اکوسیستم استارتاپی کشور در مسیر سقوط؛ قانون‌ گذاران چه از جان استارتاپ‌ها می‌خواهند؟

به بهانه صدور حکم زندان اشکان میرآرمندهی، مدیرعامل پلتفرم دیوار، طی این مقاله نگاهی به مهم‌ترین و تاثیرگذارترین موانع راه استارتاپ ها انداخته‌ایم.

اگر بخواهیم بدون مقدمه و یک راست به سراغ جان کلام برویم، باید گفت که وضعیت قانون‌گذاری و رگولاتوری در حوزه کسب‌و‌کارها و استارتاپ‌های کشور اصلا خوب نیست. البته وضعیت قانون‌گذاری نامناسب و غیراصولی تنها به حوزه کسب‌‌و‌کار محدود نمی‌شود اما ما در خصوص مباحثی صحبت می‌کنیم که از آن اطلاع داریم و می‌توانیم بازگو کننده مشکل‌هایی باشیم که راه را برای رشد و پیشرفت مسدود کرده است.

خبرنگاران حوزه فناوری طی سال‌های فعالیت خود همگی یک تجربه مشخص داشتند و آن نشستن پای درد و دل‌های کارآفرینان و مدیران کسب‌و‌کارهای کوچک و بزرگ است، درد و دل‌هایی که عموما از قوانین دست‌و‌پاگیر، عدم فهم درست کسب‌و‌کارهای حوزه فناوری و آنلاین، تصمیم‌گیری‌های ناگهانی و لحظه‌ای و در مجموع دست‌اندازهایی است که به یکباره کل تلاش‌های شبانه‌روزی چند یا چندین جوان نخبه و باانگیزه را برباد می‌دهد.

طی سال‌های اخیر کشور ما به طور جدی با معضل مهاجرت نخبگان مواجه شده، اتفاقی که بزرگ‌ترین دلیل آن وجود قوانین دست و پاگیری است که مهم ترین موانع بر سر راه پیشرفت کسب‌و‌کارها و استارتاپ ها است و تلاش شبانه‌روزی نخبگان و کارآفرینان را در چشم برهم زدنی نابود می‌کند. در واقع مشکل اصلی به دو بخش تبدیل می‌شود:

  1. عدم شفافیت در قوانین و وجود قوانین غیرکارشناسی و بازدارنده
  2. تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی

البته هر کدام از این موارد گفته شده ریشه در حضور افراد غیرکارشناس در ساختار نامنظم قانون‌گذاری دارد که باعث هرج‌و‌مرج و ناپایداری در اکوسیستم استارتاپی کشور می‌شود که به طبع آن عملا هیچ‌کدام از مدیران استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری محور حتی از فردای خود خبر ندارند، ممکن است به یکباره کل کسب‌و‌کار آن‌ها با تصمیمات ناگهانی و غیرکارشناسی آسیب ببیند، مختل شود و یا حتی ممکن است آن‌ها مجرم شناخته شده و راهی زندان شوند!

عدم شفافیت در قوانین و وجود قوانین غیرکارشناسی و بازدارنده

راه کارآفرینی و تبدیل شدن به یک برند بزرگ در کشور آنقدر پر پیچ و خم است که در نهایت مدیران جوان را از پای درمی‌آورد، فقط طی یک سال اخیر، چندین مدیر بزرگ و مشهور از جمله محمد جواد شکوری بنیان‌گذار آپارات، مصطفی امیری مدیرعامل زرین‌پال و به تازگی اشکان میرآرمندهی مدیرعامل دیوار به زندان و حبس محکوم شده‌اند.

موانع راه استارتاپ ها

اما داستان هر سه فرد شباهت بسیار زیادی به یکدیگر دارد، شکوری به دلیل انتشار یک ویدیو از طرف یک کاربر که در آن در خصوص مسائل جنسی از کودکان سوال می‌شد، متهم شد. امیری هم به جرم خیانت در امانت در یک انتقال وجه 38 میلیون تومانی که در نهایت دو طرف معامله به مشکل برخوردند و در این میان زرین‌پال نقشی در آن نداشت و تنها انتقال وجه را طبق درخواست دو طرف انجام داده بود، متهم شد.

حال داستان مشابهی برای میرآرمندهی پیش آمده است، حکم مجازات زندان او به اتهام فراهم آوردن موجبات فساد و فحشا از طریق جذب زنان تن‌فروش صادر شده، در این پرونده افرادی با ایجاد آگهی‌های درظاهر موجه در دیوار به قصد و نیت خود رسیدند اما در این میان میرآرمندهی به علت آنکه در دیوار آگهی فروش کفش زنانه و یا خدمات ماساژ درج شده، متهم است!

در خصوص پرونده سایت دیوار، این پلتفرم بیانیه‌ای را منتشر کرد و در آن تاکید کرد دیوار همواره از قوانین کشور تبعیت کرده و در آگهی‌های منتشر شده نیز هیچ مورد غیرقانونی وجود نداشته و عملا دانستن نیت آگهی دنده قابل تشخیص نبوده اما به هر حال حکم زندان قطعی برای او صادر شد که البته حالا ظاهرا قرار است مورد بازنگری قرار گیرد و باید دید نتیجه این پرونده به کجا ختم می‌شود.

با نگاهی به این سه پرونده متوجه خواهیم شد که قوانین غیرکارشناسی و سلیقه‌ای چه آسیب بزرگی به پلتفرم‌های فناوری و آنلاین کشور وارد می‌کند. در هر کدام از این پرونده‌ها، پلتفرم طبق قوانین موجود وظایف خود را انجام داده و میلیون‌ها کاربر نیز از این پلتفرم‌ها استفاده کرده و نسبت به خدمات آن رضایت دارند.

به طور مثال سایت‌های آپارات، دیوار و زرین‌پال همگی در میان 50 سایت پربازدید ایران قرار دارند و به میلیون‌ها کاربر خدمت‌رسانی می‌کنند. قطعا وجود این کسب‌و‌کارها در ایران قابل تقدیر است و مسئولین باید تلاش کنند تا موانع سر راه رشد و توسعه این کسب‌و‌کارها را کاهش دهند، اما می‌بینیم که به دلیل استفاده ناصحیح کاربران، مدیران این پلتفرم‌ها درگیر جنجال‌های قضایی مختلف می‌شوند.

البته به این موضوع قائل هستیم که یک پلتفرم آنلاین با میلیون‌ها کاربر باید در ارزیابی و بازبینی محتوای به نمایش گذاشته شده نهایت تلاش و کوشش خود را به کار گیرد ولی در نهایت شرایط استفاده از یک سرویس به دستان کاربران آن است. سال‌هاست که مسئولین و مراجع فرهنگی در خصوص مزایا و معایب اینترنت سخن می‌گویند، همگی اتفاق نظر داریم که اینترنت یک تکنولوژی کاملا مفید برای بشریت است اما می‌توان از آن برای انجام فجیع‌ترین جنایات و زشت‌ترین اعمال نیز استفاده کرد. درست مانند یک چاقو که با آن می‌توانید غذا درست کنید یا آدمی را بکشید.

موانع راه استارتاپ ها

استفاده از پلتفرم‌هایی مانند دیوار یا آپارات و حتی زرین‌پال نیز چنین وضعی دارد، قوانین کلی مشخص هستند، به عنوان مثال شما نباید محتوای مستهجن در آپارات منتشر کنید، یا کالاهای ممنوعه نباید در دیوار به فروش برسند، همچنین زرین‌پال باید تلاش کند تا درگاه مالی سایت‌ها و بیزینس‌های غیرقانونی نباشد.

اما تبصره‌ها و بعضی معیارهای سلیقه‌ای در جزئیات قوانین موجب می‌شود که صرفا در برخی موضوعات حساس مانند فساد و فحشا، تصمیمات عجله‌ای و غیرکاشناسی گرفته شود. به عنوان مثال در پرونده سایت دیوار، این استفاده ناصحیح کاربران است که موجب شده تا برخی از آگهی‌ها با منظوری غیر از خرید و فروش کالا یا خدمات ارسال شود و صرفا به این دلیل نمی‌توان کل آگهی‌های یک دسته کامل را مسدود ساخت. چه تضمینی وجود دارد که چندی دیگر آگهی‌هایی با پشتوانه غیراخلاقی به دیگر بخش‌های سایت مانند استخدام نیرو یا خرید و فروش لوازم خانگی کشیده نشود و در آن زمان، دیوار مجبور می‌شود به ترتیب تمامی بخش‌های سایت خود را مسدود کند!

یا به عنوان مثال در سایت آپارات با توجه به حجم ویدیو‌های آپلود شده، بازبینی و تایید ارسال ویدیو توسط ربات صورت می‌گیرد، به همین دلیل برخی ویدیو‌ها به ویژه‌ آن‌هایی که به صورت مصاحبه خیابانی و توسط یک کانال معتبر در این پلتفرم منتشر شده جزو ویدیوهای ممنوعه از نظر ربات به حساب نمی‌آید.

موضوع دیگر آن است که متاسفانه قوانین همگام با رشد و پیشرفت استارتاپ ها آپدیت نشده‌اند و موانعی بر سر راه آن‌ها هستند، قوانین قدیمی پاسخ‌گوی فعالیت پلتفرم‌های آنلاین امروزی نیست و این خود باعث شده تا هماهنگی لازم میان رگولاتوری و استارتاپ‌ها صورت نگیرد. چندی پیش احسان آراسته، راهبر ارشد فنی و مدیر محصول علی بابا در همین زمینه به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت: “در کل ما مشکلات متعددی با رگولاتوری داریم، در واقع به نظر می‌رسد که قوانین، همپا با تکنولوژی و رشد e-commerce پیش نمی‌رود. این مشکلات موجب می‌شود که جلوی رشد یا حداقل تمرکز شرکت‌های مانند ما گرفته شود.”

این سنگ‌اندازی‌ها و سخت‌گیری‌ها در بخش قانونی و قضایی کار استارتاپ‌ها و شرکت‌های فناوری، تنها موجب ناامیدی و دشوارتر شدن مسیر رشد و پیشرفت آن‌ها می‌شود، اما تاکنون هیچ تلاشی برای رفع این مشکلات صورت نگرفته و به نظر می‌رسد انگیزه‌ای هم برای رفع این مشکلات وجود ندارد.

 تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی

از دیگر مشکلات بسیار بزرگ اکوسیستم استارتاپی کشور، تصویب و اجرای تصمیمات سلیقه‌ای و ناگهانی است، اتفاقی که بارها شاهد آن بودیم و به تازگی تصمیم بر اجباری شدن دریافت اینماد برای کسب‌و‌کارهای اینترنتی با وجود مشکلاتی که مسیر دریافت اینماد دارد و موانع و مشکلاتی که این راه برای استارتاپ ها ایجاد می‌کند، نمونه‌ای دیگر از تصمیمات غیرکارشناسی است که به‌صورت ناگهانی تصویب و اجرایی می‌شوند.

جالب است بدانید که ایران از نظر سهولت اعطای مجوز کسب‌و‌کار در میان 190 کشور در رتبه 178 قرار دارد و این خود نشان دهنده دشواری راه‌اندازی کسب‌و‌کار در کشور آن هم با وجود تصمیمات غیرکارشناسی، سلیقه‌ای، غیرشفاف و ناگهانی است.

دریافت اینماد در قانون جدید از حالت اختیاری به اجباری تغییر کرده و به این ترتیب عملا سازمان توسعه تجارت الکترونیکی وابسته به وزارت صمت، به عنوان رگولاتور انحصاری اعطای مجوز کسب و کار در ایران شناخته خواهد شد و بدون اجازه این سازمان، هیچ کسب‌و‌کار الکترونیکی در کشور شکل نخواهد گرفت.

فکر نمی‌کنم لازم باشد عاقبت انحصار و رگولار شدن سازمان توسعه تجارت الکترونیکی و دولتی شدن نظارت 100 درصدی بر روی کسب‌و‌کارهای کشور را شرح بدهم، در این زمینه تنها به بیانیه انجمن فین‌تک بسنده می‌کنم:” اینکار مساوی است با به قتلگاه فرستادن زیست بوم فناوری کشور و الزام کارآفرین به مهاجرت!”

این قانون حتی صدای سید محسن دهنوی، عضو هیات رییسه مجلس را نیز درآورده و او اعلام کرده که دریافت اجباری اینماد سنگ بزرگی برای کارآفرینی خواهد بود و مجلس جلوی اجرای این قانون را می‌گیرد.

البته این اتفاق نشان دهنده وجود انحصار و منفعت‌طلبی‌ در حوزه مدیریت زیست‌بوم فناوری کشور است، دقیقا مانند اتفاقی که در حوزه کسب‌و‌کارهای آنلاین حوزه دارو پیش‌آمده است. گزارش‌های غیررسمی نشان می‌دهند که بسیاری از مسئولین کشور در حوزه واردات، صادرات و انحصار دارو ذی‌نفع هستند، همچنین بسیاری از مسئولین خود داروخانه دارند و بر این بازار مدیریت می‌کنند و طبیعتا نمی‌خواهند داروخانه‌های آنلاین کسب‌و‌کار آن‌ها را خراب کنند.

این اتفاق یکی از مهم‌ترین عوامل سنگ‌اندازی کسب مجوز و توسعه و رشد فعالیت داروخانه‌های آنلاین در کشور شناخته می‌شود، حوزه‌ای که مدت‌هاست در بلاتکلیفی قرار دارد و هر بار با تصمیمات ناگهانی و عجولانه دستخوش تغییراتی می‌شود که قطعا برای آینده صنعت سلامت دیجیتال مضر هستند.

این مطلب را نیز بخوانید: آینده ایران با اجرای طرح صیانت از فضای مجازی

محسن صدر، مدیرعامل و بنیان‌گذار درمانکده در رویداد این پلتفرم که در مهرماه سال جاری برگزار شد در خصوص تصمیمات ناگهانی و غیرکارشناسی رگولاتوری در حوزه سلامت دیجیتال گفت: “استارتاپ‌های حوزه سلامت جدی گرفته نمی‌شوند، ما اعتقاد داریم اگر طی این دو سال دولت از ظرفیت‌های استارتاپ‌های حوزه سلامت کمک می‌گرفت، بسیاری از اتفاقات ناگوار رخ نمی‌داد. به عنوان مثال ما در این دو سال اپلیکیشن رایگان تست هوشمند کرونا را راه‌اندازی کردیم که کاربران با نصب آن می‌توانستند با مشخص کردن علایم خود، متوجه شوند که آیا نیاز به مراجعه به پزشک دارند یا خیر، اما رگولاتوری پس از مدتی جلوی ما را گرفت و این خدمت به سایت درمانکده منتقل شد. در کشورهای مختلف جهان، دولت‌ها در مواجهه با بحران‌های مختلف از استارتاپ‌ها کمک می‌گیرند. اما ما در این دو سال خون‌دل‌ها خوردیم و اگر دولت پای‌کار بود، بسیاری از مشکلات پیش نمی‌آمد.”

موانع راه استارتاپ ها

اما متاسفانه تصمیمات عجیب رگولاتوری و سازمان‌های مختلف عموما در جهت انحصارطلبی و کسب درآمد از استارتاپ‌ها حرکت می‌کند، نمونه این سخن قانون اجباری شدن اینماد بود که شرایط آن را با یکدیگر مرور کردیم، محسن صدر در رویداد درمانکده در خصوص انحصار رگولاتری صحبت‌های قابل تاملی را بیان کرد، او در پاسخ به سوال خبرنگار آی‌تی‌رسان در خصوص موضوع رگولاتوری نسبت به استارتاپ‌های حوزه سلامت دیجیتال گفت: “وزارت بهداشت چند جلسه با ما برگزار کرد و موضوع مورد اهمیت برای آن‌ها این بود که شرکت‌های استارتاپی به وزارتخانه یاد بدهند که با ما چه سیاست‌هایی را در پیش بگیرند تا شرکت‌های استارتاپی آن‌ها را دور نزنند. یک نهادی هم وجود دارد که به ما مجوز می‌دهد و همه نام آن را می‌دانند. این نهاد به ما اعلام کرد که شما به ما بگویید تا ما برای شما مجوز بگیریم و بعد شما به ما پول بدهید! در واقع همه سنگ خودشان را به سینه می‌زنند، آن نهاد می‌خواست به ما مجوز بفروشد و وزارت بهداشت هم در تلاش بود تا دیتا‌های ما به سرورهای این وزارتخانه منتقل شود. متاسفانه دغدغه‌ها در این سطح است و کسی به دنبال رفع مشکل و ارائه خدمات به مردم نیست.”

موانع راه استارتاپ ها

به نظر می‌رسد علم و دانش بدنه مسئولین ذی‌ربط دولتی پاسخگوی سطح استارتاپ‌های فعال در کشور نیست و قوانین تبیین شده بیش از آن که در جهت رفع مشکلات و موانع راه توسعه استارتاپ ها باشد، در جهت به افزایش قدرت رگولاتوری، افزایش انحصار و بسته شدن فضای رشد و پیشرفت این شرکت‌ها است.

همانطور که گفته شد، متاسفانه هیچ انگیزه‌ای هم برای رفع این موانع دیده نمی‌شود و روز به روز به موانع راه و مشکلات استارتاپ ها افزوده می‌شود. اجباری شدن قوانین دست‌و‌پاگیر، برخورد‌های قانونی سخت‌گیرانه و صدور حکم زندان برای مدیران پلتفرم‌های مهم و بسته شدن این پلتفرم‌ها، به هیچ‌وجه راه مقابله با مشکلات موجود نیست اما به نظر می‌‌رسد ما در ایران راه دیگری را بلد نیستیم، به قول دوستی، احتمالا اگر جف بزوس، مارک زاکربرگ و ایلان ماسک نیز در در ایران متولد می‌شدند حال در زندان اوین دور هم مشغول آب خنک نوشیدند بودند!! نظر شما در این باره چیست؟

نوشته اکوسیستم استارتاپی کشور در مسیر سقوط؛ قانون‌ گذاران چه از جان استارتاپ‌ها می‌خواهند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

جک صوتی هدفون احتمالا به‌زودی از دستگاه‌های اقتصادی نیز حذف خواهد شد

حذف جک صوتی 3.5 میلی‌متری هدفون از کلیه اسمارت‌فون‌ها و نه صرفا مدل‌های پرچم‌دار گرا‌ن‌قیمت (که امروزه این پورت به ندرت در آن‌ها قابل مشاهده است) پدیده‌ای است که بسیاری از کاربران از تحقق آن همواره واهمه داشته‌اند. اما این سناریو حداقل از سال 2016 در چشم‌انداز صنعت قرار گرفته است. در آن مقطع زمانی شرکت اپل با جسارت بالای خود خبر حذف جک هدفون از سری آی‌فون 7 را اعلام کرد.

در سال 2019 نیز شرکت سامسونگ علیرغم تبعات منفی این اقدام برای جایگاه بازاریابی خود نهایتا تصمیم به حذف جک هدفون از سری گلکسی نوت 10 گرفت. این پدیده به‌معنای حذف جک صوتی 3.5 میلی‌متری از 2 بازیگر بزرگ در دنیای اسمارت‌فون بود. رویه حذف جک صوتی 3.5 میلی‌متری هدفون احتمالا از مدت‌ها قبل آغاز شده بود؛ زیرا اسمارت‌فون اوپو فایندر؛ محصول سال 2012 نخستین هندست بزرگی بود که بدون جک 3.5 میلی‌متری روانه بازار شد. با این‌حال چنین تصمیمی زودهنگام به‌نظر می‌رسید؛ زیرا در آن مقطع زمانی، هدفون‌های جایگزین از کاربری محدودتری برخوردار بوده و اوپو نیز فاقد نفوذ لازم در بازار بود.

شرکت‌های اپل و سامسونگ نه‌تنها هدفون‌های بی‌سیم مخصوص خود را در اختیار داشتند؛ بلکه از توانایی عرضه آن‌ها به سایر شرکت‌ها نیز برخوردار بودند. از آن زمان به بعد ایرپادهای اپل به موفقیت چشمگیری دست یافتند. از سوی دیگر سری گلکسی بادز سامسونگ نیز نظر طرفداران زیادی را به‌سوی خود جلب کرد. امروزه نیز عرضه گوشی‌های موبایل بدون هدفون همراه نیز به شکل فزآینده‌ای در حال رواج است.

رندرهای لو رفته از اسمارت‌فون‌های گلکسی A53 و گوگل پیکسل 6a نشان می‌دهند که جک صوتی 3.5 میلی‌متری هدفون احتمالا به پایان دوره حیات خود نزدیک شده است. پیش‌تر بسیاری از گوشی‌های ارزان‌قیمت در سراسر بازار چین و هندوستان بدون جک صوتی هدفون عرضه شدند؛ اما اکنون ظاهرا 2 مورد از بزرگ‌ترین نام‌ها در صنعت اسمارت‌فون نیز به‌دنبال انجام همین کار هستند.

گلکسی A در واقع سری میان‌رده محبوب شرکت سامسونگ در بازارهای جهانی به‌شمار می‌رود. این در حالیست که گوشی‌های سری گلکسی S و مدل‌های تاشو سامسونگ مخصوص کاربران حرفه‌ای با توانایی مالی بالا هستند. سری پیکسل a از محبوبیت کمتری برخوردار است؛ اما به‌عنوان تنها گزینه میان‌رده گوگل، محصولی مهم قلمداد می‌شود. خریداران اقتصادی یکی دیگر از بازیگران باقی‌مانده بازار به‌شمار رفته و عموما خواهان هندست‌هایی با جک صوتی 3.5 میلی‌متری هستند. بنابراین حذف مشخصه مذکور از محصولات هدف‌گذاری شده احتمالا موجب پیاده‌سازی این رویکرد در سایر حوزه‌های صنعت خواهد شد.

کیفیت اتصال بی‌سیم به‌تدریج بهبود یافته و ارتباطات سیمی در آینده جایگاهی نخواهند داشت

به‌طور کلی استفاده از محصولات سیمی در گوشی‌های هوشمند رو به کاهش است؛ زیرا حتی هدفون‌های USB-C نیز با استقبال مطلوبی از سوی مشتریان مواجه نشده‌اند؛ موضوعی که احتمالا تا حدی عجیب به‌نظر می‌رسد؛ چرا که اتصال USB-C به لحاظ تئوری بایستی امکان استفاده از محصولاتی با کیفیت صوتی فوق‌العاده و قیمت‌گذاری منطقی را فراهم نماید. با این‌حال ایرفون‌های جدیدا معرفی شده طی نمایشگاه CES در سال 2019 با استقبال گرمی مواجه نشده و رشد فناوری‌های بی‌سیم در کنار استانداردهای متناقض نهایتا موجب شکست این محصولات شد.

ایرفون‌های داخل گوشی The Libratone Q مجهز به کانکتور USB-C یکی از معدود مدل‌هایی است که گوگل در وبسایت خود اقدام به فروش آن برای گوشی‌های پیکسلی نموده است

مردم متوجه شدند که برخی کابل‌های USB در عوض ماهیت اکتیو دارای عملکرد پسیو هستند. چنان‌چه از دلایل اهمیت این موضوع آگاه نیستید؛ در این‌صورت بایستی بدانید که برای عملکرد هدفون روی تمامی دستگاه‌ها هیچ تضمینی وجود نخواهد داشت. به‌عنوان مثال هدفون‌های منسوخ شده Bullets شرکت وان‌پلاس با اتصال Type-C بر روی اسمارت‌فون گوگل پیکسل 3XL قابل استفاده نیستند.

همچنین اکنون که مشکلات مربوط به زمان تاخیر، شارژدهی باتری و قابلیت اتصال مطمئن برطرف شده است؛ مزایای اتصال بی‌سیم قابل چشم‌پوشی نیستند. هدفون‌های بلوتوث به‌صورت خودکار و معمولا سریع‌تر به گجت‌ها متصل می‌شوند. این فرآیند غالبا پیش از قرار دادن هدفون‌ها روی سر اجرا می‌شود. برخی از هدفون‌ها می‌توانند به چندین دستگاه مختلف متصل شده و به دلخواه کاربران میان آن‌ها سوئیچ نمایند. این محصولات فاقد کابل یا هرگونه ملزومات دست و پاگیر جهت حمل در کیف یا جیب لباس هستند. مهم‌تر از همه این‌که استفاده از آن‌ها آسان‌تر بوده و آزادی حرکتی بسیار بیش‌تری را برای کاربران به ارمغان می‌آورند. به‌عنوان مثال کاربران هنگام استفاده از هدفون‌های سیم‌دار درون سالن‌های ورزشی همواره بایستی بابت جدا شدن کابل‌ها یا گیر افتادن آن‌ها میان تجهیزات ورزشی نگران باشند؛ اما با وجود محصولاتی نظیر پاوربیتس پرو این نگرانی‌ها به‌طور کامل مرتفع خواهند شد.

با این‌حال هدفون‌های سیمی در بازارهای برخی مناطق جهان از طرفداران بیش‌تری برخوردار هستند. این پدیده عمدتا از قیمت‌گذاری بالای اسمارت‌فون‌ها یا برخی قوانین ایجابی ناشی می‌شود. با این‌حال حتی کشوری نظیر فرانسه نیز آمادگی دارد تا قانون عرضه الزامی هدفون‌های سیمی درون جعبه اسمارت‌فون‌ها را لغو نماید. این قانون پیش‌تر با هدف کاهش تماس کاربران با امواج الکترومغناطیسی به تصویب رسیده بود. علم مخالف چنین نگرشی بوده و به‌طور کلی اتحادیه اروپا و کشور فرانسه نیز با تولید زباله‌های الکترونیکی غیرضروری مانند کابل‌های لایتنینگ اختصاصی اپل مخالفت نموده‌اند.

استفاده از جک صوتی 3.5 میلی‌متری هدفون در اسمارت‌فون‌ها چه زمانی به پایان خواهد رسید؟

عرضه ایربادهای بی‌سیم با کیفیت صوتی قابل‌قبول، شارژدهی باتری مطلوب و قیمت‌گذاری ارزان (تا جایی که درون جعبه خرده فروشی هندست‌ها قابل عرضه باشند) به منزله خوردن آخرین میخ بر تابوت جک صوتی 3.5 میلی‌متری خواهد بود. تحقق این سناریو ظاهرا چندان دور از دسترس نیست. به‌عنوان مثال Wyze Buds ایربادهایی 44 دلاری محسوب می‌شوند که اگرچه جایگاه تولیدات سونی و بوز را تهدید نمی‌کنند؛ اما کار خود را به درستی انجام می‌دهند. در واقع گزینه‌های زیادی با طراحی مشابه ایرپادز اپل و قیمت‌گذاری ارزان‌تر از 100 دلار در بازار قابل دسترس هستند. البته شرکت‌های تولیدکننده اسمارت‌فون برای عرضه هرگونه هدفون درون جعبه محصولات خود هیچ برنامه‌ای ندارند؛ اما در صورت لزوم به بهانه حذف پورت‌ها اقدام به عرضه تولیدات بی‌سیم خود خواهند کرد.

شرکت‌های مختلف دنیا در حال سوق دادن کاربران به سوی آینده‌ای بدون پورت هستند. حذف تدریجی پورت‌ها ضمن افزایش حاشیه سودآوری، هزینه قطعات را کاهش داده و در عین‌حال فضای مورد نیاز در بدنه گوشی برای ارائه ویژگی‌های جذاب‌تر را فراهم می‌کند. تراشه‌های قدرتمندتر و باتری‌های بزرگ‌تر از جمله این امکانات به‌شمار می‌روند. بعلاوه حذف هدفون‌های همراه جریانات درآمدی جدیدی را ایجاد می‌کند؛ چرا که به‌عنوان مثال شرکت سامسونگ مشتریان خود را متقاعد می‌کند تا به منظور دستیابی به انعطاف‌پذیری صوتی بیش‌تر و خریداری یک جفت گلکسی بادز حاضر به پرداخت مبلغ 100 دلار یا بیش‌تر باشند.

با در نظر گرفتن این موضوع، حذف کامل جک صوتی 3.5 میلی‌متری هدفون از تمامی هندست‌ها حتی مدل‌های مقرون‌به‌صرفه بین 2 تا 3 سال زمان خواهد برد. این مدت تقریبا معادل طول 1 یا 2 چرخه توسعه بوده و با توجه به شواهد موجود و عرضه محصولات شرکت‌هایی نظیر سامسونگ و گوگل، تصمیم قاطع مدیران سایر برندها برای حذف جک صوتی هدفون بسیار محتمل به‌نظر می‌رسد. طبیعتا کمپانی‌ها به روند استفاده از جک صوتی هدفون تا زمانی ادامه خواهند داد که این ایده به لحاط مالی توجیه‌پذیر باشد. اما در حال حاضر این هدف سودآورترین ایده ممکن قلمداد نمی‌شود. خریداران هندست‌های ممتاز فارغ از علاقه شخصی خود بایستی از گجت‌های شنیداری بی‌سیم استفاده کنند.

بی‌تردید حذف جک صوتی هدفون از دیدگاه مصرف‌کننده یک تحول ناخوشایند محسوب می‌شود. دسترسی به گزینه‌های بیش‌تر یقینا بهتر خواهد بود؛ خصوصا اگر این موضوع به صرفه‌جویی در هزینه‌ها کمک نموده و استفاده از تجهیزات صوتی چندین دهه قبل را امکان‌پذیر کنند. اما شواهد موجود غالبا نشان‌دهنده نزدیک شدن جک صوتی هدفون به پایان دوره حیات خود و حذف آن از تمامی اسمارت‌فون‌ها و نه صرفا مدل‌های گران‌قیمت هستند.

نوشته جک صوتی هدفون احتمالا به‌زودی از دستگاه‌های اقتصادی نیز حذف خواهد شد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

کدام دستگاه‌های سامسونگ آپدیت اندروید ۱۲ را دریافت می‌کنند؟!

سیستم پشتیبانی نرم‌افزاری شرکت سامسونگ یکی از برترین نمونه‌ها در میان تولیدکنندگان فعلی اسمارت‌فون‌های اندرویدی به‌شمار می‌رود. اسمارت‌فون‌های پرچم‌دار سامسونگ برای مدت حداقل 3 سال از آپدیت‌های عمده اندروید بهره‌مند شده و دستگاه‌های جدید این شرکت نیز قادر به دریافت به‌روزرسانی‌های امنیتی برای مدت حداکثر 4 سال خواهند بود. در این مقاله به بررسی فهرست اسمارت‌فون‌های سامسونگی واجد شرایط برای دریافت سیستم‌عامل اندروید 12 و رابط کاربری One UI 4.0 می‌پردازیم.

سامسونگ به‌تازگی رابط کاربری جدید One UI 4.0 مبتنی بر سیستم‌عامل اندروید 12 را رسما منتشر کرده است. عرضه جهانی این آپدیت برای سری گلکسی S21 شامل مدل‌های گلکسی S21، گلکسی S21 پلاس و گلکسی S21 اولترا از روز 15 نوامبر (24 آبان ماه) آغاز شد.

رابط کاربری One UI 4.0 با گزینه‌های سفارشی جدید و امکانات مربوط به حفظ حریم خصوصی در دسترس مشتریان قرار می‌گیرد. در ادامه به فهرست کلیه هندست‌های سامسونگی واجد شرایط دریافت اندروید 12 و رابط کاربری One UI 4.0 اشاره شده است. این اطلاعات بر اساس سوابق انتشار آپدیت‌ها و اعلامیه‌های صادر شده در صفحات اینترنتی رسمی سامسونگ گردآوری شده است. در ادامه به معرفی این گجت‌ها به تفکیک مدل خواهیم پرداخت.

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی A

سری گلکسی A سامسونگ شامل مدل‌های میان‌رده با امکانات نسبتا پیشرفته در زمینه دوربین و اتصال شبکه است. بنابراین دستگاه‌هایی نظیر گلکسی A52 از قابلیت اتصال به شبکه 5G پشتیبانی می‌کنند؛ در حالی‌که گلکسی A72 از پیکره‌بندی دوربین چهارگانه به‌همراه یک لنز تله‌فوتو بهره می‌گیرد.

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی S

سری گلکسی S سامسونگ نیازی به معرفی ندارد. حداقل 3 نسل جدید از پرچم‌داران سری S سامسونگ واجد شرایط دریافت آخرین نسخه از سیستم‌عامل اندروید خواهند بود. با این‌حال بایستی خاطرنشان کرد که بر اساس استراتژی آپدیت سامسونگ، اندروید 12 آخرین به‌روزرسانی عمده برای سری گلکسی S10 به‌شمار خواهد رفت.

اندروید 12 برای سامسونگ

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی نوت

DJ Koh؛ مدیرعامل سامسونگ در ماه مارس سال جاری اعلام کرد که کمپانی کره‌ای سرگرم ارزیابی اوضاع جهت انتشار یا عدم انتشار به‌روزرسانی سالیانه برای سری گلکسی نوت در سال 2021 است. اکنون به‌نظر می‌رسد که سری گلکسی نوت 10 و گلکسی نوت 20 تنها مدل‌های واجد شرایط دریافت به‌روزرسانی نرم‌افزاری جدید سامسونگ محسوب می‌شوند. خانواده گلکسی نوت 10 نیز احتمالا همانند سری گلکسی S10 قادر به دریافت اندروید 12 به‌عنوان آخرین به‌روزرسانی عمده سیستم‌عامل خواهند بود.

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی Z

تولید سری گلکسی Z یکی از دلایل عدم عرضه مدل‌های جدید گلکسی نوت به‌شمار می‌رود. این دستگاه‌ها رقیب مستقیم سری گلکسی نوت 30 سامسونگ در 6 ماهه دوم سال قلمداد خواهند شد. فهرست مدل‌های تاشو سری گلکسی زد که واجد شرایط دریافت One UI 4.0 مبتنی بر اندروید 12 هستند؛ بدین شرح است:

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی فولد

گلکسی فولد یکی دیگر از هندست‌های سامسونگی مجهز به نمایشگر تاشو است که بایستی آپدیت اندروید 12 را دریافت نماید. با این‌حال اندروید 12 آخرین به‌روزرسانی نرم‌افزاری بزرگ برای این دستگاه قدیمی به‌شمار خواهد رفت.

سری گلکسی M

گلکسی M یکی دیگر از سری هندست‌های محبوب سامسونگ محسوب می‌شود. مدل اخیرا معرفی شده گلکسی M32 مجهز به باتری 6000 میلی‌آمپرساعتی یکی از مد‌ل‌های شاخص در این خانواده تلقی می‌شود. با این‌حال دستگاه‌های سری گلکسی M به‌صورت محدود قابل خریداری بوده و دسترسی به آن‌ها منوط به منطقه اقامت مشتریان خواهد بود.

اندروید 12 برای سامسونگ

اندروید 12 برای سامسونگ سری گلکسی XCover

سری اسمارت‌فون‌های مقاوم شرکت سامسونگ نیز از چندین مدل مختلف تشکیل شده و برخی از آن‌ها واجد شرایط دریافت به‌روزرسانی جدید سیستم‌عامل هستند. محبوب‌ترین مدل‌های این خانواده عبارتند از:

سری گلکسی تب

فهرست تبلت‌های سری گلکسی تب سامسونگ که واجد شرایط دریافت ورژن بعدی سیستم‌عامل اندروید هستند؛ بدین شرح است:

جداول فوق به‌طور پیوسته با دستگاه‌های جدید و اطلاعات مربوط به برنامه انتشار به‌روزرسانی سیستم‌عامل برای اسمارت‌فون‌های سامسونگ آپدیت می‌شوند. نهایتا بایستی خاطرنشان کرد که بر اساس اعلام سامسونگ، گوشی‌های پرچم‌دار و میان‌رده این شرکت از سری Enterprise Edition قادر به دریافت پچ‌های امنیتی برای مدت 5 سال خواهند بود. این محصولات عمدتا بازار مشتریان سازمانی را هدف قرار می‌دهند.

نوشته کدام دستگاه‌های سامسونگ آپدیت اندروید 12 را دریافت می‌کنند؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

پروژه عظیم متاورس چیست؟ ورژن جدیدی از اینترنت سه‌بعدی با واقعیت مجازی

پروژه عظیم متاورس فیسبوک به عنوان نسل جدید اینترنت در دنیای واقعیت مجازی شناخته می‌شود، اما متاورس چیست و چه کاربردی دارد؟

حدود یک ماه پیش بود که مارک زاکربرگ، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل فیسبوک اعلام کرد که نام این شرکت در یک ری‌برند بزرگ از فیسبوک به متا تغییر خواهد کرد. فیسبوک یا همان شرکت متا مالک پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام، واتساپ، فیسبوک و مسنجر است و در حال حاضر به جز تغییر لوگو، تفاوت خاصی میان فیسبوک و متا وجود ندارد، اما چیزی که موجب شده تا زاکربرگ نام فیسبوک را به متا تغییر دهد پروژه بزرگ متاورس است.

در واقع تیم برندسازی فیسبوک بر این عقیده هستند که با آغاز تمرکز این شرکت بر روی پروژه متاورس، دوران جدیدی در فیسبوک آغاز شده و آینده‌ای متفاوت در انتظار این شرکت خواهد بود، به این ترتیب بهتر است فیسبوک با نامی متفاوت دوران جدید خود را آغاز کند و از این پس مردم ما را با برند متا بشناسند.

اما متاورس چیست و چگونه کار می‌کند؟ این سوالی است که ذهن بسیاری از مخاطبان را درگیر کرده و همه می‌خواهند بدانند پروژه بزرگ متاورس که بسیاری از اهل فن از آن سخن می‌گویند و حتی زاکربرگ به خاطر آن نام برند فیسبوک را تغییر داده چیست و چه تغییراتی در زندگی ما ایجاد می‌کند.

تاریخچه متاورس

ابتدا باید بدانید کلمه متاورس، ایده آن و حتی آغاز به کار آن مربوط به فیسبوک نیست. در واقع فیسبوک با تغییر نام خود و شباهت نام متا با متاورس می‌خواهد به نوعی این پروژه را به نام خود سند بزند ولی همین حالا شرکت‌هایی هستند که بر روی پروژه متاورس کار می‌کنند و شاید حتی جلوتر از فیسبوک باشند.

اما فیسبوک پس از تغییر نام خود به متا اعلام کرد که به طور جدی بر روی پروژه متاورس فعالیت خواهد کرد و می‌خواهد اولین پلتفرمی باشد که متاورس را ارائه می‌دهد.

نام متاورس ابتدا توسط نیل استیونسن، نویسنده آمریکایی در رمان اسنو کرش در سال 1992 استفاده شد، در این رمان دنیایی مجازی ترسیم شد که در آن همه افراد با آواتارهایی از دنیای واقعی خود با یکدیگر تعامل داشتند. در حال حاضر بسیاری از شرکت‌های مطرح مانند مایکروسافت، انویدیا و اپیک‌گیمز اعلام کرده‌اند که در حال طراحی و توسعه متاورس در حوزه‌های مختلف هستند و به آینده متاورس اعتقاد دارند.

دنیایی مشابه به متاورس تاکنون در فیلم‌هایی مانند Ready Player One و Free Guy همچنین بازی‌هایی مانند Second Life، فورتنایت، ماینکرفت و روبلاکس به نمایش گذاشته شده و باید بدانیم که ایده دنیای مجازی مانند متاورس آنچنان هم جدید نیست، اما عملیاتی شدن این پروژه حالا وارد مرحله جدیدی شده و به نظر می‌رسد از نظر تکنولوژی و فناوری به بلوغ لازم برای ایجاد متاورس رسیده‌ایم.

متاورس چیست و چه اتفاقی در آن رخ می‌دهد؟

ابتدایی‌ترین تعریف برای متاورس این است: تبدیل اینترنت دو بعدی به سه‌بعدی! حال اینترنت سه‌بعدی چیست و چه معنایی دارد؟ اول آنکه همانطور که گفتیم دنیای متاورس مربوط به یک شرکت یا کمپانی نیست، بلکه یک دنیای آزاد و بزرگ با قوانین محدود است که شرکت‌های مختلف مانند فیسبوک، مایکروسافت، گوگل، نتفلیکس، اپیک گیمز و غیره می‌توانند در آن فعالیت کنند، درست مانند اینترنت که متعلق به شخص یا شرکتی نیست ولی همه افراد از جمله شرکت‌های بزرگ تا استارتاپ‌های کوچک و حتی من و شما می‌توانیم در آن فعالیت کنیم.

اگر شما هم به طور دقیق نمی‌دانید که متاورس چیست باید بگویم، متاورس دقیقا همان اینترنت است، اما نحوه ارتباط شما با متاورس با شکل فعلی ارتباط شما با اینترنت تفاوت دارد، به عنوان مثال شما به وسیله تلفن همراه یا کامپیوترتان به اینترنت متصل می‌شوید و از اپلیکیشن‌ها و سایت‌های مختلف استفاده می‌کنید. در متاورس این دنیای دو بعدی به یک دنیای سه بعدی تبدیل می‌شود، یعنی به جای آن که گوشی خود را از جیب در بیاورید و وارد اینترنت شوید، باید عینک واقعیت مجازی خود را دربیاورید و وارد دنیای سه بعدی متاورس شوید.

در این دنیای سه بعدی یک آواتار گرافیکی و شخصی‌سازی شده نمایانگر حضور شما خواهد بود، شما با این آواتار می‌توانید به بازی‌ها، برنامه‌ها و اپ‌های مختلف وارد شوید و از خدمات و سرویس‌های آن‌ها استفاده کنید.

متاورس چیست

همچنین در این دنیا نحوه ارتباط با دوستانتان نیز بسیار آسان‌تر و واقعی‌تر می‌شود، یعنی به جای آنکه مثلا از طریق واتساپ تنها تصویر پروفایل دوستتان را ببینید و از طریق متن با او در ارتباط باشید، می‌توانید آواتار سه‌بعدی او را دیده و با هم از بخش‌های مختلف متاورس استفاده کنید.

تجربه متاورس به هیچ‌وجه محدود نیست، در این پروژه شما می‌توانید خرید و فروش انجام دهید، با دوستانتان بازی کنید، قرارهای کاری خود را به‌صورت سه‌بعدی برگزار کنید، آموزش ببینید، کسب و کارها خود را اجرا کنید، تبلیغ کنید، فیلم ببینید، در کنسرت شرکت کنید و حتی به ساخت و توسعه متاورس کمک کنید.

در واقع هرکاری که شما در حال حاضر توسط سایت‌ها و اپلیکیشن‌های آنلاین قادر به انجام آن هستید، در محیط متاورس به صورت سه‌بعدی و با حضور شما و دیگر دوستانتان به شکل آواتار یا حتی هولوگرام سه‌بعدی قابل انجام است.

متاورس چیست

با این توصیفات هنوز هم نمی‌توان به شکل درستی متوجه شد که متاورس چیست و چه اتفاقاتی در آن رخ می‌دهد، به این ترتیب بهتر است سفری به آینده داشته باشیم و نمونه‌ای از آن چیزی که مدیران دنیای تکنولوژی و فناوری از متاورس به ما نشان داده‌اند را مرور کنیم. در ادامه با ذکری مثالی از ورود به دنیای متاورس، نوع فعالیت در این دنیا را مرور خواهیم کرد.

تجربه استفاده از دنیای متاورس

فرض کنید شما به زمانی که متاورس عرضه شده و به صورت متداول در سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفته‌ است سفر کرده‌اید و می‌خواهید از متاورس استفاده کنید، تجربه استفاده از متاورس احتمالا به این شکل خواهد بود:

شما در خانه نشسته‌اید و برای چک کردن شبکه‌های اجتماعی عینک واقعیت مجازی مخصوص متاورس را به چشم می‌زنید، این عینک‌ها حکم تلفن همراه در دنیای امروزی را دارد و توسط شرکت‌های مختلف با قابلیت‌های مختلف ساخته می‌شود. شما عینک خود را بر چشم زده و وارد دنیای متاورس می‌شوید.

شما در این دنیا یک خانه دارید که به شکل دلخواه خود آن را چیده و حتی تزئینش می‌کنید، البته برای خرید برخی آیتم‌ها باید پول پرداخت کنید ولی به هر شکل خانه شما می‌تواند بزرگ، کوچک، به شکل سنتی، مدرن یا هر شکلی که شما می‌خواهید شخصی‌سازی شده باشد. این خانه حکم منوی اولیه متاورس یا صفحه هوم گوشی ما را دارد. حال توسط منویی که در اختیار شما قرار می‌گیرد می‌توانید به مثلا اینستاگرام بروید.

متاورس چیست

محیط اینستاگرام برای شما سه‌بعدی خواهد بود و شما با حرکات دست می‌توانید تصاویر و ویدیوهای جدید را بالا و پایین کرده و یا آن‌ها لایک کنید و کامنت بگذارید. اگر متاورس به پیشرفت لازم برسد، کاربران در آن دیگر نیازی به تایپ نخواهند داشت و با بیان خود می‌توانند جستجو کرده یا کامنت بگذارند.

برگردیم به داستان خودمان، دوست شما به شما پیام می‌دهد و یک ویدیو را مثلا در تلگرام برایتان می‌فرستد، شما یا می‌توانید از فضای سه‌بعدی اینستاگرام به فضای سه بعدی تلگرام بروید یا اینکه پیام یا ویدیو دوستتان را مانند یک اعلان دیده و از آن عبور کنید.

حال نیاز به خرید دارید، به دوستتان پیام می‌دهید و او مانند یک آواتار همراه با شما وارد فضای سه‌بعدی سایت آمازون می‌شود، شما می‌توانید با او صحبت کنید و نظرش را در مورد کالایی که قصد خریدش را دارید، بخواهید. سپس شما با اشاره دست خود محصولات مختلف را دیده و کالای مورد نظر را انتخاب می‌کنید، سپس احتمالا یک ربات آواتار به پیش شما آمده و اطلاعات آدرس و کارت بانکی شما را دریافت می‌کند و خرید شما ثبت می‌شود.

سپس دوستتان به شما پیشنهاد می‌دهد که فورتنایت بازی کنید، شما با آوارتارهای خودتان، وارد بازی فورتنایت می‌شوید و توسط گیم‌پلی سه‌بعدی فورتنایت، این بازی را همراه با دوستان انجام می‌دهید. پس از بازی برنامه یادآور متاورس به شما یادآوری می‌کنید که یک قرار کاری دارید، بنابراین شما از دوست خود جدا شده و وارد اپلیکیشن زوم می‌شوید، در این اپلیکیشن شما و همکارانتان همگی با یک آواتار یا هولوگرام سه بعدی حاضر شده و دور یک میز می‌نشینید و درخصوص کار صحبت می‌کنید.

پس از کار نوبت به ورزش می‌رسد، هر روز قرار دارید تا با یکی دیگر از دوستانتان سر یک زمان مشخص به مدت نیم‌ساعت از دوچرخه ثابت استفاده کنید. شما و رفیقتان سر زمان مشخص وارد اپلیکیشن فیتنس مورد نظر می‌شوید و در زندگی واقعی نیز بر روی دوچرخه ثابت هوشمندی که به متاورس متصل است خواهید نشست، شما و دوستتان در دنیای متاورس در کنار هم بر روی دوچرخه‌های ثابت دیجیتالی می‌نشینید و فضای ورزش برای شما محیا می‌شود.

شما می‌توانید ورزش خود را انجام دهید و به مدت نیم‌ساعت به اهدافی که اپلیکیشن برای شما تعیین کرده برسید. سپس مجددا از دوست خود جدا شده و سری به شبکه‌های اجتماعی می‌زنید و در نهایت کار شما با متاورس پایان می‌یابد.

این یک تجربه ناقص و حدودی، از آن چیزی است که زاکربرگ و دیگر مدیران فناوری قولش را به ما داده‌اند. البته متاورس بسیار بزرگ‌تر و کاربردی‌تر از این دنیایی است که با هم تجربه‌اش کردیم ولی متاورس ظرفیتش را دارد که فعالیت‌های روزانه ما را به همین شکل تغییر داده و دگرگون کند.

برجسته‌ترین ویژگی‌های متاورس چیست؟

متاورس نسخه‌ای پیشرفته و بسیار جذاب‌تر از اینترنت است، تمام تعاملات و ارتباطات اینترنتی امروز ما در متاورس دچار تحول می‌شود، زیرا این فضا پیشرفته‌تر و تکامل یافته‌تر از فضای اینترنت امروزی است و ویژگی‌های خاص و جذابی در این فضا نهفته است که ما را بیش از پیش مشتاق تجربه آن می‌کند.

تعامل پذیری

یکی از مهم‌ترین خاصیت‌های متاورس تعامل‌پذیری میان پلتفرم‌های مختلف است، پلتفرم‌های مختلف در فضای اینترنت فعلی بسیار جداگانه فعالیت دارند، شما برای ورود به هر سایت باید حساب کاربری مجزا داشته باشید، هر اپلیکیشن و هر سرویس قوانین خاص خودش را دارد و به اشتراک گذاشتن یک محتوا از یک پلتفرم بر روی پلتفرم دیگر آسان نیست.

متاورس چیست

اما در متاورس این مشکلات وجود ندارد، شما با آواتار و اطلاعات خود می‌توانید در تمامی سرویس‌ها و پلتفرم‌ها فعالیت کنید، همچنین محتوای هر سرویس و یا حتی بازی، در سرویس‌ها و بازی‌های دیگر قابل استفاده است، مثلا می‌توانید یک کاستوم در فورتنایت را در یک بازی دیگر مانند کالاف دیوتی استفاده کنید.

به زبان دیگر باید گفت که در متاورس شما مالک دیتاها و آیتم‌های مختلف هستید نه پلتفرم‌ها! البته این نوع تعامل‌پذیری در حال حاضر در بسیاری از سایت‌ها و پلتفرم‌های معروف به صورت ناقص شکل گرفته اما در متاورس به حداکثر ظرفیت خودش خواهد رسید. به طور مثال در حال حاضر شما می‌توانید در بسیاری از سایت‌ها با اکانت گوگل خود حساب کاربری داشته باشید، یا مثلا یک فیلم و یا عکس از واتساپ به تلگرام قابل انتقال است اما این تعامل‌پذیری‌ها بسیار محدود هستند، در متاورس با ایجاد یک ساختار پایه‌ای یکپارچه، ظرفیت جدیدی از تعامل‌پذیری ارائه می‌شود.

سیستم مالی نوین

خرید و فروش یا هر نوع فعالیت مالی در متاورس با یک سیستم مالی جدید و متفاوت عرضه می‌شود. البته شما همچنان برای خرید از فروشگاه‌های اینترنتی یا داشتن اشتراک، از کارت بانکی خود استفاده می‌کنید اما در متاورس یک سیستم مالی جدید و نوین برپایه ارزهای دیجیتال و دارایی‌های بی‌همتا NFT ارائه می‌شود.

متاورس چیست

نکته متفاوت در خصوص متاورس آن است که شما مانند برخی بازی‌های آنلاین می‌توانید دارایی دیجیتال بی‌همتا یا NFT باشید. به طور مثال کاستوم شما، برخی آیتم‌هایی که درون محیط هوم دارید یا برخی ویژگی‌هایی که در خود محیط متاورس قابل مالکیت است را می‌توانید معامله کنید. اما این معامله برپایه چه ارزی صورت می‌گیرد؟ در اینجا رمزارزها وارد می‌شوند، شما می‌توانید با استفاده از ارزهای دیجیتال معاملات بسیاری را در متاورس تشکیل دهید و حتی یکی از دلایلی که از رمزارزها به عنوان آینده صنعت مالی در دنیا یاد می‌شود امکان استفاده آن‌ها در متاورس است.

ارتباط با دوستان

در متاورس ارتباط با دوستان و نزدیکان و حتی همکاران تجاری به شکل خاصی بهبود پیدا می‌کند. در ابتدا شاید احساس کنید محیط متاورس به یک محیط بازی شباهت دارد و کسی آن را جدی نمی‌گیرد، اما همانطور که گفتیم، متاورس نمونه‌ای پیشرفته از اینترنت است و شما در این محیط می‌توانید ارتباطی نزدیک‌تر با دوستان خود داشته باشید.

امکان برقراری ارتباط تصویری یا دورهمی با دوستان در متاورس کاملا با فضای اینترنت فعلی متفاوت است، شما با استفاده از آواتارها و یا هولوگرام‌های سه بعدی در یک محیط واقعی اطراف خود یا یک محیط سه‌بعدی با دوستان خود در ارتباط هستید و می‌توانید با یکدیگر صحبت کنید، یا با یکدیگر به تماشای فیلم و سریال بپردازید، به کنسرت بروید، یک رویداد ورزشی را با یکدیگر تماشا کنید و یا با یکدیگر در یک بازی اینترنتی شرکت کنید.

دنیای سه‌بعدی متاورس حتی می‌تواند به فضای حقیقی راه پیدا کند، یعنی به وسیله واقعیت افزوده می‌توانید افراد و حتی بازی‌ها را به دنیای واقعی بیاورید و در یک محیط واقعی با هولوگرام سه‌بعدی یکی از دوستانتان در آن طرف دنیا بازی‌های ایجاد شده برای این فضا را انجام دهید یا به گفتگو بپردازید.

تکامل آموزش مجازی

آموزش مجازی در دوران پاندمی کرونا به مرحله جدیدی وارد شد و بسیاری از دانش‌آموزان در سراسر دنیا حدود دو سال است که به صورت مجازی درس می‌‌خوانند. با وجود متاورس شاید نیاز زیادی به آموزش مجازی احساس نشود و حتی برای کاهش هزینه‌ها و استفاده از امکانات متنوع و جذاب متاورس، تعدادی از کلاس‌های درسی به صورت مجازی در متاورس برگزار شود.

دنیا متاورس فضای بسیار خوبی برای ساخت نمونه‌های گرافیکی از دروس مختلف و یا حتی انجام آزمایش‌های مجازی است، به این ترتیب برخی از دروس را می‌توان در متاورس انجام داد و در عین حال دانش آموزان نیز با هدست خود به طور کامل در کلاس حاضر بوده و فعالیت موثری در کلاس خواهند داشت.

به همین ترتیب بسیاری از کلاس‌های آنلاین به ویژه کلاس‌هایی که نیاز به آموزش فنی یا حضوری دارد را می‌توان با استفاده از هولوگرام‌های سه‌بعدی یا آواتارها به صورت از راه‌دور برگزار کرد.

جدی‌ترین انتقاداتی که به متاورس وارد می‌شود چیست؟

با وجود تمامی این ویژگی‌ها و مزیت‌ها، نگرانی‌های بسیار جدی در خصوص متاورس و اثری که متاورس می‌تواند بر روی دنیای واقعی بگذارد وجود دارد که در ادامه تعدادی از آن‌ها را بیان خواهیم کرد:

آینده سلامت جامعه

متاورس فضایی است که می‌تواند مردم را به شدت یکجانشین کند، فعالیت فیزیکی در متاورس کم است و این موضوع می‌تواند نگرانی‌های جدی را در خصوص سلامت جامعه به همراه داشته باشد. البته متاورس هم مانند اینترنت خوبی‌ها و بدی‌های بسیاری دارد و بستگی دارد تا شما چگونه از آن استفاده کنید، اتفاقا با وجود قابلیت سه‌بعدی، فعالیت‌های فیزیکی سه بعدی زیادی برای این فضا پیش‌بینی شده است.

اما کلیت متاورس می‌تواند در طولانی مدت ما را به یکجانشینی و کم تحرکی عادت دهد که بسیار خطرناک است. همچنین استفاده مداوم از عینک‌های واقعیت مجازی می‌تواند آسیب‌های جدی به چشم و یا حتی گوش وارد کند.

 

مورد دیگر در مبحث سلامت، جامعه گریز شدن و میل به تنهایی میان افراد مختلف است، دنیای متاورس هرچقدر هم که جذاب باشد یک دنیای مجازی است و هرچه بیشتر در این دنیا فعالیت داشته باشد، به معنای آن است که تعاملات شما در دنیای واقعی کاهش پیدا می‌کند و این می‌تواند طی 10 تا 20 سال مردم را جامعه گریز و حتی افسرده کند. میل به حضور در فضای مجازی به جای فضای واقعی، اتفاق مثبتی نخواهد بود و به شدت بر روی روحیات و رفتار نسل آینده تاثیر می‌گذارد.

متاورس چیست

آسیب‌های محیط زیستی

ایجاد دنیای متاورس با تمامی ظرفیت‌هایش، نیازمند تولید سخت افزار قدرتمند و مصرف برق فراوان است. سخت افزار قدرتمند و انرژی برق دو عامل اصلی برای راه‌اندازی متاورس هستند که تولید افزایش هر دو مورد به شدت برای محیط زیست مخرب خواهد بود. تبدیل دنیای کد نویسی شده اینترنت به فضای سه‌بعدی و گرافیکی و افزایش استفاده از ارز‌های دیجیتال به همراه تولید انواع سخت‌افزار برای مدیریت و استفاده از این فضا به معنای ایجاد چالش‌های جدی زیست محیطی در مدت زمانی کوتاهی پس از راه‌اندازی متاورس است و این اتفاق به شدت آینده کره زمین را تهدید می‌کند.

امنیت در متاورس

هرچند اعلام شده که فضایی مانند متاورس بر پایه بلاک‌چین و ظرفیت‌های امنیتی این تکنولوژی ساخته می‌شود اما همچنان به طور دقیق مشخص نیست امنیت این فضا چگونه تامین می‌شود و طرحی جامع و کلی برای تامین امنیت این فضا ارائه نشده است. در فضایی که شما به صورت آواتار یا هولوگرام سه‌بعدی حضور دارید و تمام تعاملات روزانه خود را در آن انجام می‌دهید، امنیت تراکنش‌های مالی و حتی حریم خصوصی اولین ویژگی است که باید تامین شود و تاکنون به طور دقیق مشخص نشده که جایگاه امنیت در متاورس چیست و چه اندیشه‌ای در خصوص امنیت متاورس شده است؟

فضای سه‌بعدی متاورس به علت آن که نزدیکی بیشتری با زندگی انسان‌ها دارد می‌تواند فضای مناسبی برای ایجاد بدافزارها و حتی فیشینگ شود، کلاهبرداری در متاورس و حتی توهین و قلدرهای مجازی قطعا در ابتدای راه متاورس، امنیت این فضا را تهدید می‌کنند. هر چند می‌توان جلوی این افراد را گرفت اما تا زمان تکامل متاورس، وجود باگ‌های نرم‌افزاری و امکان سوء استفاده کاربران از این فضا غیرممکن نیست.

تحریم و فیلترینگ

یکی دیگر از ویژگی‌های متاورس که تاکنون خیلی به آن پرداخته نشده و تا حدودی نامشخص است، امکان تحریم و یا فیلترینگ این فضاست. همانطور که می‌دانید در حال حاضر کشوری مانند آمریکا سرویس‌رسانی به بسیاری از کشورها از جمله ایران را ممنوع کرده است، اما این تحریم‌ها در متاورس به چه صورت خواهد بود؟ اگر قرار باشد در متاورس نیز کاربران تحریم و از دسترسی به خدمات محروم شوند، باید بگوییم که این فضا حداقل برای ما ایرانی‌ها کارایی خاصی نخواهد داشت.

همچنین میزان تسلط کشورها و دولت‌ها برای فیلترینگ متاورس و تصمیم به بستن ارتباط با این فضا نیز هنوز مشخص نیست. تحریم و فیلترینگ از جمله بزرگ‌ترین مشکلات اینترنت است که باید در متاورس رفع شود و اگر بخش زیادی از محدودیت‌های اینترنت را در متاورس نیز تجربه خواهیم کرد.

متاورس چیست

کی به متاورس خواهیم رسید؟

هر چند بسیاری از فعالیت‌های روزانه و سرویس‌های جدید شرکت‌های بزرگ تکنولوژی محور به سمت متاورس در حال حرکت است اما فعلا حداقل چندسالی تا عرضه متاورس به شکلی که در این مقاله ترسیم کردیم و مدیران دنیای فناوری مانند زاکربرگ به ما قول داده‌اند، فاصله داریم. هر چند متاورس در نهایت عرضه و تبدیل به بخشی از زندگی ما می‌شود و اما جا افتادن این فضا و فناوری و همچنین آزمون و خطاهای ابتدای آن زمان بر است.

زمان دقیقی برای عرضه متاورس اعلام نشده اما شاید 5 یا 10 سال دیگر بخش اعظمی از این فناوری عرضه شده باشد و کاربران زیادی به جای تلفن همراه از عینک‌های واقعیت مجازی و واقعیت افزوده متاورس استفاده کنند.

نوشته پروژه عظیم متاورس چیست؟ ورژن جدیدی از اینترنت سه‌بعدی با واقعیت مجازی اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تحلیلی بر عملکرد سه ماه نخست زارع پور در وزارت ارتباطات؛ در مسیر تجربه شکست‌های گذشته!

عیسی زارع پور، وزیر فعلی وزارت ارتباطات و فناوری ارتباطات در اوایل شهریور کار خود را آغاز کرد و حالا در ابتدای آذرماه و پس از گذشت حدود سه ماه، می‌خواهیم نگاهی کلی و جامع به عملکرد او در وزارت ارتباطات داشته باشیم.

البته با نگاهی منصفانه باید گفت که مدت سه ماه، زمان کمی برای قضاوت در خصوص عملکرد یک مسئول است، ولی با توجه به سخنان، دیدگاه‌ها و عملکرد زارع پور در این سه ماه می‌توان آینده وزارتخانه تحت امر او را ارزیابی کرد.

وزیر ارتباطات از آن دست وزرایی است که کار و تصمیماتش مستقیما با نسل جوان و گروه نخبگان کشور گره‌خورده، به همین دلیل در دو دوره اخیر وزرایی جوان برای این مسند انتخاب شده‌اند که اولا با دغدغه‌ها و نیازهای نسل جوان آشنا باشند، دوما بتوانند ارتباط بهتری با نسل جوان برقرار کرده و از این نسل برای بهبود شرایط بهره‌مند شوند.

عیسی زارع پور هم از آن وزرای جوان است که آمده تا مشکلات این حوزه را برطرف سازد و به نظر می‌رسد علم و دانش این کار را نیز دارد، زارع پور با رزومه بسیار پرباری به صندلی وزارت خیابان شریعتی تکیه زده، او از دانشگاه صنعتی شریف مدرک کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر گرایش نرم افزار را دریافت کرده و سپس به استرالیا رفته و در دانشگاه نیوساوت ولز این کشور مدرک دکترای رشته علوم و مهندسی کامپیوتر گرایش شبکه‌های رایانه‌ای را کسب کرده، او حتی به عنوان یکی از دانشجویان برتر این دانشگاه انتخاب شد و می‌توان به او لقب نخبه داد.

عملکرد زارع پور

عملکرد زارع پور در این سه ماه نشان داده که او کاملا یک انسان انقلابی و با دیدگاه جهادی است و پایبند بودن به قانون برایش اهمیت دارد. زارع پور بارها در سخنانش اعلام کرده که بر اساس قانون یا طبق قانون عمل خواهد کرد و به آن چیزی که در قانون به تصویب رسیده، متعهد است.

او ترکیبی از وزرای انقلابی و تحصیل کرده است، کسی که مدرکش را از دانشگاه امام صادق نگرفته و فردی دنیا دیده محسوب می‌شود. او می‌خواهد “ایران هوشمند در تراز انقلاب اسلامی” را در افق 1404 محقق کند، البته هنوز ترکیب ایران هوشمند با استانداردهای انقلاب اسلامی کمی ناشناخته و نامفهوم است اما به هر شکل زارع پور در این مسیر 8 شاخه حکمرانی دیجیتال و تعاملات بین‌المللی، دولت هوشمند و تحول دیجیتال، شبکه ملی اطلاعات و توسعه پایدار زیرساخت‌های ارتباطی، تنظیم مقررات حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات، اقتصاد دیجیتال، حفظ حریم خصوصی و امنیت فضای تبادل اطلاعات، شتابدهی رشد صنعت فضایی و خدمات پستی را در اولویت قرار داده، هر چند که تاکنون کار عملیاتی در این زمینه‌ها آغاز نشده است.

عملکرد عیسی زارع پو در سه ماه گذشته

روند کلی وزارت ارتباطات در این سه ماه ابتدایی کند بوده و تنها تعدادی مدیران این وزارت پس از حضور زارع پور تغییر کردند و اکثر بدنه وزارت با مدیران قبلی فعالیت می‌کند. البته مدیران قبلی دقیقا نمی‌دانند که ماندگار هستند یا خیر، زیرا طرح‌های مختلف مانند آموزش مجازی و توسعه اقتصاد دیجیتال به درستی پیگیری نمی‌شود و به طور کلی وزارت ارتباطات در یک وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد و مشخص نیست کی این وضعیت به اتمام می‌رسد.

اما دیدگاه‌های خاص عیسی زارع پور در خصوص استفاده از شبکه‌های اجتماعی، داشتن تلفن همراه ایرانی، طرح صیانت و سرعت اینترنت در همین سه ماه وی را چندین مرتبه سوژه کاربران در شبکه‌های اجتماعی کرده و باعث شده تا پیش‌بینی‌های متفاوتی در خصوص سرنوشت حوزه ارتباطات و ICT کشور با مدیریت زارع پور به وجود بیاید.

عملکرد زارع پور

البته زارع پور از آن دست افرادی نیست که سخنان عامه‌پسند بزند و با کارهای نمایشی و پوپولیستی به دنبال فریب مردم باشد، به نظر می‌رسد که گفتار و کردار او صادقانه است و به همین دلیل طی سه ماه گذشته شاهد شوآف و کارهای نمایشی در وزارت ارتباطات نبودیم، اما کار جایی نگران کننده می‌شود که همان گفتار و کردار صادقانه‌ او ممکن است باعث از بین رفتن کسب‌و‌کارهای بسیار و هدر رفتن میلیاردها دلار سرمایه کشور شود.

با توجه به تمامی این مسائل، می‌خواهیم در این مقاله نگاهی به عملکرد و سخنان عیسی زارع پور، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات بیندازیم و تحلیلی بر دیدگاه‌های وی داشته باشیم. با ادامه مقاله همراه آی‌تی‌رسان باشید:

توسعه زیرساخت ارتباطی

توسعه زیرساخت ارتباطی و تکمیل پروژه شبکه ملی اطلاعات یکی از مهم‌ترین وظایف عیسی زارع پور است، این پروژه آنقدر اهمیت دارد که هم رهبر و هم رئیس جمهور به تکمیل آن تاکید دارند. به همین ترتیب وزیر ارتباطات نیز چندباری در صحبت‌های خود اعلام کرده که پروژه شبکه ملی ارتباطات در دوره چهار ساله وزارت او به اتمام می‌رسد.

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات، اول آبان ماه، از پارک ارتباطات و فناوری اطلاعات کشور، واقع در شهر مشهد بازدید کرد، وی در این دیدار دو وعده بزرگ داد، زارع پور گفت: “در برنامه ششم توسعه، وزارت ارتباطات موظف شده بود که تا پایان سال ۱۴۰۰، ۸۰ درصد روستاهای بالای ۲۰ خانوار را به شبکه ملی اطلاعات متصل کند؛ که در حال حاضر با اندکی اغماض، این کار در حال انجام است.”

وی ادامه داد: “برنامه‌ریزی کرده‌ایم که تا آخر سال ۱۴۰۱، تمام روستاهای کشور به شبکه اینترنت پرسرعت متصل شوند؛ که البته این کار بسیار سخت است؛ چرا که ۲۰ درصد از روستاهای بالای ۲۰ خانوار هستند که هنوز به شبکه اینترنت پرسرعت مجهز نشده‌اند و همه آن‌ها در مناطق صعب‌العبور واقع شده‌اند.”

البته هنوز بیش از سه ماه تا پایان سال باقی مانده اما با توجه به روند فعلی توسعه شبکه ملی اطلاعات در روستاها و شرایط بلاتکلیفی که تغییر وزیر و کابینه در وزارت ارتباطات ایجاد کرده، به نظر می‌رسد این پروژه چه در پایان امسال و چه در سال آینده با چند ماهی تاخیره همراه شود.

وزیر ارتباطات همچنین در 15 آبان طی دیدار از پارک فناوری پردیس، یک وعده بزرگ دیگر را مطرح کرد و گفت: “ما می‌خواهیم زیرساخت سریع ارتباطی در داخل کشور رشد پیدا کند، در این راه اقدامات مختلفی انجام می‌گیرد که یکی از آن‌ها گسترش پوشش فیبرنوری در سراسر کشور است.”

در این زمینه تنها اقدام صورت گرفته انتصاب عباس شا‌هکوه به سمت معاون وزیر و رئیس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی بود. زارع پور پس از انتصاب شاهکوه به او ماموریت داد تا برنامه‌ریزی و پیگیری ” توسعه زیرساخت‌های ارتباطی ثابت پرسرعت و با کیفیت در اقصی نقاط کشور با توجه بر “توسعه فیبرنوری” و “ارتقاء کیفیت ارتباطات سیار با تاکید بر فناوری‌های نوین” را انجام و میزان پیشرفت این پروژه‌ها را اعلام کند.

تلفن همراه ایرانی

عملکرد زارع پور در خصوص تلفن همراه ایرانی تا حدودی قابل پیش‌بینی بود. وزیر ارتباطات روحیه ناسیونالیسمی قدرتمندی دارد، او طی این سه ماه همواره از خودباوری و عزم ملی برای پیشرفت صحبت کرده و نشان داده که علاقه زیادی به استفاده از محصولات دیگر کشورها ندارد. او با صراحت اعلام کرده که از زمانی که وزیر ارتباطات شده از تلفن همراه ایرانی استفاده می‌کند و قصد دارد تا تولید تلفن همراه در داخل کشور را توسعه دهد. وی در روز 30 شهریور در خصوص برنامه وزارت ارتباطات برای تولید گوشی ایرانی توضیح داد: در سال حدود 10 تا 15 میلیون تلفن همراه وارد کشور می‌شود و این واردات حدود 3 تا 5 میلیارد دلار ارزبری دارد، ما ظرفیت‌های خوبی برای تولید تلفن همراه در کشور داریم و می‌توانیم از این ظرفیت‌ها استفاده کنیم.

البته زارع پور توضیح داد که خودباوری در جامعه کاهش یافته و اگر مردم به برندهای ایرانی اعتماد نکنند، نمی‌توان از این ظرفیت‌ها استفاده کرد. وزیر ارتباطات با این سخنان بخش اعظمی از به سرانجام رسیدن پروژه حمایت از برندهای داخلی را منوط به حمایت مردم دانست، اما متاسفانه صحبتی در این خصوص که چگونه قرار است اعتماد از دست رفته مردم بازگردد به میان نیامد! حتی وزیر برنامه یا راهکاری برای تولید تلفن همراه ایرانی و نوع حمایت بخش‌های آن ارائه نداد و به نظر می‌رسد فعلا خود وزیر هم به جمع‌بندی نهایی در خصوص تولید تلفن همراه ایرانی با روندی که مانند گذشته به شکست ختم نشود، ندارد و فعلا همه توپ‌ها در زمین مردم است.

در این میان چند سوال مطرح است، مردمی که از برند GLX حمایت کردند و در طرح پیش خرید گوشی این شرکت ثبت نام کردند و پول دادند اما به دلیل ماندن قطعات وارداتی این برند در گمرک گوشی خود را با 6 ماه تاخیر تحویل گرفتند، چگونه می‌توانند مجددا به برند ایرانی اعتماد کنند؟ مردمی که گوشی ایرانی خریداری کردند اما به دلیل نبود قطعات نتوانستند تلفن همراه خود را تعمیر کنند و عملا گوشی‌شان بی‌استفاده مانده چگونه می‌توانند مجددا خود را راضی کنند که گوشی ایرانی خریداری کنند؟ مردمی که به دلیل کیفیت بد برندهای ایرانی گوشی‌های خود را فروختند و به خرید گوشی‌های سامسونگ و شیائومی روی آوردند آیا می‌توانند مجددا به برندهای ایرانی اعتماد کنند؟

عملکرد زارع پور

واقعیت آن است که مردم ایران طی این سال‌ها اعتماد زیادی به دولت و حکومت داشتند اما به دلیل عملکرد ضعیف مدیران هر بار پایانی تلخ در انتظار آن‌ها بود و این موضوعی است که زارع پور باید به آن اشراف داشته باشد. از خرید لوازم خانگی ایرانی گرفته تا سرمایه‌گذاری در بورس و حتی حمایت از پیام‌رسان‌های ایرانی! بسیاری از مردم به ویژه قشر انقلابی پس از فیلترینگ تلگرام برای حمایت از پیام‌رسان‌های ایرانی به سروش، بله، ایتا و غیره کوچ کردند اما اکثر آن‌ها بعد از مدتی مجددا به استفاده از تلگرام فیلتر شده و واتساپ و پیام‌رسان‌های مشابه روی آوردند.

اتفاقاتی که طی چند سال اخیر رخ داده باعث شده تا میزان اعتماد مردم به سخنان مسئولین و وعده‌هایشان به پایین‌ترین حد ممکن برسد و در این زمینه اگر وزیر تنها به حمایت مردم دلبسته، سخت در اشتباه است.

موضوع ساخت تلفن همراه ایرانی پروژه بسیار بزرگی است. ما در داخل ظرفیت و توان تولید تلفن همراه را داریم ولی مسئولین بارها نشان داده‌اند که توانایی مدیریت این پروژه‌ها را ندارند و این مساله مانند روز روشن است که اگر مجدد به تولید تلفن همراه ایرانی روی بیاوریم، تنها میلیون‌ها دلار از سرمایه این مردم هدر می‌رود و نتیجه دیگری نخواهد داشت. البته این پروژه تنها از یک مسیر (از نظر مسئولین) موفقیت‌آمیز خواهد بود و آن مسیری است که در بخش لوازم خانگی طی کردیم، اگر در آینده ورود تلفن همراه خارجی به کشور ممنوع شود و مردم مجبور به استفاده از تلفن همراه داخلی شوند، این پروژه به اهداف مورد نظر مسئولین و نه مردم خواهد رسید.

شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های ایرانی

البته ایرانی‌سازی وزیر به همین نقطه ختم نمی‌شود؛ او اعلام کرده که اگر مردم و مسئولین همدل شوند می‌توانیم بدون وجود هیچ اختلالی، نسخه بومی پلتفرم‌های خارجی را تولید و در دسترس مردم قرار دهیم. حس ناسیونالیستی زارع پور مانند یک چاقو دو لبه است، اگر مثبت اندیش باشیم باید بگوییم او با وزیران قبلی متفاوت بوده و می‌تواند با مدیریت درست و هماهنگی با دیگر وزارتخانه‌ها هم تلفن همراه ایرانی با کیفیت و هم پلتفرم‌های ایرانی قابل اعتماد تولید کند، اما چیزی که ما تاکنون دیدیم، نیمه خالی لیوان بوده و البته تیز چاقو، یعنی تمام این وعده‌ها در گذشته وجود داشته و همه این راه‌ها طی شده اما نتیجه آن تنها شکست، بی‌اعتمادی مردم، از دست دادن زمان و انرژی، فرار نخبه‌ها و اسراف منابع مالی بوده است.

اما زارع پور در این زمینه نیز کار خود را بدون ارائه دادن برنامه‌ای مدون آغاز کرده، وزیر ارتباطات در دیدار با مدیران پیام‌رسان‌های داخلی یکی از مهم‌ترین چالش‌های موجود در مسیر رشد و توسعه پلتفرم‌های ایرانی را “عدم خود باوری” بیان کرد و گفت: “تا زمانی که ویروس عدم خودباوری وجود داشته باشد، در هیچ زمینه‌ای امکان پیشرفت و موفقیت را نداریم.”

 

متاسفانه در دیدار میان زارع پور و مدیران پیام‌رسان‌های ایرانی، وزیر ارتباطات مجددا به جای پرداختن به موضوعات اصلی که مانع رشد و پیشرفت پلتفرم‌های ایرانی شده، به گونه‌ای توپ را در زمین مدیران پیام‌رسان‌ها که عمدتا از قشر جوان و نخبه هستند، انداخت و از خودناباوری میان مدیران و عدم اطمینان میان مردم سخن گفت. این درحالی است که پیام‌رسان‌های داخلی به دلیل عملکرد ضعیف، عدم حمایت و اتخاذ استراتژی‌های غلط از طرف مسئولین دولتی و حکومتی نتوانستند پس از فیلترینگ تلگرام جای این پیام‌رسان را پر کنند و این موضوعی است که زارع پور در صحبت‌هایش به آن اشاره‌ای نداشت.

نمونه‌ای از عدم حمایت مسئولین به صدا و سیما باز می‌گردد که پس از خرید پیام‌رسان سروش، هیچگونه حمایت مالی از این پیام‌رسان نکرد و باعث شد تا تیم سروش نتوانند در مسیر رشد و پیشرفت مورد نظر حرکت کنند. ما پیش‌تر به طور مفصل به دلایل شکست پروژه حمایت از پیام‌رسان‌های داخلی پرداخته‌ایم که شما می‌توانید این مقاله را از لینک زیر مطالعه کنید.

اینترنت

بحث اینترنت در دولت ابراهیم رئیسی، شروع جالب و غیر منتظره‌ای داشت. رئیسی در انتهای اولین مناظره تلویزیونی خود با دیگر نامزدها در خصوص کندی و قطعی اینترنت گفت: “ما در فضای مجازی عقب هستیم، زیرساخت‌ها مشکل دارد. من از جوان‌ها در منزل سوال می‌کنم، تاکنون چند بار شده که در حال انجام بازی‌های مربوط به خود به خاطر قطعی اینترنت حالتان گرفته شده است؟ پژوهشگران در هنگام کار پژوهشی خود ارتباطشان با کتابخانه‌ها در آن سر دنیا قطع می‌شود، این یعنی زیرساخت‌ها کامل نیست. ما در تولید محتوا در فضای مجازی مشکل داریم، حق بسیاری از خانم‌ها در این مسئله ضایع شده، حتی حق خانم خانه‌داری که به دنبال تولید محتواست ضایع شده است. در مسئله فضای مجازی باید بسیار کار کنیم، من در فضای مجازی حضور دارم، خودم 2 میلیون فالوور دارم، با مردم در این فضا در ارتباط هستم.”

عملکرد زارع پور

این سخنان از آنجایی برآمده که نگاه عمومی نسبت به رئیس جمهور و افراد هم عقیده با آ‌نان در زمینه اینترنت خیلی خوشبینانه نیست، عموم مردم دولت را موافق محدود کردن اینترنت می‌دانند و رئیسی با این سخنرانی تلاش کرد تا به نوعی قول دهد که در دوران ریاست او وضعیت اینترنت بهبود پیدا می‌کند.

وی حتی در یکی از سخنرانی‌های تبلیغاتی خود اعلام کرد: “به جهت تقویت اقتصاد فضای مجازی، اینترنت را برای دهک‌های پایین رایگان خواهم کرد.” البته این وعده تاکنون عملی نشده و حتی حرفی هم از آن در میان نیست.

اما زارع پور هم عملکرد و دیدگاه‌های قابل توجهی در زمینه اینترنت دارد. چند روزی پیش در جلسه بازدید وزیر ارتباطات از اپلیکیشن طاقچه، یکی از خبرنگاران سوالی در خصوص کندی سرعت اینترنت طی روزهای اخیر پرسید، عیسی زارع پور تلفن همراه این خبرنگار را درخواست کرد و در همان لحظه سرعت اینترنت دیتا او را تست کرد. در این تست سرعت اینترنت 16 مگابیت و پینگ 28 میلی‌ثانیه به دست آمد. وزیر ارتباطات اعلام کرد که بر اساس قوانین اپراتورها سرعت ارائه شده باید 2 مگابیت باشد و حالا سرعت 16 مگابیت یعنی 8 برابر است، البته وزیر تاکید کرد که سرعت باید به ده‌ها و صدها مگابیت برسد و این سرعت ایده‌آل دولت نیست اما در عین حال برخی انتقادها در خصوص سرعت اینترنت را به دلیل فضاسازی در این زمینه خواند.

عملکرد زارع پور

البته مساله کندی سرعت اینترنت موضوعی است که خود وزیر ارتباطات به آن اشراف دارد و حتی دو بار تاکنون به رئیس جدید رگولاتوری اعلام کرده که پیگیر این موضوع باشد اما فعلا رگولاتوری پاسخی در قبال درخواست وزیر نداشته است. این موضوع یکی از دلایلی است که در ابتدای مقاله تاکید کردیم وزارت ارتباطات هنوز در یک وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد و کارها آنطور که باید بر روی روال نیفتاده، زیرا رگولاتوری حدود یک ماه است نتوانسته گزارشی در خصوص وضع اینترنت و علت کندی آن ارائه دهد!!

زارع پور در همان جلسه اعلام کرد که افزایش سرعت و کیفیت اینترنت در اولویت این وزارتخانه قرار دارد و یکی از برنامه‌های جدی برای افزایش سرعت اینترنت خانگی، توسعه فیبرنوری در مناطق سراسر کشور است.

البته وزیر رویاهای بالاتری دارد، او به مدیران جدید شرکت زیرساخت ماموریت داده تا پروژه‌های شبکه ملی اطلاعات در حوزه زیرساخت در زمان‌بندی مشخص شده اجرا شود، ظرفیت شبکه انتقال داخل با اولویت استفاده از تجهیزات بومی دو برابر شود، ظرفیت شبکه ترانزیت کشور افزایش یابد و همچنین حداقل ترافیک ترانزیت شده به میزان شش ترابیت بر ثانیه در راستای تبدیل شدن کشور به هاب منطقه‌ای ترافیک اینترنت تحقق پیدا کند. در واقع زارع پور به دنبال آن است تا کشور به قطب ترافیک اینترنت در منطقه تبدیل شود که آرزویی بزرگ است و رسیدن به آن نیازمند برنامه‌ریزی صحیح، حمایت از استارتاپ‌ها و کسب و کارهای ایرانی و استفاده از ظرفیت نخبگان کشور است.

طرح صیانت از فضای مجازی

وزیر ارتباطات پیش از آغاز کار خود به صورت لفظی اعلام کرده بود که با طرح صیانت از فضای مجازی موافق است و تلاش خود را برای اجرای این طرح به کار خواهد گرفت. به نوعی تکلیف در این بخش مشخص است و همه می‌دانیم که عملکرد عیسی زارع پور در قبال طرح صیانت به چه شکل است. طرح صیانت از فضای مجازی بندهای مخرب فراوانی دارد اما تنها یک بند آن برای ویرانی هزاران کسب و کار بزرگ و کوچک در کشور کافی‌ست. بر اساس یکی از بندهای این قانون، تمامی پلتفرم‌های خارجی باید وارد ایران شوند و به صورت رسمی تحت قوانین جمهوری اسلامی فعالیت کنند. اگر این اتفاق رخ ندهد، دولت فرصت دارد تا طی یک سال، جایگزین بومی این پلتفرم‌ها را تولید کند و پس از آن تمامی پلتفرم‌های غیرمجاز بسته خواهند شد!

هرچند وزیر و دیگر مسئولین تاکید دارند که این طرح موجب محدودیت در فضای مجازی نخواهد شد اما اگر بندهای این طرح اجرا شود، بسیاری از پلتفرم‌های خارجی در کشور بسته شده و کاربران ناخواسته مجبور به استفاده از پلتفرم‌های بومی می‌شوند. اتفاقی که پیش‌تر با بسته شدن وایبر و تلگرام و راهی کردن مردم به پیام‌رسان‌های داخلی شاهد آن بودیم.

آینده ایران با اجرای طرح صیانت از فضای مجازی

زارع پور در خصوص طرح صیانت اعلام کرد: “ما به دنبال محدود‌سازی اینترنت نیستیم بلکه می‌‌خواهیم این فضا را نظام‌مند کنیم.”

وی همچنین در خصوص این طرح توضیح داده بود: “هیچکس در کشور قائل به این نیست که فضای مجازی باید رها شود. زندگی مردم به این فضا گره خورده و باید این فضای را نظام‌مند کرد. البته این کار نباید برای کسب و کارها مشکلی ایجاد کند و موجب نگرانی مردم شود.”

سخنان وزیر در ظاهر آرامش‌بخش و منطقی است اما همه می‌دانیم که با اجرای این طرح، دسترسی به اینترنت از حال حاضر محدودتر خواهد شد و احتمال بسته شدن سرویس‌های خارجی مانند گوگل نیز بسیار زیاد است.

پروژه‌هایی که در یک جهت پیش می‌روند

دسترسی تمام مردم به اینترنت پرسرعت و ایمن و استفاده از پلتفرم‌های ایرانی و عدم دسترسی به پلتفرم‌های خارجی؛ این آینده‌ای است که احتمالا زارع پور و دولت آینده به دنبال آن هستند و با پیگیری سرنخ‌ طرح‌ها، پروژه‌‌ها و عملکرد وزارت ارتباطات مانند طرح صیانت، توسعه فیبر نوری، تبدیل شدن به قطب ترافیک منطقه، حمایت از پیام‌رسان‌ها و تلفن همراه ایرانی به آن می‌رسیم.

عملکرد زارع پور

اجرای طرح صیانت ارتباط مستقیم با طرح حمایت از پیام‌رسان‌ها و حتی تلفن‌های همراه ایرانی دارد، به نظر می‌رسد پس از بازار خودرو و لوازم خانگی، نوبت اینترنت و پلتفرم‌های آنلاین شود که به داخل ایران محدود شده و ما ارتباط خود را با شرکت‌های مطرح در جهان از دست بدهیم. به هر حال اگر روزی یک گوشی ایرانی را خریداری کردید که به جای اندروید و دیگر اپلیکیشن‌های مشهور، برنامه‌های ایرانی بر روی آن نصب بود، نباید تعجب کنید. ما در ایران اصرار داریم همه چیز را ایرانی کنیم و در این راه کشور چین را مثال می‌زنیم، کما این که تجربه شکست‌های متوالی در زمینه ایرانی‌سازی برنامه‌ها، سخت افزار و پلتفرم‌ها، برای ما درس نمی‌شود و مجدد به ایرانی‌سازی همه چیز اصرار می‌ورزیم. راهی که ما را به جای چین، بیشتر به کره شمالی نزدیک می‌کند… نظر شما چیست؟!

نوشته تحلیلی بر عملکرد سه ماه نخست زارع پور در وزارت ارتباطات؛ در مسیر تجربه شکست‌های گذشته! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نقد و بررسی اندروید ۱۲: همه‌چیز به شما برمی‌گردد!

گوگل سرانجام نسخه نهایی سیستم‌عامل اندروید 12 را در تاریخ 27 مهر 1400 (19 اکتبر 2021)، منتشر کرد؛ یعنی همان روزی که گوشی‌های پیکسل 6 و 6 پرو، معرفی شدند. اندروید 12 حدود 6 ماه به‌صورت آزمایشی در دسترس بود. این سیستم‌عامل موبایلی تغییرات بصری زیادی را تجربه کرده است.

از سال 2014 (Material Design) به بعد، اندروید 12 بیشترین دگرگونی‌های ظاهری را به خود دیده است. گوگل با ارائه ویژگی‌های کاربر محور مختلف و همچنین سایر قابلیت‌های بدیهی اما مهم، سعی داشته که اندروید 12 را هر چه بیشتر، یک تغییر بزرگ نشان دهد. در ادامه قصد داریم که به بررسی اندروید 12 بپردازیم.

در حال حاضر اندروید 12 تنها در گوشی‌های سری پیکسل موجود است. گوشی‌های 2018 پیکسل 3 و پیکسل 3XL، قدیمی‌‎ترین دستگاه‌های سازگار با این سیستم‌عامل هستند. اگر گوشی شما پیکسل 3a، پیکسل 3a XL، پیسکل 4، پیکسل  4XL، پیسکل 4a 5G، پیسکل 5 و یا پیکسل 5a است، آنگاه می‌توانید اندروید 12 را بر روی آن نصب کنید. همچنین این سیستم‌عامل به‌صورت از پیش نصب شده بر روی گوشی‌های پیکسل 6 در دسترس خواهد بود. البته شرکت‌های دیگری نیز همانند Asus، وان‌پلاس و سامسونگ در برنامه بتای اندروید 12 شرکت کرده بودند، اما هنوز معلوم نیست که گوشی‌های آن‌ها چه زمانی این به‌روزرسانی را دریافت خواهند کرد. در ادامه به بررسی سیستم‌عامل اندروید 12 می‌پردازیم.

Material You: زبان طراحی گوگل با تمرکز بر کاربر

بررسی اندروید 12

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با زبان طراحی آن آغاز می‌کنیم. Material You زبان طراحی جدید گوگل در سال 2021 است. این شرکت کل رابط کاربری را مجددا مورد بازبینی قرار داده و می‌توان گفت که تغییرات زیادی را در این زمینه اعمال کرده است. گوگل می‌گوید که اندروید 12 شخصی‌ترین سیستم‌عامل تا به امروز است. این سیستم‌عامل دارای ویژگی تغییر رنگ پویا و همچنین انیمیشن‌های جدید در هنگام لمس گوشی است. اهالی مانتین ویو بسیاری از ویجت‌ها را تغییر داده و در طراحی جدید آن‌ها بر روی کاربر تمرکز کرده‌ و البته سعی نموده‌اند که ابزارهای بیشتری را نیز جهت کمک به کسانی که دید ضعیف‌تری دارند، ارائه دهد.

احتمالا اولین چیزی که متوجه آن خواهید شد، تغییرات رنگ‌ها است. در اینجا گوگل از رنگ‌های ابتدایی که تا به امروز سیستم‌عامل اندروید را تعریف می‌کردند، دوری گزیده است. در عوض این رنگ‌ها با رنگ‌های نرم و شبه شفاف، جایگزین شده‌اند. در واقع هدف اصلی از این کار این بوده که رنگ‌های سیستمی (ویجت‌ها، منوهای کشویی، انیمیشن‌ها، کلیدها، اعلان‌ها و …) با تصویر پس‌زمینه شما هماهنگ شوند. حداقل در تئوری، این یک اقدام جالب است، زیرا کاربران رنگ‌های داخل تصویر پس‌زمینه خود را دوست دارند، مگر اینکه خلاف این موضوع ثابت شود.

این مطلب را نیز بخوانید: زبان طراحی جدید اندروید یا همان Material You چه ویژگی‌هایی دارد؟

بیش از آنچه که فکر می‌کنید، توان اعمال کنترل دارید. پس از انتخاب یک پس‌زمینه، در منوی Wallpaper & Style، گزینه‌های مختلفی را در زمینه انتخاب طرح‌ رنگی در اختیار خواهید داشت. در اینجا به‌صورت خودکار 3 یا 4 مجموعه رنگ از پس‌زمینه شما استخراج شده و البته سایه‌های تکی و پررنگ نیز قابل انتخاب هستند. اگر هم سخت پسند هستید، آنگاه باید بگوییم که تقریبا بدون محدودیت می‌توانید رنگ‌ها را با یکدیگر ترکیب کنید. البته باید بگوییم که تم‌سازی خودکار مختص گوشی‌های پیکسل بوده و در سایر اسمارتفون‌ها نباید به دنبال آن بگردید.

بررسی اندروید 12

آیا این بزرگ‌ترین تغییر در طراحی رابط کاربری گوشی‌های هوشمند اندروید است؟ شاید جواب مثبت نباشد اما در هر صورت راه‌های جدیدی جهت شخصی‌سازی ظاهر گوشی، در اختیار شما قرار داده شده‌اند. هر زمان که تصویر پس‌زمینه گوشی خود را تغییر دهید، آنگاه رنگ‌های رابط کاربری نیز تغییر کرده و همین می‌تواند همچنان حس تازگی را در شما حفظ کند. موردی که باید در اینجا به آن بپردازیم این است که تمامی اپلیکیشن‌ها، از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کنند. مثلا می‌توانید اپلیکیشن‌ها را به‌گونه‌ای تنظیم کنید که از رنگ‌های مابقی رابط کاربری استفاده کنند که البته در اینجا برنامه‌هایی که از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کنند، باعث می‌شوند که ظاهری زیبای گوشی شما، دچار نقصان شود.

سیستم تغییر رنگ Material You راه‌های جدیدی را جهت شخصی‌سازی ظاهر و احساس شما، ارائه می‌دهد

شکل‌های جدید، دیگر تغییر بصری بزرگ را به اندروید 12 آورده‌اند و سخت است که آن‌ها را نادیده بگیرید. مثلا کلیدهای موجود در منوی Quick Settings، دارای ظاهر و اندازه‌های جدید هستند. این کلیدها اکنون بزرگ‌تر شده که همین باعث می‌شود تا در هنگام عجله، راحت‌تر بتوانید با آن‌ها کار کنید و البته این قضیه باعث می‌شود تا تعداد آیکون‌های قرار گرفته در صفحه نیز کمتر شوند. همانند نسخه‌های پیشین اندروید، در اندروید 12 نیز می‌توانید جای این آیکون‌ها را تغییر دهید و البته بهتر بود که از فضای خالی این کلیدها استفاده شده تا اطلاعات بیشتری را نمایش دهند.

بررسی اندروید 12 بررسی اندروید 12

انتخاب‌کننده ویجت نیز کاملا بازطراحی شده و اکنون کار با آن راحت‌تر است. شیوه نمایش اینکه چه تعداد ویجت و یا میانبر برای یک اپلیکیشن وجود دارند، جالب است. سوایپ کردن جهت انتخاب ویجت موردنظر نیز به نرمی صورت می‌پذیرد. هنوز تمامی اپلیکیشن‌ها دارای ویجت با تم اندروید 12 نیستند و خود گوگل نیز همچنان مشغول آپدیت کردن برنامه‌های خود است. در هر صورت علاقه داشتن یا نداشتن به این ویجت‌ها، با شماست.

یک ویجت سیستمی جدید وجود دارد که شاید برای شما جالب باشد: Conversations. این ابزار به شما این امکان را می‌دهد که بتوانید جدیدترین ارتباطات با یک مخاطب خاص را مشاهده کنید، حال این ارتباط می‌تواند یک پیام، تماس و یا آپدیت کردن وضعیت باشد. بدین ترتیب مستقیما از طریق صفحه اصلی گوشی خود می‌توانید به صورت وضعیت ارتباط با یک شخص خاص، دسترسی پیدا کنید.

بررسی اندروید 12 بررسی اندروید 12

جدا از رنگ‌ها و شکل‌ها، گوگل می‌گوید که اندروید 12 دارای رابط کاربری نرم و واکنش‌پذیرتری است. غول اینترنتی بر روی عملکردهای سیستمی گوناگون کار کرده تا مطمئن شود که همه چیز به سرعت انجام گرفته و همچنین انیمیشن‌های گوناگونی را نیز طراحی کرده تا در هنگام کار با سیستم‌عامل، اجرا شوند. مثلا کنار زدن نوار اعلان‌ها اکنون روان‌تر انجام شده و یا مثلا خاموش کردن صفحه‌نمایش با انیمیشنی همراه بوده که تمام صفحه را به تدریج سیاه کرده تا به کلید پاور می‌رسد. درست است که این موارد جزئی هستند، اما در هر صورت تجربه کاربر را بهبود می‌بخشند.

تغییرات جزئی در رابط کاربری همانند انیمیشن‌ها، تجربه کاربر را بهبود می‌بخشند

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با قابلیت‌های دسترسی‌پذیری آن ادامه می‌دهیم. در اینجا گوگل جهت کمک به کسانی که دید ضعیف‌تری دارند، بر دو ناحیه کوچک تمرکز کرده است. اولی یک ابزار جهت بزرگنمایی پنجره‌ها است. این قابلیت به کاربر اجازه می‌دهد که بدون از دست دادن موقعیت در سایر بخش‌های صفحه، بر روی قسمتی از نمایشگر زوم کند. مورد دوم نیز به شما امکان می‌دهد که روشنایی صفحه را تا پایین‌ترین حد ممکن، کاهش دهید. در هر صورت این ویژگی در محیط‌های تاریک می‌تواند کمک حال بسیاری از کاربران باشد.

بررسی اندروید 12 بررسی اندروید 12

در آخر اینکه اگر با این سیستم‌عامل کار کنید، آنگاه احتمالا متوجه منوی تنظیمات جدید آن نیز خواهید شد. گوگل با استفاده از سرتیترهای بزرگ‌تر، قابلیت مشاهده بخش‌های سطح بالاتر را افزایش داده است. همچنین همانند گذشته در هر سرتیتر لیستی کوتاه از گزینه‎‌های موجود در آن نمایش داده می‌شود.

این تغییرات، عالی هستند. به هر حال اندروید 11 و نسخه‌های پیشین، ظاهری چندان متفاوتی نداشتند. البته شاید این تغییرات جدید به مذاق همه خوش نیایند، اما در هر صورت امکان شخصی‌سازی بیشتری را برای کاربران فراهم می‌کنند. در نهایت نتیجه این قضیه این می‌شود که رابط کاربری گوشی‌‌های اندروید 12 مختلف، یکسان نخواهد بود.

حریم خصوصی اندروید 12: کنترل بیشتر از همیشه

نقد و بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با حریم خصوصی ادامه می‌دهیم. گوگل می‌گوید که اندروید 12 را پیرامون ایده امنیت کاربر طراحی کرده است. اندروید 12 شیوه تعامل اپلیکیشن‌ها و کاربر با قابلیت‌های حریم خصوصی را تغییر داده و همین باعث شده تا بیش از گذشته بر روی دستگاه و دیتای خود کنترل داشته باشید.

اکنون از طریق نشانگر موجود در نوار وضعیت، بهتر می‌توانید بفهمید که کدام اپلیکیشن‌ها در چه زمانی از میکروفن و یا دوربین استفاده می‌کنند. چنین آیکون‌هایی به رنگ سبز روشن و به شکل نقطه‌های کوچکی بوده و پس از چند لحظه محو می‌شوند، اما با این حال احتمالا متوجه آن‌ها خواهید شد. البته شاید بهتر بود که آیکون‌ها کمی‌ بزرگ‌تر بوده و همچنین مدت زمان بیشتری نیز قابل رویت باشند.

اگر بخواهید که دسترسی اپلیکیشنی به میکروفن و یا دوربین را لغو کرده و یا اینکه صرفا این موارد را خاموش کنید، آنگاه به لطف کلیدهای جدید در منوی Quick Settings می‌توانید این کار را انجام دهید. این کنترل‌ها از پیش بر روی گوشی‌های جدید پیکسل 6 فعال شده‌اند، اما در پیکسل‌های قدیمی‌تر باید این کار را به‌صورت دستی انجام دهید. چنین گزینه‌هایی برای کسانی که در رابطه با جاسوسی اپلیکیشن‌ها نگران هستند، می‌توانند مفید باشند.

به اشتراک گذاری موقعیت مکانی نیز یک ویژگی جدید دریافت کرده است. در اندروید 12 می‌توانید تعیین کنید که آیا اپلیکیشن‌ها به موقعیت دقیق شما دسترسی داشته باشند یا موقعیت تقریبی شما. اولی در مواردی همچون ناوبری پیچ به پیچ مفید است. بنابراین بهتر است که به اپلیکیشن‌هایی همانند Google Maps، چنین اجازه‌ای را بدهید و برای سایر اپلیکیشن‌ها، گزینه دومی را برگزینید.

بررسی اندروید 12

به‌عنوان مثال نیازی نیست که اپلیکیشن پیش‌بینی وضعیت آب‌و‌هوا بداند که شما دقیقا در کدام خیابان زندگی می‌کنید. بنابراین با ارائه مختصات تقریبی خود به چنین اپلیکیشن‌هایی، هم اطلاعات موردنیاز خود را دریافت می‌کنید و هم اینکه حریم خصوصی خود را بهتر حفظ کرده‌اید. اولین باری که اپلیکیشن‌های نیازمند موقعیت مکانی را باز می‌کنید، پیغامی ظاهر شده که از طریق آن می‌توانید از بین موقعیت مکانی تقریبی و یا دقیق، به انتخاب بپردازید. البته از طریق منوی تنظیمات نیز می‌توانید همین کار را انجام دهید. از آنجایی که موقعیت مکانی یک مسئله حساس بوده، پس این ویژگی می‌تواند یک قابلیت خوشایند باشد. البته در هر صورت گوگل اعلام نکرده که موقعیت مکانی “تقریبی” تا چه حد تقریبی است. جهت سازگاری بهتر اپلیکیشن‌های شخص ثالثی با این قضیه، باید این ویژگی در آن‌ها تعبیه شود. به‌عنوان نمونه اگر در اپلیکیشنی که هنوز از این ویژگی پشتیبانی نمی‌کند، موقعیت مکانی را بر روی حالت تقریبی قرار دهید، آنگاه آن برنامه فکر می‌کند که کلا دسترسی آن به موقعیت مکانی را سلب کرده‌اید و بنابراین شما را مجبور می‌کند که یا موقعیت مکانی را بر روی حالت دقیق قرار دهید و یا اینکه بیخیال به اشتراک‌گذاری موقعیت مکانی خود شوید.

این مطلب را نیز بخوانید: آموزش کامل اجرای دو برنامه به صورت همزمان با قابلیت اسپلیت اسکرین اندروید

یکی دیگر از ویژگی‌های جدید مرتبط با حریم خصوصی این است که از طریق اپلیکیشن هدفون‌ بلوتوثی خود می‌توانید دسترسی به موقعیت مکانی را لغو کنید. به هر حال چنین برنامه‌هایی نیازی به دسترسی به موقعیت مکانی شما ندارند و البته این چیزی است که توسعه دهنده باید آن را در اپلیکیشن خود لحاظ کند.

کنترل‌های جدید مرتبط با موقعیت مکانی می‌توانند گزینه‌های بسیار مناسبی باشند

شاید بخواهید بدانید که کدام اپلیکیشن از میکروفن، دوربین و یا موقعیت مکانی شما استفاده کرده است. اگر این طور است، پس آنگاه داشبورد حریم خصوصی جدید در اندروید 12 می‌تواند این اطلاعات را به شما ارائه دهد. این داشبورد از طریق یک خط زمانی 24 ساعتی می‌تواند زمان و همچنین اپلیکیشن استفاده کننده را به شما نمایش دهد. در اینجا اولویت با میکروفن، دوربین و موقعیت مکانی شما است، اما می‌توانید اطلاعات مربوط به سایر موارد را نیز مشاهده کنید.

به‌عنوان نمونه به‌آسانی می‌توانید بفهمید که کدام اپلیکیشن‌ها به تقویم، تاریخچه تماس، مخاطبین، فایل‌ها، پیام‌ها و … دسترسی داشته‌اند. یکی از ویژگی‌های جذاب این ابزار این است که از طریق آن می‌توانید بر روی دسترسی اپلیکیشن‌ها به دیتای خود، اعمال کنترل کنید.

بررسی اندروید 12

یکی دیگر از جنبه‌های بسیار مفید این قابلیت این است که اندروید 12 به‌صورت خودکار دسترسی‌های مربوط به اپلیکیشن‌های بلااستفاده را ریست می‌کند. می‌توانید این کار را برای تمامی اپلیکیشن‌ها به‌صورت یکجا و یا برای هر برنامه به‌صورت جداگانه انجام دهید.

یکی دیگر از ویژگی‌های مربوط به حریم خصوصی که شاید کاربران چندان متوجه آن نشوند، Private Compute Core است. این یک فضای امن موبایلی بر روی گوشی شما بوده که از مابقی سیستم و اپلیکیشن‌های نصب شده، جدا است. Private Compute Core یک قسمت امن بوده که در آن می‌توانید بدون نیاز به فضای ابری و در واقع با استفاده از خود دستگاه، برخی از وظایف مربوط به یادگیری ماشینی را انجام دهید. در حال حاضر Live Caption ،Now Playing و Smart Replies که نیازمند دسترسی به قسمت‌های حساس همانند میکروفن هستند، از این ویژگی پشتیبانی می‌کنند.

هدف کلی از این ویژگی این است که تا حد امکان از خروج دیتا از گوشی کاربر جلوگیری شده و البته وظایف مربوط به یادگیری ماشینی نیز انجام شوند

به‌عنوان مثال قابلیت Live Caption به صدای دستگاه شما گوش فرا می‌دهد. حال Private Compute Core فضایی را جهت انجام این کار، در اختیار این ویژگی قرار می‌دهد. این اپلیکیشن را می‌توانید از طریق پلی استور به‌روزرسانی کرده و بنابراین می‌توان گفت که Private Compute Core به مرور زمان می‌تواند وظایف بیشتری را انجام دهد.

سایر قابلیت‌های جدید

بررسی اندروید 12 را با بحث در رابطه با سایر قابلیت‌ها ادامه می‌دهیم. یکی از ایده‌های اساسی در رابطه با اندروید 12، ساده‌ کردن چیزها برای کاربران است. در زیر به سایر ویژگی‌های جدید این سیستم‌عامل، اشاره می‌کنیم.

به اشتراک گذاری وای‌فای

از طریق ابزار QR Code موجود در گوشی خود می‌توانید اطلاعات وای‌فای خود را به‌سادگی با دوست و یا همکاران خود، به اشتراک بگذارید. اما در این روش باید دو گوشی را در کنار یکدیگر قرار دهید و بنابراین اگر بخواهید که چنین کاری را چندین بار انجام دهید، آنگاه این فرایند می‌تواند کمی شما را اذیت کند. حال با استفاده از قابلیت Nearby Share می‌توانید اطلاعات وای‌فای خود را در آن واحد و به‌صورت مستقیم از گوشی اندروید 12 خود به یک یا چند کاربر دیگر موجود در همان فضا، ارسال کنید.

بررسی اندروید 12

اسکرین‌شات‌های پیمایشی

پیش‌تر نیز تعدادی از شرکت‌های تولید کننده گوشی‌های اندرویدی، قابلیت تهیه اسکرین‌شات‌های پیمایشی (اسکرولی) را به دستگاه‌های خود اضافه کرده بودند، اما اکنون این ویژگی به‌صورت داخلی در سیستم‌عامل اندروید 12 تعبیه شده است. در این رابطه کافی است که همانند روال عادی، به تهیه اسکرین‌شات بپردازید. حال در ادامه می‌توانید تصویر تهیه شده را به تمامی صفحه مورد مشاهده و یا اپلیکیشن مورد استفاده، بسط دهید. استفاده از این ویژگی آسان بوده و همچنین امکان نشانه‌گذاری نیز یکی از مزیت‌های آن است.

 

بررسی اندروید 12

بهبود تجربه بازی‌

در ادامه بررسی اندروید 12 به قابلیتی می‌رسیم که می‌تواند برای بسیاری از کاربران جذاب باشد. مدت‌ها است که گوگل مشغول کار بر روی قابلیتی است تا از طریق آن کاربران پیش از تمام کردن دانلود یک بازی بتوانند آن را اجرا کنند. حال در اندروید 12 اگر بازی موردنظر را از طریق گوگل پلی دانلود کنید، آنگاه می‌توانید پیش از اتمام دانلود، به بازی کردن بپردازید. طبیعتا چنین قابلیتی بیشتر در رابطه با بازی‌هایی مفید است که حجم آن‌ها بیش یک یا 2 گیگابایت است. البته هنوز عنوانی که از این قابلیت پشتیبانی کند، توسط گوگل عرضه نشده و معلوم هم نیست که این ویژگی تا چه حد مورد استقبال توسعه‌دهنده‌ها قرار می‌گیرد.

بازی‌ها همچنین جهت بهبود گیم‌پلی می‌توانند به موتور لرزشی گوشی شما دسترسی پیدا کنند. مثلا از طریق این ویژگی، مواردی همچون انفجارها می‌توانند گوشی شما را بلرزانند (همانند قابلیتی که در کنترلرهای بازی و یا گوشی‌هایی همانند Asus ROG Phone وجود دارد). همچنین گوشی‌های مجهز به اندروید 12، راه‌کارهای بیشتری جهت دستکاری توان پردازشی و عملکرد اجرای بازی‌ها خواهند داشت که البته بازی موردنظر شما باید از این قابلیت پشتیبانی کند.

AppSearch

گوگل یک ویژگی جدید به نام AppSearch را در اندروید 12 گنجانده است. این قابلیت به شما این امکان را می‌دهد که نه‌تنها اپلیکیشن‌های خود، بلکه هرگونه داده داخلی و حتی محتوای درون اپلیکیشن‌ها را نیز جست‌و‌جو کنید. در این رابطه فقط کافی است که متن موردنظر خود را در کادر جست‌و‌جوی اپ دراور تایپ کرده تا مخاطبین، اپلیکیشن‌ها، تنظیمات و سایر آیتم‌های مرتبط با آن، به شما نمایش داده شوند. البته نباید انتظار عمق زیاد را از این ویژگی داشته باشید.

بررسی اندروید 12

مثلا شاید یکی از مخاطبین خود را جست‌و‌‎جو کرده و آن شخص در برخی از اپلیکیشن‌ها به نمایش درآمده و در مابقی اینگونه نباشد. در نهایت اینکه مشکل این قابلیت این است که مبتنی بر API بوده و جهت کار کردن باید توسط توسعه‌دهنده‌ها، در اپلیکیشن‌ها تعبیه شود.

سویچ کردن دستگاه‌ها

در اندروید 12، سویچ کردن دستگاه‌ها آسان‌تر شده است. سال‌ها است که گوگل قصد چنین کاری را داشته، اما نتوانسته است که در این زمینه به موفقیت کامل دست یابد. کاری که گوگل امسال انجام داده این است که سویج کردن از آیفون به یک گوشی مجهز به اندروید 12 را امکان‌پذیر کرده است.

بررسی اندروید 12 بررسی اندروید 12

جهت انجام این کار کافی است که یک گوشی پیکسل را مستقیما به یک گوشی آیفون وصل کرده و مراحل ظاهر شده بر روی صفحه را دنبال کنید. البته در این زمینه، کم و کاستی‌هایی نیز وجود دارند و مثلا شاید ویدیوهای شما منتقل نشوند. در نهایت اینکه این ویژگی نمی‌تواند تمامی کارها را به‌صورت خودکار برای شما انجام دهد.

با استفاده از قابلیت سویچ کردن دستگاه‌ها می‌توانید مخاطبین، تاریخچه تماس و پیامک‌های خود را از آیفون به گوشی‌های مجهز به اندروید 12 منتقل کنید

از جمله مواردی که در این فرایند منتقل نمی‌شوند، نام کاربری و گذرواژه‌ها هستند. لازم به ذکر است که بگوییم هر دو گوشی آیفون و اندروید از قابلیت پسوردهای ذخیره شده پشتیبانی می‌کنند و می‌توانند که از این طریق، نام کاربری و گذرواژه‌های شما را منتقل کنند (از اندروید به اندروید و یا از آیفون به آیفون)، اما امکان انجام چنین چیزی در هنگام سویچ از آیفون به اندروید، وجود ندارد. به‌عنوان نکته آخر در این رابطه باید بگوییم که علی رغم استفاده از کابل، شاید این فرایند زیاد از حد به طول بینجامد.

نوشته نقد و بررسی اندروید 12: همه‌چیز به شما برمی‌گردد! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

نگاهی به بازار اجناس دست دوم در کشور: گوشی، لپ‌تاپ و کنسول دست دوم بخریم یا نه؟!

با رشد خرید لوازم دیجیتال دست دو طی سال‌های اخیر، ما بررسی خواهیم کرد که آیا خرید گوشی و لپ تاپ دست دو انتخاب عاقلانه‌ای است یا خیر؟

در تاریخ حضور انسان‌ها بر روی کره زمین مشخص نیست که چه زمانی خرید جنس دست دوم در میان قبایل و حکومت‌ها متداول شده اما این نوع معامله تا همین امروز در میان مردم متعارف بوده و حتی بیزینس‌های کاملا مستقلی بر این اساس شکل گرفته است.

شاید در ظاهر خرید جنس دست دوم به طور مستقیم با وضعیت مالی افراد بستگی داشته باشد و فردی که نتواند جنس نو از یک کالا را خریداری کند به سراغ جنس دست دو برود، اما بسیاری از مولتی‌ میلیاردرهای دنیا نیز گاها اجناس خاص یا دم دستی مانند خودرو را دست دو می‌خرند.

خرید جنس دست دو انگیزه‌های متفاوتی دارد، طبیعتا اولین انگیزه آن پرداخت هزینه کمتر برای خرید یک محصول است البته دلایل دیگری نیز در این میان دخیل هستند اما شاید مسئله مالی مهم‌ترین علت تمایل مردم به خرید کالا دست دو باشد.

به هر شکل بازار خرید کالا دست دو بازار بسیار بزرگ و قابل توجهی است، سایت‌های ای‌بی و آمازون هر دو در حوزه خرید و فروش جنس دست دو فعال هستند و بخشی از بیزینس خود را به این حوزه اختصاص داده‌اند. در ایران نیز سایت‌هایی مانند دیوار و شیپور به طور تخصصی در زمینه خرید و فروش کالای دست دو فعالیت دارند، هر چند در این سایت‌ها آگهی ارائه خدمات، کاریابی، توسعه کسب و کار و حتی کالای نو نیز به وفور دیده می‌شود.

متداول شدن خرید کالا دسته دوم

اما رشد و توسعه این کسب و کارها نشان می‌دهد که خرید و فروش کالای دست دوم برای مردم یک امر عادی است و افراد زیادی به این کار علاقه دارند. به عنوان مثال دیوار در گزارش سال 99 خود اعلام کرده که بیش از 44 میلیون نفر در ایران از اپلیکیشن دیوار استفاده کرده‌اند و بیش از 18 میلیون کاربر نیز در دیوار آگهی گذاشته‌اند که تعداد کاربران نسبت به سال 98 حدود 10 درصد رشد و تعداد آگهی‌ها نسبت به سال 98 حدود 38 درصد رشد داشته است.

دیوار پر بازدیدترین سایت فروش کالای دست دو در ایران است و آمارهای آن می‌تواند نشان دهنده وضعیت بازار دست دو در ایران باشد، به این ترتیب در این مطلب از آمارهای گزارش سال 99 دیوار استفاده خواهیم کرد.

در این گزارش اعلام شده که طی سال گذشته 129.5 میلیون آگهی در دیوار منتشر شده که این تعداد 31 درصد نسبت به سال 98 پیشرفت داشته، همچنین روزانه 353 آگهی در دیوار منتشر می‌شود. این آمارهای عجیب نشان از میزان تمایل مردم به خرید و فروش کالا دست دوم دارد و باید توجه کنیم که ارقام تنها مربوط به سایت دیوار است و قطعا سایت‌های دیگر نیز تعداد کاربران و آگهی‌های فراوانی دارند.

اما چه چیزی باعث شده تا خرید و فروش کالا دست دوم به این مقدار در میان ایرانی‌ها محبوب شود؟ طبیعتا یکی از مهم‌ترین عوامل این اتفاق وضعیت اقتصادی نامناسب کشور است، زمانی که یک خودرو معمولی 150 میلیون تومان قیمت دارد یا یک گوشی موبایل پرچمدار با قیمت 30 میلیون تومان به فروش می‌رسد یا حتی برای خرید یک لپ‌تاپ قدرتمند یا یک دوربین عکس‌برداری باید 20 تا 40 میلیون تومان هزینه کنید، خرید همین کالاها به صورت دست دو یک گزینه جذاب برای شما خواهد بود.

کالا دسته دو دیجیتال

اگر بخواهیم به طور جدی‌تر در خصوص لوازم حوزه فناوری و دیجیتالی صحبت کنیم، از تلفن همراه تا تبلت، لپ‌تاپ، کنسول بازی، سیستم رایانه‌ای دسکتاپ، انواع لوازم جانبی و حتی وسایل ارتباطی مانند مودم، جزو محصولات پر طرفدار برای خرید و فروش به صورت دست دوم هستند که در سایت‌های ایرانی مانند دیوار و شیپور به وفور معامله می‌شوند.

در بخش فروشندگان محصولات دسته دوم، لوازم الکترونیکی چهارمین دسته پرطرفدار سایت دیوار است که پس از کالاهای مربوط به خانه، املاک و وسایل نقلیه، بیشترین سهم آگهی را دارد. اما در بخش فروشندگان نیز نام “گوشی” پس از نام “مبل” و “پراید”، بیشترین جستجو را دارد و این نشان می‌دهد خریداران نیز به خرید گوشی یا لوازم جانبی آن علاقه زیادی دارند، طی سال 99 بیش از 2 میلیون بار نام “گوشی” در دیوار سرچ شده است.

نکات مهم و راهنمای خرید لپ تاپ دست دوم

ارزش کل معاملات لوازم الکترونیکی در سایت دیوار به 5.5 هزار میلیارد تومان می‌رسد که 36 درصد ارزش این معاملات مربوط به شهر تهران است. همچنین 6.3 میلیون آگهی موبایل در سایت دیوار منتشر شده که هرکدام 260 مرتبه به صورت میانگین بازدید داشتند. اما نکته جالب‌تر آن است که 45 درصد گوشی‌های آگهی شده در دیوار مدل‌های برند سامسونگ هستند تا سامسونگ محبوب‌ترین گوشی در بازار دست دو کشور باشد، همچنین پس از آن اپل با 18.2 درصد، هواوی با 11.8 درصد، شیائومی با 8.6 درصد و سپس برندهای نوکیا، سونی اریکسون، ال‌جی، آنر و اچ‌تی‌سی قرار دارند.

همچنین در بخش تبلت‌ها طی سال 99 بیش از 370 هزار آگهی در سایت دیوار منتشر شد که به ترتیب معاملات تبلت برندهای لنوو، سامسونگ، اپل، ایسوس و هواوی بیش از دیگر برندهاست.

وضعیت خرید و فروش تلفن همراه و تبلت دست دوم

اما در این میان چند نکته وجود دارد، یک آنکه اصلا خرید دستگاه‌های دیجیتال مانند گوشی موبایل، تبلت و لپ‌تاپ به صورت دست دوم کار صحیحی است یا خیر؟

باید به این نکته توجه کرد که خرید یک کالای دست دوم به معنای آن است که شخص می‌خواهد کالای خود را به صورت دست دو بفروشد و اصلی‌ترین دلایل برای فروش یک کالا به صورت دست دو، کیفیت پایین آن و قصد جایگزینی یک کالا با مدل دیگر است.

در هر معامله کالای دست دوم یک خریدار و یک فروشنده وجود دارد، اینکه یک خریدار به علت هزینه کمتر کالای دست دوم قصد خرید آن را دارد قابل درک است، اما یک فروشنده چرا باید کالایی که در اختیار دارد را به صورت دست دوم به فروش برساند؟!

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

در این سمت ماجرا هم مسائل مالی حرف اول را می‌زند، بسیاری از فروشندگان برای تامین هزینه‌های زندگی اقدام به فروش وسایل خود می‌کنند. به طور مثال فردی که به دنبال خرید یک گوشی جدید است، برای تامین بخشی از هزینه‌های گوشی جدید، مدل قدیمی خود را می‌فروشد در صورتی که شاید اگر آن فرد نیاز مالی نداشته باشد گوشی قدیمی خود را نگه دارد یا آن را به افراد نیازمند هدیه دهد.

اما در نظر داشته باشید که عده‌ای دیگر از کیفیت و عملکرد محصولی که خریداری کرده‌اند، رضایت ندارند و به همین دلیل می‌‌خواهند آن را فروخته و جایگزین کنند. بنابراین برای خرید یک کالا به صورت دست دوم باید مواردی را در نظر داشته باشیم.

گوشی موبایل و تبلت دست دوم بخریم یا خیر؟

به طور کلی دستگاه‌های الکترونیکی مانند لپ‌تاپ و تبلت یک طول عمر مفید دارند، عموما طول عمر تلفن‌های همراه سامسونگ 3 تا 4 و گوشی‌های هواوی و شیائومی حدود 2 سال است. البته مدل‌های اپل پایداری بالاتری دارند و تا 5-6 سال نیز می‌توان از آن‌ها استفاده کرد. پس از پایان عمر مفید یک گوشی، عملکرد قطعات سخت افزاری و نرم افزاری آن کاهش پیدا می‌کند و کارایی و بازدهی گوشی به شدت پایین می‌آید.

همچنین گوشی‌های موبایل تا 2 و نهایت 3 سال آپدیت می‌شوند و پس از آن دیگر نمی‌توان آن‌ها را به روز کرد به همین دلیل بهتر است گوشی دست دو قدیمی خریداری نکنید، زیرا عمر مفید آن‌ها به اتمام رسیده و از نظر نرم‌افزاری هم آپدیت نمی‌شوند.

گوشی‌های قدیمی معمولا به طور مداوم استفاده شده و بازدهی آن‌ها کاهش پیدا کرده است بنابراین شاید یک گوشی پرچمدار مربوط به 4 سال پیش عملکرد بهتری نسبت به یک گوشی میان‌رده جدید نداشته باشد به این ترتیب اگر می‌خواهید یک گوشی پرچمدار قدیمی بخرید، پیشنهاد ما این است که گوشی میان‌رده جدید بازدهی بیشتری برای شما خواهد داشت.

اما اگر یک گوشی قدیمی را صرفا برای حس نوستالژی آن یا جمع کردن یک کلکسیون می‌خواهید شرایط فرق دارد، در این گونه مواقع ظاهر گوشی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و اگر مدلی که به دنبال آن هستید با ظاهری تمیز به فروش می‌رسد، می‌توانید آن را خریداری کنید.

در خصوص گوشی‌های جدید که یک یا دو سال اخیر به بازار آمده‌اند باید گفت که بررسی یکسری موارد الزامی است، توجه شما به ظاهر گوشی، بررسی‌های نرم‌افزاری لازم و چک کردن بخش‌های مختلف گوشی از جمله کارهایی هستند که باید انجام دهید و تنها در صورتی که گوشی از کیفیت و سلامت کافی برخوردار بود اقدام به خرید آن بکنید. مجموعه این نکته‌ها پیشتر در مطلبی با عنوان “راهنمای خرید گوشی دست دوم” نوشته شده که می‌توانید آن را مطالعه کنید.

اما به طور کلی نباید خرید گوشی دست دوم را در اولویت خرید خود قرار دهید، اگر به دنبال تغییر گوشی موبایل خود هستید بهتر است هزینه لازم برای خرید یک مدل با کیفیت و نو را جمع‌آوری کنید، حتی می‌توانید از شرایط قسطی خرید در برخی فروشگاه‌ها استفاده کنید و تنها در صورتی به سراغ خرید گوشی دست دوم بروید که واقعا چاره‌ای دیگر نداشته باشید.

وضعیت خرید و فروش لوازم جانبی موبایل دست دوم

به علت قیمت پایین‌تر لوازم جانبی موبایل، طبیعی است که معاملات دست دوم در این حوزه کمتر از تلفن همراه و یا تبلت باشد. بیشترین موارد جستجو شده در بخش لوازم جانبی موبایل کلمات هندزفری، قاب و شارژر هستند. کلمه هندزفری 165 هزار مرتبه، قاب 94 هزار مرتبه و شارژر 83 هزار مرتبه طی سال 99 در دیوار سرچ شد. به این ترتیب بازار لوازم جانبی بسیار کوچک‌تر از بازار تلفن همراه است و کمتر پیش می‌‌آید فردی بخواهد لوازم جانبی موبایل را به فروش بگذارد.

خرید گوشی دست دوم

در خصوص لوازم جانبی مانند هندزفری، ایربادز، قاب گوشی یا حتی آداپتور، کابل شارژ و ساعت هوشمند، کیفیت ظاهری حرف اول را می‌زند، در این مدل دستگاه‌ها از ظاهر محصول می‌توان دریافت که این کالا چه مقدار کار کرده، چه مقدار آسیب دیده و چقدر می‌تواند برای شما کار کند.

نکته خاصی در خصوص خرید لوازم جانبی موبایل نیست به جز آنکه از سالم بودن و کیفیت کالا اطمینان حاصل کنید.

لپ‌تاپ یا سخت افزار دست دوم بخریم یا خیر؟

لپ‌تاپ و سیستم دسکتاپ تفاوت قابل توجهی با یکدیگر دارند، لپ‌تاپ دارای ظرافتی خاص است که باعث می‌شود آسیب‌پذیری آن بیشتر و طول عمر آن نسبت به سیستم دسکتاپ کمتر باشد. به همین دلیل برای خرید لپ‌تاپ دست دو باید نکاتی را مد نظر بگیرید که پیش‌تر در مطلب “ راهنمای خرید لپ‌تاپ دست دوم: نکاتی که پیش از خرید باید بدانید” به تمامی ابعاد آن پرداخته‌ایم.

اما به طور کلی بازار لپ‌تاپ دست دو به علت گرانی شدید لپ‌تاپ در سال‌های اخیر دچار تحولاتی شده که در بازارهای دیگر دیده نمی‌شود. یکی از موارد شایع بازار دست دو لپ‌تاپ، قیمت بالای مدل‌های مختلف است. همانطور که می‌دانید به جز کاربران و مصرف‌کنندگان، فروشگاه‌های بسیاری در زمینه فروش لپ‌تاپ دست دو فعالیت دارند و به نوعی می‌توانند این بازار را مدیریت کنند. همین موضوع باعث شده تا لپ‌تاپ‌های دست دو قیمت بالایی پیدا کنند به طوری که شما می‌توانید با صرف کمی هزینه بیشتر، یک لپ‌تاپ نو و قدرتمندتر خریداری کنید.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

به این ترتیب ارزش مالی و قیمت لپ‌تاپ‌های استوک یکی از مهم‌ترین مواردی است که پیش از خرید باید به آن توجه کنید، زیرا در بسیاری از مواقع با یک مقایسه ساده متوجه می‌شوید که نیازی به خرید یک لپ‌تاپ استوک ندارید و با پولی که دارید می‌توانید یک لپ‌تاپ نو و مناسب خریداری کنید. اگر لپ‌تاپ دست دو قیمت متعادلی داشت، خرید آن می‌تواند گزینه عاقلانه‌ای باشد.

در مورد سیستم دسکتاپ باید گفت که تمامی اجزای سیستم از مانیتور تا کیس و اجزای داخلی آن در بازار به فروش می‌رسد. همچنین سخت افزار داخلی لپ‌تاپ نیز در بازار وجود دارد و شما خودتان می‌توانید برای تغییر یک قطعه و یا ارتقای لپ‌تاپ، سخت افزار آن را به صورت نو یا دست دو خریداری و استفاده نمایید.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

قطعات سخت افزاری معمولا خیلی دیر آسیب می‌بینند یا بازدهی آن‌ها کاهش پیدا می‌کند، گاها سخت افزار یک سیستم دسکتاپ پس از گذشت 10 سال همچنان کارایی بالایی دارد اما اگر قصد خرید سخت‌افزار دست دو را دارید، بهتر است از سال ساخت و سری ساخت محصول مطلع شوید، به هر شکل خرید یک سخت افزار جدید به معنای طول عمر بیشتر آن است. همچنین حتما از فروشنده مهلت تست بگیرید زیرا کارایی سخت افزار تنها با تست و آزمایش در یک مدت زمان مناسب (حدودا دو روز) مشخص می‌شود.

کنسول دست دوم بخریم یا خیر؟

با افزایش قیمت کنسول‌های بازی، خرید و فروش دست دو این کالاها به شدت افزایش پیدا کرده به طوری که شاید در حال حاضر کنسول‌های دست دوم بیش از کنسول‌های نو معامله شوند. به این ترتیب خرید و فروش کنسول دست دو کاملا متداول است و حتی پیشنهاد می‌شود برای خرید کنسول به سراغ مدل‌های دست دو بروید که هزینه کمتری هم برای شما دارد. به ویژه کنسول‌های پلی‌استیشن 4 و ایکس باکس وان و S که نسل آن‌ها به پایان رسیده و مدل‌های دست دوم بسیار زیادی با قیمت‌های مناسب از این دو کنسول در بازار یافت می‌شود.

خرید گوشی و لپ تاپ دست دو

در خصوص خرید کنسول تنها لازم است دسته و اقلام همراه شامل کابل برق و HDMI را یک دور بررسی نمایید، اگر یک بازی را در خود کنسول نیز اجرا کنید، کافیست و می‌توانید از کیفیت آن مطمئن شوید، فقط مطمئن شوید که سخت افزار داخل کنسول تغییری نکرده و به عنوان مثال حافظه SSD کنسول همان حافظه اورجینال آن است.

نتیجه نهایی…

همانطور که گفته شد برای خرید کالای دست دوم به ویژه در حوزه فناوری باید به محصول نگاه کرد، کالاهایی مانند کنسول، سخت افزار و لپ‌تاپ (به شرط داشتن قیمت مناسب) برای خرید دست دو مناسب هستند اما بهتر است برای خرید گوشی به دنبال مدل‌های دست دو نروید.

ضمنا این نکته را مد نظر داشته باشید که در دسته لوازم الکترونیکی، خرید یک محصول نو همواره بهتر از مدل دست دوم آن است به همین دلیل تلاش اول شما باید خرید یک کالای نو هر چند ضعیف‌تر از کالای دست دو باشد.

شما نیز تجربه خرید کالای دست دو خود را با ما در میان بگذارید، تاکنون تلفن همراه، تبلت، لپ‌تاپ، سخت افزار یا کنسول دست دوم خریداری کرده‌اید یا خیر؟ آیا شما خرید لوازم دست دو را پیشنهاد می‌دهید؟

نوشته نگاهی به بازار اجناس دست دوم در کشور: گوشی، لپ‌تاپ و کنسول دست دوم بخریم یا نه؟! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تجربه خرید از دیجی‌کالا جت: کُند و متفاوت!

خرید آنلاین همیشه یکی از گزینه‌های بسیار مورد علاقه من است، تقریبا اکثر وسایل مورد نیازم از کالاهای دیجیتالی گرفته تا میوه و غذا و حتی نان و شیرینی را هم این روزها به‌صورت آنلاین و از سرویس‌های مختلف می‌خرم.

به‌طور حتم دیجی‌کالا هم یکی از گزینه‌های اصلی من در خرید بوده و با اینکه تا به حال انتقادهایی نیز به آن وارد کرده‌ایم، ولی در کل خرید کردن از بزرگ‌ترین خرده‌فروشی کشور با آن طیف گسترده از کالاهایش را بسیار دوست دارم.

چند ماه پیش، دیجی‌کالا از سرویس جدیدی به نام دیجی‌کالا جت رونمایی کرد که تا حد زیادی مشابه با همین خرید سوپرمارکتی اسنپ بود و در شعار نیز با یکدیگر تقارن‌ های زیادی داشتند، اما دیجی‌کالا تلاش کرد به واسطه تجربه بسیار در ارایه کالا و تیم مجرب لجستیکی خودش، یک سرویس بهتری را در اختیار کاربرانش قرار بدهد، اما آیا در این امر موفق بوده است؟

یکی از نکاتی که همان ابتدا نظرم را به خودش جلب کرد، اسم این سرویس یعنی دیجی‌کالا جت بود؛ با کمی فکر به خاطر آوردم که کلمه جت را پیش از این بر روی سرویس میگروس که از فروشگاه‌های بزرگ زنجیره‌ای در کشور ترکیه است نیز دیده بودم و جالب‌تر آنکه حتی طرح لوگوی سرویس جدید دیجی‌کالا و رنگ‌بندی‌اش نیز شباهت‌هایی با آن داشت! از نظر مفهوم کاری هم این نزدیکی بیشتر شد تا بدانیم که احتمالا یک کپی برداری ریز (واقعا ریز؟) از سرویس میگروس در اینجا شده است!

با توجه به آنکه از زمان راه اندازی این سرویس نزدیک به ۴ ماهی می‌گذشت و انتظار خدمات قابل قبولی از آن را داشتم، تصمیم گرفتم نخستین خرید خودم را انجام دهم و به‌صورت کاملا مستند شما را از مرحله به مرحله آن باخبر سازم، حالا نمی‌دانم این شانس من بود یا دیجی کالا جت که چنین پروسه نامنظم و ضعیفی در این راه نصیبم شد، اما هرچه بود این را به من فهماند که حداقل برای خریدهای بعدی خودم، روی دیجی‌کالا جت به این زودی‌ها دیگر حساب نکنم!

چرا تصمیم به خرید از دیجی‌کالا جت گرفتم؟

حدود ساعت ۸ شب بود که می‌خواستم به خانه برگردم، قرار بود که غذا اسنک درست کنم و برای همین تصمیم گرفتم تا زمان رسیدنم به خانه، از این سرویس خرید کنم که آن‌ها با سرعت جت و من هم با سرعتی خیلی کم‌تر از جت، به آشپزخانه برسم و مشغول آشپزی شوم! برای این کار تنها نیاز به سه قلم جنس بود، قارچ، بیکن و نان تست! باقی را در خانه داشتم.

برای این سرویس جت، ۴ فروشگاه در نزدیکی خانه ما (حوالی میدان ونک) معرفی شد. نخستین آن‌ها بیکن و نان تست را داشت، ولی قارچ نداشت! دومی بیکن و قارچ را داشت ولی خبری از نان تست نبود و سرانجام سومین فروشگاه، هر سه کالا را موجود داشت. خلاصه خرید را زدم و پس از حدود ۵ دقیقه توسط فروشنده تایید شد و زمان اعلامی هم کمی قبل از ساعت ۲۱ اعلام گردید که نشان می‌داد کل پروسه خرید و تحویل در حدود ۴۵ دقیقه انجام می‌پذیرد.

با دیدن این عدد کمی تعجب کردم چرا که در همه جای دیجی‌کالا جت، به تحویل کالا زیر ۳۰ دقیقه اشاره شده و به نوعی شعار آن‌ها در این سرعت بالاست که خب در همین مرحله نخست و به‌صورت رسمی توسط خودشان نقض شد! از آنجایی که برای من حالا ۱۵ دقیقه چندان اهمیت نداشت، راهی خانه شدم و قبل از حرکت، پیامی مبنی بر آنکه پیک فروشنده هم به سمت خانه شما آمده برایم ارسال شد و رقابتی در ذهنم بین من و وی در گرفت که ببینیم کدام سریع‌تر می‌رسیم!

قاعدتا با توجه به فاصله دورتر من، آن پیک باید سریع‌تر می‌رسید که خب وقتی به خانه آمدم، دیدم نرسیده است! در خانه به همراه همسر و دخترم منتظر ماندیم، وسایل را چیدیم که این پیک همچون جت الان خواهد رسید و ما هم به ضیافت شاهانه‌مان می‌رسیم! ساعت ۲۱ شد ولی خبری باز نیامد! با شنیدن هر صدای موتور سیکلت، به خیال آنکه پیک دیجی‌کالا جت است نیم خیز می‌شدیم اما خب دوباره سر جای‌مان می‌نشستیم.

در این حین صفحه سفارش را هم چک می‌کردم و در کمال تعجب دیدم که حالت آن به تحویل داده شده،‌ تغییر کرد! یعنی فروشنده اعلام کرده که محصول را نه تنها فرستاده، بلکه به ما تحویل داده و پیک خوش خوشان بازگشته است! دیگر حوصله‌‌ام سر رفت و با پشتیبانی تماس گرفتم.

پس از تماس، حقیقتا مثل جت به پشتیبانی وصل شدم و وی هم از روی شماره موبایل خیلی سریع دریافت سفارش من چیست، لحظاتی پشت خط منتظر ماندم و اپراتور گفت برای پیک ظاهرا مساله‌ای پیش آمده و در حال حرکت است! پرسیدم پس چرا زده تحویل داده شد؟ پاسخ دقیقی نگرفتم و از آنجایی که مدتی طولانی منتظر بوده و اشتهایمان نیز در حال کور شدن بود، به درخواست خودم پشتیبانی گفت اگر تا ۲۰ دقیقه دیگر نیاید، سفارش‌تان را کنسل می‌کنم؛ اگرچه من درخواست لغو در همان زمان را داشتم که ظاهرا امکان پذیر نبود!

همچنان منتظر ماندیم، دخترم خوابش برد، همسرم نگاهش به در خشکید و من هم که می‌خواستم ادای آشپزهای حرفه‌ای را برای آن شب بازی کنم، تبدیل به یک گرسنه آماتور شدم! باز هم یک ساعت دیگر گذشت و خبری نشد، مجدد با پشتیبانی تماس گرفتم که در کمال خونسردی گفت پیک چون نیامده ما هم کنسل کردیم. گفتم پس چرا خبری نمی‌دهید یا حداقل در پنل نمی‌زنید که سفارش کنسل شده است تا از جای دیگر تهیه کنم! وی سپس گفت مبلغ سفارش‌تان به صورت خودکار از ۱۰ دقیقه تا ۲۴ ساعت بعد از لغو شدن به حساب‌تان باز می‌گردد! من هم متعجب که این بازه عجیب و غریب برای کنسل کردن یک سفارش به این سادگی، قاعدتا هیچ تناسبی با جت بودن ندارد.

فردا صبح که بیدار شدم، صفحه سفارش را چک کردم، همچنان بر روی حالت تحویل داده شده قرار داشت و مبلغی هم عودت داده نشده بود. تا ۲۴ ساعت صبر کردم که اگر این جت احیانا سوختش هم تمام شده، با سوخت‌گیری مجدد پول من را برگرداند که ظاهرا به خاطر تحریم‌ها، کسی به سیستم آن‌ها بنزین نرسانده بود! باز هم صبر کردم، ۴۸ ساعت گذشت و هیچ خبری نبود! گفتم یک کامنت در سیستم‌شان بگذارم شاید با خواندن آن یادشان بیفتد که یک نفر را با وعده سریع رساندن اجناس در شبی گرسنه نگاه داشته‌اند و حالا اگر شرمند نیستند، حداقل پولم را برگردانند!

کامنت را گذاشتم که نه جنسی گرفته‌ام و نه پولی، سپس ارسال کردم؛ بعد از آن سایر دیدگاه‌ها را درباره همین فروشگاه خواندم و متوجه شدم اولین ناکام نبودم و ظاهرا امتیازهای پایین و شکایت‌های مختلف که بسیاری به همین پروسه دیر رسیدن اشاره داشت، یک روند تکراری است و دیجی‌کالا جت هم بی توجه به این امر، همچنان همکاری‌اش را با این فروشگاه ادامه داده است.

روز سوم هم گذشت و نه پولی برگشت و نه حتی کامنتی تایید شد! روز چهارم را هم صبر کردم و از آنجایی که دیگر برایم مسجل شده بود حداقل از سمت دیجی‌کالا جت هیچ پیگیری برای بازگرداندن پولم نخواهد شد و سرویس هم ظاهرا در کماست، به نیت پنج تن تصمیم گرفتم در روز پنجم خودم تماس بگیرم!

جالب اینجاست زمانی که خواستم تماس بگیرم، گزینه تماس با پشتیبانی از روی صفحه سایت برداشته شده بود و از هیچ طریقی نمی‌شد این شماره را پیدا کرد! ابتدا خدا را شکر کردم که مبلغ زیادی را پرداخت نکرده بودم وگرنه بایستی احتمالا برای یافتن پولم به کانادا می‌رفتم!

با نگاهی به هیستوری تماس‌هایم، مجدد به پشتیبانی وصل شدم و موضوع را شرح دادم. اپراتور که تا حدی متعجب به‌نظر می‌رسید، گفت اجازه بدهید پیگیری کنم و لحظاتی پشت خط ماندم، وی سپس با ابراز تاسف از این موضوع گفت که پول شما تا یک ساعت دیگر بازخواهد گشت و دلیل این مشکل را هم خطای سیستمی عنوان کرد، امری که قاعدتا راحت‌ترین پاسخ برای پیچاندن محترمانه مشتری است! درباره اینکه چرا شماره تلفن‌تان هم در صفحه اصلی نیست، ابتدا اظهار بی‌اطلاعی کرد و سپس گفت در حال به‌روزرسانی هستیم (ظاهرا در این آپدیت فقط شماره تلفن اضافه بوده است).

سرانجام این پول بی زبان من بعد از یک ساعت بازگشت ولی در بخش سفارشات هیچ تغییری حاصل نشد و همچنان دیجی‌کالا جت اصرار داشت که اجناس تحویل شده و با یک تیک بزرگ سبز رنگ نوشته بود: سفارش شما با موفقیت تحویل داده شد.

از دیجی‌کالا جت خرید کنیم؟

تجربه اول خرید من از این سرویس نشان داد که یک سلسله منظم از بی‌نظمی در پشت هر خرید ردیف شده که با ایجاد مشکل در هر بخش، کاربر را می‌تواند گرفتار خودش کند و از آنجایی که همان بند نخست زنجیر یعنی تحویل کالا برای من دچار ایراد شد، پس نمود این ضعف در سایر بخش‌ها هم پررنگ‌تر ظاهر گردید.

در این میان سوالات زیادی مطرح می‌شود؛ اینکه چرا کالایی که اصلا ارسال نشده، در پنل به تحویل داده شده تغییر یافته است؟ چرا حتی پس از کنسلی اولیه و عودت دادن پول ثانویه، باز هم این گزارش دچار تغییر نشد؟ اصلا چرا یک عودت وجه ساده تا ۲۴ ساعت به‌صورت سیستمی و تا الی ابد به‌صورت غیر سیستمی می‌تواند ادامه دار باشد؟ اینکه چرا دیجی‌کالا جت با علم بر این موضوع که این فروشگاه خلف وعده زیادی به مشتریانش دارد، همچنان با آن کار می‌کند و بر نارضایتی‌ها دامن می‌ند؟ و از همه مهم‌تر اینکه چرا دیجی‌کالا جت انقدر اصرار دارد سرویسش را با نام جت و ارسال زیر ۳۰ دقیقه معرفی کند آن هم در شرایطی‌که حتی زمان اعلامی خودش بیش از این عدد است؟!

خلاصه تمام این موارد به‌سادگی به من نشان داد که واژه «جت» تنها به خاطر هم آوایی قشنگش با نام دیجی‌کالا به آن اضافه شده و در این سرویس نه بنزینی دارد و نه حتی خلبانی که بتواند آن را به‌درستی هدایت کند!

نوشته تجربه خرید از دیجی‌کالا جت: کُند و متفاوت! اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟

در این مقاله با تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ویژگی های مثبت و منفی برند های ایرانی و کره ای را با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد.

طی چند ماه اخیر، شرایط فعلی و آینده بازار لوازم خانگی به یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های مردم و حتی تولید کنندگان داخلی تبدیل شده است. صدور حکم ممنوعیت واردات لوازم خانگی در ابتدای مهرماه سال جاری، از آن دست اتفاقاتی است که می‌تواند آینده بازار لوازم خانگی داخلی را به طور کلی تغییر دهد.

از طرفی می‌توانیم امیدوار باشیم که کیفیت محصولات داخلی با گذر زمان افزایش پیدا کند و این حکم همانطور که مسئولین وعده‌اش را داده‌اند به رشد و شکوفایی برندهای داخلی لوازم خانگی کمک کند اما در نقطه مقابل ممکن است بازار لوازم خانگی نیز به وضعیت اسفبار صنعت خودرو کشور دچار شود، همانطور که خود مشاهده می‌کنید صنعت خودرو کشور دچار انحصاری شده که نتیجه آن برای مردم، اجبار به خرید خودرو بی‌کیفیت با قیمتی بیش از تولیدات برندهای مطرح دنیا شده است.

قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای در سال 97 وضع شده است

البته همه اتفاقات مربوط به یک یا دو ماه اخیر نیست، داستان محدودیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به کشور از سال 97 آغاز شد، در آن زمان همزمان با افزایش تحریم‌ها علیه ایران، شرکت‌های کره‌ای اعلام کردند که دیگر نمی‌توانند قراردادهای تجاری با ایرانی‌ها امضا کنند و به نوعی بازار ایران را ترک کردند. پس از آن قانون ممنوعیت واردات کالاهای کره‌ای اعمال شد ولی این قانون به صورت جدی اجرایی نشد و به صورت چراغ خاموش محصولات کره‌ای با حجم کمتر وارد ایران می‌شدند. اما حدود 2 ماه پیش، واردات لوازم خانگی کره‌ای کاملا ممنوع شد تا بازار لوازم خانگی وارد مرحله جدیدی شود.

تاثیر اجرای این قانون بر روی برندهای ایرانی

زمانی که واردات محصولات کره‌ای به کشور به شدت کاهش پیدا کرد، بازار با شوکی بزرگ مواجه شد، این اتفاق موجب شده تا موجودی بازار کاهش پیدا کند و بسیاری از فروشندگان نیز محصولات خود را احتکار کردند. به این ترتیب قیمت لوازم خانگی در ابتدا افزایش پیدا کرد، اما برندهای ایرانی مامور بودند تا کمبود بازار را تامین کنند، درنتیجه ظرفیت تولید لوازم خانگی در کشور توسعه پیدا کرد و حتی برخی از برندهای بزرگ ایرانی تمامی تجهیزات و زیرساخت خود را نوسازی کردند.

این اتفاق باعث رشد و شکوفایی برندهای ایرانی و افزایش کیفیت ساخت آن‌ها شد اما هنوز هم بعد از گذشت دو سال، بازار داخلی به شکل 100 درصد تامین نشده است. در واقع یکی از دلایلی که باعث شده تا محصولات برندهای ایرانی طی سال‌های اخیر به شکل گسترده صادر نشود آن است که این برندها در ابتدا به دنبال تامین بازار داخلی هستند و بازار داخلی هنوز آماده حذف کامل محصولات کره‌ای نیست، در واقع بازار ما به طریقی هنوز به تامین کالا از خارج (به شکل غیر رسمی یا قاچاق) نیاز دارد زیرا با حذف یکباره محصولات کره‌ای (حتی آن‌هایی که قاچاق می‌شوند) موجودی بازار کاهش پیدا کرده و قیمت‌ها مجددا افزایش پیدا می‌کند.

کالای کره‌ای قاچاق همچنان به کشور وارد می‌شود؟

طبق قانون از این پس نباید لوازم خانگی کره‌ای به کشور وارد شود، پیام کوتاه است و واضح، اما مانند سایر ممنوعیت‌هایی که برای واردات در نظر گرفته شده این پیام شامل واردات رسمی می‌شود و واردات غیر رسمی همچنان پابرجاست.

قاچاق محصولات کره‌ای به دو صورت انجام می‌گیرد، روش اول مربوط به مافیای قاچاق به کشور است که طی این سال‌ها تقریبا زورش به همه چربیده و به نظر می‌رسد که هرگز جلوی آن گرفته نخواهد شد، قدرت مافیای قاچاق و سودآوری هنگفت اینکار برای افراد دارای نفوذ و برخی مسئولین باعث شده تا محصولات کره‌ای قاچاق به صورت عمده از مبادی رسمی وارد کشور شود و در بازار به دست مصرف کننده برسد، گزارش‌های غیر رسمی اعلام می‌کند که 95 درصد کالای قاچاق از مبادی رسمی و گمرک وارد کشور می‌شود.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

روش دوم مربوط به مرز نشینان و لنج‌داران است که برای امرار معاش در حد توان خود محصولات قاچاق را وارد کشور می‌کنند و البته مجوز و سهمیه‌ای هم برای این کار دارند، کالای آنان قاچاق است اما به دلیل حجم کم کالای وارداتی توسط این افراد و نبود راه دیگری برای امرار معاش، اجازه ورود کالای قاچاق را دارند.

این مطلب را نیز مطالعه کنید: معرفی بهترین تلویزیون‌های ایرانی بازار

کالای قاچاق، معضل اصلی تولیدکنندگان داخلی

به این ترتیب جنس کره‌ای همچنان در بازار وجود دارد و قابل خریداری است اما به طور رسمی گارانتی نمی‌شود و خدمات پس از فروش دریافت نمی‌کند. در عین حال به علت شفاف نبودن واردات، تولید کننده داخلی نمی‌تواند تحلیل دقیقی بر روی بازار لوازم خانگی داشته باشد و استراتژی مناسبی برای رشد و توسعه تولیدات خود در نظر بگیرد.

به همین ترتیب بازار لوازم خانگی به بازاری غیرشفاف، غیرقابل پیش‌بینی و آشفته تبدیل می‌شود که ضرر آن در ابتدا به چشم تولید کننده داخلی خواهد رفت و این شکایتی است که تولید کنندگان داخلی از وضعیت فعلی بازار لوازم خانگی دارند، هفته گذشته طی مصاحبه‌ای که با جناب آقای محمود قهاری، مدیرعامل شرکت مادیران در نمایشگاه بین‌المللی لوازم خانگی تهران داشتیم، ایشان در خصوص ممنوعیت واردات لوازم خانگی کره‌ای به همین نکته اشاره کردند:

نمی‌توانیم بگوییم که لوازم خانگی کره‌ای از بازار ایران رفته‌اند، در حال حاضر حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد سهم بازار دست محصولات کره‌ای هست که به صورت قاچاق وارد کشور می‌شود و این بزرگترین مشکلی است که تولیدکنندگان داخلی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. همه ما دوست داریم که مردم حق انتخاب داشته باشند ولی کالا باید به صورت قانونی وارد کشور شود.

افزایش کالا تقلبی در بازار

ورود کالای قاچاق به کشور، خرید محصول اصلی را در بازار با چالش‌هایی مواجه کرده است. واردات قاچاق باعث شده تا در میان محصولات اصلی، تعداد فراوانی کالا تقلبی و فیک به کشور وارد شود و تحت عنوان برندهای معروف کره‌ای و ایتالیایی به فروش برسد. عدم نظارت بر روی محصولات قاچاق، گارانتی نشدن و نداشتن نمایندگی برای محصولات خارجی موجب شده تا هیچ نظارتی بر روی این بازار صورت نگیرد و مافیای وارد کننده نیز برای سود بیشتر تعداد زیادی کالای فیک تقلبی را در بسته‌بندی برندهای مشهور به فروش برساند و قطعا خریدار به مقداری کارشناس نیست که کالای اصل با کالای مشابه فیک را تشخیص دهد.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

کالاهای فیک بازار طول عمر پایینی دارند و با قطعات دست چندم ساخته می‌شوند، از طرفی نبود گارانتی و نمایندگی برای کالاهای قاچاق باعث می‌شود پس از خراب شدن محصول، دست خریدار به هیچ جا بند نباشد.

البته این مساله به همین جا ختم نمی‌شود، تعداد بسیاری از کالاهای قاچاق در داخل کشور تولید می‌شود و با لوگو برندهای مشهور در مغازه‌ها و فروشگاه‌های اینترنتی به فروش می‌رسد. رئیس انجمن ملی حمایت از حقوق مصرف کنندگان به تازگی اعلام کرده که تعداد زیادی از محصولات برندهای کره‌ای و ایتالیایی بازار در واقع در کشور تولید شده‌اند و با برند فیک در بازار به فروش می‌رسند.

برندهای کره‌ای بدون سرمایه‌گذاری، جنس‌های خود را می‌فروشند

با ورود کالا به صورت قاچاق، اجناس کره‌ای در کشور به فروش می‌رسد و برندهای کره‌ای بدون صرف حتی یک دلار، به روش غیر مستقیم سود خود را خواهند برد. اگر برندهای کره‌ای در کشور حاضر باشند، همانند گذشته، کارخانه‌ها، مدیران، تجهیزات اولیه و تکنولوژی‌های روز خود را وارد کشور می‌کنند و در خود ایران محصولاتشان را تولید خواهند کرد. به این شکل فناوری روز دنیا وارد کشور می‌شود و زیرساخت لازم برای تولید در کشور تهیه خواهد شد، در عین حال به دلیل تولید در داخل کشور، قیمت تمام شده محصول کاهش پیدا می‌کند و کارگران ایرانی نیز مشغول به کار می‌شوند.

این رویه‌ای که بود که در دهه 70 و 80 در کشور رخ می‌داد، اما حالا بخش زیادی از این زیرساخت و فناوری از کشور خارج شده ولی همچنان محصولات کره‌ای در بازار فروش خوبی دارند و سود این بازار برای آنان و البته مافیای وارد کننده است. البته هنوز برخی از زیرساخت‌های سال‌های دور شرکت‌های کره‌ای در ایران موجود است، به عنوان مثال محصولات برند جی‌پلاس توسط گلدیران در کارخانه‌هایی که توسط ال‌جی مجهز شده بود، ساخته می‌شود که این باعث نزدیکی کیفیت محصولات برند ال‌جی و جی‌پلاس خواهد شد، اما همین شرکت گلدیران برای واردات تکنولوژی‌های جدید مشکلاتی را پیش روی خود می‌بینید و تحریم‌ها نیز باعث شده تا روند توسعه و رشد زیرساخت این برند کند شود.

تحریم‌ها باعث شده تا جی‌پلاس برای وارد کردن قطعات هم دچار مشکل شود و نتواند به قراردادهای تجاری خود پایبند بماند، در همین مورد کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران در نمایشگاه لوازم خانگی به خبرنگار آی‌تی‌رسان توضیح داد:

در حال حاضر اکثر مراودات ما با کشور چین برقرار است. ما به دلیل تحریم‌ها نمی‌توانیم با بسیاری از کشورها ارتباط داشته باشیم یعنی پس از دریافت محصول امکان انتقال وجه را نداریم، البته کشور‌های دیگر صاحب تکنولوژی در آسیا هستند که ما با آن‌ها همکاری داریم اما تامین قطعات بیشتر از چین صورت می‌گیرد.

چه مقدار از کالاهای برندهای داخلی در ایران تولید می‌شود؟

شاید در حال حاضر نتوانیم محصولی نام ببریم که به طور 100 درصد در داخل کشور تولید می‌شود اما شرکت‌های ایرانی با رشد و پیشرفتی که طی دو سال اخیر داشته‌اند توانستند تا عمق تولید محصول در داخل کشور را افزایش دهند. در این زمینه می‌توانیم بگوییم که اکثر قطعات کالاهایی مانند لباس‌شویی و جاروبرقی در کشور تولید می‌شود، در خصوص یخچال نیز اکثر قطعات به جز کمپرسور و چند قطعه دیگر آن در داخل تامین می‌شود اما در خصوص تلویزیون و مانیتور هنوز نتوانستیم تا تکنولوژی ساخت پنل را به کشور وارد کنیم و پنل تمامی محصولات تصویری وارداتی است، هر چند در این زمینه نیز اقدامات موثری صورت گرفته است.

محمود قهاری، مدیرعامل مادیران در خصوص عمق تولیدات محصولات ایکس‌ویژن در داخل کشور به خبرنگار آی‌تی‌رسان گفت:

کارخانه لوازم خانگی ایکس ویژن یکی از بزرگترین کارخانه‌های لوازم خانگی در داخل ایران است که با بهترین ماشین‌آلات اروپایی در همین زمان تحریم تجهیز شده، البته بخش تولید ما چندین فاز دارد و طی چند ماه آینده فاز واردات قطعات تولید ما به اتمام می‌رسد و در آن زمان می‌توانیم بگوییم که ۷۰ درصد تولیدات ایکس ویژن در داخل کشور صورت می‌گیرد. با توجه به اینکه اکثر مواد اولیه یخچال و ماشین لباسشویی در خود ایران تامین می‌شود، در این بخش مشکل خاصی نداریم و تنها برخی قطعات وارداتی هستند. در مورد تلویزیون هم باید بگوییم که پنل تلویزیون در داخل ایران تولید نمی‌شود و پنل همه تلویزیون‌‌های ایرانی وارداتی است ما هم پنل را از خارج وارد می‌کنیم.

کیوان شکرانی، مدیر برند گلدیران نیز در خصوص تولیدات برند جی‌پلاس توضیح داد:

ما در تلاش هستیم تا عمق تولیدات داخلی برند جی‌پلاس را افزایش دهیم، در مورد برخی محصولات مانند لباسشویی اکثر قطعات در داخل تولید می‌شوند و ما حتی میز ساخت داخل را نیز برای لباسشویی در کارخانه قزوین راه اندازی کردیم اما عمق تولید برخی از محصولات در داخل کشور کمتر است. برند جی‌پلاس با استفاده از تامین قطعات از کشورهای معتبر دنیا که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند محصولات خودش را تولید می‌‌کند همچنین بخشی از محصولات در داخل کشور تولید می‌شود. اگر بخواهم جزئی‌تر بگوییم، تلویزیون و یخچال در کارخانه سیرجان و لباسشویی و ظرفشویی در کارخانه کاسپین قزوین در حال تولید هستند.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی یا کره ای

حال با توجه به تمامی موارد گفته شده سوال نهایی این است که برای خرید لوازم خانگی به سرغ برندهای ایرانی برویم یا خارجی؟ اولین نکته آن است که تمامی برندهای خارجی لوازم خانگی کره‌ای نیستند، یعنی برند TCL به عنوان یک برند چینی به صورت رسمی با همکاری مادیران در ایران فعال است و شما می‌توانید محصولات این برند را خریداری کنید.

اما عمده بازار ایران در دستان برندهای ایرانی و کره‌ای است، با توجه به توضیحاتی که داده شد، برندهای ایرانی و کره‌ای هرکدام مزیت‌ها و برتری‌هایی نسبت به یکدیگر دارند که در ادامه آن‌ها را مرور خواهیم کرد:

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر کیفیت

از نظر کیفیت همه می‌دانیم که کیفیت محصولات ایرانی به هیچ‌وجه به پای برندهای کره‌ای نمی‌رسد. برندهای کره‌ای لوازم خانگی برجسته‌ترین برندها در جهان هستند و ما راه زیادی داریم تا به کیفیت این برندها نزدیک شویم، البته این بدان معنا نیست که کیفیت برندهای ایرانی قابل قبول نباشد، انصافا برخی برندها در تولیدات برخی محصولات عملکرد خوبی دارند، به عنوان مثال لباسشویی‌های پاکشوما، تلویزیون‌های ایکس‌ویژن و یخچال‌های امرسان کیفیت نسبتا خوبی دارند و بیشترین رضایت از محصولات ایرانی مربوط به کالاهای نامبرده است. اما به هر شکل اگر کیفیت حرف اول را برای شما می‌زند، باید محصولات کره‌ای را انتخاب کنید.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر اصالت کالا

در این خصوص محصولات ایرانی برتری ویژه‌ای نسبت به محصولات کره‌ای بازار دارند، در این مقاله اشاره کردیم که واردات کالاهای قاچاق چگونه باعث شده تا محصولات فیک با نام برندهای کره‌ای در کشور به فروش برسد و این اتفاق موجب می‌شود تا شما ندانسته محصول فیک با برند کره‌ای را خریداری کنید.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

خرید کالای فیک نوعی کلاهبرداری است که ممکن است شما قربانی آن شوید، شاید فکر کنید که با فروشنده آشنا هستید و او قطعا به شما کالای اصل را می‌دهد اما در این بازار آشفته ممکن است خود فروشندگان نیز ندانسته کالا فیک خریداری و به دست مشتری برسانند.

اما کالاهای ایرانی نام، اعتبار و گارانتی مشخصی دارد که نمی‌تواند فیک باشد، بنابراین در زمینه اصالت کالا، خرید محصولات خارجی به ویژه کره‌ای ریسک بالایی دارد.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر گارانتی و خدمات پس از فروش

شرکت‌های ایرانی که محصولات کره‌ای را با گارانتی و خدمات پس از فروش خود عرضه کرده‌اند، متعهد هستند که تا زمان پایان مدت گارانتی و خدمات پس از فروش خدمات مورد نیاز را ارائه دهند. اما محصولات کره‌ای جدید همگی قاچاق و غیر قانونی هستند به این ترتیب گارانتی و خدمات پس از فروش ندارند، به این ترتیب در صورت خرابی محصول شما باید شخصا هزینه تعمیر آن را بپردازید همچنین ممکن است به طور مثال 5 یا 7 سال دیگر برخی قطعات این محصولات در بازار وجود نداشته باشد و اگر در آن زمان به مشکلی بر بخورید امکان تعمیر محصول خود را نخواهید داشت. هر چند ممکن است این مشکل برای قطعات وارداتی برندهای ایرانی نیز رخ دهد اما به هر حال گارانتی و خدمات پس از فروش برندهای ایرانی معتبرتر و قابل اطمینان‌تر از برندهای خارجی است.

مقایسه لوازم خانگی ایرانی و کره ای از نظر قیمت

شاید بهتر باشد در خصوص قیمت بررسی جامع‌تری انجام دهیم، هر چند می‌دانیم که قیمت محصولات ایرانی مناسب‌تر از برندهای خارجی است اما بد نیست مقایسه‌ای دقیق‌تر انجام دهیم. در این بخش قیمت محصولاتی مشابه از نظر تکنولوژی، اندازه و قابلیت‌ها را که توسط برندهای داخلی و خارجی تولید شده‌اند، با یکدیگر مقایسه خواهیم کرد، به جدول زیر توجه کنید:

یخچال و فریزر ساید‌بای‌ساید

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل HM34
58.000.000
اسنوا مدل SN8-3350SS
50.000.000
دوو مدل D4S-0036MW
50.000.000
امرسان مدل NRF3292D
27.000.000

 

یخچال و فریزر

نام مدل

 قیمت

سامسونگ مدل RL750
44.000.000
دوو مدل D2BF-0291SS
19.000.000
دیپونت مدل BOSS
18.000.000
اسنوا مدل S3-0275LW
17.000.000
جی‌پلاس مدل GRF-J505
16.000.000
امرسان مدل BFN27D502
14.000.000

تلویزیون 50 اینچ اسمارت 4K

نام مدل

 قیمت

ال‌جی مدل NANO80 
16.500.000
سامسونگ مدل TU8500 
15.400.000
فیلیپس مدل 50put6002
12.700.000
دوو مدل DSL-50K5900U
17.000.000
ایکس ویژن مدل 50XTU835 
12.200.000
اسنوا مدل 50SA620U
12.000.000

آینده بازار لوازم خانگی به چه شکل خواهد بود؟

در ابتدای مقاله اعلام کردیم که این تصمیمات یا باعث رشد و پیشرفت برندهای ایرانی می‌شود و یا به انحصار و آن‌چیزی که امروز در بازار خودرو می‌بینیم، منجر خواهد شد. البته کارشناسان اعتقاد دارند که صنعت خودرو به دلیل آنکه دست دولت است و مافیای خودرو در آن وجود دارد، به شکلی که باید پیشرفت نکرده و به وضعیت فعلی افتاده اما در صنعت لوازم خانگی اکثر برندها خصوصی هستند و قطعا در مسیر انحصار حرکت نخواهند کرد، به همین دلیل آینده‌ای درخشان در انتظار صنعت لوازم خانگی ماست.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

از طرفی تحریم‌ها همواره مانعی بر سر راه تولید و حالا صادرات بوده به طوری که خرید تجهیزات و تکنولوژی‌های پایه از کشورهای مطرح و همچنین صادرات به کشورهای منطقه به دلیل تحریم‌ها دشوار و چالش برانگیز شده است. مدیرعامل مادیران در همین خصوص به خبرنگار آی‌تی‌رسان اعلام کرد:

اگر نگاه کنیم یخچال‌ها و ماشین لباسشویی ما دست کمی از برندهای کره‌ای ندارد، هدف ما در ایکس ویژن ارائه کالای با کیفیت و با قیمت مناسب است، چرا مردم باید پول برند بدهند؟ این یک فرصت بسیار خوب است برای تمام تولیدکنندگان داخلی کما اینکه اشتغال‌زایی بسیار افزایش پیدا کرد و ظرفیت تولید بالا رفته و این اتفاقات بسیار خوبی است که برای شرکت‌های ایرانی رخ داده است. زمانی که تولیدات مناسب در داخل کشور داشته باشیم، قیمت تمام شده کاهش پیدا می‌کند و در آن زمان می‌توانیم به صادرات فکر کنیم. در حال حاضر برای بحث صادرات با چند کشور صحبت کردیم اما مشکلات خاصی بر سر راه ما قرار دارد. یکی از این مشکلات روابط بین‌الملل است، کشورهای مقصد از ما می‌خواهند که هیچ نامی از ایران بر روی برند وجود نداشته باشد، آنها از کالای ما تعریف می‌کنند اما می‌گویند که نباید نام ایران بر روی کالاها وجود داشته باشد. این بخشی از مشکلاتی است که با آن مواجه هستیم ولی به نظر من اگر بخواهیم این صنعت را رشد و توسعه دهیم باید جلوی قاچاق کالا گرفته شود و بر روی تکنولوژی‌های پایه سرمایه گذاری کنیم.

همچنین مدیر برند گلدیران نیز در خصوص آینده صنعت لوازم خانگی در ایران خاطرنشان کرد:

قیاس تولیدات ما برندهای خارجی هستند و مردم باید بدانند که محصولات شرکت‌های داخلی دست کمی از برندهای خارجی ندارند. در این زمینه هر چند راه بسیاری برای رسیدن به کیفیت برندهای خارجی وجود دارد ولی تلاش شبانه روزی ما این است که خودمان را با برندهای ایرانی مقایسه نکنیم و بتوانیم با سطح جهان قابل مقایسه باشیم. اگر بتوانیم بازار داخلی را تامین کنیم و به تولیدات مقیاس جهانی نزدیک شویم، حتما به صادرات فکر خواهیم کرد. در حال حاضر صادرات نداریم زیرا بازار ایران تشنه است و اولویت اصلی ما تامین بازار داخل است ولی قطعا در آینده صادرات واقعی به کشورهای مختلف منطقه را در دستور کار قرار خواهیم داد.

پیش‌بینی آینده به ویژه در ایران کار بسیار دشواری است، اما هیچ ایرانی مشکلی با رشد و توسعه برندهای داخلی و رسیدن سطح تولیدات داخل کشور به سطح جهانی ندارد اما در این راه باید تصمیماتی گرفته شود که در ابتدا به نفع مردم است نه به نفع عده‌ای مسئول و آقازاده که مبادی ورودی و خروجی کشور را در انحصار خود دارند و سودآوری آن‌ها در گرو گران شدن محصولات است.

لوازم خانگی ایرانی و کره ای

تصمیمات اخیر در شرایطی صنعت لوازم خانگی ایران را به سمت رشد و توسعه پیش می‌برد که مشکلات پیش رو برای واردات تکنولوژی پایه و زیرساختی برطرف گردد و برندهای ایرانی بتوانند با جدیدترین فناوری‌های روز دنیا محصولات خود را تولید کنند، همچنین تکنولوژی‌های وارداتی باید از کشورهای مطرح و صاحب فناوری باشد و صرفا به سراغ تکنولوژی‌های دست چندم چینی نرویم.

واردات کالا به صورت قاچاق نیز باید به طور کامل متوقف شود تا هم شاهد عرضه کالاهای فیک و تقلبی در بازار نباشیم و هم جای رشد و توسعه برای برندهای داخلی به شکل بهتری فراهم گردد، حال که قرار است از برندهای ایرانی حمایت کنیم، بهتر است این کار را به بهترین شکل ممکن انجام دهیم تا سرانجام آن متفاوت از سرانجام فعلی صنعت خودرو کشور باشد.

نوشته تحلیلی بر وضع فعلی بازار لوازم خانگی ایرانی و کره‌ای: کدام ارزش خرید بیشتری دارد؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

مروری بر بیوگرافی هیدئو کوجیما: پدر Metal Gear و خالق سبک مخفی‌کاری در دنیای گیم

اگر شخصی به اسم هیدئو کوجیما (Hideo Kojima) وجود نداشت، آنگاه احتمالا صنعت بازی نیز شکل دیگری به خود گرفته بود. طرفداران و غیرطرفداران این کارگردان ژاپنی، این موضوع را تأیید می‌کنند. همگان بیشتر وی را به‌عنوان مغز متفکر سری Metal Gear می‌شناسند؛ بازی‌هایی که در زمان خود، پیشرو سبک مخفی‌کاری بودند. به همین بهانه بر آن شدیم تا در این مطلب به بیوگرافی هیدئو کوجیما بپردازیم. با ما همراه باشید.

زندگی شخصی

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با اوایل زندگی وی آغاز می‌کنیم. کوجیما در 2 شهریور 1342 (24 اوت 1963) در ساتاگایای توکیو متولد شد. وی جوان‌ترین فرزند خانواده 5 نفری خود بود. پدر کوجیما یعنی کینگو (Kingo) یک داروساز بود و مدام به دلیل شرایط کاری خود در حال مسافرت بود. کوجیما رایج‌ترین نام در میان پزشک‌هایی بود که کینگو آن‌ها را ملاقات کرده بود و به همین دلیل این اسم را بر روی کوچک‌ترین فرزند خود گذاشت. هنگامی که کوجیما 4 سال داشت، خانواده وی به اوساکای ژاپن نقل مکان کردند. کوجیما خودش می‌گوید که این یک تغییر ناگهانی در محیط زندگی وی بوده و همین قضیه باعث شده تا او اکثر وقتش را در خانه و به تماشای تلویزیون و یا مجسمه‌سازی بگذراند.

هنگامی که در اوساکا بوده‌اند، خانواده کوجیما، رسمی را آغاز کرده که بر اساس آن هر شب اعضای خانواده می‌بایست با یکدیگر فیلم نگاه می‌کردند. به همین دلیل نیز کوجیما تا پایان فیلم نمی‌توانست که به رختخواب برود. خانواده کوجیما به سینمای اروپا و فیلم‌های وسترن و وحشتناک علاقه‌مند بودند و در این زمینه محدودیتی را برای کودکان در نظر نگرفته بودند. هیدوئو کوجیما بسیار در رابطه با زندگی شخصی خود، محافظه‌کار است. وی حداقل یک برادر دارد، پدرش زمانی که وی 13 سال داشته، فوت کرده و مادرش نیز در اوایل سال 2017، از دنیا رفت. بر اساس کتابش تحت عنوان The Creative Gene (ژن خلاق)، کوجیما دو فرزند پسر دارد.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

روزی یکی از دوستان یک دوربین Super 8 را به مدرسه می‌آورد و در اینجاست که کوجیما به فیلم‌سازی علاقه‌مند می‌شود. این دو شروع به ساخت فیلم‌ می‌کنند و از هر کسی که آن‌ را تماشا می‌کرد، 50 ین می‌گرفتند. کوجیما از پدر و مادرش خواست که هزینه‌های سفر به سواحل ژاپن را تأمین کنند و البته به آن‌ها نگفته بود که می‌خواهد در آنجا فیلم‌برداری کند. در عوض فیلم‌سازی، وی وقت خود در ساحل را به شنا کردن اختصاص داد و در روز آخر نیز طرح فیلم را به موضوعی پیرامون زامبی‌ها تغییر داد. وی فیلم را به والدین خود نشان نداد.

این مطلب را نیز بخوانید: تفاوت بازی‌های دو بعدی و سه بعدی در چیست؟

تا رسیدن دوران نوجوانی کوجیما، خانواده وی به کاوانیشی هیوگو (در منطقه کانسای ژاپن)، نقل مکان کرده بودند. هنگامی‌که وی 13 سال داشت، پدرش فوت کرد. وی در مصاحبه‌ای به تأثیر مرگ پدرش بر زندگی وی و سختی‌های مالی پس از آن، اشاره کرده است. کوجیما در دانشگاه و در رشته اقتصاد ثبت‌نام کرد و در همان‌حا بود که تصمیم گرفت که وارد صنعت بازی شود. وی همزمان با تحصیل، مشغول نوشتن داستان‌های تخیلی بود و حتی یک داستان کوتاه را نیز در پایان‌نامه خود، گنجانده بود.

اوایل زندگی شغلی

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با بحث در رابطه با اوایل زندگی شغلی وی ادامه می‌دهیم. کوجیما در ابتدای زندگی کاری خود، به دنبال راهی جهت ورود به حوزه فیلم‌سازی می‌گشت. او این امید را داشت که اگر بتواند جوایزی را به خاطر داستان‌های تخیلی خود برنده شود، آنگاه می‌‌تواند کارگردانی یک فیلم را نیز برعهده بگیرد. البته کوجیما بیان می‌کند که از میان دوستانش، کسی وی را جهت ورود به صنعت سینما تشویق نمی‌کرد و این قضیه هنگامی‌که وی می‌خواست وارد صنعت بازی شود نیز تکرار شد. کوجیما در ابتدا در رابطه با شغلش به اطرافیان خود دروغ می‌گفت. دلیل این قضیه نیز این بود که در آن زمان واژه‌ای به نام طراح بازی، در ادبیات ژاپن جایی نداشت و بنابراین کوجیما در عوض به اطرافیان خود می‌گفت که مشغول کار در یک شرکت فعال در امور مالی است.

کوجیما در سال 1986 به بخش کامپیوتر خانگی MSX شرکت کونامی (Konami) پیوست. دلیل وی برای این کار نیز این بود که کونامی تنها توسعه دهنده بازی در ژاپن بود که سهام آن در بورس اوراق بهادار معامله می‌شد. وی در ابتدا از کارش ناامید شده بود. دلیل این قضیه نیز این بود که پالت 16 رنگی MSX بسیار محدودکننده بود. در این زمان وی آرزو داشت که بتواند برای کنسول Nintendo Entertainment System، بازی بسازد. اولین بازی که هیدوئو کوجیما بر روی آن کار کرد (در نقش دستیار کارگردان)، Penguin Adventure بود که در واقع ادامه Antarctic Adventure به حساب می‌آمد.

گیم‌پلی Penguin Adventure تا حد زیادی نسبت به Antarctic Adventure پیشرفت کرده بود که از جمله این موارد می‌توان به اضافه شدن المان‌های اکشن، تنوع بیشتر مراحل و اضافه شدن المان‌های نقش‌آفرینی همانند سیستم ارتقای تجهیزات و پایان‌بندی متفاوت، اشاره کرد. در سال 2019 وب‌سایت Polygon درباره بازی Penguin Adventure نوشت که برخی از قابلیت‌های آن، عمیق هستند. پس از این بازی، کوجیما شروع به طراحی یک بازی جدید به نام Lost Warld کرد که البته در ادامه توسعه آن لغو شد. دلیل این قضیه نیز این بود که جهت اجرا بر روی MSX، بسیار پیچیده بود.

1987 الی 1990: Metal Gear و Snatcher

از کوجیما خواسته شد تا مدیریت پروژه یکی از همکاران ارشد را برعهده بگیرد و آن پروژه چیزی نبود جز Metal Gear. محدودیت‌های سخت‌افزاری، توسعه سیستم مبارزات این بازی را با مشکل مواجه کرده بود. کوجیما نیز در عوض گیم‌پلی را تغییر داد و به جای مبارزه کردن، بیشتر بر روی فرار از زندان تمرکز کرد. گیم‌پلی این بازی در زمینه فرار از زندان، از The Great Escape الهام گرفته بود. در نهایت Metal Gear در تاریخ 22 تیر 1366 (13 جولای 1987) در ژاپن برای MSX2 و در سپتامبر همان سال نیز در اروپا منتشر شد. بازی‌باز در این بازی کنترل یک مأمور ویژه به نام Solid Snake که جهت متوقف کردن یک تانک متحرک مجهز به سلاح اتمی به منطقه Outer Heaven فرستاده شده بود را برعهده می‌گرفت.

این تانک متحرک، Metal Gear نام داشت. این بازی یکی از اولین نمونه‌های بازی‌های سبک مخفی‌کاری بود. در سال 1987 نیز این بازی بر روی کنسول NES منتشر شد و در این نسخه گرافیک و درجه سختی بازی، تاحدودی تغییر کرده بود و همچنین پایان آن نیز خلاصه‌تر شده و در آن، سلاح Titular کنار گذاشته شده بود. کوجیما بسیاری از تغییرات اعمال شده بر روی پورت NES را مورد انتقاد قرار داد که از جمله این موارد می‌توان به ترجمه ضعیف و پایان‌بندی خلاصه‌شده اشاره کرد. در طی یک مصاحبه، یکی از برنامه‌نویس‌های نسخه NES اعلام کرده بود که از آن‌ها خواسته شده بود تا پورت را تنها در 3 ماه به اتمام برسانند و سخت‌افزار NES نیز اجازه اعمال نبردهای Metal Gear را نمی‌داد.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

بازی بعدی کوجیما، Snatcher بود که در 5 آذر 1367 (26 نوامبر 1988) در ژاپن بر روی NEC PC-8801 و MSX2 منتشر شد. کوجیما نویسندگی و کارگردانی این عنوان را برعهده داشت. کوجیما قصد داشت که این بازی یک عنوان ماجراجویی گرافیکی باشد و همچنین المان‌های رمان‌های بصری نیز در آن وجود داشته باشند و دارای 6 فصل نیز باشد، اما در نهایت به وی دستور داده شد که آن را به 2 فصل خلاصه کند. تیم توسعه قصد داشت که فصل سومی را نیز در بازی قرار دهد، اما توسعه دو فصل نیز بیشتر از زمان برنامه‌ریزی شده طول کشیده بود و بنابراین نتوانستند که این کار را انجام دهند. این بازی به‌نوعی از ژانر سایبرپانک الهام گرفته بود و طراحی آن نیز شبه جهان باز بود. کوجیما و طراح شخصیت‌ها یعنی تومیهارو کینوشیتا (Tomiharu Kinoshita)، با این پروژه همانند ساخت یک فیلم یا انیمه رفتار می‌کردند تا یک بازی.

هنرمند پیشین کونامی یعنی ساتوشی یوشویوکا (Satoshi Yoshoioka) که بسیاری از شخصیت‌های Snatcher را طراحی کرده بود، می‌گفت که به‌طور مداوم کوجیما وی را به‌گونه‌ای راهنمایی و هدایت می‌کرده که بازی هر چه بیشتر حالت سینمایی داشته باشد. منتقدها در ادامه این ویژگی را بخش اصلی کار وی به حساب می‌آوردند. The New York Times می‌نویسد که یکی از ابداهات کوجیما، شیوه‌ای است که وی داستان‌سرایی سینمایی را در بازی‌های کنسولی اعمال کرده است. Snatcher تاحد زیادی از Blade Runner ریدلی اسکات (Ridley Scott) در سال 1982 الهام گرفته بود و شدت این قضیه به حدی بود که تا مرز نقض کپی‌رایت نیز پیش رفت. پورت Sega CD بدون دخالت کوجیما ساخته شد، اما حجم متون و طول اسکریپت‌ها باعث شد تا فرایند بومی‌سازی (Localisation) هزینه‌بر شده و همچنین 3 ماه نیز زمان ببرد. Snatcher از لحاظ تجاری در ژاپن موفق بود، اما این قضیه در غرب صدق نمی‌کرد (تنها چند هزار نسخه فروخت). البته این بازی توانست که هواداران پروپاقرصی را در غرب برای خود دست و پا کند.

این مطلب را نیز بخوانید: موتور بازی‌سازی چیست، چه ویژگی‌هایی دارد و از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟

در سال 1990، کوجیما ریمیکی از بازی Snatcher به نام SD Snatcher را طراحی کرد. این بازی یک عنوان نقش‌آفرینی بود که همان خط داستان نسخه اصلی را روایت می‌کرد، اما در زمینه محیط، جزئیات طرح داستانی و مکانیک‌های اساسی گیم‌پلی، دستخوش تغییرات زیادی شده بود. در رسانه‌های ژاپنی، SD به‌معنای “فرا تغییریافته” بوده و در واقع روشی دیگر جهت اشاره به طراحی‌های شخصیت Chibi است. در این سبک، شخصیت‌ها با استفاده از سبک هنری فرا تغییریافته به تصویر کشیده می‌شوند (در قیاس با سبک گرافیکی بازی اصلی). این نسخه جدید نیز همانند نسخه اصلی فقط در ژاپن عرضه شد.

SD Snatcher، سیستم برخوردهای تصادفی را کنار گذاشت و یک سیستم نبرد اول شخص نوبتی را معرفی کرد که در آن بازی‌باز می‌توانست با استفاده از سلاح خود، بخش‌های مشخصی از بدن دشمن را مورد هدف قرار دهد. از آن زمان، چنین سیستمی بسیار کم در بازی‌ها مورد استفاده قرار گرفته، اما نمونه‌های مشابه آن را می‌توان در عناوین نقش آفرینی همانند Vagrant Story شرکت Square (سال 2000)، Fallout 3 شرکت Bethesda Softworks (سال 2008) و Last Rebellion شرکت Nippon Ichi (سال 2010)، مشاهده کرد. در سال 2007 وب‌سایت Engadget نوشت که تصمیم کوجیما جهت سبک‌سازی طراحی شخصیت‌ها، یک بازیگوشی پست مدرن از سوی وی بوده که این کار جنبه‌های دراماتیک بازیش‌اش را کم‌اهمیت‌تر جلوه داده و البته این کار خود را با قراردادهای مرسوم بازی‌های ویدیویی، می‌پوشاند و این قضیه را به بازیگوشی‌های مشابه خود در بازی‌های بعدی نیز ارتباط می‌دهد.

1990 الی 1994: Metal Gear 2 و Policenauts

در ادامه مرور بیوگرافی هیدئو کوجیما به دهه 1990 میلادی می‌رسیم. اولین بازی از سری Metal Gear بر روی کنسول NES، یک موفقیت تجاری بود و به همین دلیل کونامی تصمیم گرفت که دنباله این بازی به نام Snake’s Revenge را بدون دخالت کوجیما توسعه دهد. در ادامه یکی از همکاران کوجیما که بر روی این پروژه کار می‌کرد، به وی می‌گوید که شرکت قصد انجام چنین کاری را دارد و همچنین از کوجیما می‌خواهد که بازی Snake خودش را بسازد.

در نتیجه کوجیما نیز توسعه Metal Gear 2: Solid Snake را آغاز می‌کند و هر دو بازی در سال 1990 منتشر می‌شوند. Metal Gear 2: Solid Snake یک موفقیت تجاری دیگر بود و توانست که نقدهای مثبتی را نیز از منتقدها دریافت کند. IGN می‌نویسد که “Metal Gear 2، مکانیک‌های مخفی‌کاری همانند سروصدا کردن جهت جلب توجه نگهبان‌ها، نشسته و سینه‌خیز رفتن بر روی زمین و خنثی کردن مین‌ها را به جهان بازی‌های ویدیویی معرفی کرده و دشمنان این بازی را می‌توان از زاویه‌های مختلف، مشاهده کرد.”

بیوگرافی هیدئو کوجیما

مشکلات محدودیت حافظه در جریان توسعه Snatcher، کوجیما را محبور به استراحت کردند و در همین حین، وی جست‌و‌جو برای مفاهیم بازی Policenauts را آغاز کرد. کوجیما می‌خواست که این بازی همچنان به سبک ماجراجویی وفادار باشد، زیرا احساس می‌کرد که این بهترین روش جهت بیان آن چیزی است که او با استفاده از بازی‌های ویدیویی می‌خواهد بروز دهد. کوجیما از فرایند توسعه بازی‌ها خسته شده بود و به دنبال راهی می‌گشت تا کنترل خلاقیت را از برنامه‌نویس‌ها پس بگیرد. پس از انتشار Metal Gear 2: Solid Snake در سال 1990، وی یک موتور اسکریپت نویسی را توسعه داد و بنابراین این بار خودش بود که تصمیم می‌گرفت چه زمانی انیمیشن‌ها و موسیقی، پخش شوند. توسعه بازی Policenauts که در ابتدا Beyond نامیده می‌شد، در سال 1990 آغاز و 4 سال به طول انجامید.

Policenauts در تاریخ 7 مرداد 1373 (29 جولای 1994) در ژاپن و بر روی PC-9821 عرضه شد. منتقدهای ژاپنی، این بازی را به دلیل سطح بالای ارائه خود ستودند. هم Sega Saturn Magazine و هم Famitsu، کیفیت انیمیشن‌ها، صداپیشگی و حالت جذاب آن را تحسین کردند. سایر منتقدین نیز از این عنوان تمجید کرده و Policenauts را در میان آثار کوجیما به‌عنوان یک بازی سبک‌سازی شده سنگین و متأثر از فیلم‌ها، قلمداد می‌کردند.

1994 الی 2012: سری‌های فرعی Metal Gear Solid و موفقیت‌های سری اصلی

در سال 1994، کوجیما طرح‌ریزی جهت توسعه یک دنباله سه بعدی برای Metal Gear 2: Solid Snake تحت عنوان Metal Gear Solid را آغاز کرد. این بازی در ابتدا قرار بود که بر روی 3DO Interactive Multiplayer منتشر شود. پس از اینکه 3DO از بازار کنسول‌ها کنار رفت، توسعه به سمت کنسول پلی‌استیشن سونی، تغییر مسیر داد. از آنجایی که طراحی گرافیکی از دو بعدی به سه بعدی تغییر یافته بود، پس تیم کوجیما نیز باید یک موتور بازی‌سازی جدید را توسعه می‌دادند.

یک دموی گیم‌پلی از این بازی برای اولین بار در رویداد Tokyo Game Show سال 1996 به عموم مردم نمایش داده شد و سپس در روز دوم مراسم E3 1997 نیز در قالب یک ویدیوی کوتاه، در معرض دید عموم قرار گرفت. در نهایت این بازی نیز توانست که تحسین منتقدین را در زمینه‌هایی همانند کیفیت صحنه‌های سینمایی و نوآوری‌های گیم‌پلی مخفی‌کاری، برانگیزد. حال هیدئو کوجیما به یک چهره شناخته شده در صنعت بازی بدل شده بود.

در اوایل 2001، کوجیما اولین جزئیات مربوط به بازی Metal Gear Solid 2: Sons of Liberty برای پلی‌استیشن 2 را منتشر کرد. گرافیک پرجزئیات، فیزیک و گیم‌پلی گسترده این عنوان باعث شد تا به یکی از موردانتظارترین بازی‌ها در آن زمان بدل شود. در هنگام انتشار نیز نقدهای این بازی بسیار مثبت بودند و منقدها گرافیک، گیم‌پلی و داستان بازی را که اشاره‌های مختلفی به پدیده‌هایی همانند میم‌ها، سانسور، فریبکاری، خیانت به میهن و شکاف‌های ذاتی دموکراسی می‌کرد، ستودند. بازی‌بازانی که به بحث‌های بالا علاقه داشتند، این بازی ستودند و آن‌هایی هم که انتظار یک سیر هالیوودی داشتند، به دلیل مارپیچ دیالوگ‌ها و فاش شدن طرح داستان در ساعت‌های پایان بازی، از این عنوان ناامید شدند.

پیش از انتشار Metal Gear Solid 2، کوجیما فرانچایز بازی و انیمیشن Zone of the Enders را در سال 2001 تولید کرد. در سال 2003 کوجیما بازی Boktai: The Sun Is in Your Hand را برای کنسول Game Boy Advance عرضه کرد که در آن بازی‌بازها باید کنترل یک شکارچی جوان خون‌آشام را برعهده می‌گرفتند. این شکارچی یک اسلحه داشت که از طریق حسگر فتومتریک موجود بر روی کارتریج بازی شارژ می‌شد و همین گیمرها را مجبور می‌کرد که در جلوی نور آفتاب بازی کنند.

تیم دیگری در کونامی با همکاری Silicon Knights، توسعه Metal Gear Solid: The Twin Snakes را که در واقع ریمیک تعدیل شده اولین بازی سری Metal Gear Solid برای کنسول GameCube بود را آغاز کرد. در این بازی تمامی قابلیت‌های گیم‌پلی Metal Gear Solid 2 گنجانده شده بودند و کات‌سین‌ها نیز مجدد توسط ریوهی کیتامورا (Ryuhei Kitamura) کارگردانی شدند. Metal Gear Solid: The Twin Snakes در سال 2004 منتشر شد.

این مطلب را نیز بخوانید: منظور از بازی‌های کراس پلتفرم یا همان کراس پلی چیست؟

در ادامه کوجیما بازی Metal Gear Solid 3: Snake Eater را برای کنسول پلی‌استیشن 2 منتشر کرد. این بازی برخلاف عناوین قبلی که در آینده‌ای نزدیک رخ می‌دادند و همچنین بر محیط‌های بسته نیز تمرکز داشتند، این بار در چنگل‌های اتحاد جماهیر شوروی و در بحبوحه جنگ سرد در سال 1964 روایت می‌شد. Metal Gear Solid 3: Snake Eater دارای قابلیت‌های بقا در طبیعت، استتار و جاسوسی شبه جیمز باندی بود. نسخه آمریکای شمالی این بازی در 27 آبان 1383 (17 نوامبر 2004) و نسخه ژاپنی آن نیز در 26 آذر همان سال (16 دسامبر)، منتشر شد. نسخه اروپایی نیز در 14 اسفند 1383 (4 مارس 2005)، روانه بازارها شد. نقدهای این بازی نیز بسیار مثبت بودند. کوجیما می‌گفت که مادرش هم آن را بازی کرده است: “یک سال طول کشید تا مادرم Metal Gear Solid 3 را تمام کند. او حتی از دوستانش هم کمک می‌گرفت. هنگامی که وی The End (شخصیتی که بازی‌باز در طول بازی با آن روبه‌رو می‌شد) را شکست داد، به من تلفن زد و گفت که تمام شد!”.

در همان زمان کوجیما دنباله Boktai به نام Boktai 2: Solar Boy Django را برای Game Boy Advance منتشر کرد. این بازی در سال 2004 عرضه شد و بیش از پیش از حسگر خورشیدی کارتریج استفاده می‌کرد و به گیمر اجازه می‌داد که سلاح‌های خورشیدی جدید را با یکدیگر ترکیب کند. همچنین بازی Metal Gear Acid نیز برای کنسول دستی PlayStation Portable منتشر شد. این بازی از نوع نوبتی بود و برخلاف سایر نسخه‌های Metal Gear، کمتر مبتنی بر اکشن بود و در واقع بیشتر بر روی استراتژی تمرکز داشت. Metal Gear Acid در تاریخ 26 آذر 1383 (16 دسامبر 2004) در ژاپن عرضه شد. دنباله آن یعنی Metal Gear Acid 2 نیز در تاریخ 1 فروردین 1385 (21 مارس 2006)، روانه بازارها شد.

کوجیما می‌خواست که Solid Snake در Super Smash Bros Melee نیز حضور داشته باشد، اما نینتندو به دلیل مشکلات چرخه توسعه، از این کار امتناع کرد. هنگامی‌که Super Smash Bros Brawl در دست توسعه بود، کارگردان سری یعنی ماساهیرو ساکورای (Masahiro Sakurai) با کوجیما تماس گرفت تا Snake و محتوای مرتبط با سری Metal Gear از جمله یک مرحله مبتنی بر Shadow Moses Island (زمینه اصلی Solid) را به بازی اضافه کند.

هیدئو کوجیما به همراه شویو موراتا (Shuyo Murata)، کارگردانی Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots را برعهده گرفتند و این بازی در سال 2008 منتشر شد. در ابتدا کوجیما قصد کارگردانی این عنوان را نداشت، اما تهدیدهای مرگ باعث مضطرب شدن تیم شد و در نتیجه وی از تصمیم خود منصرف شد. کوجیما در سال 2008 جایزه Lifetime Achievement (یک عمر دستاورد) را از مراسم MTV Game Awards آلمان، دریافت کرد. وی در سخنرانی خود به زبان انگلیسی گفت که: “باید بگویم که درست است که من این جایزه را دریافت کرده‌ام، اما می‌خواهم اعلام کنم که بازنشست نخواهم شد. تا زمانی که زنده‌ام، به بازی‌سازی ادامه می‌دهم.”

پیش از E3 2009، کوجیما اعلام کرد که علاقه دارد تا با یک توسعه‌دهنده غربی، همکاری کند. در ادامه معلوم شد که منظور وی، همکاری با شرکت اسپانیایی MercurySteam جهت کار بر روی Castlevania: Lords of Shadow بوده است. هر چند که کوجیما اعلام کرده بود که Metal Gear Solid 4: Guns of the Patriots آخرین بازی از این سری خواهد بود که وی به‌صورت مستقیم در آن دخالت دارد، اما او در E3 2009 اعلام کرد که در توسعه دو بازی Metal Gear Rising: Revengeance (به‌عنوان تهیه‌کننده) و Metal Gear Solid: Peace Walker (به‌عنوان نویسنده، کارگردان و تهیه‌کننده) نیز حضور خواهد داشت. در طی مصاحبه‌ای در Gamescom 2009، کوجیما بیان کرد که دلیل دخالت بیشتر وی در Peace Walker به سردرگمی‌های تیم و کند پیش رفتن کارها مربوط می‌شود.

کوجیما در E3 2010 حاضر شد تا جدیدترین پروژه تیمش یعنی Metal Gear Rising: Revengeance را به نمایش بگذارد. وی همچنین در مصاحبه ویدیویی Nintendo 3DS نیز دیده شد و در آنجا اعلام کرده بود که مشتاق است که یکی از بازی‌های سری Metal Gear Solid را برای 3DS بسازد و برایش جالب است که بداند آن بازی به‌صورت سه بعدی و بر روی این کنسول، چگونه به نظر خواهد رسید. در نهایت معلوم شد که این بازی، ریمیک Metal Gear Solid 3 بوده و نام کامل آن، Metal Gear Solid: Snake Eater 3D است. در اواخر 2011 بازی Metal Gear Solid: Rising به Metal Gear Rising: Revengeance تغییر نام داد و اعلام شد که PlatinumGames به همراه Kojima Productions بر روی آن کار می‌کنند. با این اوصاف، کوجیما مدیر اجرایی این بازی بود و علاقه خود به کار را در دموی بازی نشان داد. در نهایت هیدئو کوجیما از محصول نهایی راضی بود و بیان کرد که در صورت موافقت PlatinumGames، دنباله‌ای را برای آن خواهند ساخت.

در 12 فروردین 1390 (1 آوریل 2011)، کوجیما به سمت معاون اجرایی و مدیر Konami Digital Entertainment ارتقا پیدا کرد. وی در E3 2011، فناوری جدید خود به نام Transfarring را رونمایی کرد که در واقع ترکیبی از فعل‌های Transferring (جابجا کردن) و Sharing (به اشتراک گذاشتن) بود. این فناوری به بازی‌بازها این امکان را می‌داد که دیتای بازی خود را سریعا از پلی‌استیشن 3 به PlayStation Portable جابجا کنند.

در اواخر همان سال، کوجیما اعلام کرد که با همکاری کویچی سودا (Goichi Suda) در حال کار بر روی یک دارایی معنوی با اسم رمزی Project S و مشغول آماده‌سازی پروژه‌های جدید است. در 17 تیر 1390 (8 جولای 2011)، کوجیما اعلام کرد که Project S یک برنامه رادیویی دنباله Snatcher بوده که جهت اشاره به تهیه‌کننده آن یعنی سودا، Sdatcher نامیده شده است. در اکتبر همان سال، کوجیما اعلام کرد که با همکاری سودا و کارگردان .5pb یعنی چیومارو شیکورا (Chiyomaru Shikura) به ساخت یک رمان بصری ماجراجویی جدید (بازی)، خواهند پرداخت. در ابتدا گمان می‌رفت که این بازی، نسخه سوم سری Science Adventure شرکت .5pb باشد، اما در ادامه تأیید شد که یک عنوان جدا است.

2012 الی 2015: آخرین همکاری با کونامی و جدا شدن از این شرکت

بیوگرافی هیدئو کوجیما را با بحث در رابطه با جدا شدن وی از کونامی ادامه می‌دهیم. در اوایل 2012 و در سال پس از آن، کوجیما کار بر روی موتور Fox Engine را به پایان رساند. در این زمان وی اعلام کرد که به ساخت یک بازی Silent Hill، علاقه‌مند است. در سال 2014، بازی PT بر روی PlayStation Store عرضه شد و همچنین فاش شد که یک بازی جدید در فرنچایز Silent Hills نیز توسط هیدئو کوجیما در دست ساخت بوده و قرار است که برای پلی‌استیشن 4 عرضه شود. در آوریل 2015، تیزر این بازی حذف و پروژه ساخت آن به‌کلی لغو شد.

در 2013 Game Developers Conference، کوجیما اعلام کرد که Metal Gear Solid V: The Phantom Pain آخرین بازی وی در این سری خواهد بود و برخلاف گذشته، این بار در این رابطه بسیار جدی‌تر است. در سال 2014، بازی Metal Gear Solid V: Ground Zeroes به‌عنوان مقدمه‌ای برای این عنوان منتشر شد. در نهایت در 19 تیر 1394 (10 جولای 2015) یکی از همکاران کوجیما به نام آکیو اوتسوکا ( Akio Ōtsuka) اعلام کرد که کونامی استودیوی Kojima Productions را تعطیل کرده است.

2015 تا به حال: استودیوی مستقل و Death Stranding

در تاریخ 25 آذر 1394 (16 دسامبر 2015)، کوجیما اعلام کرد که با همکاری Sony Computer Entertainment، استودیوی Kojima Productions را مجددا راه‌اندازی کرده و اولین بازی آن یعنی Death Stranding نیز به‌صورت انحصاری برای پلی‌استیشن 4 عرضه خواهد شد. در تریلر این بازی، شاهد حضور نورمن ریداس (Norman Reedus) نیز بودیم؛ کسی که پیش‌تر کوجیما در عنوان لغو شده Silent Hills با او همکاری کرده بود.

بیوگرافی هیدئو کوجیما

در نهایت Death Stranding در تاریخ 17 آبان 1398 عرضه شد و نقدهای مثبت و همچنین جوایز مختلفی را دریافت کرد. در سال 2019، کوجیما در برنامه رادیویی BBC Newsbeat اعلام کرد که در آینده Kojima Productions شروع به تولید فیلم کرده و آینده‌ای را می‌بیند که در آن فیلم، نمایش‌های تلویزیونی و بازی‌ها در یک فضای مشترک به‌ فعالیت پرداخته و چنین قضیه‌ای می‌تواند باعث به وجود آمدن فرمت‌های جدید شود.

نوشته مروری بر بیوگرافی هیدئو کوجیما: پدر Metal Gear و خالق سبک مخفی‌کاری در دنیای گیم اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.