چگونه مشکلات متداول Touch ID آیفون و iPAD را برطرف کنیم؟

آیا Touch ID آیفون یا آیپد شما مدتی است که کار نمی‌کند؟ آیا باید چند بار تلاش کنید تا قفل دستگاه باز شود؟ این‌ها می‌توانند نشانه‌ی یک مشکل سخت افزاری، یا یک مشکل خیلی پیش پا افتاده باشند که به راحتی می‌توان آن را برطرف کرد.

حل مشکلات  Touch ID

در یک دستگاه iOS دکمه‌ی هوم یک بخش حساس و مهم است. این دکمه علاوه بر این که شما را به صفحه‌ی خانگی دستگاه هدایت می‌کند، برای اسکن اثر انگشت هم استفاده می‌شود. اگر این دکمه به خوبی کار بکند استفاده از آن لذت بخش خواهد بود، اما اگر کار نکند کابوسی به بار خواهد آورد.

اگر Touch ID دستگاه شما بگیر و نگیر دارد، این اتفاق می‌تواند دلایل زیادی داشته باشد، ولی قبل از این که بروید بیرون و آن را تعویض کنید، بهتر است ابتدا ادامه‌ی مطلب را بخوانید تا شاید بدون نیاز به تعویض کردن آن بتوانید مشکل را حل کنید.

نکته: اگر به این نتیجه رسیدید که باید سخت افزار را عوض کنید، به یاد داشته باشید که فقط خود اپل یا یک تعمیرکار مورد تایید این شرکت قادر به انجام این کار است. اگر این کار توسط فرد دیگری انجام شود ممکن است صدمات جبران ناپذیری به دستگاه شما وارد شود.

کثیفی و آب

یکی از متداول‌ترین دلایل بروز این مشکل کثیفی و آب است. اگر دست شما مرطوب باشد، نمی‌توانید دستگاه را قفل گشایی کنید. مشابهاً اگر دستان شما کثیف باشد، یعنی لایه‌ای از کثیفی بر روی سطح انگشتانتان قرار گرفته باشد هم شانس زیادی برای باز کردن دستگاه با آن دست‌ها نخواهید داشت.

راه حل این است که دستان خود را شسته و آن‌ها را کاملاً خشک کنید.

علاوه بر این امکان دارد که دکمه‌ی هوم دستگاه کثیف شده باشد. پس آن را با یک پارچه‌ی نرم و خشک تمیز کنید. یا از دستگاه‌های فشار باد برای از بین بردن گرد و خاک‌ها استفاده نمایید.

هوای سرد، کار سخت، و تغییر اثر انگشت

هوای سرد یا کار دستی زیاد می‌تواند دستان شما را خشک و زبر کند. اگر در چنین آب و هوا و شرایطی زندگی می‌کنید، امکان دارد که در مرور زمان اثر انگشت شما به حد کافی تغییر کرده و Touch ID را به اشتباه بیاندازد.

اشتباه در بهروز رسانیهای نرمافزاری

بهتر است همیشه دستگاه iOS خود را به نسخه‌ی آخر آن آپدیت کنید. اگر دستگاه را آپدیت کرده‌اید و سپس ناگهان Touch ID از کار افتاده باشد، احتمالاً نسخه‌ی جدید سیستم عامل در این زمینه اشکالی داشته است.

در چنین مواردی یا باید منتظر آپدیت بعدی بمانید، یا دستگاه خود را به نسخه‌ی قبلی برگردانید.

شناساندن مجدد اثر انگشت

همیشه بهترین کار در مواجه با مشکلات این است که تنظیمات را بازنشانی کنید، در این زمینه هم باید دوباره اثر انگشت‌تان را به دستگاه بشناسانید. با این کار شاید نه همه، ولی بخشی از مشکلات Touch ID حل شود.

برای انجام این کار می‌توانید از آموزش‌های ما استفاده کنید. برای بهبود فرآیند شناسایی اثر انگشت راهنمایی وجود دارد، و می‌توانید چند اثر انگشت اضافی هم تعریف کنید تا در صورت اخلال در شناسایی اثر انگشت اصلی، بتوانید وارد دستگاه شوید.

اگر هیچ چیزی جواب نداد: به تنظیمات کارخانه برگردید

اگر شناساندن اثر انگشت‌های جدید یا قدیمی جواب نداد، شاید بهتر باشد تا موبایل خود را به صورت کامل به تنظیمات کارخانه برگردانید. با این کار همه چیز از روی آیفون یا آیپدتان پاک می‌شود، پس اگر نمی‌خواهید تصاویر، پیام‌ها و دیگر اطلاعات مهم خود را از دست بدهید، مطمئن شوید که از همه چیز پشتیبان گرفته باشید.

منبع: howtogeek

آموزش block کردن تبلیغات در اندروید بدون نیاز به روت کردن گوشی

اگر به دنبال اپلیکیشن‌های مسدود کننده‌ی تبلیغات یا همان ad-blocker می‌گردید، بهتر است نگاهی به برنامه‌ی جدید توسعه دهنده‌ای به نام Julian Klode هم بیاندازید. این برنامه مانند اپلیکیشن‌هایی مثل NetGuard و AdGuard از سیستم VPN اندروید استفاده می‌کند، اما مکانیزمی دارد که باعث صرفه جویی بیشتری در مصرف باتری دستگاه می‌شود.

مسدود کردن تبلیغ در اندروید

این اپلیکیشن بر خلاف سایر رقبا در سطح DNS کار می‌کند، یعنی ترافیک دستگاه شما را فقط در همان لحظات ابتدایی فیلتر می‌کند تا انرژی کمتری مصرف شود. برنامه‌ی مذکور کاملاً رایگان و منبع باز است، بنابراین یکی از بهترین گزینه‌های موجود برای مسدود سازی تبلیغات می‌باشد.

نیازمندیها

  • اندروید لالی‌پاپ یا بالاتر
  • فعال سازی Unknown sources

گام ۱: نصب DNS66

این اپلیکیشن که DNS66 نام دارد و به صورت رایگان در مخزن F-Droid موجود است، برای مسدود سازی تبلیغات بر روی دستگاه‌های روت نشده و بدون مصرف زیاد انرژی استفاده می‌شود. مخزن F-Droid یک سایت مطمئن برای اپلیکیشن‌های رایگان و منبع باز اندروید است، پس برای شروع کافی است از روی موبایل یا تبلت خود لینک زیر را لمس کنید:

DNS66 را از  F-Droid دانلود کنید

در صفحه‌ای که باز می‌شود به بخش Packages رفته و لینک Download apk. را انتخاب کنید، سپس نوتیفیکیشن Download complete را لمس نمایید تا فایل APK اجرا شود، در نهایت Install را انتخاب کنید.

مسدود کردن تبلیغ در اندروید

گام ۲: انتخاب فیلترهای دامنه

هنگامی که برای اولین بار اپلیکیشن را اجرا می‌کنید، یک راهنما در مقابل شما قرار می‌گیرد. اگر دوست داشتید آن را مطالعه کنید، ولی اگر نخواستید ما در ادامه بخش‌هایی از آن را به شما خواهیم گفت.

برای شروع از پایین صفحه زبانه‌ی Domain Filters را انتخاب کنید. اکنون حداقل باید یک فایل میزبان مسدود سازی تبلیغات را انتخاب نمایید، این فایل در حقیقت لیستی از سرورهایی است که DNS66 آن‌ها را به عنوان سرورهای تبلیغاتی شناسایی کرده است. ما پیشنهاد می‌کنیم که فقط گزینه‌ی Adaway hosts file را با لمس دکمه‌ی قرمزی که در کنار این گزینه قرار دارد انتخاب کنید. پس از انتخاب فایل میزبان نقطه‌ی کنار آن به رنگ سبز در می‌آید.

مسدود کردن تبلیغ بدون روت کردن

گام ۳: فعال سازی سرویس VPN

اکنون به زبانه‌ی Start / Stop بروید و آیکن تازه‌سازی‌ای که در بالای صفحه قرار دارد را لمس کنید. حالا فرآیند دانلود فایل میزبان‌ها با نمایش یک نوتیفیکیشن به شما اعلام می‌شود، پس صبر کنید. وقتی دانلود تمام شد، علامت خاموش کردن وسط صفحه را برای چند ثانیه لمس نمایید تا سرویس مسدود سازی تبلیغات VPN فعال شود، سپس از پنجره‌ای که باز می‌شود OK را انتخاب کنید.

مسدود کردن تبلیغ در اندروید و سرویس VPN

گام ۴: از اپلیکیشنهای بدون تبلیغ خود لذت ببرید

از این به بعد تبلیغات نه تنها در مرورگر نشان داده نمی‌شوند بلکه در اپلیکیشن‌ها هم ظاهر نخواهند شد. زمانی که این سرویس فعال باشد، یک کلید کوچک را در نوار وضعیت بالای موبایل خواهید دید. این آیکن باید دائماً آن‌جا باشد.

اپلیکیشن بدون تبلیغ

DNS66 برخلاف دیگر برنامه‌های مبتنی بر VPN، تبلیغات را در سطح DNS مسدود می‌کنند. یعنی فقط ترافیک DNS از این برنامه می‌گذرد و فقط تبلیغات فیلتر می‌شود، در حالی که در برنامه‌های دیگر کل داده‌های ترافیک برای مسدود سازی تبلیغات فیلتر می‌شود.

نکته‌ی جذاب دیگر این است که علارغم این که تبلیغات در کل سیستم مسدود می‌شود، ولی به دلیل این که فقط بخش کوچکی از داده‌ها فیلتر می‌شود، پس برنامه مصرف باتری بسیار کمی دارد. مصرف انرژی DNS66 در مقایسه آماری با Adguard که یکی از پرمصرف‌ترین اپلیکیشن‌هاست، حتی قابل اندازه‌گیری هم نیست.

مسدود کردن تبلیغ بدون روت

اگر بتوانید این ترفند را روی گوشی های خود پیاده کنید مطمئنا می توانید بدون دردسرهای مشاهده و نمایش تبلیغات زندگی عجین با تکنولوژی خود را پیش ببرید. در عین حال توصیه من به شما این است که این مطلب را روی شبکه های اجتماعی منتشر کنید تا دیگران هم بتوانند از این فرصت و ترفند اندرویدی استفاده کنند.

منبع: wonderhowto

معرفی بهترین نرم افزارها برای فشرده سازی فایل در ویندوز

اگر می‌خواهید فایل‌های فشرده‌ی خود را استخراج کرده یا آن‌ها را فشرده نمایید، بهتر است از نام‌های بزرگی مثل WinZip یا WinRAR اجتناب کنید، چون این‌ها پر از تبلیغات و چیزهای اضافه هستند. نسخه‌های جدید ویندوز به صورت داخلی از فایل‌های ZIP پشتیبانی می‌کنند، و برای چیزهای دیگر هم بهتر است از نرم افزار منبع باز و فوق العاده‌ی ۷-Zip استفاده کنید.

فشرده سازی فایل در ویندوز

ویندوز پاسخگوی فایلهای ZIP معمولی است

ساده بگوییم، خوشبختانه لازم نیست نرم افزار خاصی برای پشتیبانی از فایل‌های فشرده‌ی معمولی نصب کنید.

برای ساختن فایل ZIP از طریق خود File Explorer باید فایل(های) موردنظر خود را انتخاب کنید، سپس بر روی آن‌ها کلیک راست کنید و در نهایت از بخش Send To بر روی گزینه‌ی Compressed (Zipped) Folder کلیک نمایید.

فشرده سازی فایل در ویندوز

با این کار فایل اصلی پاک نخواهد شد، بلکه پس از آن علاوه بر فایل‌های اصلی، یک نسخه از آن‌ها در فایل دیگری با پسوند .zip کپی خواهد شد. اگر می‌خواهید فایل دیگری به این فایل فشرده اضافه کنید، کافی است آن را کشیده و بر روی فایل ZIP خود رها کنید.

فشرده سازی فایل در ویندوز

به علاوه با استفاده از ابزارهای پیشفرض ویندوز می‌توانید بر روی فایل‌های .zip دو بار کلیک کرده و محتویات آن را مشاهده یا کپی کنید.

اگر خواستید همه‌ی فایل‌های درون آن را استخراج کنید، بر روی فایل کلیک راست کرده و گزینه‌ی Extract All را انتخاب نمایید. با این کار ویندوز به طور پیشفرض یک پوشه‌ی همنام با فایل فشرده‌ی شما ساخته و محتویات آن را داخل این پوشه می‌ریزد، البته می‌توانید پوشه‌ی موردنظر خود را هم انتخاب کنید.

برای انواع دیگر فایلهای فشرده: ۷-Zip

7-Zip برای فشرده سازی فایل

قالب‌های فشرده‌ی زیادی وجود دارد که از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به .rar، .۷zip، tar.gz یا .tar.bz اشاره کرد. اگر زمانی خواستید این نوع فایل‌ها را استخراج کنید، به یک نرم افزار جانبی نیاز خواهید داشت. علاوه بر این اگر بخواهید از قابلیت‌های پیشرفته‌ای مثل رمزنگاری کردن فایل با ایجاد رمز استفاده کنید، باید از یک اپلیکیشن دیگر بهره بگیرید.

اگر نیاز شما بیشتر از چیزی است که ویندوز ارائه می‌دهد، ما نرم افزار ۷-Zip را به شما پیشنهاد می‌کنیم. ۷-Zip یک ابزار فشرده سازی رایگان، منبع باز و قدرتمند است. قالب ۷z که توسط همین شرکت به وجود آمده فوق العاده است، اما به جز این، از قالب‌های محبوب دیگری نظیر RAR، ZIP، GZIP، BZIP2، DMG و ISO هم پشتیبانی می‌کند.

پس از نصب ۷-Zip کافی است بر روی فایل‌های فشرده کلیک راست کرده و به منوی ۷-Zip بروید. از طریق این منو می‌توانید فایل(های) موردنظر خود را فشرده نموده، آن‌ها را به یک فایل فشرده‌ی دیگر اضافه کرده یا استخراج نمایید.

7-Zip برای فشرده سازی فایل

علاوه بر این می‌توانید ۷-Zip را باز کرده و کارهای خود را به جای File Explorer از آن‌جا انجام دهید.

زمانی که بخواهید یک فایل فشرده بسازید، علاوه بر این که باید نوع فرمت فشرده را انتخاب کنید، چیزهایی مثل سطح فشرده‌سازی (که رابطه‌ی مستقیمی با میزان کوچک شدن فایل، زمان موردنیاز برای فشرده‌سازی و درگیر شدن منابع سیستم دارد) و رمز عبور رمزنگاری را هم شامل می‌شود. مثلاً می‌توانید فایل(های) خود را با الگوریتم AES-256 رمزنگاری کنید. به این ترتیب هر کس که بخواهد فایل شما را ببیند، باید کلید رمزگشایی آن را در اختیار داشته باشد.

7-Zip برای فشرده سازی فایل

۷-Zip در حال حاضر بهترین برنامه‌ی فشرده‌سازی است. قالب ۷z در فشرده‌سازی فایل‌ها بهتر از بقیه‌ی قالب‌ها عمل می‌کند و در نتیجه فایل به دست آمده کوچکتر خواهد بود.

اگرچه شاید ظاهر این برنامه چندان دلچسب نباشد ولی کارکرد با آن فوق العاده است. با این حال اگر می‌خواهید ظاهر آن را تغییر دهید با استفاده از می‌توانید ۷-Zip Theme Manager آیکن‌های آن را با گرافیک‌های جذاب‌تری جایگزین کنید.

برای دانلود  ۷-Zip کلیک کنید.

چند قابلیت بیشتر همراه با رابط کاربری جذابتر: PeaZip

PeaZip برای فشرده سازی فایل

اگر به دنبال رابط پیشفرض زیباتری می‌گردید، PeaZip را امتحان کنید، این برنامه هم یکی دیگری از برنامه‌های رایگان و منبع باز ویندوز است.

PeaZip با رابطی مناسب‌تر و امکاناتی نظیر توانایی تایید هش‌های فایل (برای تایید ناقص نبودن فایل) و پاک کردن ایمن آن‌ها در دسترس است. البته این حرف به این معنا نیست که این نرم افزار برای کاربران معمولی گزینه‌ی بهتری می‌باشد، چون PeaZip امکانات و گزینه‌هایی دارد که اکثر کاربران معمولی از آن‌ها استفاده نمی‌کنند. بنابراین با قاطعیت نمی‌توان چیزی گفت.

برای دانلود PeaZip کلیک کنید.

برنامههای پولی و بینقص: WinZip و WinRAR

WinZip و WinRAR برای فشرده سازی فایل

برای کار کردن با فایل‌های ZIP یا RAR نیازی به نرم افزارهای WinZip یا WinRAR ندارید. ما هم در اکثر موارد به شما توصیه می‌کنیم که به سمت این برنامه‌ها نروید.

هر دو برنامه‌ی مذکور برنامه‌های پولی هستند. WinZip به قیمت ۲۹٫۹۵$ و WinRAR هم به قیمت ۲۹$ به فروش می‌رسد. اما چرا باید برای یک برنامه این قدر پول داد در حالی که مشابه رایگان آن دقیقاً همین کاربرد را دارد. شاید تنها تفاوتی که کاربران متوجه آن شوند این باشد که ظاهر این نرم افزارها از ۷-Zip زیباتر است.

البته یکی از ویژگی‌های WinRAR که ممکن است بعضی از کاربران به آن نیاز داشته باشند این است که با استفاده از این نرم افزار به شکل ساده‌تری می‌توان فایل‌های خراب یا ناقص چند بخشی را ترمیم و مدیریت کرد. با این حال حداقل ما قابلیت منحصر به فردی در WinZip ندیدیم.

WinZip و WinRAR

با توجه به این که از WinZip و WinRAR به صورت آزمایشی هم می‌توان استفاده کرده امکان دانلود و بررسی آن وجود دارد. اما در این حالت با هر بار اجرا کردن نرم افزار پنجره‌ای برای خرید نسخه‌ی پولی باز خواهد شد. پس اگر فقط می‌خواهید فایل‌های فشرده‌ی ساده بسازید و آن‌ها را استخراج کنید بهتر است از این گزینه صرف نظر نمایید.

برای دانلود  WinZip کلیک کنید.

برای دانلود  WinRAR کلیک کنید.

نظر خود را در مورد این قابلیت ها و نرم افزار ها با گویا آی تی در میان بگذارید. از نظر شما بهترین اپلیکیشن در میان نرم افزارهای بالا، کدام یک است؟ این مقاله را روی شبکه های اجتماعی خود به اشتراک بگذارید.

منبع: howtogeek

چگونه در Google Drive از اندروید خود Backup بگیریم؟

تحت هیچ عنوان نمی توان عمر گوشی هوشمندتان را تعیین کنید. نمی توانید مشکلاتی که ممکن است برای گوشی تان پیش می آید را پیش بینی کنید. چنانچه مشکلی برای گوشیتان در زمان گارانتی رخ دهد، شرکت سازنده مسئولیت رسیدگی به مشکل شما را خواهد داشت.

اما پس از دوران ضمانت چه می توان کرد؟ باید به فکر چاره ای باشید تا نسخه ای از اطلاعات گوشی خود را که به آن نسخه پشتیبان می گوییم در جایی امن نگه دارید.

در این زمان بسیاری از مردم برای پشتیان گیری از اطلاعات خود فضای ابری را انتخاب می کنند، اما اینکه کدام فضای ابری بهتر و خدمات بیشتری دارد مورد بحث است. آیا تا به حال به این اندیشیده اید که از این فضاها در جهت حفظ نسخه پشتیبان استفاده کنید ؟

پشتیبان گیری از اندروید در Google Drive

چگونه می توان از گوشی اندرویدی خود نسخه پشتیان در گوگل درایو تهیه کنیم

در ابتدا برای آن که بتوانید از این سرویس استفاده کنید باید یک حساب کاربری جی میل داشته باشید پس اگر آن را در اختیار ندارید، قبل از هر کاری اقدام به ساخت آن نمایید.

گوگل درایو به هر کاربر فضایی معادل ۱۵ گیگابایت را در اختیار قرار می دهد که بنظر کافی میآید اما اگر فکر می کنید این فضا برای کار شما کم است باید با اندکی هزینه این فضا را افزایش دهید.

قدم اول : در بین اپلیکیشن های گوشی خود بگردید تا با Google Drive مواجه شوید و چنانچه آن را نیافتید، می توانید به راحتی گوگل درایو را از پلی استور دانلود نمایید.

قدم دوم : پس از باز کردن این اپلیکیشن باید دکمه + آبی رنگ که در سمت راست پایین صفحه نمایشگر مشاهده می کنید را انتخاب کنید.

پشتیبان گیری از اندروید در Google Drive

قدم سوم : پس از آن شما با ۳ گزینه مواجه خواهید که کار اصلی را برای شما انجام می دهد.

پشتیبان گیری از اندروید در Google Drive

قدم چهارم :

آیکون پوشه : اگر آن را انتخاب کنید، یک پوشه ایجاد می شود که می توان در آن فایل های خود را ذخیره سازی نمایید.

پشتیبان گیری از اندروید در Google Drive

آیکون آپلود : این گزینه به کاربر اجازه می دهد تا هر فایلی را در درون گوگل درایو آپلود نماید. تفاوتی ندارد که فایل شما سند، عکس یا ویدئو است.

آیکون اسکن : اگر هم سندی فیزیکی دارید که قصد دارید تا عکس آن را نیز در نسخه پشتیبان خود داشته باشید، می توانید با کلیک بر روی گزینه Scan تصویر آن را به گوگل درایو بسپارید.

به پایان کار رسیده اید، شما توانستید که فایل ها یا اسناد خود را به گوگل درایو  انتقال بدهید.

یکی از جنبه های مثبت گوگل درایو همیشه در دسترس بودن آن است و برایش مهم نیست که شما از کدام منطقه، با چه سیستم عاملی و با چه مرورگری قصد دستیابی به آن را دارید و این می تواند خیال شما را از بابت دسترسی به اطلاعاتتان راحت کند.

نظر خود را در مورد پشتیبان گیری در درایو گوگل، با ما در میان بگذارید. آیا فضای ابری مطمئن تر از گوگل درایو می شناسید؟ با ما در این باره و تجربیات خود صحبت کنید و با انتشار این مطلب روی شبکه های اجتماعی به دیگران نیز کمک کنید تا از اطلاعات خود یک بک آپ امن بگیرند.

منبع: megebyte

چگونه فونت و پس‌زمینه‌ی iMessage را در iOS 10 تغییر دهیم؟

اکثر اپلیکیشن‌های iMessage در واقع همان استیکرها هستند. در حالی که دسته‌بندی استیکرها با اقبال بهتری مواجه شده، اما اپلیکیشن‌های واقعی این سرویس در حال حاضر زیاد نیستند. ما مخالف سرسخت استیکرها نیستیم، ولی میانگین قیمت استیکرها ۰٫۹۹ دلار است، و حالا فکر کنید که چند استیکر می‌خواهید بخرید. در این حالت باید بسته‌های استیکر خود را با دقت زیادی انتخاب کنید. اگر به اندازه‌ی کافی جذب استیکرهای iMessage نشده‌اید، نگاهی هم به Custom Message Styles بیاندازید. این ابزار یکی از اپلیکیشن‌های رایگان iMessage است که امکان تغییر فونت و پس‌زمینه ی پیام‌های شما را فراهم می‌کند. البته پیش از شروع این آموزش تاکید می کنیم که روش دست نوشته کردن فونت در IOS با روال کنونی تغییر فونت متفاوت است.

تغییر فونت و پس‌زمینه‌ی iMessage

شروع می کنیم…

Custom Message Styles را نصب کرده و یکی از پنجره‌های گفتگوی خود را باز کنید. برای باز کردن منوی اپلیکیشن‌ها دکمه‌ی App Store را از کنار کادر نوشتن متن انتخاب کنید.

پنل Custom Message Styles را لمس کرده و پیامی بنویسید. اکنون سطری از فونت‌ها و پس‌زمینه‌ها خواهید دید. گزینه‌های فونت کمی محدودند اما پس‌زمینه‌های موجود تنوع خوبی دارند. فونت فقط می‌تواند سیاه یا سفید باشد. خود اپلیکیشن رنگ مناسب را با توجه به پس زمینه‌ی شما انتخاب می‌کند.

تغییر فونت و پس‌زمینه‌ی iMessage

 

قابلیت پس‌زمینه از الگوهای پیچیده و طیف‌های رنگی هم پشتیبانی می‌کند. پیامی که می‌فرستید با پس‌زمینه‌ای که انتخاب و ارسال کرده‌اید در پنل Recent به نمایش در می‌آید. از این رو بدون این که نیازی به انتخاب مجدد فونت یا پس‌زمینه باشد، می‌توانید همین پیام را دوباره ارسال کنید.

تغییر فونت و پس‌زمینه‌ی iMessage

 

برای دیدن این پیام‌های خاص نیازی نیست که طرف مقابل‌تان هم Custom Message Styles را بر روی گوشی خود نصب کرده باشد. پس‌زمینه‌ها هیچ رنگ پس‌زمینه‌ی خالصی ندارند. با این وجود به نظر می‌رسد که برخی از فونت‌ها به شکل Bold یا Italic باشند، اگرچه هنوز فونت کاملی برای سازگاری صد در صدی با این ویژگی‌ها طراحی نشده است.

نظر خود را در مورد قابلیت جدیدی که به شما معرفی شد با گویا آی تی در میان بگذارید و در صورتی که اپلیکیشن جذاب تری را برای این منظور مورد استفاده قرار می دهید، تجربه خود را در اختیار خوانندگان گویا آی تی قرار دهید. همچنین با استفاده از دکمه های اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی، این مطلب را روی سوشال مدیا نشر دهید.

منبع: addictivetips

راهنمای Bootable کردن USB برای راه اندازی اتوماتیک DOS

امروزه دیگر آنچنان از DOS استفاده نمی‌شود، اما اگر توجه کرده باشید می‌بینید که در بسیاری از آموزش‌های مربوط به آپدیت BIOS، Firmware و استفاده از دیگر ابزارهای سطح پایین سیستم از DOS استفاده می‌شود و به آن نیاز است.

ما برای استفاده‌های این چنینی دیسک فلاپی‌مان را با استفاده از ابزار فرمت کردن خود ویندوز با قالب MS-DOS فرمت کردیم، ولی خیلی‌ها ممکن است دیگر فلاپی دیسک نداشته باشند. این روزها حتی دیسک‌های نوری هم دیگر راحت پیدا نمی‌شود!

Bootable کردن USB برای DOS

از Rufus استفاده کنید

با توجه به این که ویندوز امکان فرمت کردن USB به قالب DOS را نمی‌دهد و گزینه‌ی Create an MS-DOS startup disk برای این نوع درایوها فعال نیست، ما از نرم افزاری به نام Rufus استفاده می‌کنیم که از فرمت FreeDOS پشتیبانی می‌کند.

Rufus را از وبسایت رسمی آن دانلود و اجرا کنید. این برنامه روال نصب خاصی ندارد و می‌توانید بلافاصله با دو بار کلیک کردن بر روی فایلی که دانلود کردید، از آن استفاده کنید.

روش ساخت درایو USB راه انداز Bootable Dos ساده است:

۱. درایو USB را به کامپیوتر خود وصل کرده و آن را از لیست کشویی Device انتخاب کنید.

۲. حتماً تیک گزینه‌ی Create a bootable disk using را زده و FreeDOS را انتخاب کنید.

۳. بر روی دکمه‌ی Start کلیک کنید. با این کار همه‌ی محتویات درایو USB شما پاک خواهد شد! پس اگر فایل مهمی بر روی آن دارید حتماً قبل از شروع فرآیند قالب بندی یا فرمت کردن از آن کپی بگیرید.

Rufus برای بوت کردن یو اس بی برای DOS

تنظیماتی که گفتیم به احتمال زیاد همان تنظیمات پیشفرض برنامه است، بنابراین حتی نیاز به پیکربندی نرم افزار هم نخواهید داشت. فرآیند فرمت سازی خیلی سریع بود و برای ما در حدود ۵ ثانیه طول کشید.

فایلهای DOS را داخل درایو کپی کنید

از آن‌جایی که احتمالاً برای اجرای برنامه‌های مبتنی بر DOS این درایو راه انداز را ساختید، پس حالا زمان آن است تا فایل‌های خود را به درون این درایو USB منتقل کنید. برای مثال اگر فایل‌هایی به نام‌های BIOS.BIN یا FLASHBIOS.BAT دارید و می‌خواهید آن‌ها را درون DOS اجرا کنید، پس از فرمت کردن درایو باید این فایل‌ها را داخل شاخه‌ی اصلی آن بریزید.

بوت کردن یو اس بی با Rufus

وارد DOS شوید

اکنون با راه اندازی مجدد کامپیوتر می‌توانید وارد DOS شوید. اگر درایو USB مستقیماً راه اندازی نشد، باید ترتیب راه اندازهای سیستم را تغییر داده یا اگر سیستم شما منوی راه انداز دارد، دستگاه موردنظر خود را از میان این لیست انتخاب کنید.

هنگامی که وارد DOS شدید، می‌توانید برنامه یا برنامه‌هایی که داخل USB خود کپی کردید را با نوشتن نام آن‌ها در خط فرمان DOS اجرا کنید.

این ابزارها از خود DOS استفاده می‌کنند تا بدون دخالت ویندوز یا برنامه‌های دیگر، به سخت افزار دسترسی سطح پایین داشته باشند. از این طریق می‌توان مطمئن شد که کارهای مهمی مثل به‌روز رسانی BIOS و عملیات‌های سطح پایین دیگر به درستی اجرا شوند.

اگرچه امکان استفاده از درایو USB برای استفاده از DOS وجود دارد، اما برای اجرای بازی‌ها و نرم افزارهای قدیمی این سیستم عامل بهتر است از DOSBOX استفاده نمایید.

نظر خود را در مورد این آموزش با ما در میان بگذارید. اگر راه حل ساده تری برای این کار به طور مشابه می شناسید آن را با گویا آی تی و دیگر کاربران آن در میان بگذارید. همچنین با استفاده از دکمه های رنگارنگ زیر، این متن و مطلب را روی شبکه های اجتماعی تان به اشتراک بگذاید.

منبع: howtogeek

چرا نمایشگر آیفون من مدام روشن می‌شود؟

از زمانی که آپدیت iOS 10 منتشر شده احتمالاً متوجه شده‌اید که نمایشگر دستگاهتان به طور خودکار روشن می‌شود. اگرچه به نظر می‌رسد که این اتفاق به صورت تصادفی رخ می‌دهد، اما این طور نیست، در حقیقت این یک قابلیت جدید است که طراحی شده تا زمانی که گوشی را در دست می‌گیرید یا نوتیفیکیشن جدیدی می‌رسد، موبایل‌تان روشن شود.

حل مشکل روشن ماندن نمایشگر آیفون

قابلیت جدید Raise to Wake

این قابلیت از سنسور شتاب سنج برای تشخیص برداشته شدن موبایل استفاده می‌کند. به کمک این ویژگی بدون نیاز به فشردن حتی یک دکمه می‌توانید گوشی را از روی میز برداشته و نوتیفیکیشن‌های خود را بررسی کنید. پس از روشن شدن صفحه‌ی گوشی به سادگی می‌توانید دکمه‌ی هوم را فشار داده و بلافاصله صفحه را قفل گشایی کنید.

قابلیت Raise to Wake به همراه آپدیت iOS 10 عرضه شده است، بنابراین به محض نصب این به‌روز رسانی قادر به استفاده از آن خواهید بود.

اگر نمی‌خواهید از این ویژگی استفاده کنید باید به مسیر Settings > Display & Brightness رفته و سوئیچ Raise to Wake را غیرفعال کنید. با این کار عملکرد آیفون شما مشابه قبل خواهد شد؛ یعنی نمایشگر دستگاه فقط زمانی روشن می‌شود که دکمه‌ی آن را فشار داده باشید.

Raise to Wake

 

نوتیفیکیشنهای صفحه قفل

نمایشگر آیفون هنگام دریافت نوتیفیکیشن‌هایی که در صفحه‌ی قفل به نمایش در می‌آیند هم روشن می‌شود. اگر زیاد نوتیفیکیشن دریافت می‌کنید، روشن شدن دائمی نمایشگر موبایل شما، می‌تواند به طرز قابل توجهی بر عمر باتری‌تان اثر بگذارد. علاوه بر این اگر در یک اتاق نسبتاً تاریک باشید، این اتفاق موجب حواس‌پرتی شما خواهد شد.

برای جلوگیری از اتفاق چند راه پیش رو دارید:

  • آیفون خود را به صورت پشت و رو بگذارید. در این حالت با دریافت نوتیفیکیشن هم صفحه‌ی دستگاه روشن نمی‌شود.
  • با سوایپ از پایین به بالا بخش Control Center را باز کرده و آیکن ماه را انتخاب کنید تا دستگاه به حالت Do Not Disturb برود. زمانی که در این حالت هستید، نمایشگر دستگاه با دریافت نوتیفیکیشن روشن نمی‌شود. این قابلیت را می‌توان طوری تنظیم کرد که در زمان‌های مشخص مثل زمانی که خواب هستید، روشن شدن دستگاه مزاحم شما نشود. حالت Do Not Disturb را از بخش تنظیمات گوشی پیکربندی کنید.

Raise to Wake برای خاموش کردن نمایشگر آیفون

 

  • نمایشگر دستگاه فقط هنگامی روشن می‌شود که نوتیفیکیشن جدیدی از راه برسد، بنابراین می‌توانید به بخش Settings > Notifications رفته و تنظیمات Show on Lock Screen را برای هر اپلیکیشنی که نمی‌خواهید غیرفعال کنید. با این کار نوتیفیکیشن‌های اپلیکیشن مذکور دیگر بر روی صفحه‌ی قفل شما نمایش داده نخواهند شد.

Raise to Wake

به این ترتیب با استفاده‌ی ترکیبی از روش‌های گفته شده می‌توانید از روشن شدن نمایشگر دستگاه خود جلوگیری کنید و از مزایای ثانوی آن یعنی، افزایش طول عمر باتری و عمر دستگاه بهره مند شوید. نظر خود را در این باره با ما در میان بگذارید و با اشتراک گذاری این مطلب روی شبکه های اجتماعی به نشر اطلاعات عمومی کمک کنید.

منبع: howtogeek

چگونه گیم پلی بازی‌های کامپیوتر را در ویندوز ۱۰ ضبط کنیم؟

ویندوز ۱۰ یک ابزار داخلی برای ضبط ویدیو از بازی‌های کامپیوتری دارد. شما می‌توانید ویدیوهایی که تهیه می‌کنید را در یوتیوب یا هر سایت اشتراک گذاری دیگری آپلود کنید، یا این که ویدیوها را فقط در کامپیوترتان نگه دارید و آن را به دوستانتان بدهید.

این کار به وسیله‌ی Game Bar که بخشی از قابلیت Game DVR اپلیکیشن Xbox می‌باشد قابل انجام است. با استفاده از ویندوز ۱۰ حتی می‌توانید میانبرهایی برای کیبورد تعریف کنید تا به کمک آن‌ها به شکل ساده‌تری بتوانید از بازی‌های خود فیلم و عکس بگیرید.

ضبط بازی در ویندوز 10

Game Bar را باز کنید

برای باز کردن Game Bar در حین بازی کلیدهای Win + G را فشار دهید. با این کار پنجره‌ای بر روی بازی شما باز می‌شود. اگر ویندوز شک داشته باشد که داخل بازی هستید، از شما می‌پرسد که آیا واقعاً می‌خواهید Game Bar را باز کنید یا نه.

برای مشاهده‌ی Game Bar در حین بازی، شاید نیاز باشد تا بازی را به صورت پنجره‌ای (Windowed) و نه تمام صفحه، اجرا کنید. برای انجام این کار باید در تنظیمات مربوط به بازی به دنبال گزینه‌ی مربوط به آن بگردید.

Game Bar گزینه‌هایی برای اجرای سریع اپلیکیشن Xbox، کنترل ضبط پس‌زمینه، گرفتن عکس، ضبط ویدیو از گیم پلی بازی و دسترسی به تنظیمات هم دارد.

ضبط ویدیو از گیم پلی بازی

برای ضبط ویدیو از بازی، کلیدهای Win + G را فشار دهید تا Game Bar اجرا شود، سپس بر روی دکمه‌ی قرمز ضبط کلیک کنید. با این کار یک تایمر در گوشه‌ی بالای سمت راست صفحه ظاهر شده و مدت زمان ضبط شما را نشان می‌دهد.

برای متوقف کردن ضبط دوباره Game Bar را باز کرده و بر روی همان دکمه‌ی قرمز کلیک کنید.

علاوه بر این با استفاده از کلیدهای ترکیبی Win + Alt + R هم می‌توانید ضبط را شروع و متوقف کنید. اگر خواستید تایمر را مخفی یا نمایان کنید هم همین کلیدها را فشار دهید. این کلیدهای ترکیبی به صورت پیشفرض تعریف شده‌اند، اما شما از طریق اپلیکیشن Xbox می‌توانید آن‌ها را تغییر دهید.

ضبط بازی در ویندوز 10

گرفتن عکس از بازی

با استفاده از دکمه‌ای که در وسط Game Bar وجود دارد می‌توانید سریعاً از بازی خود عکس بگیرید. این کار با فشردن کلیدهای ترکیبی Win + Alt + Print Screen هم قابل انجام است.

ضبط بازی در ویندوز 10

ویدیوها و اسکرینشاتهای خود را پیدا کنید

ویندوز همه‌ی تصاویر و ویدیوهایی که تهیه می‌کنید را در پوشه‌ی Videos/Captures هر حساب کاربری ذخیره می‌کند. ویدیوها با فرمت mp4 و تصاویر هم با فرمت png ذخیره می‌شوند. هر فایل هم با نام بازی و تاریخ و زمان ثبت شدن آن برچسب گذاری می‌گردد.

ضبط بازی در ویندوز 10

این فایل‌ها از طریق اپلیکیشن Xbox هم قابل دستیابی هستند. اپلیکیشن مذکور را از منوی استارت باز کرده و بر روی آیکن Game DVR که در سمت چپ برنامه وجود دارد کلیک کنید تا به بخش Game DVR دسترسی پیدا کنید. در این بخش و از قسمت On this PC یک لیست مرتب از همه‌ی تصاویر و ویدیوهای تهیه شده توسط شما وجود دارد. از طریق همین اپلیکیشن می‌توانید محتواهای ضبط شده را مشاهده کنید.

ضبط بازی در ویندوز 10

پیکربندی تنظیمات Game DVR

تنظیمات Game Bar و Game DVR از طریق همان اپلیکیشن Xbox کنترل می‌شوند. برای دسترسی به آن‌ها برنامه‌ی Xbox را باز کرده، بر روی آیکن Settings کلیک کنید و سپس Game DVR را انتخاب و آن را پیکربندی نمایید.

شما می‌توانید Game DVR را به طور کامل از همین بخش غیرفعال کنید، یا میانبرهای دیگری برای باز کردن Game Bar، ضبط ویدیو، گرفتن عکس، مخفی کردن تایمر و استفاده از ویژگی Record that تعریف کنید.

همچنین می‌توانید محل ذخیره سازی ویدیوها و عکس‌ها را عوض کرده و حتی کیفیت و رزولوشن ویدیوها را هم تغییر دهید. مثلاً در هنگام ضبط ویدیو صدا هم به طور پیشفرض ضبط می‌شود، شما می‌توانید Game Bar را طوری تنظیم کنید تا صدا را ضبط نکند یا با یک کیفیت دیگر آن را ضبط نماید.

ضبط بازی در ویندوز 10

استفاده از ضبط پسزمینه

Xbox One و پلی استیشن ۴ به طور خودکار در پس‌زمینه بازی شما را ضبط می‌کنند تا در صورت تمایل بلافاصله پس از بازی بتوانید آن‌ها را به اشتراک بگذارید.

در ویندوز ۱۰ هم Game DVR می‌تواند عملکرد مشابهی داشته باشد. برای استفاده از این ویژگی باید از بخش تنظیمات Game DVR در اپلیکیشن Xbox گزینه‌ی Record in the background while I’m playing a game را فعال کنید. همان طور که اپلیکیشن Xbox هم با عبارت this may affect game performance به شما گفته می‌شود، استفاده از این ویژگی باعث می‌شود تا منابع سیستم شما به طور مداوم برای ضبط بازی‌ها مصرف شود، پس اگر سیستم قوی‌ای ندارید و یا آنچنان به ضبط بازی نیازی ندارید، بهتر است این قابلیت را فعال نکنید.

این ویژگی به طور پیشفرض همیشه در حال ضبط است و ویدیوی ۳۰ ثانیه‌ی اخیر را نگه می‌دارد. برای ذخیره کردن ۳۰ ثانیه‌ی اخیر می‌توانید وارد اپلیکیشن Game Bar شده و دومین آیکن را از منوی سمت چپ انتخاب کنید، یا کلیدهای ترکیبی Win + Alt + G را فشار دهید. این همان ویژگی Record that است که به طور خودکار آخرین تکه از گیم پلی شما را ذخیره می‌کند. این ویژگی مشابه قابلیتی است که در Xbox One هم وجود دارد.

روش ضبط بازی در ویندوز 10

به نظر می‌رسد که در حال حاضر قابلیت Game DVR فقط برای ضبط ویدیو و اشتراک گذاری آن طراحی شده است. بنابراین برای مشاهده‌ی زنده‌ی بازی‌ها از سرویس‌هایی مثل Twitch.tv، به ابزارهای شخص ثالث نیاز خواهید داشت.

ضبط بازی در ویندوز 10

چگونه اکانت‌های غیر جیمیلی را به اپلیکیشن Gmail اندروید اضافه کنیم؟

سال‌ها پیش، گوگل دو اپلیکیشن Gmail و اپلیکیشن ایمیل پیشفرض خود را (برای اکانت‌های غیر جیمیلی) در اندروید گنجاند. اگرچه بسیاری از سرویس‌های ایمیلی اپلیکیشن‌های مخصوص خود را منتشر کرده‌اند، اما اکنون جیمیل تقریباً با هر اکانت ایمیل شخص ثالثی که از IMAP پشتیبانی کند، کار می‌کند. بنابراین می‌توانید همه‌ی اکانت‌های خود را درون یک اپلیکیشن داشته باشید.

 

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

برای افزودن یک اکانت غیر جیمیلی به اپلیکیشن Gmail ابتدا باید آیکن سه خط را انتخاب کرده یا از سمت چپ به راست سوایپ کنید تا منوی مربوطه باز شود.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

از این‌جا نام/آدرس ایمیل خود را لمس کنید تا با باز شدن منوی کشویی بتوانید اکانت‌ها را تغییر داده یا یک اکانت جدید به آن‌ها اضافه نمایید. اکنون دکمه‌ی Add account را انتخاب کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

در صفحه‌ی بعدی لیستی از سرویس‌های ایمیلی خواهید دید که شامل Google، Outlook، Hotmail، Live، Yahoo، Exchange و Other یا دیگر سرویس‌هاست. با توجه به اکانت خود سرویس موردنظرتان را انتخاب کنید. البته فرآیند افزودن حساب‌های کاربری در سرویس‌های مختلف نباید تفاوت چندانی داشته باشد (مگر این که بخواهید یک ایمیل حقوقی با تنظیمات خاص تعریف کنید).

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

همان طور که در تصویر زیر مشخص است ما سرویس مایکروسافت استفاده کردیم، ولی ایده‌ی کلی در همه‌ی سرویس‌ها یکسان است؛ نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

صفحه‌ی بعدی از شما می‌خواهد دسترسی‌های لازم را به وجود آورید، سپس بازه‌ی زمانی مجاز برای سینک شدن با سرور سرویس را تعیین کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

حالا دیگر فقط کافی است نام خود را تایید کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

اگر در سرویس‌های مختلف چندین اکانت دارید، مدیریت کردن همه‌ی آن‌ها در یک اپ دلپذیر خواهد بود و زمانی که این اپ Gmail باشد دیگر چه چیزی از این بهتر؟ شما با استفاده از جیمیل هیچ گونه محدودیتی در بکار بردن ایمیل های تان از اکانت های غیر جیمیلی نخواهید داشت و گوگل این فرصت را ایجاد می کند که از تمام امکاناتی که از آن ها استفاده می کنید به راحتی برخوردار شوید.

نظر خود را در مورد این آموزش و کاربردهای آن با ما در میان بگذارید و با اشتراک گذاری آن روی شبکه های اجتماعی، به توسعه دانش عمومی کمک کنید.

منبع: howtogeek

چگونه اکانت‌های غیر جیمیلی را به اپلیکیشن Gmail اندروید اضافه کنیم؟

سال‌ها پیش، گوگل دو اپلیکیشن Gmail و اپلیکیشن ایمیل پیشفرض خود را (برای اکانت‌های غیر جیمیلی) در اندروید گنجاند. اگرچه بسیاری از سرویس‌های ایمیلی اپلیکیشن‌های مخصوص خود را منتشر کرده‌اند، اما اکنون جیمیل تقریباً با هر اکانت ایمیل شخص ثالثی که از IMAP پشتیبانی کند، کار می‌کند. بنابراین می‌توانید همه‌ی اکانت‌های خود را درون یک اپلیکیشن داشته باشید.

 

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

برای افزودن یک اکانت غیر جیمیلی به اپلیکیشن Gmail ابتدا باید آیکن سه خط را انتخاب کرده یا از سمت چپ به راست سوایپ کنید تا منوی مربوطه باز شود.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

از این‌جا نام/آدرس ایمیل خود را لمس کنید تا با باز شدن منوی کشویی بتوانید اکانت‌ها را تغییر داده یا یک اکانت جدید به آن‌ها اضافه نمایید. اکنون دکمه‌ی Add account را انتخاب کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

در صفحه‌ی بعدی لیستی از سرویس‌های ایمیلی خواهید دید که شامل Google، Outlook، Hotmail، Live، Yahoo، Exchange و Other یا دیگر سرویس‌هاست. با توجه به اکانت خود سرویس موردنظرتان را انتخاب کنید. البته فرآیند افزودن حساب‌های کاربری در سرویس‌های مختلف نباید تفاوت چندانی داشته باشد (مگر این که بخواهید یک ایمیل حقوقی با تنظیمات خاص تعریف کنید).

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

همان طور که در تصویر زیر مشخص است ما سرویس مایکروسافت استفاده کردیم، ولی ایده‌ی کلی در همه‌ی سرویس‌ها یکسان است؛ نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

صفحه‌ی بعدی از شما می‌خواهد دسترسی‌های لازم را به وجود آورید، سپس بازه‌ی زمانی مجاز برای سینک شدن با سرور سرویس را تعیین کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

حالا دیگر فقط کافی است نام خود را تایید کنید.

افزودن اکانت غیر جیمیلی به اندروید

 

اگر در سرویس‌های مختلف چندین اکانت دارید، مدیریت کردن همه‌ی آن‌ها در یک اپ دلپذیر خواهد بود و زمانی که این اپ Gmail باشد دیگر چه چیزی از این بهتر؟ شما با استفاده از جیمیل هیچ گونه محدودیتی در بکار بردن ایمیل های تان از اکانت های غیر جیمیلی نخواهید داشت و گوگل این فرصت را ایجاد می کند که از تمام امکاناتی که از آن ها استفاده می کنید به راحتی برخوردار شوید.

نظر خود را در مورد این آموزش و کاربردهای آن با ما در میان بگذارید و با اشتراک گذاری آن روی شبکه های اجتماعی، به توسعه دانش عمومی کمک کنید.

منبع: howtogeek