملش کنید! ضمن اینکه برای استفاده از آن می‌بایست حتما یک بار کلید پاور را بفشارید تا نمایشگر روشن شود؛ ولی بایستی حضور چنین فناوری جذابی را در محصولی پایین رده، ستود.

Y7 پرایم از شبکه‌ LTE پشتیبانی می‌کند و می‌توانید با سرعت بالا دانلود کنید. این مدل در ۳ رنگ متفاوت راهی بازار می‌شود تا بتواند نظر افراد با سلایق متفاوت را به خود جلب کند. Y7 همچنین به GPS و بلوتوث نسخه ۴.۱ نیز مجهز است تا همین جا متوجه شویم که کلا این کمپانی چینی علاقه‌ای به بلوتوث ۵ ندارد! البته به‌نظر می‌رسد که هواوی کمی خساست به‌ خرج داده و قید استفاده از USB Type-C را زده است. یعنی شما برای شارژ کردن گوشی و یا اتصال آن به کامپیوتر می‌بایست از پورت قدیمی microUSB سود ببرید. ناگفته نماند که در برخی نسخه‌ها شاهد حضور پررنگ NFC هم هستیم!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-14 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

باتری

هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸ به یک باتری ۳۰۰۰ میلی‌آمپری مجهز است. حجم باتری کم نیست و برای یک گوشی میان‌رده مطلوب به‌نظر می‌رسد اما اگر نگاهی به پردازنده کم مصرف و نمایشگر HD آن بیندازید، در می‌یابید که با یک گوشی قدرتمند از لحاظ شارژدهی طرف هستید. در یک استفاده معمولی می‌توانید تا دو روز (حتی بیشتر) از این گوشی بهره ببرید.

خوشبختانه این مدل به فناوری شارژ سریع نیز مجهز شده و می‌توانید با سرعت بیشتری نسبت به محصولات هم‌رده آن را شارژ کنید! متاسفانه شارژری همراه با این مدل در اختیار ما قرار نگرفته بود و نمی‌توانیم سرعت شارژ شدن آن را به صورت دقیق مشخص کنیم!

Huawei-Y7-Prime-2018-MOJTABA-13 بررسی هواوی Y7 پرایم 2018: آقای ارزان قیمت!

کلام آخر در بررسی هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸


Y7 پرایم ۲۰۱۸ یک گوشی پایین‌رده بوده که ظاهری شبیه به پرچم‌داران بازار دارد. بهره‌گیری از حسگر اثر انگشت، نمایشگر با نسبت ۱۸:۹، دوربین دوگانه، باتری با شارژدهی بالا و قابلیت تشخیص چهره در کمتر گوشی حتی میان‌رده‌ای دیده می‌شود. در واقع این مدل آمده تا نبض بازار گوشی‌های اقتصادی را در دست بگیرد.

هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸ با قیمت ۹۹۹ هزار تومان در بازار کشور به فروش می‌رسد.

نوشته بررسی هواوی Y7 پرایم ۲۰۱۸: آقای ارزان قیمت! اولین بار در وب‌سایت فناوری پدیدار شد.

بررسی هواوی P20 پرو: کپی برابر اصل!

بررسی P20 پرو هواوی؛ یکی از خاص‌‌ترین اسمارت‌فون‌های چینی بازار که از آینده آمده است.

هواوی به معنای واقعی کلمه از زمین‌ خاکی کارش را شروع کرد، بعد از همکاری با لایکا و پورش برای خودش اعتبار خرید و کمی خلاقیت را چاشنی کار قرار داد تا بتواند ره صد ساله را یک شبه که نه، اما چند ساله برود! حالا همه برای هواوی ارزش زیادی قائل هستند و آن را در کنار بزرگانی همچون سامسونگ و اپل قرار می‌دهند. آخرین حرف این کمپانی در دنیای اسمارت فون‌ها، P20 پرو نام دارد. محصولی که تمام آپشن‌های خوب رقبا را به ارث برده و مُهر ۳ دوربین هواوی را هم بر پیشانی خودش می‌بیند.

چند روزی هست که این دستگاه همه چیز تمام، مهمان خانه ما شده و فرصتی دست داده تا دست‌پخت جدید چینی‌ها را بچشیم. اگر می‌خواهید بدانید که این گوشی چند مرده حلاج است، با ما و بررسی P20 پرو هواوی همراه باشید…


طراحی

شاید زمانی که گوشی اسنشال را با آن بریدگی عجیب و غریب بالای نمایشگرش دیدیم، فکرش را هم نمی‌کردیم که این زائده اضافی به ترند بازار تبدیل شود! اپل با آی‌فون X و ناچ معروفش، محبوبیت این نوع خاص از طراحی را افزایش داد و هواوی هم که این‌ها را دیده بود؛ برای آنکه از غافله عقب نماند، سری جدید محصولاتش را با یک بریدگی در بالای نمایشگر راهی بازار کرد. البته این بخش در P20 پرو به محصول اپل شباهت بیشتری دارد و شاید بتوان گفت که کپی برابر با اصل آن است!

در نخستین برخورد، یک گوشی با ظاهری کشیده، بریدگی در بالای نمایشگر و کلید هومی شبیه به کهکشانی‌های سابق سامسونگ را شاهد هستیم و خبری از کلیدهای ناوبری سخت‌افزاری نیست. دوربین سلفی، اسپیکر مکالمه و سنسورهای همیشگی اسمارت فون‌ها نیز در همان بخش اضافی بالای نمایشگر به چشم می‌خورند. در اطراف نمایشگر همچنان شاهد حاشیه‌های اضافی هستیم و تمام هنر هواوی این بوده که نسبت به میت ۱۰ پرو حدود یک درصد نسبت نمایشگر به بدنه دستگاه را افزایش دهد و حتی با استفاده از ناچ هم نتوانسته به پای پرچم‌دار جدید سامسونگ برسد. بنابراین می‌توانیم اینگونه برداشت کنیم که ناچ P20 پرو صرفا یک کپی ناقص از محصولات اپل است. به این دلیل که کوپرتینویی‌ها با این ترفند به میزان قابل توجهی حاشیه‌ها را کاهش دادند اما هواوی عملا کار خاصی انجام نداده است!

بگذارید نگاهی به پشت P20 پرو بیندازیم؛ جایی که طراحی گوشی شما را به یاد دوربین‌های کامپکت می‌اندازد. چرا که علاوه بر دوربین و متعلقات آن، یادگاری‌ها و حتی لوگوی هواوی نیز به صورت افقی نوشته شده تا بیشترین خوانایی آن‌ها برای زمانی‌ باشد که گوشی را برای عکاسی در دست گرفته‌اید. به همین راحتی هواوی توانسته در طراحی گوشی نیز دوربین فوق‌العاده‌اش را به رخ رقبا بکشد. البته چنین سبکی در طراحی را به‌صورت جدی در محصولی با نام لنوو وایب شات دیده بودیم!

دو دوربین دستگاه با چینشی عمودی در همان‌جایی هستند که اپل برای پرچمدارش در نظر گرفته بود و شاید حتی میزان بیرون زدگی‌ آن‌ها نیز برابر باشد! در زیر آن‌ها یک دوربین دیگر به همراه فلاش LED به چشم می‌خورد.

هواوی بدنه اصلی گوشی را از فلز ساخته و برای قاب پشتی از شیشه‌ای خاص بهره گرفته که رنگ خاصی با نام Twilight را نیز در بین آپشن‌های خرید کاربر قرار داده است. در واقع در این رنگ چندین لایه نوری با هم ترکیب شده‌اند تا هنگام قرار گرفتن گوشی در نور و یا زوایای خاص، رنگ آن را به سمت هاله‌ای از بنفش و آبی ببینید. با توجه به سابق درخشان هواوی، شاید این مورد نیز بعد از معرفی اچ‌تی‌سی U11 به ذهن برادران چینی‌مان رسیده باشد!

در سمت راست گوشی کلید‌های یکپارچه صدا و پاور جا خوش کرده‌اند که این مورد آخری یک خط قرمز رنگ را نیز بر روی خودش می‌بیند. برای دسترسی به اسلات سیم‌کارت، می‌بایست به سمت چپ گوشی بروید و از یک سوزن مخصوص برای دیدن جمال آن استفاده کنید. در لبه بالایی گوشی، اینفرارد، میکروفون ثانویه و خطوط آنتن را شاهد هستیم و لبه پایینی‌ نیز اسپیکر دستگاه و پورت USB Type C را در خود جای داده است. البته در سمت چپ این پورت، خطوطی همانند اسپیکر قرار گرفته که بیشتر جنبه زیبایی داشته و رسما لال تشریف دارند!

گوشه‌های P20 پرو به‌صورت گرد طراحی بوده و همین امر موجب خوش دستی دستگاه شده است. از جمله مهمترین نقاط ضعف گوشی در زمینه طراحی را می‌توان به جذب اثر انگشت بر روی بدنه و لیز بودن آن اشاره کرد تا بدانید که علاوه بر مزایا، این گوشی چندان بی نقص هم نیست. میزان جذب اثر انگشت بر روی بدنه به‌قدری بالاست که می‌توان رکوردش را در گینس به ثبت رساند؛ بنابراین در صورتی که خواهان این گل تازه شکفته شده هواوی هستید، می‌بایست همیشه یک دستمال را به همراه داشته باشید و همچون کودکی یک‌ساله تمیزش کنید!

بیرون‌زدگی دوربین موجب شده تا نتوانید آن‌طور که باید و شاید از گوشی دل‌بندتان زمانی که بر روی میز است، کار بکشید؛ چرا که رسما سمت راست گوشی از سطح فاصله داشته و سمت دیگر روی هواست! بنابراین به محض لمس صفحه، گوشی تکان می‌خورد و روی اعصاب‌تان راه می‌رود…!

P20 پرو عزیز ضخامتی ۷.۸ میلی‌متری داشته و وزنش ۱۸۰ گرم است تا نسبت به رقبای قدرتمندی همچون گلکسی S9 پلاس در جایگاه بهتری قرار گیرد. علاوه بر Twilight این کمپانی چینی پرچمدار خودش را در رنگ‌های مشکی، رزگلد و آبی راهی بازار می‌کند و به همین راحتی طیف گسترده‌ای از افراد با سلایق متفاوت را به‌سوی خودش می‌کشاند. با همه این‌ها P20 پرو یک دستگاه نرمال و معمولی نیست؛ بلکه اسمارت فونی‌ خاص است که یا عاشقش می‌شوید، یا طراحی آن را نقطه ضعف اصلی‌اش به حساب خواهید آورد.


نمایشگر

استفاده از نمایشگرهای عریض با نسبت‌های متفاوت، این‌ روزها به ترند بازار تبدیل شده و هواوی هم به تبعیت از آن پرچمدارش را با نمایشگری ۶.۱ اینچی با نسبت ۱۸.۷ به ۹ راهی بازار کرده است تا شاهد یک گوشی به‌ظاهر دیلاق باشیم. این گوشی از پنل OLED ساخت سامسونگ بهره گرفته تا حضور موفق خودش در سرزمین کنتراست‌های بی‌نهایت را ادامه داده باشد. هرچه ویژگی‌های مربوط به نمایشگر گوشی به‌روز باشند، رزولوشن آن نیازی اساسی به آپدیت دارد. P20 پرو از یک نمایشگر با رزولوشن ۲۲۴۰ در ۱۰۸۰ پیکسل بهره می‌برد؛ گرچه این میزان در تجربه روزانه به هیچ‌وجه مشکل ساز نیست اما هنگام استفاده از گوشی در هدست‌های واقعیت مجازی کمی مشکل ساز خواهد بود. در روزگاری که همه دم از QHD می‌زنند و سونی بیخیال ۴K نمی‌شود، هواوی همچنان به استفاده از Full HD اصرار دارد؛ گرچه که همین چند ماه پیش میت ۱۰ را با نمایشگر QHD دیده بودیم!

در هر اینچ از این نمایشگر کمی بیشتر از ۴۰۰ پیکسل را شاهد هستیم که تقریبا نصف میزانی است که سونی برای پرچمدارانش در نظر می‌گیرد! با همه این‌ها نمی‌توان به کیفیت بالای نمایشگر ایراد گرفت. رنگ‌ها خیلی خوب و زنده به نمایش در می‌آیند؛ خصوصا رنگ مشکی که عمیق بودنش (با توجه به پنل)، نیازی به تعریف و تمجید ما ندارد. با همه این‌ها P20 پرو در نمایش رنگ سفید ناتوان است و آن را کمی متمایل به زرد نشان می‌دهد. این موضوع را هنگام مقایسه با سایر پرچمداران بازار نظیر کهکشانی‌های سامسونگ به وضوح مشاهده خواهید کرد.

میزان رفلکس صفحه خیلی بالا نیست و در زیر نور آفتاب با توجه به میزان روشنایی ۶۰۰ نیتی مشکل خاصی نخواهید داشت. در بخش تنظیمات، هواوی گزینه‌ای برای تغییر میزان رزولوشن در نظر گرفته که شامل حالت اسمارت نیز می‌شود تا عصای دست باتری در زمان‌های مورد نیاز باشد. همچون سایر محصولات این برند، شما می‌توانید با دستکش نیز با گوشی خود کار کنید، البته برای این منظور می‌بایست گزینه Gloves Mode را فعال کرده باشید. تنظیم دستی نحوه به نمایش در آمدن رنگ‌ها و همچنین فیلتر کردن نور آبی جهت حفاظت از چشم‌ها نیز از جمله بخش‌هایی است که می‌توان در تنظیمات نمایشگر P20 پرو پیدا کرد.

اگر رابطه خوبی با بریدگی بالای نمایشگر ندارید، می‌توانید در بخش تنظیمات آن را به‌صورت نرم‌افزاری حذف کنید. در این حالت صفحه تا جایی که ناچ را حذف کند، پایین آمده و با به نمایش در آمدن رنگ مشکی در اطراف آن، شکل نمایشگر به گونه‌ای می‌شود که انگار خبری از ناچ در آن نیست. البته برای استفاده بهتر از فضا در آن لابه‌لا می‌توانید ساعت و برخی نوتیفیکیشن‌ها را مشاهده کنید.

این پرچمدار هواوی نیز به قابلیت تغییر دمای رنگ‌ها مجهز است و می‌تواند با توجه به نور محیط، رنگ‌های نمایشگر را تغییر داده تا تجربه متفاوتی از کار کردن با صفحه را داشته باشید. اگر از علاقه‌مندان به کار کردن با گوشی در محیط‌های تاریک هستید، خبر چندان خوبی برای‌تان نداریم (البته نسبت به رقبا)! حداقل میزان نور نمایشگر P20 پرو جان به بیش از ۳ نیت می‌رسد که برای یک پرچمدار ۲۰۱۸ چندان قابل قبول نیست.

خوشبختانه نمایشگر در نگاه از زوایا دچار رنگ‌پریدگی نشده و مشکل خاصی با آن نخواهید داشت. به لطف پنل OLED می‌توانید از قابلیت نمایشگر همیشه روشن نیز بهره بگیرید که البته در برابر رقبای خود همچون پرچمداران سامسونگ از شخصی سازی کمتری برخوردار است (از هواوی بعید بود).


سخت‌افزار

هواوی برای سوگولی خودش از تراشه کایرین ۹۷۰ بهره گرفته که ساخته Hisilicon از زیر مجموعه‌های این کمپانی است. این تراشه ۱۰ نانومتری از هشت هسته تشکیل شده که چهارتای آن‌ها Cortex-A73 با فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز و چهارتای دیگر Cortex-A53 با فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز هستند. طبق گفته سازنده، این تراشه در حدود ۲۰ درصد انرژی کمتری نسبت به نسل قبلی خود مصرف کرده و کارایی بهتری را ارایه می‌دهد. ضمن اینکه مساحت آن نیز تا ۴۰ درصد کاهش یافته و فضای کمتری را اشغال می‌کند (جا برای باتری هم باز شد).

واحد گرافیکی کایرین ۹۷۰ ساخته آرم با نام Mali-G72 MP12 بوده که شامل ۱۲ هسته ناقابل با فرکانس کاری ۸۵۰ مگاهرتز می‌شود و طبق ادعای سازنده نسبت به نسل قبلی ۲۰ درصد کارایی بهتری داشته و مصرف انرژی آن نصف شده است!

این پردازنده به هوش مصنوعی نیز مجهز بوده و طبق گفته‌های هواوی NPU این تراشه می‌تواند محاسباتش را با مصرف انرژی کم‌تر و سرعت بیشتر انجام دهد که برای یک گوشی هوشمند فوق‌العاده است.

اگر این مجموعه خوب سخت‌افزاری را با ۶ گیگابایت رم ترکیب کنید، به قدرت بالای پرچم‌دار جدید هواوی ایمان خواهید آورد. P20 پرو در یک نسخه با حافظه داخلی ۱۲۸ گیگابایتی عرضه شده و متاسفانه خبری از اسلات کارت حافظه در آن نیست! حتی هواوی از نمونه‌های هیبریدی نیز بهره نگرفته و نمی‌توانید به‌جای سیم‌کارت دوم از کارت حافظه استفاده کنید. البته در حدود ۱۱۱ گیگابایت فضا برای استفاده در اختیار شماست که اگر علاقه‌ای به ویدیوهای ۴K نداشته باشید، کافی به‌نظر می‌رسد.

برای آنکه عیار این مدل را بسنجیم آن را در بنچ‌مارک‌های مختلفی مورد آزمایش قرار دادیم که حاصل کار را در ادامه شاهد هستید.

در عملکرد روزانه شاهد کوچک‌ترین لگ و یا هنگی در این مدل نبودیم و حتی اگر از علاقه‌مندان به دنیای گیم باشید، باز هم مشکل خاصی با P20 پرو نخواهید داشت. بازی‌ها خیلی خوب و روان به اجرا در می‌آیند و خبری هم از داغ شدن آزاردهنده نخواهد بود.  به‌طور کلی این روزها تراشه‌ها آنقدر قدرتمند شده‌اند که دیگر مشکلات عمومی سال‌های نه‌چندان دور را به دست فراموشی بسپاریم..


دوربین

تیزرهای تبلیغاتی، طراحی گوشی، سر و صداها و خلاصه همه چیز با زبان بی‌زبانی می‌گویند که دوربین P20 پرو، مهم‌ترین بخش آن است و هواوی تمام تلاشش را برای ارایه یک تجربه ناب از عکاسی به‌کار بسته و حاصل آن یک گوشی با دوربین سه‌گانه شده است.

دوربین اصلی P20 پرو یک نمونه ۴۰ مگاپیکسلی با f1/8 است که در چینش سه‌گانه‌ دوربین‌ها در مرکز قرار گرفته است. در گذشته‌ای نه‌چندان دور دوربین‌های ۴۱ مگاپیکسلی نوکیا در این زمینه رکورددار بودند و حالا هواوی جرات به خرج داده و به این عدد مقدس نزدیک شده است.

در بالای دوربین اصلی، شاهد یک لنز ۸ مگاپیکسلی تله‌فوتو هستیم که با دوربین رنگی اصلی در یک مجموعه قرار گرفته است. در خارج از این مجموعه و زیر آن‌ها یک دوربین ۲۰ مگاپیکسلی با f/1.6 به چشم می‌خورد که کور رنگی داشته و رسما دنیای پیرامون خودش را سیاه و سفید می‌بیند. بدین ترتیب مجموعه دوربین هواوی P20 پرو ۶۸ مگاپیکسل خواهد بود که به‌نوعی یک رکورد به حساب می‌آید.

البته بهترین حالت ممکن برای عکاسی در این گوشی زمانی است که رزولوشن را برروی ۱۰ مگاپیکسل قرار دهید تا با ترکیب تصاویر ثبت شده توسط این ۳ لنز شاهد تصویری باکیفیت باشیم. یعنی عملا ثبت عکس ۴۰ مگاپیکسلی با P20 پرو کیفیت چندان مطلوبی ندارد. در زیر این دوربین‌ها هم فلاش LED دو رنگی قرار گرفته تا یار و یاور شما در محیط‌های کم‌نور باشد.

ابعاد دوربین اصلی تقریبا دو برابر نمونه‌ای است که در گلکسی S9 سامسونگ دیده بودیم. در این دوربین هواوی از بایر چهارگانه استفاده کرده است که در نوع خودش تکنولوژی جدیدی به شمار می‌رود. سنسور ۸ مگاپیکسلی با دیافراگم f/2.4 و فاصله کانونی ۸۰ میلی‌متری موجب می‌شود از زوم اپتیکال ۳ برابری بهره‌مند شوید. البته ترکیب این لنز با دوربین اصلی کاری کرده تا زوم هیبریدی ۵ برابری نیز در دسترس باشد اما در این حالت کیفیت تصویر آن‌طور که باید و شاید بالا نیست.

پرچمدار جدید چینی‌ها از فوکوس خودکاری بهره می‌گیرد که از ترکیب چند قابلیت‌ دیگر (سیستم فوکوس لیزری، تشخیص فاز، تشخیص عمق و کنتراست) به‌دست آمده است. به لطف هوش مصنوعی P20 پرو که از تراشه آن به‌دست آمده، گوشی از فناوری فوکوس قابل پیش‌بینی ۴D استفاده می‌کند؛ یعنی سوگولی هواوی می‌تواند با پیش‌بینی حرکت سوژه، فوکوس بهتری را بر روی آن اعمال کند.

هر سه دوربین این اسمارت فون از لرزش‌گیر اپتیکال بهره می‌برند (جالب است بدانید که هواوی در زمان معرفی شاهکار جدیدش، اشاره‌ای به این مورد نکرده بود!) و طبق گفته سازنده، لرزش‌گیر اپتیکال دوربین اصلی ۶ محوره است. در این‌جا باز هم تراشه کایرین ۹۷۰ به کمک هواوی آمده و کاری کرده تا پرچمدارش از لرزش‌گیر اپتیکال مبتنی بر هوش مصنوعی بهره‌‌مند شود. ویژگی جدیدی که از آن به اختصار با نام AIS یاد می‌شود و موجب شده تا بدون استفاده از پایه بتوانید از اکسپوژر چند ثانیه‌ای سود ببرید.

این گوشی یک رکورد دیگر نیز به‌جا گذاشته که استفاده از ایزو تا ۱۰۲۴۰۰ است؛ موردی که پیش‌تر در هیچ گوشی دیگری ندیده بودیم. یادتان نرود که در ساخت دوربین این مدل، هواوی مطابق سنت گذشته خود با کمپانی معتبر لایکا همکاری داشته است.

بگذارید از مسائل تئوری فاصله بگیریم و به تجربه عکاسی با این گوشی بپردازیم. P20 پرو با تمام دب‌دبه و کب‌کبه خودش همچنان هنگام عکاسی از سوژه‌های نزدیک کمی شیش می‌زند و قادر نیست تا بر روی سوژه فوکوس کند! موردی که گوشی‌های سونی نیز اکثرا از آن رنج می‌برند و همچنان در این زمینه سامسونگ در رده نخست قرار می‌گیرد. به‌جز این مورد، تقریبا هیچ ایراد دیگری نمی‌توانید به دوربین P20 پرو بگیرید. تصاویر گرفته شده با این گوشی از کیفیت بسیار بالایی برخوردار بوده، شارپ هستند و رنگ‌ها را تا حد امکان واقعی نشان می‌دهند؛ به جرات می‌توان گفت با بهترین دوربین در میان گوشی‌های هوشمند دنیا طرف هستیم!

زوم اپتیکال فوق‌العاده عمل می‌کند اما زوم هیبریدی کیفیت چندانی ندارد، با این حال کیفیت تصاویر در این حالت همچنان از سایر محصولات بازار بهتر است.

هوش مصنوعی کمک کرده تا گوشی بتواند چندین سناریوی متفاوت عکاسی را تشخیص دهد و متناسب با آن شرایط را برای کسب بهترین نتیجه عکاسی مهیا سازد. ویژگی که بیش از همه دهن پُرکن بوده و عملا در عکاسی روزمره شما نتیجه شگفت‌انگیزی حاصل نخواهد شد. به‌عنوان مثال هنگام عکاسی از چهره، گیاه، حیوانات، غذا و… دوربین با تشخیص درست آن‌ها تصاویر متفاوت‌تری را نسبت به سایر گوشی‌های بازار به ثبت می‌رساند. تشخیص محیط نیز توسط یک آیکون در بخش زیرین رابط کاربری به نمایش در می‌آید. ویژگی که پیش‌تر در گوشی‌های سونی دیده بودیم!

علاوه بر این‌ها هواوی از قابلیت‌های نرم‌افزاری خاصی نیز برای پرچمدارش استفاده کرده که شامل عکاسی پرتره، عکاسی در شب، حالت دستی دوربین، عکاسی پانوراما، عکاسی به‌صورت سیاه و سفید، تایم‌لپس، ایجاد رد نور و اسکن اسناد می‌شود. علاوه بر این‌ها همچون گذشته می‌توانید از فیلترهای مختلفی برای عکاسی نیز استفاده کنید و تصاویر بسیار خاصی را به ثبت برسانید. البته هواوی دست از سر سیب گاز زده اپل هم برنداشته و قابلیت نرم افزاری نورپردازی چهره را هم به گوشی خودش اضافه کرده تا رسما کپی برابر اصلش باشد! در ادامه شاهد نمونه تصاویر گرفته شده توسط P20 پرو هستید.

دوربین هواوی P20 پرو می‌تواند به صورت ۴K و با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کند. کیفیت فیلم‌برداری عالی‌ست و لرزش‌های دست به‌خوبی کنترل می‌شوند. هواوی همچون سونی و سامسونگ به ثبت اسلوموشن‌های خاص علاقه نشان داده و حالا می‌توانید با پرچمدارش ویدیوهای ۹۶۰ فریمی اچ‌دی ثبت کنید. البته این ویژگی به‌خوبی چیزی که در گلکسی S9 و یا پرچمدار سونی دیده بودیم، نیست!

چینی‌ها برای گوشی جدیدشان از یک دوربین ۲۴ مگاپیکسلی با f/2.0 بهره گرفته‌اند که می‌تواند سلفی‌های جذابی را به ثبت برساند. کیفیت عکس‌های گرفته شده با این دوربین بسیار خوب بوده و تصویر دارای جزئیات نسبتا بالایی است. البته برای عکاسی سلفی می‌بایست در جایی قرار بگیرید که نور کافی داشته باشد و منبع نوری در پشت شما دیده نشود. از لحاظ نرم‌افزاری نیز هواوی حالت‌هایی را برای زیباسازی چهره قرار داده که در مجموع برای محصولی در این سطح قابل قبول است. جدای از فیلترها و حالت‌های زیبایی متنوع، شما حتی می‌توانید با دوربین سلفی به‌صورت پرتره نیز عکاسی کنید که در نوع خودش جالب و کاربردی است.


رابط کاربری

هواوی، P20 پرو را با سیستم عامل اندروید اوریو ۸.۱ راهی بازار کرده است. مطابق معمول سازندگان اندرویدی، این کمپانی چینی نیز از رابط شخصی‌سازی شده خودش با نام EMUI 8.1 برایP20  پرو بهره گرفته است. رابط هواوی شامل دو حالت همراه با اپ‌دراور و بدون آن می‌شود تا بتوانید متناسب با سلیقه خود یکی را برای استفاده برگزینید.

شکل آیکون‌ها و ظاهر کلی رابط کاربری تغییر خاصی نسبت به گذشته ندارد و حتی منوی نوتیفیکیشن‌ نیز شبیه به چیزی است که در  میت ۱۰ و یا میت ۹ دیده بودیم. در واقع مدت‌هاست که هواوی دستی به سر و روی رابط خودش نکشیده و هر سال تمرکز اصلیش را بر روی هماهنگی آن با سخت‌افزار قرار می‌دهد.

برخی ویژگی‌های پرکاربرد نسخه قبلی این رابط کاربری همچنان حفظ شده است. به‌عنوان مثال اگر با پشت دست، دو بار بر روی صفحه ضربه بزنید؛  P20 پرو یک اسکرین شات زیبا را تقدیم‌تان می‌کند و اگر همین کار را با دو انگشت انجام دهید، از نمایشگر فیلم می‌گیرد و در گالری ذخیره می‌کند. یا اینکه شما می‌توانید با پشت دست بر روی صفحه برخی حروف از پیش تعیین شده را بکشید تا یک اپلیکیشن خاص اجرا شود. به عنوان مثال با کشیدن حرف M به سرعت موزیک پلیر اجرا خواهد شد.

یکی از ویژگی‌های جالب رابط کاربری پرچم‌دار جدید هواوی، App Twin نام دارد. توسط این قابلیت می‌توانید از یک اپلیکیشن دو نسخه داشته باشید! به‌عنوان مثال می‌توانید از دو تلگرام با دو شماره متفاوت در گوشی خود استفاده کنید که در نوع خودش جالب است.

در سراسر رابط کاربری افکت‌های زیبایی استفاده شده که دل هر کاربری را می‌رباید. اگر وارد بخش مالتی تسکینگ شوید، همه چیز به صورت افقی به چشم می‌خورد. گزینه‌ای هم با نام Floating dock در بخش تنظیمات قرار گرفته که اگر فعالش کنید، یک دایره کوچک در همه‌جای سیستم عامل همراه شما خواهد بود تا میانبرهای خوبی را در اختیارتان قرار دهد. موردی که تا حدی شبیه به چیزی است که پیش‌تر در آی‌فون‌های اپل دیده بودیم!

سه کلید معروف سیستم عامل اندروید که شامل ورود به بخش مالتی تسکینگ، بازگشت به عقب و هوم می‌شود در P20 پرو هم به صورت نرم‌افزاری و هم استفاده از ژست‌های حرکتی بر روی کلید هوم قابل دسترس است. شما می‌توانید برای بازگشت به عقب، یکبار کلید هوم را لمس کنید، برای ورود به صفحه مالتی تسکینگ، به چپ و یا راست سوایپ کنید و در نهایت با لمس طولانی به صفحه اصلی بازگردید که در ابتدا کمی سخت به‌نظر می‌رسد اما پس از مدتی به آن عادت خواهید کرد.

لازم به ذکر است که این حرکات به صورت لمسی است و در واقع اصلا دکمه هوم P20 پرو کلیدی را شامل نمی‌شود. البته هواوی دسترسی به کلیدهای ناوبری را توسط یک کلید شناور بر روی صفحه نیز ارایه می‌دهد که می‌توانید ۳ کلید اصلی دستگاه‌های اندرویدی را در هر جایی از صفحه نمایش که دوست دارید، قرار دهید و به روح پدر سازنده درود بفرستید!

هواوی با استفاده از هوش مصنوعی کاری کرده تا نرم افزار دستگاه بتواند نحوه استفاده شما از گوشی را تشخیص داده و متناسب با آن گوشی را بهینه کند. بنابراین ظاهرا کارایی دستگاه در دراز مدت افزایش خواهد یافت و مصرف باتری نیز کاهش می‌یابد. لازم به ذکر است که هواوی به توسعه دهندگان اجازه داده تا اپلیکیشن‌های خودشان را با هوش مصنوعی سازگار کنند و می‌توان گفت باید منتظر کشف قابلیت‌های جدید توسط توسعه دهندگان باشیم. این کمپانی همچنین اپلیکیشن‌ها و بازی‌های نسبتا زیادی را به‌صورت پیش‌فرض بر روی سوگولی خودش قرار داده تا شاید قدرت سخت‌افزاری پرچمدارش را به رخ بکشد.


امنیت

بعد از آنکه اپل سنسور تشخیص اثر انگشت را با آی‌فون‌هایش به دنیا معرفی کرد، کمپانی‌های سازنده تلفن‌همراه از این ایده استقبال کردند و به مرور از آن در محصولات‌شان بهره گرفتند تا جایی که اکنون کمتر گوشی پیدا می‌شود که به چنین ویژگی مجهز نباشد. حالا مدتی هست که قابلیت‌های هویت سنجی متفاوتی وارد دنیای اسمارت فون‌ها شده است. از سنسور تشخیص عنبیه چشم در لومیا‌های مایکروسافت گرفته تا قابلیت تشخیص سه‌بعدی چهره در جدیدترین آی‌فون اپل!

هواوی تاکنون از ویژگی دیگری به‌صورت سخت‌افزاری برای محصولاتش استفاده نکرده اما در P20 پرو و به‌طور کلی خانواده جدید گوشی‌هایش از قابلیت تشخیص چهره نرم‌افزاری بهره گرفته است که با نام Face Unlock شناخته می‌شود؛ موردی که پرچمداران سال گذشته سامسونگ هم از آن بهره‌مند بودند. طبق اعلام هواوی، این ویژگی با کمک دوربین سلفی دستگاه چهره شما را شناسایی کرده و اطلاعات مربوط به آن را در بخش TTE پردازنده ذخیره ‌می‌کند و از آن برای باز کردن قفل نمایشگر بهره می‌برد.

در تست‌های ما این ویژگی بسیار خوب و سریع عمل کرد، در حدی که شاید حتی متوجه آن هم نشوید. البته هواوی ادعا کرده که این قابلیت در حالت‌های مختلف نظیر قرار گرفتن در نور آفتاب به‌خوبی عمل نمی‌کند و امنیت آن کمتر از سنسور تشخیص اثر انگشت است. جالب اینجاست که برای استفاده از Face Unlock نیازی به زدن هیچ کلیدی نیست و به محض آنکه گوشی را از روی سطح بردارید، دوربین آماده اجرای فرامین می‌شود و خیلی سریع قفل صفحه را باز خواهد کرد. شاید اگر کسی در اطراف شما باشد، گمان ‌کند که اصلا گوشی شما قفل نیست! Face Unlock هواوی در اکثر حالات قادر به تشخیص چهره خواهد بود. حتی اگر در محیط‌های تاریک از آن استفاده کنید و یا عینک زده باشید.

علاوه بر این، P20 پرو همچنان از سنسور اثر انگشت نیز بهره می‌برد که در بخش زیرین نمایشگر جا خوش کرده و همچون سایر محصولات هواوی از دقت و سرعت قابل قبولی برخوردار بوده، به‌جز زمانی که دست شما خیس است.


اسپیکر و ویژگی‌های صوتی

P20 پرو به اسپیکر استریو مجهز شده که نمونه اصلی آن در زیر گوشی و در کنار پورت USB C دیده می‌شود. اسپیکر دوم نیز در واقع همان اسپیکر مکالمه گوشی است که هنگام پخش موسیقی فعال می‌شود. اسپیکر دوم اصلا صدای بلندی را راهی گوش نمی‌کند و بیش از هرچیز شبیه به یک توییتر عمل کرده و تاثیر کمی بر روی صدای کلی دستگاه دارد. این را گفتیم که آن‌ را با اسپیکرهای بوم‌ساند اچ‌تی‌سی اشتباه نگیرید.

با همه این‌ها بلندی صدای P20 پرو راضی کننده است و می‌توان آن را در کنار پرچمداران امسال قرار داد. کیفیت صدا عالی بوده و از بیس نسبتا خوبی نیز بهره‌ می‌برد اما گاهی اوقات صداهای زیر خیلی تند هستند. ناگفته نماند که اگر گوشی را به‌صورت افقی در دست بگیرید، نحوه پخش صدا تغییر خواهد کرد. جدای از این‌ها هواوی یک هدفون شبیه به محصولات اپل را در جعبه قرار داده که کیفیتش اصلا جالب نیست و شاید شما هم مثل ما همان ابتدای کار قیدش را بزنید! اما در کل خروجی صدای گوشی برای هدفون عالی‌ست و می‌توان روی آن حساب کرد.

یک پلیر خوب، زیبا و کاربردی با تنظیمات خاص هم برای این پرچمدار در نظر گرفته شده تا از نصب نمونه‌های موجود در پلی‌استور بی‌نیاز باشید. البته بخش نرم‌افزاری Histen هواوی با آن‌ همه سر و صدا در گذشته، به‌صورت کامل کنار گذاشته شده و حالا Dolby Atmos این وظیفه مهم را بر عهده دارد. ناگفته نماند که P20 پرو از Aptx HD برای بهبود تجربه صوتی از طریق بلوتوث پشتیبانی کرده تا از این لحاظ نیز مشکلی نداشته باشید. فراموش نکنید که P20 پرو فاقد جک استاندارد صداست و نمی‌توانید از هدفون‌های معمولی بازار استفاده کنید. البته تبدیل USB C به جک ۳.۵ میلی‌متری همراه با گوشی عرضه می‌شود.


سایر قابلیت‌ها

همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، P20 پرو دو سیم‌کارته است و خبری از درگاه هیبریدی برای استفاده از کارت حافظه در آن نیست. همچون میت ۱۰ پرو این گوشی هواوی نیز توانسته تا گواهینامه IP67 را کسب کند؛ یعنی شما می‌توانید این پرچمدار را تا عمق یک‌ متری آب برده و مثلا ۳۰ دقیقه فیلم‌برداری کنید!

برخلاف اکثر پرچمداران امروزی، این گوشی فاقد بلوتوث ۵ است و همچنان از نسخه قبلی، یعنی بلوتوث ۴.۲ بهره می‌برد و این یعنی شما از ویژگی‌های جذاب نسخه جدید محروم هستید. با این‌ حال P20 پرو به اینفرارد مجهز بوده و می‌توان توسط آن لوازم دیجیتالی اطراف را کنترل کرد. NFC و GPS نیز از جمله دیگر قابلیت‌های پرچم‌دار هواوی هستند.

یکی از مهمترین ویژگی‌های این گوشی که سازنده آن مانور زیادی هم بر رویش داده، به قابلیت تبدیل به دسکتاپ باز می‌گردد. یعنی شما می‌توانید با یک تبدیل USB C به HDMI گوشی را به یک مانیتور متصل کنید و با اتصال ماوس و کیبورد، از نسخه دسکتاپ P20 پرو بهره ببرید. مشابه چیزی که سامسونگ با دکس و مایکروسافت با کانتینیوم به دنیای اسمارت فون‌ها افزودند. البته این ویژگی نیازی به خرید داک جداگانه ندارد و حتی می‌توان از خود گوشی به‌عنوان ترک‌پد و یا کیبورد نیز بهره گرفت. بر خلاف دکس سامسونگ، نمی‌توان در این حالت گوشی را شارژ نمود که نقطه ضعفی برای گوشی به شمار می‌رود و استفاده از آن را به یک تایم مشخص محدود می‌کند.


باتری

هواوی P20 پرو به یک باتری قدرتمند ۴۰۰۰ میلی آمپر ساعتی مجهز است. با توجه به یادگیری ماشینی که به لطف NPU فراهم شده است، پرچم‌دار جدید هواوی نحوه استفاده شما از گوشی را سنجیده و سخت‌افزار را متناسب با آن هماهنگ می‌کند؛ در نتیجه شاهد کاهش مصرف انرژی هستیم.

علاوه بر این، تراشه جدید‌تر، نمایشگر OLED و همچنین رزولوشن پایین‌تر گوشی نسبت به سایر پرچمداران بازار، موجب افزایش شارژدهی دستگاه می‌شود. در یک استفاده معمولی شما می‌توانید تا یک روز و نیم از P20 پرو استفاده کنید و در صورتی که کمی هم خودتان صرفه‌جویی نمایید، این گوشی تا ۲ روز پا به پای‌تان خواهد آمد.

هواوی برای پرچم‌دار جدیدش از سیستم شارژ سریع استفاده کرده تا بتوانید در حدود ۵۰ درصد از باتری را تنها در ۳۰ دقیقه شارژ کنید. البته برای فول شارژ کردن این باتری به چیزی در حدود ۹۰ دقیقه زمان نیاز دارید. خوش‌بختانه شارژر با پشتیبانی از فست شارژ نیز همراه با این گوشی عرضه می‌شود تا برخلاف محصولات جدید اپل، نیازی نباشد که برای یک ویژگی ساده دوباره به بازار بروید و دست به جیب شوید!

با همه این‌ها و ضمن استفاده از بدنه شیشه‌ای، خبری از شارژ به صورت بی‌سیم نیست (!) تا یکی از نقاط ضعف P20 پرو مشخص شود. ناگفته نماند که شارژر ۴.۵ آمپری عرضه شده همراه با این مدل برای خودش غولی بوده و نسبت به سایر نمونه‌های موجود در بازار از سایز بزرگ‌تری برخوردار است!


کلام آخر در بررسی P20 پرو هواوی

هواوی با معرفی پرچمدار جدیدش بیش از هرچیز به فکر افزایش قابلیت‌های آن بوده و سعی کرده P20 پرو را به محصولی نامبروان تبدیل کند و توجهی به نقاط ضعف پرچمداران سابقش نکرده است. به‌عنوان مثال رزولوشن نمایشگر همچنان FHD بوده و خبری هم از فناوری شارژ بی‌سیم و یا پشتیبانی از بلوتوث ۵ نیست!

با این حال و به‌صورت کلی، P20 پرو محصولی کامل و کم نقص است، از کیفیت ساخت بالایی برخوردار بوده، سخت افزار قدرتمندی داشته و دوربین سه‌گانه آن بهترین نمونه موجود در بازار است. به جرات می‌توان گفت که اگر کپی‌کاری‌های هواوی را فاکتور بگیریم، شاهد یکی از بهترین گوشی‌های دنیا هستیم. این مدل در حال حاضر (فروردین ماه ۹۷) به‌صورت رسمی وارد بازار کشور نشده و نمی‌توان قیمت دقیقی برایش در نظر گرفت.

نوشته بررسی هواوی P20 پرو: کپی برابر اصل! اولین بار در پدیدار شد.

بررسی هواوی پی ۲۰ پرو (Huawei P20 Pro)؛ یک گوشی حرفه‌ای برای عکاسی

مطلب بررسی هواوی پی ۲۰ پرو (Huawei P20 Pro)؛ یک گوشی حرفه‌ای برای عکاسی برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

بررسی هواوی پی ۲۰ پرو (Huawei P20 Pro) خالی از لطف نخواهد بود. این گوشی هوشمند به یک دوربین سه گانه مجهز شده و در حال حاضر یکی از بهترین‌های بازار موبایل جهان است. هواوی پی ۲۰ پرو از جمله برترین محصولاتی محسوب می‌شود که تا به امروز در دنیای گوشی سازی معرفی شده است....

مطلب بررسی هواوی پی ۲۰ پرو (Huawei P20 Pro)؛ یک گوشی حرفه‌ای برای عکاسی برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است. - تکراتو - اخبار روز تکنولوژی - - https://techrato.com/

بررسی هواوی میت ۱۰ پورش دیزاین: آقای لاکچری!

بررسی هواوی میت ۱۰ پورش دیزاین؛ یک اسمارت فون هوشمند، قدرتمند، با کیفیت و به معنای واقعی کلمه، خاص!

کمپانی چینی هواوی خیلی آهسته و پیوسته در بازار اسمارت‌فون‌ها حرکت می‌کند و شاید بتوان گفت که یک شبه ره صد ساله را رفته است! تا همین چند سال پیش این کمپانی در میانه‌های بازار پرسه می‌زد و تنها هنرش تولید گوشی‌های اقتصادی برای قشر ضعیف‌ جامعه بود؛ اما پس از یک برنامه‌ریزی موفق، این کمپانی توانست تا به جمع بزرگان بازار بپیوندد و گوی سبقت را از اچ‌تی‌سی، سونی، ال‌جی و… برباید.

در این راه، همکاری با کمپانی‌های معتبری همچون لایکا و پورش نیز کمک شایانی به هواوی کرده است. همکاری که موجب تولید پرچمدارانی بی‌نقص در بازار شده؛ خصوصا نسخه‌های پورش دیزاین که همه را انگشت به دهان گذاشته است (البته به‌خاطر قیمت‌شان)!

بعد از بررسی پرچم‌داران جدید هواوی یعنی میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو و همچنین یک بررسی از نسخه ضعیف‌تر این خانواده یعنی میت ۱۰ لایت، حالا نوبت به میت ۱۰ پورش دیزاین رسیده است. اگر می‌خواهید بدانید که این پرچم‌دار لوکس چه چیزی در چنته دارد، با آی‌تی‌رسان و بررسی میت ۱۰ پورش دیزاین همراه باشید.


طراحی و کیفیت ساخت

با اینکه نامی بزرگ همچون پورش دیزاین بر روی گوشی حک شده اما با یک دستگاه متفاوت طرف نیستیم! اگر تا پیش از این میت ۱۰ پرو را دیده و با آن کار کرده باشید، مورد خیلی خاص و متفاوتی در نسخه پورش دیزاین آن نخواهید دید. این نسخه تک رنگ بوده و سیاهی تمام سر و بدنش را در بر گرفته است.

شاید بتوان تنها تفاوت این مدل با میت ۱۰ پرو را در بخش پشتی آن دید؛ جایی که برخلاف یک نوار متمایز افقی در حوالی دوربین، در نسخه پورش دیزاین شاهد نواری عمودی هستیم؛ همین و دیگر هیچ! این مقدمه در بخش طراحی را گفتم تا انتظارتان را پایین بیاورم و گمان نکنید که با یک دستگاه عجیب و غریب طرف هستید! این مدل یک میت ۱۰ پرو است که رنگش را سیاه کرده‌اند، لوگوی هواوی عزیزتر از جان را از جلوی آن برداشته‌اند و تغییراتی بسیار جزئی در بدنه‌اش به‌وجود آورده‌اند! البته نام و لوگوی پورش دیزاین در جلو و عقب را هم نباید فراموش کرد که در واقع اصالت این دستگاه، وابسته به همین مورد است.

در نگاه از رو‌به‌رو حاشیه‌های بسیار کم اطراف بدنه خودنمایی می‌کنند؛ جای تعجبی هم وجود ندارد چرا که به ترند این روزهای بازار تبدیل شده است. در بالای نمایشگر دوربین و سایر سنسورهای همراه آن را می‌بینیم و در زیر آن، لوگوی پورش دیزاین چون نگینی بر پیکره دستگاه می‌درخشد! استفاده از نمایشگری با ابعاد متفاوت موجب شده تا این گوشی هوشمند کمی درازتر از سایر گوشی‌های معمولی موجود در بازار باشد؛ البته با روندی که این روزها کمپانی‌های سازنده در پیش گرفته‌اند، به‌زودی تمام دستگاه‌ها دراز می‌شوند و آن موقع است که گوشی‌های معمولی، عجیب به‌نظر می‌رسند (در دنیای که همه دیوانه شده‌اند، انگشت اتهام به سمت فرد عاقل است)!

اگر گوشی را به پشت برگردانیم، دوربین‌های دوگانه با چینش عمودی، سنسور تشخیص اثر انگشت و لوگوی پورش دیزاین در زیر آن‌ها خودنمایی می‌کنند. اگر پایین‌تر بیایید، لوگوی هواوی را خواهید دید تا پی ببرید که با همه این دب‌دبه و کب‌کبه این گوشی گران قیمت و لوکس در واقع ساخت برادران گرامی خودمان است! دوربین‌های گوشی بیرون زدگی نسبتا قابل توجهی دارند و در لحظه برخورد گوشی با زمین، احتمالا نخستین نگرانی شما بابت لنزها خواهد بود. در دو طرف ‌آن‌ها نیز فلاش LED و سیستم فوکوس و تشکیلاتش جا خوش کرده‌اند و تقارن خاصی در گوشی دیده می‌شود که لذت بخش است.

فریم گوشی فلزی است اما قاب پشتی آن از شیشه طراحی شده و عاشق جذب چربی انگشتان شماست! خیلی زود و در کسری از ثانیه با یک گوشی کثیف رو‌به‌رو خواهید شد و این موضوع به دلیل رنگ مشکی این آقای عزیز بیش از پیش به چشم می‌آید؛ بنابراین در صورت خرید این مدل، گرچه یک فرد پول‌دار خواهید بود اما می‌بایست همچون یک شاگرد شوفر لنگ به دست بگیرید و گوشی ۸ میلیونی‌تان (در اسفند ماه ۹۶) را تمیز کنید! البته همراه با این گوشی یک کیف چرمی بسیار باکیفیت و خاص نیز عرضه می‌شود که این مشکل را حل خواهد کرد اما موجب می‌شود ضخامت گوشی ۷.۹ میلی‌متری شما به بیش از یک سانتی‌متر برسد و وزن ۱۷۸ گرمی آن شاید به بیش از ۲۰۰ گرم افزایش یابد!

سمت راست گوشی میزبان کلید پاور و کلیدهای کنترلی صدا بوده و تنها درگاه سیم‌کارت است که در سمت مقابل خودنمایی می‌کند. بخش زیرین گوشی شامل اسپیکر و پورت USB Type-C است و بالای آن‌ به‌جز میکروفون ثانویه و خطوط آنتن، مورد خاص دیگری به چشم نمی‌آید. اما کمی صبر کنید؛ خبری از جک هدفون در این گوشی نیست! فکرش را بکنید که با پرداخت چنین مبلغ گزافی حتی نمی‌توانید یک هدفون گران قیمت و حرفه‌ای را به گوشی وصل کنید، چه برسد به نمونه‌های ارزان و مترو فروش آن!

با این حال یک تبدیل USB C به جک ۳.۵ میلی‌متری همراه گوشی عرضه می‌شود که تا حدی این مشکل را حل خواهد کرد اما واقعا چه کسی حاضر است مدام این تبدیل را هم با خودش حمل کند؟ همین هدفون را هم با چشم غره و بد اخلاقی راضی به گره خوردنش در جیب می‌شویم!

طراحی گوشی در کناره‌ها خمیده است و همین کمک زیادی به خوش دست بودن آن کرده اما این نکته را در نظر بگیرید که میت ۱۰ پورش دیزاین به راحتی آب خوردن از دست لیز می‌خورد؛ شاید چیزی فراتر از سر خوردن یک ماهی از دست! بنابراین، جناب آقای X، دارنده گوشی ۸ میلیونی، برادر لاکچری عزیز، مراقب گوشی‌ات باش که پخش زمین نشود!

با تمام مزایا و معایب، ظاهر لوکس و خاص میت ۱۰ پورش دیزاین چیزی نیست که بتوانید به‌راحتی از کنارش بگذرید! همچون عاشقان سینه‌چاک یکی از کمپانی‌های سیب دوست، پورش هم برای خودش طرفداران پر و پاقرصی دارد.


اقلام همراه

در بررسی‌های‌مان کمتر پیش می‌آید که به جعبه دستگاه اشاره کنیم؛ اما چه کنیم که پورش دیزاین است و یک باکس خاص، ماموریم و معذور!

جعبه گوشی با اکثر محصولات امروزی متفاوت است. یک جعبه تقریبا مربعی شکل و ضخیم که همچون گوشی یک دست مشکی‌ست و در مرکز آن لوگو پورش دیزاین دیده می‌شود. وقتی که برای نخستین بار جعبه را باز می‌کنید، یک بوی خاص و نویی به مشام می‌رسد؛ نمی‌دانم شاید همان بوی لاکچری…!

بخشی که گوشی در آن قرار گرفته و یک کارت که پورش دیزاین بودنش را تضمین می‌کند، نخستین مواردی هستند که شاهدشان هستید. اگر این قسمت را بردارید، همه اقلام همراه خیلی شیک و مرتب با نظم و ترتیب کنار هم قرار گرفته‌اند (شبیه دانه‌‌های انار مثلا). نکته جالب در جعبه حضور دو شارژر با اندازه‌های بزرگ و دو کابل USB C است. هدفون مشکی رنگ USB C نیز در یک بخش فویل مانند خیلی زیبا همچون سیم‌پیچ دور موتور در بالا و سمت چپ به چشم می‌خورد. کیف چرمی، زیبا، خاص و هوشمند میت ۱۰ نیز در سمت راست دیده می‌شود که اگر آن را بردارید با دفترچه راهنما و تبدیل USB C به جک استاندارد صدای منفور (!) مواجه می‌شوید.

به‌صورت کلی از باکس دستگاه به‌راحتی برداشت می‌شود که این گوشی، یک اسمارت‌فون خاص است و شبیه به محصولات معمولی بازار نیست!


نمایشگر

میت ۱۰ پورش دیزاین هواوی از نمایشگری ۶ اینچی با نسبت ۱۸ به ۹ بهره‌مند است؛ رزولوشن آن +FHD بوده و برای ساختش از AMOLED استفاده شده تا شاهد خاموش شدن پیکسل‌ها برای نمایش رنگ مشکی و در نتیجه آن کنتراست بی‌نهایت باشیم، دقیقا شبیه به مواردی که پیش‌تر در میت ۱۰ پرو دیده بودیم.

با توجه به نسبت تصویر متفاوت، کمی تعداد پیکسل‌ها افزایش یافته و نسبت به محصولات FHD موجود در بازار پیکسل‌های بیشتری را در این گوشی می‌بینیم. در هر اینچ از آقای لاکچری بیش از ۴۰۰ پیکسل قرار گرفته که برای یک محصول تاپ، پرچم‌دار و گران قیمت بازار پایین‌تر از حد انتظار است؛ در حالی‌که این میزان در میت ۱۰ نزدیک به ۵۰۰ پیکسل اندازه‌گیری شده؛ یعنی ۱۰۰ پیکسل بیشتر از نسخه پورش دیزاین! البته در حالت عادی و با توجه به چینش خوب، مشکل خاصی با نمایشگر نخواهید داشت و نمی‌توانید پیکسل‌ها را با چشم ببینید اما برای کاربری‌های متفاوت نظیر استفاده از گوشی در هدست‌های واقعیت مجازی این میزان شاید مشکل ساز شود.

نمایشگر، رنگ‌ها را طبیعی نشان داده و همچون محصولات سامسونگ و یا آی‌فون X اپل اشباع شده نیست. این نوع به‌نمایش در آمدن رنگ‌ها شاید جذابیت رقبا را نداشته باشد اما چیزی را به‌نمایش می‌گذارد که به واقعیت نزدیک‌تر است. گرچه به لطف پنل استفاده شده، رنگ مشکی عمق کافی را دارد اما رنگ سفید در این گوشی تا حدی به سمت زرد متمایل می‌شود! در نگاه از زوایا برخی رنگ‌ها با تغییراتی جزئی همراه می‌شوند اما اصلا در حدی نیستند که مشکل‌ساز باشد.

نمایشگر در بهترین حالت خودش میزان نور قابل توجهی دارد و همین امر خوانایی آن را در زیر نور آفتاب افزایش می‌دهد. در واقع در محیط‌های خارجی اگر رفلکس صفحه را فاکتور بگیرید، مشکل خاصی با میت ۱۰ پورش دیزاین نخواهید داشت. حداقل میزان نور نمایشگر هم در حدی هست که در محیط‌های تاریک (مثلا شب‌ها قبل از خواب) چشم‌ها را آزار ندهد. هواوی بخشی هم برای فیلتر کردن رنگ آبی در نظر گرفته تا دستگاهش برای مطالعه گزینه مطلوبی باشد.

در بخش تنظیمات می‌توانید حالت صفحه را تغییر داده و از Normal به Vivid سوییچ کنید تا شاهد رنگ‌های زنده‌تری باشید. همچنین امکان تنظیم سردی و گرمی رنگ‌ها نیز در نظر گرفته شده تا بتوانید متناسب با سلیقه خود آن را تغییر دهید. میت ۱۰ پورش دیزاین به ویژگی شبیه به نمایشگر همیشه روشن کهکشانی‌های سامسونگ مجهز است و می‌تواند هنگام خاموش بودن صفحه اطلاعاتی نظیر ساعت،‌ تاریخ، میزان شارژ باتری و… را به نمایش بگذارد.

این ویژگی کاربردی بوده اما مصرف انرژی را کمی افزایش می‌دهد. نکته جالب اینجاست که برای فعال کردن این قابلیت می‌بایست از طریق بخش Security & Privacy در تنظیمات گوشی اقدام کنید. ناگفته نماند که این محصول از HDR 10 نیز پشتیبانی می‌کند.


سخت‌افزار

هواوی برای پرچم‌دار جدیدش از چیپست Kirin 970 بهره گرفته که ساخته خود این کمپانی است. این چیپ ۸ هسته‌ای با لیتوگرافی ۱۰ نانومتری تولید گشته و به گفته سازنده تا ۲۰ درصد انرژی کمتری نسبت به نسل قبلی مصرف می‌کند و همچنین ۴۰ درصد کوچک‌تر شده است.

این چیپ شامل ۴ هسته قدرتمند Cortex-A73 با فرکانس ۲.۴ گیگاهرتز و ۴ هسته Cortex-A53 با فرکانس ۱.۸ گیگاهرتز می‌شود. Mali-G72 MP12 نیز عهده‌دار کارهای گرافیکی است. به این مجموعه سخت‌افزاری قدرتمند، ۶ گیگابایت رم و ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی اضافه کنید تا شاهد یکی از قدرتمندترین گوشی‌های اندرویدی دنیا باشیم. این چیپ همچنین به واحد پردازش عصبی یا NPU نیز مجهز بوده و هوشمندی خودش را این‌گونه به رخ می‌کشد.

در ادامه می‌توانید نتایج بنچ‌مارک‌های میت ۱۰ پورش دیزاین را ببینید و با رقبا مقایسه کنید.

هنگام انجام کارهای روزمره هیچ‌ مشکلی با این گوشی خاص نخواهید داشت و ۶ گیگابایت رم نیز کمک کرده تا بتوانید چندین برنامه را به‌صورت همزمان به اجرا درآورید و شاهد کند شدن، لگ زدن و یا تاخیر در اجرای برنامه‌ها نباشید. اگر گیمر هستید، پورش دیزاین عزیز برای شما ساخته شده است چرا که بازی‌های گرافیکی را خیلی خوب اجرا کرده و آن‌طور که فکرش را می‌کنید، داغ هم نمی‌شود. با اینکه خبری از کارت حافظه در این گوشی نیست اما خب ۲۵۶ گیگابایت حافظه داخلی جایی برای حرف و حدیث باقی نمی‌گذارد.


دوربین

هواوی همچون گذشته در ساخت دوربین این مدل نیز از لایکا کمک گرفته که حاصل آن یک دوربین اصلی ۱۲ مگاپیکسلی و یک نمونه ۲۰ مگاپیکسلی در کنارش است. با این تفاوت که دوربین اصلی به لرزش‌گیر اپتیکال مجهز است اما دوربین دوم فاقد چنین ویژگی بوده و تنها می‌تواند به صورت سیاه و سفید جهان پیرامون خودش را ببیند.

گشودگی دیافراگم دوربین گوشی به میزان f/1.6 رسیده که می‌تواند نور بسیار زیادی را جذب کند، در نتیجه شما قادر هستید تا در محیط‌های تاریک تصاویر روشن و واضحی را به ثبت برسانید. به این مجموعه سیستم فوکوس لیزری، تشخیص فاز، تشخیص عمق و کنتراست را هم اضافه کنید.

سیستم هوش مصنوعی میت ۱۰ پورش دیزاین در عکاسی نیز کاربرد خودش را با تشخیص اتوماتیک سوژه به نمایش می‌گذارد. به عنوان مثال آقای لاکچری قصه ما میان عکاسی از چهره، گیاه، حیوانات، غذا و… تفاوت قائل می‌شود. ویژگی که سال‌هاست در گوشی‌های سونی می‌بینیم (همان آیکون تشخیص که در رابط کاربری نشان داده می‌شود).

دوربین دوم علاوه بر ثبت تصاویر سیاه و سفید، می‌تواند تا زوم دو برابری بدون افت کیفیت را به گوشی بیفزاید؛ البته کیفیت تصاویر پس از زوم نسبت به سایر محصولات بازار نظیر نوت ۸ کمتر است. همچنین امکان تصویربرداری پرتره نیز به کمک همین دوربین به گوشی اضافه شده تا تصاویری خاص همچون دوربین‌های DSLR بگیرید. اگر کمی مصنوعی بودن تصویر در این حالت را فاکتور بگیریم، می‌توان به آن نمره قبولی داد.

رابط کاربری دوربین چیز جدید و متفاوتی را شامل نمی‌شود و دقیقا شبیه به چیزی است که پیش‌تر در اکثر محصولات هواوی دیده بودیم. یک رابط کاربری نسبتا شلوغ و درهم و برهم با قابلیت‌های بی‌شمار که شما را از نصب برنامه‌های سوم شخص بی‌نیاز می‌کند.

به‌طور کلی میت ۱۰ پورش دیزاین دوربین بسیار خوبی دارد، از داینامیک رنج بالای برخوردار بوده و فوکوس آن عملکرد بی‌نقصی به‌جا می‌گذارد؛ با قابلیت‌های خاص آن نیز می‌توانید تصاویر متفاوتی را بگیرید که کمتر گوشی قادر به ثبت آن‌هاست. البته گاهی اوقات شاهد نویزهای کمی در عکس‌ها هستیم که حداقل برای یک گوشی N میلیونی (!) به‌دور از انتظار است.

میت ۱۰ پرو به لطف پردازنده قدرتمندش می‌تواند به صورت ۴K فیلم‌برداری کند. امکان فیلم‌برداری اسلوموشن نیز در این گوشی گنجانده شده و می‌توانید ویدیوهای متفاوتی را به ثبت برسانید. به لطف لرزش‌گیر اپتیکال فیلم‌های گرفته شده با این دوربین پیشرفت قابل ملاحظه‌ای نسبت به سایر محصولات هواوی داشته است.

این کمپانی چینی برای دوربین سلفی از یک نمونه ۸ مگاپیکسلی با f/2.0 بهره گرفته که در مجموع می‌تواند تصاویر خوب و با کیفیتی را به‌ثبت برساند. با اینکه امکان فوکوس برای دوربین سلفی در دسترس نیست اما خود گوشی می‌تواند سوژه را تشخیص دهد و با اعمال فوکوس بر روی آن تصویر با کیفیتی را ثبت کند. البته برای عکاسی سلفی می‌بایست در جایی قرار بگیرید که نور کافی داشته باشد و منبع نوری در پشت شما دیده نشود تا یک عکس ایده‌آل را به ثبت برسانید.

قابلیت‌های خاصی همچون عکاسی سلفی پرتره و یا مود زیبایی نیز برای این گوشی در نظر گرفته شده که آن را خواستنی‌ می‌کند (البته اگر قیمت را فاکتور بگیرید).


رابط کاربری

میت ۱۰ پورش دیزاین با سیستم عامل اندروید اوریو راهی بازار شده است. مطابق معمول سازندگان اندرویدی، این کمپانی چینی نیز از رابط شخصی‌سازی شده خودش با نام EMUI 8 بهره گرفته است. رابطی که طرفداران و صد البته مخالفان زیادی هم دارد.

شکل آیکون‌ها و ظاهر کلی رابط کاربری تغییر خاصی نسبت به گذشته ندارد و حتی منوی نوتیفیکیشن‌ نیز شبیه به چیزی است که در سایر گوشی‌های این کمپانی دیده بودیم. برخی ویژگی‌های پرکاربرد نسخه قبلی این رابط کاربری همچنان حفظ شده است. به‌عنوان مثال اگر با پشت دست، دو بار بر روی صفحه ضربه بزنید؛ میت ۱۰ پورش دیزاین یک اسکرین‌ شات زیبا را تقدیم‌تان می‌کند و اگر همین کار را با دو انگشت انجام دهید، از نمایشگر فیلم می‌گیرد و در گالری ذخیره می‌کند.

یکی از ویژگی‌های جالب در میت ۱۰ پورش دیزاین قابلیت اسکرین شات همراه با اسکرول است. اگر بر روی صفحه و با پشت دست حرف S را بکشید، گوشی با اسکرول کردن، مدام اسکرین شات می‌گیرد تا در نهایت یک تصویر بزرگ و کامل را از آنچه بر روی صفحه وجود داشت، ببینید. این قابلیت برای ثبت محتویات یک صفحه وب بسیار کاربردی است.

در سراسر رابط کاربری افکت‌های زیبایی استفاده شده که دل هر کاربری را می‌رباید. امکان استفاده از ۲ اپلیکیشن در کنار هم نیز برای این گوشی در نظر گرفته شده که با توجه به نسبت نمایشگر آن، کاربردی‌تر از گذشته به‌نظر می‌رسد. در واقع همه چیز شبیه به مدلی چون میت ۱۰ این کمپانی است و طراحی پورش نیز نتوانسته تغییر چندانی به آن بدهد. تنها یک تم سیاه رنگ و بک‌گراندی زیبا از چرم است که گوشی خاص این کمپانی را خاص‌تر کرده و البته لوگوی پورش دیزاین را هم فراموش نکنید!


اسپیکر

میت ۱۰ پورش دیزاین هواوی از اسپیکرهای استریو بهره‌مند است. البته این ویژگی با آنچه که در برخی دیگر از پرچم‌داران می‌بینیم کمی تفاوت دارد. در واقع هواوی هنگام پخش موسیقی از اسپیکر مکالمه به‌عنوان یک توییتر بهره می‌گیرد تا صدای بهتری را شاهد باشیم. اسپیکر اصلی در بخش زیرین گوشی و کنار پورت USB Type C‌ قرار گرفته و صدای نسبتا بلندی را راهی گوش‌تان می‌کند. کیفیت آن نیز در صداهای بالا خوب ارزیابی می‌شود اما کمی زیر است و بیس کافی و لازم را ندارد.

متاسفانه و طبق عادت جدید کمپانی‌های بازار، این مدل فاقد جک استاندارد صداست (خدا پدر و مادر سامسونگ را بیامرزد که هنوز قیدش را نزده)؛ بنابراین نمی‌توانید از هدفون‌های معمولی موجود در بازار استفاده کنید. هواوی همراه با این مدل یک هدفون با پورتی متفاوت را عرضه کرده که کیفیتش چندان قابل قبول نیست! با اینکه چندین میلیون تومان پول ناقابل را بابت این گوشی پرداخته‌اید و شکل و شمایل هدفون آن خیلی شیک و حرفه‌ای است اما عملا استفاده چندانی ندارد. هدفون خیلی خشک است و در گوش جای نمی‌گیرد، پخش صدای آن به بیرون نیز بسیار زیاد است تاجایی که حتی اگر صدا را تا نیمه بالا ببرید بازهم از بیرون شنیده می‌شود و اطرافیان متوجه آن می‌شوند! خلاصه آن که پورش هم نتوانسته این نقطه ضعف هواوی را بپوشاند!

در صورت استفاده از هدفون موجود در جعبه نیز نمی‌توانید هم‌زمان به موسیقی گوش دهید و گوشی خودتان را هم شارژ کنید! با همه این‌ها خروجی صدا در میت ۱۰ مناسب است؛ بلندی آن عالی بوده و کیفیت قابل قبولی دارد. ضمنا این مدل از aptX HD پشتیبانی کرده تا گزینه‌ای مطلوب برای گوش دادن به موسیقی توسط هدفون‌های بی‌سیم باشد.


سایر قابلیت‌ها

میت ۱۰ پورش دیزاین همچون نسخه پرو و بر خلاف نسخه معمولی توانسته تا گواهینامه IP67 را از آن خود کند. این یعنی می‌توانید به مدت نیم ساعت در عمق یک متری آب گوشی گران قیمت خودتان را غوطه‌ور کنید. هواوی تصمیم خاصی برای استفاده از سیستم‌های تشخیص هویت نداشته و خبری از سنسور تشخیص عنبیه چشم، تشخیص چهره و این صحبت‌ها نیست و همچون اکثر گوشی‌های امروزی تنها به یک سنسور تشخیص اثر انگشت اکتفا کرده است. دسترسی به این سنسور راحت بوده و از سرعت و دقت بسیار بالایی هم بهره می‌برد و نمی‌توان از این لحاظ ایرادی به آن گرفت.

این گوشی از قابلیتی شبیه به دکس سامسونگ بهره می‌برد که به موجب آن می‌توانید از گوشی به‌عنوان یک PC استفاده کنید. میت ۱۰ پورش دیزاین چند میلیونی البته فاقد نسخه ۵ بلوتوث است که کمی عجیب به‌نظر می‌رسد. از پشتیبانی از NFC و اینفرارد هم نباید غافل شد. مواردی که این‌روزها کاربردهای زیادی دارند، خصوصا اینفرارد و کنترل ابزارهای دیجیتالی اطراف!


باتری

میت ۱۰ پورش دیزاین از یک باتری لیتیوم پلیمری ۴۰۰۰ میلی‌آمپری بهره‌مند است و در یک استفاده معمولی می‌توانید تا یک روز و نیم و حتی دو روز با آن کار کنید (البته اگر نمایشگر همیشه روشن فعال نباشد). این مدل همچنین از فناوری شارژ سریع نیز بهره‌مند بوده و می‌توان آن را در مدت ۱۰۰ دقیقه فول شارژ کرد. با همه این‌ها و ضمن شیشه‌ای بودن بدنه، میت ۱۰ پورش دیزاین را نمی‌توانید به‌صورت بی‌سیم شارژ کنید تا یکی از نقاط ضعف اصلی این مدل نیز آشکار شود.


کلام آخر در بررسی میت ۱۰ پورش دیزاین

به‌طور کلی این دستگاه نسبت به گوشی میت ۱۰ پرو تفاوت چندانی ندارد و تنها برند پورش دیزاین، رنگ مشکی و تغییری بسیار جزئی در طراحی آن است که نسخه پورش را از پرو متمایز ساخته! بنابراین می‌توان آن را یک نسخه خاص و ویژه برای علاقه‌مندان به برند پورش دانست؛ نه بیشتر و نه کمتر…

در حال حاضر (اسفند ماه ۹۶) می‌توانید این گوشی را با قیمتی در حدود ۸ میلیون و ۳۰۰ هزار تومان از بازار بخرید و احساس یک آقای (و شاید هم خانمِ) لاکچری با گوشی چند میلیون تومانی خودتان داشته باشید!

نوشته بررسی هواوی میت ۱۰ پورش دیزاین: آقای لاکچری! اولین بار در پدیدار شد.

مقایسه گلکسیA7  سامسونگ با آنر ۷X: بالارده‌ها!

مقایسه گلکسیA7  سامسونگ با آنر ۷X؛ دو اسمارت فون چشم بادامی از دو کمپانی شرقی که این روزها در بازار آقایی می‌کنند!

تا همین چند وقت پیش دنیای اسمارت فون‌ها، شاهد دو نوع مختلف از گوشی‌ها بود؛ یکی پرچم‌داران که تکلیف‌شان مشخص است و دیگری میان‌رده‌ها؛ همان محصولاتی که آمده بودند تا دل خریداران را با قیمت منطقی‌شان بربایند. حالا و با توجه به نیاز بازار، رده جدیدی شکل گرفته که نه پرچم‌دار است و نه میان‌رده! دستگاه‌هایی که ظاهری پرچمدارنما دارند، از پرچمداران قابلیت‌هایی را به ارث برده‌اند و از همه مهم‌تر قیمت‌شان از میان‌رده‌ها بالاتر است!

گلکسی A7 2017 از سامسونگ و آنر ۷X از زیر مجموعه‌های هواوی، دو اسمارت فونی‌ هستند که لقب بالارده را به خود اختصاص داده‌اند. با ما و مقایسه این دو گوشی پر سر و صدا همراه باشید…


طراحی

طراحی یک اسمارت‌فون از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است؛ چرا که نخستین بخشی‌ لقب می‌گیرد که شما با آن سر و کار دارید. آنر ۷X با توجه به نمایشگرش، نسبت به رقیب کهکشانی کشیده‌تر به‌نظر می‌رسد در حالی‌که از لحاظ ابعاد تفاوت چندانی میان این دو نیست؛ جایی که اختلاف این دو در طول از یک میلی‌متر هم کمتر می‌شود! با این حال پس چرا نماینده آنر درازتر به‌نظر می‌رسد؟ برای یافتن پاسخ می‌بایست نگاهی به تغییر و تحولات پرچمداران در سال میلادی گذشته بیندازید. از زمانی که گوشی‌هایی با نسبت تصویر ۱۸ به ۹ در بازار رایج شده‌اند، اسمارت فون‌های معمولی سابق، چاق‌تر دیده می‌شوند!

در ساخت نماینده سامسونگ همچون اکثر گوشی‌های امروزی از شیشه و فلز استفاده شده به‌طوری که فریم گوشی فلزی بوده و قاب پشتی آن کاملا از شیشه پوشیده شده است؛ این یعنی گلکسی A7 2017 خیلی زود کثیف می‌شود و می‌بایست مدام تمیزش کنید. همه این‌ها در حالی‌ست که آنر ۷X تماما فلزی بوده و حداقل مشکل کثیفی را ندارد. ضمن این‌که میزان لغزش گلکسی در دست بیشتر از آنر بوده و همین مسئله موجب شده تا نیاز به مراقبت بیشتری داشته باشد.

اگر دو گوشی را در کنار یکدیگر بگذارید، حاشیه‌های بالا و پایین محصول کهکشانی خودنمایی می‌کند! با نگاهی به جدول مشخصات گوشی‌ها نیز می‌توان به این موضوع پی برد چرا که آنر ۷X در حدود ۳ درصد از فضاها استفاده بیشتری داشته و نمایشگرش اکثر نمای دستگاه را در بر گرفته است. یکی دیگر از تفاوت‌های اصلی این دو، حضور دکمه هوم در گلکسی A7 است که در زیر نمایشگر جا خوش کرده و در دو طرف آن دو کلید لمسی دیگر نیز به‌چشم می‌خورند در حالی‌که آنر ۷X و به‌طور کلی اکثر محصولات این کمپانی فاقد کلیدهای سخت‌افزاری در زیر نمایشگر هستند.

آنر برای گوشی جدیدش تصمیم گرفته تا کلیدهای یکپارچه صدا و پاور را در سمت راست قرار دهد؛ در حالی‌که سامسونگ، طبق رسم همیشه‌ خود کلیدهای کنترلی صدا را به بالاترین قسمت سمت چپ گوشی انتقال داده است. نکته جالب اینجاست که بجای این کلیدها در سمت راست، تک اسپیکر گوشی دیده می‌شود در حالی‌که آنر ۷X اسپیکرش را در بخش زیرین و کنار پورت جنجالی Micro USB قرار داده است! خوشبختانه هر دو گوشی نیز از جک استاندارد صدا پشتیبانی می‌کنند و مشکلی از این بابت نخواهید داشت. حتی محل قرارگیری این حفره دوست‌داشتنی نیز در هردو گوشی یکسان است.

از دیگر بخش‌های متفاوت این دو مدل می‌توان به محل قرارگیری درگاه سیم‌کارت اشاره داشت که برای سامسونگ در بالا به چشم می‌خورد و هواوی ترجیح داده تا آن را به سمت چپ منتقل کند. در هر دو گوشی نیز برای دسترسی به خشاب باید از سوزن مخصوصی استفاده کنید که همراه با دستگاه عرضه می‌شود. البته سامسونگ یک درگاه دیگر هم در نظر گرفته تا بتوانید از دو سیم‌کارت و کارت حافظه به‌صورت هم‌زمان بهره بگیرید؛ موردی که تا همین چند سال پیش در اکثر گوشی‌ها وجود داشت اما این روزها خیلی‌ها به‌دنبالش هستند (ظاهرا قدرش را ندانسته‌ایم).

اگر هر دو گوشی را به پشت برگردانید، دوربین‌ دوگانه و بیرون‌زده آنر نخستین چیزی است که توجه شما را به خودش جلب می‌کند. از لحاظ ظاهری این قسمت شبیه به پرچمداران سابق هواوی است، فلاش LED نیز در سمت چپ دو دوربین قرار گرفته است. کمی پایین‌تر سنسور تشخیص اثر انگشت آنر به‌صورت دایره‌ای جا خوش کرده و دسترسی به آن تقریبا در اکثر حالات ممکن است. در سمت مقابل، گلکسی A7 2017 قرار گرفته که دوربینش در بدنه فرو رفته و بیرون‌زدگی خاصی ندارد. برخلاف آنر، دوربین گلکسی در مرکز قرار گرفته و فلاش LED آن در سمت راستش دیده می‌شود؛ کمی پایین‌تر از این مجموعه هم لوگوی سامسونگ به چشم می‌خورد.

هر دو کمپانی تلاش‌هایی را برای خوش دست کردن گوشی‌های‌شان انجام داده‌اند. مثلا گوشه‌ها گرد طراحی شده‌اند و قاب پشتی در کناره‌ها کمی خمیده به‌نظر می‌رسد تا بتوانید با گوشی بهتر ارتباط برقرار کنید. با این‌حال و با توجه به نسبت تصویر متفاوت آنر ۷X، کار کردن با این گوشی راحت‌تر است.


نمایشگر

گلکسی A7 2017 از نمایشگری ۵.۷ اینچی با پنل Super AMOLED استفاده کرده و با نسبت تصویر ۱۶ به ۹، رزولوشن فول‌اچ‌دی را ارایه می‌دهد. نمایشگر آنر ۷X یک نمونه ۵.۹۳ اینچی و از نوع IPS LCD است و به واسطه نسبت تصویر ۱۸ به ۹ کمی تعداد پیکسل‌های بیشتری دارد؛ به‌طوری‌که اصطلاحا به آن فول‌اچ‌دی پلاس می‌گویند. چگالی پیکسلی نمایشگر هم که با یک ضرب و تقسیم ساده به دست می‌آید، تفاوت چشم‌گیری را میان این دو نشان نمی‌دهد.

وظیفه محافظت از این نمایشگر در گوشی سامسونگ به‌عهده گوریلاگلس ۴ گذاشته شده اما اطلاع دقیقی از نوع محافظ صفحه آنر ۷X در دسترس نیست.

در نمایش رنگ‌ها گلکسی A7 2017 عملکرد بهتری داشته و رنگ مشکی را عمیق‌تر از نماینده هواوی به نمایش می‌گذارد. در نمایش رنگ سفید هیچ‌کدام عملکرد دقیقی ندارند؛ سامسونگ آن ‌را کمی مایل به آبی نشان داده و هواوی یک هاله بسیار کم‌رنگ زرد را رویش می‌کشد.

رنگ‌ها در آنر ۷X نسبتا خوب دیده می‌شوند اما جذابیت و چشم‌گیر بودن گوشی سامسونگ را ندارند. در نگاه از زوایا محصول سامسونگ عالی عمل‌ می‌کند اما نماینده هواوی دکمی دچار رنگ‌پریدگی می‌شود. میزان حداکثری نور در گوشی سامسونگ حدودا ۴۰ نیت بیشتر از هواوی بوده و همچنین رفلکس کمتری را در آن شاهد هستیم؛ بنابراین در زیر نور آفتاب عملکرد کهکشانی جان بهتر خواهد بود. از لحاظ حداقل میزان نور نیز گلکسی A7 با رسیدن به کمتر از ۲ نیت عملکرد مناسب‌تری را نسبت به آنر ۷X با ۴ نیت نور از خودش به‌‌جا می‌گذارد. جدای از این‌ها می‌توانید در هر دو گوشی، نور آبی را فیلتر کنید تا آسیب کمتری به چشمان‌تان برسد.

در تنظیمات، هر دو محصول اجازه می‌دهند تا نوع به‌نمایش درآمدن رنگ‌ها را شخصی‌سازی کنید اما این گزینه‌ها در گلکسی A7 2017 بیشتر است. مثلا شما می‌توانید حالت تصویر را تغییر دهید، موردی که در آنر ۷X شاهدش نیستیم. البته این نکته را در نظر بگیرید که محصول سامسونگ به ویژگی Always On Display مجهز بوده و می‌توانید بدون روشن کردن صفحه از برخی اطلاعات خاص مانند ساعت، تاریخ، نوتیفیکیشن‌ها و… مطلع شوید.

به‌طور کلی نمایشگر گلکسی A7 2017 به دلیل نوع پنلش، مصرف کمتری دارد، رنگ‌ها را گرم‌تر و جذاب‌تر نشان می‌دهد، مشکی در آن عمیق بوده و آپشن‌هایش نیز کمی بیشتر است. در ادامه می‌توانید نمایشگر این دو را با هم مقایسه کنید:


سخت‌افزار

هواوی و سامسونگ هر دو از چیپست‌های اختصاصی خودشان استفاده می‌کنند. گلکسی A7 2017 به اگزینوس ۷۸۸۰ مجهز است که ۸ هسته Cortex-A53 با فرکانس ۱.۹ گیگاهرتز در آن مشغول فعالیت هستند. آنر ۷X نیز از چیپ کایرین ۶۵۹ بهره می‌برد که آن‌هم اتفاقا شامل هسته‌های Cortex-A53 است؛ اما فرکانس چهارتای آن‌ها ۱.۷ گیگاهرتز بوده و چهارتای دیگر بر روی ۲.۳۶ گیگاهرتز تنظیم شده‌اند.

هر دو چیپ ۶۴ بیتی هستند اما اگزینوس سامسونگ با فناوری ۱۴ نانومتری تولید شده در حالی‌که برای رقیب ۱۶ نانومتری است. واحد گرافیکی چیپست سامسونگ Mali™-T830 MP3 بوده و هواوی Mali™-T830  MP2 را برای آنر ۷X برگزیده است. میزان رم در نظر گرفته شده برای گلکسی A7 2017 سه گیگابایت LPDDR4  بوده و هواوی از یک نمونه ۴ گیگابایتی LPDDR3  بهره‌ می‌برد. جالب است بدانید که چیپ اگزینوس موجود در گلکسی A7 2017 از نمایشگرهای با رزولوشن بالا و فیلم‌برداری به‌صورت ۴K نیز پشتیبانی می‌کند اما کایرین هواوی کلا قید این چیزها را زده است!

گلکسی سامسونگ دارای حافظه داخلی ۳۲ گیگابایتی بوده و این میزان در آنر عزیز به ۶۴ گیگابایت می‌رسد. البته این گوشی چینی در نسخه‌های دیگری با حافظه ۳۲ گیگابایتی و یا حتی نسخه‌ای با ۳ گیگابایت رم هم عرضه شده است. با این حال خوشبختانه هر دو از کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت پشتیبانی می‌کنند؛ هرچند که برای استفاده از این ویژگی در گوشی هواوی می‌بایست قید سیم‌کارت دوم را بزنید.

برای سنجش قدرت سخت‌افزاری از بنچمارک‌های معتبر این روزهای بازار استفاده کردیم تا با اعداد و ارقام گوشی قدرتمندتر را پیدا کنیم.

بعد از استفاده چند روزه از گوشی‌ها، هنگام گشت و گذار در منو مشکل خاصی را ندیدم. همه چیز خوب و روان بود و کندی خاصی در هیچ‌کدام به چشم نمی‌خورد. اگر یک گیمر حرفه‌ای هستید باید بدانید که این گوشی‌ها برای گیم و اجرای بدون نقص بازی‌های گرافیکی ساخته نشده‌اند؛ در واقع مشکلی در اجرای بازی‌ها نیست اما خب بعد از مدت زمان کوتاهی لگ زدن‌ها (برای نمونه‌های گرافیکی) شروع خواهد شد؛ ضمن اینکه آن حس و حال بازی در پرچمداران نیز به شما منتقل نمی‌شود.


دوربین

کمپانی کره‌ای سامسونگ علاقه چندانی به دوربین‌های دوگانه ندارد و تنها نمونه فعلی موجود، گلکسی نوت ۸ است که اتفاقا از دوربین‌های بسیار خوبی بهره می‌برد. بنابراین خیلی عجیب نیست اگر بدانید که گلکسی A7 به دوربین دوگانه مجهز نشده است. در سمت مقابل هواوی مدت‌هاست که وارد بازار گوشی‌های مجهز به دوربین دوگانه شده و آنر ۷X نیز یکی از آن‌هاست.

دوربین اصلی هواوی ۱۶ مگاپیکسلی بوده اما دوربین دوم آن ۲ مگاپیکسلی است؛ این دوربین به ثبت عمق بیشتر در تصاویر کمک کرده و در واقع تاثیر اصلی آن ایجاد تصاویر زیبا با افکت بوکه است، امری که سبب می‌شود نسبت به نماینده سامسونگ یک سر و گردن بالاتر قرار بگیرد.

دوربین A7 2017 یک نمونه ۱۶ مگاپیکسلی است و گشودگی دیافراگمش f/1.9 بوده تا بتوانید تصاویر خوبی را در محیط‌های کم‌نور به‌ ثبت برسانید. البته هر دو مدل به فلاش LED مجهز هستند. هیچ‌کدام از این دو هم از لرزش‌گیر اپتیکال بهره نمی‌برند. رابط کاربری دوربین این دو گوشی قابلیت‌های متعددی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در آنر ۷X آپشن‌های بیشتری دارید؛ می‌توانید تصاویر پرتره زیبایی را به ثبت برسانید، عکس‌های زنده بگیرید و یا از قابلیت‌های اختصاصی رابط کاربری هواوی بهره ببرید؛ مواردی که هیچ‌کدام در گلکسی A7 با این کیفیت موجود نیست.

هر دو مدل اجازه استفاده از تنظیمات دستی را به شما می‌دهند اما این بخش در آنر ۷X کامل‌تر است. علاوه بر این‌ها می‌توانید در آنر و گلکسی با نسبت‌های متفاوتی عکاسی کنید.

کیفیت عکس‌برداری در هر دو گوشی مطلوب بوده اما نباید انتظار چندان بالایی از آن‌ها داشته باشید. اگر بخواهیم این دو را با هم مقایسه کنیم، می‌شود به جذب نور کمی بیشتر در گلکسی و تصویر شفاف‌تر و شارپ‌تر در آنر اشاره کرد. سرعت و دقت فوکوس در هر دو نیز به یک اندازه است. در ادامه می‌توانید نمونه تصاویر گرفته شده با این دو را مقایسه کنید:

از لحاظ فیلم‌برداری هر دو می‌توانند به‌صورت فول‌اچ‌دی و با نرخ ۳۰ فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کنند. با اینکه چیپست کهکشانی سامسونگ از ویدئوهای ۴K پشتیبانی می‌کند اما این گوشی فاقد چنین ویژگی است. کیفیت ویدئوی گرفته شده توسط هر دو در یک حد و اندازه بوده و نمی‌توان یکی را بر دیگری کاملا برتر دانست.

برای دوربین سلفی، سامسونگ تصمیم گرفته تا از یک نمونه ۱۶ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/1.9 بهره بگیرد تا بتواند باز هم در تاریکی حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. در سمت مقابل هواوی به یک نمونه ۸ مگاپیکسلی قناعت کرده است. هر دو گوشی قابلیت‌های زیبایی خاصی برای عکاسی سلفی در نظر گرفته‌اند. کیفیت تصاویر در مجموع خوب بوده و اگر انتظارتان را پایین بیاورید، عکس‌های سلفی آنر و گلکسی برای اشتراک گذاری در شبکه‌های اجتماعی مناسب هستند. جزئیات ثبت شده توسط گوشی سامسونگ بیشتر بوده اما رنگ‌ها در هر دو به یک صورت ذخیره می‌شوند و البته محصول آنر همچنان عکس‌های شارپ‌تری می‌گیرد.


رابط کاربری

این دو گوشی چشم بادامی، اندروید را به‌عنوان سیستم عامل برگزیده‌اند (هرچند که انتخاب خاص دیگری هم نداشتند). آنر در ابتدا با اندروید ۷ راهی بازار شد و گلکسی سامسونگ به نسخه ۶.۱ مجهز بود؛ حالا اما اندروید ۷ نیز برای آن در دسترس قرار گرفته است.

هر دو گوشی از رابط‌های اختصاصی کمپانی‌های سازنده‌شان استفاده می‌کنند و قابلیت‌های جالب خودشان را دارند. مثلا در رابط هواوی می‌توانید از قابلیت App Twin استفاده کرده و از یک اپلیکیشن دو نسخه را نصب کنید. در گلکسی نیز Secure Folder دیده می‌شود و می‌توانید توسط آن از فایل‌های مهم‌تان مراقبت نمایید. سامسونگ طی یک همکاری خوب با مایکروسافت، اپلیکیشن‌های محبوب این کمپانی را به‌صورت پیش‌فرض در گوشی خودش قرار داده و بنابراین خیلی راحت می‌توانید از آفیس و… در گوشی بهره‌مند شوید. اگرچه تمام موارد نصب شده به‌راحتی در سایر محصولات اندرویدی نیز قابل نصب و استفاده هستند.

سامسونگ توجه بیشتری به آیکون‌ها داشته و آن‌ها را با جزئیات بالا و در عین حال ساده طراحی کرده است. هواوی هم مدتی می‌شود که از آهوی شیطان پایین آمده و استفاده از اپ دراور را به‌صورت آپشن در اختیار کاربران قرار می‌دهد.

سامسونگ

هواوی


اسپیکر

هر دو اسمارت فون به یک اسپیکر مجهز هستند و خبری از نمونه استریو در آن‌ها نیست. در اکثر محصولات امروزی، اسپیکر در بخش زیرین دستگاه قرار می‌گیرد، مشابه با چیزی که در آنر ۷X می‌بینیم؛ اما برای گلکسی سامسونگ این محفظه‌ خروجی صدا در سمت راست و بالاتر از کلید پاور جا خوش کرده است؛ محلی که شاید کمی عجیب بوده و در صورتی‌که گوشی را به‌صورت عمودی در دست داشته باشید، به‌راحتی توسط انگشت‌تان پوشیده خواهد شد.

از لحاظ بلندی هر دو در یک اندازه هستند و نمی‌توان یکی را بر دیگری برتر دانست و در کل کیفیت قابل قبولی را دارند.

برای مقایسه پخش صدا از طریق هدفون، تصمیم گرفتیم از یک هدفون جداگانه برای تست خروجی صدا در این دو بهره بگیریم. گلکسی سامسونگ صدای بیشتری را در هدفون راهی گوش شما می‌کند اما کیفیت آن (خصوصا اگر صدا را تا انتها بالا ببرید) کاسته خواهد شد و تا حدی زیر و زننده به گوش می‌رسد. در سوی دیگر آنر ۷X قرار گرفته که کیفیت و بیس بهتری را ارایه می‌دهد و در کل صدایش دلنوازتر است.

در هر دو گوشی می‌توانید صدا را تا حدی شخصی‌سازی کرده و آن را متناسب با سلیقه‌ خودتان تنظیم کنید.


قابلیت‌های خاص

هر دو گوشی از سنسور تشخیص اثر انگشت استفاده می‌کنند و دقت و سرعت در هر دو عالی‌ست؛ تفاوت اصلی آن‌ها به محل قرارگیری این سنسور خلاصه می‌شود. سامسونگ کلید هوم در زیر نمایشگر را برگزیده و هواوی پشت گوشی در زیر دوربین را! هر کدام مزایا و معایب خودش را دارد. دسترسی به سنسور هواوی در تمام حالات امکان پذیر است مگر زمانی که گوشی روی میز باشد؛ اما کار کردن با آن راحت‌تر بوده و حتی می‌توان از جسچرهای خاصی هم استفاده کرد.

گوشی کهکشانی سامسونگ توانسته تا گواهینامه IP68 را دریافت کند و این یعنی می‌توانید این مدل را به مدت نیم ساعت در عمق یک و نیم متری آب قرار دهید؛ قابلیتی که آنر ۷X فاقد آن است.

گوشی آنر با اینکه دستگاه جدیدتری است اما از پورت Micro USB بهره‌ می‌برد در حالیکه کهکشانی سامسونگ به USB Type C مجهز بوده و در واقع هواوی یک گام عقب‌تر است.


باتری

سامسونگ برای این بالارده خودش از یک باتری ۳۶۰۰ میلی‌آمپر ساعتی بهره گرفته و آنر یک نمونه ۳۳۴۰ میلی‌آمپری را انتخاب کرده است. میزان شارژدهی در هر دو گوشی خوب ارزیابی شده و فراتر از میانگین بازار است. در یک استفاده معمولی می‌توانید تا یک روز و نیم با آنر ۷X کار کنید و این میزان برای نماینده سامسونگ هم در همین حول و حوض خواهد بود (البته اگر مدام از نمایشگر همیشه روشن استفاده کنید، شارژدهی کمتر می‌شود).

از لحاظ سرعت شارژ شدن گلکسی A7 با پشتیبانی از شارژ سریع (ضمن اینکه حجم بیشتری هم دارد) زودتر از آنر عزیز توان خودرش را بازیابی می‌کند چرا که گوشی آنر فاقد این ویژگی است و برای فول شارژ کردن آن می‌بایست در حدود ۳ ساعت وقت بگذارید. لازم به‌ذکر است که هیچکدام از این دو به‌صورت بی‌سیم شارژ نمی‌شوند و باتری آن‌ها هم توسط شما به‌راحتی قابل تعویض نیست!

مقایسه گلکسیA7  سامسونگ با آنر 7X


کلام‌آخر در مقایسه گلکسی A7 سامسونگ با آنر ۷X هواوی

گلکسی A7 سامسونگ با اینکه تایم عرضه‌اش زودتر از آنر ۷X است اما از USB Type-C‌ بهره می‌برد، با سرعت بیشتری شارژ می‌شود؛ نمایشگر AMOLED و کم‌مصرف‌تر، دوربین سلفی با رزولوشن بالاتر و مقاومت بیشتری در برابر آب هم دارد.

در طرف دیگر با اینکه طراحی به سلیقه افراد مربوط است اما اکثرا آنر ۷X را گوشی زیباتری می‌دانند، نمایشگر با نسبت ابعاد ۱۸ به ۹ دارد، دوربین دوگانه و عکس‌برداری پرتره شما را در عکاسی یک گام جلوتر نگاه می‌دارد، میزان رم بیشتر و همچنین حافظه داخلی دوبرابری دارد، همچنین ویژگی‌های جالب نرم‌افزاری آن، مواردی هستند که نمی‌شود به‌راحتی از کنارشان گذشت.

البته شاید برگ برنده محصول آنر را بتوان در بخش بسیار مهمی چون قیمت نیز جستجو کرد زیرا در حال حاضر (اسفندماه ۹۶) گلکسی A7 2017 با قیمتی در حدود ۱ میلیون و ۶۵۰ هزار تومان عرضه می‌شود در حالی‌که آنر ۷X علی‌رغم جدیدتر بودن، در حدود ۴۰۰ هزار تومان ارزان‌تر است و شما این کالای جدید را می‌توانید با بهایی در حدود ۱.۲۵۰.۰۰۰ تومان به‌راحتی از بازار تهیه نمایید.

نوشته مقایسه گلکسیA7  سامسونگ با آنر ۷X: بالارده‌ها! اولین بار در پدیدار شد.

بررسی آنر ۷ ایکس: میان رده مستحکم!

بررسی آنر ۷ ایکس هواوی؛ یک گوشی به‌روز و قدرتمند با قیمت مناسب از آنر که آمده تا دنیای میان‌رده‌ها را متحول کند.

چند سال پیش هواوی، برند آنر را به ثبت رساند تا شاخه جدیدی از گوشی‌هایش را به دنیا بشناساند. این برند با تمرکز بر ارایه قابلیت‌های مختص پرچمداران و گوشی‌های بالارده در قالب یک تلفن هوشمند ارزان قیمت شروع به‌کار کرد. البته فروش آنر به‌صورت آنلاین بوده و در شعارهای تبلیغاتی آن نیز تاکید زیادی بر روی جوانان شده است. ظاهرا هواوی با ثبت این برند می‌خواسته به‌صورت آنلاین، جوانان را در سرزمین ارزان‌فروشان مورد هدف قرار دهد.

حالا آنر در سایر کشورهای دنیا نیز برندی شناخته شده است. در کشور ما گوشی‌های این برند بیش از همه با نام هواوی عجین شده‌اند و کمتر کسی آن‌ها را از هواوی جدا می‌داند. یکی از جدیدترین تولیدات این رده از محصولات چینی، آنر ۷ ایکس بوده که مدتی می‌شود قدوم مبارکش را در دفتر آی‌تی‌رسان گذاشته است. اگر می‌خواهید که با حال و هوای این گوشی بیشتر آشنا شوید، با ما و بررسی آنر ۷ ایکس همراه باشید…


طراحی و کیفیت ساخت

در آنر ۷ ایکس برخلاف اکثر گوشی‌های امروزی خبری از شیشه نیست و در طراحی آن به‌صورت کامل از فلز (آلومینیوم) بهره گرفته شده است. فلز به‌کار رفته به صورت یک تکه بوده و فریم کناری با قاب پشتی کاملا یک‌پارچه به‌نظر می‌رسد که کمک شایانی به خوش دستی این گوشی دیلاق (به‌ دلیل استفاده از نسبت ۱۸:۹ نمایشگر) کرده است.

در حدود ۷۷ درصد از نمای روبه‌روی آنر ۷ ایکس عزیز با نمایشگر پوشیده شده و اطراف آن حاشیه‌های کمی را شاهد هستیم. در زیر نمایشگر تنها لوگوی آنر دیده می‌شود و بالای آن نیز دوربین سلفی گوشی و سنسورهای همیشه همراهش جا خوش کرده‌اند.

اگر گوشی را به پشت برگردانید، نخستین موردی که توجه شما را به خودش جلب می‌کند، دوربین‌های دوگانه، مشکی و بیرون زده از بدنه دستگاه است. با توجه به ضخامت ۷.۶ میلی‌متری و سابقه تولید محصولاتی با طراحی بهتر، انتظار داشتیم که حداقل شاهد بیرون زدگی کمی باشیم اما دوربین آنر ۷ ایکس همچون چشمانی از حدقه بیرون زده به‌نظر می‌رسد؛ بنابراین هنگام سقوط احتمالی از ارتفاع بیش از هرچیز می‌بایست نگران دوربین باشید.

در سمت چپ دوربین‌های گوشی، فلاش LED به چشم می‌خورد. با توجه به فلزی بودن دستگاه، آنر از دو نوار آنتن در بالا و پایین محصول خودش بهره گرفته که اتفاقا پکیج دوربین گوشی بر روی نوار بالایی سکنی گزیده است. بالاتر از مرکز بخش پشتی، سنسور اثر انگشت گردمانندی را می‌بینیم که کمی هم در بدنه فرو رفته تا دسترسی راحت‌تری به آن داشته باشید.

اگر کمی پایین‌تر بیایید با برند آنر و برخی توصیه‌ها جهت استفاده صحیح از گوشی رو‌به‌رو می‌شوید که شاید یک‌بار هم در طول استفاده بلندمدت از گوشی آن‌را به‌صورت کامل نخوانید! با اینکه آنر ۷ ایکس به‌خوبی نشان می‌دهد که یک چینی تمام عیار است اما برای اطمینان در زیر همین توصیه‌های خردمندانه عبارت آشنای Made in China را خواهید دید.

در سمت راست آنر ۷ ایکس کلید پاور و کلید یکپارچه کنترل صدا قرار گرفته و در سمت چپ تنها پورت سیم‌کارت و کارت حافظه دیده می‌شود که برای دسترسی به آن باید از سوزن استفاده کنید. بالای گوشی میکروفون ثانویه به چشم خورده و در بخش زیرین پورت جنجالی microUSB، جک استاندارد صدا و تک اسپیکر این گوشی پرافتخار قرار گرفته تا سوال‌های جالبی در ذهن‌مان شکل گیرد. چرا میکرو؟ مگر این گوشی در سال ۲۰۱۷ تولید نشده‌ است؟!

با همه این‌ها نمی‌توان از کیفیت ساخت بالای گوشی ایراد گرفت. در همان برخورد نخست حس یک کالای لوکس به شما منتقل خواهد شد. آنر ۷ ایکس با وزن ۱۶۵ گرمی و گوشه‌های گرد خیلی راحت در دست می‌نشیند و خبری از سر خوردن و یا جذب چربی انگشتان بر روی آن نیست؛ اما به واسطه نسبت صفحه‌نمایش دسترسی چندان راحتی به بخش‌های بالایی صفحه ندارید و رسما برای استفاده مطلوب می‌بایست از هر دو دست خود کمک بگیرید.


نمایشگر

آنر ۷ ایکس از یک نمایشگر ۵.۹۳ اینچی با نسبت تصویر ۱۸:۹ بهره برده و در برابر سایر هم‌رده‌های خودش متفاوت‌تر به‌نظر می‌رسد. آنر در ساخت این مدل از فناوری IPS LCD بهره گرفته است. نمایشگر گوشی رزولوشن ۲۱۶۰ در ۱۰۸۰ پیکسل را داشته و در هر اینچ آن بیش از ۴۰۰ پیکسل جای گرفته که میزان معقولی برای گوشی‌های این رده به‌شمار می‌رود.

نمایشگر رنگ‌ها را نسبتا خوب و گرم نشان می‌دهد و در نگاه از زوایا اگر رنگ پریدگی جزئی در برخی صحنه‌ها را فاکتور بگیریم، مشکل خاصی به چشم نمی‌خورد. در کل در برابر محصولات هم‌رده این گوشی در رتبه خوبی قرار می‌گیرد.

حداکثر روشنایی صفحه میزان قابل توجهی است و هنگام کار کردن با آن و بیرون از خانه، در زیر نور آفتاب مشکلی نخواهید داشت. میزان حداقلی نور صفحه نیز مناسب بوده و می‌توانید بدون مشکل در مکان‌های تاریک مشغول کار با آنر ۷ ایکس شوید.

در بخش تنظیمات قادر هستید نور آبی را فیلتر کنید تا آسیب کمتری به چشمان‌تان وارد شود؛ همچنین امکان تغییر میزان سردی و گرمی رنگ‌ها نیز در نظر گرفته شده تا حجت بر گوشی تمام شود!

میزان حساسیت تاچ صفحه در حد مطلوبی است و اگر دستان مرطوبی نداشته باشید، بدون هیچ مشکلی به فرامین شما پاسخ خواهد داد.


سخت‌افزار

هواوی معمولا از چیپ‌های اختصاصی به‌عنوان مغز متفکر اسمارت‌فون‌هایش بهره می‌گیرد و این بار نیز تصمیم گرفته تا از چیپ ۶۴ بیتی Kirin 659 استفاده کند. چیپستی اختصاصی که شامل ۸ هسته پردازشی ناقابل می‌شود. این هسته‌ها همگی از نوع Cortex-A53 هستند؛ با این تفاوت که چهارتای آن‌ها با فرکانس ۱.۷ و چهارتای دیگر با فرکانس ۲.۳۶ گیگاهرتز فعالیت می‌کنند.

Kirin 659 که با فناوری ۱۶ نانومتری ساخته شده، تا ۶۰ درصد پردازش‌های بهتری نسبت به Kirin 620 داشته و از لحاظ گرافیکی نیز می‌توانید تا دوبرابر چیپ اشاره شده بر رویش حساب کنید. به طور کلی نیز این چیپست ۷۰ درصد کارایی بهتری خواهد داشت.

وظیفه پردازش‌های گرافیکی به‌عهده Mali-T830 قرار گرفته که با دو هسته می‌تواند پاسخگوی نیازهای شما باشد. به این مجموعه قدرتمند ۴ گیگابایت (در برخی نسخه‌های خاص، آنر ۷ ایکس با رم ۳ گیگابایتی عرضه می‌شود) رم ناقابل را هم اضافه کنید.

به‌طور کلی و برای مقایسه می‌توان این چیپ را در حد و اندازه‌های اسنپدراگون ۶۲۵ کوالکام دانست. برای آنکه عیار نقش اول قصه امروزمان را بسنجیم، تصمیم گرفتیم تا آن‌ را وارد آزمایشگاه خودمان بکنیم و قدرتش را به چالش بکشیم.

در مرحله نخست از بنچمارک خوب و محبوب AnTuTu استفاده کردیم. در آزمون بعدی هم از GeekBench 4 بهره گرفتیم تا قدرت پردازنده را در دو حالت تک هسته‌ای و چند هسته‌ای بسنجیم.

هنگام انجام فعالیت‌های روزمره مشکل خاصی با آنر عزیز نخواهید داشت و همه چیز خیلی خوب و روان اجرا می‌شود. آنر ۷ ایکس یک گوشی رویایی برای گیمرها نیست اما در حد و اندازه‌های خودش می‌تواند بازی‌های گرافیکی را نسبتا خوب و بدون لگ به اجرا درآورد. با این حال به واسطه فلزی بودن بدنه هنگام انجام فعالیت‌های سنگین کمی افزایش دما را در بخش پشتی حس خواهید کرد که البته موجب آزار نخواهد شد.


دوربین

استفاده از دوربین دوگانه این روزها به ترند بازار تبدیل شده و اکثر کمپانی‌های سازنده موبایل به آن روی آورده‌اند. هواوی در این زمینه شاید از سایرین با تجربه‌تر باشد چرا که چند سالی‌ست به جمع دوگانه‌ها پیوسته و خودنمایی می‌کند.

آنر ۷ ایکس یک گوشی پرچمدار نیست اما بازهم به دو دوربین در بخش پشتی مجهز شده؛ یکی ۱۳ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/2.2 که وظیفه ثبت تصاویر اصلی را برعهده دارد و دیگری یک نمونه ۲ مگاپیکسلی که به ثبت جزئیات بهتر در محیط‌های کم‌نور و عمق دادن به تصاویر به‌خصوص در حالت پرتره کمک می‌کند. در واقع دوربین دوم در این گوشی برخلاف سایر محصولات بازار، کارایی چندان بالایی ندارد و نمی‌توان از آن به‌صورت جداگانه بهره گرفت؛ شبیه به چیزی که پیش‌تر در میت ۱۰ لایت دیده بودیم!

اگر پیش‌تر با گوشی‌های هواوی کار کرده‌اید، اتفاق جدیدی رخ نخواهد داد و همه چیز شبیه به قبل است. با سوایپ به دو طرف می‌توانید به بخش تنظیمات بروید و یا از حالت‌های مختلف عکاسی نظیر مود پرتره، عکاسی پرو، افزودن فیلترهای خاص و… بهره بگیرید. نکته جالب در بخش تنظیمات به انتخاب نسبت تصویر و میزان رزولوشن باز می‌گردد، جایی‌که برای ثبت تصاویر با نسبت محبوب ۱۶ به ۹ هیچ گزینه‌ای پیش روی شما قرار نمی‌گیرد! یعنی نمی‌توانید بدین شکل عکاسی کنید. برای ثبت تصاویر ۱۸ به ۹ (زمانی‌که کل فضای نمایشگر به دوربین اختصاصی می‌یابد) نیز می‌بایست قید چند مگاپیکسل ناقابل را بزنید و تصاویری ۱۱ مگاپیکسلی بگیرید!

تصاویر گرفته شده با دوربین اصلی در نوع خود قابل قبول بوده و کیفیت بالایی را ارایه می‌دهد. در بیرون از اتاق و مکان‌هایی که نور کافی وجود دارد، رنگ‌ها طبیعی و به‌دور از اغراق ثبت می‌شوند. با اینکه آنر ۷ ایکس از یک فلاش LED بهره می‌برد اما میزان نویز در محیط‌های کم‌نور بیشتر خواهد شد که با توجه به سایز لنز و گشودگی دیافراگم خیلی هم عجیب نیست. بد نیست اشاره کنیم که محل قرار گیری فلاش کمی عجیب است و هنگام عکاسی می‌بایست با دقت بیشتری عمل کنید تا دست‌تان مانع از تابش نور نشود!

برای عکاسی پرتره می‌توانید تا حد زیادی بر روی آنر ۷ ایکس حساب کنید. افکت بوکه به‌خوبی اعمال شده و قادر هستید همزمان از حالت Beauty نیز بهره بگیرید تا تصویر زیباتری را به ثبت برسانید. البته همچون سایر گوشی‌های بازار، این مدل هم در تشخیص میان سوژه و بک‌گراند گاهی اوقات دچار مشکل می‌شود و مرز مشخصی را در تصویر نخواهید دید!

آنر ۷ ایکس به واسطه چیپست متوسطش نمی‌تواند به‌صورت ۴K فیلم‌برداری کند. با این حال امکان فیلم‌برداری ۱۰۸۰p با نرخ ۳۰ فریم برثانیه مهیاست. این گوشی از لرزش‌گیر اپتیکال بی‌بهره است و خیلی نمی‌توانید بر روی تصاویر بدون لرزش حساب کنید. در واقع علی‌رغم کیفیت نسبتا خوب فیلم، در صورتی که دست‌تان بلرزد و یا در حال حرکت باشید، فیلم ضبط شده نظر شما را چندان به خوش جلب نخواهد کرد.

دوربین سلفی در نظر گرفته شده برای این گوشی پرافتخار یک نمونه ۸ مگاپیکسلی فاقد فلاش است. تصاویر گرفته شده با این دوربین در حد و اندازه‌های نام آنر هست و می‌توان بر روی کیفیت خوب‌شان حساب کرد. رنگ‌ها تا حدی طبیعی ثبت شده و جزئیات خوبی هم در تصویر شاهد هستیم. هواوی چند حالت خاص نیز برای عکاسی سلفی در نظر گرفته که از میان‌ آن‌ها می‌توان به Beauty، استفاده از افکت و ثبت عکس سلفی به‌صورت پانورما اشاره داشت.

۵۰% Beauty


رابط کاربری

آنر ۷ ایکس با سیستم عامل اندروید نوقا راهی بازار شده است. مطابق معمول سازندگان اندرویدی، این کمپانی نیز از رابط شخصی‌سازی شده خود با نام EMUI 5.1 برای گوشی جدیدش بهره گرفته است.

شکل آیکون‌ها و ظاهر کلی رابط کاربری تغییر خاصی نسبت به گذشته نداشته و منوی دو مرحله‌ای نوتیفیکیشن‌ها نیز شباهت زیادی به اندروید دارد. در این قسمت تقریبا میانبر تمام تنظیمات گوشی در اختیار شماست و ترکیب رنگ مشکی با آبی هم زیبایی آن را دو چندان کرده است. افکت‌های استفاده شده در رابطه کاربری نیز جالب بوده و از سرعت مناسبی برخوردارند.

در این رابط برخی ویژگی‌های کاربردی هم دیده می‌شود؛ به‌عنوان مثال می‌توانید با دوبار ضربه زدن بر روی صفحه نمایش، قفل گوشی را باز کنید و یا در صورت حضور در لاک اسکرین با این‌کار صفحه را قفل نمایید.

یکی از ویژگی‌های خاص رابط کاربری گوشی جدید هواوی App Twin نام دارد. توسط این قابلیت می‌توانید از یک اپلیکیشن، دو نسخه داشته باشید! به‌عنوان مثال می‌توانید از دو تلگرام با دو شماره متفاوت در گوشی خود استفاده کنید که در نوع خود جالب است.

اگر در لاک اسکرین انگشت خود را از پایین به سمت بالا بکشید، با یک منوی کوچک روبه‌رو می‌شوید و بدون آنکه نیازی به باز کردن قفل دستگاه باشد، می‌توانید از ماشین حساب و یا تایمر استفاده کنید، وارد رکوردر شوید و صدایی را ضبط کنید، از چراغ قوه بهره بگیرید و یا اینکه توسط دوربین یک QR Code را اسکن کنید.

هواوی برای آن‌هایی که با سایز بزرگ دستگاه مشکل دارند نیز چاره‌ای اندیشیده است. شما اگر بر روی ۳ دکمه اصلی (بازگشت، خانه و مالتی تسکینگ) رابط کاربری به سمت راست سوایپ کنید، صفحه تا حد نرمالی کوچک می‌شود و در این حالت حتی اگر دستان خیلی کوچکی نیز داشته باشید باز هم می‌توانید با یک دست با آنر ۷ ایکس کار کنید. اگر چپ دست هستید، ‌قادر هستید همین عمل را به سمت چپ انجام دهید و از این قابلیت برای دست چپ خود بهره بگیرید.


چندرسانه‌ای

آنر ۷ ایکس به یک اسپیکر خشک و خالی مجهز است و خبری از صدای استریو در آن نیست! محل قرار گیری اسپیکر نسبتا مناسب بوده و تقریبا در اکثر حالات دست‌تان مانع از خروج صدا نمی‌شود (به‌جز زمانی که گوشی را به صورت افقی گرفته‌اید). کیفیت صدا در این گوشی چنگی به دل نزده اما بلندی آن در حد خودش قابل قبول است.

همراه با این گوشی هدفونی عرضه نمی‌شود (محصولی که در اختیار ما بود، در جعبه‌اش هدفونی نداشت) و بنابراین نمی‌توان در رابطه با آن نظر خاصی داد. در تست‌های ما با هدفونی که خودمان از آن استفاده می‌کنیم کیفیت و بلندی صدا با آنکه محشر نیست اما راضی کننده بود.


سایر قابلیت‌ها

همچون اکثر محصولات امروزی، آنر ۷ ایکس هم به یک سنسور اثر انگشت ناقابل مجهز شده است. با این‌که محل قرارگیری سنسور امری سلیقه‌ای است اما سنسور اثر انگشت آنر به نظر ما در جای بسیار خوبی قرار گرفته و تقریبا در همه مواقع (بجز وقتی که گوشی روی سطح است) می‌توانید از آن استفاده کنید.

از حق نگذریم دقت سنسور بسیار بالاست و در کسری از ثانیه قفل دستگاه را باز می‌کند؛ البته اگر دستان‌تان خیس و یا حتی نم‌دار باشد، این سنسور غیر قابل استفاده خواهد بود. شما این توانایی را دارید که چندین اثر انگشت متفاوت را در آن ذخیره کنید تا با انگشتان مختلف بتوانید از دستگاه بهره ببرید.

این سنسور قابلیت‌های جالب دیگری نیز دارد. به‌عنوان مثال اگر در رابط کاربری انگشت خود را بر روی آن از بالا به سمت پایین بکشید، منو نوتفیکیشن ظاهر می‌شود و اگر عکس این‌ کار را انجام دهید، می‌توانید این منو را ببندید. در رابط کاربری دوربین نیز این سنسور همچون یک کلید اختصاصی شاتر عمل می‌کند و می‌توانید با لمس آن از محیط عکس بیندازید. حتی هنگام تماشای تصاویر در گالری نیز می‌شود توسط آن میان عکس‌ها سوئیچ کرد.

عملکرد سنسور فوق‌العاده است و برای باز کردن قفل دستگاه هم نیازی نیست که کلید پاور را بفشارید و یا کار خاصی انجام دهید؛ همان قرار دادن انگشت بر روی سنسور معادل است با باز شدن قفل دستگاه! به همین راحتی

آنر ۷ ایکس یک محصول دو سیم‌کارته است و از کارت حافظه نیز پشتیبانی می‌کند. البته شما نمی‌توانید از هر دو مورد به صورت هم‌زمان استفاده کنید و یا باید دو سیم کارت همزمان فعال داشته باشید و یا یک سیم‌کارت به همراه کارت حافظه.

آنر ۷ ایکس عزیز از شبکه‌ LTE پشتیبانی می‌کند و می‌توانید با سرعت بالا دانلود کنید. این مدل در ۴ رنگ متفاوت راهی بازار می‌شود تا بتواند نظر افراد با سلایق متفاوت را به خود جلب کند. آنر همچنین بهGPS  و بلوتوث نسخه ۴.۱ نیز مجهز است تا رسما با یک محصول همه چیز تمام رو‌به‌رو باشیم! با همه این‌ها به‌نظر می‌رسد هواوی کمی خساست به‌ خرج داده و قید استفاده از USB Type-C را زده است. یعنی شما برای شارژ کردن گوشی و یا اتصال آن به کامپیوتر می‌بایست از پورت قدیمی microUSB سود ببرید.


باتری

آنر ۷ ایکس با یک باتری ۳۳۴۰ میلی‌ آمپر ساعتی روانه بازار شده که برای دستگاهی در این سطح، راضی‌کننده است. از لحاظ شارژدهی تفاوت چندانی را میان این مدل با سایر هم‌رده‌هایش شاهد نیستیم.

این باتری غیرقابل تعویض، در یک استفاده معمولی می‌تواند تا در حدود یک روز با شما باشد. در آنر ۷ ایکس ظاهرا خبری از شارژ سریع و یا فناوری مشابه آن نیست و برای فول شارژ شدن دستگاه به چیزی در حدود ۲ ساعت و نیم زمان نیاز دارید؛ موردی که حداقل برای گوشی‌های امروزی اندرویدی غیرقابل هضم است!


کلام آخر

آنر ۷ ایکس یک گوشی میان‌رده بوده و شبیه به سایر محصولات بازار است که امکانات مناسبی دارد. بدنه تمام فلزی، بهره گیری از حسگر اثر انگشت، نمایشگر با نسبت ۱۸:۹، دوربین دوگانه و باتری معمولی همه مواردی هستند که در سایر محصولات بازار هم دیده می‌شود اما شاید به جذابیت این گوشی آنر نباشند. در واقع این مدل آمده تا دل طرفداران نمایشگرهای با نسبت ۱۸:۹ را برباید!

آنر ۷ ایکس هم اکنون با قیمتی در حدود یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان در بازار کشور به فروش می‌رسد. 

نوشته بررسی آنر ۷ ایکس: میان رده مستحکم! اولین بار در پدیدار شد.

مقایسه گلکسی A7 2017 سامسونگ با میت ۱۰ لایت هواوی: مبارزان شرقی!

مقایسه گلکسی A7 سامسونگ با میت ۱۰ لایت هواوی؛ دو مبارز از شرق دور که نه پرچمدارند و نه میان‌رده!

پیش‌تر گوشی‌های هوشمند ساخته شده توسط کمپانی‌های مختلف در ۲ رده اصلی راهی بازار می‌شدند؛ یا پرچمدار بودند و یا میان‌رده! گاهی اوقات نیز اسمارت فون معرفی شده آن‌قدر ارزان بود که به آن پایین‌رده می‌گفتند. حالا و با توجه به نیاز بازار رده جدیدی شکل گرفته که نه پرچم‌دار است و نه میان‌رده! محصولاتی که با قابلیت‌های خاص خودشان بعضا از برخی پرچمداران نیز بهترند اما ظاهرا قیمت‌شان نقطه قوت‌شان است!

گلکسی A7 2017 از سامسونگ و میت ۱۰ لایت از هواوی دو اسمارت فونی‌ هستند که در دنیای تازه تاسیس (!) بالارده‌ها جای می‌گیرند و امروز قصد داریم تا این دو را با هم مقایسه کنیم. با ما همراه باشید…


طراحی

یکی از بخش‌های مهم در مقایسه‌ها، همین طراحی است؛ جایی که ظاهر یک گوشی می‌تواند تمام آپشن‌های رقیب را کنار زده و به تنهایی کاری کند تا دل مشتری را به‌دست آورد. میت ۱۰ لایت با توجه به نمایشگرش، نسبت به رقیب کهکشانی کشیده‌تر به‌نظر می‌رسد. از زمانی که گوشی‌هایی با نسبت تصویر ۱۸ به ۹ در بازار رایج شده‌اند، اسمارت فون‌های معمولی سابق، چاق‌تر دیده می‌شوند و همین مسئله موجب شده تا نسبت به سایز آن‌ها واکنش نشان دهیم.

در ساخت نماینده سامسونگ همچون اکثر گوشی‌های امروزی از شیشه و فلز استفاده شده به‌طوری که فریم گوشی فلزی بوده و قاب پشتی آن کاملا از شیشه پوشیده شده است؛ این یعنی گلکسی A7 2017 خیلی زود کثیف می‌شود و می‌بایست مدام تمیزش کنید. همه این‌ها در حالی‌ست که میت ۱۰ لایت تماما فلزی بوده و حداقل مشکل کثیفی را ندارد.

اگر دو گوشی را در کنار یکدیگر بگذارید، حاشیه‌های بالا و پایین محصول کهکشانی در کانون توجه قرار می‌گیرد. طبق آمار نیز میت ۱۰ لایت در حدود ۳ درصد از فضاها استفاده بیشتری داشته و نمایشگرش اکثر نمای دستگاه را در بر گرفته است. یکی دیگر از تفاوت‌های اصلی این دو، حضور دکمه هوم در گلکسی A7 است که در زیر نمایشگر جا خوش کرده و در دو طرف آن دو کلید لمسی دیگر نیز به‌چشم می‌خورند، در حالی‌که میت ۱۰ لایت تمام کلیدها را به‌صورت نرم‌افزاری در اختیارتان می‌گذارد.

اگر سری به فریم این دو بزنید با تفاوت‌هایی اساسی رو‌به‌رو می‌شوید. هواوی برای گوشی جدیدش تصمیم گرفته تا کلیدهای یکپارچه صدا و پاور را در سمت راست قرار دهد؛ در حالی‌که سامسونگ کلیدهای کنترلی صدا را به بالاترین قسمت سمت چپ گوشی انتقال داده است. سبکی که فعلا این کمپانی کره‌ای از آن پیروی می‌کند و ال‌جی نیز به دنبالش می‌دود! نکته جالب اینجاست که بجای این کلیدها در سمت راست، تک اسپیکر گوشی دیده می‌شود در حالی‌که میت ۱۰ لایت اسپیکر عزیزش را در بخش زیرین و کنار پورت جنجالی Micro USB قرار داده است! خوشبختانه هر دو گوشی نیز از جک استاندارد صدا پشتیبانی می‌کنند و می‌توانید این حفره دوست داشتنی را در زیر گوشی‌ها ببینید.

از دیگر بخش‌های متفاوت این دو مدل می‌توان به محل قرارگیری درگاه سیم‌کارت اشاره داشت که برای سامسونگ در بالا به چشم می‌خورد و هواوی ترجیح داده تا آن را به سمت چپ منتقل کند. در هر دو گوشی نیز برای دسترسی به خشاب باید از سوزن استفاده کنید. البته سامسونگ یک درگاه دیگر هم در نظر گرفته تا بتوانید از دو سیم‌کارت و کارت حافظه به‌صورت هم‌زمان استفاده کنید.

حال بگذارید نگاهی به بخش پشتی بیندازیم؛ جایی که در میت ۱۰ لایت دوربین دوگانه با بیرون‌زدگی قابل توجهی که دارد، نگاه‌ها را به خودش جلب می‌کند. در زیر این دوربین هم سنسور اثر انگشت دایره‌ای شکلی قرار گرفته است. این دو گوشی حتی در فلاش دوربین هم متفاوت هستند و هواوی یک نمونه کوچک را در بالای دوربین قرار داده در حالی که سامسونگ سمت راست لنز را برای آن در نظر گرفته است.

هر دو کمپانی تلاش‌هایی را برای خوش دست کردن گوشی‌های‌شان انجام داده‌اند. به‌عنوان مثال گوشه‌ها گرد طراحی شده‌اند و قاب پشتی در کناره‌ها کمی خمیده به‌نظر می‌رسد تا بتوانید با گوشی بهتر ارتباط برقرار کنید. با این‌حال و با توجه به نسبت تصویر متفاوت میت ۱۰ لایت، کار کردن با این گوشی کمی راحت‌تر است.

طراحی یکی از قسمت‌هایی است که خیلی نمی‌توان در رابطه با آن نظر کلی داد چرا که کاملا به سلیقه افراد مربوط است اما اگر بخواهیم المان‌های مثبت آن را در نظر بگیریم، گوشی هواوی در این بخش پیروز خواهد بود؛ چرا که خوش‌دست‌تر است، کثیف نمی‌شود، وزن و ضخامت کمتری هم دارد و شاید تنها مورد منفی در طراحی آن نسبت به کهکشانی سامسونگ، بیرون زدگی دوربین باشد. ناگفته نماند که هر دو کمپانی محصولاتشان را در رنگ‌های متفاوتی راهی بازار می‌کنند تا قدرت انتخاب خریدار بیشتر باشد.


نمایشگر

تفاوت‌ها در این دو گوشی به بخش نمایشگر هم کشیده شده است. گلکسی A7 2017 از یک نمونه ۵.۷ اینچی با پنل Super AMOLED استفاده کرده و با نسبت تصویر ۱۶ به ۹، رزولوشن فول‌اچ‌دی را ارایه می‌دهد. نمایشگر میت ۱۰ لایت ۵.۹ اینچی IPS LCD است و به واسطه نسبت تصویر ۱۸ به ۹ کمی تعداد پیکسل‌های بیشتری دارد؛ به‌طوری‌که اصطلاحا به آن فول‌اچ‌دی پلاس می‌گویند. بنابراین طبیعی است که چگالی پیکسلی نماینده هواوی بیشتر باشد، در حدی که بتوانیم در هر اینچ، حدودا ۲۰ پیکسل اضافه‌تر ببینیم. وظیفه محافظت از این نمایشگر در گوشی سامسونگ به‌عهده گوریلاگلس ۴ گذاشته شده اما اطلاع دقیقی از نوع محافظ صفحه میت ۱۰ لایت در دسترس نیست!

در نمایش رنگ‌ها گلکسی A7 2017 عملکرد بهتری داشته و رنگ مشکی را عمیق‌تر از میت ۱۰ لایت به نمایش می‌گذارد. در نمایش رنگ سفید هیچ‌کدام عملکرد دقیقی ندارند؛ سامسونگ آن‌را کمی مایل به آبی نشان داده و هواوی یک هاله زرد رنگ را رویش می‌کشد.

رنگ‌های به‌نمایش درآمده در میت ۱۰ لایت واقعی‌تر بوده اما جذابیت و چشم‌گیر بودن گوشی سامسونگ را ندارند. در نگاه از زوایا مشکلی با این دو نخواهید داشت و تصویر دچار رنگ‌پریدگی خاصی نمی‌شود. میزان حداکثری نور در گوشی سامسونگ حدودا ۱۵۰ نیت بیشتر از هواوی بوده و همچنین رفلکس کمتری را در آن شاهد هستیم؛ بنابراین در زیر نور آفتاب عملکرد کهکشانی جان بهتر خواهد بود. هر دو نیز می‌توانند نور صفحه را آنقدر پایین بیاورند که در محیط‌های کم‌نور مشکل خاصی با آن‌ها نداشته باشید. جدای از این‌ها می‌توانید در هر دو گوشی، نور آبی را فیلتر کنید تا آسیب کمتری به چشمان‌تان برسد.

در بخش تنظیمات هر دو مبارز اجازه می‌دهند تا نوع به‌نمایش درآمدن رنگ‌ها را شخصی‌سازی کنید اما این گزینه‌ها در گلکسی A7 2017 بیشتر است. مثلا شما می‌توانید حالت تصویر را تغییر دهید، موردی که در میت ۱۰ لایت شاهدش نیستیم.

به‌طور کلی نمایشگر گلکسی A7 2017 مصرف کمتری دارد، رنگ‌ها را گرم‌تر نشان می‌دهد، مشکی در آن عمیق بوده و آپشن‌هایش نیز کمی بیشتر است. در ادامه می‌توانید تصاویر مقایسه‌ای این دو گوشی بالارده را ببینید (سمت چپ مربوط به هواوی است):


سخت‌افزار

هواوی و سامسونگ هر دو از چیپست‌های اختصاصی خودشان استفاده می‌کنند و قید کوالکام و یا مدیاتک را زده‌اند. گلکسی A7 2017 به اگزینوس ۷۸۸۰ مجهز است که ۸ هسته Cortex-A53 با فرکانس ۱.۹ گیگاهرتز در آن مشغول فعالیت هستند. میت ۱۰ لایت نیز از چیپ کایرین ۶۵۹ بهره می‌برد که آن‌هم اتفاقا شامل هسته‌های Cortex-A53 است؛ با این تفاوت که فرکانس چهارتای آن‌ها ۳۶ صدم بیشتر و چهارتای دیگر ۲ دهم کمتر از محصول سامسونگ اندازه‌گیری شده‌اند.

هر دو چیپ ۶۴ بیتی هستند اما اگزینوس سامسونگ با فناوری ۱۴ نانومتری تولید شده در حالی‌که برای رقیب ۱۶ نانومتری است. واحد گرافیکی چیپست سامسونگ Mali™-T830 MP3 بوده و هواوی Mali™-T830 MP2 را برای میت ۱۰ لایت برگزیده است. میزان رم در نظر گرفته شده برای گلکسی A7 2017 سه گیگابایت LPDDR4  بوده و هواوی از یک نمونه ۴ گیگابایتی LPDDR3  بهره‌ می‌برد. جالب است بدانید که چیپ اگزینوس موجود در گلکسی A7 2017 از نمایشگرهای با رزولوشن بالا و فیلم‌برداری به‌صورت ۴K نیز پشتیبانی می‌کند اما کایرین هواوی کلا قید این چیزها را زده است!

این دو گوشی در یک نسخه عرضه‌ می‌شوند. گلکسی سامسونگ دارای حافظه داخلی ۳۲ گیگابایتی بوده و این میزان در میت ۱۰ لایت عزیز به ۶۴ گیگابایت می‌رسد. خوشبختانه هر دو نیز از کارت حافظه تا ۲۵۶ گیگابایت پشتیبانی می‌کنند.

برای سنجش قدرت سخت‌افزاری از بنچمارک‌های معتبر این روزهای بازار استفاده کردیم تا با اعداد و ارقام گوشی قدرتمندتر را پیدا کنیم.

هنگام گشت و گذار در منوها مشکل خاصی را ندیدم. همه چیز خوب و روان بود و هیچ‌کدام از گوشی‌ها لگ هم نزدند. از لحاظ مالتی تسکینگ میت ۱۰ لایت تا حدی بهتر عمل می‌کند اما در کارایی و عملکرد این دو تفاوت چندانی دیده نمی‌شود. هیچکدام نیز برای بازی‌های خیلی سنگین گزینه مناسبی نیستند. در واقع مشکلی در اجرای بازی‌ها نیست اما خب بعد از مدت زمان کوتاهی لگ زدن‌ها (برای نمونه‌های گرافیکی) شروع خواهد شد؛ ضمن اینکه آن حس و حال بازی در پرچمداران نیز به شما منتقل نمی‌شود.


دوربین

سامسونگ به‌جز گلکسی نوت ۸ اسمارت فون دیگری با دوربین دوگانه ندارد؛ بنابراین جای تعجب نیست که گلکسی A7 2017 به یک دوربین ۱۶ مگاپیکسلی ساده مجهز باشد. در سوی دیگر هواوی مدت‌هاست که از دوربین دوگانه بهره می‌برد و آن را بر روی گوشی‌های متفاوتی تست کرده و حالا خیلی بعید نیست که میت ۱۰ لایت را با ۲ دوربین ببینیم. دوربین اصلی هواوی ۱۶ مگاپیکسلی بوده اما دوربین دوم آن ۲ مگاپیکسلی است و به ثبت عمق بیشتر در تصاویر کمک کرده و در واقع تاثیر اصلی آن ایجاد تصاویر زیبا با افکت بوکه است، امری که سبب می‌شود نسبت به نماینده سامسونگ یک سر و گردن بالاتر قرار بگیرد.

گشودگی دیافراگم دوربین گلکسی سامسونگ f/1.9 بوده تا بتوانید تصاویر بهتری را در محیط‌های کم‌نور به‌ ثبت رسانید. البته هر دو مدل به فلاش LED مجهز هستند تا بتوانند در تاریکی تصاویر بهتری را به ثبت برسانند. جالب است بدانید که هیچکدام به لرزش‌گیر اپتیکال مجهز نیستند. رابط کاربری دوربین این دو گوشی قابلیت‌های متعددی را در اختیار شما قرار می‌دهد. در میت ۱۰ لایت آپشن‌های بیشتری دارید؛ می‌توانید تصاویر پرتره زیبایی را به ثبت برسانید، عکس‌های زنده بگیرید و یا از قابلیت‌های اختصاصی رابط کاربری هواوی بهره ببرید؛ مواردی که هیچ‌کدام در گلکسیA7  موجود نیست.

هر دو مدل اجازه استفاده از تنظیمات دستی را به شما می‌دهند اما این بخش در میت ۱۰ لایت کامل‌تر است. علاوه بر این‌ها می‌توانید در میت و گلکسی با نسبت‌های متفاوتی عکاسی کنید؛ نکته جالب در این بخش عدم عکس‌برداری به‌صورت ۱۶ به ۹ در میت ۱۰ لایت است! یعنی شما نمی‌توانید در این گوشی با چنین نسبت محبوبی عکاسی کنید.

کیفیت عکس‌برداری در این دو مطلوب بوده اما نباید انتظار چندان بالایی از آن‌ها داشته باشید. در مقایسه با پرچمداران سال گذشته بازار نیز حرف چندانی برای گفتن ندارند اما اگر بخواهیم این دو را با هم مقایسه کنیم، می‌شود به جذب نور بیشتر در گلکسی و تصویر شفاف‌تر در میت اشاره کرد. در واقع هیچ‌کدام برای عکاسی در نور کم ساخته نشده‌اند! سرعت و دقت فوکوس در هر دو به یک اندازه بوده و نه آن‌قدر عالی‌ست که برایشان دست بزنیم و نه آن‌قدر بد که قیدشان را! در ادامه می‌توانید نمونه تصاویر گرفته شده با این دو را مقایسه کنید:

از لحاظ فیلم‌برداری هر دو می‌توانند به‌صورت فول‌اچ‌دی و با نرخ ۳۰ فریم برثانیه فیلم‌برداری کنند. با اینکه چیپست کهکشانی سامسونگ از ویدئوهای ۴K پشتیبانی می‌کند اما این گوشی فاقد چنین ویژگی است. کیفیت ویدئوی گرفته شده توسط هر دو در یک حد و اندازه است و نمی‌توان یکی را بر دیگری کاملا برتر دانست. گلکسی سامسونگ رنگ‌ها را واقعی‌تر ثبت می‌کند و تا حدی هم لرزش‌های دست کنترل می‌شود اما میت ۱۰ لایت نسبت به نور سریع‌تر واکنش نشان می‌دهد.

برای دوربین سلفی، سامسونگ تصمیم گرفته تا از یک نمونه ۱۶ مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/1.9 بهره بگیرد تا بتواند بازهم در تاریکی حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. در سمت مقابل هواوی پا را فراتر گذاشته و از دو دوربین سلفی ۱۳ مگاپیکسلی استفاده کرده و حتی همراه آن‌ها یک فلاش LED را هم قرار داده تا حجت را بر میت عزیز تمام کند. هر دو گوشی قابلیت‌های زیبایی خاصی برای عکاسی سلفی در نظر گرفته‌اند. کیفیت تصاویر در مجموعه خوب بوده و اگر انتظارتان را پایین بیاورید، عکس‌های سلفی میت و گلکسی برای اشتراک گذاری در شبکه‌های اجتماعی مناسب هستند. جزئیات ثبت شده نسبتا خوب بوده و رنگ‌ها نیز تا حدی به واقعیت نزدیک هستند اما در مجموع عکسی که میت ۱۰ ثبت می‌کند زیباتر است.


رابط کاربری

گلکسی A7 2017 و میت ۱۰ لایت هر دو از سیستم‌عامل اندروید بهره می‌برند. میت ۱۰ در ابتدا با اندروید ۷ راهی بازار شد اما گلکسی سامسونگ به نسخه ۶.۱ مجهز بود؛ حالا اما امکان ارتقا به نسخه ۷ نیز وجود دارد. البته این ماجرا با توجه به تایم انتشار دیرتر گوشی هواوی منطقی به‌نظر می‌رسد.

هر دو گوشی از رابط‌های اختصاصی کمپانی‌های سازنده‌شان استفاده می‌کنند و قابلیت‌های جالب خودشان را دارند. مثلا در رابط هواوی می‌توانید با کشیدن حروفی خاص توسط پشت دست، به اپلیکیشن‌های مخصوص دسترسی داشته باشید. در گلکسی نیز Secure Folder دیده می‌شود و می‌توانید در آن فایل‌های مهم‌تان را ذخیره کنید. سامسونگ طی یک همکاری خوب با مایکروسافت، اپلیکیشن‌های محبوب این کمپانی را به‌صورت پیش‌فرض در گوشی خودش قرار داده و خیلی راحت می‌توانید از اسناد آفیس و… در گوشی استفاده کنید.

سامسونگ توجه بیشتری به آیکون‌ها داشته و آن‌ها را با جزئیات و در عین حال ساده طراحی کرده است. هواوی هم مدتی می‌شود که از آهوی شیطان پایین آمده و استفاده از اپ دراور را به‌صورت آپشن در اختیار کاربران قرار داده است. البته نباید از فروشگاه نرم‌افزاری اختصاصی سامسونگ هم گذشت که پیشنهادات جالب و کاربردی را می‌دهد.


اسپیکر

هر دو گوشی قید اسپیکرهای استریو را زده‌اند و از یک نمونه خشک و خالی بهره‌ می‌برند، با این تفاوت که محل قرارگیری آن‌ها متفاوت است. سامسونگ سمت راست و بالای کلید پاور را برای این منظور در نظر گرفته و هواوی بخش زیرین گوشی را! در حالت عادی محل قرارگیری هر دو معمولی است اما زمانی که گوشی را به‌صورت افقی در دست می‌گیرید (مثلا زمان پخش ویدئو) احتمال آنکه دست‌تان روی اسپیکر میت را بپوشاند بالاست؛ در حالی‌که برای گلکسی سامسونگ تقریبا غیر ممکن است که خودتان مانع از خروج صدا شوید.

بلندی صدای اسپیکر در نماینده سامسونگ به‌مراتب بیشتر از رقیب است و حتی بیس و کیفیت مناسبی نیز دارد. صدای میت ۱۰ لایت در ولوم‌های بالا کمی زیر به گوش رسیده و در مقابل سامسونگ صدای آزاردهنده‌تری دارد.

در رابطه با خروجی صدای هدفون تصمیم گرفتیم تا از پلیر گوگل و یک هدفون واحد بهره بگیریم. کیفیت و بیس صدا در هر دو مطلوب بود و نمی‌‌توان یکی را بر دیگری برتر دانست اما از لحاظ بلندی گلکسی A7 کمی بهتر از میت ۱۰ لایت بود و صدای بلندتری را راهی گوش می‌کرد. بنابراین از لحاظ موسیقایی گوشی سامسونگ تجربه کمی بهتری را در اختیارتان خواهد گذاشت اما این موضوع را هم در نظر بگیرید که میت ۱۰ لایت از aptX پشتیبانی کرده و کیفیت بالاتری را برای استفاده از هدفون‌های بلوتوث ارایه می‌دهد.


قابلیت‌های خاص

هر دو گوشی از سنسور تشخیص اثر انگشت استفاده می‌کنند و دقت و سرعت در هر دو عالی‌ست. تفاوت اصلی آن‌ها به محل قرارگیری این سنسور خلاصه می‌شود. سامسونگ کلید هوم در زیر نمایشگر را برگزیده و هواوی پشت گوشی در زیر دوربین را! هر کدام مزایا و معایب خودش را دارد. دسترسی به سنسور هواوی در تمام حالات امکان پذیر نیست (مثلا زمانی که گوشی روی میز است) اما کار کردن با آن راحت‌تر بوده و حتی می‌توان از جسچرهای خاصی هم استفاده کرد.

گوشی کهکشانی سامسونگ توانسته تا گواهینامه IP68 را دریافت کند و این یعنی می‌توانید این مدل را به مدت نیم ساعت در عمق یک و نیم متری آب قرار دهید. ویژگی که میت ۱۰ لایت فاقد آن است (میت ۱۰ و میت ۱۰ پرو هم به پایش نمی‌رسند!).

هر دو گوشی از نسخه ۴.۲ بلوتوث سود می‌برند و به GPS نیز مجهز هستند. در این بین محصول سامسونگ دارای NFC بوده و از رادیو FM پشتیبانی می‌کند اما خبری از این‌ها در میت ۱۰ لایت نیست! گوشی هواوی با اینکه دستگاه جدیدتری است اما از پورت Micro USB بهره‌ می‌برد در حالیکه کهکشانی سامسونگ به USB Type C مجهز است.


باتری

سامسونگ برای این بالارده خودش از یک باتری ۳۶۰۰ میلی‌آمپر ساعتی بهره گرفته و هواوی یک نمونه ۳۳۴۰ میلی‌آمپری را انتخاب کرده است. میزان شارژدهی در هر دو گوشی خوب ارزیابی شده و فراتر از میانگین بازار است. در یک استفاده معمولی می‌توانید تا یک روز و نیم با میت ۱۰ لایت کار کنید و این میزان برای نماینده سامسونگ به ۲ روز هم ممکن است افزایش می‌یابد (البته اگر مدام از نمایشگر همیشه روشن استفاده کنید، شارژدهی کمتر خواهد بود).

از لحاظ سرعت شارژ شدن گلکسی A7 با پشتیبانی از شارژ سریع (ضمن اینکه حجم بیشتری هم دارد) در حدود یک ساعتی زودتر از میت ۱۰ عزیز شارژ می‌شود چرا که گوشی هواوی فاقد این ویژگی است و برای فول شارژ کردن آن می‌بایست در حدود دو ساعت و نیم وقت بگذارید! لازم به‌ذکر است که هیچکدام از این دو مبارز به‌صورت بی‌سیم شارژ نمی‌شوند.

کلام‌آخر در مقایسه گلکسی A7 2017 سامسونگ با میت ۱۰ لایت هواوی

به‌صورت کلی این دو از بهترین گوشی‌های رنج خودشان هستند. اما در مقام مقایسه نماینده سامسونگ نمایشگر کم‌مصرف‌تر، خروجی صدای بلندتر، باتری با شارژدهی کمی بیشتر و سرعت شارژ سریع‌تری داشته و ضدآب هم هست, در مقابل گوشی هواوی از طراحی جدیدتر و به‌عقیده ما زیباتر، مقدار رم بیشتر، حافظه داخلی بالاتر، دوربین دوگانه با قابلیت‌های خاص‌ و با کیفیت‌تر، دوربین دوگانه سلفی با فلاش و بدنه فلزی جذاب‌تر سود می‌برد تا در برابر رقیب حرف‌های زیادی برای گفتن داشته باشد.

در حال حاضر (آذرماه ۹۶) می‌توانید هواوی میت ۱۰ لایت را با قیمت یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان از بازار بخرید و برای داشتن یک گلکسی A7 2017 سامسونگ می‌بایست در حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار تومان هزینه کنید.

 

نوشته مقایسه گلکسی A7 2017 سامسونگ با میت ۱۰ لایت هواوی: مبارزان شرقی! اولین بار در پدیدار شد.

بررسی ال‌جی Q6: دارا و ندار!

بررسی ال‌جی Q6؛ محصولی که در واقع اوج خلاقیت و ابتکار این کمپانی کره‌ای در دنیای میان‌رده‌هاست؛ یک گوشی زیبا با قلبی ضعیف!

ال‌جی این روزها سرگرم پرچم‌دارانش است و نسبت به رقبا توجه کمتری به بازار میان‌رده‌ها دارد. این کمپانی معمولا عملکرد یک‌‌نواختی نداشته و هر بار تصمیم می‌گیرد تا یک گوشی از یک برند یا زیرمجموعه جدید را به بازار بفرستد!

یک‌بار سری ایکس را به‌روز می‌کند و 3 گوشی با قابلیت‌های ویژه به بازار می‌فرستد اما در واقع این 3 تفنگ‌دار در کنار هم قدرتمند هستند و به‌صورت جداگانه طرفدار خاصی ندارند! یک‌بار هم که سری K را به سبک کمپانی رقیبش به‌روز می‌کند. حالا هم بازی جدیدی برای‌مان در نظر گرفته و آن‌هم رونمایی از یک میان‌رده جذاب از سری Q است.

ال‌جی Q6 که تجربه جدید این کمپانی در بازار میان‌رده‌ها به‌شمار می‌رود مدتی است مهمان آزمایشگاه ما شده و قصد داریم تا گپ و گفتی صمیمانه با آن داشته باشیم. اگر می‌خواهید بدانید که برادر عزیز و گرامی‌مان؛ ال‌جی جان، این بار چه آشی برای‌مان پخته، با آی‌تی‌رسان و بررسی ال‌جی Q6 همراه باشید…


طراحی: زیبا، ظریف،‌ ضعیف و ذکا

ال‌جی برای ساخت پرچمدار جدید خودش یعنی ال‌جی G6 از زبان طراحی جدیدی بهره گرفت که در آن شاهد کاهش حاشیه‌های اطراف نمایشگر و همچنین گرد شدن گوشه‌های آن بودیم. موردی که در ال‌جی V30 (که اصلا خبری از آن نیست!) ادامه پیدا کرد و حالا پایش به میان‌رده‌ها باز شده تا شاهد یک گوشی پرچم‌دارنما با نام Q6 باشیم.

ال‌جی Q6 در نگاه نخست زیبا و دل‌رباست. با اینکه نظر و سلیقه افراد متفاوت است اما اکثرا ظاهر این گوشی را دوست دارند. فریم Q6 فلزی بوده و از آلومینیوم سری 7000 ساخته شده تا به کیفیت بالا و مقاومت خوبش ایمان بیاورید. قاب پشتی ظاهری شیشه‌ای مانند دارد اما رسما پلاستیکی است و علاقه بسیار عجیبی هم به جذب چربی انگشتان و صد البته خط و خش دارد!

در زمانی که این گوشی را برای بررسی در اختیار داشتم با اینکه خیلی هم مراقبش بودم و اصلا ضربه‌ای به آن وارد نشد و یا حتی کنار کلید و اشیا نوک‌تیز هم نرفت اما بازهم کلی خط و خش بر روی قاب پشتی ایجاد شد! یعنی حتی اگر گوشی از جان‌تان هم عزیزتر باشد (!) و خیلی هم مراقبش باشید، بازهم ظاهر زیبایش تنها 2 روز پابرجاست. بنابراین پیشنهاد می‌کنم به محض درآوردن گوشی از جعبه، دستش را در دستان پر مهر یک قاب محافظ خوب و جوان پسند بگذارید!

در نگاه از رو‌به‌رو حاشیه‌های کم اطراف نمایشگر و همچنین گوشه‌های گرد آن توجه شما را جلب می‌کند. البته در دو سمت چپ و راست گوشی حاشیه‌ها کم نیستند اما به ظاهر کلی گوشی خدشه‌ای وارد نشده و کسی نمی‌تواند به آن‌ها خرده بگیرد. در واقع نسبت نمایشگر به بدنه در Q6 به 78 درصد رسیده که برای یک گوشی میان‌رده عالی به نظر می‌رسد. شاید رقیب اصلی این‌گوشی میت 10 لایت هواوی باشد که این میزان برای آن از 77 درصد کمتر بوده و این یعنی نماینده ال‌جی گوی سبقت را از حریف ربوده است!

به واسطه استفاده از نمایشگر FullView با نسبت 18 به 9، این اسمارت فون عزیز کمی کشیده‌تر از سایر گوشی‌های بازار به نظر می‌رسد. با این‌ حال Q6 بسیار خوش دست بوده و از ارگونومی خیلی خوبی برخوردار است. بدنه کمی در کناره‌ها خمیدگی دارد و همین مورد موجب شده تا خیلی راحت در دست بنشیند.

درست در گوشه بالا و سمت چپ بخش پشتی لنز نسبتا بزرگ دوربین را می‌بینیم که می‌توان گفت بیرون‌زدگی خاصی ندارد. با این حال ضخامت گوشی 8.1 میلی‌متر است و به‌نظر ال‌جی در این بخش هوشمندانه عمل کرده است. در کنار لنز، فلاش LED را می‌بینیم که سایز نسبتا بزرگی هم دارد. برخلاف محصولات امروزی که اسپیکر را در بخش زیرین جای می‌دهند، ال‌جی در Q6 آن را در قاب پشتی و بخش پایینی تعبیه کرده؛ شبیه به چیزی که در پرچمداران سابق این کمپانی دیده‌ بودیم.

در سمت راست ال‌جی Q6 تنها کلید پاور به چشم می‌خورد و کلیدهای کنترلی صدا (که یکپارچه هم نیستند) در سمت مقابل جای گرفته‌اند. بالای گوشی هم یک میکروفون و خطوط آنتن را شامل شده اما در بخش زیرین، پورت جنجالی Micro USB و خوشبختانه جک استاندارد صدا دیده می‌شود تا حداقل دوایی باشد بر درد عدم حضور USB Type C!

ال‌جی توانسته تا همچون برخی محصولات خود برای Q6 نیز استاندارد نظامی MIL-STD-810G compliant را دریافت کند که به‌معنی عملکرد بسیار خوب این گوشی در شرایط خاص و سخت است.

به‌صورت کلی Q6 از لحاظ طراحی همان چیزی است که در اسم این بخش آمده بود! Q6 یک گوشی زیبا و دل‌ربا، ظریف و جمع‌ و جور با مقاومت ضعیف در برابر خط و خش است و همچون ذکا (خورشید) می‌درخشد…


نمایشگر: گرم و گرد

ال‌جی برای این میان رده خودش از یک نمایشگر 5.5 اینچی با نسبت تصویر 18 به 9 بهره گرفته که رزولوشن 2560  در  1080 پیکسل را ارایه می‌دهد؛ یعنی در هر اینچ از نمایشگر آن بیش از 440 پیکسل قرار گرفته که میزان قابل قبولی برای دستگاهی در این سطح به‌نظر می‌رسد. استفاده از نسبت تصویر متفاوت، ویژگی است که در اکثر پرچم‌داران امسال مورد استفاده قرار گرفته و حالا می‌بینیم که میان‌رده ال‌جی نیز از آن سود می‌برد. این کمپانی نمایشگر جدیدش را Full View می‌نامد.

این نمایشگر که به پنل IPS LCD مجهز است، توانایی خوبی در نمایش رنگ‌ها دارد و تا حدی آن‌ها را جذاب نشان می‌دهد. رنگ مشکی در Q6 خیلی عمیق نیست اما رنگ سفید درخشان به‌نظر می‌رسد. کنتراست صفحه خوب ارزیابی شده و در کل نمی‌توان ایراد خاصی (با توجه به قیمت) به نمایشگر این گوشی گرفت. مطابق با آنچه در ال‌جی G6 دیده بودیم، گوشه‌های نمایشگر Q6 نیز به‌صورت گرد طراحی شده تا ظاهر دستگاه زیباتر باشد.

میزان نور نمایشگر در بیشترین حالت خودش به 457 نیت می‌رسد و اگر کمی رفلکس صفحه را در نظر نگیریم، این گوشی گزینه خوبی برای کار کردن در زیر نور آفتاب خواهد بود. حداقل نوری که نمایشگر می‌تواند داشته باشد در حدود 3 نیت اندازه‌گیری شده که آن را به گزینه مناسبی برای کار در شب‌ها تبدیل می‌کند. حتی کمپانی سازنده گزینه‌ای برای فیلترکردن نور آبی نیز قرار داده تا Q6 را خواستنی‌تر کند. با این حال گزینه‌ دیگری برای تغییر و یا شخصی سازی نمایشگر در بخش تنظیمات دیده نمی‌شود.

این نمایشگر همچنین توسط گوریلا گلس 3 محافظت می‌شود که در نوع خودش جالب است! در ادامه می‌توانید نمایشگر این گوشی را با آی‌فون 7 اپل مقایسه کنید (سمت چپ گوشی ال‌جی است).


سخت‌افزار: ضعیف و حجیم

ال‌جی تصمیم گرفته تا برای Q6 به سراغ کوالکام و چیپ‌های خوبش برود. نتیجه این همکاری استفاده از چیپ اسنپدراگون 435 به‌عنوان مغز متفکر این میان‌رده جدید ال‌جی است. این چیپ شامل 8 هسته Cortex-A53 می‌شود که بر روی فرکانس 1.4 گیگاهرتزی کلاک شده‌اند. آدرنو 505 نیز در این چیپ حضور دارد تا هنگام بازی و انجام کارهای گرافیکی به کمک شما بیاید.

Q6 ال‌جی در 3 نسخه متفاوت راهی بازار می‌شود. اولی با 16 گیگابایت حافظه داخلی و 2 گیگابایت رم و آخری با 64 گیگابایت حافظه داخلی و 4 گیگابایت رم! در این میان یک نسخه 32 گیگابایتی که به 3 گیگابایت رم مجهز شده نیز دیده می‌شود. البته این مدل‌ها با نام‌های متفاوتی در بازار به‌فروش می‌رسند. دستگاهی که برای بررسی در اختیار ما بود، از همین نوع آخری است که گفتیم و جالب اینکه از حافظه داخلی آن، 22 گیگابایت در دسترس شماست و باقی را خود Q6 مصرف می‌کند!

ال‌جی Q6 از کارت حافظه تا 256 گیگابایت در تمامی نسخه‌ها پشتیبانی کرده و برای استفاده از آن نیازی نیست که از درگاه سیم‌کارت دوم استفاده کنید؛ موردی که یکی از نقاط قوت این گوشی به حساب می‌آید.

برای سنجش عیار این گوشی آن را وارد آزمایشگاه خودمان کردیم.

در تست AnTuTu این گوشی توانست تا امتیاز 40278 را کسب کند.

سپس از GeekBench بهره گرفتیم تا در دو حالت متفاوت قدرت هسته‌های چیپست را بسنجیم.

این دستگاه به واحد گرافیکی قدرتمندی مجهز نیست و نباید انتظار داشته باشید که از آن به‌عنوان یک دستگاه مخصوص بازی استفاده کنید! در بهترین حالت می‌توانید بازی‌های سبک را به‌خوبی اجرا کنید و خبری از اجرای عناوین خاص و گرافیکی نیست. البته با همه این‌ها هنگام کار در رابط کاربری و انجام کارهای روزمره، مشکل خاصی با این گوشی نخواهید داشت.


دوربین: بی‌کیفیت و پر نویز

ال‌جی از یک دوربین 13 مگاپیکسلی به‌عنوان دوربین اصلی گوشی جدید خودش بهره گرفته و خبری از نمونه‌های دوگانه با قابلیت‌های خاص در آن نیست. این دوربین با یک فلاش LED همراه شده و از گشودگی دیافراگم f/2.2 بهره‌مند است.

رابط‌کاربری Q6 همان چیزی است که پیش‌تر در گوشی‌های ال‌جی دیده بودیم. یک رابط ساده با قابلیت‌های معمولی که چنگی به دل نمی‌زنند. شما نهایتا می‌توانید به‌صورت پانوراما عکاسی کرده و یا مشغول عکس انداختن از غذا شوید! چند فیلتر نیز برای این رابط در نظر گرفته شده تا به آن خرده نگیریم. بد نیست در اینجا به حالت عکس‌برداری مربعی نیز اشاره کنیم که گزینه خوبی برای اشتراک گذاری تصاویر در شبکه‌های اجتماعی خواهد بود.

یکی دیگر از ویژگی‌های خاص این رابط استفاده از کلید شاتر مجازی دوربین به‌عنوان زوم است که با کشیدن آن به چپ و راست می‌توانید زوم کنید! دیگر قابلیت ویژه و خاصی در این رابط کاربری به چشم نمی‌خورد و خبری هم از حالت عکاسی دستی نیست. حتی سرعت فوکوس و همچنین عکس‌برداری نیز نسبت به رقبا تعریفی ندارد و به مراتب پایین‌تر از محصولات سامسونگ و یا هواوی در این رنج قیمتی است.

تصاویر گرفته شده با این گوشی در نور کافی و خارج از خانه از کیفیت قابل قبولی برخوردار است. رنگ‌ها خیلی اشباع ثبت نشده، تا حدی به واقعیت نزدیک بوده و نسبتا داینامیک رنج بهتری دارند. اما هرچه نور محیط کمتر باشد، نویزهای بسیاری در تصاویر دیده می‌شوند.

در ادامه شاهد نمونه تصاویر گرفته شده با این گوشی خواهید بود:

چیپست استفاده شده در ال‌جی Q6 از ویدئوهای 4K‌ پشتیبانی نکرده و بنابراین نمی‌توانید فیلم‌های باکیفیتی را ذخیره کنید و حتی خبری هم از فیلم‌برداری اسلوموشن نیست. نهایت کیفیت در نظر گرفته شده برای شما، فیلم‌برداری 1080p آن‌ هم با نرخ 30 فریم بر ثانیه است. این مدل به لرزش‌گیر اپتیکال مجهز نیست اما ظاهرا به صورت دیجیتالی تدابیری اندیشیده شده تا لرزش‌های دست کنترل شود. با همه این‌ها ویدئوهای گرفته شده با Q6 حداقل در محیط‌های داخلی کیفیت مطلوب و مورد نظرتان را نخواهند داشت. البته صدا خیلی خوب در این گوشی ضبط نمی‌شود و نسبت به رقبا در رده پایین‌تری قرار می‌گیرد.

دوربین سلفی Q6 یک نمونه 5 مگاپیکسلی با گشودگی دیافراگم f/2.2 است که تصاویر خاص و ویژه‌ای را ثبت نمی‌کند. در واقع کیفیت عکس‌های گرفته شده با دوربین سلفی این مدل معمولی بوده و نمی‌توان آن‌ها را زیبا نامید. در حدی است که بتوانید یک سلفی بگیرید و آن را در شبکه‌های اجتماعی به‌اشتراک بگذارید.

نویز نسبتا زیادی در تصاویر دیده می‌شود خصوصا اگر در محیط‌های بسته و کم‌نور عکاسی کنید! رنگ‌ها نیز خیلی خوب ثبت نمی‌شوند و در مجموع با عکس‌هایی معمولی طرف هستیم که کمی‌ پایین‌تر از حد انتظارمان بود.

ال‌جی به‌صورت نرم‌افزاری کاری کرده تا گزینه‌ واید نیز در اختیار شما باشد. یعنی می‌توانید با انتخاب این گزینه عکس‌های سلفی وایدتری بگیرید و افراد بیشتری را در تصویر جای دهید. فلاش به‌صورت نرم‌افزاری، استفاده از حالت Beauty و همچنین چند فیلتر معمولی نیز برای این دوربین در نظر گرفته شده تا حداقل از نظر نرم‌افزاری دوربین سلفی کمی به‌خودش بنازد! ناگفته نماند که می‌توانید با این دوربین به‌صورت 1080p‌و با نرخ 30 فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کنید. کیفیت فیلم‌برداری نیز همچون عکاسی آن تعریفی نیست!


رابط کاربری: ساده و جذاب

ال‌جی Q6 با اندروید 7.1.1 راهی بازار شده و فعلا خبری از اندروید 8 برای آن در دسترس نیست. این کمپانی کره‌ای نیز همچون رقبا رابط اختصاصی خودش را بر روی گوشی جدیدش کشیده است. رابط کاربری Q6 ساده بوده و پیچیدگی خاصی در آن دیده نمی‌شود. در این نسخه اپ‌دراور به‌کلی حذف شده و همه برنامه‌ها بر روی همان صفحه هوم دیده می‌شوند.

به‌صورت کلی چیز جدیدی را در این رابط شاهد نیستیم و همه چیز شبیه به سایر گوشی‌های این کمپانی است. وقت زیادی صرف طراحی آیکون‌ها نشده و ظاهر آن‌ها ساده و فاقد جزئیات فراوان به‌نظر می‌رسد. منوی نوتیفیکیشن دو مرحله‌ای بوده و شامل میان‌برهای زیادی می‌شود که قابل شخصی‌سازی هم هستند. بخش تنظیمات نیز به 4 تب تقسیم شده تا دسترسی به گزینه‌ها به‌سادگی صورت گیرد. این رابط همچنین شامل استفاده از دو اپلیکیشن در یک صفحه نیز می‌شود که با وجود نسبت تصویر 18 به 9 و عریض بودن گوشی، قابلیت جذابی به‌نظر می‌رسد.

ال‌جی اپلیکیشن‌های زیادی را بر روی گوشی به‌صورت پیش‌فرض قرار نداده و سعی کرده تا حد امکان رابط کاربری سبکی را در اختیار بگذارد که در کارش موفق هم شده است.


اسپیکر: خوب، بد،‌ زشت

ال‌جی برای Q6 از یک اسپیکر خشک و خالی در بخش پشتی استفاده کرده است. نخستین مورد منفی در رابطه با این بخش، محل قرارگیری اسپیکر بوده چرا که هنگام قرار دادن گوشی بر روی سطح و یا زمانی که آن را در دست می‌گیرید روی اسپیکر پوشیده شده و صدا به‌خوبی راهی گوش‌تان نمی‌شود! با این حال بلندی صدا مطلوب بوده و می‌توان گفت نسبت به رقبای هم‌رده خودش بیشتر است اما کیفیت آن خصوصا زمانی که صدا را تا انتها بالا می‌برید خیلی خوب نیست و تعریف چندانی ندارد.

ال‌جی همراه با این گوشی یک هدفون را نیز عرضه کرده که کیفیت ساخت پایینی داشته و خیلی خوب هم در گوش جا نمی‌گیرد! با این‌حال خروجی صدای Q6 نسبت به رقبا در رده پایین‌تری بوده و گرچه کیفیت قابل قبولی دارد اما بلندی آن چنگی به دل نمی‌زند!


قابلیت‌های ویژه: دارا و ندار

این روزها تقریبا تمام اسمارت فون‌های جدید موجود در بازار به سنسور اثر انگشت مجهز هستند. در این بین ال‌جی تصمیم گرفته تا راهی متفاوت را در پیش گیرد و این سنسور را حذف و به‌جای آن از یک ویژگی جدید با نام تشخیص چهره استفاده کند. توسط این ویژگی شما می‌توانید با چهره خود، قفل دستگاه را باز کنید. پروسه ثبت چهره شما خیلی سریع پیش می‌رود اما باز کردن قفل با این حال چندان آسان نیست.

نخستین مورد اینکه در صورتی که چهره شما تغییر خاصی (مثلا موهای‌تان را کوتاه کنید و یا ریش بگذارید) داشته باشد،‌ گوشی قادر به تشخیص نیست و قفل را باز نمی‌کند. عملکرد این قابلیت در حالت عادی و زمانی که در خانه هستید، گرچه سریع نیست اما خوب است و قابل قبول؛ اما اگر در جای تاریک و یا حتی هنگام راه رفتن بخواهید از آن استفاده کنید بازهم ناکام خواهید ماند چرا که Q6 عزیز خیلی خوب عمل نمی‌کند. این قابلیت مسلما امنیت سنسور اثر انگشت و یا حسگر عنبیه چشم را ندارد اما خب ویژگی جدیدی است که شاید خیلی‌ها طرفدارش باشند. ناگفته نماند که ویژگی موجود در این گوشی با چیزی که در آی‌فون X می‌بینیم تفاوت‌های زیادی دارد و قابل مقایسه نیست.

البته ال‌جی برای راحتی شما از سنسورها به نحو خاصی بهره گرفته تا هنگام بلند کردن گوشی از جایش و قرار دادن در جلوی صورت، قفل صفحه باز شود و نیازی نباشد که کلید پاور را بفشارید.

اگر ضمن حفظ سنسور اثر انگشت از قابلیت تشخیص چهره در Q6 استفاده می‌شد، می‌توانستیم این ویژگی را نقطه قوتی برای گوشی جدید ال‌جی بدانیم اما در حال حاضر یک نقطه ضعف به شمار می‌رود!

ال‌جی Q6 مقاومت خاصی در برابر آب ندارد، فاقد NFC بوده و نسخه بلوتوث آن 4.2 است. بجز رادیو و GPS که تقریبا در اکثر گوشی‌های این رده موجود است؛ ویژگی متفاوتی را در Q6‌ شاهد نیستیم. این مدل در 4 رنگ عرضه شده و شاید نقطه قوتش استفاده از دو سیم‌کارت به همراه کارت حافظه به‌صورت هم‌زمان باشد.


باتری: معمولی و غایب

Q6 ال‌جی از یک باتری 3000 میلی‌آمپر ساعتی بهره‌مند است. در یک استفاده معمولی می‌توانید تا یک روز از این گوشی سود ببرید و اگر خیلی مصرف خودتان را بهینه کنید، می‌توان تا یک روز و نیم بر روی شارژدهی این عزیز حساب کرد.

سرعت شارژ Q6 تعریفی ندارد و می‌توان 50 درصد ابتدایی آن را حدودا 40 دقیقه‌ای پر کرد. برای فول‌شارژ شدن هم به زمانی بیش از دو ساعت نیاز دارد که خیلی جالب نیست. ناگفته نماند که این باتری نیز همچون اکثر گوشی‌های امروزی غیر قابل دسترس است.


کلام آخر در بررسی ال‌جی Q6

Q6 در دنیای امروزی یک میان‌رده متفاوت است. با اینکه سخت‌افزار متوسطی دارد و دوربینش خیلی تعریفی نیست اما همچون پرچمداران امروزی از نسبت تصویر 18 به 9 استفاده کرده و همچنین دارای سیستم تشخیص چهره است. این گوشی زیبا را می‌توان با قیمتی در حدود 900 هزار تومان از بازار کشور خریداری کرد.

نوشته بررسی ال‌جی Q6: دارا و ندار! اولین بار در پدیدار شد.