مروری بر بیوگرافی هیدئو کوجیما: پدر Metal Gear و خالق سبک مخفی‌کاری در دنیای گیم

اگر شخصی به اسم هیدئو کوجیما (Hideo Kojima) وجود نداشت، آنگاه احتمالا صنعت بازی نیز شکل دیگری به خود گرفته بود. طرفداران و غیرطرفداران این کارگردان ژاپنی، این موضوع را تأیید می‌کنند. همگان بیشتر وی را به‌عنوان مغز متفکر سری Metal Gear می‌شناسند؛ بازی‌هایی که در زمان خود، پیشرو سبک مخفی‌کاری بودند. به همین بهانه بر آن شدیم تا در این مطلب به بیوگرافی هیدئو کوجیما بپردازیم. با ما همراه باشید.

زندگی شخصی

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با اوایل زندگی وی آغاز می‌کنیم. کوجیما در 2 شهریور 1342 (24 اوت 1963) در ساتاگایای توکیو متولد شد. وی جوان‌ترین فرزند خانواده 5 نفری خود بود. پدر کوجیما یعنی کینگو (Kingo) یک داروساز بود و مدام به دلیل شرایط کاری خود در حال مسافرت بود. کوجیما رایج‌ترین نام در میان پزشک‌هایی بود که کینگو آن‌ها را ملاقات کرده بود و به همین دلیل این اسم را بر روی کوچک‌ترین فرزند خود گذاشت. هنگامی که کوجیما 4 سال داشت، خانواده وی به اوساکای ژاپن نقل مکان کردند. کوجیما خودش می‌گوید که این یک تغییر ناگهانی در محیط زندگی وی بوده و همین قضیه باعث شده تا او اکثر وقتش را در خانه و به تماشای تلویزیون و یا مجسمه‌سازی بگذراند.

هنگامی که در اوساکا بوده‌اند، خانواده کوجیما، رسمی را آغاز کرده که بر اساس آن هر شب اعضای خانواده می‌بایست با یکدیگر فیلم نگاه می‌کردند. به همین دلیل نیز کوجیما تا پایان فیلم نمی‌توانست که به رختخواب برود. خانواده کوجیما به سینمای اروپا و فیلم‌های وسترن و وحشتناک علاقه‌مند بودند و در این زمینه محدودیتی را برای کودکان در نظر نگرفته بودند. هیدوئو کوجیما بسیار در رابطه با زندگی شخصی خود، محافظه‌کار است. وی حداقل یک برادر دارد، پدرش زمانی که وی 13 سال داشته، فوت کرده و مادرش نیز در اوایل سال 2017، از دنیا رفت. بر اساس کتابش تحت عنوان The Creative Gene (ژن خلاق)، کوجیما دو فرزند پسر دارد.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

روزی یکی از دوستان یک دوربین Super 8 را به مدرسه می‌آورد و در اینجاست که کوجیما به فیلم‌سازی علاقه‌مند می‌شود. این دو شروع به ساخت فیلم‌ می‌کنند و از هر کسی که آن‌ را تماشا می‌کرد، 50 ین می‌گرفتند. کوجیما از پدر و مادرش خواست که هزینه‌های سفر به سواحل ژاپن را تأمین کنند و البته به آن‌ها نگفته بود که می‌خواهد در آنجا فیلم‌برداری کند. در عوض فیلم‌سازی، وی وقت خود در ساحل را به شنا کردن اختصاص داد و در روز آخر نیز طرح فیلم را به موضوعی پیرامون زامبی‌ها تغییر داد. وی فیلم را به والدین خود نشان نداد.

این مطلب را نیز بخوانید: تفاوت بازی‌های دو بعدی و سه بعدی در چیست؟

تا رسیدن دوران نوجوانی کوجیما، خانواده وی به کاوانیشی هیوگو (در منطقه کانسای ژاپن)، نقل مکان کرده بودند. هنگامی‌که وی 13 سال داشت، پدرش فوت کرد. وی در مصاحبه‌ای به تأثیر مرگ پدرش بر زندگی وی و سختی‌های مالی پس از آن، اشاره کرده است. کوجیما در دانشگاه و در رشته اقتصاد ثبت‌نام کرد و در همان‌حا بود که تصمیم گرفت که وارد صنعت بازی شود. وی همزمان با تحصیل، مشغول نوشتن داستان‌های تخیلی بود و حتی یک داستان کوتاه را نیز در پایان‌نامه خود، گنجانده بود.

اوایل زندگی شغلی

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با بحث در رابطه با اوایل زندگی شغلی وی ادامه می‌دهیم. کوجیما در ابتدای زندگی کاری خود، به دنبال راهی جهت ورود به حوزه فیلم‌سازی می‌گشت. او این امید را داشت که اگر بتواند جوایزی را به خاطر داستان‌های تخیلی خود برنده شود، آنگاه می‌‌تواند کارگردانی یک فیلم را نیز برعهده بگیرد. البته کوجیما بیان می‌کند که از میان دوستانش، کسی وی را جهت ورود به صنعت سینما تشویق نمی‌کرد و این قضیه هنگامی‌که وی می‌خواست وارد صنعت بازی شود نیز تکرار شد. کوجیما در ابتدا در رابطه با شغلش به اطرافیان خود دروغ می‌گفت. دلیل این قضیه نیز این بود که در آن زمان واژه‌ای به نام طراح بازی، در ادبیات ژاپن جایی نداشت و بنابراین کوجیما در عوض به اطرافیان خود می‌گفت که مشغول کار در یک شرکت فعال در امور مالی است.

کوجیما در سال 1986 به بخش کامپیوتر خانگی MSX شرکت کونامی (Konami) پیوست. دلیل وی برای این کار نیز این بود که کونامی تنها توسعه دهنده بازی در ژاپن بود که سهام آن در بورس اوراق بهادار معامله می‌شد. وی در ابتدا از کارش ناامید شده بود. دلیل این قضیه نیز این بود که پالت 16 رنگی MSX بسیار محدودکننده بود. در این زمان وی آرزو داشت که بتواند برای کنسول Nintendo Entertainment System، بازی بسازد. اولین بازی که هیدوئو کوجیما بر روی آن کار کرد (در نقش دستیار کارگردان)، Penguin Adventure بود که در واقع ادامه Antarctic Adventure به حساب می‌آمد.

گیم‌پلی Penguin Adventure تا حد زیادی نسبت به Antarctic Adventure پیشرفت کرده بود که از جمله این موارد می‌توان به اضافه شدن المان‌های اکشن، تنوع بیشتر مراحل و اضافه شدن المان‌های نقش‌آفرینی همانند سیستم ارتقای تجهیزات و پایان‌بندی متفاوت، اشاره کرد. در سال 2019 وب‌سایت Polygon درباره بازی Penguin Adventure نوشت که برخی از قابلیت‌های آن، عمیق هستند. پس از این بازی، کوجیما شروع به طراحی یک بازی جدید به نام Lost Warld کرد که البته در ادامه توسعه آن لغو شد. دلیل این قضیه نیز این بود که جهت اجرا بر روی MSX، بسیار پیچیده بود.

1987 الی 1990: Metal Gear و Snatcher

از کوجیما خواسته شد تا مدیریت پروژه یکی از همکاران ارشد را برعهده بگیرد و آن پروژه چیزی نبود جز Metal Gear. محدودیت‌های سخت‌افزاری، توسعه سیستم مبارزات این بازی را با مشکل مواجه کرده بود. کوجیما نیز در عوض گیم‌پلی را تغییر داد و به جای مبارزه کردن، بیشتر بر روی فرار از زندان تمرکز کرد. گیم‌پلی این بازی در زمینه فرار از زندان، از The Great Escape الهام گرفته بود. در نهایت Metal Gear در تاریخ 22 تیر 1366 (13 جولای 1987) در ژاپن برای MSX2 و در سپتامبر همان سال نیز در اروپا منتشر شد. بازی‌باز در این بازی کنترل یک مأمور ویژه به نام Solid Snake که جهت متوقف کردن یک تانک متحرک مجهز به سلاح اتمی به منطقه Outer Heaven فرستاده شده بود را برعهده می‌گرفت.

این تانک متحرک، Metal Gear نام داشت. این بازی یکی از اولین نمونه‌های بازی‌های سبک مخفی‌کاری بود. در سال 1987 نیز این بازی بر روی کنسول NES منتشر شد و در این نسخه گرافیک و درجه سختی بازی، تاحدودی تغییر کرده بود و همچنین پایان آن نیز خلاصه‌تر شده و در آن، سلاح Titular کنار گذاشته شده بود. کوجیما بسیاری از تغییرات اعمال شده بر روی پورت NES را مورد انتقاد قرار داد که از جمله این موارد می‌توان به ترجمه ضعیف و پایان‌بندی خلاصه‌شده اشاره کرد. در طی یک مصاحبه، یکی از برنامه‌نویس‌های نسخه NES اعلام کرده بود که از آن‌ها خواسته شده بود تا پورت را تنها در 3 ماه به اتمام برسانند و سخت‌افزار NES نیز اجازه اعمال نبردهای Metal Gear را نمی‌داد.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

بازی بعدی کوجیما، Snatcher بود که در 5 آذر 1367 (26 نوامبر 1988) در ژاپن بر روی NEC PC-8801 و MSX2 منتشر شد. کوجیما نویسندگی و کارگردانی این عنوان را برعهده داشت. کوجیما قصد داشت که این بازی یک عنوان ماجراجویی گرافیکی باشد و همچنین المان‌های رمان‌های بصری نیز در آن وجود داشته باشند و دارای 6 فصل نیز باشد، اما در نهایت به وی دستور داده شد که آن را به 2 فصل خلاصه کند. تیم توسعه قصد داشت که فصل سومی را نیز در بازی قرار دهد، اما توسعه دو فصل نیز بیشتر از زمان برنامه‌ریزی شده طول کشیده بود و بنابراین نتوانستند که این کار را انجام دهند. این بازی به‌نوعی از ژانر سایبرپانک الهام گرفته بود و طراحی آن نیز شبه جهان باز بود. کوجیما و طراح شخصیت‌ها یعنی تومیهارو کینوشیتا (Tomiharu Kinoshita)، با این پروژه همانند ساخت یک فیلم یا انیمه رفتار می‌کردند تا یک بازی.

هنرمند پیشین کونامی یعنی ساتوشی یوشویوکا (Satoshi Yoshoioka) که بسیاری از شخصیت‌های Snatcher را طراحی کرده بود، می‌گفت که به‌طور مداوم کوجیما وی را به‌گونه‌ای راهنمایی و هدایت می‌کرده که بازی هر چه بیشتر حالت سینمایی داشته باشد. منتقدها در ادامه این ویژگی را بخش اصلی کار وی به حساب می‌آوردند. The New York Times می‌نویسد که یکی از ابداهات کوجیما، شیوه‌ای است که وی داستان‌سرایی سینمایی را در بازی‌های کنسولی اعمال کرده است. Snatcher تاحد زیادی از Blade Runner ریدلی اسکات (Ridley Scott) در سال 1982 الهام گرفته بود و شدت این قضیه به حدی بود که تا مرز نقض کپی‌رایت نیز پیش رفت. پورت Sega CD بدون دخالت کوجیما ساخته شد، اما حجم متون و طول اسکریپت‌ها باعث شد تا فرایند بومی‌سازی (Localisation) هزینه‌بر شده و همچنین 3 ماه نیز زمان ببرد. Snatcher از لحاظ تجاری در ژاپن موفق بود، اما این قضیه در غرب صدق نمی‌کرد (تنها چند هزار نسخه فروخت). البته این بازی توانست که هواداران پروپاقرصی را در غرب برای خود دست و پا کند.

این مطلب را نیز بخوانید: موتور بازی‌سازی چیست، چه ویژگی‌هایی دارد و از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟

در سال 1990، کوجیما ریمیکی از بازی Snatcher به نام SD Snatcher را طراحی کرد. این بازی یک عنوان نقش‌آفرینی بود که همان خط داستان نسخه اصلی را روایت می‌کرد، اما در زمینه محیط، جزئیات طرح داستانی و مکانیک‌های اساسی گیم‌پلی، دستخوش تغییرات زیادی شده بود. در رسانه‌های ژاپنی، SD به‌معنای “فرا تغییریافته” بوده و در واقع روشی دیگر جهت اشاره به طراحی‌های شخصیت Chibi است. در این سبک، شخصیت‌ها با استفاده از سبک هنری فرا تغییریافته به تصویر کشیده می‌شوند (در قیاس با سبک گرافیکی بازی اصلی). این نسخه جدید نیز همانند نسخه اصلی فقط در ژاپن عرضه شد.

SD Snatcher، سیستم برخوردهای تصادفی را کنار گذاشت و یک سیستم نبرد اول شخص نوبتی را معرفی کرد که در آن بازی‌باز می‌توانست با استفاده از سلاح خود، بخش‌های مشخصی از بدن دشمن را مورد هدف قرار دهد. از آن زمان، چنین سیستمی بسیار کم در بازی‌ها مورد استفاده قرار گرفته، اما نمونه‌های مشابه آن را می‌توان در عناوین نقش آفرینی همانند Vagrant Story شرکت Square (سال 2000)، Fallout 3 شرکت Bethesda Softworks (سال 2008) و Last Rebellion شرکت Nippon Ichi (سال 2010)، مشاهده کرد. در سال 2007 وب‌سایت Engadget نوشت که تصمیم کوجیما جهت سبک‌سازی طراحی شخصیت‌ها، یک بازیگوشی پست مدرن از سوی وی بوده که این کار جنبه‌های دراماتیک بازیش‌اش را کم‌اهمیت‌تر جلوه داده و البته این کار خود را با قراردادهای مرسوم بازی‌های ویدیویی، می‌پوشاند و این قضیه را به بازیگوشی‌های مشابه خود در بازی‌های بعدی نیز ارتباط می‌دهد.

1990 الی 1994: Metal Gear 2 و Policenauts

در ادامه مرور بیوگرافی هیدئو کوجیما به دهه 1990 میلادی می‌رسیم. اولین بازی از سری Metal Gear بر روی کنسول NES، یک موفقیت تجاری بود و به همین دلیل کونامی تصمیم گرفت که دنباله این بازی به نام Snake’s Revenge را بدون دخالت کوجیما توسعه دهد. در ادامه یکی از همکاران کوجیما که بر روی این پروژه کار می‌کرد، به وی می‌گوید که شرکت قصد انجام چنین کاری را دارد و همچنین از کوجیما می‌خواهد که بازی Snake خودش را بسازد.

در نتیجه کوجیما نیز توسعه Metal Gear 2: Solid Snake را آغاز می‌کند و هر دو بازی در سال 1990 منتشر می‌شوند. Metal Gear 2: Solid Snake یک موفقیت تجاری دیگر بود و توانست که نقدهای مثبتی را نیز از منتقدها دریافت کند. IGN می‌نویسد که “Metal Gear 2، مکانیک‌های مخفی‌کاری همانند سروصدا کردن جهت جلب توجه نگهبان‌ها، نشسته و سینه‌خیز رفتن بر روی زمین و خنثی کردن مین‌ها را به جهان بازی‌های ویدیویی معرفی کرده و دشمنان این بازی را می‌توان از زاویه‌های مختلف، مشاهده کرد.”

بیوگرافی هیدئو کوجیما

مشکلات محدودیت حافظه در جریان توسعه Snatcher، کوجیما را محبور به استراحت کردند و در همین حین، وی جست‌و‌جو برای مفاهیم بازی Policenauts را آغاز کرد. کوجیما می‌خواست که این بازی همچنان به سبک ماجراجویی وفادار باشد، زیرا احساس می‌کرد که این بهترین روش جهت بیان آن چیزی است که او با استفاده از بازی‌های ویدیویی می‌خواهد بروز دهد. کوجیما از فرایند توسعه بازی‌ها خسته شده بود و به دنبال راهی می‌گشت تا کنترل خلاقیت را از برنامه‌نویس‌ها پس بگیرد. پس از انتشار Metal Gear 2: Solid Snake در سال 1990، وی یک موتور اسکریپت نویسی را توسعه داد و بنابراین این بار خودش بود که تصمیم می‌گرفت چه زمانی انیمیشن‌ها و موسیقی، پخش شوند. توسعه بازی Policenauts که در ابتدا Beyond نامیده می‌شد، در سال 1990 آغاز و 4 سال به طول انجامید.

Policenauts در تاریخ 7 مرداد 1373 (29 جولای 1994) در ژاپن و بر روی PC-9821 عرضه شد. منتقدهای ژاپنی، این بازی را به دلیل سطح بالای ارائه خود ستودند. هم Sega Saturn Magazine و هم Famitsu، کیفیت انیمیشن‌ها، صداپیشگی و حالت جذاب آن را تحسین کردند. سایر منتقدین نیز از این عنوان تمجید کرده و Policenauts را در میان آثار کوجیما به‌عنوان یک بازی سبک‌سازی شده سنگین و متأثر از فیلم‌ها، قلمداد می‌کردند.

1994 الی 2012: سری‌های فرعی Metal Gear Solid و موفقیت‌های سری اصلی

در سال 1994، کوجیما طرح‌ریزی جهت توسعه یک دنباله سه بعدی برای Metal Gear 2: Solid Snake تحت عنوان Metal Gear Solid را آغاز کرد. این بازی در ابتدا قرار بود که بر روی 3DO Interactive Multiplayer منتشر شود. پس از اینکه 3DO از بازار کنسول‌ها کنار رفت، توسعه به سمت کنسول پلی‌استیشن سونی، تغییر مسیر داد. از آنجایی که طراحی گرافیکی از دو بعدی به سه بعدی تغییر یافته بود، پس تیم کوجیما نیز باید یک موتور بازی‌سازی جدید را توسعه می‌دادند.

یک دموی گیم‌پلی از این بازی برای اولین بار در رویداد Tokyo Game Show سال 1996 به عموم مردم نمایش داده شد و سپس در روز دوم مراسم E3 1997 نیز در قالب یک ویدیوی کوتاه، در معرض دید عموم قرار گرفت. در نهایت این بازی نیز توانست که تحسین منتقدین را در زمینه‌هایی همانند کیفیت صحنه‌های سینمایی و نوآوری‌های گیم‌پلی مخفی‌کاری، برانگیزد. حال هیدئو کوجیما به یک چهره شناخته شده در صنعت بازی بدل شده بود.

در اوایل 2001، کوجیما اولین جزئیات مربوط به بازی Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty برای پلی‌استیشن 2 را منتشر کرد. گرافیک پرجزئیات، فیزیک و گیم‌پلی گسترده این عنوان باعث شد تا به یکی از موردانتظارترین بازی‌ها در آن زمان بدل شود. در هنگام انتشار نیز نقدهای این بازی بسیار مثبت بودند و منقدها گرافیک، گیم‌پلی و داستان بازی را که اشاره‌های مختلفی به پدیده‌هایی همانند میم‌ها، سانسور، فریبکاری، خیانت به میهن و شکاف‌های ذاتی دموکراسی می‌کرد، ستودند. بازی‌بازانی که به بحث‌های بالا علاقه داشتند، این بازی ستودند و آن‌هایی هم که انتظار یک سیر هالیوودی داشتند، به دلیل مارپیچ دیالوگ‌ها و فاش شدن طرح داستان در ساعت‌های پایان بازی، از این عنوان ناامید شدند.

پیش از انتشار Metal Gear Solid 2، کوجیما فرانچایز بازی و انیمیشن Zone of the Enders را در سال 2001 تولید کرد. در سال 2003 کوجیما بازی Boktai: The Sun Is in Your Hand را برای کنسول Game Boy Advance عرضه کرد که در آن بازی‌بازها باید کنترل یک شکارچی جوان خون‌آشام را برعهده می‌گرفتند. این شکارچی یک اسلحه داشت که از طریق حسگر فتومتریک موجود بر روی کارتریج بازی شارژ می‌شد و همین گیمرها را مجبور می‌کرد که در جلوی نور آفتاب بازی کنند.

تیم دیگری در کونامی با همکاری Silicon Knights، توسعه Metal Gear Solid: The Twin Snakes را که در واقع ریمیک تعدیل شده اولین بازی سری Metal Gear Solid برای کنسول GameCube بود را آغاز کرد. در این بازی تمامی قابلیت‌های گیم‌پلی Metal Gear Solid 2 گنجانده شده بودند و کات‌سین‌ها نیز مجدد توسط ریوهی کیتامورا (Ryuhei Kitamura) کارگردانی شدند. Metal Gear Solid: The Twin Snakes در سال 2004 منتشر شد.

این مطلب را نیز بخوانید: منظور از بازی‌های کراس پلتفرم یا همان کراس پلی چیست؟

در ادامه کوجیما بازی Metal Gear Solid 3: Snake Eater را برای کنسول پلی‌استیشن 2 منتشر کرد. این بازی برخلاف عناوین قبلی که در آینده‌ای نزدیک رخ می‌دادند و همچنین بر محیط‌های بسته نیز تمرکز داشتند، این بار در چنگل‌های اتحاد جماهیر شوروی و در بحبوحه جنگ سرد در سال 1964 روایت می‌شد. Metal Gear Solid 3: Snake Eater دارای قابلیت‌های بقا در طبیعت، استتار و جاسوسی شبه جیمز باندی بود. نسخه آمریکای شمالی این بازی در 27 آبان 1383 (17 نوامبر 2004) و نسخه ژاپنی آن نیز در 26 آذر همان سال (16 دسامبر)، منتشر شد. نسخه اروپایی نیز در 14 اسفند 1383 (4 مارس 2005)، روانه بازارها شد. نقدهای این بازی نیز بسیار مثبت بودند. کوجیما می‌گفت که مادرش هم آن را بازی کرده است: “یک سال طول کشید تا مادرم Metal Gear Solid 3 را تمام کند. او حتی از دوستانش هم کمک می‌گرفت. هنگامی که وی The End (شخصیتی که بازی‌باز در طول بازی با آن روبه‌رو می‌شد) را شکست داد، به من تلفن زد و گفت که تمام شد!”.

در همان زمان کوجیما دنباله Boktai به نام Boktai 2: Solar Boy Django را برای Game Boy Advance منتشر کرد. این بازی در سال 2004 عرضه شد و بیش از پیش از حسگر خورشیدی کارتریج استفاده می‌کرد و به گیمر اجازه می‌داد که سلاح‌های خورشیدی جدید را با یکدیگر ترکیب کند. همچنین بازی Metal Gear Acid نیز برای کنسول دستی PlayStation Portable منتشر شد. این بازی از نوع نوبتی بود و برخلاف سایر نسخه‌های Metal Gear، کمتر مبتنی بر اکشن بود و در واقع بیشتر بر روی استراتژی تمرکز داشت. Metal Gear Acid در تاریخ 26 آذر 1383 (16 دسامبر 2004) در ژاپن عرضه شد. دنباله آن یعنی Metal Gear Acid 2 نیز در تاریخ 1 فروردین 1385 (21 مارس 2006)، روانه بازارها شد.

کوجیما می‌خواست که Solid Snake در Super Smash Bros Melee نیز حضور داشته باشد، اما نینتندو به دلیل مشکلات چرخه توسعه، از این کار امتناع کرد. هنگامی‌که Super Smash Bros Brawl در دست توسعه بود، کارگردان سری یعنی ماساهیرو ساکورای (Masahiro Sakurai) با کوجیما تماس گرفت تا Snake و محتوای مرتبط با سری Metal Gear از جمله یک مرحله مبتنی بر Shadow Moses Island (زمینه اصلی Solid) را به بازی اضافه کند.

هیدئو کوجیما به همراه شویو موراتا (Shuyo Murata)، کارگردانی Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots را برعهده گرفتند و این بازی در سال 2008 منتشر شد. در ابتدا کوجیما قصد کارگردانی این عنوان را نداشت، اما تهدیدهای مرگ باعث مضطرب شدن تیم شد و در نتیجه وی از تصمیم خود منصرف شد. کوجیما در سال 2008 جایزه Lifetime Achievement (یک عمر دستاورد) را از مراسم MTV Game Awards آلمان، دریافت کرد. وی در سخنرانی خود به زبان انگلیسی گفت که: “باید بگویم که درست است که من این جایزه را دریافت کرده‌ام، اما می‌خواهم اعلام کنم که بازنشست نخواهم شد. تا زمانی که زنده‌ام، به بازی‌سازی ادامه می‌دهم.”

پیش از E3 2009، کوجیما اعلام کرد که علاقه دارد تا با یک توسعه‌دهنده غربی، همکاری کند. در ادامه معلوم شد که منظور وی، همکاری با شرکت اسپانیایی MercurySteam جهت کار بر روی Castlevania: Lords of Shadow بوده است. هر چند که کوجیما اعلام کرده بود که Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots آخرین بازی از این سری خواهد بود که وی به‌صورت مستقیم در آن دخالت دارد، اما او در E3 2009 اعلام کرد که در توسعه دو بازی Metal Gear Rising: Revengeance (به‌عنوان تهیه‌کننده) و Metal Gear Solid: Peace Walker (به‌عنوان نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده) نیز حضور خواهد داشت. در طی مصاحبه‌ای در Gamescom 2009، کوجیما بیان کرد که دلیل دخالت بیشتر وی در Peace Walker به سردرگمی‌های تیم و کند پیش رفتن کارها مربوط می‌شود.

کوجیما در E3 2010 حاضر شد تا جدیدترین پروژه تیمش یعنی Metal Gear Rising: Revengeance را به نمایش بگذارد. وی همچنین در مصاحبه ویدیویی Nintendo 3DS نیز دیده شد و در آنجا اعلام کرده بود که مشتاق است که یکی از بازی‌های سری Metal Gear Solid را برای 3DS بسازد و برایش جالب است که بداند آن بازی به‌صورت سه بعدی و بر روی این کنسول، چگونه به نظر خواهد رسید. در نهایت معلوم شد که این بازی، ریمیک Metal Gear Solid 3 بوده و نام کامل آن، Metal Gear Solid: Snake Eater 3D است. در اواخر 2011 بازی Metal Gear Solid: Rising به Metal Gear Rising: Revengeance تغییر نام داد و اعلام شد که PlatinumGames به همراه Kojima Productions بر روی آن کار می‌کنند. با این اوصاف، کوجیما مدیر اجرایی این بازی بود و علاقه خود به کار را در دموی بازی نشان داد. در نهایت هیدئو کوجیما از محصول نهایی راضی بود و بیان کرد که در صورت موافقت PlatinumGames، دنباله‌ای را برای آن خواهند ساخت.

در 12 فروردین 1390 (1 آوریل 2011)، کوجیما به سمت معاون اجرایی و مدیر Konami Digital Entertainment ارتقا پیدا کرد. وی در E3 2011، فناوری جدید خود به نام Transfarring را رونمایی کرد که در واقع ترکیبی از فعل‌های Transferring (جابجا کردن) و Sharing (به اشتراک گذاشتن) بود. این فناوری به بازی‌بازها این امکان را می‌داد که دیتای بازی خود را سریعا از پلی‌استیشن 3 به PlayStation Portable جابجا کنند.

در اواخر همان سال، کوجیما اعلام کرد که با همکاری کویچی سودا (Goichi Suda) در حال کار بر روی یک دارایی معنوی با اسم رمزی Project S و مشغول آماده‌سازی پروژه‌های جدید است. در 17 تیر 1390 (8 جولای 2011)، کوجیما اعلام کرد که Project S یک برنامه رادیویی دنباله Snatcher بوده که جهت اشاره به تهیه‌کننده آن یعنی سودا، Sdatcher نامیده شده است. در اکتبر همان سال، کوجیما اعلام کرد که با همکاری سودا و کارگردان .5pb یعنی چیومارو شیکورا (Chiyomaru Shikura) به ساخت یک رمان بصری ماجراجویی جدید (بازی)، خواهند پرداخت. در ابتدا گمان می‌رفت که این بازی، نسخه سوم سری Science Adventure شرکت .5pb باشد، اما در ادامه تأیید شد که یک عنوان جدا است.

2012 الی 2015: آخرین همکاری با کونامی و جدا شدن از این شرکت

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با بحث در رابطه با جدا شدن وی از کونامی ادامه می‌دهیم. در اوایل 2012 و در سال پس از آن، کوجیما کار بر روی موتور Fox Engine را به پایان رساند. در این زمان وی اعلام کرد که به ساخت یک بازی Silent Hill، علاقه‌مند است. در سال 2014، بازی PT بر روی PlayStation Store عرضه شد و همچنین فاش شد که یک بازی جدید در فرنچایز Silent Hills نیز توسط هیدئو کوجیما در دست ساخت بوده و قرار است که برای پلی‌استیشن 4 عرضه شود. در آوریل 2015، تیزر این بازی حذف و پروژه ساخت آن به‌کلی لغو شد.

در 2013 Game Developers Conference، کوجیما اعلام کرد که Metal Gear Solid V: The Phantom Pain آخرین بازی وی در این سری خواهد بود و برخلاف گذشته، این بار در این رابطه بسیار جدی‌تر است. در سال 2014، بازی Metal Gear Solid V: Ground Zeroes به‌عنوان مقدمه‌ای برای این عنوان منتشر شد. در نهایت در 19 تیر 1394 (10 جولای 2015) یکی از همکاران کوجیما به نام آکیو اوتسوکا ( Akio Ōtsuka) اعلام کرد که کونامی استودیوی Kojima Productions را تعطیل کرده است.

2015 تا به حال: استودیوی مستقل و Death Stranding

در تاریخ 25 آذر 1394 (16 دسامبر 2015)، کوجیما اعلام کرد که با همکاری Sony Computer Entertainment، استودیوی Kojima Productions را مجددا راه‌اندازی کرده و اولین بازی آن یعنی Death Stranding نیز به‌صورت انحصاری برای پلی‌استیشن 4 عرضه خواهد شد. در تریلر این بازی، شاهد حضور نورمن ریداس (Norman Reedus) نیز بودیم؛ کسی که پیش‌تر کوجیما در عنوان لغو شده Silent Hills با او همکاری کرده بود.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

در نهایت Death Stranding در تاریخ 17 آبان 1398 عرضه شد و نقدهای مثبت و همچنین جوایز مختلفی را دریافت کرد. در سال 2019، کوجیما در برنامه رادیویی BBC Newsbeat اعلام کرد که در آینده Kojima Productions شروع به تولید فیلم کرده و آینده‌ای را می‌بیند که در آن فیلم، نمایش‌های تلویزیونی و بازی‌ها در یک فضای مشترک به‌ فعالیت پرداخته و چنین قضیه‌ای می‌تواند باعث به وجود آمدن فرمت‌های جدید شود.

نوشته مروری بر بیوگرافی هیدئو کوجیما: پدر Metal Gear و خالق سبک مخفی‌کاری در دنیای گیم اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مدیر برند گلدیران: جی پلاس یک برند مستقل است و به معنای ال‌جی نیست

بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی لوازم خانگی از روز سه شنبه ۲۵ آبان‌ماه ۱۴۰۰ در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران آغاز به کار کرده و تا جمعه ۲۸ آبان‌ماه  ۱۴۰۰ ادامه خواهد داشت. در این نمایشگاه برندهای مطرح لوازم خانگی و صوت و تصویری ایرانی حاضر هستند و آخرین محصولات خود را در معرض دید بازدیدکنندگان می‌گذارند.

برند جی‌پلاس یکی از مطرح‌ترین شرکت‌های ایرانی حاضر در بیست و یکمین نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی تهران است که بازدیدکنندگان می‌توانند با تازه‌ترین فناوری‌ها و تولیدات این شرکت در غرفه جی‌پلاس آشنا شوند.

ما در آی‌تی‌رسان میهمان کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران در غرفه جی‌پلاس بودیم و گفت‌و‌گو کوتاهی با وی داشتیم که در ادامه می‌توانید این گفت‌وگو را مطالعه کنید:

جناب شکرانی لطفا نظرتان را در خصوص حضور جی‌پلاس در  بیست و یکمین نمایشگاه لوازم خانگی بیان کنید:

گلدیران با برند انحصاری خودش “جی‌پلاس”، در نمایشگاه بیست و یکم نیز شرکت کرده، استقبال مردم امسال بیشتر از سال گذشته بوده و از طرفی فعالیت‌های B to B هم افزایش پیدا کرده به طوری که لیدرها و نمایندگان بسیاری به ما مراجعه می‌کنند. طی دو روز اول استقبال بسیار خوبی داشتیم و امیدواریم که این استقبال تا پایان نمایشگاه ادامه داشته باشد.

 لطفاً کمی در مورد برند جی‌پلاس صحبت کنید و اینکه این برند در حال حاضر نماینده برند ال‌جی محسوب می‌شود یا اینکه یک برند مستقل ایرانی است؟

برند جی‌پلاس با برند ال‌جی دو برند کاملاً مستقل از هم محسوب می‌شوند، تنها نقطه مشترک این دو برند شرکت گلدیران است. شرکت گلدیران سال‌ها نماینده برنده ال‌جی در ایران بوده و همچنان هم این وظیفه را انجام می‌دهد، یعنی تمام افرادی که پیشتر محصولات ال‌جی را خریداری کردند خدمات پس از فروش خودشان را توسط گلدیران دریافت می‌کنند. البته که محصولات جی‌پلاس در کارخانه‌های ال‌جی که با تکنولوژی‌های ال‌جی تجهیز شده‌اند، تولید می‌شود و مهندسانی که با ال‌جی کار می‌کردند در حال حاضر با برند جی‌پلاس همکاری دارند ولی این به معنای این نیست که جی‌پلاس همان برند ال‌جی است. انشالله اگر تحریم‌ها برداشته شود و شرکت ال‌جی به کشور بازگردد قطعاً برند جی‌پلاس در کنار برند ال‌جی به فعالیت خودش ادامه خواهد داد.

 چند درصد از محصولات جی‌پلاس ساخت داخل است و آیا باید جی‌پلاس را برندی کاملاً ایرانی بدانیم؟

در این خصوص باید بگویم که ما در تلاش هستیم تا عمق تولیدات داخلی برند جی‌پلاس را افزایش دهیم، در مورد برخی محصولات مانند لباسشویی اکثر قطعات در داخل تولید می‌شوند و ما حتی میز ساخت داخل را نیز برای لباسشویی در کارخانه قزوین راه اندازی کردیم اما عمق تولید برخی از محصولات در داخل کشور کمتر است. برند جی‌پلاس با استفاده از تامین قطعات از کشورهای معتبر دنیا که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند محصولات خودش را تولید می‌‌کند همچنین بخشی از محصولات در داخل کشور تولید می‌شود. اگر بخواهم جزئی‌تر بگوییم، تلویزیون و یخچال در کارخانه سیرجان و لباسشویی و ظرفشویی در کارخانه کاسپین قزوین در حال تولید هستند.

قطعات وارداتی از کدام کشورها تامین می‌شوند؟

در حال حاضر اکثر مراودات ما با کشور چین برقرار است. ما به دلیل تحریم‌ها نمی‌توانیم با بسیاری از کشورهای ارتباط داشته باشیم یعنی پس از دریافت محصول امکان انتقال وجه را نداریم، البته کشور‌های دیگر صاحب تکنولوژی در آسیا هستند که ما با آن‌ها همکاری داریم اما تامین قطعات بیشتر از چین صورت می‌گیرد.

 دیدگاه شما نسبت به آینده صنعت لوازم خانگی در ایران چیست و با توجه به اینکه ورود محصولات کره‌ای به کشور ممنوع شده، رشد صنعت لوازم خانگی در ایران و امکان صادرات برندهای ایرانی به کشورهای منطقه در آینده را چطور ارزیابی می‌کنید؟

صنعت لوازم خانگی علاوه بر تحریم‌ها دست‌خوش یکسری از تغییرات داخلی هم شده است، فکر می‌کنیم که این اتفاقات در نهایت به نفع صنعت لوازم خانگی در ایران خواهد بود ولی این نباید ما را از تولید لوازم خانگی با کیفیت جهانی دور کند. مقیاس تولیدات ما برندهای خارجی هستند و مردم باید بدانند که محصولات شرکت‌های داخلی دست کمی از برندهای خارجی ندارند. در این زمینه هر چند راه بسیاری برای رسیدن به کیفیت برندهای خارجی وجود دارد ولی تلاش شبانه روزی ما این است که خودمان را با برندهای ایرانی مقایسه نکنیم و بتوانیم با سطح جهان قابل مقایسه باشیم. اگر بتوانیم بازار داخلی را تامین کنیم و به تولیدات مقیاس جهانی نزدیک شویم، حتما به صادرات فکر خواهیم کرد. در حال حاضر صادرات نداریم زیرا بازار ایران تشنه است و اولویت اصلی ما تامین بازار داخل است ولی قطعا در آینده صادرات واقعی به کشورهای مختلف منطقه را در دستور کار قرار خواهیم داد.

نوشته مدیر برند گلدیران: جی پلاس یک برند مستقل است و به معنای ال‌جی نیست اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مدیرعامل مادیران: بیش از ۴۰ درصد بازار لوازم خانگی در اختیار محصولات قاچاق کره‌ای است!

برجسته‌ترین برندهای داخلی لوازم خانگی در بیست و یکمین نمایشگاه بین المللی لوازم خانگی گرد هم آمدند تا جدیدترین محصولات خود را به نمایش بگذارند. نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی از روز سه شنبه 25 آبان آغاز شده و تا روز جمعه 28 آبان 1400 در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران میزبان مردم خواهد بود.

مادیران، تولید کننده لوازم خانگی برند ایکس‌ویژن و نماینده اصلی برند TCL در ایران یکی از مطرح‌ترین شرکت‌های ایرانی حاضر در بیست و یکمین نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی تهران است.

ما در آی‌تی‌رسان میهمان جناب آقای محمود قهاری، مدیرعامل مادیران در غرفه مشترک ایکس‌ویژن و TCL بودیم و گفت‌و‌گوی کوتاهی با ایشان داشتیم که در ادامه می‌توانید این گفت‌وگو را مطالعه کنید:

جناب آقای قهاری، لطفا نظر خودتان را در مورد بیست و یکمین نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی بفرمایید:

نمایشگاه امسال با استقبال بسیار خوبی مواجه شد، پارسال به دلیل شیوع ویروس کرونا استقبال کمی از این نمایشگاه صورت گرفت. اما امسال شاهد آن هستیم که غرفه‌ها بسیار شلوغ‌تر هستند، همچنین محصولات ایرانی بسیار پربارتر از سال‌های گذشته به نمایش در آمدند.

لطفا در مورد خود برند ایکس ویژن صحبت کنید، برند ایکس ویژن چند درصد بازار را در اختیار دارد و اینکه چند درصد از محصولات ایکس ویژن در داخل کشور تولید می‌شوند؟

برنده ایکس ویژن یک برند کاملاً ایرانی است که از حدود 13 سال پیش به بازار عرضه شد. تلویزیون‌های ایکس ویژن در آن زمان با کانسپت کره‌ای وارد بازار شدند، مردم هم بیشتر با تلویزیون‌های برند ایکس ویژن آشنا هستند و ما توانستیم بالای ۳۰ درصد از بازار تلویزیون را در اختیار داشته باشیم. پس از این که توانستیم تلویزیون‌های خودمان را با موفقیت به بازار عرضه کنیم، وارد حوزه لوازم‌خانگی شدیم و در حال حاضر ماشین لباسشویی، یخچال و کولرگازی با برند ایکس ویژن به بازار عرضه می‌شود. کارخانه لوازم خانگی ایکس ویژن یکی از بزرگترین کارخانه‌های لوازم خانگی در داخل ایران است که با بهترین ماشین‌آلات اروپایی در همین زمان تحریم تجهیز شده، البته بخش تولید ما چندین فاز دارد و طی چند ماه آینده فاز واردات قطعات تولید ما به اتمام می‌رسد و در آن زمان می‌توانیم بگوییم که ۷۰ درصد تولیدات ایکس ویژن در داخل کشور صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه اکثر مواد اولیه یخچال و ماشین لباسشویی در خود ایران تامین می‌شود، در این بخش مشکل خاصی نداریم و تنها برخی قطعات وارداتی هستند. در مورد تلویزیون هم باید بگویم که پنل تلویزیون در داخل ایران تولید نمی‌شود و پنل همه تلویزیون‌‌های ایرانی وارداتی است ما هم پنل را از خارج وارد می‌کنیم.

با توجه به ممنوعیت اخیری که در خصوص واردات لوازم خانگی کره‌ای صورت گرفته به نظر شما آینده بازار برای برندهای ایرانی به چه شکل خواهد بود و اینکه آیا برندهای ایرانی مانند ایکس ویژن به بازارهای جهانی فکر می‌کنند یا خیر؟

نمی‌توانیم بگوییم که لوازم خانگی کره از بازار ایران رفته‌اند، در حال حاضر حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد سهم بازار دست محصولات کره‌ای هست که به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود و این بزرگترین مشکلی است که تولیدکنندگان داخلی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. همه ما دوست داریم که مردم حق انتخاب داشته باشند ولی کالا باید به صورت قانونی وارد کشور شود، همچنین باید عمق تولید را بالا ببریم و تکنولوژی‌های پایه را به کشور وارد کنیم. ببینید طی دو سال اخیر که حضور محصولات کره‌ای در بازار ایران کمتر شده، تولید قطعات داخلی رشد داشته و برندها ماشین‌آلات‌شان را نوسازی کردند. همچنین کیفیت این برندها افزایش پیدا کرده است.

مدیرعامل مادیران در خصوص کیفیت محصولات داخلی خاطرنشان کرد که:

اگر نگاه کنیم یخچال‌ها و ماشین لباسشویی ما دست کمی از برندهای کره‌ای ندارد، هدف ما در ایکس ویژن ارائه کالای با کیفیت و با قیمت مناسب است، چرا مردم باید پول برند بدهند؟ این یک فرصت بسیار خوبی است برای تمام تولیدکنندگان داخلی کما اینکه اشتغال‌زایی بسیار افزایش پیدا کرد و ظرفیت تولید بالا رفته و این اتفاقات بسیار خوبی است که برای شرکت‌های ایرانی رخ داده است. ما مشکلی با ورود برندهای کره‌ای به ایران نداریم، اما این برندها باید در داخل ایران سرمایه‌گذاری کنند و تکنولوژی‌های پایه را به کشور وارد کنند. این اتفاق باعث می‌شود که نه تنها بازار ایران رو به رشد و پیشرفت باشد بلکه می‌توانیم بازار اطراف را هم در دست بگیریم. در حال حاضر کشوری مانند ترکیه هم قطعات لوازم خانگی را وارد می‌کند و پاکستان هم یکی از کشورها و بازار‌های بسیار خوب در منطقه است. به این ترتیب هم صادرات افزایش پیدا می‌کند و هم تکنولوژی پایه به کشور وارد می‌شود. زمانی که تولیدات مناسب در داخل کشور داشته باشیم، قیمت تمام شده کاهش پیدا می‌کند و در آن زمان می‌توانیم به صادرات فکر کنیم. در حال حاضر برای بحث صادرات با چند کشور صحبت کردیم اما مشکلات خاصی بر سر راه ما قرار دارد. یکی از این مشکلات روابط بین‌الملل است، کشورهای مقصد از ما می‌خواهند که هیچ نامی از ایران بر روی برند وجود نداشته باشد، آنها از کالای ما تعریف می‌کنند اما می‌گویند که نباید نام ایران بر روی کالاها وجود داشته باشد. این بخشی از مشکلاتی است که با آن مواجه هستیم ولی به نظر من اگر بخواهیم این صنعت را رشد و توسعه دهیم باید جلوی قاچاق کالا گرفته شود و بر روی تکنولوژی‌های پایه سرمایه گذاری کنیم.

 

نوشته مدیرعامل مادیران: بیش از 40 درصد بازار لوازم خانگی در اختیار محصولات قاچاق کره‌ای است! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نقد و بررسی هواوی نوا ۸: عشق در نگاه اول!

گوشی نوا 8 مدل بالارده جدید هواوی است که ما به طور تخصصی آن را بررسی کردیم و در این مطلب نکات مثبت و منفی Nova 8 را بازگو خواهیم کرد.

به عشق در نگاه اول اعتقاد دارید؟ البته ابتدا باید به چیزی که نگاه می‌کنید علاقه داشته باشید تا در یک نگاه عاشقش شوید. شخصا هرگز ساعت‌های مچی برایم جذاب نبودند، به همین دلیل هیچ وقت در یک نگاه عاشق جذاب‌ترین و خفن‌ترین ساعت مچی دنیا نخواهم شد. اما طرفداران دنیای فناوری، به ویژه تلفن‌های هوشمند حتما تاکنون با دیدن تصویر یا خبر معرفی یا حتی در دست گرفتن یک گوشی، عاشق آن شده‌اند.

نوا 8 بالارده جدید هواوی از آن دست مدل‌هایی است که شاید افراد زیادی در یک نگاه عاشقش شوند. این مدل طراحی جذاب و زیبایی دارد و مشخصات آن بر روی کاغذ قابل تحسین است، اما باید بیشتر آن را شناخت، چون عشق در نگاه اول همانطور که از نامش پیداست تنها مربوط به نگاه اول است، شاید با شناخت بیشتر معشوق خود نکات منفی را در آن بیابید که رشته عشق‌تان را پاره کند.

حدود یک سال پیش وان‌پلاس نورد به دفتر آی‌تی‌رسان آمد و ما را در یک نگاه عاشق خود کرد، طی چند روزی که نورد در دفتر آی‌تی‌رسان بود ما به شکل‌های مختلف آن را بررسی کردیم و در نهایت هم علاقه ما به این مدل حتی افزایش پیدا کرد. حال نوا 8 در مقابل من قرار دارد، در نگاه اول عاشقش شدم ولی آیا این علاقه تا انتها ادامه خواهد داشت؟

نوا 8 یک مدل بالارده از برند هواوی است که در آگوست سال میلادی جاری معرفی شد و به تازگی وارد بازار ایران شده است. نوا 8 ضعف‌ها و برتری‌هایی نسبت به مدل‌های همرده خود دارد که قصد داریم در این نقد و بررسی به طور کامل به آن‌ها بپردازیم و تمامی ابعاد این گوشی را مورد تست‌ها و آزمایش‌های مختلف قرار دهیم، بنابراین اگر قصد خرید یک گوشی بالارده را دارید، با نقد و بررسی هواوی Nova 8 همراه آی‌تی‌رسان باشید:

 بررسی هواوی نوا 8

پیش از آغاز این نقد و بررسی، پیشنهاد می‌کنم ابتدا ویدیو بررسی خودمانی و اختصاصی ما از هواوی نوا 8 را مشاهده کنید:

مشخصات هواوی نوا 8

ابعاد
 160.1 در 74.1 در 7.6 میلی‌متر
وزن
 169 گرم
نمایشگر
 6.5 اینچ اولد با رزولوشن 1080 در 2340 و نرخ‌تازه‌سازی 90 هرتز
پردازنده 
 Kirin 820E  
پردازنده گرافیکی
 Mali-G57   
رم
 8 گیگابایت
حافظه داخلی
 128 گیگابایت
سیستم عامل
 رابط کاربری EMUI 12.0 بر پایه اندروید 10
دوربین اصلی
 چهار‌گانه: 64 واید + 8 التراواید + 2 ماکرو + 2 تشخیص عمق
دوربین سلفی
 32 مگاپیکسل واید
باتری
 3800 میلی‌آمپرساعت با شارژ سریع 66 واتی

اقلام درون جعبه نوا 8

هواوی ما را با جعبه Nova 8 شگفت زده نمی‌کند. نوا 8 جعبه معمولی دارد که در آن به جز خود گوشی، یک شارژر، کابل شارژ و قاب ژله‌ای قرار دارد که از آن می‌توان برای محافظت از این مدل استفاده کرد. البته با توجه به تجربه ما و نکاتی که در ادامه مطرح می‌کنیم، به نظر می‌رسد قاب ژله‌ای نوا 8 بیش از دیگر گوشی‌های بازار به کار بیاید.

هواوی نوا 8

مهم‌ترین قطعه در جعبه به جز خود گوشی، آداپتور بزرگ و 66 واتی شارژ آن است که خیلی با آن کار داریم، آداپتورهای شارژ گوشی‌های هواوی یکی از مواردی هستند که باعث می‌شود ارزش خرید این مدل‌ها افزایش پیدا کند. شما این آداپتور شارژ را در کنار آداپتورهای 15 واتی سامسونگ قرار دهید، قضیه مانند فیل و فنجان است! همچنین آنقدر سریع و خشن گوشی را شارژ می‌کند که شاید اصلا متوجه نشوید کی گوشی‌تان شارژ شده است.

طراحی و کیفیت ساخت هواوی Nova 8

طراحی جذاب از همان ابتدا یکی از نقاط قوت گوشی‌های هواوی بود، کاملا مشخص است که هواوی در بخش طراحی نیروهای کار درستی را استخدام کرده و همیشه در این بخش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. طراحی نوا 8 هواوی نیز مانند دیگر گوشی‌های این برند درخشان است. نوا 8 از آن مدل‌هایی است که بعد از درآوردن از جعبه، باید یک نگاهی به قد و بالایش بیندازید و بعد بگویید Wow!

طراحی

نوا 8 یک گوشی زیبا، جذاب، سبک، خوش دست و متفاوت است. طراحی این محصول در حد یک پرچمدار است و حتی متریال به کار رفته در آن کاملا شما را به خود جذب می‌کند. اگر از آن دست افرادی هستید که طراحی شیائومی می 11 لایت یا گلکسی A52 جذب‌تان کرده، با دیدن نوا 8 مانند پاییز 1400، برگ‌هایتان خواهد ریخت.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

لاکچری کلمه‌ای مناسب برای توصیف تمامیت ارضی هواوی Nova 8 است. نمایشگر این مدل گوشه‌ها‌یی خمیده‌ دارد که ما را به یاد پرچمداران سری نوت سامسونگ در بازار می‌اندازد. البته خمیدگی دو سمت نمایشگر نوا 8 نسبتا زیاد است و ظاهری خاص به این مدل داده، این خمیدگی در بدنه شیشه‌ای پشت گوشی نیز تکرار شده و قاب پشتی نیز در دو سمت به صورت خمیده به فریم متصل می‌شود. در پشت گوشی فریم دوربین برجستگی نسبتا قابل توجهی نسبت به بدنه دارد و به صورت یک بیضی در بالا سمت چپ قاب جا خوش کرده است. لوگو نوا و نام هواوی بر روی بدنه شیشه‌ای اما در عین حال مات و با رنگ‌های درهم آمیخته شده با یکدیگر می‌درخشد. بدنه شیشه‌ای در گوشه‌ها نواری به شکل آینه‌ای دارد و به فریم متصل می‌شود.

درگاه‌ها

فریم آلومینیومی نوا 8 در سمت چپ و راست گوشی بسیار باریک است و در قسمت بالا و پایین گوشی ضخامت آن افزایش پیدا می‌کند. در فریم پایینی درگاه شارژ، اسپیکر و میکروفون دیده می‌شود، در قسمت بالای فریم نیز اسپیکر مکالمه، یک میکروفون دیگر و خشاب سیمکارت قرار دارد. در سمت راست فریم دکمه پاور و ولوم صدا قرار داده شده و در سمت چپ هم هیچ خبری نیست.

رنگ‌ها

هواوی مدل Nova 8 را تنها و تنها در یک رنگ و آن هم یک رنگ خاص و متفاوت تولید کرده است. هواوی این رنگ را بلاش گلد نامیده که معنی آن چیزی در مایه‌های طلایی سرخ شده است، فرض کنید یک گوشی با رنگ طلایی خجالت بکشد و گونه‌هایش سرخ شود، رنگ هواوی نوا 8 تقریبا اینگونه است. پشت گوشی طرح گرادیانت ندارد اما در زاویه‌های مختلف رنگ‌های مختلفی در محدوده سفید، طلایی، صورتی و سرخ خواهید دید که به شدت باعث جذابیت گوشی می‌شوند. بدنه شیشه‌ای پشت مات است و به همین دلیل اثر انگشت زیادی جذب نمی‌کند، البته پشت گوشی رد لک می‌ماند اما نه آنقدری که اذیت کننده باشد.

ابعاد

نوا 8 آنقدر نازک و خوش دست است که می‌توان آن را تا حدی ناز و گوگولی دانست. حاشیه‌ها و ضخامت این گوشی واقعا کم است و به همین دلیل گوشی هیچ بخش اضافه‌ای ندارد که ابعاد آن را افزایش دهد. این مدل 160 میلی‌متر طول، 74 میلی‌متر عرض، 7.6 میلیمتر ضخامت و 169 گرم وزن دارد. قطعا Nova 8 جزو باریک‌ترین و سبک‌ترین مدل‌های بازار است اما گوشی‌های باریک‌تر و سبک‌تر از آن هم در بازار هستند.

هواوی نوا 8

نکته خاص در مورد نوا 8 آن است که خمیدگی نمایشگر و پشت گوشی در قسمت لبه‌‌ها، باعث شده تا گوشی هنگامی که در دست قرار می‌گیرد کمی باریک‌تر از مقدار واقعی آن احساس شود. نکته بسیار مهم دیگر آن است که به دلیل خمیدگی دو سمت گوشی، همچنین بدنه شیشه‌ای و وزن سبک نوا 8 این مدل به حد بالایی از لغزندگی رسیده که اگر حواستان نباشد از دست‌تان سر می‌خورد و به دلیل آن که هواوی در بخش استحکام استانداردهای خاصی برای Nova 8 در نظر نگرفته ممکن است به سرعت آسیب ببیند.

استحکام و مقاومت

متاسفانه این مدل هواوی هم بدون لایه محافظ گوریلاگلس یا استاندادرهای ضد آب یا حتی گرد و غبار عرضه شده، این یعنی باید شش دانگ حواستان به این مدل باشد تا از دستتان نیفتد، در پاراگراف بالا توضیح دادیم که چرا این مدل به شدت لیز و لغزنده است و اگر حواس‌تان نباشد، قطعا آسیب خواهد دید. نبود استانداردهای محافظتی و روکش گوریلا گلس یک نکته منفی بسیار برجسته برای Nova 8 خواهد بود، زیرا مدل‌های این رده با روکش محافظ گوریلا گلس 5 و تعداد بسیاری با قابلیت ضد آب عرضه شده‌اند. همچنین به همین دلیل بود که گفتیم قاب ژله‌ای این مدل بیشتر به کار می‌آید، اگر احساس می‌کنید گوشی از دست‌تان سر می‌خورد، می‌توانید از قاب ژله‌ای آن استفاده کنید.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

هواوی در بخش طراحی نوا 8 تا حدودی مانند تفکر قدیمی ایرانی‌ها در مورد محصولات چینی عمل کرده، محصولاتی که زیبایی زیادی دارند اما باید مواظب آن‌ها باشید تا خراب نشوند. نوا 8 البته بدنه‌ای مقاوم و طراحی فوق‌العاده چشم‌نوازی دارد اما به شدت امکان سر خوردن آن از دستان شما وجود دارد و نبود استانداردهای محافظتی نیز باعث شده تا حتی گاهی اوقات با استرس این‌که “نکند گوشی از دست سر بخورد” با این مدل کار کنید.

نمایشگر نوا 8

بعد از آن که محو زیبایی نوا 8 شدید باید گوشی را روشن کنید تا از مرحله محو زیبایی به مرحله فرو رفتن در کف کیفیت نمایشگر بروید. نمایشگر نوا 8 دومین نقطه قوت آن است. هواوی در این مدل از یک نمایشگر 6.5 اینچی بسیار با کیفیت اولد استفاده کرده است. این نمایشگر بیش از یک میلیارد رنگ تولید کرده و از HDR10 نیز پشتیبانی می‌کند.

رنگ‌ها

به این ترتیب رنگ‌ها در نمایشگر 10 بیتی اولد Nova 8 جذاب و درخشان هستند، پشتیبانی از HDR10 و تولید یک میلیارد رنگ باعث شده تا دیدن فیلم و عکس به لذتی دوچندان در نوا 8 تبدیل شود. رنگ‌ها در نمایشگر این مدل کاملا طبیعی و شفاف به نمایش در می‌آیند.

رفرش‌ریت

با وجود تمام این قابلیت‌ها نرخ‌تازه‌سازی یا رفرش‌ریت 90 هرتزی نمایشگر نیز کمک بسیاری کرده تا تجربه شما از کار کردن با نمایشگر گوشی بسی دلنشین و خوشا‌یند باشد. نمایشگر با این کیفیت و رفرش‌‌ریت 90 هرتز یعنی گشت و گذار در تمامی بخش‌ها و منو‌های گوشی و استفاده از اپلیکیشن‌ها و وبگردی کاملا نرم و روان و سیال است، تجربه کار با نمایشگر نوا 8 مانند استفاده از یک سرسره آبی است، شما می‌توانید وارد این دنیا شوید و در بخش‌های مختلف سر بخورید و از نمایشگر سیال و روان آن لذت ببرید.

هواوی نوا 8

رزولوشن و تراکم پیکسلی

حاشیه باریک دور نمایشگر باعث شده تا صفحه نمایش حدود 90 درصد از پنل جلویی را بپوشاند، البته این در حالی است که خود صفحه رزولوشن فول‌اچ‌دی‌پلاس 1080 در 2340 دارد و در هر اینچ آن 392 پیکسل قرار گرفته، این مشخصات یعنی با یک نمایشگر باکیفیت طرف هستیم که هم تکنولوژی ساخت فوق‌العاده‌ای دارد، هم تعداد رنگ‌های تولیدی آن بالاست، هم از فناوری‌های نمایشگر مناسبی پشتیبانی می‌کند، هم رزولوشن و تراکم پیکسلی بسیار بالایی دارد و هم رفرش‌ریت آن بی‌نظیر است. به این ترتیب واقعا نمایشگر Nova 8 در میان گوشی‌های بالارده به یک مدل قابل رقابت با نمایشگرهای سامسونگ تبدیل شده و شاید حتی کیفیت بهتری نسبت به نمایشگرهای نماینده‌های سامسونگ مانند گلکسی A52s ارائه دهد.

میزان روشنایی صفحه

نمایشگر هواوی نوا 8 روشنایی خیلی خوبی دارد، در روز و شب می‌توان با این گوشی به راحتی کار کرد، حتی در بیرون خانه و در معرض تابش مستقیم آفتاب هم می‌توان به خوبی با گوشی کار کرد و روشنایی صفحه به مقداری می‌رسد که زیر نور مستقیم خورشید هم مشکل چندانی برای کار کردن با این مدل نداشته باشید.

دارک مود

کار کردن در حالت دارک مورد در گوشی‌های اولد لذت خاص و متفاوت دارد، در این پنل‌ها زمانی که نور صفحه مشکی باشد، پیکسل‌های آن بخش خاموش می‌شوند و به همین علت عمق تصویر مشکی چه در حالت دارک مود و چه در هنگام تماشای فیلم بسیار بالاست. همچنین در مدل‌های اولد و امولد استفاده از دارک مود باعث کاهش مصرف باتری می‌شود و با رفتن بر روی حالت دارک مود، می‌توانید به کاهش مصرف باتری نیز کمک کنید.

هواوی نوا 8

Always On Display

صفحه اولد یعنی قابلیت Always On Display و قابلیت Always On Display یعنی دسترسی به آپشن‌های جذاب این بخش! گوشی‌های چینی مانند هواوی و شیائومی تلاش زیادی برای جذاب کردن بخش Always On Display داشتند در حالی که آپشن‌های این بخش در گوشی‌های سامسونگ آنقدر متنوع نیست. در بخش Always On Display می‌توانید تصاویر و متون مختلف شخصی‌سازی شده را برای نمایش تاریخ و ساعت در صفحه قفل داشته باشید، در این بخش متن‌ها و رنگ‌ها را می‌توانید تغییر دهید و نمایه‌های گرافیکی ساعت و موارد دیگر نیز قابل تغییر هستند.

اسمارت رزولوشن

در تنظیمات صفحه نمایشگر می‌توانید اندازه رزولوشن صفحه و فریم‌ریت را تغییر دهید، این امکان جالبی است که هواوی در اختیار کاربران قرار داده و می‌توانند در نوا 8 رزولوشن را در دو حالت low با اندازه 1560 در 720 یا High با رزولوشن 2340 در 1080 تنظیم کنند. البته گزینه سومی نیز با نام اسمارت رزولوشن وجود دارد که با انتخاب آن در زمانی که به ذخیره انرژی باتری نیاز دارید، رزولوشن به طور اتوماتیک کم می‌شود.

هواوی نوا 8

نرخ‌تازه‌سازی داینامیک

در بخش Screen Refresh rate نیز به جز دو گزینه 60 و 90 هرتز، انتخاب سومی به نام داینامیک رفرش‌ریت وجود دارد که نرخ تازه‌سازی صفحه را بر اساس مقدار انرژی باتری و شارژدهی آن تنظیم می‌کند، این دو گزینه برای ذخیره انرژی باتری بسیار کارآمد هستند.

قفل‌های بیومتریک

حال که روی دور هستیم و مدام نقاط قوت هواوی نوا 8 را بیان می‌کنیم، بگذارید به سومین نقطه قوت این تلفن هوشمند اشاره کنیم. استفاده از قفل‌های بیومتریک نوا 8 همچون بخش طراحی و نمایشگر، دلنشین و جذاب است.

حسگر اثر انگشت

هواوی در این مدل از یک حسگر اپتیکال زیر نمایشگر استفاده کرده که سرعت و دقت آن بسیار بالاست. معمولا حسگرهای زیر نمایشگر مکثی یک ثانیه‌ای برای باز کردن قفل دارند اما این مکث در Nova 8 اتفاق نمی‌افتد. زمانی که شما انگشت خود را بر روی حسگر بگذارید با سرعت بالایی قفل باز شده و گوشی آماده استفاده است. محل حسگر بر روی گوشی با یک نمایه گرافیکی مشخص شده برای همین امکان ندارد که در پیدا کردن جای حسگر با مشکل مواجه شوید، ضمن اینکه جای حسگر بسیار خوب است و حتی زمانی که یک دستی با گوشی کار می‌کنید، به راحتی می‌توانید حسگر را باز کنید.

هواوی نوا 8

قفل تشخیص چهره

عملکرد مناسب حسگر اثر انگشت در قفل تشخیص چهره نیز دیده می‌شود. قفل تشحیص چهره با سرعت بسیار بالا و دقت عالی گوشی را باز می‌کند، تنها کافیست گوشی در مقابل صورت‌تان باشد و بعد دکمه پاور را بزنید، قفل به سرعت باز شده و می‌توانید از گوشی استفاده کنید. البته این قفل زمانی که گوشی دقیقا مقابل صورت نیست یا نور محیط کم است نیز به خوبی کار می‌کند. اما به دلیل آن که هنوز ویروس منحوس کووید 19 در دنیا وجود دارد باید بگویم که هنگام پوشیدن ماسک، قفل چهره باز نمی‌شود، اگر ماسک را تا روی لب پایین بکشید، حسگر باز می‌شود اما هنگامی که ماسک بر روی صورت دارید، قفل باز نخواهد شد. همچنین قفل با چشم بسته و با تصویر فرد مالک گوشی نیز باز نمی‌شود.

تست‌های ویژه ITResan

در بخش تست‌های ویژه به برخی قابلیت‌ها و ویژگی‌های گوشی که برای ما در آی‌تی‌رسان و بسیاری از کاربران اهمیت دارد می‌پردازیم. این موارد مشمول بخش‌های مختلف گوشی می‌شود و عموما در استفاده عادی روزانه با آن‌ها مواجه می‌شویم، به همین دلیل بهتر است بدانیم آیا گوشی نوا 8 می‌تواند تست‌های ویژه ما را رد کند یا خیر؟

 تست

نتیجه

بدنه کثیف می‌شود؟

خیلی کم

کار کردن روی سطح صاف آسان است؟

کمی لق می‌زند

کار کردن با یک دست آسان است؟

تقریبا بله

کار کردن زیر نور آفتاب آسان است؟

بله

یک اثر انگشت را می‌توان دو بار تعریف کرد؟

خیر

قفل چهره در تاریکی باز می‌شود؟

بله

حسگر اثر انگشت با دست خیس باز می‌شود؟

بله

قفل چهره با ماسک باز می‌شود؟

خیر

کیفیت عکس سلفی پرتره چند نفره به چه شکل است؟

رضایت بخش نیست

نشر صدا هنگام مکالمه چقدر است؟

بسیار کم

رابط کاربری نوا 8

تا حالا هر چه در مورد نوا 8 گفتیم، تعریف بوده و تمجید، اما در بخش رابط کاربری کار کمی گره می‌خورد. در واقع کار هواوی در بخش رابط کاربری، حدود 2 سال است که به گره افتاده و حل نشده است. هواوی از جمله شرکت‌هایی است که مانند ایران سوزش تحریم‌های آمریکا را چشیده و کار و کاسبی‌اش کساد شده، پس از تصویب تحریم‌های آمریکا علیه هواوی و ورود این شرکت به لیست سیاه تجاری آمریکا، دیگر بوی گوگل در گوشی‌های هواوی به مشام نمی‌رسد.

نبود برنامه‌های گوگل

سیستم عامل هواوی همچنان بر پایه اندروید است و محیط EMUI 12 تغییر خاصی نسبت به گذشته نکرده اما نبود سرویس‌های گوگل آزاردهنده است و به نوعی همه چیز را خراب می‌کند. البته در خصوص نبود سرویس‌های گوگل، نوع استفاده کاربران نیز اهمیت دارد، اگر شما از افرادی هستید که مدام از سرویس‌های گوگل مانند گوگل پلی سرویس، گوگل پلی گیمز، جی‌میل، یوتیوب و گوگل مپ استفاده می‌کنید و حساب‌هایتان با یکدیگر سینک هستند، گوشی‌های بدون گوگل هواوی به درد شما نمی‌خورند، اما اگر خیلی با برنامه‌های گوگل کار ندارید و صرفا از اینستاگرام، تلگرام یا برنامه‌هایی به این شکل استفاده می‌کنید، با دانستن برخی موارد می‌توانید بدون دغدغه از خریداران گوشی‌های هواوی باشید.

هواوی نوا 8

اجرای برنامه‌های گوگل بر روی گوشی هواوی

البته برای رفع مشکل گوگل می‌توانید از برنامه‌هایی استفاده کنید که بیلد نامبر گوشی را تغییر داده و یک محیط شبیه‌سازی شده برای شما ایجاد می‌کنند تا بتوانید برنامه‌های گوگل را در آن محیط اجرا کنید، یکی از این برنامه‌ها Gspace نام داد، با نصب برنامه Gspace می‌توانید بیلد نامبر گوشی به یک مدل قدیمی‌تر هواوی که مجوز استفاده از برنامه‌های گوگل را دارد، تغییر دهید. با این روش می‌توانید از طریق خود برنامه Gspace به برنامه‌های گوگل دسترسی داشته باشید و از آن‌ها استفاده کنید.

هنگام ورود به این برنامه برخی برنامه‌های گوگل به شما پیشنهاد شد‌ه‌اند که می‌توانید با انتخاب آن‌ها وارد گوگل پلی شوید و با اتصال به اکانت خود، برنامه‌های مورد نظر را دانلود کرده و از آن‌ها استفاده کنید. تنها نکته استفاده از این اپلیکیشن آن است که برنامه‌های گوگل مانند گوگل مپ، گوگل پلی گیمز و یوتیوب، تنها در خود برنامه Gspace قابل اجرا هستند؛ نه در محیط رابط کاربری گوشی! البته ما نمی‌توانیم استفاده از برنامه Gspace یا برنامه‌های مشابه را به عنوان یک راه حل عملی جامع برای رفع مشکل برنامه‌های گوگل در EMUI پیشنهاد کنیم، اما در حال حاضر می‌توان از این برنامه در گوشی‌های هواوی استفاده کرد.

EMUI 12

اما جدا از بحث گوگل، رابط کاربری EMUI 12 بر روی این گوشی قابل استفاده است، این رابط کاربری نسبت به EMUI 11 پیشرفت‌های چشمگیری داشته و طعم استفاده از آن شیرین‌تر از گذشته شده است. رابط کاربری هواوی ساده، جذاب و مفید است، المان‌های گرافیکی و افکت‌های خاصی در این رابط کاربری دیده می‌شود که باعث سنگین شدن محیط کاربری نشده و بدون لگ و کندی اجرا می‌شوند، استفاده از این رابط کاربری جذاب همراه با نمایشگر 90 هرتزی اولد نوا 8 یعنی نورعلی‌نور!

رابط کاربری نوا 8 واقعا جذاب است، قصد اغراق نداریم، پک آیکن‌ها، منو‌ها، نوار اعلان و بخش‌های مختلف EMUI 12 نسبت به گذشته بهبود پیدا کرده و استفاده از آن‌ها حس بهتری می‌دهد، البته باید اشاره کنیم که طراحان هواوی برای ایجاد سبک جدید رابط کاربری گوشی‌های این شرکت از برخی ایده‌های iOS وام گرفته‌اند و این جزئیات به راحتی از چشمان ما مخفی نمی‌ماند.

زمانی که نوا 8 را راه‌اندازی می‌کنید، خبری از فولدرهای خالی برنامه App Advisor نیست و شما از همان ابتدا یک محیط کاربری ساده و مفید را در اختیار دارید. یک کادر سرچ برای استفاده از موتور جستجوی Peta که همان جایگزین گوگل در هواوی است به صفحه اصلی اضافه شده که عرض کمی دارد و در آن می‌توانید امکان سرچ با هواوی AII لنز، جستجوی صوتی و متنی را انتخاب کنید. هواوی AII لنز بدون نیاز به تغییر IP کار می‌کند اما نتیجه جستجوهای آن معمولا به درد کاربران ایرانی نمی‌خورد.

از دیگر قابلیت‌های جذاب رابط کاربری هواوی، پنل کناری آن هست که با کشیدن انگشت از لبه راست یا چپ به سمت وسط صفحه و نگه‌داشتن انگست باز می‌شود، این پنل به پنل اج سامسونگ شباهت دارد و برنامه‌های مختلفی را می‌توانید در آن قرار دهید تا به صورت سریع به آن‌ها دسترسی داشته باشید.

اپ‌گالری

اپ‌گالری سرویس جایگزین گوگل پلی سرویس است که در آن اپلیکیشن‌های مختلف قابل دانلود بر روی گوشی‌های هواوی قرار دارد. در اپ‌گالری برنامه‌ها و اپلیکیشن‌های متفاوتی برای دانلود قرار داده شده که نسبت به نسخه‌های قبلی اپ‌گالری توسعه پیدا کرده اما همچنان نمی‌توان همه برنامه‌ها را از این مارکت دانلود کرد.

به طور مثال برای دانلود اینستاگرام به سایت Apkpure هدایت می‌شوید تا نسخه نصبی این برنامه را از این سایت دانلود و نصب کنید، البته این سایت در ایران مسدود است و شما برای دانلود اینستاگرام باید ابتدا IP خودتان را تغییر دهید. برای دانلود برنامه‌های دیگر مانند واتساپ به سایت خود واتساپ و برای دانلود برخی برنامه‌ها مانند بازی کالاف دیوتی به سایت Apkab منتقل خواهید شد. اما اکثر برنامه‌های چینی مانند تیک‌تاک در داخل خود اپ‌گالری قابل دانلود هستند.

هواوی نوا 8

به طور کلی برای نصب برنامه بهتر است از مارکت‌های ایرانی استفاده بکنید زیرا یکپارچگی و انسجام بهتری دارند و برای آپدیت کردن برنامه‌ها نیز شما را اذیت نمی‌کنند. اما اگر به طور کلی قصد دارید برنامه‌های اندروید را بر روی هواوی Nova 8 یا دیگر گوشی‌های جدید این شرکت نصب کنید، راهکاری وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد.

تم

در صفحه اصلی گزینه Theme را می‌بینید که در آن می‌توانید تم‌های مختلف در نظر گرفته شده برای نوا 8 را مشاهده کنید. البته برای شخصی‌سازی محیط کاربری بهتر است به تنظیمات و منوی Home Screen & Wallpaper بروید، در این بخش می‌توانید تمامی اجزا مانند پک آیکن، والپیپر، تم، بخش Always on Display و صفحه Magazine lock را تنظیم کنید.

مگزین لاک

صفحه Magazine lock همان لاک‌اسکرین شماست که با رفتن به چپ و راست می‌توانید مجموعه‌ای از تصاویر به انتخاب خودتان را مانند یک آلبوم تصویر در آن ببینید. البته در توضیح برنامه نوشته که با هر بار روشن کردن صفحه، تصویر لاک اسکرین تغییر می‌کند اما چنین اتفاقی برای گوشی نوا 8 که ما در اختیار داشتیم رخ نداد.

اپ دراور

می‌توانید رابط کاربری را در دو حالت دارای منو App Drawer یا بدون این منو تنظیم کنید، همچنین تمامی تنظیمات مربوط به اندازه فونت، نوع فونت و اندازه اجزا بر روی صفحه قابل تنظیم هستند.

کنترل پنل

نوار نوتیفیکیشن در رابط کاربری هواوی همچون شیائومی از حالت کلاسیک اندروید خارج شده و بیشتر به محیطی مانند کنترل سنتر iOS شباهت پیدا کرده است. این بخش در رابط کاربری هواوی، کنترل پنل نام دارد، جایی که شما به تمامی گزینه‌های نوار اعلان دسترسی دارید اما نوع طراحی محیط آن کمی نسبت به گذشته تغییر کرده و جذاب‌تر شده است.

کنترل پنل هواوی با نوار اعلان تفاوت دارد، با کشیدن انگشت از نیمه سمت راست بالای نمایشگر به پایین کنترل پنل و با کشیدن انگشت از نیمه سمت چپ بالای نمایشگر به پایین کنترل، نوار اعلان باز می‌شود. کنترل پنل جایی برای مدیریت گوشی فعال و غیر فعال کردن اتصالات و مدیریت موسیقی است، اما در نوار اعلان تنها اعلان‌های دریافت شده به نمایش در می‌آید و به جز نوتیفیکیشن‌ها عنصر دیگری در این صفحه دیده نمی‌شود.

هواوی نوا 8

به طور کلی رابط کاربری EMUI 12 جذابیت و تنوع بالایی دارد و از کار کردن با آن خسته نخواهید شد، اما باید بدانید برنامه‌های گوگل در این رابط کاربری جایی ندارند و به جای آن‌ها باید از برنامه‌های پیشفرض گوگل مانند اپ‌گالری به جای گوگل پلی، یا پتا مپس به جای گوگل مپس استفاده کنید، البته برنامه‌های کاربردی دیگر نیز قابل دانلود هستند مثلا بازار و مایکت در این رابط کاربری اجرا می‌شوند و می‌توانند جایگزینی برای گوگل پلی یا اپ‌گالری باشند. اما به هر شکل پیش‌تر هم گفتیم که اگر به استفاده از برنامه‌های گوگل عادت دارید، بهتر است قید خرید Nova 8 جذاب را بزنید.

سخت افزار Nova 8

با رسیدن به بخش سخت افزار باید برگردیم به قطار تمجید از نوا 8 هواوی! سخت افزار را می‌توان یکی دیگر از نقاط قوت نوا 8 نامید، البته پردازنده و به طور کلی سخت افزار نوا 8 مانند دیگر رقبایش قوی نیست اما ما موقع استفاده از این گوشی با هیچ مشکل سخت افزاری مواجه نشدیم، بنابراین می‌توانیم بگوییم که سخت افزار نوا 8 برای یک گوشی در این رده مناسب است.

پردازنده

هواوی برای این گوشی از تراشه 7 نانومتری کایرین 820E استفاده کرده، اما این پردازنده برخلاف 99 درصد مدل‌هایی که در بازار عرضه شده‌، 6 هسته پردازشی دارد، به همین دلیل شاید احساس کنید که نوا 8 در شرایط سخت شانه خالی کرده و کم می‌آورد اما حداقل ما چنین چیزی را از Nova 8 ندیدیم. در پردازنده این مدل سه هسته پردازشی 2.22 گیگاهرتزی کورتکس A76 و سه هسته پردازشی 1.84 گیگاهرتزی کورتکس A55 قرار دارد.

رم و حافظه

مدلی که ما در اختیار داشتیم به 8 گیگابایت رم و 128 گیگابایت حافظه اصلی مجهز شده بود، البته همین مدل نوا 8 با حافظه 256 نیز در بازار پیدا می‌شود و اگر نیاز به حافظه بیشتر داشتید می‌توانید آن نسخه را خریداری کنید. از 128 گیگابایت حافظه تقریبا 115 گیگابایت آن در اختیار شما قرار دارد و می‌توانید نرم‌افزارها و داده‌های خود را بر روی آن ذخیره و نصب کنید.

تراشه گرافیکی

پردازنده نوا 8 از تراشه گرافیکی Mali-G57 بهره می‌برد که عملکردش برای اجرای بازی و مدیریت بخش گرافیکی گوشی کاملا مناسب است. با نوا 8 برای اجرای بازی به مشکل خاصی بر نمی‌خورید، تمام بازی‌های نیمه سنگین و سنگین در این مدل با گرافیک قابل قبول اجرا می‌شوند و لگ و کندی هم در بازی‌ها به وجود نمی‌آید.

گیمینگ و بازدهی

ما بازی کالاف دیوتی موبایل را بر روی این مدل تست کردیم که در بخش تنظیمات گرافیکی آن تنها حالت Low و Medium برای انتخاب وجود داشتند، به هر شکل بازی کالاف دیوتی با گرافیک متوسط و رفرش‌ریت بالا بدون هیچ مشکلی بر روی نوا 8 اجرا شد و هیچ مشکلی از این بابت وجود نداشت، بقیه برنامه‌ها و بازی‌ها هم به خوبی بر روی نوا 8 اجرا می‌شوند و اگر اهل گیم هستید، می‌توانید از این مدل هواوی لذت کافی را ببرید.

البته در این رده قیمتی گوشی‌هایی با قدرت سخت افزاری و گرافیکی بیشتر نیز وجود دارد اما Nova 8 از پس تمامی کارها بر می‌آید، رابط کاربری، صفحه نمایش 90 هرتزی، بازی‌ها و اپلیکیشن‌ها بدون مشکل در این گوشی اجرا می‌شوند و حال شاید نتوانید بازی‌ها را بر روی بالاترین کیفیت گرافیکی اجرا کنید اما کیفیت اجرای بازی در این مدل قابل قبول است.

 

امتیاز Geekbench

تک هسته‌ای / چند هسته‌ای

امتیاز GFXBench

امتیاز 8 Antutu

امتیاز 9 Antutu

نام مدل

3518/1107

33fps

657150

754572

 Galaxy S21 Ultra

3489/1085

33fps

668722

742950

MI 11

3238/1032

60fps

584055

695373

Galaxy S21

3266/926

50fps

631850

681052

POCO F3

3296/906

45fps

543986

582320

Galaxy S20 FE

2574/735

38fps

453223

561303

Poco X3 Pro

2603/880

42fps

508760

560815

Galaxy Note 20 Ultra

2909/803

35fps

465534 

534003

Mi 11 Lite 5G

2801/771

28fps

429675 

508844

Galaxy A52s 5G

2164/687

29fps

395503

479015

Nova 5T

2697/488

18fps

*****

397528

Nova 9

1820/636

16fps

334981

395853

Galaxy A52 5G

1577/525

15fps 

261282 

346979

Galaxy A52

1763/580

16fps

283750

349090

Poco X3 NFC

1785/570

15fps

279625

338587

Redmi Note 9 Pro

1603/492

14fps

279355

334231

Redmi Note 8 Pro

 

همچنین گوشی نه در هنگام بازی، نه در هنگام کار با دوربین و نه در هنگام شارژ داغ نمی‌شود، نوا 8 همواره دمای پایینی دارد و تنها مواقعی که خیلی به گوشی فشار بیاورید ممکن است این فشار با مقداری گرمای پشت گوشی احساس شود. البته کنترل گرمای گوشی مانند کنترل گرمای کره زمین دشوار نیست، هواوی یک گرافن سه‌بعدی بر روی تراشه‌های خود گذاشته که حرارت را از پردازنده و تراشه گرافیکی گرفته و به دیگر بخش‌ها منتقل می‌کند، به این ترتیب گرما محو شده و به صورت متمرکز باعث داغ شدن یک بخش گوشی نمی‌شود.

ارتباطات و اتصالات

نوا 8 یک گوشی دو سیمکارته است که از کارت حافظه پشتیبانی نمی‌کند. این مدل از بلوتوث نسخه 5 استفاده می‌کند و یک درگاه USB-C نسخه دو برای شارژ دارد، البته به دلیل نبود جک هدفون، درگاه شارژ برای استفاده از هندزفری نیز استفاده می‌شود، منتهی اگر هندزفری با جک 3.5 میلی‌متری دارید باید برای استفاده از آن یک تبدیل USB-C به جک 3.5 تهیه کنید. این مدل از ارتباط بی‌سیم NFC پشتیبانی می‌کند و به دلیل پشتیبانی از Huawei Share اگر گوشی یا لپ‌تاپ هواوی داشته باشید می‌توانید به صورت بی‌سیم و با سرعت بالا، این دستگا‌ها را با یکدیگر متصل کرده و دیتاهای مورد نظر خود را انتقال دهید.

دوربین

بخش دوربین دومین قسمتی است که کلاه ما و نوا 8 در هم می‌رود. بگذارید از همین ابتدا رک بگوییم، عملکرد دوربین نوا 8 بد نیست اما در حد یک گوشی بالارده هم نیست، یعنی گوشی‌هایی با قیمت 2 تا 3 میلیون تومان ارزان‌تر نیز کیفیت دوربین مشابه و حتی بهتر از نوا 8 دارند اما خب می‌توان کمی این موضوع را درک کرد، هواوی در بخش طراحی سنگ تمام گذاشته طبیعتا باید برای پایین نگه‌داشتن قیمت گوشی یک بخش دیگر را قربانی کند و آن می‌تواند دوربین باشد.

هواوی نوا 8

دوربین چهارگانه نوا 8 ستاپ زیر را دارد:

  • دوربین اصلی 64 مگاپیکسلی، لنز واید 26 میلی‌متری، دیافراگم f/1.9، فوکوس خودکار با تشخیص فاز
  • دوربین 8 مگاپیکسلی با لنز اولتراواید 17 میلی‌متر، دیافراگم f/2.4، زاویه تصویر 120 درجه
  • دوربین تشخیص عمق 2 مگاپیکسل با دیافراگم f/2.4
  • دوربین ماکرو 2 مگاپیکسل با دیافراگم f/2.4

در روز

تصاویر دوربین 64 مگاپیکسلی نوا 8 در روز نمی‌تواند من را راضی کند، هر چقدر هم که با خود کلنجار می‌روم باید انتظار بیشتری از یک دوربین 64 مگاپیکسل در یک گوشی بالارده داشته باشم و کیفیت تصاویر دوربین 64 نوا 8 آنقدری که باید خوب نیستند. البته این خبری شوکه کننده است، زیرا گوشی‌های هواوی در هر بخش مورد داشته باشند، در قسمت دوربین همواره امتیاز عالی می‌گیرند اما هواوی Nova 8 اینگونه نیست.

تصاویر گوشی نوا 8 در روز شفافیت لازم را ندارند، عکس‌ها وایت بالانس مناسبی هم ندارند و رنگ تصاویر به سمت آبی متمایل است. جزئیات به شکلی که باید در تصاویر دوربین 64 هواوی دیده نمی‌شوند. کیفیت کلی تصاویر روز خوب است اما کنتراست بالای تصاویر و دیگر موارد اشاره شده باعث می‌شود دوربین این مدل در حد رقبایش نباشد. شما در ادامه می‌توانید تصاویر روز نوا 8 را با گلکسی A52s مقایسه کنید.

در شب

اگر بخواهم یک امتیاز کلی بدهم، عملکرد دوربین نوا 8 در شب برایم جذاب‌تر و بهتر از عکس‌هایی است که این دوربین در طول روز می‌گیرد. در طول شب نویز زیادی در تصویر دیده نمی‌شود، اگر مقدار نور در شب مناسب باشد که کیفیت تصاویر کاملا قابل قبول و مناسب خواهد بود، ولی اگر نور هم مناسب نباشد به جز شفافیت تصویر که کمی کاهش پیدا می‌کند، ایراد بزرگ دیگری به عکس‌های شب Nova 8 نمی‌توان گرفت.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

برای عکس‌گرفتن در شب می‌توانید از حالت نایت مود نیز استفاده کنید، حالت نایت مود در هنگام زوم نیز قابل استفاده است ولی دوربین اولتراواید قابلیت نایت مود ندارد. عملکرد نایت مود هواوی نوا 8 اصلا خوب نیست، اگر در محیط رشته‌ای چراغ وجود داشته باشد، انعکاس نور آن‌ها در تصویر می‌افتد و در واقع عکس نایت مود خراب می‌شود اما اگر منبع نور در تصویر نباشد، نور در محیط کم‌رنگ می‌شود و دیگر جلوه خود را ندارد. همچنین در حالت عادی رنگ‌ها برجسته‌تر از حالت نایت مود هستند!

زوم

دوربین نوا 8 به درد زوم نمی‌خورد اما به هر حال می‌توانید تا میزان 10 برابر با آن زوم کنید. طبیعتا زوم باعث کاهش رزولوشن، پیکسل‌ها و در نتیجه از بین رفتن شفافیت عکس‌ها می‌شود. اما به طور کلی تا زوم دو برابر این دوربین قابل قبول بوده و می‌توان از آن استفاده کرد اما زوم بیش از دو برابری به تدریج باعث کاهش کیفیت عکس می‌شود و بهتر است خیلی از آن استفاده نکنید.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

ماکرو

هرچند دوربین ماکرو خیلی کاربردی نیست اما به هر حال در اکثر مدل‌ها هست و باید با آن کنار بیاییم. دوربین ماکرو نوا 8 کیفیت متوسطی دارد، اگر دوربین در فاصله 3 تا 4 سانتی‌متری سوژه باشد می‌تواند عکس ماکرو بگیرد اما حتی با رعایت فاصله عکس‌های ماکرو به آن مقداری که باید شفاف نیستند.

پرتره

در رابط کاربری دوربین‌های هواوی یک بخش با نام پرتره و یک بخش با نام Aperture وجود دارد، بخش پرتره برای گرفتن تصاویر ایستاده و از صورت افراد خوب است، البته در این بخش با وجود افکت‌های مختلف می‌توان پس‌زمینه تصویر را بلار کرد. حالت Aperture به طور کلی برای گرفتن تصاویر با پس‌زمینه بلار است. قابلیت Aperture تنها برای دوربین اصلی است و بر روی دوربین سلفی نمی‌توان این حالت را انتخاب کرد، بنابراین برای گرفتن پرتره در حالت سلفی باید از حالت پرتره و افکت‌های آن استفاده کنید.

کیفیت تصاویر پرتره نوا 8 با قابلیت Aperture خوب است، گاهی احساس می‌شود که پس زمینه تصویر به طور برابر و یکسان بلار نشده است اما به طور کلی عکس‌هایی که با حالت Aperture گرفته می‌شوند کیفیت بالایی دارند و مرز میان سوژه و پس‌زمینه به خوبی جدا شده است. نکته جالب در خصوص دوربین هواوی Nova 8 آن است که در حالت Aperture می‌توانید تا 3 برابر بر روی سوژه خود زوم کنید و باز هم تصویر پرتره بگیرید، اما زمانی که بر روی سوژه زوم می‌کنید پشت او بلار نمی‌شود و عملا این حالت کار نمی‌کند!!

اما در حالت پرتره هم می‌توانید عکس با پس‌زمینه بلار شده بگیرید، کیفیت و شفافیت تصویر در این حالت ماننده حالت Aperture نیست ولی اگر در پس‌زمینه منبع نور وجود دارد، در حالت پرتره می‌توانید منبع نور با حالت دایره‌ای، کشیده، قلبی و غیره بلار کنید. برای عکس گرفتن در حالت سلفی نیز باید از حالت پرتره استفاده کنید که در این حالت‌هم پس‌زمینه به خوبی از سوژه جدا می‌شود و ایراد خاصی نمی‌توان به آن گرفت.

سلفی

حفره بزرگی که در بالای نمایشگر دیده می‌شود محل قرار گرفتن دوربین 32 مگاپیکسلی سلفی با دیافراگم f/2.0 است. این دوربین همچون دوربین 64 مگاپیکسلی تصاویری با کیفیت مناسب می‌گیرد و کیفیتش قابل قبول است. شفافیت و وضوح تصاویر دوربین سلفی 32 مگاپیکسلی مناسب هستند، هواوی ادعا کرده که در این مدل از موتور پردازش تصویر Kirin ISP 5.0 استفاده کرده که باید تاثیر خوبی در کیفیت تصاویر بگذارد، به جز تصاویر دوربین اصلی در روز، تصاویر دیگر دوربین نوا 8 مناسب هستند هر چند از این نظر گوشی‌های رقیب این مدل عملکرد بهتری دارند.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

فیلم‌برداری

با Nova 8 می‌توانید با کیفیت 4K و 1080p فیلم‌برداری کنید اما در هر دو کیفیت فریم‌ریت از 30 بالاتر نمی‌آید و در واقع حتی با رزولوشن 1080p هم نمی‌توانید با 60 فریم در ثانیه فیلم‌برداری کنید. این قابلیت در مدل‌های رقیب نوا 8 دیده می‌شود اما نوا 8 از آن بهره نمی‌برد. به هر ترتیب باید گفت کیفیت فیلم‌برداری قابل قبول است، در فیلم‌ها لرزش کمی دیده می‌شود و رنگ‌ها و شفافیت ویدیو بسیار خوب است.

شما می‌توانید به صورت پرو نیز فیلم‌برداری کنید و تمامی جزئیات مربوط به تصویر را به سبک خودتان تغییر بدهید، امکان فیلم‌برداری به‌صورت سوپر اسلوموشن نیز وجود دارد.

صدا و اسپیکر Nova 8

در قسمت صدا چیز زیادی برای تعریف وجود ندارد. هواوی در نوا 8 از یک اسپیکر استفاده کرده و به همین دلیل خبری از صدای استریو نیست. عدم استفاده از دو اسپیکر می‌تواند دو دلیل داشته باشد، یا هواوی برای باریک کردن بدنه و طراحی ظریف Nova 8 مجبور به حذف اسپیکر دوم شده یا این که کلا قصد داشته برای آزردن روح خریداران این مدل، اسپیکر دوم را حذف کند!

به هر دلیل برای گوش دادن به موسیقی با صدای بلند تنها می‌توانید از یک اسپیکر گوشی که در فریم پایینی آن قرار دارد استفاده کنید. این اسپیکر کیفیت قابل قبولی دارد، شفافیت و وضوح صدا در آن مناسب است اما از نظر بلندی صدا به پای رقبایش نمی‌رسد. همچنین صدای استریو گوشی که از دو سمت به صورت مساوی پخش می‌شود، حس بسیار بهتری نسبت به صدای یک اسپیکر تک دارد و شما این حس را در نوا 8 تجربه نخواهید کرد.

به دلیل آنکه بدنه کمی کوچک است و گوشی به طول کامل در دست قرار می‌گیرد، ممکن است هنگام بازی دست‌تان جلو اسپیکر را بگیرد و صدا به خوبی پخش نشود به همین دلیل خرید یک ایرباد بلوتوثی خوب، احتمالا از خود برند هواوی، می‌تواند کمک زیادی به تجربه صوتی و شنیداری شما بکند.

در مورد اسپیکر مکالمه هم باید بگوییم که همه چیز در این قسمت خوب است، هنگامی که نوا 8 را بر روی گوش خود قرار می‌دهید، صدا با بلندی بالا و وضوح خوبی به گوشی می‌رسد و نشر صدا نیز خیلی کم است، شاید اگر در یک اتاق کاملا ساکت حضور داشته باشد، بلندی صدای اسپیکر مکالمه در حداکثر باشد و کسی هم در فاصله یک متری شما باشد، صدای فرد پشت خط به او برسد و اگر نه صدای مکالمه شما را کسی نخواهد شنید.

باتری و شارژدهی

باتری یکی از بخش‌هایی است که فکر می‌کنیم قربانی طراحی شده، هواوی در این مدل از یک باتری با ظرفیت 3800 میلی‌آمپرساعت استفاده کرده که برای یک مدل بالارده در سال 2021 بسیار کم است اما عملکرد آن شما را شگفت‌زده خواهد کرد، بنابراین خبری از قربانی کردن باتری نیست. از قدیم گفتند فلفل نبین چه ریزه! باتری نوا 8 تقریبا وضعیتی به این شکل دارد، ظرفیت آن کم است اما کارهای بزرگی انجام می‌دهد.

هواوی در رابط کاربری خود بخش‌های متنوعی برای کنترل و بهبود مصرف انرژی دستگاه و برنامه‌ها اضافه کرده، اضافه شدن این قابلیت‌ها تاثیر بسیار خوبی در باتری گذاشته و شارژدهی آن را به شکل قابل توجهی افزایش داده است. باتری با ظرفیت 3800 میلی‌آمپرساعت شاید بر روی کاغذ بسیار کم باشد اما عملکرد این باتری شبیه به باتری 4300 یا 4500 میلی‌آمپری گوشی‌های سامسونگ و شیائومی است.

هواوی نوا 8

با یک استفاده معمولی از Nova 8 می‌توانید یک روز بدون دردسر از گوشی استفاده کنید. اگر استفاده شما کنترل شده باشد، حتی ممکن است بیش از یک روز با یک‌بار شارژ بتوانید با گوشی کار کنید. اگر بخواهیم کمی بر اساس آمار صحبت کنیم باید بگویم که 10 دقیقه فیلم‌برداری 4K با اتصال به وای‌فای حدود 5 درصد از شارژ باتری را کاهش می‌دهد، همچنین 30 دقیقه گوش دادن به موسیقی با ایرباد با اتصال به وای‌فای باعث می‌شود دو درصد شارژ کم شود، نیم ساعت کالاف دیوتی بازی کردن نیز 9 درصد شارژ را کم می‌کند و البته تمامی این موارد با وجود نمایشگر 90 هرتزی است.

از طرفی سرعت شارژ نوا 8 فوق‌العاده است، این گوشی تنها ظرف 35 دقیقه شارژ می‌شود که زمانی کم‌نظیر است. Nova 8 تنها در 15 دقیقه بیش از 60 درصد شارژ می‌شود، این یعنی حتی اگر زمان بیرون رفتن از خانه متوجه شوید که گوشی‌تان شارژ ندارد، تا یک آبی به سر و صورت خود بزنید و لباس‌هایتان را بپوشید، گوشی نزدیک به 60 تا 70 درصد شارژ خواهد شد و این کارهای شما را بسیار آسان‌تر می‌کند. باور کنید، تا یک گوشی با این سرعت شارژ نداشته باشید، متوجه نمی‌شوید که من چه می‌گویم، این زمان شارژ پایین، زندگی شما را تغییر می‌دهد. همچنین مطمئن باشید در خانه یا محل کار برای قرض کردن آداپتور شارژ 66 واتی گوشی شما، دعوا راه می‌افتد، هر کس یک بار با این آداپتور گوشی خود را شارژ کند، شارژر خودش از چشمش خواهد افتاد.

با تمامی این تفاسیر می‌توانیم امتیاز مثبتی به باتری Nova 8 بدهیم. این باتری جدا از ظرفیتی که دارد، یا یک استفاده نرمال یک روز شارژ نگه می‌دارد، سرعت شارژ آن نیز فوق‌العاده است و در این رده هیچ گوشی با سرعت شارژ بیشتر از نوا 8 پیدا نخواهید کرد. بنابراین باتری این مدل شما را لنگ نمی‌گذارد و موقع استفاده از آن ضعفی نخواهید دید. اما شخصا اگر بخواهم این گوشی را خریداری کنم، نگران خواهم بود که عملکرد باتری نوا 8 بعد از یک سال مانند روز اول نباشد و افت چشمگیری پیدا کند و مجددا شخصا فکر می‌کنم این نگرانی بی‌دلیل نیست و ممکن است به واقعیت تبدیل شود.

نام مدل

ظرفیت باتری

سرعت شارژ

زمان شارژ

هواوی نوا 8
3800 میلی‌آمپرساعت
66 وات
37 دقیقه
هواوی نوا 8i
 4300 میلی‌آمپرساعت
66 وات
45 دقیقه
پوکو F3
 4520 میلی‌آمپرساعت
33 وات
55 دقیقه
هواوی نوا 7i
 4200 میلی‌آمپرساعت
40 وات
65 دقیقه
پوکو X3 Pro
 5160 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
می 11 لایت
 4250 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
پوکو X3
 5160 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
ردمی نوت 10
5000 میلی‌آمپرساعت
33 وات
75 دقیقه
گلکسی A52s 5G
4500 میلی‌آمپرساعت
15 وات
90 دقیقه
گلکسی A52
4500 میلی‌آمپرساعت
15 وات
120 دقیقه
گلکسی A32
5000 میلی‌آمپرساعت
15 وات
135 دقیقه

نتیجه گیری هواوی نوا 8

گوشی‌های چینی معمولا تعادل خوبی از نظر امکانات ندارند، آن‌ها یک چیزهایی به شما می‌دهند و یک سری چیزها را از شما می‌گیرند! به عنوان مثال در همین رده گوشی پوکو F3 وجود دارد که طراحی، نمایشگر و پردازنده آن فوق‌العاده است اما دوربین خوبی ندارد. Nova 8 نیز ما را به یاد پوکو F3 می‌اندازد. البته نوا 8 از نظر طراحی برتری قابل توجهی نسبت به تمامی مدل‌های هم رده خود دارد، همچنین نمایشگر این مدل نیز فوق‌العاده است و پردازنده آن نیز در هیچ کاری شما را لنگ نمی‌گذارد. اما در بخش دوربین انتظار ما از نوا 8 برآورده نشد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: نقد و بررسی تخصصی پوکو F3: شاهزاده چینی!

نکته دوم نبود سرویس‌های گوگل است، با وجود آنکه رابط کاربری هواوی هیچ چیزی از شرکت‌های رقیب کم ندارد و حتی قابلیت‌‌های اضافه‌ای هم به شما می‌دهد اما سرویس‌های گوگل در این رابط جایگاهی ندارند و این یک نکته منفی همیشگی برای هواوی خواهد بود.

از نظر باتری نیز ضعفی در نوا 8 دیده نمی‌شود، باتری این مدل به طور کامل در حد و اندازه‌های باتری‌های 4500 میلی‌آمپرساعتی ظاهر می‌شود و سرعت شارژ بالای آن نیز سرعت کارهای شما را هم بالا می‌برد.

هواوی نوا 8

به طور کلی و با توجه به تمامی مشخصات و قابلیت‌های نوا 8، فکر می‌کنم قیمت فعلی (آبان ۱۴۰۰) این مدل یعنی حدود 11 میلیون و 400 هزار تومان یا 11 میلیون و 600 هزار تومان کمی زیاد است. نبود برخی قابلیت‌ها مانند روکش محافظ گوریلا گلس، دریافت استاندارد ضد آب بودن، پشتیبانی از برنامه‌های گوگل و دوربین با عملکرد پایین‌تر از حد انتظار باعث می‌شود این گوشی در حد مدل‌های 8 تا 10 میلیون تومانی باشد، اگر قیمت این مدل در آینده افت داشت، می‌توانید آن را یک گزینه جدی برای خرید در نظر بگیرید اما با برچسب قیمت فعلی، مدل‌های بهتر از نوا 8 هم در بازار وجود دارد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: نقد و بررسی سامسونگ گلکسی A52s 5G: جانشین برحق!

Nova 8 برای چه افرادی مناسب است؟

مشخص کردن این که نوا 8 به درد چه افرادی می‌خورد کمی سخت است، در ابتدا باید بگوییم خانم‌ها احتمالا عاشق طراحی نوا 8 خواهند شد، این گوشی طراحی ظریف و زیبایی دارد و جلوه لاکچری آن شاید همان چیزی باشد که دخترها و خانم‌ها می‌خواهند. همچنین به طور کلی هر کسی ظاهر گوشی برایش اهمیت دارد می‌تواند Nova 8 را بخرد، زیرا طراحی این گوشی باعث می‌شود دیگران فکر کنند که بسیار بیشتر از قیمت واقعی‌اش ارزش دارد. در عین حال که طراحی این مدل زیبا و شکیل است اما خیلی مقاوم نیست، بنابراین اگر گوشی زیاد از دست‌تان می‌افتد یا در محیط‌های خاص کارگاهی یا بیرون از شهر کار می‌کنید یا کارهای یدی انجام می‌دهید، بهتر است یک گوشی مقاوم‌تر خریداری کنید.

گروه‌های مختلف

میزان مناسب بودن گوشی

والدین 
 تا حدودی – بیشتر مادرها
پسر‌ها
بله
دختر‌ها
بله
طرفداران گیم
خیر
طرفداران عکاسی
خیر
طرفدارن شبکه‌های اجتماعی
بله
طرفداران فیلم و سریال
بله
طرفداران موسیقی
خیر
طرفداران سفر و گردش
خیر
کارمندان
بله
مدیران
بله
مشاغل آزاد
بله
رانندگان
خیر
کارگران
خیر
معلمین
بله
دانش‌آموزان
بله
دانشجویان
بله
اینفلوئنسرها
خیر
فریلنسرها
خیر

نوا 8 سرعت و بازدهی بالایی دارد ولی به دلیل نبود سرویس‌های گوگل به افرادی که با گوشی خود کارهای خاص‌تر می‌کنند یا به بازی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود یک مدل از شیائومی یا سامسونگ را انتخاب کنند، برعکس افرادی که به وب‌گردی و تماشای فیلم و سریال علاقه دارند یا از یک سری اپلیکیشن‌های مشهور و عمومی استفاده می‌کنند، شاید بتوانند از این گوشی لذت ببرند.

نقاط قوت و ضعف نوا 8

نقاط قوت

طراحی زیبا و جذاب

نمایشگر بسیار با کیفیت

حسگر اثر انگشت و تشخیص چهره عالی

عملکرد

رابط کاربری سریع و روان

شارژ سریع 66 واتی

 

نقاط ضعف

عدم دریافت استانداردهای مقاومتی

عملکرد دوربین کمتر از حد انتظار

فاقد سرویس‌های گوگل

 

نوشته نقد و بررسی هواوی نوا 8: عشق در نگاه اول! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نقد و بررسی هواوی نوا ۸: عشق در نگاه اول!

گوشی نوا 8 مدل بالارده جدید هواوی است که ما به طور تخصصی آن را بررسی کردیم و در این مطلب نکات مثبت و منفی Nova 8 را بازگو خواهیم کرد.

به عشق در نگاه اول اعتقاد دارید؟ البته ابتدا باید به چیزی که نگاه می‌کنید علاقه داشته باشید تا در یک نگاه عاشقش شوید. شخصا هرگز ساعت‌های مچی برایم جذاب نبودند، به همین دلیل هیچ وقت در یک نگاه عاشق جذاب‌ترین و خفن‌ترین ساعت مچی دنیا نخواهم شد. اما طرفداران دنیای فناوری، به ویژه تلفن‌های هوشمند حتما تاکنون با دیدن تصویر یا خبر معرفی یا حتی در دست گرفتن یک گوشی، عاشق آن شده‌اند.

نوا 8 بالارده جدید هواوی از آن دست مدل‌هایی است که شاید افراد زیادی در یک نگاه عاشقش شوند. این مدل طراحی جذاب و زیبایی دارد و مشخصات آن بر روی کاغذ قابل تحسین است، اما باید بیشتر آن را شناخت، چون عشق در نگاه اول همانطور که از نامش پیداست تنها مربوط به نگاه اول است، شاید با شناخت بیشتر معشوق خود نکات منفی را در آن بیابید که رشته عشق‌تان را پاره کند.

حدود یک سال پیش وان‌پلاس نورد به دفتر آی‌تی‌رسان آمد و ما را در یک نگاه عاشق خود کرد، طی چند روزی که نورد در دفتر آی‌تی‌رسان بود ما به شکل‌های مختلف آن را بررسی کردیم و در نهایت هم علاقه ما به این مدل حتی افزایش پیدا کرد. حال نوا 8 در مقابل من قرار دارد، در نگاه اول عاشقش شدم ولی آیا این علاقه تا انتها ادامه خواهد داشت؟

نوا 8 یک مدل بالارده از برند هواوی است که در آگوست سال میلادی جاری معرفی شد و به تازگی وارد بازار ایران شده است. نوا 8 ضعف‌ها و برتری‌هایی نسبت به مدل‌های همرده خود دارد که قصد داریم در این نقد و بررسی به طور کامل به آن‌ها بپردازیم و تمامی ابعاد این گوشی را مورد تست‌ها و آزمایش‌های مختلف قرار دهیم، بنابراین اگر قصد خرید یک گوشی بالارده را دارید، با نقد و بررسی هواوی Nova 8 همراه آی‌تی‌رسان باشید:

 بررسی هواوی نوا 8

پیش از آغاز این نقد و بررسی، پیشنهاد می‌کنم ابتدا ویدیو بررسی خودمانی و اختصاصی ما از هواوی نوا 8 را مشاهده کنید:

مشخصات هواوی نوا 8

ابعاد
 160.1 در 74.1 در 7.6 میلی‌متر
وزن
 169 گرم
نمایشگر
 6.5 اینچ اولد با رزولوشن 1080 در 2340 و نرخ‌تازه‌سازی 90 هرتز
پردازنده 
 Kirin 820E  
پردازنده گرافیکی
 Mali-G57   
رم
 8 گیگابایت
حافظه داخلی
 128 گیگابایت
سیستم عامل
 رابط کاربری EMUI 12.0 بر پایه اندروید 10
دوربین اصلی
 چهار‌گانه: 64 واید + 8 التراواید + 2 ماکرو + 2 تشخیص عمق
دوربین سلفی
 32 مگاپیکسل واید
باتری
 3800 میلی‌آمپرساعت با شارژ سریع 66 واتی

اقلام درون جعبه نوا 8

هواوی ما را با جعبه Nova 8 شگفت زده نمی‌کند. نوا 8 جعبه معمولی دارد که در آن به جز خود گوشی، یک شارژر، کابل شارژ و قاب ژله‌ای قرار دارد که از آن می‌توان برای محافظت از این مدل استفاده کرد. البته با توجه به تجربه ما و نکاتی که در ادامه مطرح می‌کنیم، به نظر می‌رسد قاب ژله‌ای نوا 8 بیش از دیگر گوشی‌های بازار به کار بیاید.

هواوی نوا 8

مهم‌ترین قطعه در جعبه به جز خود گوشی، آداپتور بزرگ و 66 واتی شارژ آن است که خیلی با آن کار داریم، آداپتورهای شارژ گوشی‌های هواوی یکی از مواردی هستند که باعث می‌شود ارزش خرید این مدل‌ها افزایش پیدا کند. شما این آداپتور شارژ را در کنار آداپتورهای 15 واتی سامسونگ قرار دهید، قضیه مانند فیل و فنجان است! همچنین آنقدر سریع و خشن گوشی را شارژ می‌کند که شاید اصلا متوجه نشوید کی گوشی‌تان شارژ شده است.

طراحی و کیفیت ساخت هواوی Nova 8

طراحی جذاب از همان ابتدا یکی از نقاط قوت گوشی‌های هواوی بود، کاملا مشخص است که هواوی در بخش طراحی نیروهای کار درستی را استخدام کرده و همیشه در این بخش حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. طراحی نوا 8 هواوی نیز مانند دیگر گوشی‌های این برند درخشان است. نوا 8 از آن مدل‌هایی است که بعد از درآوردن از جعبه، باید یک نگاهی به قد و بالایش بیندازید و بعد بگویید Wow!

طراحی

نوا 8 یک گوشی زیبا، جذاب، سبک، خوش دست و متفاوت است. طراحی این محصول در حد یک پرچمدار است و حتی متریال به کار رفته در آن کاملا شما را به خود جذب می‌کند. اگر از آن دست افرادی هستید که طراحی شیائومی می 11 لایت یا گلکسی A52 جذب‌تان کرده، با دیدن نوا 8 مانند پاییز 1400، برگ‌هایتان خواهد ریخت.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

لاکچری کلمه‌ای مناسب برای توصیف تمامیت ارضی هواوی Nova 8 است. نمایشگر این مدل گوشه‌ها‌یی خمیده‌ دارد که ما را به یاد پرچمداران سری نوت سامسونگ در بازار می‌اندازد. البته خمیدگی دو سمت نمایشگر نوا 8 نسبتا زیاد است و ظاهری خاص به این مدل داده، این خمیدگی در بدنه شیشه‌ای پشت گوشی نیز تکرار شده و قاب پشتی نیز در دو سمت به صورت خمیده به فریم متصل می‌شود. در پشت گوشی فریم دوربین برجستگی نسبتا قابل توجهی نسبت به بدنه دارد و به صورت یک بیضی در بالا سمت چپ قاب جا خوش کرده است. لوگو نوا و نام هواوی بر روی بدنه شیشه‌ای اما در عین حال مات و با رنگ‌های درهم آمیخته شده با یکدیگر می‌درخشد. بدنه شیشه‌ای در گوشه‌ها نواری به شکل آینه‌ای دارد و به فریم متصل می‌شود.

درگاه‌ها

فریم آلومینیومی نوا 8 در سمت چپ و راست گوشی بسیار باریک است و در قسمت بالا و پایین گوشی ضخامت آن افزایش پیدا می‌کند. در فریم پایینی درگاه شارژ، اسپیکر و میکروفون دیده می‌شود، در قسمت بالای فریم نیز اسپیکر مکالمه، یک میکروفون دیگر و خشاب سیمکارت قرار دارد. در سمت راست فریم دکمه پاور و ولوم صدا قرار داده شده و در سمت چپ هم هیچ خبری نیست.

رنگ‌ها

هواوی مدل Nova 8 را تنها و تنها در یک رنگ و آن هم یک رنگ خاص و متفاوت تولید کرده است. هواوی این رنگ را بلاش گلد نامیده که معنی آن چیزی در مایه‌های طلایی سرخ شده است، فرض کنید یک گوشی با رنگ طلایی خجالت بکشد و گونه‌هایش سرخ شود، رنگ هواوی نوا 8 تقریبا اینگونه است. پشت گوشی طرح گرادیانت ندارد اما در زاویه‌های مختلف رنگ‌های مختلفی در محدوده سفید، طلایی، صورتی و سرخ خواهید دید که به شدت باعث جذابیت گوشی می‌شوند. بدنه شیشه‌ای پشت مات است و به همین دلیل اثر انگشت زیادی جذب نمی‌کند، البته پشت گوشی رد لک می‌ماند اما نه آنقدری که اذیت کننده باشد.

ابعاد

نوا 8 آنقدر نازک و خوش دست است که می‌توان آن را تا حدی ناز و گوگولی دانست. حاشیه‌ها و ضخامت این گوشی واقعا کم است و به همین دلیل گوشی هیچ بخش اضافه‌ای ندارد که ابعاد آن را افزایش دهد. این مدل 160 میلی‌متر طول، 74 میلی‌متر عرض، 7.6 میلیمتر ضخامت و 169 گرم وزن دارد. قطعا Nova 8 جزو باریک‌ترین و سبک‌ترین مدل‌های بازار است اما گوشی‌های باریک‌تر و سبک‌تر از آن هم در بازار هستند.

هواوی نوا 8

نکته خاص در مورد نوا 8 آن است که خمیدگی نمایشگر و پشت گوشی در قسمت لبه‌‌ها، باعث شده تا گوشی هنگامی که در دست قرار می‌گیرد کمی باریک‌تر از مقدار واقعی آن احساس شود. نکته بسیار مهم دیگر آن است که به دلیل خمیدگی دو سمت گوشی، همچنین بدنه شیشه‌ای و وزن سبک نوا 8 این مدل به حد بالایی از لغزندگی رسیده که اگر حواستان نباشد از دست‌تان سر می‌خورد و به دلیل آن که هواوی در بخش استحکام استانداردهای خاصی برای Nova 8 در نظر نگرفته ممکن است به سرعت آسیب ببیند.

استحکام و مقاومت

متاسفانه این مدل هواوی هم بدون لایه محافظ گوریلاگلس یا استاندادرهای ضد آب یا حتی گرد و غبار عرضه شده، این یعنی باید شش دانگ حواستان به این مدل باشد تا از دستتان نیفتد، در پاراگراف بالا توضیح دادیم که چرا این مدل به شدت لیز و لغزنده است و اگر حواس‌تان نباشد، قطعا آسیب خواهد دید. نبود استانداردهای محافظتی و روکش گوریلا گلس یک نکته منفی بسیار برجسته برای Nova 8 خواهد بود، زیرا مدل‌های این رده با روکش محافظ گوریلا گلس 5 و تعداد بسیاری با قابلیت ضد آب عرضه شده‌اند. همچنین به همین دلیل بود که گفتیم قاب ژله‌ای این مدل بیشتر به کار می‌آید، اگر احساس می‌کنید گوشی از دست‌تان سر می‌خورد، می‌توانید از قاب ژله‌ای آن استفاده کنید.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

هواوی در بخش طراحی نوا 8 تا حدودی مانند تفکر قدیمی ایرانی‌ها در مورد محصولات چینی عمل کرده، محصولاتی که زیبایی زیادی دارند اما باید مواظب آن‌ها باشید تا خراب نشوند. نوا 8 البته بدنه‌ای مقاوم و طراحی فوق‌العاده چشم‌نوازی دارد اما به شدت امکان سر خوردن آن از دستان شما وجود دارد و نبود استانداردهای محافظتی نیز باعث شده تا حتی گاهی اوقات با استرس این‌که “نکند گوشی از دست سر بخورد” با این مدل کار کنید.

نمایشگر نوا 8

بعد از آن که محو زیبایی نوا 8 شدید باید گوشی را روشن کنید تا از مرحله محو زیبایی به مرحله فرو رفتن در کف کیفیت نمایشگر بروید. نمایشگر نوا 8 دومین نقطه قوت آن است. هواوی در این مدل از یک نمایشگر 6.5 اینچی بسیار با کیفیت اولد استفاده کرده است. این نمایشگر بیش از یک میلیارد رنگ تولید کرده و از HDR10 نیز پشتیبانی می‌کند.

رنگ‌ها

به این ترتیب رنگ‌ها در نمایشگر 10 بیتی اولد Nova 8 جذاب و درخشان هستند، پشتیبانی از HDR10 و تولید یک میلیارد رنگ باعث شده تا دیدن فیلم و عکس به لذتی دوچندان در نوا 8 تبدیل شود. رنگ‌ها در نمایشگر این مدل کاملا طبیعی و شفاف به نمایش در می‌آیند.

رفرش‌ریت

با وجود تمام این قابلیت‌ها نرخ‌تازه‌سازی یا رفرش‌ریت 90 هرتزی نمایشگر نیز کمک بسیاری کرده تا تجربه شما از کار کردن با نمایشگر گوشی بسی دلنشین و خوشا‌یند باشد. نمایشگر با این کیفیت و رفرش‌‌ریت 90 هرتز یعنی گشت و گذار در تمامی بخش‌ها و منو‌های گوشی و استفاده از اپلیکیشن‌ها و وبگردی کاملا نرم و روان و سیال است، تجربه کار با نمایشگر نوا 8 مانند استفاده از یک سرسره آبی است، شما می‌توانید وارد این دنیا شوید و در بخش‌های مختلف سر بخورید و از نمایشگر سیال و روان آن لذت ببرید.

هواوی نوا 8

رزولوشن و تراکم پیکسلی

حاشیه باریک دور نمایشگر باعث شده تا صفحه نمایش حدود 90 درصد از پنل جلویی را بپوشاند، البته این در حالی است که خود صفحه رزولوشن فول‌اچ‌دی‌پلاس 1080 در 2340 دارد و در هر اینچ آن 392 پیکسل قرار گرفته، این مشخصات یعنی با یک نمایشگر باکیفیت طرف هستیم که هم تکنولوژی ساخت فوق‌العاده‌ای دارد، هم تعداد رنگ‌های تولیدی آن بالاست، هم از فناوری‌های نمایشگر مناسبی پشتیبانی می‌کند، هم رزولوشن و تراکم پیکسلی بسیار بالایی دارد و هم رفرش‌ریت آن بی‌نظیر است. به این ترتیب واقعا نمایشگر Nova 8 در میان گوشی‌های بالارده به یک مدل قابل رقابت با نمایشگرهای سامسونگ تبدیل شده و شاید حتی کیفیت بهتری نسبت به نمایشگرهای نماینده‌های سامسونگ مانند گلکسی A52s ارائه دهد.

میزان روشنایی صفحه

نمایشگر هواوی نوا 8 روشنایی خیلی خوبی دارد، در روز و شب می‌توان با این گوشی به راحتی کار کرد، حتی در بیرون خانه و در معرض تابش مستقیم آفتاب هم می‌توان به خوبی با گوشی کار کرد و روشنایی صفحه به مقداری می‌رسد که زیر نور مستقیم خورشید هم مشکل چندانی برای کار کردن با این مدل نداشته باشید.

دارک مود

کار کردن در حالت دارک مورد در گوشی‌های اولد لذت خاص و متفاوت دارد، در این پنل‌ها زمانی که نور صفحه مشکی باشد، پیکسل‌های آن بخش خاموش می‌شوند و به همین علت عمق تصویر مشکی چه در حالت دارک مود و چه در هنگام تماشای فیلم بسیار بالاست. همچنین در مدل‌های اولد و امولد استفاده از دارک مود باعث کاهش مصرف باتری می‌شود و با رفتن بر روی حالت دارک مود، می‌توانید به کاهش مصرف باتری نیز کمک کنید.

هواوی نوا 8

Always On Display

صفحه اولد یعنی قابلیت Always On Display و قابلیت Always On Display یعنی دسترسی به آپشن‌های جذاب این بخش! گوشی‌های چینی مانند هواوی و شیائومی تلاش زیادی برای جذاب کردن بخش Always On Display داشتند در حالی که آپشن‌های این بخش در گوشی‌های سامسونگ آنقدر متنوع نیست. در بخش Always On Display می‌توانید تصاویر و متون مختلف شخصی‌سازی شده را برای نمایش تاریخ و ساعت در صفحه قفل داشته باشید، در این بخش متن‌ها و رنگ‌ها را می‌توانید تغییر دهید و نمایه‌های گرافیکی ساعت و موارد دیگر نیز قابل تغییر هستند.

اسمارت رزولوشن

در تنظیمات صفحه نمایشگر می‌توانید اندازه رزولوشن صفحه و فریم‌ریت را تغییر دهید، این امکان جالبی است که هواوی در اختیار کاربران قرار داده و می‌توانند در نوا 8 رزولوشن را در دو حالت low با اندازه 1560 در 720 یا High با رزولوشن 2340 در 1080 تنظیم کنند. البته گزینه سومی نیز با نام اسمارت رزولوشن وجود دارد که با انتخاب آن در زمانی که به ذخیره انرژی باتری نیاز دارید، رزولوشن به طور اتوماتیک کم می‌شود.

هواوی نوا 8

نرخ‌تازه‌سازی داینامیک

در بخش Screen Refresh rate نیز به جز دو گزینه 60 و 90 هرتز، انتخاب سومی به نام داینامیک رفرش‌ریت وجود دارد که نرخ تازه‌سازی صفحه را بر اساس مقدار انرژی باتری و شارژدهی آن تنظیم می‌کند، این دو گزینه برای ذخیره انرژی باتری بسیار کارآمد هستند.

قفل‌های بیومتریک

حال که روی دور هستیم و مدام نقاط قوت هواوی نوا 8 را بیان می‌کنیم، بگذارید به سومین نقطه قوت این تلفن هوشمند اشاره کنیم. استفاده از قفل‌های بیومتریک نوا 8 همچون بخش طراحی و نمایشگر، دلنشین و جذاب است.

حسگر اثر انگشت

هواوی در این مدل از یک حسگر اپتیکال زیر نمایشگر استفاده کرده که سرعت و دقت آن بسیار بالاست. معمولا حسگرهای زیر نمایشگر مکثی یک ثانیه‌ای برای باز کردن قفل دارند اما این مکث در Nova 8 اتفاق نمی‌افتد. زمانی که شما انگشت خود را بر روی حسگر بگذارید با سرعت بالایی قفل باز شده و گوشی آماده استفاده است. محل حسگر بر روی گوشی با یک نمایه گرافیکی مشخص شده برای همین امکان ندارد که در پیدا کردن جای حسگر با مشکل مواجه شوید، ضمن اینکه جای حسگر بسیار خوب است و حتی زمانی که یک دستی با گوشی کار می‌کنید، به راحتی می‌توانید حسگر را باز کنید.

هواوی نوا 8

قفل تشخیص چهره

عملکرد مناسب حسگر اثر انگشت در قفل تشخیص چهره نیز دیده می‌شود. قفل تشحیص چهره با سرعت بسیار بالا و دقت عالی گوشی را باز می‌کند، تنها کافیست گوشی در مقابل صورت‌تان باشد و بعد دکمه پاور را بزنید، قفل به سرعت باز شده و می‌توانید از گوشی استفاده کنید. البته این قفل زمانی که گوشی دقیقا مقابل صورت نیست یا نور محیط کم است نیز به خوبی کار می‌کند. اما به دلیل آن که هنوز ویروس منحوس کووید 19 در دنیا وجود دارد باید بگویم که هنگام پوشیدن ماسک، قفل چهره باز نمی‌شود، اگر ماسک را تا روی لب پایین بکشید، حسگر باز می‌شود اما هنگامی که ماسک بر روی صورت دارید، قفل باز نخواهد شد. همچنین قفل با چشم بسته و با تصویر فرد مالک گوشی نیز باز نمی‌شود.

تست‌های ویژه ITResan

در بخش تست‌های ویژه به برخی قابلیت‌ها و ویژگی‌های گوشی که برای ما در آی‌تی‌رسان و بسیاری از کاربران اهمیت دارد می‌پردازیم. این موارد مشمول بخش‌های مختلف گوشی می‌شود و عموما در استفاده عادی روزانه با آن‌ها مواجه می‌شویم، به همین دلیل بهتر است بدانیم آیا گوشی نوا 8 می‌تواند تست‌های ویژه ما را رد کند یا خیر؟

 تست

نتیجه

بدنه کثیف می‌شود؟

خیلی کم

کار کردن روی سطح صاف آسان است؟

کمی لق می‌زند

کار کردن با یک دست آسان است؟

تقریبا بله

کار کردن زیر نور آفتاب آسان است؟

بله

یک اثر انگشت را می‌توان دو بار تعریف کرد؟

خیر

قفل چهره در تاریکی باز می‌شود؟

بله

حسگر اثر انگشت با دست خیس باز می‌شود؟

بله

قفل چهره با ماسک باز می‌شود؟

خیر

کیفیت عکس سلفی پرتره چند نفره به چه شکل است؟

رضایت بخش نیست

نشر صدا هنگام مکالمه چقدر است؟

بسیار کم

رابط کاربری نوا 8

تا حالا هر چه در مورد نوا 8 گفتیم، تعریف بوده و تمجید، اما در بخش رابط کاربری کار کمی گره می‌خورد. در واقع کار هواوی در بخش رابط کاربری، حدود 2 سال است که به گره افتاده و حل نشده است. هواوی از جمله شرکت‌هایی است که مانند ایران سوزش تحریم‌های آمریکا را چشیده و کار و کاسبی‌اش کساد شده، پس از تصویب تحریم‌های آمریکا علیه هواوی و ورود این شرکت به لیست سیاه تجاری آمریکا، دیگر بوی گوگل در گوشی‌های هواوی به مشام نمی‌رسد.

نبود برنامه‌های گوگل

سیستم عامل هواوی همچنان بر پایه اندروید است و محیط EMUI 12 تغییر خاصی نسبت به گذشته نکرده اما نبود سرویس‌های گوگل آزاردهنده است و به نوعی همه چیز را خراب می‌کند. البته در خصوص نبود سرویس‌های گوگل، نوع استفاده کاربران نیز اهمیت دارد، اگر شما از افرادی هستید که مدام از سرویس‌های گوگل مانند گوگل پلی سرویس، گوگل پلی گیمز، جی‌میل، یوتیوب و گوگل مپ استفاده می‌کنید و حساب‌هایتان با یکدیگر سینک هستند، گوشی‌های بدون گوگل هواوی به درد شما نمی‌خورند، اما اگر خیلی با برنامه‌های گوگل کار ندارید و صرفا از اینستاگرام، تلگرام یا برنامه‌هایی به این شکل استفاده می‌کنید، با دانستن برخی موارد می‌توانید بدون دغدغه از خریداران گوشی‌های هواوی باشید.

هواوی نوا 8

اجرای برنامه‌های گوگل بر روی گوشی هواوی

البته برای رفع مشکل گوگل می‌توانید از برنامه‌هایی استفاده کنید که بیلد نامبر گوشی را تغییر داده و یک محیط شبیه‌سازی شده برای شما ایجاد می‌کنند تا بتوانید برنامه‌های گوگل را در آن محیط اجرا کنید، یکی از این برنامه‌ها Gspace نام داد، با نصب برنامه Gspace می‌توانید بیلد نامبر گوشی به یک مدل قدیمی‌تر هواوی که مجوز استفاده از برنامه‌های گوگل را دارد، تغییر دهید. با این روش می‌توانید از طریق خود برنامه Gspace به برنامه‌های گوگل دسترسی داشته باشید و از آن‌ها استفاده کنید.

هنگام ورود به این برنامه برخی برنامه‌های گوگل به شما پیشنهاد شد‌ه‌اند که می‌توانید با انتخاب آن‌ها وارد گوگل پلی شوید و با اتصال به اکانت خود، برنامه‌های مورد نظر را دانلود کرده و از آن‌ها استفاده کنید. تنها نکته استفاده از این اپلیکیشن آن است که برنامه‌های گوگل مانند گوگل مپ، گوگل پلی گیمز و یوتیوب، تنها در خود برنامه Gspace قابل اجرا هستند؛ نه در محیط رابط کاربری گوشی! البته ما نمی‌توانیم استفاده از برنامه Gspace یا برنامه‌های مشابه را به عنوان یک راه حل عملی جامع برای رفع مشکل برنامه‌های گوگل در EMUI پیشنهاد کنیم، اما در حال حاضر می‌توان از این برنامه در گوشی‌های هواوی استفاده کرد.

EMUI 12

اما جدا از بحث گوگل، رابط کاربری EMUI 12 بر روی این گوشی قابل استفاده است، این رابط کاربری نسبت به EMUI 11 پیشرفت‌های چشمگیری داشته و طعم استفاده از آن شیرین‌تر از گذشته شده است. رابط کاربری هواوی ساده، جذاب و مفید است، المان‌های گرافیکی و افکت‌های خاصی در این رابط کاربری دیده می‌شود که باعث سنگین شدن محیط کاربری نشده و بدون لگ و کندی اجرا می‌شوند، استفاده از این رابط کاربری جذاب همراه با نمایشگر 90 هرتزی اولد نوا 8 یعنی نورعلی‌نور!

رابط کاربری نوا 8 واقعا جذاب است، قصد اغراق نداریم، پک آیکن‌ها، منو‌ها، نوار اعلان و بخش‌های مختلف EMUI 12 نسبت به گذشته بهبود پیدا کرده و استفاده از آن‌ها حس بهتری می‌دهد، البته باید اشاره کنیم که طراحان هواوی برای ایجاد سبک جدید رابط کاربری گوشی‌های این شرکت از برخی ایده‌های iOS وام گرفته‌اند و این جزئیات به راحتی از چشمان ما مخفی نمی‌ماند.

زمانی که نوا 8 را راه‌اندازی می‌کنید، خبری از فولدرهای خالی برنامه App Advisor نیست و شما از همان ابتدا یک محیط کاربری ساده و مفید را در اختیار دارید. یک کادر سرچ برای استفاده از موتور جستجوی Peta که همان جایگزین گوگل در هواوی است به صفحه اصلی اضافه شده که عرض کمی دارد و در آن می‌توانید امکان سرچ با هواوی AII لنز، جستجوی صوتی و متنی را انتخاب کنید. هواوی AII لنز بدون نیاز به تغییر IP کار می‌کند اما نتیجه جستجوهای آن معمولا به درد کاربران ایرانی نمی‌خورد.

از دیگر قابلیت‌های جذاب رابط کاربری هواوی، پنل کناری آن هست که با کشیدن انگشت از لبه راست یا چپ به سمت وسط صفحه و نگه‌داشتن انگست باز می‌شود، این پنل به پنل اج سامسونگ شباهت دارد و برنامه‌های مختلفی را می‌توانید در آن قرار دهید تا به صورت سریع به آن‌ها دسترسی داشته باشید.

اپ‌گالری

اپ‌گالری سرویس جایگزین گوگل پلی سرویس است که در آن اپلیکیشن‌های مختلف قابل دانلود بر روی گوشی‌های هواوی قرار دارد. در اپ‌گالری برنامه‌ها و اپلیکیشن‌های متفاوتی برای دانلود قرار داده شده که نسبت به نسخه‌های قبلی اپ‌گالری توسعه پیدا کرده اما همچنان نمی‌توان همه برنامه‌ها را از این مارکت دانلود کرد.

به طور مثال برای دانلود اینستاگرام به سایت Apkpure هدایت می‌شوید تا نسخه نصبی این برنامه را از این سایت دانلود و نصب کنید، البته این سایت در ایران مسدود است و شما برای دانلود اینستاگرام باید ابتدا IP خودتان را تغییر دهید. برای دانلود برنامه‌های دیگر مانند واتساپ به سایت خود واتساپ و برای دانلود برخی برنامه‌ها مانند بازی کالاف دیوتی به سایت Apkab منتقل خواهید شد. اما اکثر برنامه‌های چینی مانند تیک‌تاک در داخل خود اپ‌گالری قابل دانلود هستند.

هواوی نوا 8

به طور کلی برای نصب برنامه بهتر است از مارکت‌های ایرانی استفاده بکنید زیرا یکپارچگی و انسجام بهتری دارند و برای آپدیت کردن برنامه‌ها نیز شما را اذیت نمی‌کنند. اما اگر به طور کلی قصد دارید برنامه‌های اندروید را بر روی هواوی Nova 8 یا دیگر گوشی‌های جدید این شرکت نصب کنید، راهکاری وجود دارد که می‌توان از آن استفاده کرد.

تم

در صفحه اصلی گزینه Theme را می‌بینید که در آن می‌توانید تم‌های مختلف در نظر گرفته شده برای نوا 8 را مشاهده کنید. البته برای شخصی‌سازی محیط کاربری بهتر است به تنظیمات و منوی Home Screen & Wallpaper بروید، در این بخش می‌توانید تمامی اجزا مانند پک آیکن، والپیپر، تم، بخش Always on Display و صفحه Magazine lock را تنظیم کنید.

مگزین لاک

صفحه Magazine lock همان لاک‌اسکرین شماست که با رفتن به چپ و راست می‌توانید مجموعه‌ای از تصاویر به انتخاب خودتان را مانند یک آلبوم تصویر در آن ببینید. البته در توضیح برنامه نوشته که با هر بار روشن کردن صفحه، تصویر لاک اسکرین تغییر می‌کند اما چنین اتفاقی برای گوشی نوا 8 که ما در اختیار داشتیم رخ نداد.

اپ دراور

می‌توانید رابط کاربری را در دو حالت دارای منو App Drawer یا بدون این منو تنظیم کنید، همچنین تمامی تنظیمات مربوط به اندازه فونت، نوع فونت و اندازه اجزا بر روی صفحه قابل تنظیم هستند.

کنترل پنل

نوار نوتیفیکیشن در رابط کاربری هواوی همچون شیائومی از حالت کلاسیک اندروید خارج شده و بیشتر به محیطی مانند کنترل سنتر iOS شباهت پیدا کرده است. این بخش در رابط کاربری هواوی، کنترل پنل نام دارد، جایی که شما به تمامی گزینه‌های نوار اعلان دسترسی دارید اما نوع طراحی محیط آن کمی نسبت به گذشته تغییر کرده و جذاب‌تر شده است.

کنترل پنل هواوی با نوار اعلان تفاوت دارد، با کشیدن انگشت از نیمه سمت راست بالای نمایشگر به پایین کنترل پنل و با کشیدن انگشت از نیمه سمت چپ بالای نمایشگر به پایین کنترل، نوار اعلان باز می‌شود. کنترل پنل جایی برای مدیریت گوشی فعال و غیر فعال کردن اتصالات و مدیریت موسیقی است، اما در نوار اعلان تنها اعلان‌های دریافت شده به نمایش در می‌آید و به جز نوتیفیکیشن‌ها عنصر دیگری در این صفحه دیده نمی‌شود.

هواوی نوا 8

به طور کلی رابط کاربری EMUI 12 جذابیت و تنوع بالایی دارد و از کار کردن با آن خسته نخواهید شد، اما باید بدانید برنامه‌های گوگل در این رابط کاربری جایی ندارند و به جای آن‌ها باید از برنامه‌های پیشفرض گوگل مانند اپ‌گالری به جای گوگل پلی، یا پتا مپس به جای گوگل مپس استفاده کنید، البته برنامه‌های کاربردی دیگر نیز قابل دانلود هستند مثلا بازار و مایکت در این رابط کاربری اجرا می‌شوند و می‌توانند جایگزینی برای گوگل پلی یا اپ‌گالری باشند. اما به هر شکل پیش‌تر هم گفتیم که اگر به استفاده از برنامه‌های گوگل عادت دارید، بهتر است قید خرید Nova 8 جذاب را بزنید.

سخت افزار Nova 8

با رسیدن به بخش سخت افزار باید برگردیم به قطار تمجید از نوا 8 هواوی! سخت افزار را می‌توان یکی دیگر از نقاط قوت نوا 8 نامید، البته پردازنده و به طور کلی سخت افزار نوا 8 مانند دیگر رقبایش قوی نیست اما ما موقع استفاده از این گوشی با هیچ مشکل سخت افزاری مواجه نشدیم، بنابراین می‌توانیم بگوییم که سخت افزار نوا 8 برای یک گوشی در این رده مناسب است.

پردازنده

هواوی برای این گوشی از تراشه 7 نانومتری کایرین 820E استفاده کرده، اما این پردازنده برخلاف 99 درصد مدل‌هایی که در بازار عرضه شده‌، 6 هسته پردازشی دارد، به همین دلیل شاید احساس کنید که نوا 8 در شرایط سخت شانه خالی کرده و کم می‌آورد اما حداقل ما چنین چیزی را از Nova 8 ندیدیم. در پردازنده این مدل سه هسته پردازشی 2.22 گیگاهرتزی کورتکس A76 و سه هسته پردازشی 1.84 گیگاهرتزی کورتکس A55 قرار دارد.

رم و حافظه

مدلی که ما در اختیار داشتیم به 8 گیگابایت رم و 128 گیگابایت حافظه اصلی مجهز شده بود، البته همین مدل نوا 8 با حافظه 256 نیز در بازار پیدا می‌شود و اگر نیاز به حافظه بیشتر داشتید می‌توانید آن نسخه را خریداری کنید. از 128 گیگابایت حافظه تقریبا 115 گیگابایت آن در اختیار شما قرار دارد و می‌توانید نرم‌افزارها و داده‌های خود را بر روی آن ذخیره و نصب کنید.

تراشه گرافیکی

پردازنده نوا 8 از تراشه گرافیکی Mali-G57 بهره می‌برد که عملکردش برای اجرای بازی و مدیریت بخش گرافیکی گوشی کاملا مناسب است. با نوا 8 برای اجرای بازی به مشکل خاصی بر نمی‌خورید، تمام بازی‌های نیمه سنگین و سنگین در این مدل با گرافیک قابل قبول اجرا می‌شوند و لگ و کندی هم در بازی‌ها به وجود نمی‌آید.

گیمینگ و بازدهی

ما بازی کالاف دیوتی موبایل را بر روی این مدل تست کردیم که در بخش تنظیمات گرافیکی آن تنها حالت Low و Medium برای انتخاب وجود داشتند، به هر شکل بازی کالاف دیوتی با گرافیک متوسط و رفرش‌ریت بالا بدون هیچ مشکلی بر روی نوا 8 اجرا شد و هیچ مشکلی از این بابت وجود نداشت، بقیه برنامه‌ها و بازی‌ها هم به خوبی بر روی نوا 8 اجرا می‌شوند و اگر اهل گیم هستید، می‌توانید از این مدل هواوی لذت کافی را ببرید.

البته در این رده قیمتی گوشی‌هایی با قدرت سخت افزاری و گرافیکی بیشتر نیز وجود دارد اما Nova 8 از پس تمامی کارها بر می‌آید، رابط کاربری، صفحه نمایش 90 هرتزی، بازی‌ها و اپلیکیشن‌ها بدون مشکل در این گوشی اجرا می‌شوند و حال شاید نتوانید بازی‌ها را بر روی بالاترین کیفیت گرافیکی اجرا کنید اما کیفیت اجرای بازی در این مدل قابل قبول است.

 

امتیاز Geekbench

تک هسته‌ای / چند هسته‌ای

امتیاز GFXBench

امتیاز 8 Antutu

امتیاز 9 Antutu

نام مدل

3518/1107

33fps

657150

754572

 Galaxy S21 Ultra

3489/1085

33fps

668722

742950

MI 11

3238/1032

60fps

584055

695373

Galaxy S21

3266/926

50fps

631850

681052

POCO F3

3296/906

45fps

543986

582320

Galaxy S20 FE

2574/735

38fps

453223

561303

Poco X3 Pro

2603/880

42fps

508760

560815

Galaxy Note 20 Ultra

2909/803

35fps

465534 

534003

Mi 11 Lite 5G

2801/771

28fps

429675 

508844

Galaxy A52s 5G

2164/687

29fps

395503

479015

Nova 5T

2697/488

18fps

*****

397528

Nova 9

1820/636

16fps

334981

395853

Galaxy A52 5G

1577/525

15fps 

261282 

346979

Galaxy A52

1763/580

16fps

283750

349090

Poco X3 NFC

1785/570

15fps

279625

338587

Redmi Note 9 Pro

1603/492

14fps

279355

334231

Redmi Note 8 Pro

 

همچنین گوشی نه در هنگام بازی، نه در هنگام کار با دوربین و نه در هنگام شارژ داغ نمی‌شود، نوا 8 همواره دمای پایینی دارد و تنها مواقعی که خیلی به گوشی فشار بیاورید ممکن است این فشار با مقداری گرمای پشت گوشی احساس شود. البته کنترل گرمای گوشی مانند کنترل گرمای کره زمین دشوار نیست، هواوی یک گرافن سه‌بعدی بر روی تراشه‌های خود گذاشته که حرارت را از پردازنده و تراشه گرافیکی گرفته و به دیگر بخش‌ها منتقل می‌کند، به این ترتیب گرما محو شده و به صورت متمرکز باعث داغ شدن یک بخش گوشی نمی‌شود.

ارتباطات و اتصالات

نوا 8 یک گوشی دو سیمکارته است که از کارت حافظه پشتیبانی نمی‌کند. این مدل از بلوتوث نسخه 5 استفاده می‌کند و یک درگاه USB-C نسخه دو برای شارژ دارد، البته به دلیل نبود جک هدفون، درگاه شارژ برای استفاده از هندزفری نیز استفاده می‌شود، منتهی اگر هندزفری با جک 3.5 میلی‌متری دارید باید برای استفاده از آن یک تبدیل USB-C به جک 3.5 تهیه کنید. این مدل از ارتباط بی‌سیم NFC پشتیبانی می‌کند و به دلیل پشتیبانی از Huawei Share اگر گوشی یا لپ‌تاپ هواوی داشته باشید می‌توانید به صورت بی‌سیم و با سرعت بالا، این دستگا‌ها را با یکدیگر متصل کرده و دیتاهای مورد نظر خود را انتقال دهید.

دوربین

بخش دوربین دومین قسمتی است که کلاه ما و نوا 8 در هم می‌رود. بگذارید از همین ابتدا رک بگوییم، عملکرد دوربین نوا 8 بد نیست اما در حد یک گوشی بالارده هم نیست، یعنی گوشی‌هایی با قیمت 2 تا 3 میلیون تومان ارزان‌تر نیز کیفیت دوربین مشابه و حتی بهتر از نوا 8 دارند اما خب می‌توان کمی این موضوع را درک کرد، هواوی در بخش طراحی سنگ تمام گذاشته طبیعتا باید برای پایین نگه‌داشتن قیمت گوشی یک بخش دیگر را قربانی کند و آن می‌تواند دوربین باشد.

هواوی نوا 8

دوربین چهارگانه نوا 8 ستاپ زیر را دارد:

  • دوربین اصلی 64 مگاپیکسلی، لنز واید 26 میلی‌متری، دیافراگم f/1.9، فوکوس خودکار با تشخیص فاز
  • دوربین 8 مگاپیکسلی با لنز اولتراواید 17 میلی‌متر، دیافراگم f/2.4، زاویه تصویر 120 درجه
  • دوربین تشخیص عمق 2 مگاپیکسل با دیافراگم f/2.4
  • دوربین ماکرو 2 مگاپیکسل با دیافراگم f/2.4

در روز

تصاویر دوربین 64 مگاپیکسلی نوا 8 در روز نمی‌تواند من را راضی کند، هر چقدر هم که با خود کلنجار می‌روم باید انتظار بیشتری از یک دوربین 64 مگاپیکسل در یک گوشی بالارده داشته باشم و کیفیت تصاویر دوربین 64 نوا 8 آنقدری که باید خوب نیستند. البته این خبری شوکه کننده است، زیرا گوشی‌های هواوی در هر بخش مورد داشته باشند، در قسمت دوربین همواره امتیاز عالی می‌گیرند اما هواوی Nova 8 اینگونه نیست.

تصاویر گوشی نوا 8 در روز شفافیت لازم را ندارند، عکس‌ها وایت بالانس مناسبی هم ندارند و رنگ تصاویر به سمت آبی متمایل است. جزئیات به شکلی که باید در تصاویر دوربین 64 هواوی دیده نمی‌شوند. کیفیت کلی تصاویر روز خوب است اما کنتراست بالای تصاویر و دیگر موارد اشاره شده باعث می‌شود دوربین این مدل در حد رقبایش نباشد. شما در ادامه می‌توانید تصاویر روز نوا 8 را با گلکسی A52s مقایسه کنید.

در شب

اگر بخواهم یک امتیاز کلی بدهم، عملکرد دوربین نوا 8 در شب برایم جذاب‌تر و بهتر از عکس‌هایی است که این دوربین در طول روز می‌گیرد. در طول شب نویز زیادی در تصویر دیده نمی‌شود، اگر مقدار نور در شب مناسب باشد که کیفیت تصاویر کاملا قابل قبول و مناسب خواهد بود، ولی اگر نور هم مناسب نباشد به جز شفافیت تصویر که کمی کاهش پیدا می‌کند، ایراد بزرگ دیگری به عکس‌های شب Nova 8 نمی‌توان گرفت.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

برای عکس‌گرفتن در شب می‌توانید از حالت نایت مود نیز استفاده کنید، حالت نایت مود در هنگام زوم نیز قابل استفاده است ولی دوربین اولتراواید قابلیت نایت مود ندارد. عملکرد نایت مود هواوی نوا 8 اصلا خوب نیست، اگر در محیط رشته‌ای چراغ وجود داشته باشد، انعکاس نور آن‌ها در تصویر می‌افتد و در واقع عکس نایت مود خراب می‌شود اما اگر منبع نور در تصویر نباشد، نور در محیط کم‌رنگ می‌شود و دیگر جلوه خود را ندارد. همچنین در حالت عادی رنگ‌ها برجسته‌تر از حالت نایت مود هستند!

زوم

دوربین نوا 8 به درد زوم نمی‌خورد اما به هر حال می‌توانید تا میزان 10 برابر با آن زوم کنید. طبیعتا زوم باعث کاهش رزولوشن، پیکسل‌ها و در نتیجه از بین رفتن شفافیت عکس‌ها می‌شود. اما به طور کلی تا زوم دو برابر این دوربین قابل قبول بوده و می‌توان از آن استفاده کرد اما زوم بیش از دو برابری به تدریج باعث کاهش کیفیت عکس می‌شود و بهتر است خیلی از آن استفاده نکنید.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

ماکرو

هرچند دوربین ماکرو خیلی کاربردی نیست اما به هر حال در اکثر مدل‌ها هست و باید با آن کنار بیاییم. دوربین ماکرو نوا 8 کیفیت متوسطی دارد، اگر دوربین در فاصله 3 تا 4 سانتی‌متری سوژه باشد می‌تواند عکس ماکرو بگیرد اما حتی با رعایت فاصله عکس‌های ماکرو به آن مقداری که باید شفاف نیستند.

پرتره

در رابط کاربری دوربین‌های هواوی یک بخش با نام پرتره و یک بخش با نام Aperture وجود دارد، بخش پرتره برای گرفتن تصاویر ایستاده و از صورت افراد خوب است، البته در این بخش با وجود افکت‌های مختلف می‌توان پس‌زمینه تصویر را بلار کرد. حالت Aperture به طور کلی برای گرفتن تصاویر با پس‌زمینه بلار است. قابلیت Aperture تنها برای دوربین اصلی است و بر روی دوربین سلفی نمی‌توان این حالت را انتخاب کرد، بنابراین برای گرفتن پرتره در حالت سلفی باید از حالت پرتره و افکت‌های آن استفاده کنید.

کیفیت تصاویر پرتره نوا 8 با قابلیت Aperture خوب است، گاهی احساس می‌شود که پس زمینه تصویر به طور برابر و یکسان بلار نشده است اما به طور کلی عکس‌هایی که با حالت Aperture گرفته می‌شوند کیفیت بالایی دارند و مرز میان سوژه و پس‌زمینه به خوبی جدا شده است. نکته جالب در خصوص دوربین هواوی Nova 8 آن است که در حالت Aperture می‌توانید تا 3 برابر بر روی سوژه خود زوم کنید و باز هم تصویر پرتره بگیرید، اما زمانی که بر روی سوژه زوم می‌کنید پشت او بلار نمی‌شود و عملا این حالت کار نمی‌کند!!

اما در حالت پرتره هم می‌توانید عکس با پس‌زمینه بلار شده بگیرید، کیفیت و شفافیت تصویر در این حالت ماننده حالت Aperture نیست ولی اگر در پس‌زمینه منبع نور وجود دارد، در حالت پرتره می‌توانید منبع نور با حالت دایره‌ای، کشیده، قلبی و غیره بلار کنید. برای عکس گرفتن در حالت سلفی نیز باید از حالت پرتره استفاده کنید که در این حالت‌هم پس‌زمینه به خوبی از سوژه جدا می‌شود و ایراد خاصی نمی‌توان به آن گرفت.

سلفی

حفره بزرگی که در بالای نمایشگر دیده می‌شود محل قرار گرفتن دوربین 32 مگاپیکسلی سلفی با دیافراگم f/2.0 است. این دوربین همچون دوربین 64 مگاپیکسلی تصاویری با کیفیت مناسب می‌گیرد و کیفیتش قابل قبول است. شفافیت و وضوح تصاویر دوربین سلفی 32 مگاپیکسلی مناسب هستند، هواوی ادعا کرده که در این مدل از موتور پردازش تصویر Kirin ISP 5.0 استفاده کرده که باید تاثیر خوبی در کیفیت تصاویر بگذارد، به جز تصاویر دوربین اصلی در روز، تصاویر دیگر دوربین نوا 8 مناسب هستند هر چند از این نظر گوشی‌های رقیب این مدل عملکرد بهتری دارند.

هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8 هواوی نوا 8

فیلم‌برداری

با Nova 8 می‌توانید با کیفیت 4K و 1080p فیلم‌برداری کنید اما در هر دو کیفیت فریم‌ریت از 30 بالاتر نمی‌آید و در واقع حتی با رزولوشن 1080p هم نمی‌توانید با 60 فریم در ثانیه فیلم‌برداری کنید. این قابلیت در مدل‌های رقیب نوا 8 دیده می‌شود اما نوا 8 از آن بهره نمی‌برد. به هر ترتیب باید گفت کیفیت فیلم‌برداری قابل قبول است، در فیلم‌ها لرزش کمی دیده می‌شود و رنگ‌ها و شفافیت ویدیو بسیار خوب است.

شما می‌توانید به صورت پرو نیز فیلم‌برداری کنید و تمامی جزئیات مربوط به تصویر را به سبک خودتان تغییر بدهید، امکان فیلم‌برداری به‌صورت سوپر اسلوموشن نیز وجود دارد.

صدا و اسپیکر Nova 8

در قسمت صدا چیز زیادی برای تعریف وجود ندارد. هواوی در نوا 8 از یک اسپیکر استفاده کرده و به همین دلیل خبری از صدای استریو نیست. عدم استفاده از دو اسپیکر می‌تواند دو دلیل داشته باشد، یا هواوی برای باریک کردن بدنه و طراحی ظریف Nova 8 مجبور به حذف اسپیکر دوم شده یا این که کلا قصد داشته برای آزردن روح خریداران این مدل، اسپیکر دوم را حذف کند!

به هر دلیل برای گوش دادن به موسیقی با صدای بلند تنها می‌توانید از یک اسپیکر گوشی که در فریم پایینی آن قرار دارد استفاده کنید. این اسپیکر کیفیت قابل قبولی دارد، شفافیت و وضوح صدا در آن مناسب است اما از نظر بلندی صدا به پای رقبایش نمی‌رسد. همچنین صدای استریو گوشی که از دو سمت به صورت مساوی پخش می‌شود، حس بسیار بهتری نسبت به صدای یک اسپیکر تک دارد و شما این حس را در نوا 8 تجربه نخواهید کرد.

به دلیل آنکه بدنه کمی کوچک است و گوشی به طول کامل در دست قرار می‌گیرد، ممکن است هنگام بازی دست‌تان جلو اسپیکر را بگیرد و صدا به خوبی پخش نشود به همین دلیل خرید یک ایرباد بلوتوثی خوب، احتمالا از خود برند هواوی، می‌تواند کمک زیادی به تجربه صوتی و شنیداری شما بکند.

در مورد اسپیکر مکالمه هم باید بگوییم که همه چیز در این قسمت خوب است، هنگامی که نوا 8 را بر روی گوش خود قرار می‌دهید، صدا با بلندی بالا و وضوح خوبی به گوشی می‌رسد و نشر صدا نیز خیلی کم است، شاید اگر در یک اتاق کاملا ساکت حضور داشته باشد، بلندی صدای اسپیکر مکالمه در حداکثر باشد و کسی هم در فاصله یک متری شما باشد، صدای فرد پشت خط به او برسد و اگر نه صدای مکالمه شما را کسی نخواهد شنید.

باتری و شارژدهی

باتری یکی از بخش‌هایی است که فکر می‌کنیم قربانی طراحی شده، هواوی در این مدل از یک باتری با ظرفیت 3800 میلی‌آمپرساعت استفاده کرده که برای یک مدل بالارده در سال 2021 بسیار کم است اما عملکرد آن شما را شگفت‌زده خواهد کرد، بنابراین خبری از قربانی کردن باتری نیست. از قدیم گفتند فلفل نبین چه ریزه! باتری نوا 8 تقریبا وضعیتی به این شکل دارد، ظرفیت آن کم است اما کارهای بزرگی انجام می‌دهد.

هواوی در رابط کاربری خود بخش‌های متنوعی برای کنترل و بهبود مصرف انرژی دستگاه و برنامه‌ها اضافه کرده، اضافه شدن این قابلیت‌ها تاثیر بسیار خوبی در باتری گذاشته و شارژدهی آن را به شکل قابل توجهی افزایش داده است. باتری با ظرفیت 3800 میلی‌آمپرساعت شاید بر روی کاغذ بسیار کم باشد اما عملکرد این باتری شبیه به باتری 4300 یا 4500 میلی‌آمپری گوشی‌های سامسونگ و شیائومی است.

هواوی نوا 8

با یک استفاده معمولی از Nova 8 می‌توانید یک روز بدون دردسر از گوشی استفاده کنید. اگر استفاده شما کنترل شده باشد، حتی ممکن است بیش از یک روز با یک‌بار شارژ بتوانید با گوشی کار کنید. اگر بخواهیم کمی بر اساس آمار صحبت کنیم باید بگویم که 10 دقیقه فیلم‌برداری 4K با اتصال به وای‌فای حدود 5 درصد از شارژ باتری را کاهش می‌دهد، همچنین 30 دقیقه گوش دادن به موسیقی با ایرباد با اتصال به وای‌فای باعث می‌شود دو درصد شارژ کم شود، نیم ساعت کالاف دیوتی بازی کردن نیز 9 درصد شارژ را کم می‌کند و البته تمامی این موارد با وجود نمایشگر 90 هرتزی است.

از طرفی سرعت شارژ نوا 8 فوق‌العاده است، این گوشی تنها ظرف 35 دقیقه شارژ می‌شود که زمانی کم‌نظیر است. Nova 8 تنها در 15 دقیقه بیش از 60 درصد شارژ می‌شود، این یعنی حتی اگر زمان بیرون رفتن از خانه متوجه شوید که گوشی‌تان شارژ ندارد، تا یک آبی به سر و صورت خود بزنید و لباس‌هایتان را بپوشید، گوشی نزدیک به 60 تا 70 درصد شارژ خواهد شد و این کارهای شما را بسیار آسان‌تر می‌کند. باور کنید، تا یک گوشی با این سرعت شارژ نداشته باشید، متوجه نمی‌شوید که من چه می‌گویم، این زمان شارژ پایین، زندگی شما را تغییر می‌دهد. همچنین مطمئن باشید در خانه یا محل کار برای قرض کردن آداپتور شارژ 66 واتی گوشی شما، دعوا راه می‌افتد، هر کس یک بار با این آداپتور گوشی خود را شارژ کند، شارژر خودش از چشمش خواهد افتاد.

با تمامی این تفاسیر می‌توانیم امتیاز مثبتی به باتری Nova 8 بدهیم. این باتری جدا از ظرفیتی که دارد، یا یک استفاده نرمال یک روز شارژ نگه می‌دارد، سرعت شارژ آن نیز فوق‌العاده است و در این رده هیچ گوشی با سرعت شارژ بیشتر از نوا 8 پیدا نخواهید کرد. بنابراین باتری این مدل شما را لنگ نمی‌گذارد و موقع استفاده از آن ضعفی نخواهید دید. اما شخصا اگر بخواهم این گوشی را خریداری کنم، نگران خواهم بود که عملکرد باتری نوا 8 بعد از یک سال مانند روز اول نباشد و افت چشمگیری پیدا کند و مجددا شخصا فکر می‌کنم این نگرانی بی‌دلیل نیست و ممکن است به واقعیت تبدیل شود.

نام مدل

ظرفیت باتری

سرعت شارژ

زمان شارژ

هواوی نوا 8
3800 میلی‌آمپرساعت
66 وات
37 دقیقه
هواوی نوا 8i
 4300 میلی‌آمپرساعت
66 وات
45 دقیقه
پوکو F3
 4520 میلی‌آمپرساعت
33 وات
55 دقیقه
هواوی نوا 7i
 4200 میلی‌آمپرساعت
40 وات
65 دقیقه
پوکو X3 Pro
 5160 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
می 11 لایت
 4250 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
پوکو X3
 5160 میلی‌آمپرساعت
33 وات
65 دقیقه
ردمی نوت 10
5000 میلی‌آمپرساعت
33 وات
75 دقیقه
گلکسی A52s 5G
4500 میلی‌آمپرساعت
15 وات
90 دقیقه
گلکسی A52
4500 میلی‌آمپرساعت
15 وات
120 دقیقه
گلکسی A32
5000 میلی‌آمپرساعت
15 وات
135 دقیقه

نتیجه گیری هواوی نوا 8

گوشی‌های چینی معمولا تعادل خوبی از نظر امکانات ندارند، آن‌ها یک چیزهایی به شما می‌دهند و یک سری چیزها را از شما می‌گیرند! به عنوان مثال در همین رده گوشی پوکو F3 وجود دارد که طراحی، نمایشگر و پردازنده آن فوق‌العاده است اما دوربین خوبی ندارد. Nova 8 نیز ما را به یاد پوکو F3 می‌اندازد. البته نوا 8 از نظر طراحی برتری قابل توجهی نسبت به تمامی مدل‌های هم رده خود دارد، همچنین نمایشگر این مدل نیز فوق‌العاده است و پردازنده آن نیز در هیچ کاری شما را لنگ نمی‌گذارد. اما در بخش دوربین انتظار ما از نوا 8 برآورده نشد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: نقد و بررسی تخصصی پوکو F3: شاهزاده چینی!

نکته دوم نبود سرویس‌های گوگل است، با وجود آنکه رابط کاربری هواوی هیچ چیزی از شرکت‌های رقیب کم ندارد و حتی قابلیت‌‌های اضافه‌ای هم به شما می‌دهد اما سرویس‌های گوگل در این رابط جایگاهی ندارند و این یک نکته منفی همیشگی برای هواوی خواهد بود.

از نظر باتری نیز ضعفی در نوا 8 دیده نمی‌شود، باتری این مدل به طور کامل در حد و اندازه‌های باتری‌های 4500 میلی‌آمپرساعتی ظاهر می‌شود و سرعت شارژ بالای آن نیز سرعت کارهای شما را هم بالا می‌برد.

هواوی نوا 8

به طور کلی و با توجه به تمامی مشخصات و قابلیت‌های نوا 8، فکر می‌کنم قیمت فعلی (آبان ۱۴۰۰) این مدل یعنی حدود 11 میلیون و 400 هزار تومان یا 11 میلیون و 600 هزار تومان کمی زیاد است. نبود برخی قابلیت‌ها مانند روکش محافظ گوریلا گلس، دریافت استاندارد ضد آب بودن، پشتیبانی از برنامه‌های گوگل و دوربین با عملکرد پایین‌تر از حد انتظار باعث می‌شود این گوشی در حد مدل‌های 8 تا 10 میلیون تومانی باشد، اگر قیمت این مدل در آینده افت داشت، می‌توانید آن را یک گزینه جدی برای خرید در نظر بگیرید اما با برچسب قیمت فعلی، مدل‌های بهتر از نوا 8 هم در بازار وجود دارد.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: نقد و بررسی سامسونگ گلکسی A52s 5G: جانشین برحق!

Nova 8 برای چه افرادی مناسب است؟

مشخص کردن این که نوا 8 به درد چه افرادی می‌خورد کمی سخت است، در ابتدا باید بگوییم خانم‌ها احتمالا عاشق طراحی نوا 8 خواهند شد، این گوشی طراحی ظریف و زیبایی دارد و جلوه لاکچری آن شاید همان چیزی باشد که دخترها و خانم‌ها می‌خواهند. همچنین به طور کلی هر کسی ظاهر گوشی برایش اهمیت دارد می‌تواند Nova 8 را بخرد، زیرا طراحی این گوشی باعث می‌شود دیگران فکر کنند که بسیار بیشتر از قیمت واقعی‌اش ارزش دارد. در عین حال که طراحی این مدل زیبا و شکیل است اما خیلی مقاوم نیست، بنابراین اگر گوشی زیاد از دست‌تان می‌افتد یا در محیط‌های خاص کارگاهی یا بیرون از شهر کار می‌کنید یا کارهای یدی انجام می‌دهید، بهتر است یک گوشی مقاوم‌تر خریداری کنید.

گروه‌های مختلف

میزان مناسب بودن گوشی

والدین 
 تا حدودی – بیشتر مادرها
پسر‌ها
بله
دختر‌ها
بله
طرفداران گیم
خیر
طرفداران عکاسی
خیر
طرفدارن شبکه‌های اجتماعی
بله
طرفداران فیلم و سریال
بله
طرفداران موسیقی
خیر
طرفداران سفر و گردش
خیر
کارمندان
بله
مدیران
بله
مشاغل آزاد
بله
رانندگان
خیر
کارگران
خیر
معلمین
بله
دانش‌آموزان
بله
دانشجویان
بله
اینفلوئنسرها
خیر
فریلنسرها
خیر

نوا 8 سرعت و بازدهی بالایی دارد ولی به دلیل نبود سرویس‌های گوگل به افرادی که با گوشی خود کارهای خاص‌تر می‌کنند یا به بازی علاقه دارند، پیشنهاد می‌شود یک مدل از شیائومی یا سامسونگ را انتخاب کنند، برعکس افرادی که به وب‌گردی و تماشای فیلم و سریال علاقه دارند یا از یک سری اپلیکیشن‌های مشهور و عمومی استفاده می‌کنند، شاید بتوانند از این گوشی لذت ببرند.

نقاط قوت و ضعف نوا 8

نقاط قوت

طراحی زیبا و جذاب

نمایشگر بسیار با کیفیت

حسگر اثر انگشت و تشخیص چهره عالی

عملکرد

رابط کاربری سریع و روان

شارژ سریع 66 واتی

 

نقاط ضعف

عدم دریافت استانداردهای مقاومتی

عملکرد دوربین کمتر از حد انتظار

فاقد سرویس‌های گوگل

 

نوشته نقد و بررسی هواوی نوا 8: عشق در نگاه اول! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تلویزیون HDR چه ویژگی‌هایی دارد و در هنگام خرید آن باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

HDR یا همان دامنه پویای بالا، یکی از فناوری‌هایی بوده که تولیدکنندگان نمایشگرها با استفاده از آن، نسبت به بازاریابی محصولات خود اقدام می‌کنند. یک تلویزیون HDR می‌توانند تصاویر را بهتر نشان داده و بدین ترتیب خروجی تصویر به آنچه که خودمان در واقعیت می‌بینیم، نزدیک‌تر خواهد بود.

به زبان ساده، دامنه پویا به‌معنای تفاوت موجود در مابین تاریک‌ترین و روشن‌ترین قسمت تصویر است. اگر فکر می‌کنید که این همان تعریف نسبت کنتراست است، آنگاه باید بگوییم که درست فکر می‌کنید. نمایشگرهایی که نسبت کنتراست بالایی دارند، در زمینه HDR نیز عملکرد خوبی را از خود به جای می‌گذارند.

همان‌طور که می‌دانید، HDR تنها فناوری تأثیرگذار در کیفیت خروجی نمایشگرها نیست و موارد دیگری نیز در این زمینه تأثیرگذار هستند. در این مطلب ما ابتدا نگاهی نزدیک‌تر به ماهیت تکنولوژی HDR انداخته و سپس در ادامه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید بهترین استفاده را از این فناوری ببرید.

تلویزیون HDR چیست؟

جدا از بهبود دامنه پویا، HDR باعث می‌شود که تصاویر نمایش داده شده، واقعی‌تر به نظر برسند. احتمالا از خود می‌پرسید که چگونه این کار انجام می‌شود؟ در حواب باید بگوییم که با بهبود فرایند مدیریت رنگ‌ها. اکثر نمایشگرهای قدیمی غیر HDR به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که طیف رنگی sRGB را پوشش دهند. مسئله اینجاست که sRGB یک استاندارد تاریخ مصرف گذشته بوده و در اصل جهت استفاده در نمایشگرهای CRT و بخش تلویزیونی در نظر گرفنه شده بود. در نتیجه این طیف رنگی فقط درصد کمی از طیف نوری مرئی را پوشش می‌دهد. به عبارتی دیگر، یک تلویزیون sRGB تنها قادر به نمایش 25 الی 33 درصد از رنگ‌هایی بوده که توسط چشم ما قابل تشخیص هستند.

تلویزیون hdr

حال HDR آمده و نوید فراتر رفتن از محدودیت‌های sRGB را به ما می‌دهد. نتیجه این موضوع نیز این است که یک تلویزیون و محتوای HDR باید حداقل طیف DCI-P3 را پوشش دهد. جهت توضیح بیشتر باید بگوییم که DCI-P3 در واقع فضای رنگی مورد استفاده اکثر نمایش‌های تئاتری این روزها است.

فرمت HDR باعث می‌شود که نمایشگرها در قیاس با استاندارد sRGB، از طیف رنگی وسیع‌تری پشتیبانی کنند

DCI-P3 حدود 25 درصد گسترده‌تر از sRGB بوده که همین امر باعث بازتولید دقیق‌تر رنگ‌ها بر روی نمایشگر می‌شود. بسیاری از فرمت‌ها و استانداردهای HDR در حال آماده‌سازی جهت پوشش طیف رنگی Rec. 2020 هستند. Rec. 2020 جدیدترین استاندارد رنگی بوده و می‌تواند حدود 75 درصد از طیف نور مرئی را پوشش دهد.

فراتر از رنگ: روشنایی، کنتراست و عمق بیت

جهت به دست آوردن بهترین تجربه HDR، عوامل مختلفی در این زمینه تأثیرگذار هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به روشنایی و کنتراست اشاره کرد. نمایشگرهای غیر HDR یا همان SDR که مخفف دامنه پویای استاندارد بوده، به دلیل ضعف در بازتولید بخش‌های تاریک و روشن تصویر، بدنام هستند. نتیجه این امر نیز این است که تصویر به‌نوعی رنگ پریده نشان داده شده و یا اینکه عمق چندانی ندارد.

حال با استفاده از نسبت کنتراست بالاتر (یا همان دامنه پویا)، نمایشگر شما می‌تواند نواحی روشن‌تر را بهتر نمایش داده و در عین حال نیز جزئیات قسمت‌های تاریک‌تر را نیز از بین نبرد. به طرز مشابهی، روشنایی بیشتر به نواحی روشن اجازه می‌دهد که خود را تاحدودی از مابقی تصویر جدا کنند. به جای اینکه کل نمایشگر روشن‌تر شود، در واقع فقط نواحی خاصی روشن‌تر شده و بدین ترتیب نوعی برجستگی در تصویر به وجود می‌آید.

با استفاده از یک نسبت کنتراست بالا، نمایشگرها می‌توانند نواحی روشن را روشن‌تر نشان داده و در عین حال نواحی تاریک را نیز همچنان تاریک و باجزئیات نگه دارند

در همین راستا، بسیاری از نمایشگرهای HDR امروزی به پنل‌های دارای عمق بیت بیشتری مجهز بوده تا بدین ترتیب کیفیت بصری بهبود پیدا کند. می‌توانید عمق بیت را به‌عنوان تعداد طیف‌های رنگی که یک نمایشگر به ازای هر پیکسل RGB می‌تواند تولید کند در نظر بگیرید. به عبارتی دیگر، یک نمایشگر SDR هشت بیتی می‌تواند 256 طیف از رنگ‌های اصلی قرمز، سبز و آبی را بازتولید کند. این در حالی است که این عدد در پنل‌های 10 بیتی در حدود 1024 و در نمایشگرهای 12 بیتی، 4096 است.

استاندارد HDR نیازمند نمایشگرهای 10 بیتی و یا تلویزیون‌هایی است که حداقل با استفاده از تکنیک‌های نرم‌افزاری (مثلا Dithering) بتوانند به تولید رنگ‌های 10 بیتی بپردازند. عمق بیت بالاتر از آن لحاظ حائز اهمیت است که نمایشگر می‌تواند طیف‌های مختلف رنگ‌های مشابه را به‌خوبی نمایش دهد. اکثر نمایشگرهایی که از Dithering استفاده می‌کنند، بر روی کنترل نرخ فریم تکیه می‌کنند که در این مورد نمایشگر سریعا در بین دو طیف رنگی جابجا شده تا توهم تشکیل طیف رنگی میانی را به وجود آورد. چنین رویه‌ای به یک نمایشگر 8 بیتی این امکان را می‌دهد که به عمق رنگی 10 بیتی دست پیدا کند.

این مطلب را نیز بخوانید: فعال کردن HDR در ویندوز 10 چگونه انجام می‌شود؟

در نهایت لازم به ذکر است که بگوییم فناوری HDR باعث افزایش وضوح و یا تیزی تصاویر نمایش داده شده نمی‌شود. در واقع این قضیه به رزولوشن یا همان وضوح تصویر مربوط می‌شود؛ فاکتوری که در چند سال گذشته، شرکت‌های زیادی را به تکاپو انداخته است. HDR و وضوح تصویر می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و کیفیت تصویر را بهبود بخشند، اما در کل این دو مقوله از یکدیگر جدا هستند. شما می‌توانید یک کیفیت HDR خوب را بر روی یک نمایشگر با وضوح پایین تجربه کرده و یا بالعکس. البته ویژگی HDR بیشتر در تلویزیون‌هایی وجود دارد که دارای رزولوشن بالا هستند، همانند UHD.

توضیحی در رابطه با فرمت‌های HDR

HDR فقط یک نوع استاندارد و فرمت ندارد. برخی از استانداردهای HDR با یکدیگر تفاوت زیادی دارند. خوشبختانه امروزه اکثر نمایشگرها و محتواها از چندین فرمت HDR پشتیبانی می‌کنند.

HDR10

HDR10 اولین استاندارد در این زمینه بود که در سال 2015 وارد بازار شد. این فناوری توسط Consumer Technology Association توسعه داده شده و کاملا باز و رایگان است. این قضیه بدین معنا است که هر شرکتی می‌تواند از HDR10 در نمایشگرهای خود استفاده کرده و آن را تبلیغ کند. نام HDR10 از پنل‌های استاندارد 10 بیتی گرفته شده است.

تلویزیون hdr

HDR10 همچنین متادیتا را برای نمایشگرها فراهم می‌کند. این متادیتا، روشنایی و سطح رنگی مربوط به قسمت خاصی از محتوا را توصیف می‌کند. البته برخلاف فرمت‌های پیشرفته‌تر که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم، این متادیتا از ابتدا تا پایان، حالتی ایستا دارد. به عبارتی دیگر، این متادیتا مجموعه‌ای از مقادیر حداقل و حداکثر روشنایی بوده که بر روی تمامی فایل ویدیویی، اعمال می‌شود.

HDR10 رایج‌ترین نوع این فناوری بوده و دلیل آن نیز به ماهیت باز و رایگان آن باز می‌گردد

HDR10 به دلیل قدیمی بودن و همچنین نیازمندی‌های تکنیکی پایین، تبدیل به حداقلی برای محتوا و نمایشگرهای HDR شده است. تلویزیون‌های شرکت‌های مطرح، محتواهای UHD Blu-ray گوناگون، سرویس‌های استریم و حتی کنسول‌های بازی نسل قبلی، از فناوری HDR10 پشتیبانی می‌کنند.

Dolby Vision

Dolby یکی از شرکت‌های مطرح در حوزه سینما و سرگرمی بوده و استاندارد HDR خاص خود را نیز دارد. البته این استاندارد همانند Dolby Atmos (مربوط به صدا)، یک فناوری خصوصی به حساب می‌آید. این قضیه بدین معنا است که شرکت‌هایی که بخواهند از این تکنولوژی در محصولات خود استفاده کنند، باید لایسنس آن را خریداری نمایند.

تلویزیون hdr

Dolby Vision در چندین مورد از HDR10 فراتر می‌رود که یکی از آن‌ها، پشتیبانی از عمق رنگ 12 بیتی است. این فناوری همچنین تولیدکنندگان محتوا را ملزم به استفاده از ابزارهای دقیق‌تر و اعمال دقیق‌تر جزئیات می‌کند.

Dolby Vision با استفاده از متادیتای پویا، سعی دارد بفهمد که هر صحنه باید چگونه نمایش داده شود

Dolby Vision با استفاده از متادیتای پویای قرار داده شده در محتوا، شیوه نمایش هر صحنه (و یا حتی فریم) را بررسی می‌کند. شاید اولین نسخه‌های این تکنولوژی چندان بهتر از HDR10 نبوده باشند، اما به هر حال Dolby Vision همچنان در حال بهبود است. البته هر چه استودیوها بیشتر با این فناوری کار کنند، آنگاه این شکاف نیز می‌توانند بزرگ‌تر شود.

+HDR10

+HDR10 را می‌توان نسخه ارتقا یافته استاندارد HDR10 به حساب آورد. تفاوت اساسی مابین این دو این است که +HDR10 از متادیتای پویا، پشتیبانی می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود تا +HDR10 با Dolby Vision برابر شود، البته با این تفاوت که اولی همانند HDR10، رایگان است.

البته برخلاف Dolby Vision، فناوری +HDR10 نمی‌تواند عمق رنگی بیش از 10 بیت را ارائه دهد. درست است که در حال حاضر بسیاری از نمایشگرهای رده مصرف‌کننده به عمق رنگی 12 بیتی نزدیک نشده‌اند، اما به هر حال این قضیه می‌تواند در آینده تغییر کند. در صورت وقوع چنین سناریویی، Dolby Vision می‌تواند دست بالاتر را در این رقابت داشته باشد.

استانداردی دیگر به نام HDR10+ Adaptive نیز وجود دارد. به‌صورت خلاصه این فناوری با استفاده از حسگرهایی، نور محیطی را اندازه‌گیری کرده و سپس بسته به آن، تنظیمات نمایش تصویر را تغییر می‌دهد. البته استفاده از این فناوری چندان رایج نیست. تنها تعدادی از نمایشگرهای رده بالا از این تکنولوژی پشتیبانی می‌کنند.

Hybrid Log Gamma یا همان HLG

HLG یک فناوری HDR رایگان بوده که بیشتر با در نظر گرفتن محدودیت‌های پخش تلویزیونی، توسعه یافته است. برخلاف سایر استانداردهای بحث شده در این مطلب، HLG جهت کار با تلویزیون HDR شما، بر متادیتا تکیه نمی‌کند. این قضیه بدین دلیل است که پخش‌های OTA در قیاس با استریم دیجیتال مبتنی بر اینترنت، بیشتر مستعد تداخل هستند. در رابطه با متادیتا باید بگوییم که این احتمال وجود دارد که در طول فرایند ارسال اطلاعات، بخشی از داده‌ها از بین بروند. در عوض HLG از ترکیب گامای سنتی و منحنی‌های لگاریتمی اضافی قرار داده شده در خود محتوا استفاده کرده تا تجربه HDR را به کاربر ارائه دهد.

تلویزیون hdr

فناوری گاما (Gamma) برای تمامی تلویزیون‌ها شناخته شده است، زیرا یکی از قدیمی‌ترین استانداردها جهت توصیف روشنایی محتوای SDR است. از طرفی دیگر، منحنی‌های لگاریتمی جهت توصیف سطوح روشنایی‌ بالاتر از SDR، مورد استفاده قرار گرفته و فقط نمایشگرهای HDR با این فناوری سازگاری دارند. این قضیه بدین معنا است که فناوری HLG با تلویزیون‌های SDR سازگاری داشته و بنابراین نیاز به ارائه دو نوع استریم ویدیویی متفاوت، از بین می‌رود. HLG همچنین یک استاندارد مطلق نیست و از این رو بهتر می‌تواند خود را با نمایشگرهای دارای سطوح روشنایی مختلف، سازگار نماید.

HLG با تلویزیون‌های SDR سازگار بوده و بنابراین به گزینه‌ای عالی جهت پخش آنالوگ کانال‌های تلویزیونی بدل شده است

نکته منفی در رابطه با HLG این است که محتوا بر روی نمایشگرهای قدیمی‌تر SDR که طیف رنگی وسیعی ندارند، دارای تنوع رنگی کمتری خواهد بود. تلویزیون‌های SDR، روشنایی کمتری دارند، زیرا آستانه سفیدی HLG در قیاس با استاندارد رایج SDR یعنی BT.709، در سطح پایین‌تری قرار دارد. با این اوصاف، همچنان تصویر دریافتی شما در سطح بالایی قرار داشته و نتایج نیز بهتر از تماشای هر فرمت HDR دیگری بر روی نمایشگرهای SDR است. کاربران عادی احتمالا متوجه کمتر بودن شدت اشباع رنگ‌ها و یا روشنایی نخواهند شد.

شبکه‌های BBC بریتانیا و NHK ژاپن، اولین رسانه‌ها در نوع خود بودند که از HLG استفاده کردند. اگر زمانی تلویزیون HDR در سطح وسیعی مورد استفاده قرار بگیرد، آنگاه احتمالا این تکنیک به استاندارد غالب پخش تلویزیونی بدل خواهد شد.

از کجا باید محتوای HDR تهیه کنیم؟

همان‌طور که انتظار دارید، لزوما داشتن یک تلویزیون HDR به‌معنای نمایش بهتر محتوای فعلی نیست. در وافع جهت به دست آوردن بهترین نتیجه، باید به محتوای HDR نیز دسترسی داشته باشید. خبر خوب این است که اکثر محتواهایی که این روزها تولید می‌شوند، استریم جداگانه HDR را ارائه می‌دهند. اگر نمایشگر شما بتواند که این استریم را رمزگشایی کند، آنگاه محتوای شما به‌صورت خودکار با کیفیت HDR پخش خواهد شد. در زیر به‌صورت خلاصه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید به محتوای HDR دسترسی پیدا کنید.

تلویزیون hdr

  • سرویس‌های استریم ویدیو: اکثر سرویس‌های استریم ویدیو همانند +Netflix، Amazon Prime Video ،Hulu ،Disney+ ،Apple TV و Peacock از فناوری HDR پشتیبانی می‌کنند. برخی از این سرویس‌ها فقط HDR10 عادی را ارائه می‌دهند و این در حالی است که مواردی همچون Netflix و +Apple TV از Dolby Vision نیز پشتیبانی می‌کنند. البته تمامی محتوا به‌صورت HDR در دسترس نخواهد بود. ویدیوهای قدیمی و یا مواردی که به‌صورت اختصاصی برای تلویزیون‌ها تولید می‌شوند، معمولا از فناوری HDR پشتیبانی نمی‌کنند.
  • بازی‌های ویدیویی: کنسول‌های بازی پلی‌استیشن و ایکس‌باکس، سال‌ها است که از HDR10 پشتیبانی می‌کنند. ایکس‌باکس سری ایکس و اس همچنین با Dolby Vision نیز سازگاری دارند. اکثر بازی‌های AAA از HDR پشتیبانی می‌کنند، اما در نظر داشته باشید که همه بازی‌ها این‌گونه نیستند. همین قضیه در رابطه با پی‌سی گیمینگ نیز صادق است، البته اگر کارت گرافیک شما نسبتا جدید باشد. شوربختانه کنسول بازی نینتندو سویچ از HDR پشتیبانی نمی‌کند.
  • رسانه‌های نوری: سرویس‌های استریم، راحتی زیادی را برای کاربران فراهم می‌کنند، اما خوره‌ها تمایل بیشتری به استفاده از محتوای نوری و مخصوصا دیسک‌های Blu-ray دارند. دلیل این قضیه نیز به کیفیت بالاتر این رسانه‌ها مربوط می‌شود. البته دلیل دیگری نیز می‌تواند در این رابطه وجود داشته باشد. دیسک‌های Ultra HD Blu-ray از HDR10 به‌عنوان استاندارد پایه استفاده می‌کنند. البته برخی از عناوین نیز جهت سازگاری با Dolby Vision و +HDR10، تعدیل می‌شوند. فقط این را در نظر داشته باشید که هم نمایشگر و هم پخش‌کننده Blu-ray شما باید هر دو از یک استاندارد HDR مشخص، پشتیبانی کنند.

نکاتی جهت خرید تلویزیون HDR

تا به اینجا فهمیدیم که تلویزیون HDR چیست و در واقع این تکنولوژی چگونه می‌تواند کیفیت تصویر را بهبود بخشد. البته به هر حال تمامی نمایشگرهای HDR، یک کیفیت خروجی را ارائه نمی‌دهند. بسیاری از نمایشگرهای ارزان قیمت بازار، از طیف رنگی موردنیاز جهت نمایش درست محتوای HDR، برخوردار نیستند. چنین مواردی باعث می‌شوند که نمایشگر شما قادر به پخش محتوای دیجیتال باشد، اما نتواند که کیفیت مورد انتظار را ارائه دهد. در سناریوهای نادری نیز محتوای HDR ممکن است که از مشابه SDR خود، کیفیت پایین‌تری داشته باشد.

در نهایت منظور ما این است که باید حواستان به نمایشگرهای HDR ارزان قیمت باشد. حتی مدل‌هایی که پشتیبانی از HDR10 را تبلیغ می‌کنند، شاید اصل حقیقت را بیان نکنند. شاید منظور از چنین برچسب‌هایی فقط سازگاری با محتوای 10 بیتی باشد. معمولا این‌گونه HDRها را HDR تقلبی می‌نامند. به یاد داشته باشید که HDR10 یک استاندارد باز بوده و بنابراین باید بیشتر حواستان به تبلیغات آن باشد. در هر صورت در هنگام خرید یک تلویزیون HDR باید به ویژگی‌های مختلف آن، توجه کافی داشته باشید.

HDR10 یک استاندارد باز بوده و بنابراین وجود برچسب آن، ضمانتی بر کیفیت نمایشگر خریداری شده شما نیست

حال شاید از خود بپرسید که چگونه می‌توان یک نمایشگر HDR خوب خریداری کرد؟ طبیعتا پیش‌پا افتاده‌ترین جواب این است که به‌صورت جزئی، ویژگی‌های محصول موردنظر را بررسی کنید. ویژگی‌های تلویزیون HDR شما حداقل باید به اندازه شاخص‌های زیر باشند.

  • یک طیف رنگی گسترده، حداقل باید بیش از 80 درصد از فضای رنگی DCI-P3 را پوشش دهد. همچنین پوشش بالای طیف رنگی Rec. 2020 / BT. 2020 نیز مزیت محسوب می‌شود، اما ضروری نیست.
  • سطح روشنایی تلویزیون HDR شما باید حداقل 500 الی 800 نیت باشد. به یاد داشته باشید که تولیدکنندگان سعی دارند که در این باره اغراق نمایند. در این رابطه، عدد بیشتر به‌معنای کیفیت بهتر بوده و چه بسا نمایشگرهای رده بالایی وجود دارند که روشنایی بیش از 1000 نیتی را ارائه می‌دهند.
  • ویژگی‌های نور پس‌زمینه (Backlight) همانند تیرگی کلی، موضعی و یا مینی LED‌ها به طرز قابل توجهی، نسبت کنتراست نمایشگر را بهبود می‌بخشند. با این اوصاف، برخی از نمایشگرهای میان رده مجهز به پنل‌های VA، سعی دارند که تیرگی موضعی را حذف کنند. دلیل این قضیه نیز به مزیت کنتراست ذاتی این فناوری بازمی‌گردد.
  • پشتیبانی از فرمت‌های گوناگون نیز نکته مهمی بوده که باید آن را در نظر داشته باشید. برخی از نمایشگرها فقط از فرمت پایه HDR10 پشتیبانی می‌کنند و این در حالی است که برخی دیگر علاوه بر این، با HDR10+، Dolby Vision و HLG نیز سازگاری دارند. طبیعتا در اینجا باید بیشتر به محتوای موردنظر خود توجه کنید.
یک تلویزیون HDR باید سطح روشنایی، کنتراست و طیف رنگی وسیعی را ارائه دهد

مسلما برخی از این تکنولوژی‌ها همیشه به‌سرعت در دسترس نبوده و یا اینکه تشخیص آن‌ها در هنگام خرید یک تلویزیون، آسان نیست. سال‌هاست که کاربران خواهان استانداری جهانی در رابطه با ویژگی HDR هستند (همانند USB و یا HDMI). خوشبختانه گروه استانداردهای رابط VESA، گواهی DisplayHDR را ارائه داده و شما می‌توانید به آن استناد کنید.

توضیحی در رابطه با استاندارد DisplayHDR

شاید استاندارد DisplayHDR بسیار با حالت ایدئال فاصله داشته باشد، اما در هر صورت آشنایی با آن، ضرری ندارد. هر محصول به‌صورت جداگانه تأیید می‌شود. بنابراین یک تولیدکننده تنها در صورتی می‌تواند نسبت به چیزی ادعا داشته باشد که محصول وی، تست‌های مربوطه را گذرانده باشد.

تلویزیون hdr

در حال حاضر استاندارد DisplayHDR دارای 8 سطح عملکردی است که از جمله آن‌ها می‌توان به سه سطح اختصاصی برای نمایشگرهای OLED و microLED اشاره کرد. در پایین‌ترین سطح، گواهینامه DisplayHDR 400 قرار دارد. همان‌طور که انتظار دارید، نیازمندی‌های این سطح نیز بسیار پایین هستند. چنین نمایشگرهایی فقط باید یک پنل 8 بیتی داشته و همچنین حداکثر روشنایی آن‌ها نیز باید در سطح 400 نیتی باشد. نیازی هم به سطح پوشش بالای فضای رنگی DCI-P3 نیست.

شوربختانه موارد بالا نمی‌توانند توقعات کاربران حساس را برآورده کنند. در نهایت اینکه یک تلویزیون DisplayHDR 400 کیفیت بهتری را در قیاس با نمایشگرهای SDR ارائه می‌دهد، اما تفاوت آن‌ها چندان زیاد نیست. از طرفی دیگر، DisplayHDR 500 و سطوح بالاتر، کیفیت بهتری را ارائه می‌دهند. چنین تلویزیون‌هایی دارای طیف رنگی وسیع‌تری بوده، از تیرگی موضعی برخوردار هستند (جهت ارائه کنتراست بهتر) و همچنین در قیاس با نمایشگرهای SDR، روشنایی بسیار بیشتری را ارائه می‌دهند. در این تلویزیون‌ها از پنل‌های 10 بیتی استفاده می‌شود.

نمایشگرهای DisplayHDR 500 و بالاتر، سطح خوبی از کیفیت HDR را به کاربر ارائه می‌دهند

DisplayHDR True Black یک استاندارد جداگانه بوده که در مابین 400 الی 600 قرار دارد. نمایشگرهای سطح بالا، توانایی ارائه سطوح تیرگی عمیق‌تر و نسبت کنتراست بالاتر را دارند. با این حال، نمایشگرهای OLED بزرگ‌تر به اندازه برخی از LCDهای رده بالاتر که یک لایه نقاط کوانتومی (Quantum Dot) استفاده کرده، قادر به تولید روشنایی نیستند. البته به مرور زمان و با پیشرفت فناوری، سطوح بیشتری نیز به استانداردهای فعلی اضافه خواهند شد.

نوشته تلویزیون HDR چه ویژگی‌هایی دارد و در هنگام خرید آن باید به چه نکاتی توجه کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تلویزیون HDR چه ویژگی‌هایی دارد و در هنگام خرید آن باید به چه نکاتی توجه کنیم؟

HDR یا همان دامنه پویای بالا، یکی از فناوری‌هایی بوده که تولیدکنندگان نمایشگرها با استفاده از آن، نسبت به بازاریابی محصولات خود اقدام می‌کنند. یک تلویزیون HDR می‌توانند تصاویر را بهتر نشان داده و بدین ترتیب خروجی تصویر به آنچه که خودمان در واقعیت می‌بینیم، نزدیک‌تر خواهد بود.

به زبان ساده، دامنه پویا به‌معنای تفاوت موجود در مابین تاریک‌ترین و روشن‌ترین قسمت تصویر است. اگر فکر می‌کنید که این همان تعریف نسبت کنتراست است، آنگاه باید بگوییم که درست فکر می‌کنید. نمایشگرهایی که نسبت کنتراست بالایی دارند، در زمینه HDR نیز عملکرد خوبی را از خود به جای می‌گذارند.

همان‌طور که می‌دانید، HDR تنها فناوری تأثیرگذار در کیفیت خروجی نمایشگرها نیست و موارد دیگری نیز در این زمینه تأثیرگذار هستند. در این مطلب ما ابتدا نگاهی نزدیک‌تر به ماهیت تکنولوژی HDR انداخته و سپس در ادامه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید بهترین استفاده را از این فناوری ببرید.

تلویزیون HDR چیست؟

جدا از بهبود دامنه پویا، HDR باعث می‌شود که تصاویر نمایش داده شده، واقعی‌تر به نظر برسند. احتمالا از خود می‌پرسید که چگونه این کار انجام می‌شود؟ در حواب باید بگوییم که با بهبود فرایند مدیریت رنگ‌ها. اکثر نمایشگرهای قدیمی غیر HDR به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که طیف رنگی sRGB را پوشش دهند. مسئله اینجاست که sRGB یک استاندارد تاریخ مصرف گذشته بوده و در اصل جهت استفاده در نمایشگرهای CRT و بخش تلویزیونی در نظر گرفنه شده بود. در نتیجه این طیف رنگی فقط درصد کمی از طیف نوری مرئی را پوشش می‌دهد. به عبارتی دیگر، یک تلویزیون sRGB تنها قادر به نمایش 25 الی 33 درصد از رنگ‌هایی بوده که توسط چشم ما قابل تشخیص هستند.

تلویزیون hdr

حال HDR آمده و نوید فراتر رفتن از محدودیت‌های sRGB را به ما می‌دهد. نتیجه این موضوع نیز این است که یک تلویزیون و محتوای HDR باید حداقل طیف DCI-P3 را پوشش دهد. جهت توضیح بیشتر باید بگوییم که DCI-P3 در واقع فضای رنگی مورد استفاده اکثر نمایش‌های تئاتری این روزها است.

فرمت HDR باعث می‌شود که نمایشگرها در قیاس با استاندارد sRGB، از طیف رنگی وسیع‌تری پشتیبانی کنند

DCI-P3 حدود 25 درصد گسترده‌تر از sRGB بوده که همین امر باعث بازتولید دقیق‌تر رنگ‌ها بر روی نمایشگر می‌شود. بسیاری از فرمت‌ها و استانداردهای HDR در حال آماده‌سازی جهت پوشش طیف رنگی Rec. 2020 هستند. Rec. 2020 جدیدترین استاندارد رنگی بوده و می‌تواند حدود 75 درصد از طیف نور مرئی را پوشش دهد.

فراتر از رنگ: روشنایی، کنتراست و عمق بیت

جهت به دست آوردن بهترین تجربه HDR، عوامل مختلفی در این زمینه تأثیرگذار هستند که از جمله آن‌ها می‌توان به روشنایی و کنتراست اشاره کرد. نمایشگرهای غیر HDR یا همان SDR که مخفف دامنه پویای استاندارد بوده، به دلیل ضعف در بازتولید بخش‌های تاریک و روشن تصویر، بدنام هستند. نتیجه این امر نیز این است که تصویر به‌نوعی رنگ پریده نشان داده شده و یا اینکه عمق چندانی ندارد.

حال با استفاده از نسبت کنتراست بالاتر (یا همان دامنه پویا)، نمایشگر شما می‌تواند نواحی روشن‌تر را بهتر نمایش داده و در عین حال نیز جزئیات قسمت‌های تاریک‌تر را نیز از بین نبرد. به طرز مشابهی، روشنایی بیشتر به نواحی روشن اجازه می‌دهد که خود را تاحدودی از مابقی تصویر جدا کنند. به جای اینکه کل نمایشگر روشن‌تر شود، در واقع فقط نواحی خاصی روشن‌تر شده و بدین ترتیب نوعی برجستگی در تصویر به وجود می‌آید.

با استفاده از یک نسبت کنتراست بالا، نمایشگرها می‌توانند نواحی روشن را روشن‌تر نشان داده و در عین حال نواحی تاریک را نیز همچنان تاریک و باجزئیات نگه دارند

در همین راستا، بسیاری از نمایشگرهای HDR امروزی به پنل‌های دارای عمق بیت بیشتری مجهز بوده تا بدین ترتیب کیفیت بصری بهبود پیدا کند. می‌توانید عمق بیت را به‌عنوان تعداد طیف‌های رنگی که یک نمایشگر به ازای هر پیکسل RGB می‌تواند تولید کند در نظر بگیرید. به عبارتی دیگر، یک نمایشگر SDR هشت بیتی می‌تواند 256 طیف از رنگ‌های اصلی قرمز، سبز و آبی را بازتولید کند. این در حالی است که این عدد در پنل‌های 10 بیتی در حدود 1024 و در نمایشگرهای 12 بیتی، 4096 است.

استاندارد HDR نیازمند نمایشگرهای 10 بیتی و یا تلویزیون‌هایی است که حداقل با استفاده از تکنیک‌های نرم‌افزاری (مثلا Dithering) بتوانند به تولید رنگ‌های 10 بیتی بپردازند. عمق بیت بالاتر از آن لحاظ حائز اهمیت است که نمایشگر می‌تواند طیف‌های مختلف رنگ‌های مشابه را به‌خوبی نمایش دهد. اکثر نمایشگرهایی که از Dithering استفاده می‌کنند، بر روی کنترل نرخ فریم تکیه می‌کنند که در این مورد نمایشگر سریعا در بین دو طیف رنگی جابجا شده تا توهم تشکیل طیف رنگی میانی را به وجود آورد. چنین رویه‌ای به یک نمایشگر 8 بیتی این امکان را می‌دهد که به عمق رنگی 10 بیتی دست پیدا کند.

این مطلب را نیز بخوانید: فعال کردن HDR در ویندوز 10 چگونه انجام می‌شود؟

در نهایت لازم به ذکر است که بگوییم فناوری HDR باعث افزایش وضوح و یا تیزی تصاویر نمایش داده شده نمی‌شود. در واقع این قضیه به رزولوشن یا همان وضوح تصویر مربوط می‌شود؛ فاکتوری که در چند سال گذشته، شرکت‌های زیادی را به تکاپو انداخته است. HDR و وضوح تصویر می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و کیفیت تصویر را بهبود بخشند، اما در کل این دو مقوله از یکدیگر جدا هستند. شما می‌توانید یک کیفیت HDR خوب را بر روی یک نمایشگر با وضوح پایین تجربه کرده و یا بالعکس. البته ویژگی HDR بیشتر در تلویزیون‌هایی وجود دارد که دارای رزولوشن بالا هستند، همانند UHD.

توضیحی در رابطه با فرمت‌های HDR

HDR فقط یک نوع استاندارد و فرمت ندارد. برخی از استانداردهای HDR با یکدیگر تفاوت زیادی دارند. خوشبختانه امروزه اکثر نمایشگرها و محتواها از چندین فرمت HDR پشتیبانی می‌کنند.

HDR10

HDR10 اولین استاندارد در این زمینه بود که در سال 2015 وارد بازار شد. این فناوری توسط Consumer Technology Association توسعه داده شده و کاملا باز و رایگان است. این قضیه بدین معنا است که هر شرکتی می‌تواند از HDR10 در نمایشگرهای خود استفاده کرده و آن را تبلیغ کند. نام HDR10 از پنل‌های استاندارد 10 بیتی گرفته شده است.

تلویزیون hdr

HDR10 همچنین متادیتا را برای نمایشگرها فراهم می‌کند. این متادیتا، روشنایی و سطح رنگی مربوط به قسمت خاصی از محتوا را توصیف می‌کند. البته برخلاف فرمت‌های پیشرفته‌تر که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم، این متادیتا از ابتدا تا پایان، حالتی ایستا دارد. به عبارتی دیگر، این متادیتا مجموعه‌ای از مقادیر حداقل و حداکثر روشنایی بوده که بر روی تمامی فایل ویدیویی، اعمال می‌شود.

HDR10 رایج‌ترین نوع این فناوری بوده و دلیل آن نیز به ماهیت باز و رایگان آن باز می‌گردد

HDR10 به دلیل قدیمی بودن و همچنین نیازمندی‌های تکنیکی پایین، تبدیل به حداقلی برای محتوا و نمایشگرهای HDR شده است. تلویزیون‌های شرکت‌های مطرح، محتواهای UHD Blu-ray گوناگون، سرویس‌های استریم و حتی کنسول‌های بازی نسل قبلی، از فناوری HDR10 پشتیبانی می‌کنند.

Dolby Vision

Dolby یکی از شرکت‌های مطرح در حوزه سینما و سرگرمی بوده و استاندارد HDR خاص خود را نیز دارد. البته این استاندارد همانند Dolby Atmos (مربوط به صدا)، یک فناوری خصوصی به حساب می‌آید. این قضیه بدین معنا است که شرکت‌هایی که بخواهند از این تکنولوژی در محصولات خود استفاده کنند، باید لایسنس آن را خریداری نمایند.

تلویزیون hdr

Dolby Vision در چندین مورد از HDR10 فراتر می‌رود که یکی از آن‌ها، پشتیبانی از عمق رنگ 12 بیتی است. این فناوری همچنین تولیدکنندگان محتوا را ملزم به استفاده از ابزارهای دقیق‌تر و اعمال دقیق‌تر جزئیات می‌کند.

Dolby Vision با استفاده از متادیتای پویا، سعی دارد بفهمد که هر صحنه باید چگونه نمایش داده شود

Dolby Vision با استفاده از متادیتای پویای قرار داده شده در محتوا، شیوه نمایش هر صحنه (و یا حتی فریم) را بررسی می‌کند. شاید اولین نسخه‌های این تکنولوژی چندان بهتر از HDR10 نبوده باشند، اما به هر حال Dolby Vision همچنان در حال بهبود است. البته هر چه استودیوها بیشتر با این فناوری کار کنند، آنگاه این شکاف نیز می‌توانند بزرگ‌تر شود.

+HDR10

+HDR10 را می‌توان نسخه ارتقا یافته استاندارد HDR10 به حساب آورد. تفاوت اساسی مابین این دو این است که +HDR10 از متادیتای پویا، پشتیبانی می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود تا +HDR10 با Dolby Vision برابر شود، البته با این تفاوت که اولی همانند HDR10، رایگان است.

البته برخلاف Dolby Vision، فناوری +HDR10 نمی‌تواند عمق رنگی بیش از 10 بیت را ارائه دهد. درست است که در حال حاضر بسیاری از نمایشگرهای رده مصرف‌کننده به عمق رنگی 12 بیتی نزدیک نشده‌اند، اما به هر حال این قضیه می‌تواند در آینده تغییر کند. در صورت وقوع چنین سناریویی، Dolby Vision می‌تواند دست بالاتر را در این رقابت داشته باشد.

استانداردی دیگر به نام HDR10+ Adaptive نیز وجود دارد. به‌صورت خلاصه این فناوری با استفاده از حسگرهایی، نور محیطی را اندازه‌گیری کرده و سپس بسته به آن، تنظیمات نمایش تصویر را تغییر می‌دهد. البته استفاده از این فناوری چندان رایج نیست. تنها تعدادی از نمایشگرهای رده بالا از این تکنولوژی پشتیبانی می‌کنند.

Hybrid Log Gamma یا همان HLG

HLG یک فناوری HDR رایگان بوده که بیشتر با در نظر گرفتن محدودیت‌های پخش تلویزیونی، توسعه یافته است. برخلاف سایر استانداردهای بحث شده در این مطلب، HLG جهت کار با تلویزیون HDR شما، بر متادیتا تکیه نمی‌کند. این قضیه بدین دلیل است که پخش‌های OTA در قیاس با استریم دیجیتال مبتنی بر اینترنت، بیشتر مستعد تداخل هستند. در رابطه با متادیتا باید بگوییم که این احتمال وجود دارد که در طول فرایند ارسال اطلاعات، بخشی از داده‌ها از بین بروند. در عوض HLG از ترکیب گامای سنتی و منحنی‌های لگاریتمی اضافی قرار داده شده در خود محتوا استفاده کرده تا تجربه HDR را به کاربر ارائه دهد.

تلویزیون hdr

فناوری گاما (Gamma) برای تمامی تلویزیون‌ها شناخته شده است، زیرا یکی از قدیمی‌ترین استانداردها جهت توصیف روشنایی محتوای SDR است. از طرفی دیگر، منحنی‌های لگاریتمی جهت توصیف سطوح روشنایی‌ بالاتر از SDR، مورد استفاده قرار گرفته و فقط نمایشگرهای HDR با این فناوری سازگاری دارند. این قضیه بدین معنا است که فناوری HLG با تلویزیون‌های SDR سازگاری داشته و بنابراین نیاز به ارائه دو نوع استریم ویدیویی متفاوت، از بین می‌رود. HLG همچنین یک استاندارد مطلق نیست و از این رو بهتر می‌تواند خود را با نمایشگرهای دارای سطوح روشنایی مختلف، سازگار نماید.

HLG با تلویزیون‌های SDR سازگار بوده و بنابراین به گزینه‌ای عالی جهت پخش آنالوگ کانال‌های تلویزیونی بدل شده است

نکته منفی در رابطه با HLG این است که محتوا بر روی نمایشگرهای قدیمی‌تر SDR که طیف رنگی وسیعی ندارند، دارای تنوع رنگی کمتری خواهد بود. تلویزیون‌های SDR، روشنایی کمتری دارند، زیرا آستانه سفیدی HLG در قیاس با استاندارد رایج SDR یعنی BT.709، در سطح پایین‌تری قرار دارد. با این اوصاف، همچنان تصویر دریافتی شما در سطح بالایی قرار داشته و نتایج نیز بهتر از تماشای هر فرمت HDR دیگری بر روی نمایشگرهای SDR است. کاربران عادی احتمالا متوجه کمتر بودن شدت اشباع رنگ‌ها و یا روشنایی نخواهند شد.

شبکه‌های BBC بریتانیا و NHK ژاپن، اولین رسانه‌ها در نوع خود بودند که از HLG استفاده کردند. اگر زمانی تلویزیون HDR در سطح وسیعی مورد استفاده قرار بگیرد، آنگاه احتمالا این تکنیک به استاندارد غالب پخش تلویزیونی بدل خواهد شد.

از کجا باید محتوای HDR تهیه کنیم؟

همان‌طور که انتظار دارید، لزوما داشتن یک تلویزیون HDR به‌معنای نمایش بهتر محتوای فعلی نیست. در وافع جهت به دست آوردن بهترین نتیجه، باید به محتوای HDR نیز دسترسی داشته باشید. خبر خوب این است که اکثر محتواهایی که این روزها تولید می‌شوند، استریم جداگانه HDR را ارائه می‌دهند. اگر نمایشگر شما بتواند که این استریم را رمزگشایی کند، آنگاه محتوای شما به‌صورت خودکار با کیفیت HDR پخش خواهد شد. در زیر به‌صورت خلاصه به شما می‌گوییم که چگونه می‌توانید به محتوای HDR دسترسی پیدا کنید.

تلویزیون hdr

  • سرویس‌های استریم ویدیو: اکثر سرویس‌های استریم ویدیو همانند +Netflix، Amazon Prime Video ،Hulu ،Disney+ ،Apple TV و Peacock از فناوری HDR پشتیبانی می‌کنند. برخی از این سرویس‌ها فقط HDR10 عادی را ارائه می‌دهند و این در حالی است که مواردی همچون Netflix و +Apple TV از Dolby Vision نیز پشتیبانی می‌کنند. البته تمامی محتوا به‌صورت HDR در دسترس نخواهد بود. ویدیوهای قدیمی و یا مواردی که به‌صورت اختصاصی برای تلویزیون‌ها تولید می‌شوند، معمولا از فناوری HDR پشتیبانی نمی‌کنند.
  • بازی‌های ویدیویی: کنسول‌های بازی پلی‌استیشن و ایکس‌باکس، سال‌ها است که از HDR10 پشتیبانی می‌کنند. ایکس‌باکس سری ایکس و اس همچنین با Dolby Vision نیز سازگاری دارند. اکثر بازی‌های AAA از HDR پشتیبانی می‌کنند، اما در نظر داشته باشید که همه بازی‌ها این‌گونه نیستند. همین قضیه در رابطه با پی‌سی گیمینگ نیز صادق است، البته اگر کارت گرافیک شما نسبتا جدید باشد. شوربختانه کنسول بازی نینتندو سویچ از HDR پشتیبانی نمی‌کند.
  • رسانه‌های نوری: سرویس‌های استریم، راحتی زیادی را برای کاربران فراهم می‌کنند، اما خوره‌ها تمایل بیشتری به استفاده از محتوای نوری و مخصوصا دیسک‌های Blu-ray دارند. دلیل این قضیه نیز به کیفیت بالاتر این رسانه‌ها مربوط می‌شود. البته دلیل دیگری نیز می‌تواند در این رابطه وجود داشته باشد. دیسک‌های Ultra HD Blu-ray از HDR10 به‌عنوان استاندارد پایه استفاده می‌کنند. البته برخی از عناوین نیز جهت سازگاری با Dolby Vision و +HDR10، تعدیل می‌شوند. فقط این را در نظر داشته باشید که هم نمایشگر و هم پخش‌کننده Blu-ray شما باید هر دو از یک استاندارد HDR مشخص، پشتیبانی کنند.

نکاتی جهت خرید تلویزیون HDR

تا به اینجا فهمیدیم که تلویزیون HDR چیست و در واقع این تکنولوژی چگونه می‌تواند کیفیت تصویر را بهبود بخشد. البته به هر حال تمامی نمایشگرهای HDR، یک کیفیت خروجی را ارائه نمی‌دهند. بسیاری از نمایشگرهای ارزان قیمت بازار، از طیف رنگی موردنیاز جهت نمایش درست محتوای HDR، برخوردار نیستند. چنین مواردی باعث می‌شوند که نمایشگر شما قادر به پخش محتوای دیجیتال باشد، اما نتواند که کیفیت مورد انتظار را ارائه دهد. در سناریوهای نادری نیز محتوای HDR ممکن است که از مشابه SDR خود، کیفیت پایین‌تری داشته باشد.

در نهایت منظور ما این است که باید حواستان به نمایشگرهای HDR ارزان قیمت باشد. حتی مدل‌هایی که پشتیبانی از HDR10 را تبلیغ می‌کنند، شاید اصل حقیقت را بیان نکنند. شاید منظور از چنین برچسب‌هایی فقط سازگاری با محتوای 10 بیتی باشد. معمولا این‌گونه HDRها را HDR تقلبی می‌نامند. به یاد داشته باشید که HDR10 یک استاندارد باز بوده و بنابراین باید بیشتر حواستان به تبلیغات آن باشد. در هر صورت در هنگام خرید یک تلویزیون HDR باید به ویژگی‌های مختلف آن، توجه کافی داشته باشید.

HDR10 یک استاندارد باز بوده و بنابراین وجود برچسب آن، ضمانتی بر کیفیت نمایشگر خریداری شده شما نیست

حال شاید از خود بپرسید که چگونه می‌توان یک نمایشگر HDR خوب خریداری کرد؟ طبیعتا پیش‌پا افتاده‌ترین جواب این است که به‌صورت جزئی، ویژگی‌های محصول موردنظر را بررسی کنید. ویژگی‌های تلویزیون HDR شما حداقل باید به اندازه شاخص‌های زیر باشند.

  • یک طیف رنگی گسترده، حداقل باید بیش از 80 درصد از فضای رنگی DCI-P3 را پوشش دهد. همچنین پوشش بالای طیف رنگی Rec. 2020 / BT. 2020 نیز مزیت محسوب می‌شود، اما ضروری نیست.
  • سطح روشنایی تلویزیون HDR شما باید حداقل 500 الی 800 نیت باشد. به یاد داشته باشید که تولیدکنندگان سعی دارند که در این باره اغراق نمایند. در این رابطه، عدد بیشتر به‌معنای کیفیت بهتر بوده و چه بسا نمایشگرهای رده بالایی وجود دارند که روشنایی بیش از 1000 نیتی را ارائه می‌دهند.
  • ویژگی‌های نور پس‌زمینه (Backlight) همانند تیرگی کلی، موضعی و یا مینی LED‌ها به طرز قابل توجهی، نسبت کنتراست نمایشگر را بهبود می‌بخشند. با این اوصاف، برخی از نمایشگرهای میان رده مجهز به پنل‌های VA، سعی دارند که تیرگی موضعی را حذف کنند. دلیل این قضیه نیز به مزیت کنتراست ذاتی این فناوری بازمی‌گردد.
  • پشتیبانی از فرمت‌های گوناگون نیز نکته مهمی بوده که باید آن را در نظر داشته باشید. برخی از نمایشگرها فقط از فرمت پایه HDR10 پشتیبانی می‌کنند و این در حالی است که برخی دیگر علاوه بر این، با HDR10+، Dolby Vision و HLG نیز سازگاری دارند. طبیعتا در اینجا باید بیشتر به محتوای موردنظر خود توجه کنید.
یک تلویزیون HDR باید سطح روشنایی، کنتراست و طیف رنگی وسیعی را ارائه دهد

مسلما برخی از این تکنولوژی‌ها همیشه به‌سرعت در دسترس نبوده و یا اینکه تشخیص آن‌ها در هنگام خرید یک تلویزیون، آسان نیست. سال‌هاست که کاربران خواهان استانداری جهانی در رابطه با ویژگی HDR هستند (همانند USB و یا HDMI). خوشبختانه گروه استانداردهای رابط VESA، گواهی DisplayHDR را ارائه داده و شما می‌توانید به آن استناد کنید.

توضیحی در رابطه با استاندارد DisplayHDR

شاید استاندارد DisplayHDR بسیار با حالت ایدئال فاصله داشته باشد، اما در هر صورت آشنایی با آن، ضرری ندارد. هر محصول به‌صورت جداگانه تأیید می‌شود. بنابراین یک تولیدکننده تنها در صورتی می‌تواند نسبت به چیزی ادعا داشته باشد که محصول وی، تست‌های مربوطه را گذرانده باشد.

تلویزیون hdr

در حال حاضر استاندارد DisplayHDR دارای 8 سطح عملکردی است که از جمله آن‌ها می‌توان به سه سطح اختصاصی برای نمایشگرهای OLED و microLED اشاره کرد. در پایین‌ترین سطح، گواهینامه DisplayHDR 400 قرار دارد. همان‌طور که انتظار دارید، نیازمندی‌های این سطح نیز بسیار پایین هستند. چنین نمایشگرهایی فقط باید یک پنل 8 بیتی داشته و همچنین حداکثر روشنایی آن‌ها نیز باید در سطح 400 نیتی باشد. نیازی هم به سطح پوشش بالای فضای رنگی DCI-P3 نیست.

شوربختانه موارد بالا نمی‌توانند توقعات کاربران حساس را برآورده کنند. در نهایت اینکه یک تلویزیون DisplayHDR 400 کیفیت بهتری را در قیاس با نمایشگرهای SDR ارائه می‌دهد، اما تفاوت آن‌ها چندان زیاد نیست. از طرفی دیگر، DisplayHDR 500 و سطوح بالاتر، کیفیت بهتری را ارائه می‌دهند. چنین تلویزیون‌هایی دارای طیف رنگی وسیع‌تری بوده، از تیرگی موضعی برخوردار هستند (جهت ارائه کنتراست بهتر) و همچنین در قیاس با نمایشگرهای SDR، روشنایی بسیار بیشتری را ارائه می‌دهند. در این تلویزیون‌ها از پنل‌های 10 بیتی استفاده می‌شود.

نمایشگرهای DisplayHDR 500 و بالاتر، سطح خوبی از کیفیت HDR را به کاربر ارائه می‌دهند

DisplayHDR True Black یک استاندارد جداگانه بوده که در مابین 400 الی 600 قرار دارد. نمایشگرهای سطح بالا، توانایی ارائه سطوح تیرگی عمیق‌تر و نسبت کنتراست بالاتر را دارند. با این حال، نمایشگرهای OLED بزرگ‌تر به اندازه برخی از LCDهای رده بالاتر که یک لایه نقاط کوانتومی (Quantum Dot) استفاده کرده، قادر به تولید روشنایی نیستند. البته به مرور زمان و با پیشرفت فناوری، سطوح بیشتری نیز به استانداردهای فعلی اضافه خواهند شد.

نوشته تلویزیون HDR چه ویژگی‌هایی دارد و در هنگام خرید آن باید به چه نکاتی توجه کنیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

۶ دلیل برای آنکه از اینترنت های‌وب استفاده نکنید!

های وب یکی از شرکت‌های بزرگ ارائه دهنده خدمات اینترنتی در ایران است و اکثر ما هنگام خرید اینترنت خانگی، حداقل یک‌بار نام آن را شنیده‌ایم. همان‌طور که می‌دانید، هیچ ماست بندی، ماست خودش را ترش نمی‌داند. همه شرکت‌ها با همین فرمان پیش می‌روند و مدام از خودشان و سرویس‌هایشان تعریف و تمجید می‌کنند.

ما پیش‌تر در راستای کمک به مخاطبین برای انتخاب بهترین اینترنت خانگی یک مقاله جامع و کامل را منتشر کردیم. امروز در ادامه همین هدف، قصد داریم تا در آی‌تی‌رسان نگاهی به معایب اصلی اینترنت های وب بیندازیم و بگوییم که چرا نباید از های‌وب، اینترنت خانگی بخرید. قضیه در حدی جدی است که حتی اگر توپ‌تان موقع بازی در حیاط شرکت افتاد هم بهتر است که سمتش نروید و یک توپ دیگر بخرید!

کیفیت ضعیف اینترنت‌ های‌وب

بحث کیفیت مناسب، مهم‌ترین دلیل استفاده از یک سرویس به شمار می‌رود. کافی‌ست که حداقل چند ماه مشتری اینترنت های‌ وب باشید تا بدانید که کیفیت سرویس‌های این شرکت تا چه حد پایین است! کاهش سرعت و قطعی‌های مکرر یکی از مشکلات اصلی اینترنت های‌ وب است که جدای از راه رفتن روی اعصاب‌تان، باعث به هدر رفتن وقت و پول شما نیز خواهد شد. در رابطه با یک مشکل کوچک و لحظه‌ای صحبت نمی‌کنیم. هر چند وقت ‌یکبار، اکثر کاربران «های وب» از کیفیت نامناسب سرویس‌شان گلایه دارند که نشان می‌دهد مشکل مربوط به یک شخص نیست و بزرگ‌تر از این حرف‌هاست.

طبق آمار رسمی منتشر شده (در زمان نگارش مقاله)، اینترنت های‌ وب در بسیاری از کلان‌شهر‌های ایران و حتی شهرهای کوچک‌تر، ضعیف‌ترین بوده و یا حداقل جز ضعیف‌ترین‌ها دسته‌بندی شده است. در واقع تقریبا در هیچ‌ شهری، های‌وب از لحاظ کیفیت جز 3 شرکت برتر هم نیست و همیشه سایه شرکت‌های بهتری همچون آسیاتک، شاتل و پیشگامان بر روی سر های‌وب سنگینی می‌کند. مثلا همان‌طور که در آمار رسمی منتشر شده در تصویر زیر می‌بینید، در تهران، های‌وب‌ از لحاظ کیفیت اینترنت در جایگاه پنجم قرار گرفته است.

اگر نگاهی به شهرستان‌ها بیندازید اوضاع کمی بدتر هم می‌شود. در تبریز، کرمان، سنندج، کرمانشاه، مشهد، ساری، اهواز و… کیفیت اینترنت های‌وب در رده خیلی پایین‌تری قرار گرفته است. بد نیست بدانید که در شهرهای رشت، بندرعباس، شیراز، همدان و گرگان، های‌وب پایین‌ترین کیفیت اینترنت ممکن را ارائه می‌دهد که در نوع خودش عجیب و غریب است! یعنی عملا ساکنان این شهرها بدترین انتخاب زندگی‌شان را کرده‌اند! فکر کنم زمانش رسیده که با این وضعیت، “های وب” را “بای وب” بنامیم چرا که عملا با های وب باید با اینترنت خداحافظی کنید!

اینترنت های وب اینترنت های وب اینترنت های وب اینترنت های وب اینترنت های وب اینترنت های وب

پشتیبانی نامناسب

فکر کنم همه می‌دانیم که وضعیت پشتیبانی در ایران کلا مناسب نیست و شرکت‌های کمی پیدا می‌شوند که پشتیبانی مناسبی داشته باشند. های‌وب هم با اینکه از نظر خودش شرکت بزرگی به شمار می‌رود اما جز آن دسته‌ خوب نیست و یکی از صدرنشین‌های لیست بدترین‌هاست! پشتیبانی در «های‌ وب» اکثر مواقع چیزی جز طفره رفتن و یا پاس دادن شما از جایی به جای دیگر نیست. اگر با پشتیبانی های‌وب سر و کله زده باشید، حتما می‌دانید که در ۹۹ درصد مواقع مشکلات مربوط به کیفیت پایین اینترنت، متوجه مخابرات و اختلالات مرکز است و ارتباطی به های‌وب ندارد! در واقع هر زمان که بابت کیفیت پایین با پشتیبانی تماس می‌گیرید، از نظر آن‌ها مشکل از جای دیگری است و ارتباطی به های‌ وب ندارد!

های وب

جالب است بدانید که کیفیت پایین اینترنت در بازی‌های آنلاین ظاهرا شامل پشتیبانی های‌وب نمی‌شود! یعنی اگر تماس بگیرید و بگویید که چرا نمی‌توانم یک ساعت راحت بازی آنلاین انجام بدهم، پشتیبانی جوابی نخواهد داشت چرا که کیفیت در بازی، ربطی به های‌ وب ندارد؛ ظاهرا خواجه حافظ شیرازی مقصر است!

مورد داشتیم که هرچه در رابطه با مالیات هنگام خرید حجم از پشتیبان پرسیدیم، به جواب مشخصی نرسیدیم! البته از حق نباید گذشت که همیشه جواب تلفن را می‌دهند اما خب دست‌شان بند است و حوصله جواب دادن به سوال‌های‌مان را زیاد ندارند!

شکایت کاربران از اینترنت «های‌وب»

طبق آمار رسمی، های‌وب با اختلاف زیادی در صدر آمار میزان شکایات از سرویس‌های اینترنتی قرار دارد! در واقع بیشترین میزان شکایت‌های ثبت شده در بین شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی، به نام های‌وب ثبت شده است. یعنی به زبان ساده، می‌توان گفت که مردم از های‌وب و خدماتش رضایتی ندارند در حدی که کار به شکایت رسیده است!

جدای از آمار و ارقام رسمی منتشر شده، اگر سری به اینستاگرام رسمی های‌وب بزنید، با تعداد زیادی کامنت از کاربران ناراضی مواجه خواهید شد که خود نشان دهنده وضعیت اینترنت های وب است. عمده شکایت کاربران از کیفیت پایین اینترنت، عدم پاسخگویی پشتیبانی و خدمات پس از فروش بسیار ضعیف است. وضعیت در حدی هست که خیلی از کاربران از خرید اینترنت های‌وب ابراز پشیمانی می‌کنند.

اینترنت های وب

باگ‌ها و مشکلات ریز و درشت

همچون هر سرویس دیگری، های وب نیز باگ‌های خودش را دارد که بعضی از آن‌ها مشخص نیست که باگ هستند یا ترفندی برای شیره مالیدن به سر مشتری! به عنوان مثال شما برای خرید حجم اضافه تنها ۴ گزینه یک، سه، پنج و ده گیگابایت پیش روی خودتان می‌بینید و به نوعی امکان خرید حجم بیشتر از موارد گفته شده را ندارید. یعنی مثلا در صورتی که بخواهید ۱۰۰ گیگابایت حجم بیشتر بخرید، می‌بایست 10 بار حجم 10 گیگابایتی بخرید! این موضوع زمانی به چشم می‌آید که بدانید سایر شرکت‌ها تخفیف‌های خیلی خوبی برای خرید حجم بالاتر ارایه می‌دهند. مثلا برای خرید ۵۰۰ گیگابایت حجم اضافه از های وب می‌بایست ۵۰ بار حجم ۱۰ گیگابایتی را سفارش دهید و ۱ میلیون تومان (به همراه مالیات) بپردازید. در حالی‌که همین میزان حجم از آسیاتک با قیمت ۸۷۰ هزار تومان و از شاتل با قیمت ۸۵۰ هزار تومان قابل خرید است.

مورد بعدی به اپلیکیشن جدید های‌وب باز می‌گردد که تنها برای کاربران اندرویدی ساخته شده و استفاده از خدمات و یا حتی شرکت در قرعه‌کشی‌ها برای کاربران آی‌فون‌های اپل در دسترس نخواهد بود! یعنی اگر آی‌فون دارید، های‌وب را بایستی فراموش کنید!

پارس آنلاین، پارس آنلاین و بازهم پارس آنلاین!

اگر از کاربران قدیمی اینترنت باشید، حتما پارس آنلاین را به خاطر دارید. شرکتی که از قدیمی‌های این حوزه به شمار می‌رود و خیلی‌ها با آن خاطرات خوبی دارند. البته خاطره خوب تا زمانی که تن و بدنش به های‌وب نخورده بود! درست از زمانی که های‌وب سهام پارس آنلاین را خرید، کیفیت و خدمات این شرکت نیز افت فاحشی را تجربه کرد تا جایی که هم اکنون پارس آنلاین نیز یکی از ضعیف‌ترین‌ شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی است!

بد نیست بدانید که میزان شکایت کاربران از پارس آنلاین نیز سر به فلک کشیده و در واقع های‌وب و پارس آنلاین روی هم رفته بیش از ۱۰ برابر سایر شرکت‌های ارائه دهنده خدمات اینترنتی، شکایت ثبت شده دارند که در نوع خودش یک رکورد ویژه به شمار می‌رود!

ظاهر زیبا و باطن نا زیبا!

اگر نگاهی به اطراف بیندازید، احتمالا تبلیغاتی از های‌وب می‌بینید! این شرکت علاقه زیادی به در چشم بودن دارد و به هر ریسمانی چنگ می‌زند تا خودش را نشان دهد. از اسپانسر شدن تیم‌های ورزشی محبوبی همچون استقلال تهران گرفته تا همین رویداد فیناپ پیش‌رو در رابطه با نئوبانک! آن هم نئوبانکی که یک نمونه نه چندان موفق همچون بلوبانک دارد و قرار است در رابطه با مزایای آن صحبت شود! یعنی رویدادی که جز هدر دادن وقت و پول، ارزش دیگری نخواهد داشت. های‌وب همه جا هست و هزینه‌های بسیار زیادی برای این کار انجام می‌دهد؛ اما سوال اینجاست که با وجود چنین بودجه‌های هنگفتی، چرا کیفیت سرویس‌هایش انقدر پایین است؟‌ بهتر نیست که به‌جای هزینه‌های این چنینی کمی به فکر بالا بردن کیفیت خدمات و پشتیبانی حرفه‌ای‌تر باشد؟

نظر شما در این باره چیست؟ اگر شما نیز تجربه بدی از های‌وب داشته‌اید، نظرات خودتان را با ما به اشتراک بگذارید تا دیگران ببینند و قبل از انتخاب، اطلاعات کافی و البته واقعی داشته باشند.

اینترنت های وب

 

نوشته 6 دلیل برای آنکه از اینترنت های‌وب استفاده نکنید! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

موتور بازی‌سازی چیست، چه ویژگی‌هایی دارد و از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟

موتور بازی‌‌سازی (Game Engine) در واقع یک فریم‌ورک نرم‌افزاری بوده که در اصل جهت طراحی بازی‌های ویدیویی ساخته شده و معمولا دربرگیرنده کتابخانه‌های (Library) مرتبط و سایر برنامه‌های پشتیبان است. واژه موتور بازی سازی در واقع مشابه موتور نرم‌افزار در صنعت نرم‌افزار است.

توسعه‌دهندگان بازی با استفاده از موتورهای بازی‌سازی می‌توانند بازی‌ها را برای کنسول‌ها و کامپیوترها توسعه دهند. عملکردهایی که در یک موتور بازی‌سازی وجود دارند معمولا شامل موتور رندر جهت رندر کردن گرافیک دو و یا سه بعدی، موتور فیزیک و یا تشخیص برخورد (و واکنش برخورد)، صدا، کدنویسی، انیمیشن، هوش مصنوعی، شبکه، استریمینگ، مدیریت حافظه، رشته‌سازی (Threading)، پشتیبانی از بومی‌سازی، نمودار صخنه (Scene Graph) و پشتیبانی از ویدیو جهت صحنه‌های سینمایی می‌شود. در بسیاری از موارد، استفاده چند باره از یک موتور و یا سازگار کردن آن با نیازمندی‌های مختلف باعث می‌شود تا هزینه توسعه بازی‌ها کمتر شود.

هدف موتور بازی سازی

در بسیاری از موارد، موتور بازی‌سازی مجموعه‌ای از ابزارهای بصری توسعه و همچنین بخش‌های نرم‌افزاری مختلف قابل استفاده مجدد را فراهم می‌کند. این ابزارها معمولا در یک محیط توسعه یکپارچه کنار هم گردآوری شده، تا فرایند توسعه بازی را ساده‌تر و سریع‌تر کرده و همچنین بهتر بتوان بازی‌ها را به‌صورت مبتنی بر داده طراحی کرد. توسعه‌دهندگان موتور بازی‌سازی معمولا نیازهای توسعه‌دهندگان را پیش‌بینی کرده و سعی می‌کنند که ابزارهایی را که جهت توسعه یک بازی موردنیاز خواهند بود، در داخل موتور تعبیه کنند.

در بسیاری از موتورها، ابزارک‌های گوناگونی همانند قابلیت‌های گرافیکی، صداگذاری، فیزیک و هوش مصنوعی قرار داده شده‌اند تا فرایند توسعه آسان‌تر شود. گاهی اوقات موتورهای بازی‌سازی را میان‌افزار (Middleware) می‌نامند، زیرا این موتورها پلتفرمی قابل انعطاف و قابل استفاده مجدد را فراهم کرده و در آن‌ها قابلیت‌های اساسی وجود دارند که فرایند توسعه را آسان‌تر و کم‌هزینه‌تر می‌کنند. موتورهایی همانند Gamebryo ،JMonkeyEngine و RenderWare، چنین میان‌افزارهایی هستند.

موتور بازی سازی

همانند سایر میان افزارها، موتورهای بازی‌سازی نیز به‌نوعی فرایند توسعه را وابسته به پلتفرم خاصی نمی‌کنند و از این رو می‌توان یک بازی را توسعه داد و سپس حداکثر با اعمال تغییرات کوچکی در کد منبع، آن را برای پلتفرم‌های مختلف پورت کرد. معمولا برنامه‌نویس‌ها، موتور بازی سازی را به‌صورت بخش-بخش توسعه می‌دهند. بدین ترتیب می‌توان بخش خاصی از موتور را در طول زمان تغییر داد و یا با گزینه‌ای بهتر، جایگزین نمود. برخی از موتورها شامل بخش‌های گسسته‌ از هم می‌شوند که می‌توان آن‌ها را به‌صورت انتخابی با یکدیگر ترکیب کرد و یک موتور مخصوص ساخت.

رویه مقابل این روش که رایج‌تر نیز بوده، آن است که یک موتور قابل انعطاف را توسعه داده و یا شخصی‌سازی کنیم. به هر حال انعطاف‌پذیری مسئله بسیار مهمی برای موتورهای بازی‌سازی است، زیرا یک موتور قرار است که در طول سالیان متمادی جهت توسعه بازی‌های مختلفی مورد استفاده قرار بگیرد. درست است که در عبارت “موتور بازی‌سازی”، کلمه “بازی” قید شده، اما می‌توان از چنین نرم‌افزارهایی جهت مقاصدی همانند ساخت ویدیوهای تبلیغاتی، تجسم‌های معماری، شبیه‌سازهای آموزشی و مدل‌سازی محیطی نیز استفاده کرد.

برخی از موتورها فقط قابلیت رندر سه بعدی آنی را ارائه داده و در آن‌ها خبری از سایر ویژگی‌های موردنیاز بازی‌های ویدیویی نیست. در چنین مواردی، توسعه‌دهنده باید خودش نسبت به اضافه کردن ویژگی‌های موردنیاز، اقدام کند. این موتورها را بیشتر “موتور گرافیکی”، “موتور رندر” و یا “موتور سه‌ بعدی” می‌نامند تا موتور بازی‌سازی. از نمونه‌های موتورهای گرافیکی می‌توان به Crystal Space ،Genesis3D ،Irrlicht ،OGRE ،RealmForge ،Truevision3D و Vision Engine اشاره کرد. موتورهای جدید معمولا به یک صحنه گرافیکی مجهز هستند. با استفاده از این ویژگی می‌توانید جهان سه بعدی بازی خود را بهتر مشاهده کرده و بدین ترتیب طراحی بازی به‌صورت کارآمدتری انجام شده و همچنین مجیط‌های مجازی وسیع نیز بهتر رندر خواهند شد.

این مطلب را نیز بخوانید: تاریخچه شرکت Rockstar Games | ستاره درخشان بازی‌های ویدیویی

به مرور زمان با پیشرفت فناوری و ارتقای سطح نیازها، ممکن است که تمام یا بخشی از یک موتور بازی‌سازی، کارایی خود را از دست بدهد. برنامه‌نویسی یک موتور بازی‌سازی جدید، فرایندی پیچیده داشته و همین قضیه نیز می‌تواند باعث بروز تأخیرهایی در فرایند توسعه بازی شود (شاید هم توسعه‌دهندگان مجبور شوند که پروژه را از ابتدا آغاز نمایند)، از این رو تیم‌ها ترجیح می‌دهد که موتور خود را ارتقا دهند تا اینکه یک موتور کاملا جدید را برنامه‌نویسی کنند.

تاریخچه موتورهای بازی‌سازی

پیش از به وجود آمدن موتورهای بازی‌سازی، بازی‌ها معمولا به‌صورت موجودیت‌های منفرد، طراحی می‌شدند. به‌عنوان مثال یک بازی متعلق به Atari 2600 باید از ابتدا تا به انتها به‌گونه‌ای کدنویسی می‌شد که بتواند به نحو بهینه از سخت‌افزار نمایشی استفاده کند. توسعه‌دهندگان امروزی که بازی‌ها را برای سیستم‌های قدیمی طراحی می‌کنند، این روتین اساسی نمایش را Kernel می‌نامند. پلتفرم‌های دیگر، محدودیت‌های کمتری داشتند، اما حتی اگر هم نمایشگر مشکلی به وجود نمی‌آورد، آنگاه بازهم محدودیت‌های حافظه از طراحی‌های سنگین مبتنی بر داده (چیزی که موتورهای بازی‌سازی بدان نیاز دارند)، جلوگیری می‌کرد. حتی در پلتفرم‌هایی که انعطاف‌پذیری بالایی داشتند، بازهم امکان به‌اشتراک‌گذاری طراحی‌ها و بخش‌های یک بازی با بازی دیگر، در سطح بسیار محدودی امکان‌پذیر بود.

پیش‌تر و در زمان سخت‌افزارهای آرکید که در آن زمان نهایت فناوری بازی محسوب می‌شدند، اکثر کدنویسی یک بازی، پس از عرضه آن بازی دور انداخته می‌شد. دلیل این قضیه نیز این بود که بازی‌های نسل بعد، از طراحی‌های کاملا جدیدی استفاده می‌کردند تا بتوانند از منابع بیشتری به نحو احسن، بهره ببرند. در هر صورت اکثر بازی‌هایی که در طول دهه 1980 میلادی طراحی شده بودند، بیشتر ساختاری هارد کد شده (Hard-Code) داشتند و در آن‌ها مقدار کمی داده گرافیکی و مرحله‌ای استفاده شده بود. از زمان عصر طلایی بازی‌های آرکید، کم‌کم شرکت‌های بازی‌سازی شروع به توسعه موتورهای بازی‌سازی داخلی کردند تا آن‌ها را به همراه نرم‌افزارهای فرست پارتی، مورد استفاده قرار دهند.

یکی از مثال‌های مهم در رابطه با موتورهای بازی‌سازی توسعه داده شده برای کنسول‌های خانگی در میانه دهه 1980، یک موتور پیمایش از کنار بود که توسط تیم شیگرو میاموتو (Shigeru Miyamoto) در شرکت نینتندو، توسعه داده شده بود. هدف از ساخت این موتور، استفاده از آن در کنسول Nintendo Entertainment System یا به اختصار NES بود. موتوری پیمایش از کنار که جهت طراحی بازی Excitebike در سال 1984 مورد استفاده قرار گرفته بود، در ادامه و برای بازی پلتفرمر Super Mario Bros در سال 1985 نیز مورد استفاده قرار گرفت. این موتور باعث شد تا شخصیت ماریو بتواند به‌صورت نرم و روان، سرعت راه رفتن خود را از پیاده‌روی به دویدن افزایش دهد. پیاده‌سازی چنین قابلیتی پیش‌تر امکان‌پذیر نبود.

تا هنگام ظهور گرافیک‌های سه بعدی کامپیوتر در دهه 1990، موتورهای بازی‌سازی شخص ثالثی، چندان رایج نبودند. البته پیش‌تر و در دهه 1980 میلادی، چندین سیستم بازی‌سازی دو بعدی جهت استفاده توسعه‌دهندگان مستقل، در دسترس قرار گرفته بودند. از این موارد می‌توان به Pinball Construction Set در سال 1983، ASCII War Game Construction Kit در سال 1983، Thunder Force Construction در سال 1984، Adventure Construction Set در سال 1984، Garry Kitchen GameMaker در سال 1985، Wargame Construction Set در سال 1986، Shoot-‘Em-Up Construction Kit در سال 1987، Arcade Game Construction Kit در سال 1988 و موتورهای بسیار محبوب ASCII RPG Maker از سال 1998 به بعد، اشاره کرد. Klik & Play که متعلق به سال 1994 بود نیز یکی دیگر از موتورهای بازی‌سازی قدیمی بوده که هنوز هم در دسترس قرار دارد.

اصطلاح موتور بازی سازی در میانه دهه 1990 میلادی و مخصوصا در رابطه با بازی‌های سه بعدی همانند شوترهای اول شخص، به وجود آمد. محبوبیت بازی‌های Doom و Quake شرکت Id Software به حدی بود که بسیاری از سایر توسعه‌دهندگان به جای اینکه خودشان همه‌چیز را از ابتدا شروع کنند، لایسنس بخش‌های اساسی موتورهای این بازی‌ها را خریداری کرده و سپس گرافیک، شخصیت‌ها، سلاح‌ها و مراحل خود (در کل همان محتوای خود) را طراحی کرده و بر روی بازی پیاده‌سازی می‌کردند. جدا شدن قوانین بازی و داده‌ها از مفاهیم اساسی همانند تشخیص برخورد و موارد دیگر باعث بزرگ‌تر شدن تیم‌های بازی‌سازی و تخصصی‌تر شدن کارها شد.

بازی‌های بعدی همانند Quake III Arena شرکت id Software و Unreal شرکت Epic Games در سال 1988، از موتورهای بازی‌سازی استفاده کردند و در واقع توسعه موتور و محتوا در آن‌ها، به‌صورت جداگانه صورت گرفت. لایسنس کردن موتورها باعث درآمدزایی شرکت‌های طراح آن‌ها می‌شد. به هر حال لایسنس یک موتور تجاری رده بالا می‌تواند از 10 هزار دلار تا چندین میلیون دلار، هزینه بردارد و همچنین شرکت‌های مختلفی نیز به‌صورت همزمان، اقدام به خرید لایسنس می‌کنند.

استفاده از موتورهای بازی‌سازی باعث آسان‌تر شدن و همچنین توسعه راحت‌تر بازی‌ها شد و این خصیصه در صنعت رقابتی بازی‌های ویدیویی، مزیتی باارزش محسوب می‌شد. تا پیرامون سال 2000 میلادی، رقابت شدیدی مابین موتور بازی سازی شرکت‌های Epic Games و id Software وجود داشت، اما پس از آن، محبوبیت Unreal Engine بسیار بیشتر از id Tech 4 و نسخه جدیدتر آن یعنی id Tech 5 بوده است.

امروزه موتورهای بازی‌سازی را می‌توان پیچیده‌ترین نوع نرم‌افزارها عنوان کرد. در این موتورها ده‌ها سیستم تعدیل شده وجود دارند تا بدین ترتیب بتوان کنترل بهتری بر تجربه بازی‌باز اعمال کرد. در ادامه و با پیشرفت فناوری، رندر کردن، کدنویسی، کار هنری و طراحی مرحله، بسیار از یکدیگر جدا شدند. اکنون یک استودیوی عادی در قیاس با نمونه خود در سال‌های گذشته، چندین برابر هنرمند و برنامه‌نویس دارد.

معمولا بازی‌های شوتر اول شخص، بیشترین استفاده را از موتورهای بازی‌سازی شخص ثالثی می‌برند، اما طبیعتا ژانرهای دیگر نیز چنین کاری را انجام می‌دهند. به‌عنوان مثال بازی نقش آفرینی The Elder Scrolls III: Morrowind و یا بازی Dark Age of Camelot که در سبک MMORPG بوده، با استفاده از موتور Gamebryo توسعه داده شده‌ است. بازی Lineage II نیز که در سبک MMORPG بوده نیز از موتور Unreal Engine استفاده کرده است. همچنین بازی‌های کنسولی نیز وجود دارند که از موتورهای شخص ثالثی استفاده کرده‌اند و از نمونه‌های آن‌ها می‌توان به Grand Theft Auto و Burnout اشاره کرد که هر دو با استفاده از موتور بازی سازی RenderWare توسعه داده شده‌اند.

به دلیل پیشرفت هر چه بیشتر سیستم‌های چند هسته‌ای و نیاز به واقعی‌تر بودن بای‌ها، نقش Threading روز به روز بااهمیت‌تر می‌شود. از Threadهای مهم می‌توان به رندر کردن، استریم، صدا و فیزیک اشاره کرد. بازی‌های مسابقه‌ای (Racing) معمولا در خط مقدم رشته‌سازی با موتور فیزیک بوده‌اند. در این بازی‌ها موتور فیزیک در قالب رشته‌های جداگانه و جلوتر از سایر سیستم‌های فرعی، کار خود را انجام می‌دهد. دلیل این موضوع نیز تا حدی به این خاطر است که رندرینگ و سایر و موارد مربوطه می‌توانند فقط در 30–60 هرتز به‌روز شوند. به‌عنوان نمونه در پلی‌استیشن 3 و در بازی Need For Speed، فیزیک در 100 هرتز به‌روز می‌شود. این در حالی است این کار در بازی Forza Motorsport 2 در 360 هرتز انجام می‌گیرد.

درست است که این اصطلاح برای اولین بار در دهه 1990 میلادی مورد استفاده قرار گرفت، اما به هر حال پیش‌تر از آن زمان و در دهه 1980 نیز سیستم‌هایی بوده‌اند که موتور بازی سازی نامیده می‌شدند. از این موارد می‌توان به Sierra Adventure Game Interpreter، SCI Systems ،LucasArts SCUMM System و Incentive Software Freescape در سال 1986 اشاره کرد. برخلاف اکثر موتورهای مدرن، موارد ذکر شده هیچ‌گاه در بازی‌های شخص ثالثی مورد استفاده قرار نگرفتند، البته به غیر از SCUMM System که لایسنس آن توسط Humongous Entertainment خریداری شد.

با توسعه بیشتر موتورهای بازی‌سازی و کاربر پسندتر شدن آن‌ها، کاربردهای این برنامه‌ها نیز بیشتر شد. امروزه از موتورهای بازی‌سازی جهت مواردی همانند بازی‌های جدی (با مقاصد غیر سرگرم‌کننده)، تجسم، آموزش، پزشکی و همچنین شبیه‌سازهای نظامی، استفاده می‌شود. CryEngine یکی از نمونه‌های موجود در این زمینه است. امروزه جهت راحت‌تر کردن کار، موتورهای بازی‌سازی، سخت‌افزارهای جدیدتر همانند گوشی‌های هوشمند و مرورگرهای وب (WebGL ،Shockwave، Flash ،Trinigy WebVision، Silverlight ،Unity Web Player ،O3D و DHTML) را هدف قرار داده‌اند.

علاوه بر این، روزبه‌روز موتورهای بیشتری بر اساس زبان‌های سطح بالا همانند جاوا و سی شارپ دات‌نت (همانند موتور TorqueX و Visual3D.NET)، پایتون (Panda3D) و یا Lua Script (همانند Leadwerks)، توسعه داده می‌شوند. از آنجایی که امروزه اکثر بازی‌های سه‌ بعدی دارای گرافیک بالا، توسط کارت گرافیک محدود شده‌اند، پس می‌توان گفت که کندی بالقوه ناشی از سرعت اجرای زبان‌های سطح بالا را می‌توان بیشتر نادیده گرفت. این در حالی است که کارآمدی این زبان‌ها باعث راحت‌تر شدن فرایند توسعه بازی‌ها می‌شود. چنین گرایش‌هایی توسط شرکت‌هایی همانند مایکروسافت پشتیبانی شده تا بدین ترتیب توسعه‌دهندگان مستقل بهتر بتوانند به بازی‌سازی بپردازند.

مایکروسافت کیت توسعه نرم‌افزاری XNA را جهت طراحی بازی‌های ایکس‌باکس و محصولات مرتبط، توسعه داد. این قضیه شامل کانال Xbox Live Indie Games نیز می‌شود. این بخش مخصوص توسعه‌دهندگانی است که بودجه لازم جهت قرار دادن بازی‌های خود بر روی قفسه فروشگاه‌ها را ندارند. در نهایت اینکه اکنون توسعه موتورهای بازی‌سازی برای پلتفرم‌هایی که از فریم‌ورک‌های مدیریت شده پشتیبانی می‌کنند، از همیشه راحت‌تر شده است.

موتورهای بازی‌سازی به‌عنوان یک صنعت

کسانی که یک موتور بازی سازی را توسعه می‌دهند، می‌توانند در مورد اینکه سایرین چگونه از آن استفاده کنند نیز تصمیم بگیرند. خود بازی‌ها یک صنعت را تشکیل داده‌اند و بنابراین می‌توان این قضیه را به موتورهای بازی‌سازی نیز تعمیم داد. هزینه استفاده از موتورهای مختلف، متفاوت است: برخی از شما حق اشتراک دریافت کرده، جهت استفاده از برخی دیگر باید لایسنس تهیه کنید و برخی هم هستند که برای توسعه‌دهندگان مستقل رایگان بوده و اگر درآمد بازی شما از حدی فراتر رود، آنگاه از شما پول دریافت می‌کنند.

موتور بازی سازی

Unreal Engine 4 یکی از موتورهای قدرتمند بوده که بازی‌هایی همانند Fortnite ،Valorant، PlayerUnknown’s Battlegrounds و Life Is Strange 2 با استفاده از آن توسعه داده شده‌اند. ساختار استفاده از این موتور این‌گونه است که استفاده از آن رایگان بوده و فقط درصدی از درآمد فروش بازی‌های ساخته شده با آن، توسط Epic Games دریافت می‌شود. تفاوت میان موتورهای بازی‌سازی مختلف به دلیل فرایندهای گوناگون توسعه بازی، می‌تواند بیشتر و یا کمتر شود. در این بین توسعه‌دهندگانی نیز وجود دارند که آنچنان به یک موتور وابسته شده‌اند که نمی‌توانند از یک سیستم دیگر استفاده کرده و یا اینکه یک موتور خاص چنان در نزد آن‌ها محبوب است که حاضر هستند هزینه‌های گزافی را بابت آن پرداخت کنند.

یکی دیگر از موتورهای بازی‌سازی که در حال حاضر درآمدزایی خوبی دارد، Unity است. مدل کسب درآمد یونیتی نیز مشابه Unreal Engine است. بازی‌هایی همانند Rust ،Subnautica و Life Is Strange: Before the Storm با استفاده از این موتور توسعه یافته‌اند. برخی از موتورهای بازی‌سازی نیز شیوه اسکریپت نویسی بصری را اتخاذ کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به GameMaker: Studio ،Construct 3 ،GDevelop و Pixel Game Maker MV اشاره کرد.

میان‌افزارهای بازی

اگر بخواهیم که نگاهی کلی‌تر داشته باشیم، آنگاه می‌توان موتور بازی سازی را یک میان‌افزار در نظر گرفت. در صنعت بازی‌های ویدیویی، اصطلاح میان‌افزار را اغلب به جهت اشاره به سیستم‌های فرعی و یا عملکردهای درون یک موتور بازی‌سازی، مورد استفاده قرار می‌دهند. برخی از میان‌افزارهای بازی فقط یک کار خاص را انجام داده، اما همین کار را راحت‌تر و کارآمدتر از میان‌افزارهای عمومی به انجام می‌رسانند.

موتور بازی سازی

مواردی همچون RAD Game Tools Bink ،Firelight FMOD ،Havok و Scaleform GFx از جمله 4 مورد از میان‌افزارهای پرکاربرد در صنعت ویدیو گیم هستند. RAD Game Tools در کنار Miles و Granny 3D، میان‌افزار Bink را نیز جهت رندر ابتدایی ویدیو، توسعه داده است. Firelight FMOD یک کتابخانه و مجموعه ابزار صوتی گسترده است. Havok یک سیستم گسترده را در زمینه شبیه‌سازی فیزیک و همچنین مجموعه‌ای از اپلیکیشن‌های انیمیشن‌ و رفتار را ارائه می‌دهد. Scaleform نیز GFx را برای رابط کاربری Flash UI و پخش ویدیوهای باکیفیت، فراهم کرده و همچنین از طریق آن می‌توان به یک افزونه Input Method Editor یا همان IME جهت پشتیبانی از چت آسیایی داخل بازی، دسترسی پیدا کرد.

سایر میان‌افزارها جهت بهینه کردن عملکرد، مورد استفاده قرار می‌گیرند. به عنوان مثال Simplygon در رابطه با بهینه کردن و ایجاد مش‌های سطح جزئیات، کاربرد دارد. Umbra نیز در زمینه افزودن بهینگی‌های مربوط به حذف انسداد (Occlusion) گرافیک سه بعدی، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از میان‌افزارها حاوی کد منبع کامل بوده و برخی دیگر نیز فقط یک API مرجع مربوط به کتابخانه باینری کامپایل شده را ارائه می‌دهند. در برخی از میان‌افزارها با پرداخت پول بیشتر می‌توان به کد منبع کامل آن‌ها، دسترسی پیدا کرد.

نوشته موتور بازی‌سازی چیست، چه ویژگی‌هایی دارد و از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نقد و بررسی گوشی اقتصادی نوکیا G10؛ هدیه‌ای از اسکاندیناوی!

گوشی ارزان قیمت نوکیا G10 مدتی است که به بازار آمده و با مشخصات خوبی که دارد رقابت در میان گوشی‌های پایین‌رده را جذاب‌تر کرده است.

می‌گویند اصالت خریدنی نیست، نمی‌دانم چقدر این جمله صحیح و یا در دنیای بیزینس تاثیر گذار است، اما به خوبی می‌دانم که برندهایی مانند ال‌جی و اچ‌تی‌سی و حتی هواوی در مواجهه با چالش‌های سخت به راحتی بازار جهانی خود را از دست دادند اما نوکیای فنلاندی و با اصالت با توجه به آنکه افت چشمگیر و غیرقابل جبرانی را در فروش تلفن همراه تجربه کرد، همچنان سرپا ایستاده و تلاش می‌کند تا جایگاه گذشته خود را بازگرداند.

نوکیا سال‌هاست که سهم کمی از تلفن‌های همراه به فروش رفته در بازار دارد و دیگر مانند 15 سال پیش، پر فروش‌ترین گوشی‌های دنیا را تولید نمی‌کند اما این برند هنوز برای بسیاری از مردم دارای اعتبار است و حتی کمی قدیمی‌ترها گوشی موبایل را فقط با نام نوکیا می‌شناسند و به نظر آن‌ها موبایلی که نوکیا نباشد اصلا موبایل نیست!

به نظر می‌رسد سرسختی مردم فنلاند و اسکاندیناوی بر روی برندهای این منطقه نیز تاثیر گذاشته و نوکیا نیز مانند وایکینگ‌های جنگجو، قصد عقب نشینی ندارد. با وجود آنکه سهم بازار نوکیا طی 10 سال اخیر به شدت افت کرده اما این برند در تلاش است تا دوباره به قله بازار تلفن همراه برسد و فاتح این صنعت باشد. البته نوکیا می‌داند که رسیدن به این هدف بسیار دشوار‌ است.

نوکیا در رده‌های مختلف گوشی‌های بسیار خوبی را روانه بازار کرده که توان رقابت با محصولات سامسونگ و شیائومی را دارند، اما آنقدر نام سامسونگ و شیائومی پرآوازه شده که اصلا صدای محصولات نوکیا به خریداران نمی‌رسد. اما واقعیت آن است که گوشی‌های نوکیا به ویژه مدل‌های پایین‌رده اگر کیفیت بهتری نسبت به مدل‌های سامسونگ و شیائومی نداشته باشند، بدتر هم نیستند و حتما پیشنهاد می‌شود برای خرید یک مدل پایین‌رده نگاهی به مشخصات گوشی‌های نوکیا نیز بیندازید.

امروز می‌خواهیم در خصوص یکی از همین مدل‌های پایین‌رده نوکیا صحبت کنیم، مدل نوکیا G10 که برادر بزرگ‌تری به نام G20 هم دارد و در کنار دو مدل C10 و C20 به عنوان اصلی‌ترین پایین‌رده‌های نوکیا در سال 2021 به شمار می‌آیند.

نوکیا G10 چند روزی در دفتر آی‌تی‌رسان در اختیار ما قرار داشت و توانستیم به خوبی عملکردش را بر اساس قیمت، مشخصات و رقبایش، مورد نقد و بررسی قرار دهیم. به این ترتیب اگر به دنبال خرید یک گوشی ارزان‌ قیمت یا پایین‌رده هستید، با نقد و بررسی نوکیا G10 همراه ما باشید:

مشخصات نوکیا G10

ابعاد
 164 در 76 در 9.2 میلی‌متر
وزن
 194 گرم
نمایشگر
 6.5 اینچ PLS LCD با رزولوشن 720 در 1600
پردازنده 
 MediaTek MT6765 Helio G25 
پردازنده گرافیکی
 PowerVR GE8320  
رم
 4 گیگابایت
حافظه داخلی
 64 گیگابایت
سیستم عامل
 اندروید 11
دوربین اصلی
سه‌گانه: 13 واید + 2 ماکرو + 2 تشخیص عمق
دوربین سلفی
8 مگاپیکسل واید
باتری
5050 میلی‌آمپرساعت با شارژ سریع 10 واتی

اقلام درون جعبه G10

نوکیا برخلاف مدل‌های سامسونگ و اپل به دنبال کوچک‌تر کردن جعبه گوشی‌های خود نیست، مدل G10 این برند جعبه بزرگی دارد و از نظر اقلام داخل جعبه نیز کم و کسری دیده نمی‌شود. درون جعبه این مدل علاوه بر کارت گارانتی، برگه راهنمای فارسی هم وجود دارد که باعث تفاوت برند نوکیا با دیگر برندهای بازار می‌شود.

درون جعبه پس از گوشی، یک جعبه دیگر دیده می‌شود که قاب ژله‌ای درون آن قرار دارد. پس از آن در انتهای جعبه سه باکس کوچک دیده می‌شود که درون یکی از آن‌ها کابل شارژ USB-C و هندزفری و درون یکی دیگر آداپتور شارژ دیده می‌شود، یکی از این باکس‌ها نیز خالی است.

کیفیت قاب متوسط است و مانند دیگر قاب‌هایی که در جعبه گوشی قرار دارد، می‌تواند از آسیب رسیدن به گوشی در ضربه‌های معمولی و نه خیلی سنگین، جلوگیری کند، در مورد کیفیت هندزفری نیز در بخش صدا صحبت خواهیم کرد.

طراحی و کیفیت ساخت نوکیا G10

نوکیا برای طراحی مدل G10 از کلمه Nordic استفاده کرده، نوردیک به مردم منطقه‌‎ای گسترده‌تر از شبهه جزیره اسکاندیناوی شامل دانمارک، سوئد، فنلاند، نروژ، ایسلند، گرینلند و چندین جزیره کوچک دیگر گفته می‌شود. مردم منطقه نوردیک از بسیاری جهات، شباهت بسیاری به مردم منطقه اسکاندیناوی دارند و خیلی از مواقع در یک دسته قرار می‌گیرند. فنلاند از کشورهای منطقه نوردیک و شبهه جزیره اسکاندیناوی است و نوکیا را نیز باید برندی از مردم نوردیک در اسکاندیناوی بدانیم.

نوکیا در معرفی این محصول توضیح داده که طراحی نوردیک به سبک مینیمال و زیبایی شناسی خود معروف است، در طراحی نوکیا G10 از همین سبک طراحی الهام گرفته شده و در آن از دو رنگ الهام بخش نوردیک یعنی نایت و داسک (هنگام غروب و گرگ‌و‌میش) استفاده شده است.

رنگ‌ها

این تعریف خاص و منحصر به فرد باعث می‌شود نگاهی متفاوت به این مدل پایین‌رده بیندازیم، مدلی که ما در اختیار داشتیم بدنه‌ای سرمه‌ای تیره داشت، یعنی همان رنگ نایت یا آسمان شب اما این گوشی با رنگ بنفش نیز عرضه شده، البته رنگ بنفش، گرادیانتی از رنگ سرمه‌ای دارد که همان حالت گرگ و میش را تداعی خواهد کرد.

طراحی

بر روی بدنه پلاستیکی نوکیا G10 رده‌های بسیار ریزی قرار دارد که باعث می‌شود رنگ بدنه در برخورد با نور کمی تغییر کند، البته این تغییر مانند گوشی‌هایی که طرح گرادیانت دارند نیست اما باعث می‌شود بدنه گوشی از حالت صرفا سرمه‌ای، خارج شود. بر روی بدنه پشتی ماژول دایره‌ای نسبتا کوچکی قرار دارد که کمی نسبت به بدنه برجسته‌ است اما باعث لق خوردن گوشی بر روی سطح صاف نمی‌شود، این ماژول با یک حالت خمیده از بدنه جدا شده و گرد و غبار، خیلی در کنار برجستگی آن جمع نمی‌شود.

اما در طراحی جلوی گوشی با یک بدنه ساده، همراه با گوشه‌های گرد و حاشیه نسبتا زیاد دور نمایشگر مواجه هستیم. حاشیه دور نمایشگر در قسمت پایین صفحه نمایش بیشتر است و نام نوکیا در این حاشیه دیده می‌شود.

درگاه‌ها

فریم از پلاستیک ساخته شده و رنگش با بدنه گوشی متفاوت است، رنگ فریم را می‌توان ترکیبی از سرمه‌ای، آبی و بنفش نامید. در قسمت راست فریم، دکمه پاور که با حسگر اثر انگشت ادغام شده در کنار دکمه ولوم دیده می‌شود. در فریم بالایی جک هدفون و یک میکروفن و در فریم پایینی درگاه شارژ، اسپیکر و یک میکروفن دیگر قرار دارد. اما در فریم چپ در کنار خشاب سیمکارت، یک دکمه دیگر قرار دارد که با فشردن آن دستیار صوتی گوگل فعال خواهد شد.

ابعاد

نوکیا G10 ابعاد بزرگی دارد اما وزن آن نسبتا متعادل است، این مدل 164.9 میلی‌متر طول، 76 میلی‌متر عرض و 9.2 میلی‌متر ضخامت دارد و جزو گوشی‌های ضخیم بازار است. همچنین وزن گوشی 194 گرم است اما به دلیل ابعاد این مدل، وزن آن کمتر از 194 به نظر می‌رسد. بسیاری از گوشی‌های بازار حدود 194 گرم هستند و ما از آن‌ها به عنوان یک گوشی سنگین یاد می‌کنیم اما وزن نوکیا G10 خیلی احساس نمی‌شود و کار کردن با آن راحت‌تر از دیگر گوشی‌های 194 گرمی بازار است.

مقاومت و استحکام

نوکیا G10 از بدنه و فریم پلاستیکی ساخته شده و در حد دیگر گوشی‌های پلاستیکی مقاومت دارد، این مدل در برابر پاشش آب مقاوم است اما هیچ گواهی دیگری مربوط به مقاومت در برابر ضربه یا گرد و غبار ندارد. همچنین بر روی نمایشگر آن نیز از روکش محافظ گوریلا گلس استفاده نشده و به همین دلیل بهتر است هنگام کار با گوشی کمی بیشتر حواستان به آن باشد.

نوکیا g10

البته این موارد به معنای آن نیست که نوکیا G10 بدنه مستحکمی ندارد یا گوشی بی کیفیتی است. طبیعتا گوشی‌های ارزان‌قیمت و پایین‌رده استانداردها و گواهی‌های مقاومت کمتری دریافت می‌کنند و این مدل نیز به همین شکل است. اما خود گوشی کیفیت بسیار خوبی دارد و هنگامی آن را در دست می‌گیرید فریم و بدنه حس خوبی به شما می‌دهد. نوکیا G10 یک مدل پایین‌رده است و بر اساس استانداردهای یک گوشی پایین‌رده کیفیت قابل قبولی دارد.

صفحه نمایش نوکیا G10

نوکیا در مدل پایین‌رده خودش از یک نمایشگر 6.52 اینچی IPS LCD استفاده کرده که تقریبا در اکثر مدل‌های پایین‌رده مشترک است. نمایشگر نوکیا از رزولوشن 720 در 1600 بهره می‌برد و نسبت آن 20:9 است. به این ترتیب در هر اینچ این صفحه نمایش 269 پیکسل وجود دارد که برای یک مدل پایین‌رده تراکم پیکسلی متعادلی محسوب می‌شود.

نوکیا g10

همانطور که در بخش طراحی گفتیم، دور نمایشگر حاشیه نسبتا ضخیمی وجود دارد، همچنین در بالای آن ناچ V شکل دیده می‌شود که در مجموع باعث شده تا تنها 81 درصد پنل جلویی به صفحه نمایش اختصاص پیدا کند.

رنگ‌ها

نمایشگر نوکیا G10 آپشن خاصی ندارد زیرا خبری از +HDR10 یا رفرش‌ریت بالا نیست. گوشی‌های این رده همگی از نمایشگر معمولی بهره می‌برند که برای انجام کارهای روزمره کافی است. نمایشگر نوکیا G10 نیز همین وضعیت را دارد، نمایشگر این مدل رنگ‌ها را با کیفیت قابل قبولی به نمایش می‌گذارد و کنتراست مناسبی دارد. رنگ‌ها در این صفحه نمایش به سمت گرمی مایل هستند اما کاربران می‌توانند این موارد را شخصی‌سازی کرده و بالانس رنگ سفید را در آن تغییر دهند.

نوکیا g10 نوکیا g10

همچنین قابلیتی به نام نایت لایت نیز وجود دارد که برای استفاده از گوشی در تاریکی و شب ایجاد شده، در این حالت نور صفحه کمی زرد می‌شود تا خواندن نوشته در شب آسان‌تر باشد.

میزان روشنایی

تنها ویژگی این صفحه نمایش قابلیت Brightness boost است که با وجود آن، صفحه نمایش در هنگام تابش نور مستقیم خورشید و شرایطی که خواندن صفحه دشوار است، نور پس‌زمینه را به شکل قابل توجهی افزایش داده و از این نظر می‌توان گفت می‌توانید بدون مشکل با نوکیا G10 در زیر نور آفتاب کار کنید.

دارک مود

از قابلیت دارک مود مدل پایین‌رده نوکیا نیز نباید غافل شد، این حالت باعث می‌شود پس‌زمینه تمام منو‌های اصلی و داخلی و دیگر بخش‌های گوشی به رنگ مشکی در بیاید و استفاده از تلفن همراه در شب آسان‌تر باشد. صفحه IPS نوکیا G10 به خوبی رنگ مشکی را نشان می‌دهد عمق رنگ مشکی با توجه به قیمت این مدل قابل قبول است، همچنین در حالت دارک مود هم روشنایی صفحه به مقداری است که بتوان زیر تابش مستقیم خورشید با آن کار کرد.

در G10 می‌توانید هم از طریق پنل نوتیفیکیشن و هم از طریق منو تنظیمات، دارک مود را فعال کنید، البته قابلیت زمان‌بندی دارک مود در منو تنظیمات نیز وجود دارد.

قفل بیومتریک

همانطور که گفته شد، در فریم سمت راست نوکیا G10 دکمه پاور با حسگر اثرانگشت ادغام شده است، این مدل همچنین از قفل تشخیص چهره نیز پشتیبانی می‌کند و برای باز کردن قفل گوشی می‌توانید از هر دو روش بیومتریک استفاده کنید.

حسگر اثر انگشت

در ابتدا باید بگویم محل قرار گرفتن حسگر اثر انگشت نوکیا G10 مناسب است و برای استفاده از آن مشکلی نخواهید داشت. خود حسگر برای باز کردن قفل مکثی یک ثانیه‌ای دارد اما می‌توان گفت که دقت و سرعت آن رضایت بخش است و از این حسگر می‌توان به عنوان یک راه ایمن برای باز کردن قفل استفاده کرد.

برای استفاده از این حسگر اثر انگشت باید انگشت خود را به درستی بر روی حسگر قرار دهید، این حسگر تنها با یک تاچ سریع نمی‌تواند اثر انگشت شما را تشخیص دهد، بعد از گذاشتن انگشت بر روی حسگر نیز حدود یک ثانیه طول می‌کشد تا قفل باز شود. این شرایط کمی کار را کند می‌کند اما استفاده از حسگر G10 همچنان نسبت به وارد کردن پین و پسورد راحت‌تر است.

نوکیا g10

از لحاظ دقت شاید هر 10 بار که از حسگر استفاده می‌کنید، 2 بار با پیام خطا مواجه شوید اما به طور کلی اگر قلق کار با این حسگر دست‌تان بیاید کار کردن با آن راحت است. اگر بخواهیم مقایسه کنیم سرعت و دقت این حسگر نسبت به دو مدل پایین‌رده که اخیرا آن‌ها را نقد و بررسی کردیم یعنی گلکسی A03s و جی‌پلاس P10 در رتبه‌ پایین‌تری قرار می‌گیرد.

قفل تشخیص چهره

پیشنهاد می‌کنم به استفاده از حسگر اثر انگشت نوکیا G10 بسنده کنید و به سراغ قفل تشخیص چهره نروید. قفل تشخیص چهره این مدل بسیار کند است و استفاده از آن آسان نیست. در بهترین حالت حدود یک ثانیه طول می‌کشد تا قفل چهره شما را تشخیص دهد، این مورد برای یک گوشی پایین‌رده ایراد بزرگی محسوب نمی‌شود، اما آنجایی کار به مشکل بر می‌خورد که دوربین تشخیص چهره، شما را نمی‌شناسد و قفل را باز نمی‌کند. طی مدت استفاده از نوکیا G10 دفعات متعددی با این مشکل مواجه شدم که دوربین چهره من را تشخیص نداده و پس از چندین ثانیه، گزینه وارد کردن پسورد را پیشنهاد داد.

متاسفانه این مشکل باعث می‌شود استفاده از قفل تشخیص چهره در طولانی مدت آسان نباشد، زیرا مواقعی که نور کمی در محیط وجود دارد، گوشی با کمی زاویه در مقابل صورت قرار گرفته و یا ماسک بر چهره دارید نیز قفل باز نمی‌شود. به طور کلی کار کردن با این ویژگی اصلا راحت نیست.

اندروید 11

نوکیا G10 با اندروید 11 اورجینال یا خام عرضه شده و رابط کاربری خاصی بر روی این محصول وجود ندارد. این نکته می‌تواند هم مثبت باشد و هم منفی! طبیعتا بسیاری از کاربران که پیش‌تر گوشی سامسونگ، شیائومی و یا هواوی داشتند، به رابط کاربری این مدل‌ها عادت کرده و علاقه دارند در گوشی جدید خود نیز، قابلیت‌ها و ویژگی‌های نسخه‌های جدید این رابط کاربری‌ها را نیز امتحان کنند.

نوکیا g10

از طرفی تعداد زیادی از کاربران به کار کردن با اندروید خام و اورجینال علاقه دارند و طرفدار ویژگی‌هایی که شرکت‌های تولید کننده به رابط کاربری اختصاصی خود اضافه می‌کنند، نیستند. البته حتی در گوشی‌هایی که اندروید خام دارند نیز می‌توان لانچر نصب کرد و ظاهر گوشی را به طور کامل تغییر داد اما استفاده از رابط کاربری شرکت‌های مختلف، لطف دیگری دارد. به هر شکل خریداران نوکیا G10 باید در این گوشی با اندروید 11 اصلی سر و کله بزنند و از امکانات این سیستم عامل بهره‌مند شوند.

آپدیت و امنیت

قبل از هر چیزی باید اشاره کنیم که نوکیا اعلام کرده که مدل پایین‌رده G10 تا دو سال آپدیت نرم افزاری اندروید را دریافت خواهد کرد، یعنی اندروید 12 و 13 برای این مدل عرضه می‌شوند. این مدل تا 3 سال آپدیت‌های امنیتی نوکیا را نیز دریافت می‌کند و از این نظر همواره به روز خواهد بود.

رابط کاربری

افرادی که با اندروید خام کار کرده‌اند می‌دانند که اندروید ظاهر خیلی زیبایی ندارد و در آن افکت‌ها و جلوه‌های خاص و شگفت‌آوری دیده نمی‌شود. به همین دلیل محیط کاربری بسیار ساده و بی‌آلایش است.

در صفحه اصلی تعدادی از برنامه‌های پیش‌فرض گوشی و برنامه‌های گوگل دیده می‌شود. در پایین صفحه یک نوار جستجو قرار دارد که با آن می‌توانید به صورت صوتی، تصویری یا نوشتاری در گوگل جستجو کنید. گوشی در حالت پیش‌فرض یک صفحه خانه و یک منو دارد که با کشیدن انگشت از پایین به بالا منو باز می‌شود. در بخش منو هیچ چیزی را نمی‌توانید تغییر دهید و تنظیماتی در این بخش وجود ندارد. در بالای بخش منو برنامه‌هایی که اخیرا استفاده شده دیده می‌شود و در ادامه دیگر برنامه‌ها به ترتیب حروف الفبا قرار دارند.

نوکیا g10

تمامی منو‌های داخلی، نوار نوتیفیکیشن، اعلان‌ها و تنظیمات گوشی، ظاهر ساده‌ای دارند و حتی برای انتقال بین صفحات اصلی گوشی امکان انتخاب یک افکت ممکن نیست. تمامی برنامه‌های گوگل مانند گوگل پلی‌‌، گوگل فوتوز، گوگل فایلز، گوگل کلندر و گوگل وان بر روی گوشی نصب هستند اما برای پخش موسیقی بهتر است گوگل پلی موزیک یا یک اپ موسیقی دیگر را نصب کنید زیرا برنامه پیشفرض حرفه‌ای برای پخش موسیقی وجود ندارد.

نوار اعلان

نوار نوتیفیکیشن گوشی نیز ظاهری ساده دارد و تعدادی از قابلیت‌های مورد نیاز مانند اتصال وای‌فای، بلوتوث، اینترنت دیتا، دارک مود و دیگر موارد در آن در دسترس قرار داده شده، البته شما می‌توانید تعداد و ترتیب گزینه‌های پنل نوتیفیکیشن را تغییر داده و شخصی‌سازی کنید.

اجرای روان

همانطور که گفتیم در اندروید 11 خام خبری از امکانات ویژه مانند گیم‌لانچر، برنامه ضبط ویدیو از صفحه و پنل اج نیست، به همین دلیل محیط اندروید سبک‌تر بوده و با سرعت بالا و بدون لگ اجرا می‌شود. به همین دلیل استفاده از اندروید 11 برای گوشی‌های پایین‌رده مانند نوکیا G10 انتخاب بدی نیست زیرا گوشی بدون لگ و کاملا روان اجرا می‌شود در حالی که در مدلی مانند گلکسی A03s مقداری لگ در رابط کاربری احساس می‌شد.

به همین دلیل به طور کلی رضایت کافی از نوکیا G10 و اندروید 11 آن وجود دارد، در مدل‌هایی با این vده قیمتی و قدرت سخت افزاری نباید انتظار داشته باشیم که گوشی از پس اجرای رابط کاربری سنگین بر بیاید به همین دلیل هرچند امکانات جذاب رابط کاربری‌های سامسونگ و شیائومی در این مدل دیده نمی‌شود اما در عوض استفاده از گوشی راحت است.

سخت افزار

هر چند نوکیا G10 محصول نوادگان وایکینگ‌ها در منطقه اسکاندیناوی است اما این مدل قیمت ارزانی دارد و در میان مدل‌های پایین‌رده قرار می‌گیرد، به همین دلیل نباید انتظار زیادی از آن داشت.

نوکیا در مدل G10 از هسته‌های پردازشی معروف Cortex-A53 استفاده کرده که تقریبا در تمامی مدل‌های پایین‌رده استفاده شده است. در این مدل 8 هسته پردازشی Cortex-A53 وجود دارد که 4 هسته 1.2 گیگاهرتزی و 4 هسته 2.0 گیگاهرتزی هستند. این هسته‌های پردازشی در تراشه مدیاتک 12 نانومتری Helio G25 قرار گرفته‌اند که یک تراشه پایین‌رده برای گوشی‌های پایین‌رده است.

حافظه و رم

نوکیا G10 در سه نسخه ساخته شده که بهترین نسخه آن با رم 4 گیگابایت و حافظه 64 گیگابایت توسط ما مورد نقد و بررسی قرار گرفت اما این گوشی در دو نسخه دیگر با رم 3 و حافظه 32 گیگابایت و رم 4 و حافظه 32 گیگابایت نیز عرضه می‌شود.

نوکیا در این مدل از رم معمولی LPDDR3/4X استفاده کرده که از فرکانس 933 مگاهرتز تا 1600 مگاهرتز پشتیبانی می‌کند، همچنین از 64 گیگابایت حافظه این مدل حدود 48 گیگابایت آن در دسترس خواهد بود.

بازدهی

بازدهی و عملکرد سخت افزاری نوکیا G10 با توجه به پردازنده مدیاتک هلیو G25 و رم 4 گیگابایت آن کاملا مناسب است. در هنگام استفاده از این مدل با هیچگونه لگ یا کندی مواجه نمی‌شوید و سخت افزار همواره قدرت انجام کارهای معمولی روزانه را دارد. حتی با نصب اپلیکیشن‌های نیمه سنگین نیز مشکلی بابت اجرای برنامه‌ها به وجود نمی‌آید تنها هنگامی که تعداد برنامه‌های زیادی در پس زمینه در حال اجرا باشند، ممکن است با کمی لگ مواجه شوید که با بستن آن برنامه‌ها مشکل حل می‌شود.

نوکیا g10

گیمینگ

درون پردازنده مدیاتک هلیو G25 یک تراشه گرافیکی PowerVR GE8320 قرار دارد که با آن می‌توانید بازی‌های متوسط و نیمه سنگین را اجرا کنید. ما با این مدل بازی کالاف دیوتی موبایل را در حالت Low اجرا کردیم. اجرای این بازی کمی با لگ همراه بود ولی می‌شد به خوبی بازی را اجرا کرد و از آن لذت برد. قطعا بازی‌های سبک‌تر مانند پابجی و فری‌فایر با کیفیت و فریم‌ریت بهتری اجرا خواهند شد ولی حتی اگر طرفدار کالاف هم باشید، می‌توانید این بازی را با کمی لگ اجرا کنید.

گرما و خنک‌کنندگی

از طرفی این مدل حتی هنگام اجرای بازی خیلی داغ نمی‌کند و تنها قسمت دوربین آن کمی گرم می‌شود. کلا خیلی باید تلاش کنید تا نوکیا G10 به مرز داغ شدن برسد، زیرا نه در هنگام شارژ و نه در هنگام بازی این اتفاق رخ نمی‌دهد، البته گوشی گرم می‌شود ولی داغ نه!

ارتباطات و اتصالات

نوکیا G10 از دو سیم‌کارت و یک کارت حافظه میکرو‌اس‌دی برای افزایش حافظه پشتیبانی می‌کند. در این مدل از درگاه USB Type-C (2.0) با قابلیت پشتیبانی از OTG استفاده شده و جک هدفون هم یکی دیگر از درگاه‌های این مدل است. بلوتوث 5، وای‌فای 802.11 b/g/n و اتصال به رادیو FM توسط هندزفری، از دیگر امکانات این مدل هستند.

دوربین

ماژول دوربین دایره‌ای شکل نوکیا G10 میزبان سه دوربین اصلی، تشخیص عمق و ماکرو است. به این ترتیب در این مدل از دوربین اولتراواید استفاده نشده و اگر به گرفتن تصاویر التراواید علاقه دارید، شاید بهتر باشد به سراغ یک مدل دیگر بروید.

مشخصات دوربین‌های نوکیا G10 به این ترتیب است:

دوربین اصلی: 13 مگاپیکسل با لنز واید و فوکوس خودکار

دوربین دوم: 2 مگاپیکسل با لنز ماکرو

دوربین سوم: 2 مگاپیکسل تشخیص عمق

در روز

بزرگ‌ترین مشکل دوربین نوکیا G10 سنسور 13 مگاپیکسلی آن است. دوربین 13 مگاپیکسلی برای یک تلفن همراه در سال 2021 کافی نیست. در تمامی تصاویری که با این مدل گرفته می‌شود پایین بودن رزولوشن تصویر به چشم می‌آید و البته کار خاصی نمی‌توان در این مورد کرد، اکثر گوشی‌های این رده دوربین 13 مگاپیکسلی دارند.

تصاویر دوربین نوکیا G10 در روز قابل قبول است، رزولوشن پایین باعث می‌شود نتوانید خیلی روی تصاویر زوم کنید و برخی جزئیات در تصویر ثبت نشوند، اما اگر شرایط نوری خوب باشد می‌توانید تصاویری با وضوح مناسب بگیرید. مورد دیگر آن است که در تصاویر، رنگ‌ها اغلب کنتراست بالایی دارند و خیلی مواقع وایت بالانس به هم می‌ریزد و تصاویر به سمت گرمی متمایل می‌شوند. در ادامه می‌توانید تفاوت کیفیت تصویر و رنگ‌‌های دو گوشی نوکیا G10 و سامسونگ گلکسی A03s را مقایسه کنید، همانطور که در تصاویر مشخص است نور و رنگ تصاویری که با دوربین نوکیا G10 گرفته شده شفاف‌تر و جذاب‌تر هستند اما می‌توان گفت دوربین گلکسی A03s تصویر طبیعی‌تر و نزدیک‌تر به واقعیت را ثبت کرده است.

در شب

در شب هم کیفیت تصاویر قابل قبول هستد، البته اگر کمی در تصاویر شب زوم کنید، نویزها دیده می‌شوند و کیفیت تصویر پایین می‌آید اما بدون زوم کردن، کیفیت کلی تصاویر مناسب هستند و می‌توان حتی عکس‌های خلاقانه‌ای گرفت.

در شب می‌توان از حالت نایت مود نیز استفاده کرد که به مقدار کاملا مناسبی، نور تصویر را تقسیم و افزایش می‌دهد. با استفاده از حالت نایت مود، نور پر قدرت در یک نقطه و تاریکی در یک نقطه دیگر به یک حد برابر روشن خواهند شد و به این ترتیب یک تعادل قابل قبول از نور در سوژه و تصویر به وجود می‌آید که کیفیت تصویر را افزایش می‌دهد.

نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10

زوم

با این مدل می‌توانید تا 4 برابر زوم کنید. نحوه زوم کردن در رابط کاربری دوربین نوکیا G10 کمی دشوار است زیرا برای هر بار زوم باید دو انگشت خود را بر روی صفحه باز کنید اما نوار زوم به زودی محو می‌شود و برای یک مقدار زوم بیشتر باید مجدد دو انگشت خود را بر روی صفحه باز کنید. به هر شکل کیفیت زوم تا 2 برابر قابل قبول است و بیش از آن تصویر پر از نویز خواهد شد و رنگ‌ها از حالت واقعی خود خارج می‌شوند.

نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10 نوکیا g10

ماکرو

دوربین ماکرو نوکیا G10 عملکرد خوبی دارد، شما با فاصله 4 سانتی‌متری از سوژه می‌توانید تصاویر ماکرو بگیرید که در این تصاویر هم وضوح تصویر و هم رنگ‌ها کیفیت بالایی دارند.

نوکیا g10 نوکیا g10

پرتره

کیفیت تصاویر پرتره هم در بهترین حالت مناسب هستند، ما به تازگی گلکسی A03s سامسونگ را در همین رده بررسی کردیم و کیفیت پرتره دوربین آن مدل باعث می‌شود تا کیفیت تصاویر نوکیا G10 خیلی به چشم‌مان نیاید. تصاویر پرتره نوکیا بد نیستند اما وایت بالانس خوبی ندارند و در مرز جدا کردن سوژه و پس‌زمینه کمی ایراد دیده می‌شود اما به طور کلی همانطور که گفتیم تصاویر پرتره آن به پای کیفیت دوربین گلکسی A03s نمی‌رسد.

 

سلفی

نوکیا برای این مدل خود یک دوربین سلفی 8 مگاپیکسلی در نظر گرفته که کیفیت خوبی دارد. دوربین سلفی این مدل تصاویر بسیار روشن و واضحی می‌گیرد و جزئیات به خوبی در تصاویر مشخص هستند. همچنین رنگ‌ها و وایت بالانس دوربین سلفی هم قابل قبول است و می‌توان گفت که در مجموع رضایت از کیفیت تصاویر سلفی بیش از تصاویر دوربین اصلی است.

دوربین سلفی قابلیت ثبت تصاویر پرتره هم دارد که کیفیت تصاویر سلفی پرتره آن هم بسیار مناسب و قابل قبول است. با این دوربین تصاویر سلفی پرتره به خوبی بلار می‌شوند ولی در مرز میان سوژه اصلی و پس‌زمینه خطا‌هایی وجود دارد که گاها باعث خراب شدن تصویر پرتره می‌شود.

نوکیا g10 نوکیا g10

فیلم‌برداری

با نوکیا G10 می‌توانید با کیفیت 1080p و 30 فریم بر ثانیه فیلم‌برداری کنید، این کیفیت فیلم‌برداری برای یک گوشی میان‌رده کاملا عادی است و رقبای G10 نیز توانایی ضبط ویدیو 4K را ندارند. ویدیوهای نوکیا G10 در حد خودش قابل قبول است، در تصاویر رنگ‌ها کمی تیره و کنتراست تصاویر بالا به نظر می‌رسد ولی در صورتی که دست‌تان هنگام فیلم‌برداری نلرزد و نور خوبی هم در محیط وجود داشته باشد، می‌توانید فیلم‌های 1080p با وضوح بالا و کیفیت مناسب ضبط کنید.

نوکیا g10

با دوربین سلفی هم می‌توانید به صورت 1080p فیلم‌برداری کنید که کیفیت آن در نور روز هم قابل قبول است اما فیلم‌ گرفتن در شب با دوربین اصلی و سلفی به معنای وجود نویز زیاد در ویدیو خواهد بود.

صدا و اسپیکر

نوکیا G10 تنها یک اسپیکر دارد که در فریم پایینی گوشی قرار گرفته و کیفیت آن مناسب است. صدای موسیقی در این اسپیکر بلندی مناسبی دارد اما وضوح و شفافیت آن به مقداری نیست که بتوانید همیشه برای گوش دادن بر روی آن حساب باز کنید. بلندی صدای اسپیکر مدل پایین‌رده نوکیا برای گوش دادن به موسیقی در یک اتاق 60 تا 70 متری مناسب است البته توجه داشته باشید، زمانی که صدا به اوج می‌رسد از کیفیت آن کاسته می‌شود. همچنین صدا در اسپیکر این گوشی کمی بم است و گاهی اجزای مختلف ادوات موسیقی در یک آهنگ به خوبی شنیده نمی‌شود.

نوکیا g10

برای گوش دادن به موسیقی با نوکیا G10 می‌توانید به سراغ هندزفری آن نیز بروید که البته برای یک استفاده موقت مناسب است. متاسفانه هندزفری کیفیت جالبی ندارد و صدا در آن به شدت بم و بدون شفافیت لازم به گوش می‌رسد. این هندزفری برای برقراری تماس تلفنی، ارتباط آنلاین یا گوش دادن به رادیو مناسب است اما برای گوش دادن به موسیقی بهتر است یک هندزفری با کیفیت‌تر تهیه کنید.

باتری نوکیا G10

نوکیا G10 حرف‌های زیادی در بخش باتری دارد، البته اکثر مدل‌های پایین‌رده در بخش باتری عملکردشان مثبت است و به اصطلاح هر چه نداشته باشند، باتری خوبی دارند. نوکیا یک باتری 5050 میلی‌آمپرساعتی برای این مدل در نظر گرفته که در یک استفاده معمولی به راحتی تا دو روز شارژ نگه می‌دارد. معمولا خیلی کم پیش می‌آید که با باتری این مدل پایین‌رده به مشکل بخورید زیرا باتری هم ظرفیت مناسبی دارد و هم مصرف بهینه آن موجب شده تا مدت طولانی بدون نیاز به شارژر بتوان از گوشی استفاده کرد.

نام مدل

ظرفیت باتری

سرعت شارژ

زمان شارژ

گلکسی A02s
5000 میلی‌آمپرساعت
15 وات
96 دقیقه
جی‌پلاس P10
3500 میلی‌آمپرساعت
7.5 وات
110 دقیقه
ردمی 8
4000 میلی‌آمپرساعت
18 وات
135 دقیقه
پوکو M3
6000 میلی‌آمپرساعت
22.5 وات
175 دقیقه
ردمی 9
 5020 میلی‌آمپرساعت
18 وات
180 دقیقه
ردمی 8A
5000 میلی‌آمپرساعت
18 وات
180 دقیقه
گلکسی A11
4000 میلی‌آمپرساعت
15 وات
180 دقیقه
نوکیا G10
5050 میلی‌آمپرساعت
10 وات
182 دقیقه
ردمی 9C
5000 میلی‌آمپرساعت
10 وات
185 دقیقه
گلکسی A03s
5000 میلی‌آمپرساعت
15 وات
195 دقیقه

 

زمانی که با نوکیا G10 بازی سنگین انجام می‌دهید پس از 20 دقیقه تنها 4 درصد و پس از 40 دقیقه، حدود 10 درصد از شارژ گوشی تمام می‌شود، البته هنگام وبگردی و گوش دادن به موسیقی با هندزفری این مقدار مصرف شارژ کمتر خواهد بود، در 20 دقیقه وبگردی حدود 3 درصد از شارژ کم شد و موقع گوش دادن به موسیقی با هندزفری به مدت 30 دقیقه، تنها 2 درصد شارژ مصرف شد. به این ترتیب می‌توانید بدون دغدغه شارژ گوشی از آن استفاده کرده و حتی اگر مصرفتان کمتر هم باشد تا بیش از 2 روز بدون نیاز به شارژر با این گوشی سر کنید.

در نقطه مقابل مدت زمان شارژ شدن باتری این گوشی مانند دیگر مدل‌های پایین‌رده بسیار بالاست، در این مدل بعد از یک ساعت شارژ تنها 37 درصد ظرفیت باتری پر می‌شود، به همین ترتیب پس از یک ساعت و نیم حدود 50 درصد باتری پر می‌شود و برای شارژ کامل گوشی حدود 3 ساعت باید صبر کنید. البته همانطور که گفتیم این مشکل در اکثر گوشی‌های پایین‌رده وجود دارد اما نمی‌توان آن را جزو نقاط ضعف این گوشی‌ها بیان نکرد.

جمع‌بندی نوکیا G10

نوکیا G10 محصولی از مردمان منطقه اسکاندیناوی است و مانند پیشینیان این منطقه به خوبی می‌داند که در شرایط سخت چگونه دوام بیاورد. این مدل طراحی جذابی دارد و کیفیت نمایشگر آن قابل قبول است. از نظر پردازشی آنچه در توان دارد را ارائه می‌دهد و حتی می‌توانید با آن کالاف دیوتی موبایل را نیز اجرا کنید. نوکیا G10 اصلا داغ نمی‌شود، حتی هنگام بازی یا شارژ کردن گوشی، گرمای اطراف دوربین به مقداری نمی‌رسد که به آن “داغ کردن” بگوییم.

این مدل نوکیا کمی بزرگ و شاید سنگین باشد اما برای استفاده شما را اذیت نمی‌کند، کیفیت دوربین و اسپیکرهای آن همانند نمایشگر قابل قبول هستند اما به طور کلی برای خرید یک گوشی در این رده بهتر است مدل سامسونگ گلکسی A03s را نیز مد نظر داشته باشد.

نوکیا G10 برای چه افرادی مناسب است؟

این گوشی در وهله اول برای افرادی که به صفحه نمایش بزرگ، پردازش مناسب و باتری با شارژدهی طولانی نیاز دارند پیشنهاد می‌شود، افرادی مانند رانندگان تاکسی اینترنتی مخاطبین خوبی برای این گوشی هستند زیرا با هزینه کم تمام مواردی که نیاز دارند را به دست می‌آورند. در عین حال این گوشی برای نوجوانانی که می‌‌خواهند برای کلاس آنلاین و رسیدگی به تکالیف یک گوشی با پردازش خوب و قیمت متعادل داشته باشند نیز مناسب است.

گروه‌های مختلف

میزان مناسب بودن گوشی

والدین 
 تا حدودی – بیشتر پدرها
پسر‌ها
 بله
دختر‌ها
خیر
طرفداران گیم
خیر
طرفداران عکاسی
خیر
طرفدارن شبکه‌های اجتماعی
بله
طرفداران فیلم و سریال
تا حدودی – گوشی با نمایشگر بهتر برای این افراد بهتر است
طرفداران موسیقی
خیر
طرفداران سفر و گردش
خیر
کارمندان
بله
مدیران
خیر
مشاغل آزاد
بله
رانندگان
بله
کارگران
تا حدودی – گوشی مقاوم‌تر برای این افراد بهتر است
معلمین
بله
دانش‌آموزان
تا حدودی – اگر اهل گیم نیستند
دانشجویان
خیر
اینفلوئنسرها
خیر
فریلنسرها
خیر

پدرها و کلا مردهایی که به دنبال یک گوشی با قیمت مناسب و کارایی قابل قبول هستند نیز می‌توانند از این مدل استفاده کنند ولی اندازه و وزن این مدل شاید برای خانم‌ها خیلی مناسب نباشد. اگر دوربین و کیفیت آن برای شما اهمیت دارد، می‌توانید به سراغ گلکسی A03s بروید، این مدل سامسونگ از نظر نمایشگر نیز نسبت به نوکیا G10 برتری دارد اما طول عمر و عملکرد رابط کاربری سبک اندروید 11 در نوکیا G10 بهتر است. به این ترتیب افرادی که به دنبال استفاده از یک اندروید اورجینال هستند نیز می‌توانند از این مدل استفاده کنند.

نقاط قوت

طراحی مناسب

کیفیت نمایشگر قابل قبول

عملکرد روان اندروید 11 + دریافت 2 آپدیت نرم‌افزاری

قدرت سخت افزاری مناسب

شارژدهی عالی باتری

 

نقاط ضعف

کیفیت دوربین می‌توانست بهتر باشد

عملکرد ضعیف قفل تشخیص چهره 

زمان شارژ طولانی

 

 

نوشته نقد و بررسی گوشی اقتصادی نوکیا G10؛ هدیه‌ای از اسکاندیناوی! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.