کارابران گوشی های هوشمند طی اقدامی با تغییراتی که روی بیس اصلی گوشی خود ایجاد می کنند موجب می شوند تا بتوانند مدیریت بهتری روی گوشی خود داشته باشند. اندرویدی ها با روت کردن به این مهم دست می یابند اما کاربران آیفون هم با جیلبریک کردن این کار را روی گوشی خود انجام می دهند. این کار چنان خطرناک است که ممکن است گوشی شما را از هستی ساقط کند اما به هر حال اپل فن ها روی جیلبریک کردن تعهد خاصی دارند. با این حال بارها گفته ایم که این کار چنان که باید پیشنهاد نمی شود. شاهد این ادعا ۴ دلیل برای آنکه آیفون خود را جیلبریک نکنید است که، به کاربران گوشزد می کند که جیلبریک را فراموش کنند اما اگر بعد از این کار بخواهند گوشی خود را از حالت جیلبریک خارج کنند، و به حالت اولیه باز گردانند، شیوه ای وجود دارد که امروز گویا آی تی آن را در اختیار شان قرار خواهد داد. پس با ما همراه باشید.

پیش از اینکه وارد عملیات بازگرداندن سیستم از حالت جیلبریک شویم، لازم است بدانید که این کار تمام دیتاهای رو گوشی شما را پاک خواهد کرد، بنابراین در صورتی که نیاز دارید اطلاعات را بک آپ گیری کنید و پسورد ها را بیاد داشته باشید، این کار را با آیتونز انجام دهید. برای این کار در آیتونز، عبارت Back Up Now را پیدا کرده و از اطلاعات گوشی به طور کاملا پشتیبان گیری کنید. بدین منظور تصویر زیر را مشاهده کرده و موقعیت Back Up Now را تشخیص دهید:

زمانی که کار بک آپ گیری به اتمام رسید و مطمئن شدید که سیستم نسخه پشتیبان از اطلاعات شما را نگهداری می کند، وارد بخش Settings خود شوید و سپس به مسیر Cloud > Find My iPhone بروید. بدین ترتیب صفحه ای باز می شود که گزینه ها و المان های آن به صورت زیر است:

در این جا در سمت راست گزینه Find My iPhone را مشاهده می کنید. لازم است که ویژگی Find My iPhone را غیر فعال کنید.

بعد از اینکه این کار را انجام دادید لازم است به آیتونز برگشته و در صفحه مربوطه چنان که مشاهده می کنید، گزینه Restore iPhone را انتخاب کنید:

بعد از این که این کار را انجام دادید، آیتونز برای اطمینان بیشتر از شما می خواهد که بک آپ گیری کنید بدین منظور پنجره زیر را نمایش می دهد:

با توجه به اینکه قبل از این شما بک آپ گیری کاملی انجام داده اید نیازی نیست که این کار را مجددا انجام دهید، اگر مایل به ادامه ماجرا هستید، گزینه Don’t Back Up را زده و وارد مرحله بعد شوید اما اگر هنوز مطمئن نیستید گزینه کنسل در سمت چپ ترین بخش از تصویر بالا در اختیار شماست. ما روی Don’t Back Up کلیک کرده و ادامه را دنبال می کنیم:

در ادامه گزینه ای مشاهده می کنید که مشابه تصویر بالاست. در این جا لازم است که Restore را مد نظر قرار داده و روی ان کلیک کنید. اینجا به شما هشدار داده می شود که آیا واقعا می خواهید این کار را انجام دهید؟ حتی در ضمن این هشدار مشاهده می کنید که نوشته شده است که تمامی اطلاعات تان پاک خواهد شد. ما یک بک آپ داریم و به تصمیم خود اطمینان داریم از این رو، فرآیند را دنبال می کنیم و حدود ۵ دقیقه صبر می کنیم تا سیستم عملیات مورد نظر را با موفقیت به پایان برساند.

در ادامه صفحه ای باز می شود که طی آن دو گزینه به چشم می خورد:

گزینه اول: Set up as new iPhone

گزینه دوم: Restore from this backup

گزینه اول یعنی Set up as new iPhone موجب می شود که با زدن آن گوشی تازه و تر و تمیزی مثل روز اول از نظر نرم افزاری تحویل بگیرید اما اگر بخواهید سایر اطلاعات خود را که از آن بک آپ گیری کرده اید، را دوباره به گوشی باز گردانید، می توانید روی گزینه دوم یعنی  Restore from this backup کلیک کرده و روال را ادامه دهید تا مخاطبین و تنطیمات و سایر اطلاعات به گوشی فراخوانی شود.

موقعیت دو گزینه یاد شده را در این تصویر مشاهده می کنید.

دقت کنید که فرآیند بازیابی اطلاعات از طریق بک آپ هم دقایقی به طول خواهد انجامید اما نباید عجله کنید تا دستگاه به طور کامل بروز رسانی شود. بعد از این دستگاه را در اختیار بگیرید. با فعال کردن صفحه اول آن، شما با دستیار مجازی گوشی همراه خواهید بود درست مثل همان روز اول که گوشی آیفون خود را خریداری کرده بودید. در این جا می توانید برخی اطلاعات را اضافه کنید و تنطیمات را به دلخواه تنظیم کنید.

با این کار گوشی شما از حالت جیلبریک به حالت اولیه باز خواهد گشت و بدین تریتب می توانید از نقایصی که ممکن است برای گوشی بوجود آید در امان باشید و از زندگی اپلی تان لذت ببرید. دقت کنید که عملیات جیلبریک سازی روی ایفون و ای پد به درستی صورت می گیرد و برای بازگرداندن تنظیمات روی هر دو پلتفرم می توان این کار ها را انجام داد.

در صورتی که پیش از این شما این کار را روی گوشی خود انجام داده اید پیش از شروع به کار دیگر کاربران، تجربیات ارزشمند خود را با آنان در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نیز نشر دهید.

تقریبا این روزها گرفتن اسکرین شات از نمایشگر ها اسان شده است چرا که آموزش ها، در این رابطه آموزش های مختلفی ارائه شده است اما با توجه به اینکه برخی از سیستم ها نظیر مک بوک پرو دارای دو نمایشگر وجود دارد، باید یاد گرفت که چگونه از نمایشگر دوم که در واقع همان تاپ بار بالای کیبرد است هم عکس بگیریم. در این آموزش گویا آی تی به شما یاد می دهد که چگونه از نمایشگر دوم مک بوک پرو، یعنی تاچ بار عکس بگیرید.

برای گرفتن اسکرین شات از اسکرین تاچ بار می توانید از یک کلید ترکیبی استفاده کنید، که آن هم Command+Shift+6 است. در واقع در هر سیستمی که بخواهید عکس، از نمایشگر بگیرید باید از شورت کات ها استفاده کنید که مک بوک پرو برای نمایشگر ثانویه اش هم از این قاعده مستثنی نیست. وقتی که این کار را انجام دادید، اسکرین شات مورد نظر گرفته شده و در محلی که شما آن را مشخص کرده اید که اسکرین شات ذخیره شود، قرار خواهد گرفت. عموما به طور پیش فرض این اسکرین شات باید روی دسکتاپ قرار گیرد.

اسکرین شاتی که ایجاد می شود، بزرگ است و در رزولوشن ۲۱۷۰ در ۶۰ خواهد بود که لازم است آن را با نرم افزارهای موجود مورد ویرایش قرار دهید. بسیاری از ما عادت کرده ایم که اسکرین شات هایی که می گیریم را مستقیما، به نرم افزارهایی مثل PAINT یا فوتوشاپ انتقال دهیم و ویرایش ها را انجام دهیم. این کار در واقع زمانی صورت می دهیم که اسکرین شات در کلیپبرد ذخیره شود. در چنین حالتی بایک کنترل + V آن را به نرم افزار ویرایش گر تصویر منتقل می کنیم اما دقت داشته باشید که در مک بوک پرو برای اینکه بخواهید اسکرینی که از تاچ بار می گیرید را در کلیپبرد ذخیره کنید کافی است از کلید ترکیبی Control+Command+Shift+6 استفاده کنید:

حالا شما می توانید با زدن این ۴ دکمه، به راحتی اسکرین شات را در هر نرم افزاری که فکر می کنید می توانید، اندازه و کیفیت تصویر را در آن تغییر دهید، پیست کنید و ویرایش را روی ان انجام دهید.

اگر این شورت کات ها برایتان دردسر ساز است و نمی توانید به راحتی آن ها را مورد استفاده قرار دهید کافی است که این شورت کات ها را با استفاده از تنظیمات مک بوک تغییر دهید. بدین منظور کافی است به آدرس  System Preferences > Keyboard > Shortcuts بروید. در این صفحه، گزینه ای وجود دارد به نام Screen Shots که از این طریق می توانید تغییرات لازم را روی تنظیمات اعمال کنید. البته فراموش نکنید که این کدی که ایجاد می کنید با کد های دیگر اشتراک نداشته باشد و البته انقدر ساده باشد که آن را فراموش نکنید. البته اگر لازم است که از این دکمه ها و تاچ بار خیلی زیاد اسکرین شات بگیرید، این کار را انجام دهید.

البته برای گرفتن عکس از تاچ بار چنان که وجود دارد اپلیکیشن هایی هم وجود دارد که با کلید های ترکیبی خاص خود کار می کنند. یکی از این اپلیکیشن ها نرم افزار مدیریت تاچ بار است که لازم نیست به آن بپردازیم. در حالی که شما روش دیگری برای این منظور می شناسید و تجربه ثابت کرده که ساده ترین راه برای گرفتن اسکرین شات از تاچ بار مک بوک پرو است توصیه نی کنیم روش خود را با ما در میان بگذارید و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی تان نشر دهید.

 

در سیستم عامل OS X امکان خواندن از روی درایوهای NTFS وجود دارد، ولی امکان نوشتن روی آن‌ها وجود ندارد، مگر این که از ترفندهای خاصی استفاده کنید. اگر به این قابلیت نیاز مبرم دارید و حوصله‌ی کافی برای سر و کله زدن با سیستم را ندارید، شدیداً توصیه می‌کنیم از درایورهای NTFS شخص ثالث استفاده کنید، چون استفاده از آن‌ها خیلی راحت است و راه‌اندازی‌شان خیلی سخت نیست.

 

اگر می‌خواهید در یک پارتیشن Boot Camp روی مک داده بنویسید، این روش کاربردی است، چون پارتیشن‌های سیستمی ویندوز باید از سیستم فایل NTFS استفاده کنند. اما در درایوهای اکسترنال می‌توانید از فرمت exFAT استفاده نمایید. OS X درست مثل ویندوز می‌تواند بر روی درایوهای exFAT بنویسد و اطلاعات آن را بخواند.

 

سه روش موجود

برای نیل به این هدف روش‌های مختلفی وجود دارد که شما می‌توانید یکی از آن‌ها را انتخاب کنید:

• درایورهای پولی شخص ثالث: درایوهای شخص ثالثی که برای استفاده از NTFS در مک ساخته شده عملکرد بسیار خوبی دارند. این درایورها پولی هستند، اما نصبشان ساده‌تر و عملکردشان بر طبق گزارشات نسبت به راه‌حل‌های رایگان بهتر است.
• درایورهای رایگان شخص ثالث: علاوه بر مورد قبلی، درایورهای NTFS رایگان و منبع باز هم وجود دارد. متاسفانه، نصب این برنامه‌ها به خصوص بر روی OS X 10.11 El Capitan، با قابلیت System Integrity Protection جدید کمی بیشتر کار می‌برد. توان این برنامه‌ها به اندازه‌ی نسخه‌های پولی نیست و معمولاً کندتر می‌باشد.
• پشتیبانی تجربی اپل از نوشتن روی NTFS: در مک OS X به صورت تجربی از نوشتن در درایوهای NTFS پشتیبانی می‌شود. اما این قابلیت به صورت پیشفرض غیر فعال است و برای فعال سازی آن باید در ترمینال کمی سیستم را دستکاری کنید. هیچ تضمینی برای عملکرد صحیح این ویژگی وجود ندارد و فعال سازی آن ممکن است مشکلاتی را برای سیستم فایل NTFS به وجود آورد. ما استفاده از این روش را توصیه نمی‌کنیم.

درایورهای پولی شخص ثالث – ساده‌ترین روش، اما مستلزم هزینه

قیمت نرم‌افزار Paragon NTFS چیزی حدود ۲۰ دلار است و ۱۰ روز امکان استفاده‌ی رایگان دارد. نصب این برنامه راحت و ساده است، و «صرفاً کار می‌کند». پس اگر این ویژگی برای شما مهم است، گزینه‌ی مذکور همان گزینه‌ی مورد نظر شماست.

اگر می‌خواهید بر روی درایو Seagate بنویسید، باید بدانید که این شرکت نسخه‌ی رایگانی از Paragon NTFS را برای مشتریانش ارائه می‌کند، پس نیازی به خرید آن ندارید. علاوه بر این می‌توانید از برنامه‌ی Tuxera NTFS هم استفاده کنید که قیمت آن ۳۱ دلار است و امکان استفاده‌ی رایگان چهارده روزه دارد.

درایورهای رایگان شخص ثالث – رایگان، اما مستلزم کار بیشتر

 

این روش رایگان است، اما مستلزم کمی کار اضافه می‌باشد. برای استفاده از این روش باید قابلیت System Integrity Protection را غیر فعال کنید.

 

ابتدا osxfuse را دانلود و نصب کنید.

 

 

در وهله‌ی دوم، اگر تا به حال homebrew را نصب نکرده‌اید، آن را دانلود و نصب کنید. homebrew مدیر بسته‌ای برای مک است.

 

برای ادامه دادن کار به ابزارهای خط فرمان نیاز دارید. اگر هنوز این ابزارها را نصب نکرده‌اید، از مسیر Applications > Utilities یک پنجره‌ی ترمینال باز کنید و سپس دستور زیر را وارد نمایید:

 

xcode-select –install

 

 

بعد از این که کار تمام شد، برای نصب ntfs-3g از طریق homebrew دستور زیر را تایپ کنید:

 

brew install homebrew/fuse/ntfs-3g

 

سپس باید قابلیت System Integrity Protection را غیر فعال کنید. مک خود را ریبوت کرده و زمانی که سیستم در حال بالا آمدن است دکمه‌های Command + R را فشار دهید. با این کار سیستم به درون محیط ریکاوری خاصی بوت می‌شود.

 

از منوی Utilities محیط ریکاوری یک پنجره‌ی ترمینال باز کرده و دستور زیر را وارد کنید:

 

csrutil disable

 

سپس مک خود را به صورت معمولی ریبوت نمایید.

 

 

حالا از محیط دسکتاپ مک، دوباره یک پنجره‌ی ترمینال باز کرده و برای فعال سازی ntfs-3g دستورات زیر را وارد کنید:

 

sudo mv /sbin/mount_ntfs /sbin/mount_ntfs.original

sudo ln -s /usr/local/sbin/mount_ntfs /sbin/mount_ntfs

 

 

در انتها دوباره قابلیت System Integrity Protection را فعال کنید. مک خود را ریبوت نموده و برای وارد شدن به حالت ریکاوری دکمه‌های Command + R را نگه دارید. در محیط ریکاوری یک پنجره‌ی ترمینال باز کرده و دستور زیر را وارد کنید:

 

csrutil enable

 

سپس دوباره دستگاه را ریبوت کنید. اکنون پشتیبانی از فرمت NTFS باید فعال شده باشد.

 

برای برگرداندن تغییرات صورت گرفته و حذف چیزهایی که نصب کردید، اول باید قابلیت System Integrity Protection را غیر فعال کنید. سپس دستورات زیر را اجرا نمایید:

 

sudo rm /sbin/mount_ntfs

sudo mv /sbin/mount_ntfs.original /sbin/mount_ntfs

brew uninstall ntfs-3g

 

آنگاه می‌توانید FUSE را از طریق پنلی که در System Preferences دارد حذف کنید و دوباره System Integrity Protection را فعال نمایید.

 

پشتیبانی تجربی اپل از نوشتن روی NTFS – ناپایدارترین روش، این کار را نکنید

 

ما روش زیر را توصیه نمی‌کنیم، چون به اندازه‌ی کافی بر روی آن آزمایش نشده و ممکن است به درستی کار نکند. اگر در استفاده از این روش با مشکل مواجه شدید، ما یا اپل را سرزنش نکنید.

 

ابتدا مطمئن شوید که درایوتان برچسب تک کلمه‌ای مناسبی گرفته باشد. اگر برچسب ندارید، یکی برای آن تعیین کنید. انجام این کار به ساده‌تر شدن فرآیند کار کمک می‌کند.

 

اول باید یک پنجره‌ی ترمینال باز کنید. به مسیر Applications > Utilities > Terminal بروید یا دکمه‌های Command + Space را فشار دهید، و عبارت Terminal را جستجو کنید.

 

دستور زیر را داخل ترمینال تایپ کنید تا فایل /etc/fstab برای ویرایش شدن با استفاده از ویرایشگر متن Nano باز شود:

 

sudo nano /etc/fstab

 

 

خط زیر را به فایل مذکور اضافه کنید، اما به جای عبارت NAME برچسب مورد نظر خود را قرار دهید:

 

LABEL=NAME none ntfs rw,auto,nobrowse

 

بعد از این که کار ویرایش را انجام دادید، برای ذخیره‌سازی فایل دکمه‌های Ctrl+O را فشار داده و سپس برای بستن نانو Ctrl+X را فشار دهید.

 

(اگر می‌خواهید بر روی چندین درایو NTFS مختلف داده بنویسید، برای هر کدام یک خط جداگانه اضافه کنید.)

 

 

درایو خود را به کامپیوتر وصل کنید – اگر از قبل وصل بوده، یک بار آن را جدا و مجدداً وصل کنید – تا نام آن را در بخش فهرست /Volumes ببینید. در پنجره‌ی Finder، برای دسترسی به این پوشه باید به مسیر Go > Go to Folder بروید و بعد عبارت /Volumes را تایپ کنید. چون این درایو به صورت خودکار ظاهر نمی‌شود و مثل درایوهای معمولی روی دسکتاپ شما نمی‌آید.

برای از بین بردن تغییرات صورت گرفته کافی است مراحل بالا را تکرار کنید تا فایل /etc/fstab درون ویرایشگر باز شود. سپس خط (یا خطوطی) که اضافه کردید را حذف نمایید و فایل را ذخیره کنید.

توصیه ما این است که اکثر کاربران مک درایوهای اکسترنال خود را به صورت exFAT قالب بندی کنند تا بدون زحمت اضافه بتوانند هم از روی مک و هم از روی ویندوز به فایل‌های خود دسترسی داشته باشند و بتوانند روی آن داده بنویسند. اگر لازم دارید که روی درایوهای NTFS بنویسید، بهترین گزینه برنامه‌های پولی شخص ثالث است که با کمترین زحمت کار شما را راه می‌اندازند.

در این باره اگر دیدگاهی دارید آن را با گویا آی تی  در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.