ماموریت ناموفق اخیر کاوشگر شیاپارلی، یک بار دیگر، دشواری فرود بر روی مریخ را به اثبات رساند. کاوشگر شیاپارلی روز ۱۹ اکتبر (۲۸ مرداد) در حالی که فاصله ای بیش از ۳۰۰ کیلومتر با سطح مریخ داشت، سقوط کرد. به نظر می رسد، سقوط کاوشگر شیاپارلی پس از ورود به جو سیاره سرخ، با شدت بر روی سطح سیاره اتفاق افتاده باشد.

آخرین تماس ماموریت اگزو مارس با شیاپارلی، در ساعت ۱۰:۴۲ دقیقه به وقت شرقی (۱۴:۴۲ به وقت گرینویچ) روز ۱۹ اکتبر بود که ظاهرا این کاوشگر در ارتفاع ۴۹۶ کیلومتری سیاره سرخ قرار داشت و تنها ۶ دقیقه با فرود بر روی سیاره فاصله داشته است. متاسفانه آژانس فضایی اروپا (ESA) سابقه خوبی در زمینه رسیدن به سطح سیاره سرخ ندارد.

آژانس فضایی اروپا در سال ۲۰۰۳، فضاپیمای مارس اکسپرس را به ماموریت مریخ فرستاد. کاوشگر بریتانیایی بیگل ۲ هم بخشی از ماموریت مارس اکسپرس بود. درست مشابه ماموریت اگزو مارس که شیاپارلی به همراه فضاپیمای مادر، مدارگرد ردیابی گاز، بخشی از آن بود.

انتظار می رفت، در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۳، کاوشگر بیگل ۲ هم به سطح مریخ برسد، پنل های خورشیدی خود را باز کند و پیامی را به مرکز پشتیبانی ماموریت در زمین مخابره کند؛ اما این پیام هیچ گاه مخابره نشد، و تا ۱۱ سال پس از این هم، سرنوشت ماموریت کاوشگر بیگل ۲ حل نشده باقی مانده بود.

کاوشگر بیگل ۲ دوباره در سال ۲۰۱۴ توسط مدارگرد شناسایی مریخ ناسا کشف شد. این فضاپیما به لطف دوربین تصویربرداری با وضوح بالای خود، هایرایز، موفق به مشاهده محل دقیق کاوشگر بیگل شده بود. حال دانشمندانی از دانشگاه های لستر و مونتفورد، به دنبال حل معمای این کاوشگر هستند.

دانشمندان فضایی با همکاری طراحان دیجیتال، مدل سه بعدی از کاوشگر بیگل ۲ ساختند و نحوه دریافت نور خورشید توسط این کاوشگر را در حالات مختلفی شبیه سازی کردند. سپس، عکس های شبیه سازی شده را با عکس های واقعی که توسط دوربین هایرایز گرفته شده بود، مقایسه کردند. این محققان پس از این دریافتند، حداقل سه پنل (از چهار پنل کاوشگر) پس از رسیدن به سطح مریخ باز شده است.

این تیم تحقیقاتی باور دارد، فضاپیمای بیگل ۲ به درستی بر روی سطح سیاره سرخ فرود آمده؛ اما احتمالا پس از آن مشکلی برای تماس با زمین پیش آمده باشد. شاید یکی از پنل های خورشیدی در جهت اشتباهی باز شده و مانع کارکرد صحیح آنتن کاوشگر شده باشد.

پروفسور مارک سیمز، مدیر سابق ماموریت بیگل ۲ از دانشگاه لستر، در بیانیه ای گفت: “در واقع، ممکن است، ما هیچ وقت دقیقا ندانیم، چه چیزی منجر به عدم برقراری ارتباط کاوشگر شده است. در حالی که می توانیم تایید کنیم، کاوشگر فرود موفقیت آمیزی داشته است.”

این محققان قرار است، نتایج مطالعه خود را به زودی منتشر کنند.

.

منبع: iflscience

نوشته دانشمندان به حل معمای کاوشگر بیگل ۲ نزدیک تر شدند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

دانشمندان موفق به مشاهده فعالیت های زمین شناسی در مریخ شدند. مدارگرد مارس اکسپرس آژانس فضایی اروپا، عکس های دیدنی و فوق العاده جذابی از نیمکره شمالی مریخ به ثبت رسانده، این مدارگرد همچنین شواهدی از برخی فعالیت های تکتونیکی باستانی در سیاره سرخ یافته است. منطقه آچرون فوسایی، ناحیه ای در مریخ است که ۸۰۰ کیلومتر طول و ۲۸۰ کیلومتر عرض دارد، این ناحیه همچنین حدود ۲ کیلومتر از نواحی اطرافش مرتفع تر است.

مدارگرد اکسپرس، ماه مه (اردیبهشت) سال جاری این عکس را به ثبت رسانده است. دانشمندان بر این باورند که این می تواند، نمونه ای از یکی از ویژگی های زمین شناسی شناخته شده به نام “هورست و گرابن” باشد که تحت تاثیر نیروی حرکت های زیر زمینی، بلوک های گسلی طویل بالا رونده و پایین رونده ایجاد می کند. در زمین چنین پدیده ای موجب شکل گرفتن نواحی همچون دره مرگ (بیابانی واقع در کالیفرنیای شرقی) و دریای مرده (بحر المیت، که در غرب اردن، و شرق فلسطین،کرانه باختری واقع شده) و همچنین نواحی بسیار دیگری شده است.

گسل های متقاطع که به نظر می رسد از جهات مختلف نشات گرفته اند، هم در منطقه یافت شده اند، که نشان می دهد، این ناحیه دارای سوابق زمین شناختی بوده است. دانشمندان بر این اعتقادند که ناحیه آچرون فوسایی به شکافی که از منطقه آتشفشانی مریخ، منطقه تارسیس، نشات گرفته، مرتبط است. این منطقه سه آتشفشان و کوه المپوس را در خود جای داده است. المپوس، آتشفشان خاموشی است که سه برابر قله اورست ارتفاع دارد و مساحتی حدود کشور فرانسه دارد و همچنین بزرگترین آتشفشان شناخته شده در منظومه شمسی است.

عکس های مدارگرد اکسپرس همچنین برآمدگی منحنی بزرگی را نشان می دهند که ممکن است، یک دره باستانی باشد که در طول زمان با مواد سیال درونش پر شده باشد.

تجزیه و تحلیل های زمین شناسی نشان می دهد، این شکاف بین ۳.۷ تا ۳.۹ میلیارد سال پیش شکل گرفته است. در همان زمان، منطقه تارسیس با مواد مذاب اعماق مریخ، در حال برآمده شدن کرده بود. این برآمدگی در پوسته سیاره سرخ منجر به شکافته شدن این ناحیه شده، ویژگی که حالا در منطقه آچرون فوسای می بینیم را شکل داده است.

اما در حال حاضر، چیزی که مشخص است اینکه، سیاره مریخ کنونی، حداقل فعالیت های زمین شناسی  عمده ای ندارد اما مطالعه این ویژگی ها به دانشمندان امکان بررسی تکامل پوسته و هسته درونی سیاره سرخ را می دهد.

.

منبع: iflscience

نوشته دانشمندان موفق به مشاهده فعالیت های زمین شناسی در مریخ شدند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.