دانشمندان می گویند که فوران های اخیر آتشفشانی واقع در یخچال کوه ایافیاتلایوکوتل در ایسلند می‌تواند علائمی از یک فوران آتشفشانی مهیب دیگر در این کشور باشد.

آتشفشان بارداربونگا که ۲۰۰۹ متر از سطح دریا مرتفع‌تر است، یکی از آتشفشان‌هایی است که زمین‌شناسان پس از زمین‌لرزه‌های اخیر در برخی نواحی اروپا به دقت آن را تحت نظر گرفته‌اند.

پال اینارسون، متخصص آتشفشانی از دانشگاه ایسلند به دیلی استار گفت:

علت زمین‌لرزه‌ها ناشی از افزایش فشار ناحیه‌ای است که در آن آتشفشان بارداربونگا واقع شده است. به همین دلیل فشار ماگماها در مخزن‌های ماگمایی افزایش یافته‌اند و تصور می‌شود که در آینده‌ای نزدیک شاهد وقوع یک فوران عظیم خواهیم بود. آتشفشان به وضوح آماده فوران بعدی است که ممکن است در چند سال آینده اتفاق بیافتد. زلزله چند هفته‌ گذشته تنها علائمی از این روند را نشان می‌داد.

آخرین فوران آتشفشان بارداربونگا به اوت سال ۲۰۱۴ برمی‌گردد که پس از ماه‌ها فوران در فوریه ۲۰۱۵ دوباره خاموش شد، اما پیش از این آتشفشان از سال ۲۰۰۷ منجر به افزایش زمین‌لرزه‌ها و همچنین ۱۶۰۰ فوران در ظرف ۴۸ ساعت شده بود.

فوران‌های سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ آتشفشان بارداربونگا در مقایسه با فوران عظیم یخچال کوه ایافیاتلایوکوتل در سال ۲۰۱۰، از شدت کمتری برخوردار بود و تخریب بسیار کمتری را به جای گذاشت.

گرمای ناشی از دهانه آتشفشان، یخ‌های کوه را ذوب کرد و موجب سیل شد. سپس با تخلیه انرژی آتشفشان، خود ستون گاز فرو خواهد ریخت، ذرات کوچکتر سنگی (از خاکستر تا تخته سنگ های کوچکتر) از آسمان سقوط کرده و به زمین می رسیدند. ابرهای گاز و جریان آذرآواری (جریانی از گاز داغ و سنگ) همچون سیلی از دامنه آتشفشان جاری می‌شدند و هر چیزی را که در مسیرشان باشد، نابود می کردند.  با توجه به اینکه گازهای خاکستر تا ده‌ها کیلومتر پیش روی کردند و سرعت مهیبی داشتند، تا هزاران کیلومتر در اروپا پیش روی کردند. این خاکسترها به قدری ضخیم بودند که تمام پروازهای هوایی در اروپا را تا چندین روز مختل کردند.

بارداربونگا یکی از آتشفشان‌های این کوه یخی محسوب می‌شود و اگر چه تکرار ویرانی‌های ایافیاتلایوکوتل ممکن است که امکان پذیر باشد، اما بعید است که به قدرت فوران‌های سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ باشد. به گفته کارشناسان، امکان اینکه فوران این آتشفشان به همان حد برسد، بعید به نظر می‌رسد. علاوه بر این، سه آتشفشان دیگر در این مسیر هستند که ممکن است فوران کنند و به ترتیب گریمسوتن، هلکا و کاتلا نام دارند که مورد دوم یکی از خطرناک‌ترین آتشفشان‌های ایسلند محسوب می‌شود.

همان‌طوری که می‌دانید، ایسلند یکی از کشورهایی است که دارای آتشفشان‌های متعدد است. تا جایی که در «کتاب کدکس»، کتابی قدیمی که حاوی اشعار کهن ایسلندی است که در قرن سیزدهم نوشته شده است، اشارات زیادی به رویدادهای اسرارآمیز شبیه فوران‌های آخرزمانی شده است. در این متن ملی بسیاری از اشعار کهن نورس حفظ‌ شده است، در بخشی از کدکس که «پیشگویی سیرس»، نام دارد، واقعه‌ای آخر زمانی شرح داده ‌شده است، وقایعی که شباهت غریبی به فوران آتش‌فشان‌های این کشور دارد.

اما باید ذکر کنیم باوجودی که متخصصان اتشفشان از دهه‌ها قبل منتظر فوران آتشفشان کاتلا بوده‌اند، اداره هواشناسی ایسلند هنوز در این مورد متقاعد نشده است؛ به‌طوری‌که همه آتشفشان‌های این کشور، در واقع در کدهای مربوط به خطوط فراز این نواحی وضعیت سبز تعیین شده است که در واقع نشان می‌دهد که این آتشفشان‌ها در حالت عادی و غیرفعال خود به سرمی‌برند.

.

منبع: sciencealert

مطلب فوران عظیم آتشفشانی در کوه بارداربونگا ایسلند در راه است برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

پروژه هارپ چیست و آیا بین این پروژه علمی و ایجاد زلزله رابطه‌ای وجود دارد؟ زلزله اخیر کرمانشاه این صحبت را بر سر زبان‌ها انداخت که شاید یک پروژه نظامی باعث ایجاد این زمین لرزه شده است. برای بررسی این موضوع با تکراتو همراه باشید.

در این مطلب سعی داریم تا کاملا بی طرفانه شواهدی را در کنار هم جمع کرده و ببینیم که آیا واقعا هارپ می‌تواند باعث وقوع بلایای طبیعی (و یا غیرطبیعی!) شود یا این موضوع، تخیلی بیش نیست؟!

پروژه هارپ چیست

به طور خلاصه پروژه هارپ (High Frequency Active Auroral Research Program) که به اختصار HAARP گفته می‌شود، فعال سازی یونوسفر با فرکانس بالا است که در سال ۱۹۹۳ به عنوان یک پروژه پژوهشی، موجودیت آن اعلام شد.

یونوسفر (Ionosphere) بالاترین لایه جو بوده که به یون‌کُره نیز معروف است. این لایه وظیفه دارد تا از ورود پرتوهای خطرناک اشعه ایکس و فرابنفش خورشید به زمین جلوگیری کند تا زندگی بتواند در این کره خاکی جریان داشته باشد.

پروژه HAARP درواقع ارسال امواجی با فرکانس بالا به این لایه از زمین است. هارپ یک کار مشترک از نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده و دانشگاه آلاسکا در فیربنکس –دانشگاه کشاورزی و کانی شناسی- است، البته حداقل ۱۵ دانشگاه دیگر از ایالات متحده مشغول مطالعه در خصوص این پروژه بوده و در آن سهیم هستند.

پروژه مشهور هارپ مجموعه‌ای از ۱۸۰ برج آنتن آلومینیومی به ارتفاع ۵۰ متر است که در مساحتی حدود ۲۳ هزار متر مربع گسترده شده‌اند. این مجموعه در آلاسکا و به منظور پژوهش‌های علمی بنا نهاده شد.

امواج رادیویی با فرکانس بالا توسط رادارهای پروژه HAARP به سمت یونسفر شلیک می‌شوند. قسمتی از این امواج در ارتفاع ۱۰۰ تا ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین توسط مولکول‌های هوا جذب شده و باعث افزایش شتاب الکترون‌ها در این محدوده می‌شود، این عمل باعث التهاب در یونوسفر شده و نتیجه آن گرمای این بخش است.

شتاب این الکترون‌ها جذب انرژی بیشتر را برنمی‌تابد و به سمت زمین بازمی‌گردد (درواقع گویی که یک لایه انعکاسی در یونوسفر تشکیل شده است). امواج برگشتی به سطح زمین و به اعماق آن نفوذ کرده و یا در عمق آب وارد می‌شوند.

هارپ اساسا یک پروژه سری بود که در دوران جنگ سرد راه اندازی شد، درست همان دوره‌ای که زیردریایی‌های اتمی ایالات متحده و شوروی سابق برای قدرتنمایی دریاها را در می‌نوردیدند. این پروژه علمی-نظامی، قرار بود تا راهی برای برقراری ارتباط با زیردریایی‌های آمریکایی باشد و البته زیردریایی‌های دشمن را نیز شناسایی کند.

اما این پروژه حتی از زمان تاسیس نیز با شایعات مختلف و عجیبی همراه شد و حتی در طی سال‌ها، نظریه‌پردازان توطئه داستان‌های زیادی درباره آن گفتند که برخی جنبه علمی داشته و برخی بیشتر به افسانه شبیه‌اند.

هارپ و کنترل آب و هوا، ارتباط آن با خشکسالی، ارسال پرتوهای مرگ و حتی کنترل ذهن از گمانه زنی‌هایی است که پیرامون این پروژه مرموز دیده می‌شود. اکنون با زلزله اخیر کرمانشاه این صحبت‌ها در فضای مجازی بر سر زبان‌ها افتاده که آیا هارپ واقعا می‌تواند تاثیری بر ایجاد زمین لرزه داشته باشد یا خیر.

تاریخچه هارپ

HAARP یا همان برنامه پژوهشی یونوسفر فعال با فرکانس بالا ، توسط دولت ایالات متحده در بیشتر مواقع به عنوان یک ابزار تحقیقاتی در مورد آب و هوا شناخته شده است. اما همان‌طور که گفته شد، پروژه هارپ برای تسهیل در ارتباط با زیردریایی‌ها توسط ایالات متحده برای جنگ سرد طراحی شد. زیردریایی‌ها در آن زمان با رفتن به اعماق دریا، خود را از دید مخفی می‌کردند، اما این موضوع طبیعتا باعث می‌شد تا ارتباط با آنها تقریبا غیرممکن شود.

در اواسط دهه ۱۹۸۰ وقتی این فرضیه به طور آزمایشگاهی تایید شد، تلاش برای ساخت این پروژه آغاز گردید. در اوایل دهه ۱۹۹۰ صحبت‌های زیادی از این پروژه به گوش رسید، برخی سناتورهای آمریکایی صحبت‌های ضد و نقیضی درباره آن کردند و نیکلاس پاپادولوس که یکی از موسسان هارپ است، دلیل آن را اشتباهی دانست که یکی از مشاوران سازنده این پروژه، از قابلیت‌های احتمالیِ بسیار عجیب آن سخن گفته بود.

به عنوان مثال گفته می‌شد که از تکنولوژی مشابه هارپ می‌توان در ساخت یک سپر دفاعی برای تبدیل گازهای طبیعی به میکروویو استفاده کرد و این موضوع می‌تواند باعث سرنگون کردن موشک‌های شوروی شود.

بعد از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، اهمیت ارتباط زیردریایی‌ها از بین رفت و دیگر دلیلی برای ادامه پروژه هارپ وجود نداشت؛ اما حامیان تاسیس این پروژه سری توجیه دیگری برای روند ساخت آن ارائه داده و به قابلیت‌های آن برای نقشه برداری از سنگرهای دشمن، همچون سنگرهای ساخته شده توسط صدام در عراق و یا در کره شمالی که در اعماق زمین ساخته می‌شود، اشاره کردند.

در سال ۲۰۰۲ پیشنهاد شد تا از تاسیسات هارپ برای مقابله با تاثیرات منفی یک انفجار اتمی در ارتفاع بالای جو زمین، مطالعاتی صورت گیرد. حرف و حدیث‌های زیادی در این رابطه وجود داشت؛ گفته می‌شد که اگر کره شمالی یک بمب اتمی را در ۱۲ کیلومتری از سطح زمین منفجر کند، اتمسفر سطح زمین پر از الکترون‌های قاتلی می‌شود که می توانند سیستم الکترونیکی تمام ماهواره‌های زمین را نابود کنند.

موسسان هارپ در آن زمان به دنبال این بودند که با انتشار امواج رادیویی و ارسال آن به یونوسفر، این الکترون‌های قاتل را از جو زمین خارج کنند. فیلیپ کویل یکی از مشاوران ارشد بیل کلینتون در آزمایش سلاح‌های ایالات متحده می‌گوید:

من اعتقاد دارم که تحقیقات علمی برای فهم بهتر یونوسفر تلاش باارزشی خواهد بود، اما کسی چه می‌داند که برای انتقال الکترون‌ها چه میزان انرژی لازم است و با تزریق چنین انرژی عظیمی در یونوسفر چه تغییراتی بوجود خواهد آمد.

دکتر Nick Begich در کتاب Angel’s Do not Play This Haarp به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه پروژه‌های مشابهی به مانند هارپ در سراسر دنیا همچون نروژ و یا روسیه وجود دارد، اما روشی که در تولید گرمای یونوسفر توسط تکنولوژی هارپ به کار گرفته می‌شود، متفاوت است. درواقع سعی می‌شود تا با مشابه قرار دادن پروژه‌هایی برای هارپ در سرتاسر جهان، نشان دهند که روش حرارتی یونوسفر در این تاسیسات، با دیگر سایت‌ها تفاوتی ندارد.

با این وجود، یک سند دولتی ایالات متحده در سال ۱۹۹۰ نیز بیان می‌کند که توان بالای فرکانس‌های رادیویی در یونوسفر تاثیراتی غیرعادی از خود نشان می‌دهد.

ایجاد زلزله توسط هارپ

برخی از شایعات از آن به عنوان یک اسلحه سری یاد می‌کنند، شاید دلیل آن نیز همین مرموز بودن است، اما آیا واقعا چنین چیزی حقیقت دارد؟ آیا واقعا HAARP یک اسلحه فوق سری است؟

بیشترین شایعاتی که درباره ارتباط پروژه هارپ با زمین لرزه شنیده شد، به حوالی سال ۲۰۱۰ باز‌می‌گردد، یعنی دقیقا زمانی که زلزله هاییتی بوقوع پیوست. در آن زمان برخی اعتقاد داشتند که ردپای پروژه هارپ در این زلزله دیده می‌شود و دلیل آن را صحبت‌هایی می‌دانستند که زیبیگنیف برژینسکی آن را بیان کرد.

برژینسکی مشاور امنیت ملی ایالات متحده در دولت جیمی کارتر بود. او هارپ را به عنوان سلاحی علیه کشورهای غیر متحد با واشنگتن معرفی کرد.

به اعتقاد برژینسکی، تکنولوژی، روش‌هایی را در اختیار کشورهای بزرگ و قدرتمند جهان قرار می‌دهد تا به کمک آن بتوانند جنگ‌هایی سریع و غافلگیرکننده راه بیندازند.

این شایعات تا حدی قوت گرفت که حتی هوگو چاوز، رییس جمهوری ونزوئلا نیز زلزله ۷ ریشتری هاییتی را به عنوان بخشی از تست‌های مربوط به سلاح زمین ساختی آمریکا مربوط دانست، چاوز در آن زمان منبعی از این خبر فاش نکرد، اما آن را به پروژه تحقیقاتی هارپ نسبت داد.

زلاتان ابراهیمویچ بازیکن معروف فوتبال در همان سال مدعی دست داشتن آمریکا در زلزله هاییتی شد و پِرِس تی‌وی نیز با انتشار یک گزارش تایید نشده و به نقل از یک منبع خبری روسی عنوان کرد که نیروی دریایی ایالات متحده با استفاده از فناوری جنگ ستارگان خود، قصد ایجاد زلزه ای در ایران داشته که اشتباها هاییتی را هدف قرار داده است. برخی تئوری های توطئه، هارپ را در ایجاد زمین لرزه سیچوان چین و کالیفرنیای آمریکا نیز مقصر دانسته‌اند.

جالب اینجاست که نه تنها انگشت اتهام در ایجاد زلزله به سوی پروژه هارپ نشانه رفته، بلکه بعضی حتی آن را در تغییرات آب و هوایی جهان نیز مقصر می‌دانند!

در سال ۲۰۰۲ حدود ۹۰ نفر از نمایندگان دومای روسیه خواستار وضع قوانینی شدند تا انجام پروژه های ژئوفیزیکی مانند هارپ را ممنوع اعلام کند؛ چراکه به اعتقاد آنان چنین برنامه‌هایی پتانسیل آن را دارد که به یک سلاح تمام عیار تبدیل شود.

کنترل آب و هوا به‌وسیله این پروژه مرموز توسط جسی ونتورا (Jesse Ventura)، فرماندار سابق مینسوتا (۱۹۹۹ – ۲۰۰۳) مطرح شد. او که مدتی در یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرده بود، تحت عنوان نظریه توطئه این امکان را مورد بررسی قرار داد.

منابع مختلف دیگری مانند نیروی هوایی آمریکا نیز درباره این مباحث، مطالعاتی را انجام دادند؛ اما از آنجا که هیچ سند و یا مدرک علمی دال بر تاثیرات هارپ بر آب و هوای جهان وجود نداشت، چیزی هرگز به صورت عمومی منتشر نشد و توسط بسیاری از منتقدان، افسانه تلقی شد و به نظریات توطئه پیوست.

البته بسیاری نیز بر این باورند که این مقدار از امواج رادیویی با فرکانس بالا، بر تمامی جو زمین تاثیرگذار خواهد بود و می‌تواند به عنوان یک اسلحه مخرب مورد سوءاستفاده قرار بگیرد. این حجم از جهش در تکنولوژی‌های نظامی را می‌توان با جهش انسان از دنیای سلاح‌های سرد به سلاح‌های آتشین و یا پرش به اسلحه‌های مرگبار اتمی شبیه دانست.

تئوری توطئه‌ یا حقیقتی پنهان!

زلزله، جنبش و لرزش زمین بوده و علت آن نیز آزاد شدن انرژی ناشی از گسیختگی سریع در گسل‌های پوسته زمین است که در مدتی کوتاه اتفاق می‌افتد و رها شدن ناگهانی این انرژی از داخل پوسته زمین، امواج ارتعاشی ایجاد می‌کند.

در حالت کلی، زمین لرزه هر نوع ارتعاشی را در برمی‌گیرد -خواه این ارتعاش طبیعی باشد و خواه توسط انسان ساخته شود- اکثر مواقع زمین لرزه ناشی از حرکت گسل هاست، اما می‌تواند ناشی از فعالیت‌های آتشفشانی، ریزش کوه، انجار معادن، آزمایشات هسته‌ای و یا حتی بازگشت فرکانس‌های ارسال شده باشد!

اما آیا این ممکن است که امواج بازتاب شده از یونوسفر به اعماق نفوذ کرده و در بخش‌هایی از زمین که گسل‌ها پتانسیل بیشتری برای آزادسازی انرژی دارند، تاثیر بگذارد؟

شاید بتوان اوج گرفتن شایعه تولید زمین لرزه توسط اسلحه هارپ را به نوعی، شبیه به زیاد شدن خبرهای مربوط به رویت بشقاب پرنده‌ها در دوران جنگ سرد دانست. در طی این دوران گزارش های بسیاری از رویت این اشیای نورانی توسط مردم و یا خلبانان هواپیماهای مسافربری منتشر می‌شد که برخی آن را به موجودات فضایی نسبت داده و برخی از نظریه پردازان توطئه، آن را به آزمایشات فوق سری ایالات متحده و یا شوروی مربوط می‌دانستند.

با آنکه سوالات زیادی درباره موجودات فرازمینی همچنان بی‌پاسخ مانده است، اما سیا (CIA) با انتشار گزارشی در سال ۲۰۱۳، وجود هواپیماهای شناسایی لاکهید یو ۲ را در دوران جنگ سرد تایید کرد و این شاید اثباتی بر درستی گفته‌های نظریه پردازان توطئه بود.

هیچ دلیلی وجود ندارد که این سازمان در اسناد چند ده سالِ آینده خود از وجود پروژه نظامی هارپ نیز پرده برندارد، اما اینکه تا چه اندازه این پروژه در آزادسازی انرژی درونی لایه‌های زمین و به دنبال آن ایجاد زلزله موثر بوده، داستانی است که همچنان بدون جواب باقی خواهد ماند.

شاید بوجود آمدن زمین لرزه توسط تکنولوژی‌های موجود در پروژه هارپ به یک قصه خنده‌دار شبیه باشد و شاید هم این تئوری‌های به ظاهر غیرعادی و مضحک، حقیقتی باشد در دل یک افسانه! شما چگونه فکر می‌کنید؟

 

بیشتر بخوانید:

بزرگترین زلزله های جهان و ایران؛ ۲۰ مورد از شدیدترین زمین لرزه های دنیا

 

مطلب پروژه هارپ چیست و چه ارتباطی با زلزله دارد؟ برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

نظریه ریسمان (String Theory) یکی از درخشان‌ترین و بحث برانگیزترین اندیشه‌های اثبات نشده در دنیای فیزیک به شمار می‌آید. در قلب این نظریه، ایده‌ای نهفته‌ است که یک قرن است جریان فیزیک را به دست گرفته ؛ برخی مفاهیم بنیادین فیزیکی و اشکال مختلف نیرو‌ها، ذرات، برهمکنش‌ها، همه و همه را در یک چارچوب معین گرد هم جمع کرده و به نمایانگر واقعیت بدل گشته است.

به جای چهار نیروی بنیادی مستقل که عبارت‌اند از : نیروی هسته‌ای قوی، نیروی هسته‌ای ضعیف، نیروی الکترومغناطیس و نیروی گرانشی یک نظریه واحد بوجود آمده که همه‌ی آنها را در بر می‌گیرد.

در بسیاری از موارد، نظریه ریسمان رقیبی جدی برای نظریه کوانتوم گرانشی است که فقط در مقیاس‌های وسیع انرژی کارایی دارد. هرچند تاکنون هیچگونه آزمایش تجربی در تایید این نظریه انجام نشده است اما دلایل تئوری متقاعدکننده‌ای برای پذیرش آن وجود دارند. ما اینجا در تکراتو، نظریه ریسمان را به زبان ساده بازگو می‌کنیم و هر آن‌چیزی که یک “دوستدار فیزیک” باید باید از نظریه ریسمان بداند را در اختیار شما قرار می‌دهیم. با ادامه این مطلب با ما باشید.

اگر نظریه ریسمان را به طبیعت تعمیم دهیم، شباهت‌های زیادی میان پدیده‌هایی که ظاهرا با یکدیگر غیرمرتبط هستند دیده می‌شود. بر اساس قوانین نیوتن، وقتی دو جسم یکدیگر را جذب و یا دفع می‌کنند، در واقع این ذرات الکتریکی باردار آن‌ها هستند که یکدیگر را جذب یا دفع می‌کنند.

در نظریه ریسمان نوسان کردن یک آونگ، حرکت یک فنر به سمت جلو یا عقب و یا حرکت یک سیاره در مدار به دور ستاره خودش مشابه یکدیگر هستند. همچنین امواج گرانشی، امواج آب و یا امواج نور، همگی هرچند از خواستگاه‌های بنیادین فیزیکی متفاوتی برخواسته‌اند اما ویژگی‌های قابل توجه مشابه‌ای دارند. به همین ترتیب، اگرچه شاید فهم آن برای خیلی‌ها دشوار باشد اما باید گفت از دید نظریه ریسمان، کوانتوم ذرات و کوانتوم گرانش از منظر‌های مختلفی مشابه هم هستند.

بر اساس نظریه کوانتوم شما باید محاسبات جمع کلی را برای ذره مدنظر انجام دهید. شما در این روش راهی برای محاسبه جایی که ذره وجود داشته، دارد و خواهدداشت، ندارید؛ چرا که یک عدم قطعیت ذاتی برای طبیعت وجود دارد.

نظریه ریسمان، نظریه‌ای پیچیده است که ریسمان‌هایی پایه‌ای را به عنوان واقعیت ما و بخش بنیادین هر ماده‌ای قلمداد می‌کند. دنیله آماتی، فیزیکدان نظری در زمینه ذرات معتقد است که نظریه ریسمان، فیزیک قرن ۲۱‌امی است که بر حسب اتفاق از اواخر قرن ۲۰‌ام سر در آورده است.

تئوری ریسمان

برای دهه‌ها، دانشمندان نظریه‌های مختلفی پیرامون آنچه در ورای بعد سوم است ارائه می‌کردند و سعی داشتند نظریه‌ای واحد ارائه کنند تا همه‌ی فعالیت‌های ممکن در جهان توجیه پذیر باشد. در طول صد سال گذشته و بیشتر، عده‌ی زیادی درصدد این کار برآمدند اما گویی امری نشدنی به شمار می‌رفت؛ گذشت و گذشت تا نظریه ابرریسمان یا ریسمان، پاسخ به چنین ابهاماتی را ممکن کرد.

نظریه ریسمان در تلاش است تا ایده‌های اینشتین در نظریه نسبیت عام را با مکانیک کوانتوم پیوند بزند تا بدین طریق بتواند نظریه کوانتوم را در گرانش به کار ببندد. در حقیقت نظریه ریسمان پلی است میان قوانین حاکم بر فضا زمان و مکانیک کوانتوم که در مجموع چهار قانون حاکم بر طبیعت را متحد کرده است.

 

بیشتر بخوانید: کرم چاله چیست؟ توضیحی بر نظریه نسبیت عام انیشتین

 

برایان گرین، فیزیکدان نظری، در جریان Ted Talk سال ۲۰۰۵ سعی داشت اساس این نظریه را با تغییر دانش و نگرش ما نسبت به ماده توضیح دهد.

او در ابتدا توضیح می‌دهد که همه مواد از اتم‌ها ساخته شده‌اند، اتم‌هایی که خود الکترون‌ها، پروتون‌ها و نوترون‌ها را شامل‌ و در نهایت به کوارک‌ها تجزیه می‌شوند. سپس با توضیح نظریه ریسمان، سعی در به چالش کشیدن این دانش تجربی ما می‌کند. او معتقد بود تاریخ مصرف این دیدگاه به پایان رسیده است. نظریه ریسمان در واقع بیان می‌کند تمام این ذرات زیراتمی بنیادی و غیرقابل تجزیه، ریسمان‌هایی تک بعدی هستند. این ریسمان‌ها که دائما در حال ارتعاش، تغییر شکل و تعامل با فضای اطراف‌اند، همه‌‌ی آن چیزی را که ما می‌بینیم شکل می‌دهند (ویدیوی توضیحات برایان گرین درباره تئوری ریسمان را در انتهای مقاله مشاهده خواهید کرد).

نظریه‌های زیادی وجود داشتند که منجر به تکامل اولیه نظریه ریسمان در سال ۱۹۶۸ شدند. از همان ابتدای سده ۱۹۰۰ دانشمندانی با ارائه نظریه “یکپارچه” سعی در توسعه دانش ما نسبت به جهان شناخته شده داشتند. اما در حال حاضر با اینکه نظریه ریسمان به طریق تجربی و با انجام آزمایش هنوز به اثبات نرسیده است، اما برخی فیزیکدانان نظری مانند ادوارد ویتن، به جستجوی خود برای یافتن احتمالات منشاء گرفته از این نظریه ادامه می دهند.

ویتن، در مصاحبه‌ای با Nova نظریه ریسمان را این چنین توصیف کرد:

نظریه ریسمان تلاشی است برای توضیح عمیق‌تر طبیعت؛ با در نظر گرفتن یک ذره ابتدایی اما نه بصورت یک نقطه کوچک بلکه با در نظر گرفتن حلقه‌ای که ریسمانی در حال ارتعاش را شامل می‌شود. یکی از اساسی‌ترین موضوعات در مورد نظریه ریسمان این است که می‌تواند در اشکال و فرم‌های گوناگون ارتعاش کند و هارمونی‌ای زیبا بوجود آورد. اما اگر به این هارمونی گوش دهیم، صدایی نه چندان خوش آیند می‌شنویم و این بدین دلیل است که ما در این حالت به نت‌های خالص موسیقی گوش می‌دهیم و نه صداهایی فرعی که توسط پیانو و یا ویولون، موسیقی زیبایی را برای ما تشکیل می‌دهند.

یگانگی میان نیرو‌ها و ذرات مختلف به این دلیل بوجود می‌آید که همه‌ی آنها حاصل انواع مختلفی از ارتعاشات یک رشته هستند. با درک کنونی ما، باید گفت در نظریه ریسمان، هیچ چیزی بنیادی‌تر از ریسمان وجود ندارد.

ادوارد ویتن در طول زندگی خود، سهم عمده‌ای از گسترش فیزیک عصر خود را به دوش کشیده است. او با نوشتن کتاب “توضیحی بر نظریه M“؛ نظریه‌ای که همه‌ی تنوع‌های موجود در نظریه ریسمان یعنی نوع I، نوع IIA ، نوع IIB و انواع هتروزی (SO(32 و E8xE8 را یکپارچه کرد.

در دهه ۱۹۹۰ تصورات بر این بود که این ۵ نوع بایستگیِ کاملا جدا از هم، به گونه‌ای که تنها یکی از آن‌ها که با محدودیت‌های انرژی روی زمین منطبق است، باید معتبر باشد. طبق نظریه‌سازی‌های ویتن، همزادی‌ها و تعاملاتی میان ذرات وجود دارد که می‌تواند نظریات مختلف را به هم پیوند زند. برای درک بهتر این ارتباط تصویر زیر کارساز است.

 

بیشتر بخوانید: سیاهچاله چیست؟ تعاریف، نظریات و حقایقی درباره Black hole

چرا ریسمان‌ها؟

برخی با مطالعه نظریه ریسمان به این نتیجه می‌رسند که تنها با یک نظریه جالب و در حد یک سری احتمالات طرف هستند و نه چیزی بیشتر؛ اما مطالعات بیشتر از احتمالاتی سخن می‌گویند که خیلی بیشتر از یک داستان فریبنده است.

زمانی که برای اولین بار نظریه گرانش طی یک وحی باورنکردنی، توسط آیزاک نیوتون کشف شد، تغییراتی بنیادین رخ داد و کاربرد‌های عملی این کشف، بی‌درنگ نمود پیدا کرد. ولی اینجا در مورد نظریه ریسمان، چنین روندی را شاهد نیستیم. از نظریه گرانش نیوتون، نظریه نسبیت عام اینشتین و تا نظریه گرانش ۱۰ بعدی برانس و دیکس؛ این مثالی از تکامل نظریه‌ها. آنها دائما در حال تغییر هستند و همین موضوع نوآوری‌ها، اختراعات و در نهایت پیشرفت‌های دانشمندان و در مجموع جامعه بشری را منجر می‌شود. بدون این پیشرفت و دانش، پرواز‌ها، کاوش‌های فضایی و پزشکی مدرن نیز به آن شکلی که امروز می‌بینیم، هرگز به وجود نمی‌آمد.

همانند نظریه ریسمان، اگر سایر مرزهای فیزیک نظری نیز به همین شکل جابه‌جا شوند، ممکن است روزی به سطحی از اطلاعات ارزشمند دست پیدا کنیم که نقطه نظر‌های ما را پیرامون مسایل علمی دستخوش تغییر کند. به همین ترتیب شاید نظریه M یک راه‌حل اثبات شده برای یک معادله واحد نباشد، اما تا همین جا هم، اطلاعات مرتبط با اشیاء ۲ و ۵ بعدی و هم چنین توانایی درک همگرایی میان همزادی‌ها، توانسته بینش ارزشمندی را برای درک نظریه ریسمان به دانشمندان منتقل کند.

انواع نظریه ریسمان

نظریه‌های مختلفی درباره نظریه ریسمان وجود دارد اما تعداد انگشت‌شماری از آن‌ها به‌خوبی می‌توانند توصیفی برای طبیعت باشند. به‌عنوان مثال نوعی از تئوری استرینگ وجود دارد که در طیف ذرات آن که در حالت‌های مختلف نوسانی‌اش، ذره‌ای دارد که سریع‌تر از سرعت نور حرکت می‌کند نمی‌تواند مدل مناسبی از طبیعت باشد؛ چراکه درک سرعتی که به بیشتر از سرعت نور اشاره داشته باشد، سخت است.

اما در همین نظریه‌هایی که شاید نتوانند به خوبی طبیعت را مدل کنند، مفاهیمی نهفته است که ‌می‌تواند به درک تئوری استرینگ و نظریه‌هایی که از آن نشات می‌گیرد، کمک کند.

با این اوصاف، دو نوع نظریه ریسمان وجود دارد:

1. ریسمان بوزونی
2. اَبَرریسمان

۱. ریسمان بوزونی

اولین و ساده نوع نظریه ریسمان است. ریسمان بوزونی به ۲۶ بعد برای سازگاری با پیش‌فرض‌های فیزیکی مانند تقارن لورنس نیاز دارد؛ اما متاسفانه در طیف ذراتی که در این نظریه مطرح می‌شود، ذره‌ای وجود دارد که سریع‌تر از سرعت نور حرکت می‌کند و بنابراین نمی‌تواند مدل مناسبی از طبیعت باشد.

۲. ابرریسمان

با استفاده از این فرض که در مقابل هر ذره بوزی، ذره‌ای فرمی وجود دارد (فرض ابرتقارن)، نظریه ابرریسمان می‌تواند طبیعت را توصیف و مدل کند. تعداد بعدهای مورد نیاز در نظریه ابرریسمان ۱۰ بعد است و در حال حاضر نیز پنج نظریه مختلف ابرریسمان وجود دارد که می‌تواند توصیف‌گر طبیعت باشد.

برایان گرین از نظریه ریسمان می‌گوید

 

بیشتر بخوانید: قوی ترین بمب های اتمی جهان

 

منبع: Futurism

مطلب نظریه ریسمان چیست؟ توضیحاتی جامع درباره تئوری ریسمان و انواع آن برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

مشاهدات ماهواره­ OCO-2 (رصدخانه مدارگرد کربن ۲) ناسا، تصویر کاملی از تغییرات آب و هوایی جهان را نشان می دهد.

همانطور که می دانید، انفجار بزرگ انتشار گازهای دی اکسید کربن در سرتاسر جهان در سه جنگل بزرگ استوایی رصد شده است. اما اینکه دانشمندان چگونه موفق به این کشف شده‌اند، می‌تواند منجر به تغییر فوق‌العاده ای در چگونگی رصد تغییرات آب و هوایی شود.

انفجار گازهای گلخانه‌ای در طول دو هزار سال گذشته، بیشترین رشد را داشته و دانشمندان توانسته‌اند، با بهره بردن از اطلاعات ماهواره‌ی OCO-2 دانسته‌های خود را افزایش دهند، این ماهواره رصدی می‌تواند از گازهای گلخانه‌ای منتشر شده در زمین نقشه‌برداری‌های دقیقی انجام دهد.

این موردی است که دانشمندان حتی تا چند سال قبل هم قادر به انجام آن نبودند؛ چرا که پیش از این اطلاعات دانشمندان از ایستگاه‌های هواشناسی زمینی به دست می‌آمد، اما این جنگل‌ها معمولا در نواحی دور دست و بسیار دور از دسترس واقع شده‌اند و علاوه بر آن رعد و برق‌ها در چنین نواحی اختلالات زیادی را به وجود می‌آوردند که امکان پیگیری و رصد آن‌ها به سادگی فراهم نمی‌شد.

اما اکنون، با استفاده از این ماهواره دانشمندان می‌توانند با دقتی بسیار زیاد و بدون اینکه جو زمین تداخلی در اطلاعات به وجود بیاورد، این پدیده را رصد کنند. به گفته دانشمندان، این پیشرفت قابل‌توجه، می‌تواند منجر به اندازه‌گیری‌های دقیق‌تر و به همین ترتیب پیش‌بینی‌های بهتر، تغییرات آب و هوایی و چگونگی تاثیر آن بر آینده‌ی سیاره‌ی ما شود.

البته باید متذکر شویم که ماهواره‌ی OCO-2 تنها ماهواره ای نیست که چنین کاری انجام می‌دهد. هم اکنون ماهواره‌های زیادی هستند که وظیفه‌ی نظارت بر آلودگی هوا، مشاهده وضعیت لایه اوزون، اندازه‌گیری یخ دریاها، ثبت دمای جو و اقیانوس‌ها و بسیاری از فعالیت‌های دیگر سیاره‌ی ما را برعهده دارند که به دانشمندان امکان در اختیار داشتن اطلاعات کامل‌تری از آب و هوای زمین نسبت به گذشته را می‌دهند.

آژانس فضایی ناسا در بیانیه‌ای اعلام کرد:

این قابلیت‌ها با وجود نزدیک به ۳۰ سال اطلاعات ماهواره‌های مختلف، به کمیته بین‌المللی تغییرات آب و هوایی کمک کرد تا در سال ۲۰۰۷ نتیجه‌گیری کند که بیشترین افزایش مشاهده شده دمای متوسط جهانی از اواسط قرن ۲۰ احتمالا با افزایش غلظت گازهای گلخانه‌ای (ناشی از فعالیت‌های انسانی) مرتبط است. اما هنوز چیز زیادی در مورد پیامدهای آن نمی‌دانیم. اینکه آب و هوای زمین تا چه حد تغییر می‌کند یا دمای سطحی تا چه میزان افزایش می‌یابد؟ و سطح دریا هم به هم ترتیب بالا می‌رود؟ دانشمندان و مهندسان ناسا به سوالات مهم در آینده پاسخ خواهند داند.

 

بیشتر بخوانید:

• دنباله دار چیست
• کرم چاله چیست
• سیاره کوتوله چیست

.

منبع: babwnews

مطلب کشفیات جدید ناسا آینده تحقیقات مرتبط به تغییرات آب و هوایی را متحول می‌کند برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.

داستان، فیلم و مطالب جالبی در مورد کشتی حضرت نوح وجود دارد که همه ما نیز آنها را خوانده‌ایم و با آن آشنایی داریم. در اینجا می‌خواهیم به بررسی داستان‌های جالب مربوط به کشف بقایای کشتی نوح بپردازیم.

یک سایت انگلیسی زبان که به کشفیات جهان و چاپ مقالات در این مورد می‌پردازد، به تازگی در مورد کشف کشتی نوح توسط محققان مقالاتی چاپ نموده است.

داستان کشتی نوح

از جمله‌ داستان‌هایی که در کتاب‌های آسمانی ادیان مختلف مخصوصا اسلام و مسیحیت ذکر شده، داستان کشتی نوح است. این کشتی یکی از جاذبه‌های دوران باستان محسوب می‌شود. در مورد کشتی نوح و جزئیات ساخت آن لازم است تا در اینجا نکاتی بیان شود.

۱- کشتی نوح دارای جلویی قوس دار است و از کف نیز به هم پیوسته بوده است.

۲- در مورد طول دقیق این کشتی باید گفت که چیزی حدود ۵۱۵ فوت بوده است.

۳- این کشتی در شرق ترکیه و بر روی کوه‌های آرارات قرار گرفته است.

۴- این کشتی از جنس چوب ساخته شده، اما در کنار آن از آلیاژهای فلزی، مانند فلز آلومینیوم و فلز تیتانیوم که با دست ساخته شده‌اند نیز استفاده شده است.

۵- تیرک‌‌های عمودی چوبی که در دو طرف این کشتی قرار دارند، روساخت‌‌های اسکلتی آن را فرا گرفته‌اند.

کشفیات مربوط به کشتی نوح

دکتر بیل شی باستان‌شناسی است که توانست ظروف سفالی باستانی را در ۲۰ یاردی این کشتی کشف کند. گویا بر روی این ظروف تصاویری کنده‌کاری شده است که مربوط به پرنده، ماهی و مردی است که چکش به دست دارد و نامش نوح است.

این کشتی توسط دولت ترکیه به عنوان پارک ملی کشتی نوح و گنج ملی شناخته شد و در سال ۱۹۸۷ اخبار رسمی از کشف این کشتی در بزرگترین روزنامه ترکیه منتشر شد.

کشف کشتی نوح عجایب بزرگی را نمایان کرد. در نزدیکی این کشتی و در عقب آن سنگ‌های باستانی بزرگی آویزان شده بودند. این کشتی بر بالای کوه کسناکیداگ یا کودی داگی پیدا شده که به روز قیامت ترجمه شده است. بعد از کشف کشتی نوح دکتر صالح بایراک‌توتان از دانشگاه آتاتورک، اعلام نمود که این همان کشتی بوده که گفته می‌شود توسط نوح ساخته شده است.

اسکن‌های رادار انجام شده بر روی این کشتی نشان از یک الگوی منظم از الوارهای داخلی ساختار آن دارد. صفحات آهنی موجود در ته کشتی، کالبد زیرین کشتی،‌ لبه بالایی دیواره آن، دیواره عمودی، اتاقک حیوانات، سطح شیب‌دار قرار گرفته در جلو سمت راست و منطقه باز مرکزی مخصوص جریان هوا سه سطح دارد.

بعد از اینکه درستی آزمایشات آقای وایت توسط دولت ترکیه تایید شد، مجوز اکتشاف به وی داده شد. این اطلاعیه در بزرگ‌ترین روزنامه ترکیه منتشر گردید.

بازدید از کشتی نوح

این منطقه در ابتدا پارک ملی نام گذاری شد ولی بعدها عنوان گنجینه ملی را به آن دادند. برای بازدید از این مکان، دولت محوطه‌ای را در این محل ساخت که از آنجا به محوطه سایت مشرف است.

بروشورهای رسمی گردشگری نیز برای تمامی افراد مختلفی که از هر نژاد برای بازدید از کشتی می‌آیند نیز منتشر شده است. تعداد بسیار بازدیدکنندگان از این مکان نشان از اهمیت آن دارد.

لی‌هان دوروپینار که یک ناخدای ترکیه‌ای است، در سال ۱۹۵۹ در هنگام بررسی عکس‌های جغرافیایی ناتو از این منطقه، متوجه یک شکل کشتی مانندی در این محل شد. علاوه بر وی در آمریکا نیز دکتر آرتور این تصاویر را بررسی کرد.

کشف کشتی نوح در ترکیه باعث شد تا در سال‌های‌ اخیر این کشور به یکی از کشورهای گردشگرپذیر در دنیا تبدیل شود.

تحقیقات ران ویات در مورد کشف کشتی نوح

در سال ۱۹۹۷ ویات بیست‌ و چهارمین سفر خود را به این منطقه انجام داد و تحت تاثیر بقایای باقی مانده از کشتی نوح قرار گرفت. وی تحقیقاتی در مورد فلزیابی و زیر دریایی و نیز جستجوی راداری را بر روی این سایت انجام داد. این تحقیقات حدود ۱۵ سال طول کشید و بالاخره وی توانست ثابت کند که این سایت که ترکیبی از گل‌ و لای گدازه است، بقایای کشتی نوح را در خود جای داده است.

در سال ۱۹۶۰ ران ویات با جمعی از اعضای تیم خود به این منطقه آمده بود. وی در سال ۱۹۷۷ که دوباره تصمیم به بازدید گرفت، هیچ کدام از اعضای تیم وی محل دقیق را نمی‌دانستند و تنها می‌گفتند در نزدیکی منطقه آرارات قرار دارد.

وی به همراه پسرش یک تاکسی کرایه کردند و مدت ۳ روز در آنجا جستجو کردند. وقتی تاکسی قصد حرکت داشت سه بار در گل فرو رفت، آنها از این اتفاق متعجب شدند و فورا منطقه را علامت گذاری کردند. وی در ادامه توانست کشتی و بقایای خانه نوح را پیدا کند.

ران وایت همچنین نمونه‌ای زیبا از یکی از میخ‌های فلزی که در ساخت کشتی استفاده شده بود را یافت و آن را مورد آزمایش قرار داد. در ادامه مشخص شد که این میخ حاوی آلیاژهای فلزی با تکنولوژی بالا، نظیر تیتانیوم، منیزیم و آلومنیوم است.

در داخل کشتی تعداد زیادی ادوات و لوازم فلزی وجود داشت که گویا از آنها در جهت حفظ ایمنی الوارهای بزرگ در کنار هم استفاده می‌شده است.

استفاده از آلیاژهای فلزی در ساخت کشتی نوح جای هیچ گونه تعجبی ندارد؛ زیرا در آیات قرآن به توبالکین، یعنی مربی تمام صنعتگران در کار با آهن و برنز، اشاره شده است.

کشف کشتی نوح ، کشف اشیای مهم دیگری را نیز به همراه داشت که دانشمندان تمام آنها را مورد بررسی قرار دادند. در بررسی‌ها مشخص شد که بسیاری از قطعات استفاده شده در ساخت کشتی حاوی فلزاتی مشابه با درصدهای مشابه بوده‌اند.

قطعه‌ای مشکوک به جرم فلزی نیز در این اکتشاف به دست آمد، البته امکان دارد زمانی که صنعتگران درحال شکل دادن به صفحات فلزی بوده‌اند، به صورت بقایای فلزی بر ته کشتی افتاده باشد.

به نظر می‌رسد که این جرم یافت شده منگنزی باشد و در حالت مایع بر روی بدنه کشتی ریخته شده، در ادامه سخت شده و شکل انحنای بدنه را به خود گرفته است. البته به نظر می‌رسد که سمت صاف آن از جنس فلز باشد. گویا این قطعه چند فوت دورتر از کشتی پیدا شده است.

این تصویر نمونه‌ای از جرم فلزی است که در بدنه کشتی یافت شده است. این جرم نیز از جنس منگنز است و محصول جانبی منیزیمی است که در میخ‌های فلزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این شی مربعی شکل، که در تصویر مشاهده می‌شود، در قسمت غربی کشتی یافت شده است. این شی دارای ظاهری فلزی در قسمت بالا و سه طرف است.

با دقت در آن مشاهده می‌شود که اثری بر روی آن وجود دارد. به نظر می‌رسد زمانی که شی داغ بوده، به این شکل در آمده است. گویا این شی در ارتفاع بالایی قرار داشته که اندازه‌گیری آن سخت بوده، اما به نظر می‌رسد که قطر آن ۸ اینچ باشد.

بررسی سنگ‎‌های لنگر در کشف کشتی نوح

در تعریف سنگ‌های لنگر باید گفت که آنها را به عنوان یک جرم اضافی از کشتی آویزان می‌کردند تا به قرار گرفتن کشتی در مسیر مناسب کمک کند. لنگرهای سنگی یافت شده در کشتی نوح بسیار بزرگتر از مدل‌های موجود دیگر هستند.

در تصویر بالا لنگر بزرگ سنگی مربوط به کشتی نوح دیده می‌شود که در منطقه‌ای‌ دور از کوه آرارات یافت شده و دکتر رابرت میچلسون در حال بررسی آن است. به نظر می‌رسد که سنگ‌ها در این ناحیه بریده شده‌اند و سپس کشتی حدود ۱۲ مایل به سمت تحتانی منطقه شناور گشته است.

همه این‌ها جزئیاتی بوده که تاکنون از کشتی نوح به دست آمده است، اما هنوز اسرار زیاد کشف نشده‌ای باقی مانده که در دل تاریخ پنهان است.

.

تهیه و گردآوری: تکراتو

مطلب کشف کشتی نوح و داستان های جالب آن برای اولین بار در وب سایت تکراتو - اخبار روز تکنولوژی نوشته شده است.