قرن ‌هاست شَمَن ‌ها از آیاهواسکا و مجیک ماشروم برای کمک به مردم استفاده می‌کنند. حال به نظر می‌رسد، ممکن است محققان از درمان باستانی شمن ها برای درمان افسردگی و اضطراب بهره ببرند.

در واقع پس از تجربه‌ مصرف، بسیاری از افراد گزارش داده‌ اند، افکار مطلوب ‌تری داشته و تمایل بیشتری به پذیرش وضعیت فعلی خود داشته ‌اند. به‌ جای از خود بی خود شدن و یا نشئگی، اکثر افراد با مصرف مجیک ماشروم با تجربه‌ ها و احساسات گذشته آشتی کرده و آرامش درونی می‌ یابند.

پاتریک متیس یکی از این افراد است، او به همین شکل بر سرخوردگی و افسردگی خود غلبه کرده است. وی تا قبل از این اضطراب و افسردگی شدیدی داشت و به نظر می رسید، سرطان مجرای صفرا او را از پای در آورده بود.

متیس که به دنبال دست یافتن به آرامش بود، برای شرکت در آزمایشی در مرکز پزشکی لانگون داوطلب شد و به او نسخه مصنوعی سیلوسایبین داده می شد. سیلوسابین ترکیبی است که در توهم زایی مجیک ماشروم نقش دارد و در این مطالعه به خصوص به عنوان درمان بالقوه افسردگی و اضطراب به دواطلبان داده شد. لیزا کالاهان همسر متیس با یادآوری یادداشت های روزانه متیس در خلال این مطالعه، می گوید: “سفر توهم زای متیس شبیه به پرتاب شاتل فضایی بود که با برخواستن از زمین به بی وزنی و سپس فضای بی کران می رسد.”

متیس بعد از این دچار یک حمله قلبی شد؛ اما از این حمله قلبی جان سالم به درد برد و پس از آن تصمیم گرفت، شیمی درمانی را متوقف کند. به هرحال این مدیر شبکه خبری که سابقه مدیریت برنامه هایی مانند “صبح آمریکا” در شبکه تلویزیونی سی ان ان را داشت، در سال ۲۰۱۲ و در سن ۵۶ سالگی در گذشت. کالاهان معتقد است، سیلوسایبین به متیس کمک کرده بر ترس از مرگ غلبه کند.

دیگر بیماران مبتلا به سرطانی که در این آزمایش که توسط محققان مرکز پزشکی لانگون در دانشگاه نیویورک انجام می پذیرفت، شرکت کرده بودند؛ تجارب مشابهی را گزارش کرده اند و عنوان کرده بودند، سیلوسایبین برای کاهش اضطراب و افسردگی مفید است. همچنین یافته های مشابهی از مطالعه ای دیگر که توسط محققان دانشگاه جانز هاپکینز انجام شده، بدست آمده است.

هر دوی این مطالعه ها نتایج مثبتی در پی داشته و نشان دادند، می توان از سیلوسایبین به عنوان یک داروی ضد اضطراب و ضد افسردگی در بیماران مبتلا به سرطان بهره برد.

مجیک ماشروم: نوعی جادو

پنجاه و یک بیمار که در آنها سرطان تشخیص داده شده بود، در مطالعه جانز هاپکینز داوطلب شدند. در همه این افراد، اضطراب، اختلال اضطراب و افسردگی مختلط، اختلال افسرده خویی، اختلال اضطراب فراگیر، اختلال افسردگی اساسی یا افسردگی دوگانه تشخیص داده شده بود.

به این بیماران به طور تصادفی دوزهای پایین و بالای سیلوسایبین داده شد، شرکت کنندگان سپس برای پنج هفته بعدی مطالعه، دوزهای مخالف را دریافت کردند. این بیماران که به خوبی تحت نظارت بودند، هیچ گونه عوارض جانبی مانند بستری شدن و یا مشکلاتی روانی را گزارش نداده اند.

همچنین در ۱۵ درصد شرکت کنندگان با دوز بالا، استفراغ و حالت تهوع گزارش شد؛ اما در شرکت کنندگان با دوز پایین چنین چیزی مشاهده نشد. ناراحتی جسمی در ۲۱ درصد از شرکت کنندگان دوز بالا و ۸ درصد در شرکت کنندگان دوز پایین گزارش شد.

این محققان دریافتند، سیلوسایبین با دوز بالا موجب کاهش قابل توجه اقدامات پزشکی و خلق افسردگی و اضطراب می شود. نکته مهم در این مطالعه، اثرات سیلوسایبین در ۷۸ درصد بیماران مبتلا به افسردگی و ۸۳ درصد افراد اضطراب تا شش ماه بعد از مصرف ادامه داشت.

رولاند گریفیث، استاد روانپزشکی و علوم اعصاب دانشگاه جانز هاپکینز، پزشک و نویسنده ارشد این مطالعه، در کنفرانسی خبری گفت: “به نظر می رسد، اثرات این دارو در مطالعه ما حداقل شش یا هفت هفته و در مواردی تا شش ماه ادامه داشته است.”

وی در ادامه افزود: “این یک فرصت بسیار هیجان انگیز برای در نظر گرفتن درمانی کاملا جدید است.”

شری مارسی، ساکن شهر آن آربور، میشیگان است که بیماری سرطان پیشرفته یا اندومتر متاستاتیک در سال ۲۰۱۰ در او تشخیص داده شده بود. او طیف وسیعی از درمان ها، عمل جراحی، پرتودرمانی و شیمی درمانی را قبل از تصمیم به شرکت در مطالعه جانز هاپکینز انجام داده بود.

به گفته مارسی: “من خیلی افسرده بودم، و داروهای ضد افسردگی مصرف می کردم که عوارض جانبی داشتند و واقعا کمکم نمی کردند، بنابراین درمان را متوقف کردم”

وقتی به مارسی در طول مطالعه یک دوز واحد سیلوسایبین داده شد، گفته بود: “این نوعی جادو است. وقتی این دارو را دریافت کردم، گویی ابرهای غم و عذاب رفتند، بعد از این دیگر حالم خوب شد.”

مارسی می گوید، پس از این او روابط عادیش را با خانواده و دوستانش پی گرفته و دوباره درگیر فعالیتهایی شد که قبلا از آن لذت می برد. مانند، آواز خواندن، مطالعه و تای چی.

در مطالعه ۹ ماهه ای که در مرکز پزشکی لانگون دانشگاه نیویورک انجام شد، ۲۹ فرد مبتلا به افسردگی و اضطراب مرتبط به سرطان شرکت داشتند. به نیمی از شرکت کنندگان یک دوز واحد سیلوسایبین و به نیمی دیگر شبه داروی ویتامینی به نام نیاسین داده شد. ۷ هفته بعد، داروهای این دو گروه تعویض شد. در این جا، هیچکدام محققان و بیماران در مورد اینکه به کدام گروه ابتدا شبه دارو و به کدام سیلوسایبین داده شده، اطلاعی نداشتند.

دکتر استفان راس مدیر بخش خدمات سو مصرف مواد مخدر و استاد دپارتمان روانپزشکی مرکز پزشکی لانگون دانشگاه نیویورک، در کنفرانسی خبری گفت: “تا پایان مطالعه، دریافتیم سیلوسایبین تاثیر سریع و فوری ضد اضطراب و ضد افسردگی دارد.”

در میان این بیماران، ۸۳ درصد افرادی که ابتدا سیلوسایبین را دریافت کرده بودند، تا ۷ هفته بعد تجربه پاسخ ضد افسردگی را داشتند و در مقابل، این برای کسانی که ابتدا نیاسین را دریافت کرده بودند، ۷درصد بود. همچنین گزارش شده، این بیماران به جز سردرد یا میگرن، تهوع و اضطراب گذرا و یا ناراحتی، عارضه جانبی دیگری را تجربه نکرده اند.

شش ماه و نیم بعد از شروع مطالعه، یعنی زمانی که همه بیماران سیلوسایبین دریافت کرده بود، حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد تجربه ضد افسردگی یا ضد اضطراب را داشتند.

راس می گوید: “ما قطعا این طور نتیجه گیری نمی کنیم که مصرف یک دوز برای همیشه افراد را درمان می کند. البته شگفت انگیز است که این دارو تا مدت طولانی تاثیر دارد؛ اما چیزی که مشخص است، بعید است تاثیر آن همیشگی باشد.”

وی می گوید، سیلوسایبین ممکن است، اثرات جانبی داشته باشد که تا مدت ها پس از دریافت دارو ادامه داشته باشد؛ چرا که ما دارای سطح انعطاف‌پذیری عصبی یعنی توانایی سازگاری و تغییر با تجارب مختلف، هستیم.

مطالعه سیلوسایبین

به این ترتیب، این مطالعه ها نشان دادند، ممکن است، سیلوسایبین دارای تاثیری مشابه و یا احتمالا بیشتر از داروهای ضد اضطراب و افسردگی متداول داشته باشد.

سیلوسایبین در سال ۱۹۶۸ وارد ایالات متحده آمریکا شد. این ماده از سوی سازمان قانون گذاری کنترل مواد آمریکا (CSA) به عنوان ماده مخدر سطح یک طبقه بندی شد. به این معنی که استفاده های پزشکی از این ماده پذیرفته نشده و پتانسیل بالایی برای سو استفاده از این ماده وجود دارد. هروئین و دیگر روانگردان ها از جمله ال اس دی و  اسید لیزرجیک دی اتیل آمید در سطح یک این طبقه بندی قرار می گیرند.

به نوشته دیوید نات از امپریال کالج لندن: “در زمانی که سیلوسایبین ممنوع اعلام شد، شواهد کافی مبنی بر مضر بودن آن در دست نبود. در برخی کشورها این ماده قانونی باقی مانده، برای مثال در مکزیک که تمام محصولات گیاهانی قانونی هستند و در هلند که کشت قارچ در برخی مراکز انجام می شود.”

با این وجود، بررسی های جدید نشان می دهد، تنها در محیط های پزشکی می توان از سیلوسایبین استفاده کرد. دکتر جورج گریر، یکی از بنیانگذاران، مدیر پزشکی و دبیر موسسه تحقیقاتی هافتر در سانتافه، نیومکزیکو که به هر دوی این مطالعات بودجه های اختصاص داده بود، می گوید: “تمرکز ما بر روی مسائل علمی است، ما بر استفاده های پزشکی، توسط پزشکان تاکید داریم. این نوع خاصی از درمان و نوع خاصی از دارو است. استفاده از این ماده باید تحت کنترل بالا و به وسیله افرادی آموزش دیده انجام شود.”

وی همچنین در ادامه گفت، شک دارد این دارو هرگز جهت مصارف خانگی برای بیماران تجویز شود.

گریر همچنین می گوید، باید سوابق شخصی و خانوادگی جنون بیماران مورد بررسی قرار گیرد. دانشمندان از مدت ها قبل، مواد روانگردانی مانند سیلوسایبین و ال اس دی را به عنوان درمان احتمالی اضطراب مرتبط با بیماری های ترمینال (بیماری ‌های پیش‌ رونده ای همچون سرطان و یا بیماری‌ های قلبی و…) مورد مطالعه قرار داده اند. اما به گفته هتی ولز مدیر بنیاد برکلی بخشی پژوهشی در آکسفورد، مطالعه این مواد در اواخر دهه ۱۹۶۰ بسیار دشوار شده بود.

ولز در هیچکدام از این دو مطالعه حضور نداشته و از طریق ایمیل به سی ان ان گفت: “محدودیت های قانونی سیلوسایبین به عنوان مواد مخدر در ایالات متحده و انگلستان به این معنی است که هزینه تحقیق بر روی این مواد، ده برابر مواد قانونی بوده است.”

وی در ادامه افزود: “یکی از عواقب چنین طبقه بندی، طی کردن سه سطح آزمایش کلینیکی با هزاران شرکت کننده است و تنها در صورت موفقیت این آزمایش ها و نتایج یکسان، می توانیم امیدوار به دریافت مجوز از سازمان خدمات بهداشتی و پزشکی انگستان و سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای استفاده از سیلوسایبین و دیگر مواد روانگردان باشیم.”

همچنین مشابه دو مطالعه فوق الذکر، مطالعه کوچکی در سال ۲۰۱۱ در نشریه روانپزشکی JAMA منتشر شده بود که نشان می داد، تجویز کنترل شده سیلوسایبین می تواند، جایگزینی برای درمان اضطراب و افسردگی در بیماران مبتلا به سرطان های پیشرفته شود.

دارویی با چرخه کامل

دکتر کریگ بلیندرمن مدیر مرکز پزشکی پرسبیتری- کلمبیا در دانشگاه نیوریورک می گوید، درمان پریشانی روانی (انفجار عصبی یا بحران روحی) در افراد مبتلا به سرطان به عنوان مشکلی دشوار باقی مانده است.

 بیماران مبتلا به سرطان دارای میزان شیوع اضطراب و افسردگی بالاتری، حداقل ۳۰ درصد در مقایسه با حدود ۷ درصد افراد عادی هستند. علاوه بر این، بیماران مبتلا به سرطانی که از اضطراب و یا افسردگی رنج می برند، اغلب از نتایج بد بیماری خود از کاهش کیفیت زندگی تا افزایش دردها رنج می برند.

بلیندرمن در کنفرانسی خبری گفت: ” این مطالعات قطعا به معنی مطالعات بیشتر و آن طور که شنیده ام، برنامه ریزی برای مرحله سوم مطالعه خواهد بود. بدیهی است اگر نتایج حاصل از مرحله سوم این مطالعه تاثیراتی مشابه با مطالعات پیشین داشته باشد، واقعا می توانیم این ماده را به عنوان درمان بالقوه ای برای بیماران مبتلا به سرطان و بالقوه برای بیماری‌های دیگر در نظر بگیریم و البته این نیازمند تغییر طبقه بندی سیلوسایبین از ماده مخدر سطح یک به سطح دو با در نظر گرفتن مزایای پزشکی خواهد بود.”

بلیندرمن در ادامه افزود، شمن ها و شفادهندگان معنوی درطول تاریخ از انسیوژن ها بهره برده اند. انسیوژن ترکیب شیمیایی است که در برخی گیاهان از جمله سیلوسایبین یافت می شود، در مراسم های باستانی، قبایل مختلف برای شفابخشی و آرامش مورد استفاده قرار می گرفته است.

وی در این مورد نوشته: “بازگشت به انسیوژن ها برای درمان رنج های روانی-وجودی ممکن است، نشانی از وجود چرخه کامل داروها در پذیرفتن نخستین روش ها برای شفای عمیق ترین دردها و رنج های بشری باشد.”

یافته های هر دوی این مطالعات در شماره اخیر نشریه “Psychopharmacology”به چاپ رسیده است.

.

منبع: cnn

نوشته مجیک ماشروم به بهبود اضطراب و افسردگی مرتبط با سرطان کمک می‌کند اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

تکنولوژی های ویرایش ژنوم به ویژه تکنیک CRISPR/Cas9 کاربردهای بسیار متنوعی در علوم پزشکی، کشاورزی و صنعت دارد .امروزه در دنیا  سرمایه‌گذاری بسیار زیادی روی این تکنولوژی‌ها انجام می‌شود. هم اکنون در تعداد بسیار زیادی از شرکت‌های دنیا از این تکنولوژی به صورت آزمایشگاهی در درمان بیماری‌های ویروسی و سرطان استفاده می‌شود.

گویا آی تی – تکنولوژی های ویرایش ژنوم به ویژه تکنیک CRISPR/Cas9 کاربردهای بسیار متنوعی در علوم پزشکی، کشاورزی و صنعت دارد .امروزه در دنیا  سرمایه‌گذاری بسیار زیادی روی این تکنولوژی‌ها انجام می‌شود. هم اکنون در تعداد بسیار زیادی از شرکت‌های دنیا از این تکنولوژی به صورت آزمایشگاهی در درمان بیماری‌های ویروسی و سرطان استفاده می‌شود.

اما کریسپر  Cas9 چیست؟

تکرارهای متقارن کوتاه و فاصله‌دار و منظم خوشه‌ای یا به انگلیسی Clustered Regularly Interspaced Short Palindromic Repeats، به اختصار CRISPR، بخشی از دی‌ان‌ای پروکاریوت هستند که حاوی تکرارهای متقارن کوتاه و فاصله‌دار بنیادین‌اند. کریسپر نوعی سیستم ایمنی تطابق پذیر در باکتری‌ها است که آن‌ها را قادر به کشف دی‌ان‌ای ویروس و سپس نابودی‌شان می‌کند. بخشی از سیستم کریسپر، پروتئینی به نام کَس۹ (Cas9) است که قابلیت جستجو، برش زدن و سرانجام تغییر دی‌ان‌ای ویروس را به روشی خاص میسر می‌کند. فناوری کریسپر به دانشمندان اجازه می‌دهد، تغییراتی در دی‌ان‌ای سلول‌ها ایجاد کنند. از تکنیک CRISPR/Cas9 به عنوان ابزاری برای غربالگری ژن‌های تومورزایی استفاده می‌شود. بدین صورت که با تکنیک CRISPR/Cas9 تعداد زیادی از ژن‌ها مورد هدف قرار گرفته و در نهایت آن دسته از سلول‌ها که دارای ویژگی‌های مورد نظر هستند، جدا می‌شود. اگر دانشمندان موفق به پیاده‌سازی گسترده این تکنیک شوند شاهد روزی خواهیم بود که پزشکان با معاینه هر فرد، مدل‌های ژنتیکی مختص وی را پیدا کرده و نهایتا هر فرد درمان مخصوص به خود را دریافت خواهد کرد.

حال طبق گزارشات وب‌سایت Nature و همان طور که پیش‌بینی می‌شد در تاریخ ۲۸ اکتبر سال جاری، متخصصان چینی بیماری‌های سرطان در دانشگاه ”سی‌چوان“، اولین کسانی بودند که در دنیا سلول‌های دستکاری شده کریسپر را به بدن بیماری که از سرطان ریه تهاجمی رنج می‌برد، تزریق کردند. نتایج اولین دور از درمان آزمایشی ایمن رضایت‌بخش بوده و دانشمندان و پزشکان چینی قصد دارند در نوبت دوم تزریق سلول‌های دستکاری شده Cas9، نه نفر را به زیر تیغ جراحی ببرند. این بیماران به مدت شش ماه یا بیشتر تحت نظر قرار خواهند گرفت؛ هدف از زیر نظر گرفتن این نه بیمار برای این مدت طولانی حصول اطمینان از عدم بروز اثرات جانبی مخرب تزریقات است.

علت زیرنظر گرفتن مستمر بیماران حصول اطمینان از عمل کردن سلول‌های ویرایش شده در راستای همان وظیفه‌ای است که برای آن دستکاری شده‌‌اند. به این معنی که، پروتئین‌های PD-1 (که پزشکان چینی آنها را غیرفعال کردند) مانع پاسخ دفاعی سلول نشده و به سرطان اجازه پخش شدن می‌دهد. دانشمندان و پزشکان امیدوارند بدون وجود پروتئین PD-1، سلول‌های ویرایش شده به سرطان حمله کرده و آن را شکست دهند.

البته شاید این روش سپر دفاعی خوبی مقابل سرطان نباشد. نیر ریضوی، پزشک هندی دپارتمان پزشکی دانشگاه کلمبیا معتقد است: زمانی که پروسه ویرایش ژن را با روش‌های دیگری مثل استفاده ا پادتن‌ها مقایسه می‌کنیم و ضمنا پیچیدگی و عدم مقیاس‌پذیری آن را می‌بینیم، اگر بگوییم این تکنیک بر سر راه توسعه و همه‌گیر شدن با مشکلاتی جدی مواجه خواهد شد، گزاف نگفته‌ایم. تنها در صورتی می‌توان قدم زدن در این راه را ادامه داد که دستاوردهای احتمالی آن سودمند باشد که صرفنظر کردن از آن، توجیه منطقی نداشته باشد.“

 

احتمال این که شما همین حالا با استفاده از یک شبکه وای‌فای به اینترنت وصل شده و از طریق یک گوشی موبایل در حال خواندن این مقاله باشید، خیلی زیاد است! در واقع این روزها امواج وای‌فای همه جا هستند؛ در خانه، محل کار، مدرسه، رستوران، فروشگاه، کتابخانه، مرکز درمانی و هرجای دیگری که فکرش را بکنید. شبکه وای‌فای از هر سو ما را احاطه‌ کرده و ما به صورت دایمی در معرض امواج رادیویی (RF) قرار داریم و این موضوع باعث می‌شود که تعدادی از مردم به خاطر احتمال افزایش ریسک ابتلا به سرطان ناشی از امواج رادیویی، احساس نگرانی کنند. این نگرانی تا آنجا جدی بوده که بسیاری از پژوهشگران، موسسات دانشگاهی و سازمان‌های زیست محیطی را درگیر کرده و خوشبختانه مطالعات انجام شده نشان می‌دهند که خطر امواج وای‌فای برای ما خیلی زیاد نیست!

وای‌فای و سایر امواج رادیویی (تلفن همراه، مایکروویو و…) از نظر ایجاد سرطان در حیوانات آزمایشگاهی و انسان مورد بررسی قرار گرفته‌اند که در مورد انسان هیچ ارتباطی بین امواج یاد شده و افزایش خطر سرطان در افراد با ریسک بالا (افرادی که به دلایل شغلی در معرض امواج رادیویی قراردارند) مشاهده نشده و نرخ ابتلا به سرطان در آنها بالاتر نبوده است. پژوهش‌های آزمایشگاهی نیز هیچ ارتباطی بین سرطان و امواج رادیویی پیدا نکرده‌اند. البته تعدادی از این مطالعات، منجر به کشف یک سری تغییرات بیولوژیکی شده‌اند که می‌توان آنها را به سرطان نسبت داد؛ اما به دلیل قطعی نبودن شواهد و مدارک به دست آمده، تحقیقات بیشتری در حال انجام است. با این حال بسیاری از سازمان‌های معتبر بهداشتی، مانند سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده، برنامه ملی سم‌شناسی آمریکا، سازمان بهداشت عمومی انگلستان و انستیتوی بهداشت عمومی نروژ احتمال خطرناک بودن امواج وای‌فای را بسیار ناچیز می‌دانند.

وای‌فای احتمالا خطری ندارد به این دلیل که جنس آن از امواج رادیویی با فرکانس پایین و غیر یونیزان است و به اندازه کافی قدرت ندارد که مولکول‌ها را تحریک کند، بنابراین در سطح سلولی هم برای بدن ما خطری ایجاد نخواهد کرد. همچنین امواج رادیویی همچون وای‌فای نیروی بسیار کمی در حدود ۰/۱ وات دارند که حتی از امواج ساطع شده از تلفن‌های همراه ما هم کمتر است. فرکانس‌های بالاتر مانند اشعه ایکس، پرتو گاما و نور ماورای بنفش، یونیزه کننده هستند و آشکارا موجب آسیب رساندن به انسان و حیوانات می‌شوند.

با توجه به آنچه که گفتیم، اگر هنوز هم نگرانی شما در مورد امواج رادیویی برطرف نشده است، می‌توانید با روش‌هایی تماس خود را با آنها کاهش دهید. مثلا هنگامی که در خانه از وای‌فای استفاده نمی‌کنید آن را خاموش کنید؛ زمانی که تلفن همراه یا تبلت خود را برای مکالمه و مرور اینترنت نیاز ندارید آنها را روی حالت هواپیما قرار دهید و هنگام مکالمه از اسپیکر استفاده نمایید.

نوشته آیا امواج وای‌فای باعث ابتلا به سرطان می‌شوند؟ اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.

روشی برای درمان بیماری سرطان وجود دارد که از میدان های الکتریکی برای جلوگیری از تکثیر سلول های بدخیم، استفاده می کند، البته هنوز مشخص نیست که این روش موثر و یا بی خطر باشد.

دستگاهی به کوچکی یک سکه توسط مرکز تیم تحقیقات دانشگاه MIT در سنگاپور برای درمان بیماری سرطان ، توسعه یافته است که می تواند به دانشمندان کمک کند تا اثرات درمان را به نتایج مطالعات خود نزدیک کنند. این دستگاه می تواند برای درمان هر فرد به صورت شخصی مورد استفاده قرار گیرد. کارشناسان پزشکی به سادگی مخلوطی از هیدروژل را به سول های سالم و انواع مختلف سلول های سرطانی که به طور مستقیم از یک بیمار مبتلا به سرطان گرفته شده بود، تزریق کردند و آن را در فرکانس های مختلف میدان های الکتریکی قرار دادند. با انجام این کار، آنها قادر خواهند بود تا فرکانس میدان الکتریکی موثر را برای درمان بیمار خاص، با دقت در یابند.

یکی از اعضای تیم تحقیق می گوید: ” برای داروهای شخصی، اگر دستور عمل کند، می توانید آن را بر روی یک فرد خاص تست کنید.” همچنین طی سه روز می توان پاسخ آزمایش را دریافت کرد. برای بسیاری از بیماران سرطانی که از متاستاز در حال مرگ هستند، زمان اهمیت ویژه ای دارد. به هر حال این دستگاه، جدید است و به احتمال زیاد، مدت زمانی طول می کشد تا بتواند به طور موثر برای درمان بیماری سرطان استفاده شود.

این درمان بر اساس یافته های دانشمندان، مبنی بر استفاده از میدان های الکتریکی در فرکانس های مختلف است که به مولکول هایی که با عث سرعت تقسیم سلول های سرطانی و رشد تومور می شوند، حمله می کند. همانطور که یکی از اعضای این تیم تحقیقاتی توضیح می دهد، با افزایش شدت و فرکانس، بدون اینکه انواع دیگر سلول ها تغییری دریافت کنند، می توان تنها بر روی سلول های سرطانی تاثیر گذاشت. این یک مفهوم کلیدی در درمان سرطان است.

این تیم ثابت کرد که در حین آزمایش با استفاده از دستگاه میکروسیال، نمونه های سلول های سرطانی مورد حمله قرار گرفته و دیگر سلول ها دست نخورده باقی مانده و به تکثیر ادامه داده اند. شخصی سازی درمان سرطان، هدف نهایی این گونه تحقیقات است، از این رو محققان بر این باورند که این روش می تواند به سایر دانشمندان در سرعت دادن به روند آزمایشات، کمک شایانی کند.

.

با عضویت در کانال رسمی تکرا در تلگرام از آخرین اخبار روز تکنولوژی مطلع باشید.

.

منبع: engadget

---

عصر تکنولوژی، تکرا

نوشته درمان بیماری سرطان با دستگاهی به کوچکی یک سکه اولین بار در عصر تکنولوژی - تکرا پدیدار شد.