جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد

نتایج بنچمارک GDPx نشان می‌دهد جمنای ۴ کربن گوگل با وجود فاصله اندک از کلاد اپوس ۵.۵ در امتیاز کلی، هزینه اجرای بسیار کمتری دارد. بر اساس این ارزیابی، میانگین هزینه انجام هر وظیفه با مدل گوگل کمی بیشتر از ۱۶ دلار است؛ درحالی‌که این رقم برای مدل آنتروپیک به حدود ۵۱ دلار می‌رسد.

این نتایج نشان می‌دهند رقابت میان مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی تنها به کسب بالاترین امتیاز محدود نیست و هزینه پردازش نیز به یکی از معیارهای مهم انتخاب تبدیل شده است. جمنای ۴ کربن اگرچه صدرنشین ارزیابی نیست، اما نسبت عملکرد به هزینه آن می‌تواند برای کاربران حرفه‌ای و کسب‌وکارها جذاب باشد.

بنچمارک GDPx چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

معیار GDPx برای مقایسه مدل‌های پیشرفته شرکت‌هایی مانند گوگل، OpenAI، آنتروپیک و متا طراحی شده است. این بنچمارک ۲۰۶ وظیفه تخصصی را در حوزه‌های مختلف بررسی می‌کند تا تصویری جامع‌تر از توانایی مدل‌ها در انجام فعالیت‌های حرفه‌ای ارائه دهد.

موضوعات این آزمون تنها به تولید محتوا و پاسخ‌گویی عمومی محدود نمی‌شوند و حوزه‌هایی مانند امور مالی، علم مواد، امنیت سایبری، مهندسی نرم‌افزار، حقوق و زیست‌شناسی را نیز در بر می‌گیرند. به همین دلیل، نتایج آن می‌توانند برای ارزیابی عملکرد مدل‌ها در کاربردهای تخصصی اطلاعات مفیدی فراهم کنند.

در رتبه‌بندی اصلی، کلاد اپوس ۵.۵ از آنتروپیک در جایگاه نخست قرار گرفت و جمنای ۴ کربن با اختلافی نسبتاً کم در رتبه بعدی ایستاد. بااین‌حال، مقایسه هزینه‌ها تفاوت چشمگیری میان این دو مدل نشان می‌دهد.

جمنای ۴ کربن

هزینه پردازش جمنای ۴ کربن کمتر از یک‌سوم کلاد است

طبق داده‌های منتشرشده، اجرای هر وظیفه با کلاد اپوس ۵.۵ به‌طور میانگین حدود ۵۱ دلار هزینه دارد. در مقابل، این رقم برای جمنای ۴ کربن کمی بیشتر از ۱۶ دلار گزارش شده است. به این ترتیب، مدل گوگل با هزینه‌ای کمتر از یک‌سوم رقیب خود، عملکردی نزدیک به آن ارائه می‌دهد.

این اختلاف در پروژه‌هایی که به اجرای مکرر وظایف یا پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، شرکت‌هایی که از مدل‌های هوش مصنوعی در سامانه‌های سازمانی استفاده می‌کنند، می‌توانند با انتخاب گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر، مخارج پردازشی خود را کاهش دهند؛ البته به شرط آنکه کیفیت خروجی برای نیازهایشان کافی باشد.

GPT-6 Astra از OpenAI نیز در این ارزیابی پایین‌تر از دو مدل یادشده قرار گرفت. میانگین هزینه اجرای هر وظیفه با این مدل حدود ۵۴ دلار اعلام شده است؛ رقمی که از هزینه استفاده از کلاد اپوس ۵.۵ و جمنای ۴ کربن بیشتر است.

در نتیجه، کلاد اپوس ۵.۵ بالاترین امتیاز کلی را به دست آورده، اما جمنای ۴ کربن از نظر نسبت عملکرد به هزینه وضعیت متفاوتی دارد. GPT-6 Astra نیز با وجود هزینه بیشتر، در رتبه پایین‌تری از این دو مدل قرار گرفته است.

تغییر معیارهای ارزیابی، رتبه‌بندی مدل‌ها را جابه‌جا کرد

SemiAnalysis برای بررسی تأثیر برخی حوزه‌های تخصصی بر نتایج، نسخه دیگری از رتبه‌بندی GDPx را نیز منتشر کرده است. در این نسخه، وظایف مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی و هم‌ترازی هوش مصنوعی از ارزیابی کنار گذاشته شدند.

جمنای ۴ کربن

حذف این سه حوزه باعث تغییر جایگاه مدل‌های برتر شد و GPT-6 Astra را به رتبه نخست رساند. در رتبه‌بندی جدید، GPT-6.1 Sol و کلاد اپوس ۵.۵ نیز بالاتر از جمنای ۴ کربن قرار گرفتند. پژوهشگران SemiAnalysis اعلام کرده‌اند که این نتایج با برداشت آن‌ها از توانایی نسبی مدل‌ها هماهنگی بیشتری دارد.

یکی از توضیحات مطرح‌شده برای این تفاوت، تأثیر محدودیت‌های ایمنی مدل‌ها است. سازوکارهای محافظتی در برخی مدل‌های کلاد و GPT ممکن است مانع انجام کامل بعضی درخواست‌های مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی یا هم‌ترازی هوش مصنوعی شوند.

بنابراین، امتیاز نهایی در چنین آزمون‌هایی لزوماً فقط توانایی فنی مدل را منعکس نمی‌کند و میزان محدودیت آن در پاسخ‌گویی به درخواست‌های حساس نیز می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

عملکرد مدل‌های قبلی گوگل و رقابت در امنیت سایبری

مدل جمنای ۴ آرگون، نسخه مرزی قبلی گوگل، در هر دو رتبه‌بندی جایگاه هشتم را به دست آورد. این مدل بالاتر از Muse Wonder متعلق به متا و پایین‌تر از Wonder Full قرار گرفت.

از نظر هزینه نیز آرگون تنها اندکی ارزان‌تر از جمنای ۴ کربن بود. با توجه به جایگاه بهتر مدل جدید گوگل، نتایج نشان می‌دهند کربن در مقایسه با نسل قبلی خود نسبت عملکرد به هزینه بهتری ارائه می‌کند.

بااین‌حال، بررسی اختصاصی حوزه امنیت سایبری تصویر متفاوتی از رقابت مدل‌ها به نمایش می‌گذارد. هر دو مدل گوگل در این بخش امتیاز بالاتری از مدل‌های OpenAI و آنتروپیک کسب کردند، اما همچنان پایین‌تر از خانواده Muse متا قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های GDPx، مدل‌های Muse در وظایف مرتبط با امنیت سایبری با اختلاف قابل‌توجهی بهترین عملکرد را ثبت کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد برتری یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند به حوزه کاربرد و نوع وظایف مورد ارزیابی وابسته باشد و نمی‌توان صرفاً با تکیه بر یک رتبه‌بندی، عملکرد آن را در تمام زمینه‌ها تعیین کرد.

نوشته جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد

نتایج بنچمارک GDPx نشان می‌دهد جمنای ۴ کربن گوگل با وجود فاصله اندک از کلاد اپوس ۵.۵ در امتیاز کلی، هزینه اجرای بسیار کمتری دارد. بر اساس این ارزیابی، میانگین هزینه انجام هر وظیفه با مدل گوگل کمی بیشتر از ۱۶ دلار است؛ درحالی‌که این رقم برای مدل آنتروپیک به حدود ۵۱ دلار می‌رسد.

این نتایج نشان می‌دهند رقابت میان مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی تنها به کسب بالاترین امتیاز محدود نیست و هزینه پردازش نیز به یکی از معیارهای مهم انتخاب تبدیل شده است. جمنای ۴ کربن اگرچه صدرنشین ارزیابی نیست، اما نسبت عملکرد به هزینه آن می‌تواند برای کاربران حرفه‌ای و کسب‌وکارها جذاب باشد.

بنچمارک GDPx چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

معیار GDPx برای مقایسه مدل‌های پیشرفته شرکت‌هایی مانند گوگل، OpenAI، آنتروپیک و متا طراحی شده است. این بنچمارک ۲۰۶ وظیفه تخصصی را در حوزه‌های مختلف بررسی می‌کند تا تصویری جامع‌تر از توانایی مدل‌ها در انجام فعالیت‌های حرفه‌ای ارائه دهد.

موضوعات این آزمون تنها به تولید محتوا و پاسخ‌گویی عمومی محدود نمی‌شوند و حوزه‌هایی مانند امور مالی، علم مواد، امنیت سایبری، مهندسی نرم‌افزار، حقوق و زیست‌شناسی را نیز در بر می‌گیرند. به همین دلیل، نتایج آن می‌توانند برای ارزیابی عملکرد مدل‌ها در کاربردهای تخصصی اطلاعات مفیدی فراهم کنند.

در رتبه‌بندی اصلی، کلاد اپوس ۵.۵ از آنتروپیک در جایگاه نخست قرار گرفت و جمنای ۴ کربن با اختلافی نسبتاً کم در رتبه بعدی ایستاد. بااین‌حال، مقایسه هزینه‌ها تفاوت چشمگیری میان این دو مدل نشان می‌دهد.

جمنای ۴ کربن

هزینه پردازش جمنای ۴ کربن کمتر از یک‌سوم کلاد است

طبق داده‌های منتشرشده، اجرای هر وظیفه با کلاد اپوس ۵.۵ به‌طور میانگین حدود ۵۱ دلار هزینه دارد. در مقابل، این رقم برای جمنای ۴ کربن کمی بیشتر از ۱۶ دلار گزارش شده است. به این ترتیب، مدل گوگل با هزینه‌ای کمتر از یک‌سوم رقیب خود، عملکردی نزدیک به آن ارائه می‌دهد.

این اختلاف در پروژه‌هایی که به اجرای مکرر وظایف یا پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، شرکت‌هایی که از مدل‌های هوش مصنوعی در سامانه‌های سازمانی استفاده می‌کنند، می‌توانند با انتخاب گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر، مخارج پردازشی خود را کاهش دهند؛ البته به شرط آنکه کیفیت خروجی برای نیازهایشان کافی باشد.

GPT-6 Astra از OpenAI نیز در این ارزیابی پایین‌تر از دو مدل یادشده قرار گرفت. میانگین هزینه اجرای هر وظیفه با این مدل حدود ۵۴ دلار اعلام شده است؛ رقمی که از هزینه استفاده از کلاد اپوس ۵.۵ و جمنای ۴ کربن بیشتر است.

در نتیجه، کلاد اپوس ۵.۵ بالاترین امتیاز کلی را به دست آورده، اما جمنای ۴ کربن از نظر نسبت عملکرد به هزینه وضعیت متفاوتی دارد. GPT-6 Astra نیز با وجود هزینه بیشتر، در رتبه پایین‌تری از این دو مدل قرار گرفته است.

تغییر معیارهای ارزیابی، رتبه‌بندی مدل‌ها را جابه‌جا کرد

SemiAnalysis برای بررسی تأثیر برخی حوزه‌های تخصصی بر نتایج، نسخه دیگری از رتبه‌بندی GDPx را نیز منتشر کرده است. در این نسخه، وظایف مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی و هم‌ترازی هوش مصنوعی از ارزیابی کنار گذاشته شدند.

جمنای ۴ کربن

حذف این سه حوزه باعث تغییر جایگاه مدل‌های برتر شد و GPT-6 Astra را به رتبه نخست رساند. در رتبه‌بندی جدید، GPT-6.1 Sol و کلاد اپوس ۵.۵ نیز بالاتر از جمنای ۴ کربن قرار گرفتند. پژوهشگران SemiAnalysis اعلام کرده‌اند که این نتایج با برداشت آن‌ها از توانایی نسبی مدل‌ها هماهنگی بیشتری دارد.

یکی از توضیحات مطرح‌شده برای این تفاوت، تأثیر محدودیت‌های ایمنی مدل‌ها است. سازوکارهای محافظتی در برخی مدل‌های کلاد و GPT ممکن است مانع انجام کامل بعضی درخواست‌های مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی یا هم‌ترازی هوش مصنوعی شوند.

بنابراین، امتیاز نهایی در چنین آزمون‌هایی لزوماً فقط توانایی فنی مدل را منعکس نمی‌کند و میزان محدودیت آن در پاسخ‌گویی به درخواست‌های حساس نیز می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

عملکرد مدل‌های قبلی گوگل و رقابت در امنیت سایبری

مدل جمنای ۴ آرگون، نسخه مرزی قبلی گوگل، در هر دو رتبه‌بندی جایگاه هشتم را به دست آورد. این مدل بالاتر از Muse Wonder متعلق به متا و پایین‌تر از Wonder Full قرار گرفت.

از نظر هزینه نیز آرگون تنها اندکی ارزان‌تر از جمنای ۴ کربن بود. با توجه به جایگاه بهتر مدل جدید گوگل، نتایج نشان می‌دهند کربن در مقایسه با نسل قبلی خود نسبت عملکرد به هزینه بهتری ارائه می‌کند.

بااین‌حال، بررسی اختصاصی حوزه امنیت سایبری تصویر متفاوتی از رقابت مدل‌ها به نمایش می‌گذارد. هر دو مدل گوگل در این بخش امتیاز بالاتری از مدل‌های OpenAI و آنتروپیک کسب کردند، اما همچنان پایین‌تر از خانواده Muse متا قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های GDPx، مدل‌های Muse در وظایف مرتبط با امنیت سایبری با اختلاف قابل‌توجهی بهترین عملکرد را ثبت کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد برتری یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند به حوزه کاربرد و نوع وظایف مورد ارزیابی وابسته باشد و نمی‌توان صرفاً با تکیه بر یک رتبه‌بندی، عملکرد آن را در تمام زمینه‌ها تعیین کرد.

نوشته جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد

نتایج بنچمارک GDPx نشان می‌دهد جمنای ۴ کربن گوگل با وجود فاصله اندک از کلاد اپوس ۵.۵ در امتیاز کلی، هزینه اجرای بسیار کمتری دارد. بر اساس این ارزیابی، میانگین هزینه انجام هر وظیفه با مدل گوگل کمی بیشتر از ۱۶ دلار است؛ درحالی‌که این رقم برای مدل آنتروپیک به حدود ۵۱ دلار می‌رسد.

این نتایج نشان می‌دهند رقابت میان مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی تنها به کسب بالاترین امتیاز محدود نیست و هزینه پردازش نیز به یکی از معیارهای مهم انتخاب تبدیل شده است. جمنای ۴ کربن اگرچه صدرنشین ارزیابی نیست، اما نسبت عملکرد به هزینه آن می‌تواند برای کاربران حرفه‌ای و کسب‌وکارها جذاب باشد.

بنچمارک GDPx چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

معیار GDPx برای مقایسه مدل‌های پیشرفته شرکت‌هایی مانند گوگل، OpenAI، آنتروپیک و متا طراحی شده است. این بنچمارک ۲۰۶ وظیفه تخصصی را در حوزه‌های مختلف بررسی می‌کند تا تصویری جامع‌تر از توانایی مدل‌ها در انجام فعالیت‌های حرفه‌ای ارائه دهد.

موضوعات این آزمون تنها به تولید محتوا و پاسخ‌گویی عمومی محدود نمی‌شوند و حوزه‌هایی مانند امور مالی، علم مواد، امنیت سایبری، مهندسی نرم‌افزار، حقوق و زیست‌شناسی را نیز در بر می‌گیرند. به همین دلیل، نتایج آن می‌توانند برای ارزیابی عملکرد مدل‌ها در کاربردهای تخصصی اطلاعات مفیدی فراهم کنند.

در رتبه‌بندی اصلی، کلاد اپوس ۵.۵ از آنتروپیک در جایگاه نخست قرار گرفت و جمنای ۴ کربن با اختلافی نسبتاً کم در رتبه بعدی ایستاد. بااین‌حال، مقایسه هزینه‌ها تفاوت چشمگیری میان این دو مدل نشان می‌دهد.

جمنای ۴ کربن

هزینه پردازش جمنای ۴ کربن کمتر از یک‌سوم کلاد است

طبق داده‌های منتشرشده، اجرای هر وظیفه با کلاد اپوس ۵.۵ به‌طور میانگین حدود ۵۱ دلار هزینه دارد. در مقابل، این رقم برای جمنای ۴ کربن کمی بیشتر از ۱۶ دلار گزارش شده است. به این ترتیب، مدل گوگل با هزینه‌ای کمتر از یک‌سوم رقیب خود، عملکردی نزدیک به آن ارائه می‌دهد.

این اختلاف در پروژه‌هایی که به اجرای مکرر وظایف یا پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، شرکت‌هایی که از مدل‌های هوش مصنوعی در سامانه‌های سازمانی استفاده می‌کنند، می‌توانند با انتخاب گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر، مخارج پردازشی خود را کاهش دهند؛ البته به شرط آنکه کیفیت خروجی برای نیازهایشان کافی باشد.

GPT-6 Astra از OpenAI نیز در این ارزیابی پایین‌تر از دو مدل یادشده قرار گرفت. میانگین هزینه اجرای هر وظیفه با این مدل حدود ۵۴ دلار اعلام شده است؛ رقمی که از هزینه استفاده از کلاد اپوس ۵.۵ و جمنای ۴ کربن بیشتر است.

در نتیجه، کلاد اپوس ۵.۵ بالاترین امتیاز کلی را به دست آورده، اما جمنای ۴ کربن از نظر نسبت عملکرد به هزینه وضعیت متفاوتی دارد. GPT-6 Astra نیز با وجود هزینه بیشتر، در رتبه پایین‌تری از این دو مدل قرار گرفته است.

تغییر معیارهای ارزیابی، رتبه‌بندی مدل‌ها را جابه‌جا کرد

SemiAnalysis برای بررسی تأثیر برخی حوزه‌های تخصصی بر نتایج، نسخه دیگری از رتبه‌بندی GDPx را نیز منتشر کرده است. در این نسخه، وظایف مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی و هم‌ترازی هوش مصنوعی از ارزیابی کنار گذاشته شدند.

جمنای ۴ کربن

حذف این سه حوزه باعث تغییر جایگاه مدل‌های برتر شد و GPT-6 Astra را به رتبه نخست رساند. در رتبه‌بندی جدید، GPT-6.1 Sol و کلاد اپوس ۵.۵ نیز بالاتر از جمنای ۴ کربن قرار گرفتند. پژوهشگران SemiAnalysis اعلام کرده‌اند که این نتایج با برداشت آن‌ها از توانایی نسبی مدل‌ها هماهنگی بیشتری دارد.

یکی از توضیحات مطرح‌شده برای این تفاوت، تأثیر محدودیت‌های ایمنی مدل‌ها است. سازوکارهای محافظتی در برخی مدل‌های کلاد و GPT ممکن است مانع انجام کامل بعضی درخواست‌های مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی یا هم‌ترازی هوش مصنوعی شوند.

بنابراین، امتیاز نهایی در چنین آزمون‌هایی لزوماً فقط توانایی فنی مدل را منعکس نمی‌کند و میزان محدودیت آن در پاسخ‌گویی به درخواست‌های حساس نیز می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

عملکرد مدل‌های قبلی گوگل و رقابت در امنیت سایبری

مدل جمنای ۴ آرگون، نسخه مرزی قبلی گوگل، در هر دو رتبه‌بندی جایگاه هشتم را به دست آورد. این مدل بالاتر از Muse Wonder متعلق به متا و پایین‌تر از Wonder Full قرار گرفت.

از نظر هزینه نیز آرگون تنها اندکی ارزان‌تر از جمنای ۴ کربن بود. با توجه به جایگاه بهتر مدل جدید گوگل، نتایج نشان می‌دهند کربن در مقایسه با نسل قبلی خود نسبت عملکرد به هزینه بهتری ارائه می‌کند.

بااین‌حال، بررسی اختصاصی حوزه امنیت سایبری تصویر متفاوتی از رقابت مدل‌ها به نمایش می‌گذارد. هر دو مدل گوگل در این بخش امتیاز بالاتری از مدل‌های OpenAI و آنتروپیک کسب کردند، اما همچنان پایین‌تر از خانواده Muse متا قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های GDPx، مدل‌های Muse در وظایف مرتبط با امنیت سایبری با اختلاف قابل‌توجهی بهترین عملکرد را ثبت کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد برتری یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند به حوزه کاربرد و نوع وظایف مورد ارزیابی وابسته باشد و نمی‌توان صرفاً با تکیه بر یک رتبه‌بندی، عملکرد آن را در تمام زمینه‌ها تعیین کرد.

نوشته جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد

نتایج بنچمارک GDPx نشان می‌دهد جمنای ۴ کربن گوگل با وجود فاصله اندک از کلاد اپوس ۵.۵ در امتیاز کلی، هزینه اجرای بسیار کمتری دارد. بر اساس این ارزیابی، میانگین هزینه انجام هر وظیفه با مدل گوگل کمی بیشتر از ۱۶ دلار است؛ درحالی‌که این رقم برای مدل آنتروپیک به حدود ۵۱ دلار می‌رسد.

این نتایج نشان می‌دهند رقابت میان مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی تنها به کسب بالاترین امتیاز محدود نیست و هزینه پردازش نیز به یکی از معیارهای مهم انتخاب تبدیل شده است. جمنای ۴ کربن اگرچه صدرنشین ارزیابی نیست، اما نسبت عملکرد به هزینه آن می‌تواند برای کاربران حرفه‌ای و کسب‌وکارها جذاب باشد.

بنچمارک GDPx چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

معیار GDPx برای مقایسه مدل‌های پیشرفته شرکت‌هایی مانند گوگل، OpenAI، آنتروپیک و متا طراحی شده است. این بنچمارک ۲۰۶ وظیفه تخصصی را در حوزه‌های مختلف بررسی می‌کند تا تصویری جامع‌تر از توانایی مدل‌ها در انجام فعالیت‌های حرفه‌ای ارائه دهد.

موضوعات این آزمون تنها به تولید محتوا و پاسخ‌گویی عمومی محدود نمی‌شوند و حوزه‌هایی مانند امور مالی، علم مواد، امنیت سایبری، مهندسی نرم‌افزار، حقوق و زیست‌شناسی را نیز در بر می‌گیرند. به همین دلیل، نتایج آن می‌توانند برای ارزیابی عملکرد مدل‌ها در کاربردهای تخصصی اطلاعات مفیدی فراهم کنند.

در رتبه‌بندی اصلی، کلاد اپوس ۵.۵ از آنتروپیک در جایگاه نخست قرار گرفت و جمنای ۴ کربن با اختلافی نسبتاً کم در رتبه بعدی ایستاد. بااین‌حال، مقایسه هزینه‌ها تفاوت چشمگیری میان این دو مدل نشان می‌دهد.

جمنای ۴ کربن

هزینه پردازش جمنای ۴ کربن کمتر از یک‌سوم کلاد است

طبق داده‌های منتشرشده، اجرای هر وظیفه با کلاد اپوس ۵.۵ به‌طور میانگین حدود ۵۱ دلار هزینه دارد. در مقابل، این رقم برای جمنای ۴ کربن کمی بیشتر از ۱۶ دلار گزارش شده است. به این ترتیب، مدل گوگل با هزینه‌ای کمتر از یک‌سوم رقیب خود، عملکردی نزدیک به آن ارائه می‌دهد.

این اختلاف در پروژه‌هایی که به اجرای مکرر وظایف یا پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، شرکت‌هایی که از مدل‌های هوش مصنوعی در سامانه‌های سازمانی استفاده می‌کنند، می‌توانند با انتخاب گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر، مخارج پردازشی خود را کاهش دهند؛ البته به شرط آنکه کیفیت خروجی برای نیازهایشان کافی باشد.

GPT-6 Astra از OpenAI نیز در این ارزیابی پایین‌تر از دو مدل یادشده قرار گرفت. میانگین هزینه اجرای هر وظیفه با این مدل حدود ۵۴ دلار اعلام شده است؛ رقمی که از هزینه استفاده از کلاد اپوس ۵.۵ و جمنای ۴ کربن بیشتر است.

در نتیجه، کلاد اپوس ۵.۵ بالاترین امتیاز کلی را به دست آورده، اما جمنای ۴ کربن از نظر نسبت عملکرد به هزینه وضعیت متفاوتی دارد. GPT-6 Astra نیز با وجود هزینه بیشتر، در رتبه پایین‌تری از این دو مدل قرار گرفته است.

تغییر معیارهای ارزیابی، رتبه‌بندی مدل‌ها را جابه‌جا کرد

SemiAnalysis برای بررسی تأثیر برخی حوزه‌های تخصصی بر نتایج، نسخه دیگری از رتبه‌بندی GDPx را نیز منتشر کرده است. در این نسخه، وظایف مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی و هم‌ترازی هوش مصنوعی از ارزیابی کنار گذاشته شدند.

جمنای ۴ کربن

حذف این سه حوزه باعث تغییر جایگاه مدل‌های برتر شد و GPT-6 Astra را به رتبه نخست رساند. در رتبه‌بندی جدید، GPT-6.1 Sol و کلاد اپوس ۵.۵ نیز بالاتر از جمنای ۴ کربن قرار گرفتند. پژوهشگران SemiAnalysis اعلام کرده‌اند که این نتایج با برداشت آن‌ها از توانایی نسبی مدل‌ها هماهنگی بیشتری دارد.

یکی از توضیحات مطرح‌شده برای این تفاوت، تأثیر محدودیت‌های ایمنی مدل‌ها است. سازوکارهای محافظتی در برخی مدل‌های کلاد و GPT ممکن است مانع انجام کامل بعضی درخواست‌های مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی یا هم‌ترازی هوش مصنوعی شوند.

بنابراین، امتیاز نهایی در چنین آزمون‌هایی لزوماً فقط توانایی فنی مدل را منعکس نمی‌کند و میزان محدودیت آن در پاسخ‌گویی به درخواست‌های حساس نیز می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

عملکرد مدل‌های قبلی گوگل و رقابت در امنیت سایبری

مدل جمنای ۴ آرگون، نسخه مرزی قبلی گوگل، در هر دو رتبه‌بندی جایگاه هشتم را به دست آورد. این مدل بالاتر از Muse Wonder متعلق به متا و پایین‌تر از Wonder Full قرار گرفت.

از نظر هزینه نیز آرگون تنها اندکی ارزان‌تر از جمنای ۴ کربن بود. با توجه به جایگاه بهتر مدل جدید گوگل، نتایج نشان می‌دهند کربن در مقایسه با نسل قبلی خود نسبت عملکرد به هزینه بهتری ارائه می‌کند.

بااین‌حال، بررسی اختصاصی حوزه امنیت سایبری تصویر متفاوتی از رقابت مدل‌ها به نمایش می‌گذارد. هر دو مدل گوگل در این بخش امتیاز بالاتری از مدل‌های OpenAI و آنتروپیک کسب کردند، اما همچنان پایین‌تر از خانواده Muse متا قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های GDPx، مدل‌های Muse در وظایف مرتبط با امنیت سایبری با اختلاف قابل‌توجهی بهترین عملکرد را ثبت کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد برتری یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند به حوزه کاربرد و نوع وظایف مورد ارزیابی وابسته باشد و نمی‌توان صرفاً با تکیه بر یک رتبه‌بندی، عملکرد آن را در تمام زمینه‌ها تعیین کرد.

نوشته جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد

نتایج بنچمارک GDPx نشان می‌دهد جمنای ۴ کربن گوگل با وجود فاصله اندک از کلاد اپوس ۵.۵ در امتیاز کلی، هزینه اجرای بسیار کمتری دارد. بر اساس این ارزیابی، میانگین هزینه انجام هر وظیفه با مدل گوگل کمی بیشتر از ۱۶ دلار است؛ درحالی‌که این رقم برای مدل آنتروپیک به حدود ۵۱ دلار می‌رسد.

این نتایج نشان می‌دهند رقابت میان مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی تنها به کسب بالاترین امتیاز محدود نیست و هزینه پردازش نیز به یکی از معیارهای مهم انتخاب تبدیل شده است. جمنای ۴ کربن اگرچه صدرنشین ارزیابی نیست، اما نسبت عملکرد به هزینه آن می‌تواند برای کاربران حرفه‌ای و کسب‌وکارها جذاب باشد.

بنچمارک GDPx چه چیزی را اندازه‌گیری می‌کند؟

معیار GDPx برای مقایسه مدل‌های پیشرفته شرکت‌هایی مانند گوگل، OpenAI، آنتروپیک و متا طراحی شده است. این بنچمارک ۲۰۶ وظیفه تخصصی را در حوزه‌های مختلف بررسی می‌کند تا تصویری جامع‌تر از توانایی مدل‌ها در انجام فعالیت‌های حرفه‌ای ارائه دهد.

موضوعات این آزمون تنها به تولید محتوا و پاسخ‌گویی عمومی محدود نمی‌شوند و حوزه‌هایی مانند امور مالی، علم مواد، امنیت سایبری، مهندسی نرم‌افزار، حقوق و زیست‌شناسی را نیز در بر می‌گیرند. به همین دلیل، نتایج آن می‌توانند برای ارزیابی عملکرد مدل‌ها در کاربردهای تخصصی اطلاعات مفیدی فراهم کنند.

در رتبه‌بندی اصلی، کلاد اپوس ۵.۵ از آنتروپیک در جایگاه نخست قرار گرفت و جمنای ۴ کربن با اختلافی نسبتاً کم در رتبه بعدی ایستاد. بااین‌حال، مقایسه هزینه‌ها تفاوت چشمگیری میان این دو مدل نشان می‌دهد.

جمنای ۴ کربن

هزینه پردازش جمنای ۴ کربن کمتر از یک‌سوم کلاد است

طبق داده‌های منتشرشده، اجرای هر وظیفه با کلاد اپوس ۵.۵ به‌طور میانگین حدود ۵۱ دلار هزینه دارد. در مقابل، این رقم برای جمنای ۴ کربن کمی بیشتر از ۱۶ دلار گزارش شده است. به این ترتیب، مدل گوگل با هزینه‌ای کمتر از یک‌سوم رقیب خود، عملکردی نزدیک به آن ارائه می‌دهد.

این اختلاف در پروژه‌هایی که به اجرای مکرر وظایف یا پردازش حجم زیادی از داده‌ها نیاز دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، شرکت‌هایی که از مدل‌های هوش مصنوعی در سامانه‌های سازمانی استفاده می‌کنند، می‌توانند با انتخاب گزینه‌ای کم‌هزینه‌تر، مخارج پردازشی خود را کاهش دهند؛ البته به شرط آنکه کیفیت خروجی برای نیازهایشان کافی باشد.

GPT-6 Astra از OpenAI نیز در این ارزیابی پایین‌تر از دو مدل یادشده قرار گرفت. میانگین هزینه اجرای هر وظیفه با این مدل حدود ۵۴ دلار اعلام شده است؛ رقمی که از هزینه استفاده از کلاد اپوس ۵.۵ و جمنای ۴ کربن بیشتر است.

در نتیجه، کلاد اپوس ۵.۵ بالاترین امتیاز کلی را به دست آورده، اما جمنای ۴ کربن از نظر نسبت عملکرد به هزینه وضعیت متفاوتی دارد. GPT-6 Astra نیز با وجود هزینه بیشتر، در رتبه پایین‌تری از این دو مدل قرار گرفته است.

تغییر معیارهای ارزیابی، رتبه‌بندی مدل‌ها را جابه‌جا کرد

SemiAnalysis برای بررسی تأثیر برخی حوزه‌های تخصصی بر نتایج، نسخه دیگری از رتبه‌بندی GDPx را نیز منتشر کرده است. در این نسخه، وظایف مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی و هم‌ترازی هوش مصنوعی از ارزیابی کنار گذاشته شدند.

جمنای ۴ کربن

حذف این سه حوزه باعث تغییر جایگاه مدل‌های برتر شد و GPT-6 Astra را به رتبه نخست رساند. در رتبه‌بندی جدید، GPT-6.1 Sol و کلاد اپوس ۵.۵ نیز بالاتر از جمنای ۴ کربن قرار گرفتند. پژوهشگران SemiAnalysis اعلام کرده‌اند که این نتایج با برداشت آن‌ها از توانایی نسبی مدل‌ها هماهنگی بیشتری دارد.

یکی از توضیحات مطرح‌شده برای این تفاوت، تأثیر محدودیت‌های ایمنی مدل‌ها است. سازوکارهای محافظتی در برخی مدل‌های کلاد و GPT ممکن است مانع انجام کامل بعضی درخواست‌های مرتبط با امنیت سایبری، زیست‌شناسی یا هم‌ترازی هوش مصنوعی شوند.

بنابراین، امتیاز نهایی در چنین آزمون‌هایی لزوماً فقط توانایی فنی مدل را منعکس نمی‌کند و میزان محدودیت آن در پاسخ‌گویی به درخواست‌های حساس نیز می‌تواند بر نتیجه تأثیر بگذارد.

عملکرد مدل‌های قبلی گوگل و رقابت در امنیت سایبری

مدل جمنای ۴ آرگون، نسخه مرزی قبلی گوگل، در هر دو رتبه‌بندی جایگاه هشتم را به دست آورد. این مدل بالاتر از Muse Wonder متعلق به متا و پایین‌تر از Wonder Full قرار گرفت.

از نظر هزینه نیز آرگون تنها اندکی ارزان‌تر از جمنای ۴ کربن بود. با توجه به جایگاه بهتر مدل جدید گوگل، نتایج نشان می‌دهند کربن در مقایسه با نسل قبلی خود نسبت عملکرد به هزینه بهتری ارائه می‌کند.

بااین‌حال، بررسی اختصاصی حوزه امنیت سایبری تصویر متفاوتی از رقابت مدل‌ها به نمایش می‌گذارد. هر دو مدل گوگل در این بخش امتیاز بالاتری از مدل‌های OpenAI و آنتروپیک کسب کردند، اما همچنان پایین‌تر از خانواده Muse متا قرار گرفتند.

بر اساس داده‌های GDPx، مدل‌های Muse در وظایف مرتبط با امنیت سایبری با اختلاف قابل‌توجهی بهترین عملکرد را ثبت کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد برتری یک مدل هوش مصنوعی می‌تواند به حوزه کاربرد و نوع وظایف مورد ارزیابی وابسته باشد و نمی‌توان صرفاً با تکیه بر یک رتبه‌بندی، عملکرد آن را در تمام زمینه‌ها تعیین کرد.

نوشته جمنای ۴ کربن با هزینه‌ای یک‌سوم کلاد اپوس ۵.۵، عملکردی نزدیک به بهترین مدل‌های هوش مصنوعی دارد اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است

اوپن‌ای‌آی قصد دارد با تغییر شیوه معرفی مراکز داده و برجسته‌کردن کاربردهای هوش مصنوعی، نگاه عمومی به زیرساخت‌های پردازشی عظیم را بهبود دهد.

بر اساس گزارشی از آکسیوس، این شرکت پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در روز سه‌شنبه، کارزار گسترده‌ای برای اثرگذاری بر فضای عمومی و سیاست‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی آغاز خواهد کرد. کریس لهان، مدیر ارشد امور جهانی اوپن‌ای‌آی، در گفت‌وگو با آکسیوس انتخابات میان‌دوره‌ای را پیش‌نمایشی از فضای سیاسی سال ۲۰۲۸ توصیف کرده است؛ سالی که به اعتقاد او، هوش مصنوعی به یکی از موضوعات اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل خواهد شد.

لهان می‌گوید اوپن‌ای‌آی می‌خواهد در شکل‌گیری بحث‌های آینده درباره هوش مصنوعی نقش داشته باشد. پیشنهادهای مطرح‌شده از سوی او شامل تدوین محدودیت‌ها یا به‌اصطلاح «سرعت‌گیرهایی» برای توسعه هوش مصنوعی پیشرفته، کمک به مردم برای درک بهتر تأثیر مثبت این فناوری در زندگی روزمره و مشارکت فعال‌تر آمریکا در تدوین استانداردهای جهانی هوش مصنوعی است.

بااین‌حال، یکی از پیشنهادهای جالب این برنامه به نحوه نام‌گذاری مراکز داده مربوط می‌شود. اوپن‌ای‌آی ظاهراً می‌خواهد به‌جای اصطلاح Data Center از عبارت «پردیس‌های پردازشی هوش مصنوعی» یا AI Compute Campuses استفاده کند؛ تغییری در نام‌گذاری که می‌تواند بخشی از تلاش این شرکت برای بهبود وجهه عمومی زیرساخت‌های بزرگ هوش مصنوعی باشد.

دیتاسنتر

مخالفت جوامع محلی با ساخت مراکز داده

ساخت مراکز داده در مناطق مختلف آمریکا با مخالفت‌هایی روبه‌رو شده است. نگرانی‌های جوامع محلی درباره پیامدهای این پروژه‌ها باعث شده شرکت‌های بزرگی مانند آمازون و مایکروسافت نیز در شیوه مذاکره با دولت‌های محلی تجدیدنظر کنند. این دو شرکت اعلام کرده‌اند که دیگر در مذاکرات مربوط به مراکز داده با مقام‌های محلی از توافق‌نامه‌های عدم افشا (NDA) استفاده نخواهند کرد.

لهان فضای شکل‌گرفته پیرامون این پروژه‌ها را بحثی سالم و مفید توصیف کرده است. او معتقد است جوامع محلی باید بتوانند شرکت‌ها را درباره تعهداتشان پاسخ‌گو نگه دارند تا اجرای چنین طرح‌هایی واقعاً منافع قابل‌توجهی برای ساکنان مناطق میزبان به همراه داشته باشد.

به این ترتیب، برنامه اوپن‌ای‌آی تنها به تغییر نام مراکز داده محدود نمی‌شود و بخشی از راهبرد گسترده‌تر این شرکت برای اثرگذاری بر افکار عمومی و سیاست‌های مرتبط با توسعه هوش مصنوعی در آمریکا به شمار می‌رود.

نوشته اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است

اوپن‌ای‌آی قصد دارد با تغییر شیوه معرفی مراکز داده و برجسته‌کردن کاربردهای هوش مصنوعی، نگاه عمومی به زیرساخت‌های پردازشی عظیم را بهبود دهد.

بر اساس گزارشی از آکسیوس، این شرکت پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در روز سه‌شنبه، کارزار گسترده‌ای برای اثرگذاری بر فضای عمومی و سیاست‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی آغاز خواهد کرد. کریس لهان، مدیر ارشد امور جهانی اوپن‌ای‌آی، در گفت‌وگو با آکسیوس انتخابات میان‌دوره‌ای را پیش‌نمایشی از فضای سیاسی سال ۲۰۲۸ توصیف کرده است؛ سالی که به اعتقاد او، هوش مصنوعی به یکی از موضوعات اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل خواهد شد.

لهان می‌گوید اوپن‌ای‌آی می‌خواهد در شکل‌گیری بحث‌های آینده درباره هوش مصنوعی نقش داشته باشد. پیشنهادهای مطرح‌شده از سوی او شامل تدوین محدودیت‌ها یا به‌اصطلاح «سرعت‌گیرهایی» برای توسعه هوش مصنوعی پیشرفته، کمک به مردم برای درک بهتر تأثیر مثبت این فناوری در زندگی روزمره و مشارکت فعال‌تر آمریکا در تدوین استانداردهای جهانی هوش مصنوعی است.

بااین‌حال، یکی از پیشنهادهای جالب این برنامه به نحوه نام‌گذاری مراکز داده مربوط می‌شود. اوپن‌ای‌آی ظاهراً می‌خواهد به‌جای اصطلاح Data Center از عبارت «پردیس‌های پردازشی هوش مصنوعی» یا AI Compute Campuses استفاده کند؛ تغییری در نام‌گذاری که می‌تواند بخشی از تلاش این شرکت برای بهبود وجهه عمومی زیرساخت‌های بزرگ هوش مصنوعی باشد.

دیتاسنتر

مخالفت جوامع محلی با ساخت مراکز داده

ساخت مراکز داده در مناطق مختلف آمریکا با مخالفت‌هایی روبه‌رو شده است. نگرانی‌های جوامع محلی درباره پیامدهای این پروژه‌ها باعث شده شرکت‌های بزرگی مانند آمازون و مایکروسافت نیز در شیوه مذاکره با دولت‌های محلی تجدیدنظر کنند. این دو شرکت اعلام کرده‌اند که دیگر در مذاکرات مربوط به مراکز داده با مقام‌های محلی از توافق‌نامه‌های عدم افشا (NDA) استفاده نخواهند کرد.

لهان فضای شکل‌گرفته پیرامون این پروژه‌ها را بحثی سالم و مفید توصیف کرده است. او معتقد است جوامع محلی باید بتوانند شرکت‌ها را درباره تعهداتشان پاسخ‌گو نگه دارند تا اجرای چنین طرح‌هایی واقعاً منافع قابل‌توجهی برای ساکنان مناطق میزبان به همراه داشته باشد.

به این ترتیب، برنامه اوپن‌ای‌آی تنها به تغییر نام مراکز داده محدود نمی‌شود و بخشی از راهبرد گسترده‌تر این شرکت برای اثرگذاری بر افکار عمومی و سیاست‌های مرتبط با توسعه هوش مصنوعی در آمریکا به شمار می‌رود.

نوشته اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است

اوپن‌ای‌آی قصد دارد با تغییر شیوه معرفی مراکز داده و برجسته‌کردن کاربردهای هوش مصنوعی، نگاه عمومی به زیرساخت‌های پردازشی عظیم را بهبود دهد.

بر اساس گزارشی از آکسیوس، این شرکت پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در روز سه‌شنبه، کارزار گسترده‌ای برای اثرگذاری بر فضای عمومی و سیاست‌گذاری‌های مرتبط با هوش مصنوعی آغاز خواهد کرد. کریس لهان، مدیر ارشد امور جهانی اوپن‌ای‌آی، در گفت‌وگو با آکسیوس انتخابات میان‌دوره‌ای را پیش‌نمایشی از فضای سیاسی سال ۲۰۲۸ توصیف کرده است؛ سالی که به اعتقاد او، هوش مصنوعی به یکی از موضوعات اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری تبدیل خواهد شد.

لهان می‌گوید اوپن‌ای‌آی می‌خواهد در شکل‌گیری بحث‌های آینده درباره هوش مصنوعی نقش داشته باشد. پیشنهادهای مطرح‌شده از سوی او شامل تدوین محدودیت‌ها یا به‌اصطلاح «سرعت‌گیرهایی» برای توسعه هوش مصنوعی پیشرفته، کمک به مردم برای درک بهتر تأثیر مثبت این فناوری در زندگی روزمره و مشارکت فعال‌تر آمریکا در تدوین استانداردهای جهانی هوش مصنوعی است.

بااین‌حال، یکی از پیشنهادهای جالب این برنامه به نحوه نام‌گذاری مراکز داده مربوط می‌شود. اوپن‌ای‌آی ظاهراً می‌خواهد به‌جای اصطلاح Data Center از عبارت «پردیس‌های پردازشی هوش مصنوعی» یا AI Compute Campuses استفاده کند؛ تغییری در نام‌گذاری که می‌تواند بخشی از تلاش این شرکت برای بهبود وجهه عمومی زیرساخت‌های بزرگ هوش مصنوعی باشد.

دیتاسنتر

مخالفت جوامع محلی با ساخت مراکز داده

ساخت مراکز داده در مناطق مختلف آمریکا با مخالفت‌هایی روبه‌رو شده است. نگرانی‌های جوامع محلی درباره پیامدهای این پروژه‌ها باعث شده شرکت‌های بزرگی مانند آمازون و مایکروسافت نیز در شیوه مذاکره با دولت‌های محلی تجدیدنظر کنند. این دو شرکت اعلام کرده‌اند که دیگر در مذاکرات مربوط به مراکز داده با مقام‌های محلی از توافق‌نامه‌های عدم افشا (NDA) استفاده نخواهند کرد.

لهان فضای شکل‌گرفته پیرامون این پروژه‌ها را بحثی سالم و مفید توصیف کرده است. او معتقد است جوامع محلی باید بتوانند شرکت‌ها را درباره تعهداتشان پاسخ‌گو نگه دارند تا اجرای چنین طرح‌هایی واقعاً منافع قابل‌توجهی برای ساکنان مناطق میزبان به همراه داشته باشد.

به این ترتیب، برنامه اوپن‌ای‌آی تنها به تغییر نام مراکز داده محدود نمی‌شود و بخشی از راهبرد گسترده‌تر این شرکت برای اثرگذاری بر افکار عمومی و سیاست‌های مرتبط با توسعه هوش مصنوعی در آمریکا به شمار می‌رود.

نوشته اوپن‌ای‌آی به‌دنبال تغییر تصویر مراکز داده با یک نام تازه است اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

بن‌بست هزار میلیارد دلاری در سیلیکون‌ ولی؛ رازی که غول‌های هوش مصنوعی پنهان می‌کنند

تصور عمومی از هوش مصنوعی، یک صفحه چت ساده است که در چند ثانیه به پیچیده‌ترین سوال‌ها جواب می‌دهد؛ اما پشت این ویترین نرم‌افزاری، غول‌های فناوری وارد مسابقه‌ای فیزیکی و پرهزینه شده‌اند که حالا به یک مانع غیرمنتظره خورده است: کمبود برق. همین حالا در نقاط مختلف آمریکا، ساختمان‌هایی پر از پیشرفته‌ترین و گران‌قیمت‌ترین تراشه‌های دنیا ساخته شده‌اند که خاموش مانده‌اند. کار به جایی رسیده است که ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، به شکل علنی اعتراف می‌کند مشکل شرکتش دیگر کمبود تراشه نیست، بلکه انبارهایی پر از پردازنده دارد که هیچ پریزی برای روشن کردن آن‌ها پیدا نمی‌شود.

امسال نزدیک به هزار میلیارد دلار صرف زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌شود، اما موسسه گارتنر در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داده است که تا سال ۲۰۳۰، بیش از ۳.۵ تریلیون دلار از این سرمایه‌گذاری‌ها ممکن است ارزش خود را از دست بدهد. در منطقه اشبرن ویرجینیا که به «کوچه دیتاسنترها» شهرت دارد، دیتاسنترهای در صف انتظار به ۴۰ گیگاوات برق نیاز دارند؛ عددی که معادل خروجی ۴۰ نیروگاه اتمی بزرگ و بسیار بیشتر از کل ظرفیت شبکه برق منطقه است. از سوی دیگر، زمان تحویل ترانسفورماتورهای غول‌پیکر قدرت به بیش از دو سال و نیم رسیده و کمبود نیروی متخصص در ایالتی مثل تگزاس، درآمد سالانه برخی برقکارهای جوانِ بدون مدرک دانشگاهی را به ۲۶۰ هزار دلار رسانده است؛ طنز تلخی که نشان می‌دهد انقلابی که قرار بود شغل برنامه‌نویس‌ها را بگیرد، در گام اول برقکارها را ثروتمندتر از مهندسان نرم‌افزار کرده است.

(مشاهده ویدیو در یوتیوب)

اما بحران زیرساخت و برق تنها یک روی این سکه است و روی دیگر آن به ترفندهای حسابداری، بدهی‌های پنهان و چرخش عجیب پول در وال‌استریت برمی‌گردد. مایکل بری، سرمایه‌گذار مشهوری که بحران مالی ۲۰۰۸ را پیش‌بینی کرده بود، به تازگی دست روی نحوه محاسبه «استهلاک سرورها» در دفاتر مالی شرکت‌هایی مثل متا، مایکروسافت، گوگل و اوراکل گذاشته است. این شرکت‌ها با طولانی‌تر کردن عمر مفید سرورها روی کاغذ، صدها میلیارد دلار از هزینه‌های واقعی خود را به آینده منتقل کرده‌اند تا سود امروزی‌شان بزرگ‌تر دیده شود؛ آن هم در شرایطی که انویدیا هر یک یا دو سال نسل جدیدی از تراشه‌ها را روانه بازار می‌کند و تراشه‌های قدیمی‌تر، ارزش اقتصادی خود را در تاریکی انبارها از دست می‌دهند.

در ویدیوی اختصاصی بالا که در تحریریه ویدیویی ما ماده شده است، پرونده این مسابقه هزار میلیارد دلاری را از زاویه‌ای متفاوت باز کرده‌ایم. از ساختار پیچیده بدهی ۲۷ میلیارد دلاری متا و چرخش پول میان انویدیا و OpenAI گرفته تا شباهت‌های ترسناک این روزها با حباب دات‌کام و تاثیر مستقیم سقوط سهام شرکت‌های تراشه بر بازار رمزارزها (که در ریزش پنجم ژوئن امسال بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار از ارزش کریپتو را دود کرد)، همه‌چیز را با آمار و مستندات بررسی کرده‌ایم.

پیشنهاد می‌کنیم تماشای این ویدیوی مستند را از دست ندهید و پس از دیدن آن، نظر خودتان را در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید: به نظر شما ما در آستانه ترکیدن بزرگ‌ترین حباب تاریخ فناوری هستیم یا این‌ها تنها تکان‌های اولیه یک انقلاب صنعتی تازه است؟

نوشته بن‌بست هزار میلیارد دلاری در سیلیکون‌ ولی؛ رازی که غول‌های هوش مصنوعی پنهان می‌کنند اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

بن‌بست هزار میلیارد دلاری در سیلیکون‌ ولی؛ رازی که غول‌های هوش مصنوعی پنهان می‌کنند

تصور عمومی از هوش مصنوعی، یک صفحه چت ساده است که در چند ثانیه به پیچیده‌ترین سوال‌ها جواب می‌دهد؛ اما پشت این ویترین نرم‌افزاری، غول‌های فناوری وارد مسابقه‌ای فیزیکی و پرهزینه شده‌اند که حالا به یک مانع غیرمنتظره خورده است: کمبود برق. همین حالا در نقاط مختلف آمریکا، ساختمان‌هایی پر از پیشرفته‌ترین و گران‌قیمت‌ترین تراشه‌های دنیا ساخته شده‌اند که خاموش مانده‌اند. کار به جایی رسیده است که ساتیا نادلا، مدیرعامل مایکروسافت، به شکل علنی اعتراف می‌کند مشکل شرکتش دیگر کمبود تراشه نیست، بلکه انبارهایی پر از پردازنده دارد که هیچ پریزی برای روشن کردن آن‌ها پیدا نمی‌شود.

امسال نزدیک به هزار میلیارد دلار صرف زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌شود، اما موسسه گارتنر در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داده است که تا سال ۲۰۳۰، بیش از ۳.۵ تریلیون دلار از این سرمایه‌گذاری‌ها ممکن است ارزش خود را از دست بدهد. در منطقه اشبرن ویرجینیا که به «کوچه دیتاسنترها» شهرت دارد، دیتاسنترهای در صف انتظار به ۴۰ گیگاوات برق نیاز دارند؛ عددی که معادل خروجی ۴۰ نیروگاه اتمی بزرگ و بسیار بیشتر از کل ظرفیت شبکه برق منطقه است. از سوی دیگر، زمان تحویل ترانسفورماتورهای غول‌پیکر قدرت به بیش از دو سال و نیم رسیده و کمبود نیروی متخصص در ایالتی مثل تگزاس، درآمد سالانه برخی برقکارهای جوانِ بدون مدرک دانشگاهی را به ۲۶۰ هزار دلار رسانده است؛ طنز تلخی که نشان می‌دهد انقلابی که قرار بود شغل برنامه‌نویس‌ها را بگیرد، در گام اول برقکارها را ثروتمندتر از مهندسان نرم‌افزار کرده است.

(مشاهده ویدیو در یوتیوب)

اما بحران زیرساخت و برق تنها یک روی این سکه است و روی دیگر آن به ترفندهای حسابداری، بدهی‌های پنهان و چرخش عجیب پول در وال‌استریت برمی‌گردد. مایکل بری، سرمایه‌گذار مشهوری که بحران مالی ۲۰۰۸ را پیش‌بینی کرده بود، به تازگی دست روی نحوه محاسبه «استهلاک سرورها» در دفاتر مالی شرکت‌هایی مثل متا، مایکروسافت، گوگل و اوراکل گذاشته است. این شرکت‌ها با طولانی‌تر کردن عمر مفید سرورها روی کاغذ، صدها میلیارد دلار از هزینه‌های واقعی خود را به آینده منتقل کرده‌اند تا سود امروزی‌شان بزرگ‌تر دیده شود؛ آن هم در شرایطی که انویدیا هر یک یا دو سال نسل جدیدی از تراشه‌ها را روانه بازار می‌کند و تراشه‌های قدیمی‌تر، ارزش اقتصادی خود را در تاریکی انبارها از دست می‌دهند.

در ویدیوی اختصاصی بالا که در تحریریه ویدیویی ما ماده شده است، پرونده این مسابقه هزار میلیارد دلاری را از زاویه‌ای متفاوت باز کرده‌ایم. از ساختار پیچیده بدهی ۲۷ میلیارد دلاری متا و چرخش پول میان انویدیا و OpenAI گرفته تا شباهت‌های ترسناک این روزها با حباب دات‌کام و تاثیر مستقیم سقوط سهام شرکت‌های تراشه بر بازار رمزارزها (که در ریزش پنجم ژوئن امسال بیش از ۱۳۰ میلیارد دلار از ارزش کریپتو را دود کرد)، همه‌چیز را با آمار و مستندات بررسی کرده‌ایم.

پیشنهاد می‌کنیم تماشای این ویدیوی مستند را از دست ندهید و پس از دیدن آن، نظر خودتان را در بخش دیدگاه‌ها با ما در میان بگذارید: به نظر شما ما در آستانه ترکیدن بزرگ‌ترین حباب تاریخ فناوری هستیم یا این‌ها تنها تکان‌های اولیه یک انقلاب صنعتی تازه است؟

نوشته بن‌بست هزار میلیارد دلاری در سیلیکون‌ ولی؛ رازی که غول‌های هوش مصنوعی پنهان می‌کنند اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.