آخرین فناوری روز دنیا در زمینه هاستینگ و سرویس های میزبانی، مربوط به سرویس میزبانی ابری یا Cloud Hosting می باشد. این فناوری گرچه خیلی جوان است و تازه پا به عرصه فناوری گذاشته است، اما توانسته جایگاه مناسبی را برای خود دست و پا نماید. بنابراین در صورتی که به دنبال یک سرور با سرویس های انعطاف پذیر و Up Time بالا باشید قطعا با نام هایی چون  کلاود هاستینگ، هاست ابری، میزبانی ابری و … برخورد خواهید داشت. در صورتی که اطلاعاتی از این نوع سرویس دهی ندارید، با گویا آی تی همراه باشید تا اطلاعات جامع و کاملی را در این زمینه با شما به اشتراک بگذاریم.

میزبانی ابری

Cloud Computing یا رایانش ابری و یا پردازش ابری به معنای استفاده از منابع سخت افزاری و نرم افزاری یک مجموعه از کامپیوتر های متصل به شبکه می باشد. به این معنا که کامپیوترهای موجود در شبکه نیازی به نرم افزار یا سخت افزار خاصی نداشته و می توانند از سیستم منبعی که مجهز به آن ویژگی خاص می باشد استفاده نمایند.

Cloud Hosting یا میزبانی ابری نوعی از از میزبانی است که بر مبنای رایانش های ابری فعال می باشد. در این نوع از میزبانی وب سایت ها به جای استفاده از منابع سخت افزاری و نرم افزاری یک سرور، از چندین سرور بصورت همزمان استفاده می کنند.

میزبانی ابری چگونه کار می کند.

سرورهای میزبان ابری با استفاده از سرورهای مجازی که در نقاط مختلف جغرافیایی قرار گرفته اند و هریک بخشی از وظیفه میزبانی را برعهده دارند، کار می کند. با این سرور های شما نه از یک منبع بلکه از چندین منبع برای خدمات مختلف بهره مند خواهید شد.

ویژگی های میزبانی ابری

هاست های ابری در مقایسه با سرور های میزبانی معمولی ویژگی ها و مزایای قابل توجهی دارند . به عنوان مثال Up Time بالا، انعطاف پذیری فراوان و صرفه جویی در هزینه ها از جمله مهم ترین مزایای این میزبانی به شمار می رود که در ادامه در مورد هرکدام توضیح داده خواهد شد.

پایداری و در دسترس بودن

در میزبانی های معمولی با ایجاد مشکل بر روی یک سایت به صورت ناخودآگاه سایر سایت های آن سرور نیز ممکن است با مشکل اتصال مواجه گردند در حالی که در سرویس دهی های ابری به سبب وجود چندین سرور سرویس دهنده در سراسر جهان، به محض به مشکل خوردن یکی از سرور ها سرویس دهی بر روی سرور دیگر انتقال خواهد یافت و به این صورت زمان Down Time یک سایت تقریبا به صفر می رسد. یکی از سایت های نمونه که از این فناوری استفاده می نمایند، سایت گوگل است که علارغم پر بازدید بودن تقریبا هرگز مشاهده نشده که از دسترس خارج شود.(آنقدر این اتفاق کم رخ می دهد که نمی توان درصد خاصی را برای آن قائل شد.)

علاوه بر این به سبب قرار گیری سایت ها در بخش های مختلف جهان سرعت دستیابی به اطلاعات و بارگذاری آن به شدت سریع تر می باشد. به این صورت که کاربر مورد نظر به هر سروری که از نظر موقعیت جغرافیایی نزدیکتر باشد از همان سرویس خواهد گرفت، که این باعث افزایش چشمگیر سرعت میزبانی خواهد بود.

انعطاف پذیری

سایت ها در استفاده از سرویس های میزبانی معمولی با محدودیت در منابع و امکانات مواجه هستند. به این صورت که در صورتی که سایت بیشتر از میزان تعریف شده از منابع استفاده نماید ممکن است سرور را با اختلال و یا آسیب مواجه نماید.

در سرور های ابری هیچگونه محدودیتی در میزبانی وجود ندارد و در صورتی که تعداد منابع موجود میزبانی نتواند پاسخگوی نیازهای یک وب سایت باشد می توان با افزایش منابع مورد نیاز از دیگر سرورها تمامی نیازها را مرتفع کرد. این مورد در میزبانی عادی به سادگی میسر نیست چرا که منابع تنها بصورت فیزیکی قابل ارتقاء هستند و این امر علاوه بر افزایش هزینه ها، زمان بر نیز خواهد بود. اما در میزبانی ابری تمامی این موارد با استفاده از فناوری سرورهای مجازی قابل انجام می باشند.

کاهش هزینه ها

سرویس های عادی میزبانی نیاز به یک حداقل و حداکثر منابع دارد و این محدودیت در اغلب مواقع به ضرر صاحبان وب سایت ها خواهد بود. دلیل این موضوع نیز واضح است. صاحبان وب سایت ها همواره به دلیل این که منابع در دسترسشان کم نیاید، مجبور هستند تا هزینه چند برابر نیاز خود پرداخته و بیش از حد نیاز خود منبع در اختیار بگیرند تا در آینده با مشکلی مواجه نگردند.

در سرویس دهی ابری روش و سازو کار به طور کلی متفاوت خواهد بود. به این صورت که به دلیل قابلیت های انعطاف پذیری که در اختیار شما قرار می گیرد، شما به همان میزانی هزینه خواهید پرداخت که سرورتان در حال حاضر نیاز به منبع دارد و از آن استفاده می کند و در صورت افزایش منابع مورد نیاز واقعی شما مجبور به پرداخت هزینه بیشتر خواهید بود.

معایب میزبانی ابری

میزبانی ابری نیز مانند همه فناوری های دیگر قطعا معایب مختلفی را دارا خواهد بود و از آن جا که این فناوری هنوز در ابتدای راه خود است این معایب می تواند بر اشتغال زایی آن تاثیرات بسزایی داشته باشد. البته چیزی که واضح است گسترش دهندگاه به زودی خواهند توانست راه حلی مطمعن و قطعی برای معایب آن بدست آورند. در ادامه به بررسی برخی از این معایب خواهیم پرداخت.

کاهش امنیت داده ها

با توجه به پراکندگی منابع میزبانی و به دنبال آن پراکندگی داده ها و اطلاعات سایت، برقراری امنیت کاری دشوارتر نسبت به سرویس های عادی میزبانی خواهد بود. تمامی مواردی که برای برقراری امنیت بر روی سرویس های عادی اعمال می شود، در سرویس های ابری می بایست بر روی چندین سرور اعمال شود.

همچنین پراکندگی سرورها باعث دسترسی شخص سومی به داده ها خواهد شد. این شخص که می تواند مسئول سرور باشد با توجه به دسترسی فیزیکی به سرور به تمامی اطلاعات موجود بر روی سرور دسترسی خواهد داشت که این امر ممکن است باعث سوء استفاده از داده ها شود.

مشکلات تهیه نسخه پشتیبان

یکی دیگر از مشکلاتی که با استفاده از سرورهای مجازی با آن رو به رو خواهید شد عدم امکان تهیه بکاپ به صورت فیزیکی می باشد. دلیل این موضوع نیز پراکندگی اطلاعات بر روی سرور های مختلف است که باعث می شود شما نتوانید به سادگی از آن ها نسخه پشتیبان تهیه نمایید. در این میان برخی شرکت های سرویس دهنده اقدام به تهیه نوعی بکاپ مجازی از اطلاعات سایت می نمایند که البته به اندازه بکاپ های فیزیکی امن و قابل دسترسی نخواهد بود.

افزایش هزینه ها

همانطور که می دانید موضوع هزینه ها یکی از ویژگی های مثبت برای سرویس های ابری محسوب می شد اما در صورتی که وب سایت شما به منابع بسیار زیادی نیاز دارد این هزینه اصلا برایتان مرقون به صرفه نخواهد بود و سرور های اختصاصی می توانند علی رغم محدودیت هایشان از نظر هزینه برایتان بهتر تمام شوند.

نظرات ودیدگاه های خود را درباره این مطلب با ما و دیگر کاربران گویا آی تی به اشتراک بگذارید.

 

 

در این بخش از تکرا قصد داریم نحوه تغییر پسورد وایرلس را به طور کامل برای شما شرح دهیم. به طور خلاصه تغییر رمز وای فای شامل مراحل زیر است:
۱- صفحه تنظیمات مودم خود را باز کنید.
۲- نام کاربری و رمز عبور مودم تان را وارد کنید، معمولا نام کاربری و رمز عبور هر دو admin است.
۳- وارد بخش وایرلس شوید.
۴- رمز عبور وای فای تان را تغییر دهید.
۵- نوع امنیت تان را بررسی کنید.
۶-  تنظیمات جدید را ذخیره کنید.

مراحل تغییر رمز وای فای

۱- صفحه تنظیمات مودم خود را باز کنید

شما می توانید از طریق یک مرورگر وب، به صفحه تنظیمات مودم تان دسترسی داشته باشید و کامپیوتر شما را به شبکه تان متصل کند. اگر شما نتوانید به صورت وای فای به شبکه تان وصل شوید، ممکن است علت آن این باشد که رمز عبورتان را فراموش کرده و نمی دانید، در این صورت از یک کابل اترنت استفاده کنید تا کامپیوتر شما را به طور مستقیم به روترتان وصل کند. شما برای عبور از این مرحله به رمز عبورتان نیاز خواهید داشت.

آدرس های روتر استاندارد ۱۹۲.۱۶۸.۱.۱،۱۹۲.۱۶۸.۰.۱، ۱۹۲.۱۶۸.۲.۱و یا ۱۰.۰.۱.۱ در اپل و یا ۱۰.۰.۰.۱ در Xfinity هستند.

با توجه به سیستم تان یکی از این آدرس ها را در نوار آدرس مرورگرتان وارد کنید.

اگر با وارد کردن هیچ کدام از آدرس های بالا نتوانستید به صفحه تنظیمات مودم خود دسترسی پیدا کنید، از خط فرمان استفاده کنید. ابتدا با فشار دادن کلیدهای ترکیبی Windows key + R از روی صفحه کلید، پنجره Command Prompt را باز کنید و سپس از دستورات cmd استفاده کنید.

هنگامی که خط فرمان را باز کردید دستور ipconfig را تایپ کنید و Enter را فشار دهید. در لیست به دنبال ارتباط فعال خود بگردید و Default Gateway address را پیدا کنید. این آدرس مخصوص روتر شما است که در لیست بالا وجود نداشت.

اگر همه روش های بالا با شکست مواجه شد و شما نتوانستید به صفحه تنظیمات مودم تان دسترسی پیدا کنید، دکمه ریست پشت مودم تان را فشار داده و برای ۳۰ ثانیه نگه دارید تا به تنظیمات پیش فرض کارخانه سازنده آن بازگردد. سپس آدرس پیش فرض برای مدل روترتان را یافته و در نوار آدرس مرورگرتان وارد کنید.

بعضی روترها همراه با نرم افزارهای پیکربندی عرضه می شوند. اگر از قبل نرم افزار تنظیمات تان را نصب شده دارید، می توانید به جای رابط کاربری مرورگر وب از آن نرم افزار پیکربندی برای تغییر رمز وای فای تان استفاده کنید.

۲- نام کاربری و رمز عبور مودم تان را وارد کنید

هر روتری به یک نام کاربری و رمز عبور قبل از این که شما به فایل های داخلی تر دسترسی پیدا کنید، نیاز دارد. اگر شما هرگز پسورد و نام کاربری را تغییر نداده اید و این اولین بار است که مودم خود را پیکربندی می کنید، احتمالا نام کاربری شما admin و پسورد آن admin یا password است.

البته این از یک مدل مودم به مدل دیگر متفاوت است. بنابراین شما باید به طور آنلاین مدل مودم خود را جستجو کنید تا اطلاعات دقیق ورودتان را ببینید.

اگر شما اطلاعات ورودتان را در گذشته تغییر داده اید و اکنون فراموش کرده اید یا اگر روترتان را به طور دست دوم تهیه کرده اید و صاحب قبلی آن را ریست نکرده و به شما تحویل داده است، شما نیاز خواهید داشت تا دکمه ریست را برای حدود ۳۰ ثانیه فشار داده و نگه دارید تا روتر به تنظیمات کارخانه سازنده اش بازگردد. تنظیمات به صورت پیشفرض مجدا تنظیم خواهد شد و این امکان را به شما می دهد که با نام کاربری و پسورد پیش فرض وارد صفحه تنظیمات روترتان شوید.

۳- وارد بخش وایرلس شوید

هنگامی که شما به درون روترتان وارد می شوید، شما نیاز خواهید داشت که صفحه تنظیمات بخش وایرلس را پیدا کنید. نام دقیق آن از یک سازنده به سازنده دیگر متفاوت خواهد بود؛ اما معمولا شما باید به دنبال تب یا دکمه ای با نام Wireless یا Wireless Settings/Setup باشید.

اگر بخش وایرلس شما دارای چند زیر بخش است، شما صفحه امنیت وایرلس (Wireless Security page) را باز کنید.

۴- رمز  وای فای تان را تغییر دهید

به دنبال جعبه ای با برچسب Password ،Passphrase یا Shared Key بگردید. وقتی این جعبه را یافتید، می توانید رمز عبور جدیدتان را در این جعبه وارد کنید. برخی روترها از شما تقاضا خواهند کرد که مجددا رمز عبور را تایپ کنید تا مطمئن شوند که شما به درستی آن را وارد کرده اید.

سعی کنید یک رمز عبور قوی ایجاد کنید تا دشوار باشد و حدس زدن آن غیرممکن باشد. باید رمز عبور شما با هیچ اطلاعات شخصی ارتباط نداشته باشد تا قابل حدس زدن نباشد. برای آن که پسوردتان قوی و غیرقابل حدس باشد، بهتر است به طور معادل شامل، اعداد، نمونه های تصادفی و کاراکترهای خاصی مثل “!”, “$” و “#” باشد.
پسوردی قوی است که معمولا دارای حداقل ۸ کاراکتر باشد.

۵- نوع امنیت تان را بررسی کنید

سه نوع اصلی رمز نگاری وایرلس وجود دارد که عبارتند از: WEP, WPAو WPA2. برای آن که شبکه امن تری داشته باشید شما باید از رمزنگاری نوع WPA2 استفاده کنید. ممکن است که سیستم شما به دستگاه های قدیمی متصل شده و رمزنگاری خوبی نداشته باشد، به هر حال در این موارد شما باید به رمز نگاری WEP, WPAو WPA2 سوئیچ کنید. ما توصیه نمی کنیم که WEP را انتخاب کنید، زیرا به راحتی این رمزنگاری هک می شود و می شکند (کمتر از ۳۰ دقیقه شکستن رمز عبور WEP طول می کشد).

۶- نام شبکه تان را تغییر دهید

برای جلوگیری از هک شدن روتر می توانید نام شبکه را تغییر دهید، این تغییر چند لحظه زمان می گیرد. نام شبکه نباید شامل هیچ اطلاعات شناسایی شخصی باشد، زیرا این نام به طور علنی برای همگان ظاهر خواهد شد. تغییر نام به جلوگیری از هک شدن پسوردتان کمک خواهد کرد، روترهای با نام پیش فرض ساده تر هک می شوند.

۷- تنظیمات را ذخیره کنید

هنگامی که پسورد جدید را وارد کردید و تغییر پسورد انجام شد، بر روی دکمه Apply یا Save کلیک کنید تا تنظیمات ذخیره شود. محل این دکمه برای هر روتر متفاوت است؛ اما معمولا در بالا یا پایین صفحه قرار دارد. روند تغییر رمز وای فای تنها چند لحظه وقت شما را خواهد گرفت و ارتباط جاری شما با اینترنت قطع خواهد شد. پس از آن که تنظیمات تغییر کرد، شما می توانید با رمز وای فای جدیدتان به شبکه وایرلس وصل شوید.

منبع: wikihow

نوشته چگونه رمز وای فای را عوض کنیم؟ روش های جلوگیری از هک شدن روتر اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.