رقیب تجاری GPS آماده پرتاب شد؛ شبکه ماهواره‌ای زونا دقت مکان‌یابی را به سانتی‌متر می‌رساند!

استارتاپ زونا اسپیس سیستمز قصد دارد با پرتاب ۶ ماهواره، شبکه ناوبری ماهواره‌ای Pulsar را توسعه دهد؛ سامانه‌ای تجاری که با هدف ارائه دقت سانتی‌متری و سیگنال مقاوم‌تر در برابر اختلال طراحی شده است.

استارتاپ آمریکایی زونا اسپیس سیستمز (Xona Space Systems) در آستانه گام مهمی برای راه‌اندازی یک سامانه تجاری ناوبری ماهواره‌ای قرار دارد. این شرکت قصد دارد ۶ ماهواره را با موشک اسپیس‌ایکس به مدار زمین بفرستد تا زمینه آزمایش سرویس Pulsar را فراهم کند؛ سامانه‌ای که قرار است جایگزینی مکمل برای GPS باشد و دقت مکان‌یابی و زمان‌سنجی را بهبود دهد.

GPS و سامانه‌های مشابه متعلق به اروپا، چین و روسیه، خدمات گسترده‌ای برای تعیین موقعیت و زمان ارائه می‌کنند؛ اما سیگنال‌های آن‌ها در برابر پارازیت آسیب‌پذیرند و دقت آن‌ها به‌تنهایی ممکن است برای برخی کاربردهای پیشرفته، مانند خودروهای خودران و ربات‌های کشاورزی، کافی نباشد. زونا می‌خواهد با ارائه سیگنالی قدرتمندتر و دقیق‌تر، بخشی از این محدودیت‌ها را برطرف کند.

ایده زونا چگونه شکل گرفت؟

زونا در سال ۲۰۱۹ به دست پنج مهندس تأسیس شد که در دوره تحصیلات تکمیلی مهندسی هوافضا در دانشگاه استنفورد با یکدیگر آشنا شده بودند. تایلر رید، یکی از بنیان‌گذاران شرکت، در پژوهش دکترای خود امکان بهبود ناوبری با استفاده از ماهواره‌های مدار پایین زمین را بررسی کرده بود.

شبکه ماهواره‌ای زونا

برایان منینگ، مدیرعامل زونا، در گفت‌وگو با تک‌کرانچ توضیح داده است که در ابتدا ایده ایجاد یک رقیب تجاری برای GPS چندان منطقی به نظر نمی‌رسید؛ زیرا GPS خدمات خود را رایگان ارائه می‌کند. بااین‌حال، بررسی بازار نشان داد که فرصت اصلی نه در فروش خود سیگنال، بلکه در بازار گسترده دستگاه‌هایی است که برای مکان‌یابی و زمان‌سنجی به عملکرد دقیق‌تری نیاز دارند.

سالانه میلیاردها دستگاه الکترونیکی و تجهیزات متصل به سامانه‌های ناوبری تولید می‌شوند. از دیدگاه زونا، بهبود دقت و پایداری سیگنال‌های موقعیت‌یابی می‌تواند بازاری تجاری برای خدمات مکمل GPS ایجاد کند.

چالش فنی؛ سیگنال دقیق‌تر بدون تجهیزات گران‌قیمت

توسعه سامانه‌ای با دقت بالاتر از GPS به طراحی زیرساخت ماهواره‌ای متفاوتی نیاز دارد. یکی از چالش‌های زونا، حفظ دقت زمان‌سنجی بدون استفاده از ساعت‌های اتمی گران‌قیمت در هر ماهواره بوده است. این شرکت برای رسیدن به هدف خود، معماری اختصاصی‌ای طراحی کرده که از فاصله کمتر ماهواره‌های مدار پایین تا زمین و ارتباط نزدیک‌تر آن‌ها با منابع مرجع زمینی بهره می‌برد.

چالش دیگر، سازگاری سیگنال‌های جدید با گیرنده‌های GPS موجود است. زونا می‌گوید فناوری خود را به‌گونه‌ای طراحی کرده که دریافت سیگنال‌های آن با تغییرات نرم‌افزاری نسبتاً محدود در گیرنده‌های سازگار امکان‌پذیر باشد. چنین رویکردی می‌تواند هزینه ورود به بازار را کاهش دهد و مسیر استفاده از این فناوری را هموارتر کند.

شش ماهواره جدید در مسیر تشکیل منظومه Pulsar

طبق برنامه اعلام‌شده در گزارش تک‌کرانچ، قرار است شش ماهواره زونا با موشک اسپیس‌ایکس به مدار پرتاب شوند. چهار ماهواره از این مجموعه به نمونه اولیه‌ای شباهت دارند که شرکت در سال گذشته برای آزمایش فناوری خود به فضا فرستاده بود. این ماهواره‌ها از سکوی ساخت شرکت Aerospace Labs استفاده می‌کنند.

دو ماهواره دیگر به‌طور کامل در دفتر زونا در شهر برلینگیم کالیفرنیا ساخته شده‌اند و قرار است پایه توسعه منظومه عملیاتی این شرکت باشند. زونا در نهایت قصد دارد شبکه‌ای متشکل از ۲۵۸ ماهواره با نام Pulsar ایجاد کند.

شبکه ماهواره‌ای زونا

دقت سانتی‌متری و سیگنال قابل دریافت در محیط‌های شهری

زونا اعلام کرده است که شبکه Pulsar می‌تواند موقعیت مکانی را با دقتی در حد سانتی‌متر تعیین کند؛ درحالی‌که دقت معمول GPS در بسیاری از کاربردها در محدوده متر قرار دارد. همچنین، قدرت سیگنال این سامانه به‌گونه‌ای طراحی شده که دریافت آن در داخل ساختمان‌ها و محیط‌های شهری نیز امکان‌پذیر باشد؛ مکان‌هایی که موانع فیزیکی و تداخل سیگنال می‌توانند عملکرد سامانه‌های ناوبری را مختل کنند.

مدیرعامل زونا همچنین معتقد است قدرت سیگنال این شبکه می‌تواند مقابله با تلاش‌ها برای ایجاد اختلال عمدی یا ارسال سیگنال‌های جعلی را آسان‌تر کند. بااین‌حال، میزان مقاومت واقعی سامانه در برابر پارازیت و جعل سیگنال باید در آزمایش‌های عملی و شرایط مختلف ارزیابی شود.

پس از استقرار ماهواره‌ها، زونا قصد دارد آزمایش نسخه بتای سرویس را با مشتریان واقعی آغاز کند. طبق برنامه شرکت، ماهواره‌ها در عرض‌های جغرافیایی میانی حدود هشت بار در روز از فراز هر منطقه عبور خواهند کرد و فرصت‌هایی برای آزمایش خدمات ناوبری و زمان‌سنجی فراهم می‌شود.

از زمان‌سنجی تجهیزات تا خودروهای خودران

یکی از مشتریان اولیه مورد اشاره در گزارش، شرکت TimeBeat است که در حوزه فناوری زمان‌سنجی الکترونیکی فعالیت می‌کند. ایان گاف، مدیرعامل این شرکت، گفته است آزمایش اولیه به مهندسان آن اجازه می‌دهد زمان ارائه‌شده توسط تجهیزات را در نقاط مختلف جهان بررسی و اصلاح کنند.

زونا امیدوار است تا سال ۲۰۲۸ پوشش کامل سرویس خود را در ایالات متحده، اروپا، ژاپن و کره جنوبی فراهم کند. تحقق این هدف به توسعه منظومه ماهواره‌ای، آزمایش‌های فنی و پیشرفت برنامه عملیاتی شرکت وابسته خواهد بود.

این استارتاپ از زمان تأسیس تاکنون کمی بیش از ۳۰۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است که ۲۰ میلیون دلار آن از نیروی فضایی ایالات متحده تأمین شده است. افزایش استفاده از فناوری‌های اخلال در ناوبری ماهواره‌ای در درگیری‌های نظامی نیز توجه نهادهای دولتی به راهکارهای مکمل GPS را افزایش داده است.

نقش Pulsar در آینده حمل‌ونقل خودران

کاربردهای احتمالی این فناوری به تلفن‌های هوشمند و تجهیزات الکترونیکی محدود نمی‌شود. با گسترش خودروهای خودران، ربات‌های صنعتی و سامانه‌های حمل‌ونقل هوشمند، نیاز به مکان‌یابی دقیق و قابل اتکا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تایلر رید که اکنون مدیر فناوری زونا است، پیش‌تر در شرکت فورد روی خودروهای خودران کار کرده و معتقد است سامانه‌هایی مانند Pulsar می‌توانند در توسعه نسل آینده وسایل نقلیه خودکار نقش داشته باشند.

به گفته مدیرعامل زونا، هوانوردی غیرنظامی نمونه‌ای از اهمیت بالای ایمنی در حمل‌ونقل است و فناوری‌های مکان‌یابی دقیق‌تر می‌توانند در آینده به بهبود عملکرد سامانه‌های خودران نیز کمک کنند. بااین‌حال، GPS همچنان زیرساختی مهم باقی می‌ماند و میزان موفقیت Pulsar به عملکرد واقعی آن، سازگاری با تجهیزات موجود و گسترش پوشش ماهواره‌ای بستگی دارد.

نوشته رقیب تجاری GPS آماده پرتاب شد؛ شبکه ماهواره‌ای زونا دقت مکان‌یابی را به سانتی‌متر می‌رساند! اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

رقیب تجاری GPS آماده پرتاب شد؛ شبکه ماهواره‌ای زونا دقت مکان‌یابی را به سانتی‌متر می‌رساند!

استارتاپ زونا اسپیس سیستمز قصد دارد با پرتاب ۶ ماهواره، شبکه ناوبری ماهواره‌ای Pulsar را توسعه دهد؛ سامانه‌ای تجاری که با هدف ارائه دقت سانتی‌متری و سیگنال مقاوم‌تر در برابر اختلال طراحی شده است.

استارتاپ آمریکایی زونا اسپیس سیستمز (Xona Space Systems) در آستانه گام مهمی برای راه‌اندازی یک سامانه تجاری ناوبری ماهواره‌ای قرار دارد. این شرکت قصد دارد ۶ ماهواره را با موشک اسپیس‌ایکس به مدار زمین بفرستد تا زمینه آزمایش سرویس Pulsar را فراهم کند؛ سامانه‌ای که قرار است جایگزینی مکمل برای GPS باشد و دقت مکان‌یابی و زمان‌سنجی را بهبود دهد.

GPS و سامانه‌های مشابه متعلق به اروپا، چین و روسیه، خدمات گسترده‌ای برای تعیین موقعیت و زمان ارائه می‌کنند؛ اما سیگنال‌های آن‌ها در برابر پارازیت آسیب‌پذیرند و دقت آن‌ها به‌تنهایی ممکن است برای برخی کاربردهای پیشرفته، مانند خودروهای خودران و ربات‌های کشاورزی، کافی نباشد. زونا می‌خواهد با ارائه سیگنالی قدرتمندتر و دقیق‌تر، بخشی از این محدودیت‌ها را برطرف کند.

ایده زونا چگونه شکل گرفت؟

زونا در سال ۲۰۱۹ به دست پنج مهندس تأسیس شد که در دوره تحصیلات تکمیلی مهندسی هوافضا در دانشگاه استنفورد با یکدیگر آشنا شده بودند. تایلر رید، یکی از بنیان‌گذاران شرکت، در پژوهش دکترای خود امکان بهبود ناوبری با استفاده از ماهواره‌های مدار پایین زمین را بررسی کرده بود.

شبکه ماهواره‌ای زونا

برایان منینگ، مدیرعامل زونا، در گفت‌وگو با تک‌کرانچ توضیح داده است که در ابتدا ایده ایجاد یک رقیب تجاری برای GPS چندان منطقی به نظر نمی‌رسید؛ زیرا GPS خدمات خود را رایگان ارائه می‌کند. بااین‌حال، بررسی بازار نشان داد که فرصت اصلی نه در فروش خود سیگنال، بلکه در بازار گسترده دستگاه‌هایی است که برای مکان‌یابی و زمان‌سنجی به عملکرد دقیق‌تری نیاز دارند.

سالانه میلیاردها دستگاه الکترونیکی و تجهیزات متصل به سامانه‌های ناوبری تولید می‌شوند. از دیدگاه زونا، بهبود دقت و پایداری سیگنال‌های موقعیت‌یابی می‌تواند بازاری تجاری برای خدمات مکمل GPS ایجاد کند.

چالش فنی؛ سیگنال دقیق‌تر بدون تجهیزات گران‌قیمت

توسعه سامانه‌ای با دقت بالاتر از GPS به طراحی زیرساخت ماهواره‌ای متفاوتی نیاز دارد. یکی از چالش‌های زونا، حفظ دقت زمان‌سنجی بدون استفاده از ساعت‌های اتمی گران‌قیمت در هر ماهواره بوده است. این شرکت برای رسیدن به هدف خود، معماری اختصاصی‌ای طراحی کرده که از فاصله کمتر ماهواره‌های مدار پایین تا زمین و ارتباط نزدیک‌تر آن‌ها با منابع مرجع زمینی بهره می‌برد.

چالش دیگر، سازگاری سیگنال‌های جدید با گیرنده‌های GPS موجود است. زونا می‌گوید فناوری خود را به‌گونه‌ای طراحی کرده که دریافت سیگنال‌های آن با تغییرات نرم‌افزاری نسبتاً محدود در گیرنده‌های سازگار امکان‌پذیر باشد. چنین رویکردی می‌تواند هزینه ورود به بازار را کاهش دهد و مسیر استفاده از این فناوری را هموارتر کند.

شش ماهواره جدید در مسیر تشکیل منظومه Pulsar

طبق برنامه اعلام‌شده در گزارش تک‌کرانچ، قرار است شش ماهواره زونا با موشک اسپیس‌ایکس به مدار پرتاب شوند. چهار ماهواره از این مجموعه به نمونه اولیه‌ای شباهت دارند که شرکت در سال گذشته برای آزمایش فناوری خود به فضا فرستاده بود. این ماهواره‌ها از سکوی ساخت شرکت Aerospace Labs استفاده می‌کنند.

دو ماهواره دیگر به‌طور کامل در دفتر زونا در شهر برلینگیم کالیفرنیا ساخته شده‌اند و قرار است پایه توسعه منظومه عملیاتی این شرکت باشند. زونا در نهایت قصد دارد شبکه‌ای متشکل از ۲۵۸ ماهواره با نام Pulsar ایجاد کند.

شبکه ماهواره‌ای زونا

دقت سانتی‌متری و سیگنال قابل دریافت در محیط‌های شهری

زونا اعلام کرده است که شبکه Pulsar می‌تواند موقعیت مکانی را با دقتی در حد سانتی‌متر تعیین کند؛ درحالی‌که دقت معمول GPS در بسیاری از کاربردها در محدوده متر قرار دارد. همچنین، قدرت سیگنال این سامانه به‌گونه‌ای طراحی شده که دریافت آن در داخل ساختمان‌ها و محیط‌های شهری نیز امکان‌پذیر باشد؛ مکان‌هایی که موانع فیزیکی و تداخل سیگنال می‌توانند عملکرد سامانه‌های ناوبری را مختل کنند.

مدیرعامل زونا همچنین معتقد است قدرت سیگنال این شبکه می‌تواند مقابله با تلاش‌ها برای ایجاد اختلال عمدی یا ارسال سیگنال‌های جعلی را آسان‌تر کند. بااین‌حال، میزان مقاومت واقعی سامانه در برابر پارازیت و جعل سیگنال باید در آزمایش‌های عملی و شرایط مختلف ارزیابی شود.

پس از استقرار ماهواره‌ها، زونا قصد دارد آزمایش نسخه بتای سرویس را با مشتریان واقعی آغاز کند. طبق برنامه شرکت، ماهواره‌ها در عرض‌های جغرافیایی میانی حدود هشت بار در روز از فراز هر منطقه عبور خواهند کرد و فرصت‌هایی برای آزمایش خدمات ناوبری و زمان‌سنجی فراهم می‌شود.

از زمان‌سنجی تجهیزات تا خودروهای خودران

یکی از مشتریان اولیه مورد اشاره در گزارش، شرکت TimeBeat است که در حوزه فناوری زمان‌سنجی الکترونیکی فعالیت می‌کند. ایان گاف، مدیرعامل این شرکت، گفته است آزمایش اولیه به مهندسان آن اجازه می‌دهد زمان ارائه‌شده توسط تجهیزات را در نقاط مختلف جهان بررسی و اصلاح کنند.

زونا امیدوار است تا سال ۲۰۲۸ پوشش کامل سرویس خود را در ایالات متحده، اروپا، ژاپن و کره جنوبی فراهم کند. تحقق این هدف به توسعه منظومه ماهواره‌ای، آزمایش‌های فنی و پیشرفت برنامه عملیاتی شرکت وابسته خواهد بود.

این استارتاپ از زمان تأسیس تاکنون کمی بیش از ۳۰۰ میلیون دلار سرمایه جذب کرده است که ۲۰ میلیون دلار آن از نیروی فضایی ایالات متحده تأمین شده است. افزایش استفاده از فناوری‌های اخلال در ناوبری ماهواره‌ای در درگیری‌های نظامی نیز توجه نهادهای دولتی به راهکارهای مکمل GPS را افزایش داده است.

نقش Pulsar در آینده حمل‌ونقل خودران

کاربردهای احتمالی این فناوری به تلفن‌های هوشمند و تجهیزات الکترونیکی محدود نمی‌شود. با گسترش خودروهای خودران، ربات‌های صنعتی و سامانه‌های حمل‌ونقل هوشمند، نیاز به مکان‌یابی دقیق و قابل اتکا اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تایلر رید که اکنون مدیر فناوری زونا است، پیش‌تر در شرکت فورد روی خودروهای خودران کار کرده و معتقد است سامانه‌هایی مانند Pulsar می‌توانند در توسعه نسل آینده وسایل نقلیه خودکار نقش داشته باشند.

به گفته مدیرعامل زونا، هوانوردی غیرنظامی نمونه‌ای از اهمیت بالای ایمنی در حمل‌ونقل است و فناوری‌های مکان‌یابی دقیق‌تر می‌توانند در آینده به بهبود عملکرد سامانه‌های خودران نیز کمک کنند. بااین‌حال، GPS همچنان زیرساختی مهم باقی می‌ماند و میزان موفقیت Pulsar به عملکرد واقعی آن، سازگاری با تجهیزات موجود و گسترش پوشش ماهواره‌ای بستگی دارد.

نوشته رقیب تجاری GPS آماده پرتاب شد؛ شبکه ماهواره‌ای زونا دقت مکان‌یابی را به سانتی‌متر می‌رساند! اولین بار در آی‌ تی‌ رسان منتشر شد.

آژانس فضایی اروپا به دنبال راه‌اندازی جی‌پی‌اس در کره ماه

 
اینجا در زمین، ارتباطات میان مردم جهان و سیستم‌های مسیریابی از طریق انبوه ماهواره‌های مستقر در مدار میسر می‌شود. اما اکنون آژانس فضایی اروپا (ESA) قصد دارد چنین سیستمی‌ را در ماه با استفاده از ماهواره‌های متعدد راه‌اندازی کند.
 
این طرح که تحت عنوان Moonlight شناخته می‌شود، منجر به ایجاد سیستم‌های ارتباطی و همچنین مسیریابی گسترده‌تری در کره ماه خواهد شد. هدف آژانس فضایی اروپا از آغاز این پروژه، ترغیب شرکت‌های خصوصی برای کمک به این نهاد به منظور ارسال و قرار دادن ماهواره‌ها و ایستگاه‌های مختلف در قمر ماه است تا بتوان ارتباطی پایدار را با زمین برقرار کرد.
 
از جمله مزیت‌هایی که می‌توان برای این طرح برشمرد، می‌توان به کمک به تجهیزاتی همچون ماه‌نوردها برای ارتباطی بهتر و حتی کنترل از راه دور (زمین) آن‌ها شاره کرد. البته با توجه به تاخیر ارتباطی 20 دقیقه‌ای میان زمین و مریخ، چنین امکانی برای مریخ نوردها فراهم نیست.
 
این در حالی است که این میزان تاخیر میان زمین و ماه تنها چند ثانیه است و بنابراین، می‌توان به راحتی ماه‌نوردها را در سطح این قمر هدایت کرد. همچنین می‌توان از این سیستم ارتباطی برای کمک به فرود فضاپیماها در نقاط کمتر شناخته‌شده ماه نیز استفاده کرد.
 
اخترشناسان همواره در صدد ارسال ماه‌نوردها به مناطق شناخته‌نشده ماه بودند تا بتوانند شرایط این مناطق را نیز مورد بررسی قرار دهند. حال با کمک این فناوری‌های جدید و سیستم ارتباطی ESA، می‌توان امیدوار بود که این خواسته به زودی محقق شود.
 
از طرفی دیگر، راه‌اندازی چنین سیستمی‌منجر به کاهش هزینه‌های ماموریت‌های فضایی به ماه خواهد شد. طرح Moonlight  فعلا در مراحل آغازین خود قرار دارد و محققان در حال بررسی و  تجزیه‌وتحلیل آن هستند. گفته می‌شود که در صورت مهیا بودن شرایط، این طرح در سال 2023  کلید خواهد خورد.

راه اندازی GPS بومی در دستور کار قرار گرفت

رئیس پژوهشگاه هوافضا از طراحی پروژه ناوبری و موقعیت یابی ماهواره ای بومی در این پژوهشگاه به سفارش سازمان فضایی خبر داد و گفت: سیستم GPS را مانند سایر کشورها بومی سازی می کنیم.
 
فتح الله امی با اشاره به اهداف سند جامع توسعه هوافضای کشور در حوزه موقعیت‌یابی و ناوبری ماهواره‌ای گفت: سند جامع توسعه هوافضای کشور در جلسه ۷۲۸ شورای عالی انقلاب فرهنگی در ۱۹ دی ماه سال ۹۱ به تصویب رسید و جنبه اجرایی پیدا کرد.
 
وی با بیان اینکه سند توسعه هوافضا دارای ۶ فصل است و در ۳ بخش کلی، فعالیت‌هایی را در حوزه‌های فضایی، هوایی و دفاعی مشخص کرده است، ادامه داد: در دو بخش فضایی و هوایی، ماموریت‌هایی بر عهده پژوهشگاه هوافضا قرار گرفته است و ما نیز در این پژوهشگاه پروژه‌های‌مان را با راهبرد اجرای این سند پیش می‌بریم.
 
رئیس پژوهشگاه هوافضای وزارت علوم گفت: در سند جامع توسعه هوافضا در بخش فضایی، تعداد قابل توجهی پروژه فضایی آمده است و ۷ محور طرح‌های کلان در فصل ۵ این سند برای بخش فضایی تا سال ۱۴۰۴ تکلیف شده است.
 
امی با بیان اینکه در بند ۷ این فصل از سند، بحث موقعیت‌یابی و ناوبری مورد توجه قرار گرفته است، افزود: به این معنی که همانطور که سیستم ناوبری «GPS» در امریکا فعال است و در اروپا «گالیله» این خدمات را می‌دهد، روسیه «گلوناس» را راه اندازی کرده و چین «بی دو» را دارد، ما نیز باید سیستم ناوبری و موقعیت‌یابی خودمان را داشته باشیم و به دنبال این هستیم که بتوانیم این سیستم را راه اندازی کنیم.
 
وی تاکید کرد: مسئولیت طراحی و ساخت پروژه ناوبری و موقعیت‌یابی بومی (GPS) از سوی سازمان فضایی ایران به عهده پژوهشگاه هوافضا گذاشته شده است که داریم روی آن کار می‌کنیم و پروژه‌هایی برای موقعیت‌یابی از طریق سیستم رادیویی طراحی کرده‌ایم.
 
رئیس پژوهشگاه هوافضا خاطرنشان کرد: ما الان یک طرح کلی روی GPS انجام داده‌ایم که به سازمان فضایی ایران ارائه شده تا نظرش را بدهد. اگر مورد موافقت قرار گرفت و به صورت پروژه با ما قرارداد منعقد شد، جزئیات و زمان بندی اجرای آن را اعلام خواهیم کرد.
 
وی گفت: هم اکنون هیچ قراردادی منعقد نشده است و ما آمادگی خود را اعلام کرده‌ایم تا همان مدل سیستم موقعیت‌یابی GPS را مانند سایر کشورها، در ایران بومی سازی کنیم.
 
به گزارش مهر، سامانه ماهواره‌ای ناوبری و موقعیت‌یابی سیستم‌هایی هستند که به گیرنده‌های کوچک در ایستگاههای زمینی اجازه می‌دهند تا موقعیت خود را (طول، عرض و ارتفاع جغرافیایی) با خطای چند متری مشخص کنند. این قابلیت از طریق انتقال امواج رادیویی بین دستگاه و ماهواره صورت می‌گیرد.

حمله باج‌افزاری به غول GPS

 شرکت گارمین یکی از آخرین شرکت‌های بزرگی است که قربانی یک حمله باج‌افزاری پیشرفته شده است. حملات باج‌افزاری تا پیش از این افراد و کامپیوترهای شخصی را هدف قرار می‌داد حالا ولی شرکت‌ها و سازمان‌های بزرگ هم گرفتار شده‌اند.
سال‌هاست محصولات شرکت گارمین به کمک افراد آمده تا مسیر خود را پیدا کنند حالا اما در صفحه نخست سایت شرکت گارمین پیغام خطای ۴۰۴ و تصاویری از ورزشکاران تنها به چشم می‌خورد با این نوشته: «به نظر می‌رسد گم شده‌اید!» کنایه‌ای از ناکارآمدی سرویس‌های یکی از مهم‌ترین تولید‌کنندگان دستگاه‌های GPS و ساعت‌های هوشمند.
 
اکانت‌های رسمی شرکت گارمین در توییتر قطع برق و از کارافتادن دیتاسنتر شرکت را دلیل رسمی این اتفاق ذکر کرده اما خبرهای غیر رسمی حاکی از حمله باج‌افزاری به یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های برندهای تولید GPS است. طی یکی، دو روز گذشته بسیاری از کاربران با انتشار تصاویری از عدم امکان ثبت فعالیت ورزشی خود روی اپلیکیشن گارمین خبر داده‌اند. بسیاری از افرادی که از طریق ساعت‌های هوشمند گارمین فعالیت ورزشی خود را در سایت‌هایی چون استراوا (Strava) ثبت می‌کردند نیز حالا قادر به آپلود کردن این اطلاعات نیستند.
 
تقریبا هیچ بخشی از شرکت تولید‌کننده جی‌پی اس از این اتفاق مصون نبوده حتی ایمیل‌ها و بخش پشتیبانی تلفنی هم از دسترس خارج شده است. همچنین یک سایت خبری تایوانی گفته که شرکت در یک مکاتبه داخلی به کارکنانش از حمله به دیتاسنتر این شرکت خبر داده است. به‌طوری که حالا کارخانه تولید محصول آن را هم متوقف کرده است. 
 
 فاجعه برای یک شرکت تکنولوژی
از دو روز قبل اپلیکیشن گارمین کانکت که برنامه‌ای برای ثبت فعالیت‌های ورزشی بود از کار افتاده است. در پیغام روی این صفحه اپلیکیشن کاربران اشاره‌ای به حمله اینترنتی یا باج‌افزار نشده و نوشته شده صرفا به علت تعمیر غیرفعال شده است.
 
به گزارش فوربس یک باج افزار جدید به نام WastedLocker متهم ردیف اول است. شرکت‌های امنیتی این باج‌افزار را به گروه هکری Evil Corp نسبت می‌دهند. گروهی که پشت باج‌افزارهای مشهوری چون Dridex و Bit Paymer است.
 
Evil Corp گروهی است که عمدتا شرکت‌ها و سازمان‌های آمریکایی را هدف قرار می‌دهد و احتمال داده می‌شود هکرهای روسی هستند. Dridex در سال ۲۰۱۵ ظاهرا شد و عمدتا روی کلاهبرداری متمرکز بود اما Bit Paymer در سال ۲۰۱۷ دیده شد و شیوه عمل آن باج‌افزار بود.
 
باج‌افزار WastedLocker از نظر عملکرد بسیار شبیه Bit Paymer است اما بسیار هم پیشرفته‌تر است. محققان سایبری این باج‌افزار را یک نمونه کاملا دیزاین شده برای اهداف مختلف توصیف می‌کنند که نسخه‌های منطبق شده با سیستم‌های قربانی دارد. در واقع این باج‌افزار می‌تواند پس از رخنه اولیه به هکرها اجازه دهد مکانیزم‌های دفاعی قربانیان را ارزیابی کنند. هنگامی که این اطلاعات جمع‌آوری شد مهاجمان می‌توانند یک نسخه سفارشی شده از WastedLocker را به سیستم قربانی ارسال کنند که اجازه مقابله با آن را نمی‌دهد.
 
بر اساس ارزیابی‌ها قیمت درخواستی رخنه‌های انجام شده توسط WastedLocker بین ۵۰۰ هزار دلار تا ۱۰ میلیون دلار بوده است.
 
 پرداخت به هکرها، یک راه‌حل؟
رضا هاشمی کارشناس امنیت سایبری در پاسخ به این پرسش که عملکرد شرکت‌ها در مواقع بروز چنین فجایع امنیتی چیست و چرا تمامی سرویس‌ها برای این زمان طولانی از کار افتاده، می‌گوید: اولین اقدام برای مقابله با حملات اینترنتی از این قبیل فریز یا غیرفعال کردن سرویس‌ها و دسترسی‌ها برای شناسایی مسیر رخنه، برآورد ابعاد و جلوگیری از خسارات بیشتر است. سپس اقداماتی مانند درخواست از کاربران برای تغییر اجباری رمز ورود یا تایید مجدد هویت است.
 
‎با توجه به پیچیدگی این حملات و وابستگی روزافزون مشتریان شرکت‌ها به سرویس‌ها و محصولات تا چه حد ممکن است شرکت‌های بزرگ یا حتی دولتی حاضر به پرداخت باج به هکرها شوند؟ هاشمی می‌گوید: به‌طور کل موارد باج‌گیری اینترنتی بسیار زیاد شده و مواردی هم اخیرا دیده شده که حتی نهادهای دولتی حاضر به پرداخت باج به هکرها شده‌اند از جمله اخیرا یک مورد که در فلوریدا پیش آمد ۶۰۰ هزار دلار بابت پرداخت کلید‌های رمز به هکرها پرداخت شد اما به‌طور کل در اغلب موارد دولت‌ها از پرداخت پول به هکرها خودداری می‌کنند؛ برای مثال در شهر نیو اورلئان هکرها سیستم‌های دولتی را کلا متوقف کردند و دولت محلی با هزینه حدود 7 میلیون دلار اقدام به خرید و نوسازی سیستم‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری کرد اما باجی پرداخت نکرد. هاشمی معتقد است: با این همه در مقایسه با بخش خصوصی، به نظر می‌آید مراکز دولتی و سیاسی و شوراهای محلی و ایالتی اهداف آسا‌ن‌تری برای هکرها هستند و احتمال گرفتن باج از آنها هم بیشتر است. بسیاری از ورزشکاران به خصوص در ورزش‌هایی چون دو و میدانی، دوچرخه‌سواری و کوهنوردی در سال‌های اخیر از ساعت‌های هوشمند شرکت گارمین استفاده می‌کنند و بسیاری از طبیعت‌نوردان یا علاقه‌مندان به پرواز از دستگاه‌های GPS این شرکت برای مسیریابی بهره می‌برند. به لطف توسعه کلاد و اپلیکیشن‌های مختلف درسال‌های اخیر سرویس‌های زیادی به ابزارهای هوشمند این شرکت تقریبا وابسته به پردازش روی کلاد شده اما از روز چهارشنبه با قطع گسترده سرویس‌های گارمین عملا این دستگاه‌ها و ساعت‌های هوشمند امکان همسان‌سازی با سرورهای این شرکت را ندارند. چنین اتفاقی هشداری به بسیاری از شرکت‌های دیگر است که محصولات سخت‌افزاری تولیدی‌شان رابطه مستقیمی با پردازش ابری دارند. اختلال در سرورها عملا دسترسی میلیون‌ها مشترک را مختلف می‌کند و تاثیرات منفی آن گاهی تا سال‌ها قابل رفع نیست.
 
 

جی پی اس اختصاصی چینی‌ها تکمیل شد

چین موفق شد با پرتاب آخرین ماهواره مورد نیاز برای تکمیل شبکه موقعیت یابی مکانی اختصاصی خود، شبکه یادشده موسوم به بیدو را تکمیل کند.
 
 به نقل از انگجت، چین از چند سال قبل در تلاش بود تا به منظور رفع وابستگی به شبکه موقعیت‌یابی جی پی اس آمریکا، نمونه داخلی و مستقل آن را راه اندازی کند. این هدف امروز محقق شد و جایگزینی بیدو می‌تواند اقتدار فناورانه چین در سطح جهان را تثبیت کند.
 
اولین تلاش‌های چین در این زمینه از اواخر دهه ۹۰ میلادی آغاز شد و نسخه اولیه سیستم بیدو از سال ۲۰۰۰ در دسترس قرار گرفت. پرتاب ماهواره‌های تازه چین به فضا با هدف تکمیل مرحله سوم بی دو صورت گرفت. این کشور اعلام کرده که به روزرسانی بعدی بی دو در سال ۲۰۳۵ صورت می‌گیرد.
 
بی دو در حال حاضر کل جهان را پوشش می‌دهد و حدود ۷۰ درصد از گوشی‌های هوشمند در چین از آن پشتیبانی می‌کنند.
 
همچنین بیش از ۱۰۰ شرکت تجاری خدمات نقشه خوانی متنوعی را برای ارتقای بی دو ارائه می‌دهند. اکثر وسایل نقلیه عمومی چین از سال ۲۰۱۳ موظف به استفاده از بی دو بوده‌اند. با تکمیل بی دو چین اطمینان دارد که در صورت نبرد نظامی با آمریکا دسترسی به خدمات ناوبری ماهواره‌ای را از دست نمی‌دهد.

نصب فرستنده‌های GPS بومی در ۵ نقطه کشور

با اجرایی شدن پروژه سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمینی پایه (LPS) از سال ۸۷، محققان این پروژه با دستیابی به دانش بومی طراحی و ساخت بخش فرستنده و گیرنده‌های زمینی این سامانه، درصدد نصب آن در ۵ نقطه کشور هستند و به گفته آنها ارسال اولین سیگنال آن منوط به اختصاص بودجه‌ها است.
 
به گزارش ایسنا، احیا یاوری، مجری پروژه سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمینی پایه (LPS) امروز در رویداد "ایده شوی دات راینکس؛ ارائه ایده در حوزه ناوبری و موقعیت‌یابی" که به صورت آنلاین برگزار شد، با اشاره به روند تغییرات در توسعه سیستم‌های موقعیت‌یابی، افزود: رویکرد توسعه در این حوزه فضا پایه است؛ چرا که موقعیت‌یابی فضاپایه از مزیایی چون پوشش وسیع منطقه‌ای و دقت بالا و کوچک بودن تجهیزات زمینی برخوردار است.
 
وی با بیان اینکه از دهه ۵۰ تقریبا همه کشورهای پیشرفته موقعیت‌یابی زمین‌پایه را در دستور کار قرار دادند، اظهار کرد: GPS نسل بعدی سیستم‌های زمین پایه است و در سال‌های اخیر کشورهای پیشرفته از دو سیستم زمین‌پایه و فضاپایه برای موقعیت‌یابی بهره می‌برند و با توسعه سیستم‌های فضا پایه، حذف سیستم‌های زمین پایه مطرح شد.
 
یاوری خاطر نشان کرد: ولی مطالعات نشان داد GPS آسیب پذیری‌هایی حتی در کشور آمریکا دارد؛ از این رو دنیا به این نتیجه رسید که زمان مناسبی برای حذف فناوری‌های فضاپایه نرسیده است و با تصویب کنگره آمریکا با ارتقای سیستم‌ها، باید فناوری‌های زمین‌پایه موقعیت‌یابی به ارائه سرویس خود ادامه دهند.
 
مجری طرح LPS هزینه‌بر بودن سیستم‌های فضاپایه نسبت به سیستم‌های زمین پایه موقعیت‌یابی را از محدودیت‌های توسعه سیستم‌های فضا پایه نام برد و یادآور شد: اگر ما بخواهیم سیستم‌ موقعیت‌یاب برای کشور را در اختیار داشته باشیم، بالغ بر ۱.۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در بخش ناوبری نیاز است، در حالی که توسعه سیستم‌های زمین پایه هزینه‌های به مراتب کمتری را می‌طلبد.
 
یاوری، با اشاره به تجربه کشور هند در این زمینه، یادآور شد: کشور هند برای توسعه سیستم‌ فضاپایه موقعیت‌یابی برای سرتاسر هند ۴ میلیارد دلار سرمایه گذاری کرد.
 
این محقق با اشاره به جزئیات و مراحل اجرای پروژه سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمینی پایه (LPS)، توضیح داد: این پروژه از سال ۱۳۸۷ آغاز شد که یکی از دستاوردهای آن تهیه سند راهبرد ملی بود که برای تصویب به دولت ارسال شد. در این پروژه چند گام پیش‌بینی شد که از آن جمله می‌توان به "توسعه فناوری‌های زمین‌پایه با توجه به توانمندی‌های داخل"، "سامانه‌های مکمل" و "منظومه ناوبری فضا پایه منطقه‌ای" اشاره کرد.
 
وی اجرای بخش فناوری‌های زمین‌پایه را از جمله اقدامات انجام شده در این پروژه دانست و خاطر نشان کرد: با توجه به مشکلاتی که در زمینه تعاملات با سایر کشورها ایجاد شد، امکان عدم انتقال فناوری "فرستنده‌های با برد ۲ هزار کیلومتر" به کشور فراهم نشد و این در حالی است که بر اساس این پروژه نیازمند ۵ هزار فرستنده در کشور هستیم؛ از این رو طراحی و ساخت این فرستنده‌ها را با مشارکت شرکت‌های داخلی آغاز کردیم.
 
یاوری از طراحی و ساخت فرستنده‌های پرقدرت با توان بالای یک مگاوات توان تشعشعات در کشور خبر داد و گفت: این فرستنده‌ها در حال حاضر آماده شده است.
 
وی به فرآیند توسعه بخش تجهیزات گیرنده این سامانه موقعیت‌یابی ملی اشاره کرد و ادامه داد: در حال حاضر گیرنده‌های GPS‌ در مدل‌های مختلف در بازار وجود دارد و امکان خریداری آن هست، ولی امکان خرید گیرنده‌های زمین‌پایه به دلیل کاربردهای دوگانه وجود ندارد از این رو بر روی ساخت این تجهیزات در داخل کشور تمرکز کردیم.
 
یاوری با بیان اینکه گیرنده‌های زمین پایه سیستم‌های موقعیت یابی در کشور بومی سازی شده است، اضافه کرد: این سامانه در حال حاضر به صورت پایلوت اجرایی شده است.
 
به گفته وی پروژه سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمینی پایه (LPS) از فاز توسعه فناوری عبور کرده و در فاز نصب تاسیسات است که این فاز نیز از سال جاری آغاز شده است و در طی آن ۵ فرستنده در ۵ نقطه از کشور نصب می‌شود و سرویس‌های لازم را ارائه خواهد کرد.
 
یاوری با بیان اینکه بخش زیر ساخت این سامانه همانند بسیاری از کشورها تحت نظارت دولت است، یادآور شد: ولی بخش خصوصی می‌تواند در بخش ارائه خدمات و توسعه نرم‌افزارها فعال شود.
 
به گفته وی، ارسال اولین سیگنال ملی این طرح نیازمند سرمایه‌گذاری است.
 
به گزارش ایسنا، سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمین‌پایه (LPS) سامانه‌ای زمین پایه بوده که قادر است کلیه خدمات موقعیت یابی، ناوبری و زمان سنجی کشور را که پیش از این بر پایه (GPSمتعلق به آمریکا) بود، ارائه دهد.
 
با توجه به عدم کنترل بر روی دقت، کیفیت و کمیت خدمات موقعیت‌یابی، ناوبری و زمان‌سنجی و امکان قطع خدمات در مواقع بحرانی از سوی آمریکا، ایجاد یک سیستم بومی با قابلیت اطمینان بالا و جایگزینی سریع، امری "ضروری و فوریت‌دار" بود. بر همین اساس، پروژه سامانه ملی موقعیت‌یابی و زمان‌سنجی زمینی پایه ایران (LPS) به عنوان طرحی ملی در دستور کار قرار گرفته و دانشگاه صنعتی مالک اشتر موفق شد در فاز اول، فرستنده‌ای با توان یک مگاوات بومی را طراحی و تولید کند.
 
عدم وابستگی به سامانه‌های GPS غیر بومی از اهداف اجرای این طرح است.
 
تفاوت سامانه‌های موقعیت‌یاب داخلی با نمونه‌های خارجی در این است که فرستنده‌های GPS بومی در داخل کشور قرار دارند. سامانه موقعیت‌یاب طراحی‌شده، "زمین پایه است" و در این نوع سامانه‌ها به جای آنکه فرستنده‌ها در فضا باشند، بر روی زمین قرار دارند؛ از این رو به آنها سامانه‌های "زمین‌پایه" می‌گویند.
 
سامانه موقعیت‌یاب بومی زمین پایه در برابر اختلالات و شرایط جوی بسیار مقاوم است؛ از این رو در هر شرایطی قادر به ارائه سرویس‌های مطمئنی هستند.
 
نمونه خارجی سامانه‌های GPS دقت بالاتری دارند، ولی آسیب پذیرترند و در برابر اختلالات قادر به ارائه سرویس نیستند، به گونه‌ای که در شرایط خاص آب و هوایی و مناطق کوهستانی و شهری ممکن است نتوان سرویس‌های لازم را دریافت کرد.
 
در این پروژه تمامی فناوری‌های لازم مانند فرستنده‌، گیرنده، سامانه‌های کنترل، سامانه‌های شبیه‌سازی و طراحی توسعه داده شده است، محققان این طرح موفق به ساخت فرستنده‌ رادیویی با دو نوع فناوری، سوئیچینگ ۱۵ کیلوواتی و یک مگاواتی،‌ نیم موج با ماژول پایه ۴۰۰ آمپری قابل موازی‌سازی برای ساخت فرستنده‌ها تا ۴ مگاوات شدند.
 
کاربرد این سامانه در حیطه‌هایی چون مخابرات، نیرو، راه و ترابری و نظامی است. این سامانه‌ها جزو زیر ساخت‌هایی است که در امنیت ملی اثر دارد؛ چراکه به مرور همه کشورها به سرویس‌های مکان‌یابی و موقعیت‌یابی وابسته می‌شوند؛ از این رو هر کشوری به سامانه‌های موقعیت‌یابی بومی مجهز خواهد شد.

قابلیت جدید iOS 13 میزان جمع‌آوری داده‌های مکان کاربران را ۶۸ درصد کاهش داده است

اپل به‌تازگی قابلیت جدیدی را به iOS 13 اضافه کرده که به کاربران نشان می‌دهد یک اپلیکیشن خاص، در طول سه روز گذشته چند بار مکان آن‌ها را ردیابی کرده است. این قابلیت سپس از کاربر آیفون سه سوال می‌پرسد: آیا همچنان تمایل دارد که به اپلیکیشن مذکور اجازه ردیابی مکان را در پس‌زمینه (زمانی که اپلیکیشن بسته است) بدهد؟ آیا اجازه می‌دهد که این کار فقط در پیش‌زمینه (زمانی که اپلیکیشن در حال استفاده است) اتفاق بیفتد؟ یا اینکه جمع‌آوری اطلاعات مکان توسط اپلیکیشن، فقط  یک‌ بار صورت بگیرد؟

حالا گزارش‌ها حاکی از آن است که ده‌ها میلیون کاربر آیفون، امکان ردیابی شدن‌شان توسط اپلیکیشن‌های خاص را مسدود کرده‌اند. Teemo، شرکتی که نرم‌افزار موردنیاز برای جمع‌آوری داده‌های مکان توسط اپلیکیشن‌ها را توسعه می‌دهد، به‌تازگی متوجه تغییر بزرگی در این زمینه شده است. Benoit Grouchko، رییس این شرکت می‌گوید که سه سال پیش، نرخ اجازه کاربران به اپلیکیشن‌ها برای جمع‌آوری داده‌های مکان‌شان در پس‌زمینه، نزدیک به ۱۰۰ درصد بود ولی حالا این نرخ اغلب زیر ۵۰ درصد است.

سازندگان ممکن است برای دسترسی به داده‌های مکان کاربران به سراغ آدرس‌های IP آن‌ها بروند

در رابطه با این اقدام کاربران iOS، شرکتی دیگری به نام Location Sciences که دقت داده‌هایی فروخته‌شده به تبلیغ‌کنندگان را رصد می‌کند، متوجه شده است که از هر ده کاربر iOS، هفت کاربر، نسخه iOS 13 را در شش هفته اول بعد از عرضه نسخه نهایی آن در ماه سپتامبر دانلود کرده‌اند. ۸۰ درصد این کاربران هر گونه امکان ردیابی توسط اپلیکیشن‌ها در پس‌زمینه را غیرفعال کرده‌اند. Jason Smith، مدیر ارشد شرکت می‌گوید: این اعداد نشان می‌دهند که مردم تصمیم گرفته‌اند از به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات مکان خود جلوگیری کنند. براساس گزارش Location Sciences، میزان داده‌های مکان پس‌زمینه که از زمان انتشار iOS 13 توسط تبلیغ‌کنندگان جمع‌آوری شده است، ۶۸ درصد کاهش یافته و در طول همین مدت، میزان به‌اشتراک‌گذاری داده در پیش‌زمینه هم ۲۴ درصد افت کرده است.

Smith می‌گوید: شما محیطی را در اختیار دارید که تبلیغ‌کنندگان حاضرند برای به دست آورن داده‌های GPS دقیق و باکیفیت کاربران، پول بالایی را پرداخت می‌کنند. حالا شرایط به گونه‌ای شده که این داده‌ها کم‌تر قابل دسترس هستند.

به گفته موسسه Fast Company، کاهش داده‌های GPS به این معنی است که بازاریاب‌ها امکان این را نخواهند داشت که بدانند کاربران کجا برای صرف نهار رفته‌اند یا از چه فروشگاه‌هایی دیدن کرده‌اند. البته برخی شرکت‌های ردیابی مکان ممکن است به سراغ آدرس‌های IP کاربران بروند؛ هرچند که این داده‌ها به‌اندازه داده‌های GPS دقیق نیستند. این اطلاعات می‌توانند از طریق اتصال‌های شبکه سلولی یا وای‌فای کاربران جمع‌آوری گردند و متاسفانه بر روی iOS و اندروید هیچ قابلیتی برای جلوگیری از این کار وجود ندارد.

با این‌حال، سرویس‌های VPN می‌توانند آدرس IP کاربر را مخفی کنند و سرویس Fi MVNO گوگل هم‌اکنون برای مشترکین خود یک VPN ارایه می‌کند. اگر این روش در آینده تبدیل به یک قابلیت استاندارد بر روی هندست‌های موبایلی گردد، سازندگان ممکن است به‌دنبال راه‌های دیگری بگردند. Smith می‌گوید: ما در شرایطی هستیم که مردم حالا نسبت به انتخاب‌های خودشان در رابطه با ردیابی مکان و اینکه چگونه این انتخاب‌ها، امنیت آن‌ها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند آگاه شده‌اند.

بد نیست بدانید که دقت GPS برای ردیابی مکان حدود ۱ کیلومتر بوده و دقت IP ثابت، بین ۱ تا ۲۰ کیلومتر و دقت IP دینامیک، بین ۵۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر است.

البته این را هم باید بگوییم که کاربرانی هم وجود دارند که نسبت به جمع‌آوری داده‌های مکان‌شان حساسیت چندانی ندارند و آن‌ها به جای اینکه خودشان در اینترنت به دنبال چیزهای موردنیازشان بگردند، تبلیغات این کار را برایشان انجام می‌دهند. بنابراین روشن کردن ردیابی مکان می‌تواند برای این دسته از کاربران بهترین گزینه باشد.

نوشته قابلیت جدید iOS 13 میزان جمع‌آوری داده‌های مکان کاربران را 68 درصد کاهش داده است اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

قابلیت جدید iOS 13 میزان جمع‌آوری داده‌های مکان کاربران را ۶۸ درصد کاهش داده است

اپل به‌تازگی قابلیت جدیدی را به iOS 13 اضافه کرده که به کاربران نشان می‌دهد یک اپلیکیشن خاص، در طول سه روز گذشته چند بار مکان آن‌ها را ردیابی کرده است. این قابلیت سپس از کاربر آیفون سه سوال می‌پرسد: آیا همچنان تمایل دارد که به اپلیکیشن مذکور اجازه ردیابی مکان را در پس‌زمینه (زمانی که اپلیکیشن بسته است) بدهد؟ آیا اجازه می‌دهد که این کار فقط در پیش‌زمینه (زمانی که اپلیکیشن در حال استفاده است) اتفاق بیفتد؟ یا اینکه جمع‌آوری اطلاعات مکان توسط اپلیکیشن، فقط  یک‌ بار صورت بگیرد؟

حالا گزارش‌ها حاکی از آن است که ده‌ها میلیون کاربر آیفون، امکان ردیابی شدن‌شان توسط اپلیکیشن‌های خاص را مسدود کرده‌اند. Teemo، شرکتی که نرم‌افزار موردنیاز برای جمع‌آوری داده‌های مکان توسط اپلیکیشن‌ها را توسعه می‌دهد، به‌تازگی متوجه تغییر بزرگی در این زمینه شده است. Benoit Grouchko، رییس این شرکت می‌گوید که سه سال پیش، نرخ اجازه کاربران به اپلیکیشن‌ها برای جمع‌آوری داده‌های مکان‌شان در پس‌زمینه، نزدیک به ۱۰۰ درصد بود ولی حالا این نرخ اغلب زیر ۵۰ درصد است.

سازندگان ممکن است برای دسترسی به داده‌های مکان کاربران به سراغ آدرس‌های IP آن‌ها بروند

در رابطه با این اقدام کاربران iOS، شرکتی دیگری به نام Location Sciences که دقت داده‌هایی فروخته‌شده به تبلیغ‌کنندگان را رصد می‌کند، متوجه شده است که از هر ده کاربر iOS، هفت کاربر، نسخه iOS 13 را در شش هفته اول بعد از عرضه نسخه نهایی آن در ماه سپتامبر دانلود کرده‌اند. ۸۰ درصد این کاربران هر گونه امکان ردیابی توسط اپلیکیشن‌ها در پس‌زمینه را غیرفعال کرده‌اند. Jason Smith، مدیر ارشد شرکت می‌گوید: این اعداد نشان می‌دهند که مردم تصمیم گرفته‌اند از به‌اشتراک‌گذاری اطلاعات مکان خود جلوگیری کنند. براساس گزارش Location Sciences، میزان داده‌های مکان پس‌زمینه که از زمان انتشار iOS 13 توسط تبلیغ‌کنندگان جمع‌آوری شده است، ۶۸ درصد کاهش یافته و در طول همین مدت، میزان به‌اشتراک‌گذاری داده در پیش‌زمینه هم ۲۴ درصد افت کرده است.

Smith می‌گوید: شما محیطی را در اختیار دارید که تبلیغ‌کنندگان حاضرند برای به دست آورن داده‌های GPS دقیق و باکیفیت کاربران، پول بالایی را پرداخت می‌کنند. حالا شرایط به گونه‌ای شده که این داده‌ها کم‌تر قابل دسترس هستند.

به گفته موسسه Fast Company، کاهش داده‌های GPS به این معنی است که بازاریاب‌ها امکان این را نخواهند داشت که بدانند کاربران کجا برای صرف نهار رفته‌اند یا از چه فروشگاه‌هایی دیدن کرده‌اند. البته برخی شرکت‌های ردیابی مکان ممکن است به سراغ آدرس‌های IP کاربران بروند؛ هرچند که این داده‌ها به‌اندازه داده‌های GPS دقیق نیستند. این اطلاعات می‌توانند از طریق اتصال‌های شبکه سلولی یا وای‌فای کاربران جمع‌آوری گردند و متاسفانه بر روی iOS و اندروید هیچ قابلیتی برای جلوگیری از این کار وجود ندارد.

با این‌حال، سرویس‌های VPN می‌توانند آدرس IP کاربر را مخفی کنند و سرویس Fi MVNO گوگل هم‌اکنون برای مشترکین خود یک VPN ارایه می‌کند. اگر این روش در آینده تبدیل به یک قابلیت استاندارد بر روی هندست‌های موبایلی گردد، سازندگان ممکن است به‌دنبال راه‌های دیگری بگردند. Smith می‌گوید: ما در شرایطی هستیم که مردم حالا نسبت به انتخاب‌های خودشان در رابطه با ردیابی مکان و اینکه چگونه این انتخاب‌ها، امنیت آن‌ها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند آگاه شده‌اند.

بد نیست بدانید که دقت GPS برای ردیابی مکان حدود ۱ کیلومتر بوده و دقت IP ثابت، بین ۱ تا ۲۰ کیلومتر و دقت IP دینامیک، بین ۵۰ تا ۱۰۰۰ کیلومتر است.

البته این را هم باید بگوییم که کاربرانی هم وجود دارند که نسبت به جمع‌آوری داده‌های مکان‌شان حساسیت چندانی ندارند و آن‌ها به جای اینکه خودشان در اینترنت به دنبال چیزهای موردنیازشان بگردند، تبلیغات این کار را برایشان انجام می‌دهند. بنابراین روشن کردن ردیابی مکان می‌تواند برای این دسته از کاربران بهترین گزینه باشد.

نوشته قابلیت جدید iOS 13 میزان جمع‌آوری داده‌های مکان کاربران را 68 درصد کاهش داده است اولین بار در اخبار تکنولوژی و فناوری پدیدار شد.

سیستم “بیدو”ی چینی به‌دنبال جایگزینی “جی‌پی‌اس” امریکایی

چین به دنبال راه‌اندازی سیستم ناوبری ماهواره‌ای خود با عنوان «بیدو» است تا این سیستم را جایگزین ناوبری «جی‌پی‌اس» امریکایی کند.
 
 
 سیستم ناوبری ماهواره‌ای چین با عنوان «بیدو» تا سال 2020 راه‌اندازی می‌شود تا بتواند جایگزینی برای سیستم ناوبری "جی‌پی‌اس" امریکایی شود.
 
با وجود اینکه سیتم‌های گوناگونی برای جایگزینی جی پی اس در جهان طراحی و تولید شده است اما سیستم ناوبری امریکایی تاکنون جایگزین جدی‌ نداشته و بدون رقیب به تمام جهان خدمات ارائه می‌کرده و البته همین انحصار در سیستم ناوبری امکان سوءاستفاده زیادی به امریکا می‌داده است. به‌دنبال همین عملکرد انحصاری، دولت چین به‌دنبال تکامل سیستم «بیدو» دو ماهوراه دیگر تا سال 2020 به فضا پرتاب می‌کند تا تعداد ماهواره‌های مورد استفاده برای این سیستم به 24 عدد برسد.
 
چین از سال 2012 به‌دنبال جایگزینی جی‌پی‌اس است تا در نهایت در سال 2035 سیستم تکامل‌یافته تر از جی‌پی‌اس به جهان عرضه کند.