هشدارهای ارتباطی برای زائران اربعین
ارایه وای ـ فای رایگان در نقاط پرتراکم شهرهای ایران
چگونه مثل حرفه ای ها مودم خریداری کنیم؟
با گسترش استفاده از اینترنت و غرق شدن در فضای مجازی این روزها یکی از مهم ترین و اساسی ترین نیاز های هر خانه ای یک مودم اینترنت است. از این رو، بر آن شدیم تا در راهنمای خرید امروز مجله اینترنتی گویا آی تی به مهمترین ویژگی های یک مودم خوب و کارآمد بپردازیم. با ما همراه باشید.
-
بی سیم یا کابلی؟
با توجه به مزایای بی شماری که مودم های بی سیم دارند شاید این سوال تا حدودی مضحک به نظر برسد که دام نوع از مودم های بی سیم و یا کابلی بهتر است. بنا براین بی هیچ بحث و توضیحی قطعا باید یک مودم بی سیم انتخاب نمایید. این مودم ها علاوه بر قابلیت Wi- Fi 4 پورت برای ایجاد شبکه محلی و یا استفاده از روش کابلی نیز ارائه می دهند.
-
چه استانداردی؟
انستیتوی مهندسان برق و الکترونیک آمریکا (IEEE) تا کنون استاندارد های بسیاری را برمبنای کیفیت و برد امواج دستگاه های وای فای ارائه نموده است که این استاندارد ها با شیوه ی نمایش IEEE 802.11x معرفی می شوند و در آن، x با یک حرف جایگزین می شود. اولین استاندارد های تالیف شده برای این سیستم a و b بودند که تا کنون تقریبا منقرض شده اند. پس از آن استاندارد g است که بسیار کم در بازار یافت می شود.
پس از آن استاندارد n معرفی شده است که در حال حاضر تقریبا بیشترین نوع مورد استفاده است و تقریبا تمامی دستگاه های مودم فعلی از آن پشتیبانی می کنند.
آخرین استاندارد های موجود در بازار نیز نیز که تقریبا نایاب و یا کمیاب هستند دو استاندارد ac و ad می باشند که در دستگاه های حرفه ای اپل (Apple)، ایسوس (ASUS) و الجی (LG) و … یافت می شود.
-
فرکانس پشتیبانی وای فای
در میان فرکانس های موجود برای سیستم های مودم وای فای فرکانس ۲٫۴ گیگاهرتز برد بالایی دارد و از موانع و دیوار ها به سادگی عبور می کند، اما نمی تواند در برابر تداخل های موجی میان امواج مختلف مثل موبایل، تلفن بی سیمو مایکروویو به درستی عمل نماید و از این نظر می توان گفت فرکانس ۵ گیگا هرتز عملکرد مطلوبی را از خود نشان داده است. دلیل این امر آن است که اغلب دستگاااه های بی سیم از فرکانس ۲٫۴ بهره می برند. در مقابل فرکانس ۵ گیگاهرتز سرعت انتقال داده بسیار بالاتری را داراست اما در برابر موانع به سادگی تضعیف شده و برد کمتری را نیز دارد. دیگر انتخاب با خودتان است که برد بیشتر و تضعیف کمتر را انتخاب می کنید یا سرعت بیشتر را.
-
سرعت انتقال وای فای
معمولا برای هر شبکه بی سیم عددی به عنوان سرعت حداکثری آن تعریف می شود که آن را با واحد مگا بیت بر ثانیه مشخص می کنند. این عدد معمولا در کنار کاراکتر مربوط به نوع استاندارد مودم قرار می گیرد و نام دستگاه را تشکیل می دهد به عنوان مثال برای دستگاهی که از استاندارد نوع N بر خوردار است و تا سرعت ۳۰۰ مگابیت بر ثانیه را پشتیبانی می نماید مقدار N300 تعیین می گردد. ازاین مقدار می توان حداکثر سرعت شبکه محلی را بدست آورد.
در این میان نکته ای که توجه به آن ضروری به نظر می رسد این است که همانطور که بیان نمودیم این میزان حداکثر سرعتی است که مودم شما می تواند ان را پشتیبانی نماید. بنابراین در صورتی که شما یک مودم ۳۰۰ مگا بیت بر ثانیه خریداری نموده اید و سرویس اینترنتتان نیز پهنای بانک ۱ مگابایت بر ثانیه را در اختیارتان قرار می دهد نباید تصور نمایید که سازنده در میزان حداکثری سرعت دستگاه دروغ گفته است. زیرا شما خودتان پهنای باند۱ مگا پیکسل را از ISP درخواست و تهیه نموده اید و مقصر تولید کننده مودم نیست!
-
نوع پورت LAN
پورت های LAN دقیقا به شکل پورت های تلفن هستند و تنها سایز بزرگتری را دارا هستند. این پورت ها در حال حاضر دارای سه نوع متفاوت هستند. دسته بندی پورت های LAN بر اساس میزان سرعت دهی آن ها و با واحد مگا بیت بر ثانیه می باشد. پورت LAN گیگابایتی (GbE) قادر است حداکثر سرعت انتقال برابر با ۱۰۰۰ مگابیت بر ثانیه را اراده دهد. در صورتی که سرعت انتقال بیش از ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه باشد پورت مورد نظر Fast Ethernet نامیده می شود نوع پیشرفته تر این پورت در تجهیزات بسیار پیشرفته مورد استفاده قرار می گیرد که سرعتی معادل ۱۰ گیگابایت بر ثانیه (۱۰GbE) را می تواند تامین نماید.
-
تعداد آنتن
تعداد آنتن های یک دستگاه تقریبا نشان دهنده میزان قدرت سیگنال و اندازه پوشش دهی محدوده به وسیله سیگنال های ارسالی می باشد. برخی از مودم ها دارای آنت های درونی و برخی دیگر دارای آنتن های بیرونی هستند و همانطور که واضح است دستگاه هایی که آنتن آنها در خارج از آنها تعبیه شده است سیگنال های قوی تری تولید کرده و محدوده بیشتری را به نسبت نوع داخلی پوشش می دهند.برخی از انواع این مودم ها که با نام (Detachable) مشخص می شوند دارای آنتن هایی قابل جدا شدن هستند که به شما این امکان را می دهند تا با جایگزینی این آنتن ها با آنت های تقویتی از سیگنال های قوی تری بهره مند شوید.
واحد اندازه گیری تعیین شده برای قدرت آنت ها dBi می باشد. رنج قدرت سگنال آنتن مودم های خانگی در حدود ۲تا ۸dBi تعریف شده است زیرا میزان بیشتر از این می تواند بر روی سلامت افراد تاثیر بگذارد.
-
QSS یا WPS چیست؟
مودم ها اغلب حاوی دکمه ای هستند که با روشن بودن آن کاربر قادر است بدون وارد نمودن پسورد وارد شبکه وای فای شود.این دکمه در مودم های تیپی-لینک نام QSS و در مودم های دی-لینک WPS نامیده می شوند.
-
پورت USB
در پنل پشتی برخی از مودم های موجود در بازارمی توانید یک یا چند پورت USB مشاهده نمایید. هدف از قرار دادن این پورت ها بر روی دستگاه امکان به اشتراک گذاری ابزاری مانند پرینتر،هارد و یا فلش در شبکه محلی می باشد.
برخی از مودم ههای جدید نیز از تکنولوژی جدیدی بهره می برند که به شما این امکان را می دهد که تنها با اتصال یک هارد اکسترنال و یا فلش مموری به مودم ، به طور خودکار، اطلاعات دانلود شده را بر روی دیوایس مورد نظر خود تحویل بگیرید.
-
شیار سیمکارت
برخی از کمپانی های تولید کننده ابزارآلات شبکه به تازگی با قرار دادن یک شیار مخصوص سیم کارت بر روی مودم های خود به کاربران این امکان را می دهند که به جای بهره گیری از اینترنت پردردسر ADSL از دیتای سیمکارت بهره مند شوند. اغلب سرعت این نوع اینترنت مخصوصا با گسترش شبکه ۴G بیشتر از سیستم های کابلی خواهد بود.
نوع دیگری از سیم کارت ها نیز در این دسته وجود دارند که اصطلاحا سیم کارت خورو قابل حمل هستند و با سایز کوچکی که دارند به سادگی این امکان را به کاربر می دهند که آن را با خود حمل نماید.این نوع از مودم ها قادر به سرویس دهی به نهایتا ۱۰ الی ۱۵ کاربر به صورت همزمان می باشد.
-
تعداد پورت LAN
تعداد پورت های LAN یک دستگاه نشان می دهد که تا چه تعداد کاربر قادر به استفاده از خدمات مودم به صورت کابلی هستند. این پورت ها اغلب برای کاربرانی تعبیه می شود که شبکه وای فای را ناامن و یا مضر برای سلامت انسان می دانند. همچنین این پورت ها برای دستگاه هایی مانند تلوزیون هایهوشمند فاقد وای فای مورد استفاده قرار می گیرد.
-
پورت WAN
برخی از مودم های قدیمی تر دارای یک پورت به نام WAN یا پورت internet هستند. این پورت ها برای ایجاد یک شبکه وای فای در مودم های فاقد این قابلیت تعبیه شده است.
-
سخن نهایی
به طور کلی برای خرید مودم آیتم های بسیاری وجود دارند که البته برخی از آنها بیش از حد مربوط به حرفه ای هاست. تلاش نمودیم در این لیست به معرفی مهمترین و اساسی ترین قابلیت های یک مودم خوب بپردازیم و امیدواریم این راهنمای خرید بتواند به شما در خرید یک مودم با کیفیت و مطلوب کمک نماید.
اگر رمز Wi -Fi را فراموش کردیم چه کار کنیم؟
در صورتی که قبلاً به یک وای فای وصل شده باشید معمولاً لپتاپ شما رمز آن را به یاد میآورد، اما اگر این رمز ذخیره نشده باشد، همیشه از خود روتر میتوانید این رمز را به دست آورده یا اصلاً همه چیز را ریست کرده و رمز جدیدی تعریف کنید.
روشهایی که در ادامه آوردیم به شما میگوید که چگونه رمز عبور هر شبکهای که قبلاً به آن وصل شدهاید را به دست آورید. سپس به آسانی از طریق دستگاههای دیگر هم میتوانید وارد آن شبکهها شده و یا حتی رمز آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید. البته اگر از ویندوز ۸ یا ۸٫۱ استفاده می کنید بهتر است مستقیما به سراغ روش بازیابی رمز wi -fi در ویندوز ۸ و ۸٫۱ بروید و از آن جا مشکل خود را حل کنید. در صورتی که مشکل شما حل نشد این راه ها را هم تست کنید که در ادامه به آن ها خواهیم پرداخت:
بازیابی رمز عبور از لپتاپ
اگر قبلاً به یک شبکه وصل شده باشید، سادهترین راه برای انجام این کار این است که رمز عبور را از کامپیوتری که به این شبکه وصل شده به دست آورید. در هر دو سیستم عامل ویندوز و مک به سادگی میتوانید رمزهای عبور ذخیره شدهی وای فایها را ببینید. اما انجام این کار در دستگاههای دیگر به همین آسانی نیست، مثلاً در اندروید برای مشاهدهی رمز عبورها باید سیستم را روت کنید یا در آیفون یا آیپد باید گوشی شما جیلبریک شده باشد. البته در زمینهی محصولات اپل، اگر از iCloud Keychain استفاده میکنید و اطلاعات آن با دستگاه مک شما سینک شود، میتوانید از داخل کامپیوتر رمز عبور وای فای را مشاهده کنید.
در ویندوز برای دیدن رمز عبور ذخیره شدهی یک وای فای، لیست شبکههای بیسیم را از کنترل پنل باز کنید، یا کلیدهای ترکیبی Win + R را فشار داده و پس از تایپ عبارت ncpa.cpl کلید Enter را فشار دهید. حالا بر روی یکی از شبکههای وای فای ذخیره شده کلیک راست کرده، گزینهی Status را انتخاب کنید، و سپس بر روی دکمهی Wireless Properties کلیک نمایید. به زبانهی Security رفته و تیک گزینهی Show characters را بزنید تا رمز ذخیره شدهی وای فای شما به نمایش درآید. برای انجام این کار باید مجوزهای مدیریتی داشته باشید.
برای بازیابی رمز عبور وای فای در مک، دکمههای Command+Space را فشار داده، عبارت Keychain Access را تایپ کرده و Enter بزنید تا اپلیکیشن Keychain Access باز شود. دسته بندی Passwords را باز کرده و به دنبال نام شبکهی وای فای خود بگردید. این شبکه به عنوان یک AirPort network password ظاهر خواهد شد. برای دستیابی به رمز عبور، علاوه بر این که میتوانید بر روی نام شبکه کلیک راست کرده و گزینهی Copy password to clipboard را انتخاب کنید، میتوانید پس از کلیک راست کردن گزینهی Get Info را انتخاب نموده و گزینهی Show Password را تیک دار کنید. برای مشاهدهی این اطلاعات علاوه بر این که حساب کاربری شما باید از نوع مدیر باشد، باید نام کاربری و رمز عبور مک خود را هم وارد کنید.
پیدا کردن رمز از روتر
از طریق روتر هم میتوانید رمز عبور خود را پیدا کنید. البته اگر نمیتوانید به وای فای روتر وصل شوید، همواره میتوانید با کابل شبکه یک لپتاپ یا کامپیوتر رومیزی را به روتر وصل کرده و از آنجا رمز را مشاهده کنید.
آدرس IP روتر را پیدا کرده و به رابط وب آن وصل شده، و با اطلاعات مدیریتی وارد پنل آن شوید. اگر شما هم مثل اکثر مردم اطلاعات ورود خود را تغییر نداده باشید، میتوانید نام کاربری و رمز عبور پیشفرض خود را از روی بدنهی روتر یا با یک جستجوی ساده در اینترنت پیدا کنید.
پس از آن که وارد شدید، به بخش Wi-Fi رفته و دنبال رمز عبور وای فای خود بگردید. مثلاً همان طور که در تصویر زیر مشخص است از این بخش میتوانید این رمز را تغییر داده یا آن را یادداشت نموده و برای وصل شدن به وای فای از آن استفاده کنید.
ریست کردن روتر و رمز عبور آن
اگر رمز مدیریتی روتر خود را به یاد نمیآورید، میتوانید تنظیمات آن را به کل ریست کنید. برای انجام این کار فقط باید به روتر دسترسی فیزیکی داشته باشید. با ریسک کردن همهی تنظیمات شخصی روتر پاک خواهد شد، بنابراین تنظیمات وای فای به حالت پیشفرض بر میگردد، و در نتیجه رمز عبور هم همان رمز پیشفرض خواهد بود که با استفاده از آن میتوانید رمز وای فای را تغییر دهید.
این بازنشانی کلی از طریق دکمهای بر روی بدنهی روتر صورت میگیرد، این دکمه معمولاً یک سوراخ کوچک است که باید به وسیلهی وسیلهای مثل سوزن آن را فشار دهید. معمولاً باید حدود ۱۰ ثانیه این دکمه را نگه دارید تا پس از راهاندازی مجدد، تمامی تنظیمات سفارشی کاربر به حالت پیشفرض کارخانه برگردد. سپس بدون داشتن رمز وای فای هم میتوانید همه چیز را از صفر تنظیم کنید.
برای پیدا کردن دستورالعمل دقیق انجام این کار مدل روتر خود را در اینترنت جستجو کرده یا دفترچه راهنمای آن را بخوانید. پس از انجام مراحل مربوطه میتوانید همه چیز را از ابتدا تنظیم کرده و رمز را هم عوض کنید.
اگر رمز وای فای خود را عوض کردهاید، برای وصل شدن باید این رمز جدید را در همهی دستگاههای موردنظر خود وارد کنید.
امیدواریم که بتوانید با این روش ها به راحتی مشکل رمز وای فای خود را حل کنید. اگر تا کنون با چنین مشکلی روبرو شده اید و راه حلی دیگر برای این مورد یافته اید حتما آن را با ما در میان بگذارید و به دیگر کاربران نیز راه حل تجربه خود را بیاموزید. همچنین با اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی به هم نوعان خود کمک کنید تا در صورت بروز چنین مشکلی بهترین راه حل را برای آن آموخته باشند.
منبع: howtogeek
۷۵ درصد از مردم جهان با تلفن همراه به اینترنت متصل میشوند
سهم دانشجویان از وایفای
راهنمای فعال سازی اتوماتیک wi-fi در ویندوز ۱۰
تقریباً در همهی دستگاههایی که امکان اتصال به اینترنت دارند میتوانید Wi-Fi را خاموش و روشن کنید. البته دستگاههای اینترنت اشیا رابط مشخصی برای غیرفعال سازی وای فای ندارند اما موبایلها و کامپیوترها چرا. خاموش و روشن کردن وای فای کاری است که ما همیشه آن را به صورت دستی انجام میدهیم. تاکنون هیچ برنامهی زمانبندی خاصی برای خاموش و روشن کردن خودکار وای فای در موبایلها یا کامپیوترها وجود نداشته است. ولی ویندوز ۱۰ این شرایط را تغییر داده است. حالا با استفاده از این سیستم عامل به طور خودکار پس از مدتی میتوانید وای فای را روشن کنید. البته خاموش کردن این قابلیت هنوز هم به صورت دستی صورت میگیرد اما روشن کردن آن را میتوان به ویندوز ۱۰ سپرد. این قابلیت در حال حاضر فقط در Insider Build 14942 این سیستم عامل وجود دارد.
شما میتوانید Wi-Fi را از طریق اپلیکیشن Settings یا Action Center خاموش کنید. این گزینه مجدداً پس از آن که وای فای به طور خودکار روشن شد از طریق Settings و Action Center در دسترس خواهد بود.
با کلیک بر روی دکمهی Wi-Fi از System Tray بخش Action Center را باز کنید. برای خاموش کردن Wi-Fi بر روی آیکن آن کلیک نمایید. زمانی که Wi-Fi خاموش شد، یک گزینهی جدید به اسم Turn Wi-Fi back on ظاهر خواهد شد. این منو چهار گزینه دارد، Manually یا دستی، ۱ ساعت، ۴ ساعت و ۱ روز. اگر گزینهی Manually را انتخاب کنید، تا زمانی که مجدداً آن را به صورت دستی روشن نکنید، خود به خود فعال نخواهد شد. همهی گزینههای دیگر این منو با تمام شدن بازهی زمانی وای فای را روشن میکنند.
تنظیمات Wi-Fi در اپلیکیشن Settings هم رابط مشابهی دارد. ابتدا باید وای فای را خاموش کنید تا منوی Turn Wi-Fi back on ظاهر شود. این منو همان گزینههای منوی بخش Action Center را دارد. یعنی میتوانید روشن شدن مجدد وای فای را از طریق یکی از گزینههای Manually، ۱ ساعت، ۴ ساعت یا یک روز انتخاب کنید.
این گزینه چه برای کسانی که به عنوان توسعه دهنده به آن نیاز دارند و چه برای افراد معمولیای که چند ساعت میخواهند از اینترنت دور باشند یک گزینهی مفید است.
این ویژگی فعلاً فقط در نسخهی Insider Build موجود است. چیزی که این قابلیت را کاربردی میسازد این است که کاربران میتوانند بر اساس یک برنامهی زمانی وای فای خود را روشن و خاموش کنند. از این امکان حتی به عنوان یک ابزار کنترلی والدین هم میتوان استفاده کرد.
نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی دیگران را نیز از این اخبار جالب مطلع نمایید.
منبع: addictivetips
راهنمای انتقال تصاویر از دوربین به کامپیوتر به صورت وایرلس
اگر زیاد عکاسی میگیرید، میدانید که خارج کردن مدام کارت SD از دوربین، وصل کردن آن به کامپیوتر و انتقال فایلها برای پیدا کردن عکسی که همین الان گرفتید کار اعصاب خورد کنی است. با گویا آی تی در ادامهی مطلب همراه باشید تا روش انتقال بیسیم تصاویری که از دوربین به کامپیوتر را به شما آموزش دهیم.
چرا باید چنین کاری بکنم؟
اگر مخاطب هدف این مطلب باشید، در پاسخ به این سوال حتماً میگویید که «چرا نه؟ عالیه! دیگر لازم نیست کارت SD را به طور مداوم از دوربین دربیاورم و به کامپیوتر وصل کنم.» اما اگر احتمال این هم وجود دارد که شما مخاطب هدف این مطلب نباشید و از مزایای یک کارت SD بیسیم بیخبر باشید.
چند سال پیش بود که بالاخره با اضافه شدن یک چیپ وای فای ریز به کارتهای SD توانستیم از صدمات ناشی از اصطکاک دائمی وارد و خارج کردن کارتهای SD بکاهیم و از آنها به صورت بیسیم استفاده کنیم. این سری به جز برچسبهایی که دارد، از نظر ظاهری هم با مدلهای قدیمی متفاوت است.
اگر کارت SD استاندارد خود را با یک کارت حافظهی Wi-Fi جایگزین کنید، میتوانید از قابلیتهایی مثل امکان انتقال خودکار تصاویر به کامپیوتر، آپلود خودکار (یا با قابلیت انتخاب توسط شما) آنها به یک سایت اشتراک گذاری تصویر یا شبکههای اجتماعی، و ارسال آنها به دستگاههای موبایل نزدیک دوربین، مثلاً آیفون استفاده کنید.
اما اولین و آن قابلیتی که اکثر مردم را جذب میکند، مشخصاً همانی است که در ابتدا گفتیم: انتقال بیسیم تصاویر به کامپیوتر. اگر زیاد عکس میگیرید و مجبورید آنها را مدام به کامپیوتر خود منتقل کنید، عاشق ویژگی انتقال خودکار خواهید شد. ما اینجا در HTG تصاویر خودمان را زیاد با خانوادههایمان در فیسبوک به اشتراک میگذاریم و مجبوریم روزانه بیش از ۶ بار کارت SD را از دوربین خارج و فایلها را منتقل کنیم، بنابراین قطعاً عاشق کارتهای وای فایی که این چرخه به بکشنند خواهیم شد.
اما معایب کارتهای SD وای فای چیست؟ اول قیمت آن. یک کارت SD وای فای معمولاً ۳ تا ۴ برابر یک کارت SD معمولی اما با همان ظرفیت قیمت خواهد داشت. دوم، با توجه به این که کارت SD وای فای دار توان باتری دوربین شما را میدزدد تا چیپ وای فای خود را تغذیه کرده و با دستگاههای دیگر ارتباط برقرار کند، پس به دفعات بیشتری مجبور به شارژ کردن دوربین خود خواهید شد.
اگر میخواهید فایلهای بزرگ خام را منتقل کنید، قطعاً (اگر در خانه هستید) باید دوربین خود را به شارژ بزنید یا یک باتری زاپاس به همراه داشته باشید تا فرآیند انتقال فایل کامل شده و همچنان بتوانید از دوربین خود استفاده کنید.
با این وجود هر نسل از کارتهای مجهز به وای فای مدیریت مصرف خود را بهبود بخشیدهاند و مدلهای جدید در این زمینه عملکرد بسیار بهتری دارند. جز این که باید باتری خود را بیشتر شارژ کنید، ولی از نظر راحتی انتقال بیسیم تاثیر کلی آن بر عمر باتری ناچیز است.
به چه چیزی نیاز داریم؟
قبل از هر چیز باید ببینید که آیا اصلاً به یک کارت SD وای فای نیاز دارید. چون پشتیبانی از وای فای داخلی هنوز هم در بسیاری از دوربینها وجود ندارد. اگر یک دوربین جدید دارید، حتما دوباره چک کنید تا به اشتباه متصور وجود چنین قابلیتی نباشید!
در ثانی، باید ببینید که آیا دوربین شما از کارت SD وای فای پشتیبانی میکند. معمولاً اگر دوربین شما از کارتهای حافظهی SDHC پشتیبانی کند، بدون مشکل از کارتهای SD وای فای هم پشتیبانی خواهد کرد. ما در این مطلب از کارت حافظهای با برند Eye-Fi استفاده میکنیم؛ شما هم با استفاده از ابزار بررسی Eye-Fi ببینید که آیا دوربینتان از این کارتهای حافظه پشتیبانی میکند یا نه. این ابزار جزئیات فراوانی دارد و نه تنها به شما میگویند که دوربینتان به این قابلیت سازگار است یا نه، بلکه اشکالاتی که ممکن است به دلیل محدودیتهای سخت افزاری یا فرموری با برخی از مدلهای خاص داشته باشید را هم به شما نشان میدهد.
حتی اگر کارت SD برند دیگری دارید هم معمولاً میتوانید از ابزار Eye-Fi برای بررسی سازگاری آن با دوربین خود استفاده کنید، چون پارامترهای کلی آن در برندهای مختلف یکسان است.
نکته: یک سری از کارتهای SD وای فای که از سالهای پیش موجود هستند با دوربینهای ناسازگار با کارتهای حافظهی SDHC هم کار میکند، اما این مدل دیگر تولید نمیشود و اگر آنها را میخواهید باید در فروشگاههای اجناس دست دوم به دنبالشان بگردید.
حالا پس از آن که قابلیت دوربین خود را بررسی کردید، زمان انتخاب کارت وای فای است. همان طور که قبلاً گفتیم ما از برند Eye-Fi استفاده میکنیم، ولی مدلهای محبوب دیگری هم مبتنی بر همان فناوری Eye-Fi توسط Toshiba و Trascend تولید شده است. اگر به دنبال آنها هستید مدل Toshiba FlashAir و Transcend Wi-Fi را بررسی کنید. اگرچه تولید کنندگان دیگر تجربههای کاربری بهتری داشتهاند، اما با توجه به این که برند Eye-Fi اولین شرکتی بود که به این زمینه وارد شد، بهترین پشتیبانی سخت افزار و نرم افزار را در اختیار دارد.
در هنگام انتخاب کارت SD به جز میزان فضای ذخیره سازی به سرعت انتقال دادهی آن هم توجه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کارتهای SD مطلب چگونه یک کارت SD بخریم: سرعت، کلاسها، اندازهها و ظرفیتها را ببینید.
راهاندازی کارت SD وای فای
در این راهاندازی دو بخش وجود دارد. فرآیند قالب بندی که در آن باید از شبکهی وای فای محلی بر روی کارت SD وای فای چند فایل آزمایشی بریزیم تا مطمئن شویم که کارت حافظه قابل استفاده است، سپس تنظیمات کارت SD را با جزئیات بیشتری انجام دهیم.
آنلاین کردن کارت Wi-Fi
اگرچه میتوانید Eye-Fi خود را طوری پیکربندی کنید تا بتواند تصاویر را به دستگاه iOS یا اندروید منتقل کند، اما فرآیند راهاندازی اولیهی آن نیازمند یک کامپیوتر ویندوز یا مک است. کارت SD را درون کارت خوان وارد کنید و مستقیماً به ریشهی آن بروید. هر چه برای شروع لازم دارید درون پوشهی START HERE است.
بر اساس سیستم عامل خود وارد زیر پوشهی موردنظر شده و فایل نصب را اجرا کنید. پس از اتمام فرآیند جستجو و دانلود آپدیتهای نرم افزاری، میتوانید فایل نصب کامل که Eye-Fi Center نام دارد را اجرا نمایید.
در حین نصب از شما خواسته میشود تا دسترسی نرم افزار را در فایروال ایجاد کرده و یک حساب کاربری Eye-Fi بسازید. حتی اگر تمایلی به استفاده از ابزارهای اشتراک گذاری Eye-Fi نداشته باشید هم برای کامل کردن فرآیند نصب باید یک حساب کاربری بسازید. پس از ساختن حساب کاربری منتظر کارت Eye-Fi خود بمانید تا در صورت لزوم بهروز رسانی فرمور را دریافت کند.
اولین تصمیم مهمی که در فرآیند نصب میگیرید این است که میخواهید فایلها به کامپیوتر یا موبایل خود منتقل شوند یا نه. با توجه به این که هدف ما دریافت فایلها در کامپیوتر است تا بتوانیم آنها را مرتب سازی، پردازش و آرشیو کنیم، گزینهی My computer را انتخاب میکنیم.
در گام بعدی SSID یا همان نام شبکهی بیسیم خود را وارد کرده و رمز عبور آن را بزنید. کامپیوتر دریافت کننده و کارت Eye-Fi باید در یک شبکهی مشترک باشند. مهم نیست کامپیوترتان توسط کابل شبکه به مودم وصل شده یا اتصال وای فای، همین که دو دستگاه در یک شبکه باشند کافی است.
علاوه بر این Eye-Fi از شما میپرسد که چه شبکهی اجتماعیای را برای به اشتراک گذاری تصاویر خود انتخاب میکنید، البته میتوانید این کار را به بعد هم موکول کنید. ما توصیه میکنیم این انتخاب را بعداً انجام دهید، چون چند ترفند و گزینه وجود دارد که بهتر است قبل از استفاده از شبکههای اجتماعی، آنها را به کار گرفته باشید.
هنگامی که فرآیند پیکربندی ابتدایی را به پایان رساندید از شما خواسته میشود تا کارت SD را خارج کرده، آن را به دوربین وصل نموده و یک عکس بگیرید.
این عکس در حقیقت یک تصویر آزمایشی است تا از صحت عملکرد انتقال خودکار اطمینان حاصل کنید. در تصویر بالا میبینید که عکس لگوی کوچکی که همکارمان در مقابل پنجره قرار داده به سرعت به کامپیوتر منتقل شده است.
مدیریت توان پرخاشگرانه از متداولترین خطاهایی است که از طرف دوربین در فرآیند انتقال اتفاق میافتد. بسیاری از دوربینها بلافاصله پس از گرفتن عکس در عرض چند ثانیه شروع به حفظ انرژی میکنند، اما این مقدار برای به اتمام رساندن فرآیند انتقال فایلها از طریق وای فای کافی نیست. شما میتوانید با تنظیم توقف در هنگام Autometering یا با استفاده از دیگر ویژگیها این مشکل را کاهش دهید. اگر با این مشکل مواجه شدید مطلب آموزش مدیریت تنظیمات Eye-Fi را ببینید.
پیکربندی کارت Eye-Fi
پس از این که با یک آزمایش ساده از کارکرد صحیح ارتباط با شبکهی خانگی خود مطمئن شدید، کارت حافظه را دوباره به کامپیوتر خود وصل کرده و نرم افزار Eye-Fi Center را باز کنید. میتوانید چند لحظه در این نرم افزار بگردید تا کمی بیشتر با محیط و رابط کاربری آن آشنا شوید.
پیش از استفاده از کارت Eye-Fi بهتر است نگاهی به تنظیمات آن بیاندازید. برای انجام این کار به مسیر File -> Settings -> Eye-Fi Card بروید.
با توجه به این که گزینههای زیادی در منوی پیکربندی این نرم افزار وجود دارد، بررسی همهی آنها نیازمند زمان زیادی است. پس بیایید نگاهی به هر بخش بیاندازیم و ببینیم که چه چیزهایی در آن وجود دارد. اگرچه هدف اصلی این پست این است که آموزش سادهی انتقال فایل از دوربین به کامپیوتر را به شما نشان دهیم، اما Eye-Fi محصولات کاملی هستند که بررسی اجمالی ابزارهای آنها خالی از لطف نیست. به علاوه گزینههایی وجود دارد که شاید بخواهید از آنها برای اهداف مرتبط با حریم خصوصی (مثل قابلیت علامت گذاری جغرافیایی) استفاده کنید، پس بررسی کوتاهی بر گزینههای موجود در این نرم افزار خواهیم داشت.
در زبانهی Network میتوانید هر چیزی که با اتصال به دنیای بیرون مرتبط باشد را پیدا کنید. از زبانهی Private Networks میتوانید شبکههای Wi-Fi را حذف و اضافه کنید، یا برای ایجاد اتصال بین دستگاههای مختلف دوربین (اگر Eye-Fi شما از این قابلیت پشتیبانی میکند) شبکهی مستقیم ad-hoc بسازید، و کارت Eye-Fi خود را برای استفاده از هاتاسپاتهای عمومی پیکربندی کنید تا در موقعیتهایی که اتصالات وای فای وجود دارد، دستگاه شما شروع به آپلود تصاویر کند.
از زبانهی Photos میتوانید برای تغییر مقاصد محلی و آنلاین تصاویر خود استفاده کنید. با استفاده از زیرزبانهی Computer هم میتوانید برای تغییر محلی که فایلها در کامپیوتر محلی شما ذخیره شدند، و همچنین تعیین چگونگی مرتب سازی و ذخیره شدن آنها استفاده کنید. از زبانهی Online میتوانید برای فعال سازی و پیکربندی اشتراک گذاریهای آنلاین مثلاً در شبکههایی مثل Flickr، فیسبوک و امثال آن استفاده کنید.
زبانهی RAW خیلی شبیه به زبانهی Photos است اما این زبانه بیشتر به چگونگی انتقال و ذخیره شدن فایلهای RAW تمرکز دارد. اگر با فایلهای RAW سر و کار دارید، خوب است بتوانید بین نحوهی برخورد با تصاویر JPEG و RAW تفاوت قائل شوید. برای مثال اگر از یک رویداد عکاسی کردهاید و هر دو مدل تصاویر را لازم دارید تا بعداً بر روی فایلهای RAW کار کنید، اما همین الان فایلهای JPEG را بر روی صفحهی رویداد فیسبوک این مراسم آپلود کنید، میتوانید از تنظیمات جریان کاری دوگانه استفاده کنید (تا فایلهای RAW به کامپیوتر و فایلهای JPEG به پلتفرم آن شبکهی مجازی ارسال شود).
اگر دوربین شما از ضبط فیلم هم پشتیبانی میکند، زبانهی Videos به شما اجازه میدهد تا همان پیکربندیهایی که پیشتر گفته شد را این بار به جای تصاویر، بر روی ویدیوها انجام دهید.
Eye-Fi View سرویسی است که خیلیها فکر میکنند فقط پولی است، و چون نمیخواهند پولی خرج کنند از آن استفاده نمیکنند. اما این سرویس در واقع دو طرح دارد. طرح رایگان (که به شما اجازه میدهد تصاویرتان برای به اشتراک گذاری و پشتیبان گیری سادهتر تا هفت روز در فضای ابری نگه دارید) و پولی (که به قیمت سالانهی ۴۹.۹۹ دلار به شما فضای ذخیره سازی نامحدود ارائه میدهد).
زبانهی Notifications این امکان را به شما میدهد تا نوتیفیکیشنهای ایمیل، SMS، فیسبوک و توئیتر را دریافت کنید، تا هر زمان که کارت Eye-Fiتان تصویری در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت، شما مطلع شوید.
علامت گذاری جغرافیایی امکانی است که عقل فرمان میدهد تا از آن استفاده نکنیم. البته همهی تصاویر Eye-Fi به طور پیشفرض با موقعیتی که عکس در آن گرفته شده علامت گذاری میشوند. برای فعال و غیرفعال کردن آن میتوانید از گزینههای موجود در زبانهی Geotagging استفاده کنید.
آخرین زبانهی پیکربندی Transfer Mode است که دو ویژگی واقعاً مفید دارد. از بخش Selective Transfer میتوانید انواع مختلف حالتهای انتقال را تعیین کنید. Eye-Fi به طور پیشفرض همهی عکسهایی که میگیرید را آپلود میکند. اگر در هنگام عکس گرفتن چندین عکس میگیرید که بهترین حالت ممکن را به دست آورید، در این صورت حجم و انرژی زیادی تلف میشود. با انتخاب عملکرد Protect از داخل تنظیمات دوربین میتوانید تعیین کنید که با انتخاب شما حالت آپلود به صورت انتخابی تغییر یابد. با این کار هر تصویری که انتخاب کنید آپلود میشود، اما چیزهای باقی مانده برای انتقال دستی در دوربین باقی میمانند یا باید آنها را پاک کنید.
از زبانهی Endless Memory هم میتوانید ویژگی نسبتاً (مفید و) جدیدی را پیدا کنید. زمانی که Endless Memory فعال است Eye-Fi به کندی شروع به حذف فایلهای قدیمی میکند (فایلهایی که قبلاً با موفقیت به کامپیوتر شما منتقل شدهاند). با این قابلیت تقریباً میتونید از هر چیزی که بخواهید عکس بگیرید، چون فضای بیشتری دارید.
با کمی صرف هزینه و چند دقیقه وقت به سادگی میتوانید دوربین دیجیتال خود را به یک دوربین شبکهای قادر به ارسال و دریافت بیسیم تبدیل کنید. آیا تا به حال تجربهی استفاده از کارتهای SD وای فای را داشتهاید؟ دیدگاههای خود را در بخش نظرات با گویا آی تی در میان بگذارید.
منبع: howtogeek