هیوندای سانتافه یکی از محبوب ترین شاسی بلندهای موجود در بازار ایران است. اما کراس اوور دیگری که به تازگی وارد کشور شده و خود را به عنوان رقیب هیوندای سانتافه معرفی کرده است، رنو کولیوس ۲۰۱۷ می باشد که به راستی ویژگی های یک رقیب سرسخت را هم داراست. در ادامه قصد داریم به مقایسه ی این دو خودرو بپردازیم و مشخص کنیم که آیا رنو کولیوس واقعاً می تواند پا به پای سانتافه با آن رقابت کند؟

گویا آی تی – هیوندای سانتافه یکی از محبوب ترین شاسی بلندهای موجود در بازار ایران است. اما کراس اوور دیگری که به تازگی وارد کشور شده و خود را به عنوان رقیب هیوندای سانتافه معرفی کرده است، رنو کولیوس ۲۰۱۷ می باشد که به راستی ویژگی های یک رقیب سرسخت را هم داراست. در ادامه قصد داریم به مقایسه ی این دو خودرو بپردازیم و مشخص کنیم که آیا رنو کولیوس واقعاً می تواند پا به پای سانتافه با آن رقابت کند؟

۱) هیوندای سانتافه:

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
سانتافه تا پیش از ورود رنو کولیوس در میان شاسی بلندها تقریباً بدون رقیب مانده بود. اما با ورود رنو کولیوس ایرادها و نقص های آن بیش از پیش خودنمایی کرد. در سال ۲۰۱۶ سانتافه دستخوش تغییراتی شد و چراغ های جلوی آن بیش از پیش زیبا شدند. این خودرو از یک بدنه ی خوش تراش و دل نشین بهره می برد و می توان گفت همین بدنه ی زیبا و جذاب نقش زیادی در فروش بالای این خودروی بزرگ و با ابهت داشته است.

طراحی داخلی سانتافه نیز همچون طراحی ظاهری آن خوب و قابل قبول است، به طوری که اکثر کارشناسان نظرات مثبتی در مورد طراحی داخلی این خودرو داشته و دارند. این خودرو از متریال با کیفیتی برای کابین استفاده نموده و در کل کابین از ارگونومی خوبی برخوردار است.
علاوه بر زیبایی داخل کابین، باید به فضای جادار آن نیز اشاره کرد. عایق بندی نیز در حد قابل قبولی است و صدای بیرون را به داخل راه نمی دهد. در کل، طراحی ظاهری و داخلی هیوندای سانتافه نمره ی قبولی می گیرد.

ب) سواری:
سانتافه دارای سیستم تعلیق مناسبی بوده و سواری آن نرم و راحت است. هندلینگ این خودرو عالی بوده و در پیچ ها بسیار ایمن است. علاوه بر این سیستم ترمز این خودرو نیز مطمئن و مورد پسند است.
اما نکته ای که در مورد این خودرو وجود دارد این است که در هنگام بالا بودن تعداد سرنشین به علت وزن زیاد، هندلینگ کاهش پیدا کرده و سواری تا حدودی کوبنده می شود. اما در کلیت ماجرا می توان سواری سانتافه را قابل قبول دانست.

ج) مشخصات فنی:
سانتافه دارای یک پیشرانه ی ۴ سیلندر ۲٫۴ لیتری بوده که توانایی تولید ۱۹۰ اسب بخار قدرت و ۲۴۵ نیوتن متر گشتاور را دارد. قدرت پیشرانه به وسیله ی یک گیرباکس ۶ سرعته اتوماتیک به چرخ ها منتقل می شود. مصرف سوخت این خودروی پرفروش به ازای هر صد کیلومتر معادل ۱۱٫۲ لیتر است که رقم بالایی به نظر می رسد. در کل سانتافه به نسبت ابعاد و وزنی که دارد از پیشرانه ی خوب و قدرتمندی برخودار نیست و به همین دلیل شتاب قابل قبول و راضی کننده ای ندارد.

۲) رنو کولیوس ۲۰۱۷

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
طراحی ماشین های جدید رنو در رنو کولیوس نیز دیده می شود و این خود یک نکته ی مثبت برای این کراس اوور فرانسوی به شمار می رود. رنو کولیوس ۲۰۱۷ از لحاظ طراحی ظاهری بسیار قدرتمند، شیک و مدرن است. در واقع می توان گفت رنو کولیوس یکی از خوشگل ترین و لوکس ترین خودروهای کلاس خود است و تعداد کسانی که ممکن است طراحی ظاهری این خودرو بر دلشان ننشیند بسیار کم است.

از نگاه طراحی داخلی نیز می توان رنو کولیوس را یک ماشین سطح بالا و لوکس در نظر گرفت. متریال استفاده شده در کابین از کیفیت بسیار بالایی برخوردار است و به جرأت می توان گفت مواد آن از بهترین اجناس ساخته شده اند. از لحاظ فضای کابین نیز رنو کولیوس بسیار جادار بوده و استفاده از آن راحتی سرنشینان را به همراه خواهد داشت.

ب) سواری:
سیستم تعلیق رنو کولیوس بسیار قدرتمند است و در کنار سیستم انتقال قدرت پیشرفته ای که دارد باعث شده سواری رنو کولیوس ۲۰۱۷ بسیار نرم و راحت باشد. فرمان پذیری این خودرو بسیار قابل قبول بوده و باعث احساس لذت و راحتی در راننده خواهد شد. این خودرو از ترمزهای ایمن و مطمئنی برخوردار است و در پیچ ها نیز بسیار قابل اطمینان است.

ج) مشخصات فنی:
پیشرانه ی رنو کولیوس ۴ سیلندر و ۲٫۵ لیتری بوده و توانایی تولید ۱۶۹ اسب بخار قدرت و ۲۴۴ نیوتن متر گشتاور را دارد. قدرت این پیشرانه از طریق گیربکس CVT شیفترونیک اتوماتیک به چرخ ها منتقل می شود. همچنین صفر تا صد این خودرو ۹٫۳ ثانیه بوده و مصرف سوخت آن به صورت ترکیبی ۸٫۳ لیتر در ازای هر صد کیلومتر است.
با وجود آن که قدرت پیشرانه ی رنو کولیوس خیلی بالا نیست، اما این خودرو از سرعت و شتاب بسیار خوبی برخوردار است و در سربالایی ها کشش مناسبی دارد. در کل این خودرو برای استفاده ی شهری یک گزینه ی بسیار عالی بوده و با توجه به مصرف سوخت نسبتاً کم آن می توان گفت از لحاظ اقتصادی نیز گزینه ای مناسب است. رنو کولیوس خودروی کم استهلاکی بوده و برای آنان که از پول خرج کردن های مکرر برای خودرو متنفرند، گزینه ی مناسبی به نظر می رسد. گیربکس CVT رنو کولیوس با موتور هماهنگ بوده و تعویض دنده ی نرم و دقیقی دارد.

۳) جمع بندی:
در کل با دیدن ظاهر رنو کولیوس و رانندگی با آن می توانید تلاش مهندسان خودرو ساز رنو را ارج گزارید. این خودرو در کلاس خود واقعاً یکی از بهترین ها بوده و به سختی بتوان رقیبی پایاپای برای آن پیدا کرد. البته که هیوندای سانتافه نیز در نوع خود یکی از بهترین و پرطرفدارترین خودروهای شاسی بلند است، اما باید اعتراف کرد که در مقایسه با رنو کولیوس، این رنو کولیوس است که برگ برنده را در دست دارد و می تواند با توجه به قیمت، یک خرید مقرون به صرفه باشد.

خودروهایی که در ادامه به مقایسه ی آن ها می پردازیم، هر سه وضعیت خوبی در بازار ایران دارند. این سدان های چینی، همگی محصول برندهای شناخته شده ی چین هستند و می توانند رقابت خوبی با یکدیگر داشته باشند. برلیانس H330، جیلی امگرند EC7 و JAC J5 خودروهایی هستند که در ادامه به بررسی مشخصات فنی و مقایسه ی آن ها با یکدیگر خواهیم پرداخت.

گویا آی تی – خودروهایی که در ادامه به مقایسه ی آن ها می پردازیم، هر سه وضعیت خوبی در بازار ایران دارند. این سدان های چینی، همگی محصول برندهای شناخته شده ی چین هستند و می توانند رقابت خوبی با یکدیگر داشته باشند. برلیانس H330، جیلی امگرند EC7 و JAC J5 خودروهایی هستند که در ادامه به بررسی مشخصات و مقایسه ی آن ها با یکدیگر خواهیم پرداخت.

۱) برلیانس H330 اتوماتیک
یکی از برندهای معتبر چین، برلیانس است و مهم ترین علت تفاوت این برند با سایر برندها استفاده ی آن از تجربیات شریک خود، یعنی بی ام دبلیو، می باشد. H330 یکی از محبوب ترین سدان های برند برلیانس است.

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
پلتفرم برلیانس H330 پلتفرم بی ام دبلیو سری۱ است و این نکته با یک نگاه قابل دریافت است. طراحی ظاهری H330 بسیار دلپسند و لوکس است. وجود خطوط هماهنگ روی بدنه، برجستگی های گلگیرها و استفاده از رینگ های ۱۵ اینچی اسپرت نقش زیادی در اسپرت و لوکس شدن برلیانس H330 داشته اند.
در داخل کابین نیز اوضاع خوب است. فضای داخلی برلیانس H330 همچون بیرون آن از زیبایی قابل قبولی برخوردار است. رنگ بندی کابین بسیار دلپسند بوده و طراحی جلوکابین نیز از زیبایی خاص خود برخوردار است. استفاده از ترکیب دو رنگ در کل کابین یک حس خوشایند و البته اسپرت به سرنشین و راننده القا می کند. در طراحی کابین برلیانس H330 از متریال نسبتاً با کیفیتی استفاده شده و در کل چیدمان کابین از ارگونومی قابل قبولی برخوردار است.
از لحاظ گنجایش نیز باید گفت برلیانس H330 به نسبت یک سدان از گنجایش خوبی برخوردار است و به نظر می رسد سرنشینان در آن احساس ناراحتی نخواهند کرد.
صندوق برلیانس دارای حجم مناسب ۴۶۰ لیتر است. نکته ی مثبت در مورد برلیانس H330 این است که این خودرو از مؤسسه ی CNCAP در زمینه ی ایمنی امتیاز عالی ۵ ستاره را کسب کرده است. این امتیاز احتمالاً به دو ایربگ این خودرو و استفاده از گاردهای محافظتی در استخوان بندی درهای جانبی داده شده است.

ب) سواری:
سواری برلیانس H330 به سبب هندلینگ و فرمان پذیری خوبی که دارد، قابل قبول است. سیستم تعلیق این خودرو نیز از کیفیت مناسبی برخوردار است و موجب یک سواری نرم و راحت شده است.

ج) مشخصات فنی:
برلیانس H330 دارای پیشرانه ای ۴ سیلندر و ۱٫۵ لیتری بوده که قابلیت تولید ۱۰۳ اسب بخار قدرت در دور ۵۸۰۰ و ۱۳۸ نیوتن متر گشتاور در دور ۳۸۰۰ را دارد. این قدرت با گیرباکس ۶ سرعته اتوماتیک به چرخ ها منتقل می شود. (البته گیرباکس دستی نیز قابل سفارش است.) در کل سدان H330 شتاب بسیار بالا و خوبی ندارد و مخصوصاً در سربالایی ها نمی توان از آن انتظار شتاب و قدرت قابل قبولی داشت.
مصرف سوخت این سدان چینی در ازای هر صد کیلومتر ۶٫۷ لیتر است که رقم جالب توجهی به نظر می رسد. این مصرف سوخت در کنار باک ۵۵ لیتری می تواند تعداد مراجعه ی راننده به پمپ بنزین را بسیار کاهش دهد.

۲) JAC J5 اتوماتیک

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
از حضور JAC J5 در ایران یک سالی می گذرد. این سدان چینی از طراحی ظاهری بسیار خوبی برخوردار است، به گونه ای که در برخی مجلات اروپایی و آمریکایی از آن به عنوان آبروی خودروهای چینی نام می برند. این خودرو از طراحی ظاهری هماهنگ و قابل قبولی برخوردار است. سانروف، طراحی رینگ ها و چراغ های خشن J5 نمای بسیار زیبایی به ظاهر آن بخشیده اند.

طراحی داخلی J5 نیز از وضعیت قابل قبولی برخوردار است. کابین از رنگ بندی بسیار خوبی برخوردار بوده و از متریال خوبی برای آن استفاده شده است. چرمی که دور فرمان دوخته شده کیفیت مناسبی داشته و در کل جلو کابین بسیار مقبول و قابل توجه است.
فضای کابین برای سرنشینان مناسب به نظر می رسد و می توان گفت سرنشینان در ردیف عقبی مکان تنگی نخواهند داشت. این خودرو فاقد صندلی جلو برقی و نمایشگر روی جک است. J5 نیز همچون H330 توانسته است ۵ ستاره ی ایمنی از CNCAP دریافت کند.

ب) سواری:
J5 سواری نسبتاً نرمی دارد. هنگام رانندگی با آن، آن چنان خبری از سروصدای اضافه و همچنین بازی کردن های سانروف نیست.

ج) مشخصات فنی:
J5 از پیشرانه ای ۱٫۸ لیتری برخوردار است که این پیشرانه قادر است ۱۴۱ اسب بخار قدرت و ۱۶۵ نیوتن متر گشتاور تولید کند. قدرت تولیدی این پیشرانه از طریق گیرباکس ۴ سرعته اتوماتیک به چرخ ها منتقل می شود. گفتنی است که پیشرانه و گیرباکس این خودرو به شرکت میتسوبیشی ژاپن تعلق دارند.

۳) جیلی امگرند EC7
شرکت جیلی یکی از برترین خودروسازهای چینی به شمار می رود. امگرند از سال ۲۰۰۹ جزو زیرمجموعه های جیلی به حساب می آید. جیلی امگرند EC7 را می توان بزرگترین سدان جیلی به شمار آورد. این خودرو در عرض دو سالی که در ایران حضور داشته، فروش خوبی داشته است.

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
در مورد طراحی ظاهری این خودرو باید گفت از تویوتا کرولا و همچنین هیوندای آوانته تقلید کرده است. در کل جیلی امگرند EC7 از طراحی شیک و لوکسی برخوردار است. جلو پنجره ی مشکی، کاسه تیره چراغ های جلو، خطوط روی بدنه و پوشش کرومی دستگیره ها در هماهنگی خوبی با یکدیگر قرار دارند. در قسمت عقب خودرو نیز از لامپ های LED و نوار کرومی استفاده شده و تا حدودی طراحی خودرو را لوکس کرده است. اما طراحی ظاهری امگرند را می توان به نسبت J5 تا حدودی ساده تر انگاشت.
طراحی داخلی جیلی امگرند لوکس تر از طراحی داخلی J5 است. این خودرو از فرمان بزرگی برخوردار است و روی صندلی ها با استفاده از چرم مصنوعی پوشش داده شده است. در کل متریال کابین تا حدی قابل قبول است.
فضای کابین برای صندلی جلو مناسب به نظر می رسد اما در ردیف عقب می توان گفت فضا تا حدودی تنگ است. این خودرو علاوه بر ایربگ های جلو، از ایربگ های جانبی و پرده ای نیز برخوردار است.
گفتنی است که جیلی امگرند EC7 عایق بندی خوبی ندارد و صدای پیشرانه به راحتی وارد کابین می شود.

ب) سواری:
سیستم تعلیق جیلی امگرند تعریفی ندارد. اما هندلینگ و عملکرد فرمان وضعیت مناسبی دارند. این خودرو با وجود دارا بودن سیستم های ترمز ABS و EBD از ترمزهای خیلی مطمئنی برخوردار نیست.

ج) مشخصات فنی:
جیلی امگرند EC7 از پیشرانه ای ۴ سیلندر و ۱٫۸ لیتری برخوردار بوده که این پیشرانه قابلیت تولید ۱۳۷ اسب بخار قدرت و ۱۷۲ نیوتن متر گشتاور را داراست.
دو نوع گیرباکس برای این خودرو قابل تهیه است:
• ۵ سرعته دستی
• اتوماتیک CVT
موتور خودرو با اندکی مکث روشن می شود و هنگام معکوس کشیدن نیز احتمال افت سرعت وجود دارد.

۴) حرف آخر:
از میان این سه خودرو می توان برلیانس H330 را برتر از دو نوع دیگر دانست. J5 نیز از جیلی امگرند یک سروگردن بالاتر است. اما نکته ی جالب اینجاست که جیلی امگرند EC7 حدود ۲۰ میلیون تومان از J5 گران تر است.

تویوتا GT86 طرفداران زیادی در ایران دارد و سراتو کوپه و هیوندای ولستر از لحاظ قیمت تقریباً در یک سطح با این خودروی طرفدار هستند. بنابرین برآن شدیم تا مقایسه ای اجمالی میان مشخصات فنی این سه خودرو داشته باشیم. با گویا آی تی همراه باشید.

گویا آی تی – تویوتا GT86 طرفداران زیادی در ایران دارد و سراتو کوپه و هیوندای ولستر از لحاظ قیمت تقریباً در یک سطح با این خودروی طرفدار هستند. بنابرین برآن شدیم تا مقایسه ای اجمالی میان مشخصات فنی این سه خودرو داشته باشیم.

۱) تویوتا GT86
تویوتا GT86 یکی از اسپرت ترین خودروهایی است که در کشور وجود دارد. این خودرو حاصل همکاری مشترک تویوتا و سوبارو است و در همان بدو ورود به کشور توانست طرفداران بسیاری را برای خود جمع کند.

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
خودرو دارای یک چهره ی خشن و تهاجمی با کاپوتی پهن و چراغ های کشیده است. جلو پنجره ی بزرگ و چراغ های اصلی عقربی نیز نقش زیادی در زیبایی این خودروی لوکس دارند.
طراحی داخلی جی تی ۸۶ نیز به مانند طراحی ظاهری آن بسیار شیک و اسپرت است. وجود موارد زیر نقش زیادی در زیبا به نظر رسیدن طراحی داخلی این خودرو ایفا می کنند:
• فرمان تخت
• پدال آلومینیومی
• نشانگر زنون روی داشبورد
• نمایشگرهای دیجیتالی
• نمایشگر سیستم ناوبری
• صندلی های شیک و نزدیک به زمین
• و …

ب) مشخصات فنی:
تویوتا جی تی ۸۶ از پیشرانه ای دو لیتری با قدرت ۲۰۰ اسب بخار بهره می برد و قادر است ۲۰۵ نیوتن متر گشتاور داشته باشد. گیرباکس های ۶ دنده دستی و ۶ دنده اتوماتیک برای این خودرو قابل تهیه هستند. مصرف سوخت ترکیبی آن در هر صد کیلومتر ۷٫۱ لیتر بوده و در ۸٫۲ ثانیه صفر تا صد را طی می کند.

ج) امکانات:
تویوتا جی تی ۸۶ دارای امکانات زیر است:
• ۶ ایربگ
• ایمبولایزر
• استارت دکمه ای
• سیستم های ترمز و پایداری (TCS-( ABS- EBD- ASR- BAS
• فرمان هیدرولیک ربا تنظیم تلسکوپی
• تهویه مطبوع اتوماتیک
• آینه های برقی
• مه شکن جلو
• کروز کنترل
• شیفتر تعویض دنده
• دوربین دید عقب

۲) کیا سراتو کوپه:

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
نسل جدید سراتو کوپه توسط کیا در سال ۲۰۱۴ رونمایی و وارد بازار شد. پلتفرم سراتو کوپه با سدان های سگمنت کیا مشترک است. اما ارتفاع سراتو کوپه ۲۵ سانتی متر از سدان کمتر بوده و خط سقف آن نیز بسیار کوتاه تر شده است تا خودرو ظاهری اسپرت تر داشته باشد.
این خودرو دارای پنجره های بدون فریم بوده و با توجه به کشیدگی چراغ های جلو و همچنین برق مه شکن ها می توان گفت سراتو کوپه دارای ظاهری اسپرت و جذاب است.
فضای داخل خودرو خیلی خوب نیست اما بد هم نیست. نکته ای که وجود دارد این است که شیب کم سقف در بخش عقب خودرو باعث شده که در داخل فضای بیشتری برای سرنشین ها وجود داشته باشد. از لحاظ داشبورد، کنسول و … نمی توان داخل سراتو کوپه را اسپرت و لوکس دانست. در واقع داخل خودرو بیش تر شبیه یک سدان و یا هاچبک خانوادگی است نه شبیه یک کوپه ی اسپرت.

ب) مشخصات فنی:
سراتو کوپه دارای پیشرانه ای ۲ لیتری بوده که توانایی تولید ۱۵۸ اسب بخار قدرت و ۱۹۴ نیوتن متر گشتاور را داراست. صفر تا صد را در ۱۰ ثانیه طی کرده و مصرف سوخت آن به ازای هر صد کیلومتر به صورت ترکیبی ۷٫۴ لیتر است. گیربکس این خودرو از نوع ۶ دنده اتوماتیک تیپ ترونیک است.

ج) امکانات:
کیا سراتو کوپه دارای امکانات زیر است:
• ۶ ایربگ
• ایموبلایزر
• استارت دکمه ای
• سیستم های ترمز و پایداری ABS-EBD-BAS-ESP
• تهویه اتوماتیک دوگانه
• گرم کن صندلی جلو
• تنظیم برقی صندلی ها
• سانروف
• آینه های برقی
• مه شکن
• خاموش و روشن شدن اتوماتیک چراغ ها
• کروز کنترل
• سنسور پارک
• دور بین دید عقب
• مدیریت پیمایش

۳) هیوندای ولستر:

الف) طراحی ظاهری و داخلی:
چشمگیرترین ویژگی ولستر وجود دو درب در سمت راست و یک درب بزرگ در سمت چپ است که ظاهری خاص را به ولستر بخشیده است. دستگیره ی در عقبی سمت راست این خودروی شیک در انتها تعبیه شده است تا آنچنان به چشم نیاید.
این خودرو فضایی مناسب جهت سرنشین ها داشته و با نگاهی به صندوق عقب آن می توان گفت صندوق از فضایی مناسب برخوردار است. قسمت جلو کابین بسیار پر زرق و برق و اسپرت است. هم نوع داشبورد و هم استفاده از صفحه نمایش ۷ اینچی جلوه ی زیبایی به جلو کابین این خودرو بخشیده است. نکته ی جالب در مورد کابین ولستر این است که از پلاستیک در آن استفاده شده، شاید جهت کاهش هزینه، اما سعی شده روی این پلاستیک ها کار شود تا لااقل از لحاظ ظاهری قابل قبول باشند.

ب) مشخصات فنی:
ولستر از پیشرانه ای ۱٫۵ لیتری با توانایی تولید ۱۳۸ اسب بخار قدرت و ۱۶۷ نیوتن متر گشتاور برخودار است که در مقایسه با دو خودروی قبلی، مخصوصاً تویوتا جی تی ۸۶، بسیار ضعیف به نظر می رسد. سیستم تعلیق آن اندکی خشک است ولی سواری تقریباً راحتی دارد. شتاب صفر تا صد آن ۱۰ ثانیه و مصرف سوخت آن در ازای هر صد کیلومتر به صورت ترکیبی ۷٫۸ لیتر است. این خودرو نیز به مانند سراتو کوپه دارای گیرباکس ۶ سرعته اتوماتیک تیپ ترونیک است.

ج) امکانات:
هیوندای ولستر دارای امکانات زیر است:
• ۶ ایربگ
• ایموبلایزر
• سیستم های ترمز و پایداری ABS-EBD-ESP-BAS
• فرمان هیدرولیک با تنظیم تلسکوپی (مجهز به سنسور سرعت)
• تهویه اتوماتیک دوگانه
• آینه های برقی
• روشن و خاموش شدن اتوماتیک چراغ ها
• مه شکن جلو
• کروز کنترل
• سنسور پارک
• مدیریت پیمایش
• دوربین دید عقب

۴) حرف آخر:
با توجه به آنچه گفته شد، می توان گفت در این رنج قیمت، تویوتا جی تی ۸۶ یک سر و گردن از دو خودروی دیگر بالاتر است.

بازار کراس اوورهای کوچک چینی در کشور ما داغ است. از این رو درصدد برآمده ایم تا به مقایسه ی دو خودرو از آن ها بپردازیم: لیفان X50 و ام وی ام X22. ابتدا به ام وی ام X22 پرداخته و سپس مشغول بررسی لیفان X50 می شویم.

گویا آی تی – بازار کراس اوورهای کوچک چینی در کشور ما داغ است. از این رو درصدد برآمده ایم تا به مقایسه ی دو خودرو از آن ها بپردازیم: لیفان X50 و ام وی ام X22. ابتدا به ام وی ام X22 پرداخته و سپس مشغول بررسی لیفان X50 می شویم.

۱) ام وی ام X22:
الف) طراحی ظاهری و داخلی:
ام وی ام X22 از لحاظ طراحی ظاهری و داخلی بسیار شیک و لوکس است. درواقع یکی از عمده ترین علل فروش زیاد این خودرو را می توان همین طراحی زیبا دانست. چراغ های با خطوط تیز و خشن، طراحی زیبای سپر و برجستگی های قابل توجه بر روی بدنه به طور کلی باعث زیبا و مدرن شدن ظاهر ام وی ام x22 شده اند.
داخل ام وی ام X22 از لحاظ ظاهری خوب و مورد پسند است. اما نکته ای که وجود دارد این است که متریالی که جهت ساخت تجهیزات داخلی به کار رفته چندان با کیفیت نیست.

ب) سواری:
ام وی ام X22 سواری نرمی ندارد و درواقع دارای سواری خشک و کوبنده ای است. از لحاظ هندلینگ نیز آنچنان قابل قبول نیست، هرچند از سیستم تعلیق ساده و قابل قبولی برخوردار است.

ج) مشخصات فنی:
پیشرانه ی ام وی ام X22، ۴ سیلندر و ۱٫۵ لیتری بوده و دارای قدرت ۱۰۵ اسب بخار در دور موتور ۶۰۰۰ دور در دقیقه و ۱۳۵ نیوتن متر گشتاور در دور موتور ۲۷۵۰ دور در دقیقه است. همچنین از یک گیرباکس ۴ سرعته اتوماتیک جهت انتقال نیرو به چرخ ها استفاده شده است. البته گیرباکس ۵ سرعته دستی نیز برای این خودرو قابل تهیه است. با توجه به وزن ام وی ام X22 و قدرت و حجم موتور می توان گفت این خودروی چینی از سرعت، قدرت و شتاب قابل قبولی برخوردار نیست.

۲- لیفان X50:
الف) طراحی:
لیفان x50 نیز به مانند ام وی ام x22 از طراحی ظاهری بسیار خوبی برخوردار است. اما طراحی آن در بخش های گوناگون از چند خودروی دیگر تقلید شده است.
در درون کابین نیز با وجود ظاهر بسیار خوبی که دارد، از متریال با کیفیتی استفاده نشده و در کل می توان گفت سوای ظاهر زیبا، لیفان X22 از لحاظ کیفیت نه بدنه ی خوبی دارد و نه کابین مناسبی.

ب) سواری:
لیفان x50 از سیستم تعلیق ضعیفی برخوردار است و با توجه به سطح هندلینگ بسیار پایین دارای سواری خشک و کوبنده ای است. نه فرمان دقیقی دارد و نه آن که ترمزها به خوبی عمل می کنند. بنابراین لیفان x22 از لحاظ سواری راضی کننده نیست.

ج) مشخصات فنی:
لیفان x50 دارای پیشرانه ای ۴ سیلندر و ۱٫۵ لیتری بوده که توانایی تولید ۱۰۲ اسب بخار قدرت و ۱۳۳ نیوتن متر گشتاور را دارد. همچنین از گیرباکس CVT جهت انتقال قدرت موتور به چرخ ها استفاده شده است.
با این شرایط می توان گفت لیفان x50 نیز همچون ام وی ام x22 به نسبت وزنی که دارد موتور قدرتمندی ندارد. تعویض دنده ی لیفان به خوبی صورت نگرفته و از شتاب و کشش مناسبی هم برخوردار نیست.

۳) جمع بندی:
در کل با توجه به آن چه گفته شد می توان گفت از لحاظ مشخصات فنی و کیفیت سواری هر دو ماشین سطح پایینی دارند، هر چند ام وی ام X22 اندکی قابل هضم تر است. از لحاظ زیبایی هر دو ماشین در یک سطح هستند و از لحاظ استهلاک نیز، لیفان X50 پر استهلاک تر است. با توجه به این شرایط می توان گفت میان این دو خودرو، ام وی ام X22 گزینه ی بهتری به نظر می رسد.