رویداد های آسمان در دهه پایانی ماه اکتوبر ۲۰۱۶

بیشتر افرادی که به رویدادهای آسمانی علاقه دارند و آن  ها را در تصمیم های خود دخیل می کنند، به ریز جزییات رخدادهای آسمان دقت دارند. اختر شناسان راهی باز کرده اند تا مردم بتوانند به راحتی بفهمند که در آن بالا یعنی آسمان چه خبر است. اگر ادوات رصد کردن آسمان در دست دارید، گاهی می توانید شاهد رویدادهایی باشید که اجرام آسمانی را در تقابل هم قرار می دهند و با دیدن این صحنه ها حسابی لذت ببرید.  گویا آی تی امروز به بررسی رویدادهای پایانی ماه اکتوبر خواهد پرداخت. با ما همراه باشید.

اخبار نجوم

ماه و مرکز صورت فلکی شیر – ۲۵ و ۲۶ اکتبر

در ساعات قبل از طلوع خورشید، رو به مشرق حلال نازک ماه را در زیر ستاره ی درخشان رگولوس تماشا کنید، که مرکز  صورت فلکی لئو (شیر)  را نشان می دهد. دو شئ نورانی تنها در چند درجه اندک از هم فاصله خواهند داشت، تنها کمی بیشتر از عرض انگشت شستتان که در فاصله طول دست تان قرار دارد. تقابل ماه با سیاره های اطراف همیشه جذاب هستند و موضوع مهمی برای رصد کنندگان آسمان به شمار می آیند.

رویداد های آسمان

مشتری و ماه- ۲۸ اکتبر

و باری دیگر ماه به یک سیاره ی دیگر می رسد اما این بار این سیاره بزرگترین سیاره ی منظومه ی شمسی و یکی از درخشان ترین سیارات آسمان تاریک شب است.

ماه و مشتری منظره ای خیره کننده تولید می کنند که حتی چشم غیر مسلح هم از دیدن آن ها لذت خواهد برد و این فرصت عکس برداری بسیار خوبی در مقابل طلوع درخشنده ی شرقیست.

زحل و ناهید- ۳۰ اکتبر

درست هنگام گرگ و میش عصر در آسمان های جنوب غربی به دنبال ناهید و زحل بگردید تا شاهد جفت شدن آن ها در صحنه ای خارق العاده باشید. این صحنه بسیار زیباست و فرصتی است که عکاس های آماتور، و حتی حرفه ای، از آن برای تکمیل آلبوم های خود استفاده کنند. چیزی که جالب است رنگ نارنجی است که در این تقابل به چشم می آید.

در رویداد مذکور در میان زحل و ناهید ستاره ای نارنجی با نام آنتاراس قرار دارد، که چشم صورت فلکی اسکورپیوس (عقرب) است. با استفاده از دوربین دو چشم می توان جفت شدن این دو سیاره را به زیبایی دید اما با کمک یک تلسکوپ می توان حلقه ی دور زحل و دیسک دور ناهید را نیز رصد کرد.

اگر توانستید این رویداد ها را دنبال کنید، تصاویری از آنچه در ابزارهای خود می بینید تهیه کنید و برای ما ارسال کنید.

تجربه بیادماندنی یک روز رانندگی با ۲۰۱۷ Genesis G80

 جنسیسG80 2017 بهترین خبر خوش این هفته بود. اول از همه باید گفت که این سدان فوق لوکس هیچ چیزی کمتر از سری ۵ BMW و کلاس E مرسدس بنز نداشته و دقیقا هم مانند آن ها حس لوکس و شیک بودن را القا می کند. در واقع این قضیه نباید خیلی تعجب بر انگیز باشد زیرا شرکت هیوندای که صاحب نام برند Genesis نیز است در مدل های اخیرش کیفیتی باورنکردنی از خود نشان داده است.

جنسیسG80 2017

در یک روز رانندگی با این خودرو، قابلیت های کمک راننده بسیار خوب جایشان را در دل بنده باز کردند، قابلیت هایی نظیر کروز کنترل انطباقی، کمک رسان بین خطوط ماندن و مهم تر از همه مانیتور نمایش نقاط کور از این قبیل هستند. نکته ی بسیار جالب در خصوص این قابلیت ها این بود که همگی به صورت پیش فرض همراه خودرو هستند، لااقل در مدل V8 این چنین است. بعد از کمی کار با سیستم ناوبری متوجه این مسئله شدم که این سیستم موتور جستجوی مکان گوگل را به صورت پیش فرض داراست. داشتن اتصال به دیتا در خود خودرو نیز یکی دیگر از نقاط مثبت این خودرو بود.

جنسیسG80 2017

و در نهایت بعد از ثبت مصرف سوخت آن در آزادراه مقدار مصرف G80 هشت سیلندر با موتور ۵ لیتری به مقدار ۲۸ مایل در ازای هر گالن سوخت رسید که این مقدار در شهر به ۱۹ افت کرد. نتایج مصرف سوخت جنسیس بسیار حیرت انگیز بوده اند. در بروشور خودرو مقدار ۱۵ mpg درون شهر و ۲۳ mpg برای برون شهر ذکر شده است ولی در عمل ما به  ۵ mpg بالاتر از مقدار ذکر شده توسط شده خود شرکت دست پیدا کردیم.

جنسیسG80 2017

تنها همین چندی پیش بود که هیوندای برند لوکس جنسیس را معرفی کرد و در همین حین دو خودرو با نام های G80 و G90 را همراه این برند معرفی کرد. هر دوی آن ها سدان های بسیار لوکس هستند، G80 کمی نسبت به G90 کوچک تر است اما با این حال هنوز هم شما با یک خودروی شانزده و نیم فوتی طرف هستید که فضای داخلی بسیاری در اختیار تان خواهد گذاشت. G80 در دو مدل با موتور های ۳٫۸ لیتری V6 و یا ۵  لیتری V8 عرضه می شود که هر دو دارای سیستم تزریق مستقیم سوخت، دیفرانسیل در محور عقب هستند اما مدل V6 را می توان با سیستم ۲ دیفرانسیل نیز خریداری کرد.

جنسیسG80 2017

و همانطور که در فوق گفتیم، G80 سورپرایز های بسیاری همراه خود دارد.

در سراسر کابین مواد به کار رفته همگی حس یک خودرو ی لوکس را القا می کنند. من خود به شخصه تریم چوبی مات را بسیار پسندیدم که نسبت به تریم های براق دیگر خودرو بسیار بیشتر حس چوب را القا می کند. گرم کن های صندلی های عقب و جلو نیز بسیار عالی هستند و هم چنین بر روی داشبورد نیز یک صفحه LCD بزرگ ۹٫۲ اینچی یافت می شود.

جنسیسG80 2017

با کمک کلید های قرار گرفته بر روی کنسول می توان از سیستم ناوبری، تماس و و پخش صوتی استفاده کرد. با این حال شماره گیر کنسول استفاده از کلید های ورودی عددی و الفبایی را کمی خسته کننده می کند، LCD در واقع خود لمسی است از این رو می توان کمی به جلو خم شد و به صورت دستی و به سرعت آدرس مورد نظر را تایپ کرد. و صد البته می توان از سیستم جستجوی گوگل نیز برای پیدا کردن مکان ها بر اساس کلمات کلیدی شان استفاده کرد که بسیار سریع تر است.

طرح های نمایش دهنده مسیر بر روی LCD اصلی مسیر های درست را در بزرگراه ها نشان می دهند و هم چنین سیستم HUD که به صورت استاندارد در خودرو تعبیه شده است،  نیز دور زدن های طی مسیر را نشان می دهد.

جنسیسG80 2017

رادیو ی ماهواره ای، استریم به وسیله بلوتوث، و سازگاری با iOS همگی جزو سورس های صوتی معمول خودرو هستند که توسط Aha و Pandora  در G80 تعبیه شده اند. گوش دادن به موسیقی از طریق ۱۷ اسپیکر استریو Lexicon نیز بسیار لذت بخش بوده است. تنها نکته منفی در خصوص سیستم الکترونیکی G80 این است که تنها یک پورت USB در آن تعبیه شده و هم چنین بعد از هر با خاموش کردن خودرو سورس صدا به رادیو انتقال پیدا می کند.

جنسیسG80 2017

این به این معناست که هر بار باید به صدای خش خش رادیو AMگوش دهید تا تلفن تان به سیستم بلوتوث خودرو متصل شود.

جنسیس G80 فاقد سیستم Android Auto   و یا Apple CarPlay است، با این حال به نظر می رسد مدل v6 به این سیستم ها مجهز شده است. دیر یا زود جنسیس این سیستم ها را در مدل V8 نیز قرار خواهد داد.

جنسیسG80 2017

بعد از صد ها مایل حرکت در بزرگراه، G80 درست به همان میزانی که انتظار داشتم راحت و نرم بود. موتور V8 با ۴۲۰ اسب بخار توان و گشتوار ۳۸۳  پوند به فیت، به همراه سیستم تعویض دنده ۸ سرعته اتوماتیک به قدری عملکرد خوبی از خود نشان دادند که نشانگر سرعت سنج همیشه در پایین قرار داشت.

جنسیسG80 2017

هنگامی که نیاز به سرعت بیشتر برای سبقت گرفتن حس می شد، سیستم تعویض دنده به سرعت به دنده معکوس تعویض می شد و خودرو را سریعا به اوج شتاب می رساند.

با وجود عدم داشتن سیستم تعلیق انطباقی، تعلیق ثابت G80 سواری نرم و آسوده ای از خود به نمایش گذاشت. عدم ورود صدای بیرون به درون کابین نیز از دیگر قابلیت هایی بود که در یک خودروی لوکس همیشه به چشم می آید.

جنسیسG80 2017

فرمان الکتریکی G80  به میزان لازم سفت بوده تا رانندگی با کنترلی را برای راننده به ارمغان بیاورد. هنگام رانندگی در شهر، فرمان گرفتن پاسخگویی لازم برای برای دور زدن در ترافیک از خود نشان داد. در این وضعیت ها، سیستم تعلیق نیز برای فرمان گیری سریع و چابک به کمک خودرو می آمد.

جنسیسG80 2017

در واقع تنها مشکلی که در جنسیس G80  واقعا خود را نشان می داد که در واقع این مشکل در تمام سدان های بزرگ وجود دارد این بود که پیشرانه خودرو هنگام شتابگیری برای لحظه ای کوتاه تاخیر داشت.

جنسیسG80 2017

اخرین سوپرایز این خودرو قیمت پایه آن است. این خودرو به صورت پایه قیمت ۴۱٫۴۰۰ دلار دارد که به نظر برای خودروی این چنینی بسیار مقورن به صرفه به نظر می رسد، اما برای خریدن مدل V8 با تمام قابلیت هایی جذاب اش باید مبلغ ۵۴٫۵۵۰  دلار را نا قابل بپردازید.

البته بد نیست این قیمت را با مرسدس E300 مقایسه کنید که موتوری چهار سیلندر دارد و با آپشن های اضافی قیمت آن تا سقف ۷۰٫۰۰۰ دلار نیز می رود.

جنسیسG80 2017

با اینکه G80 به نظر بسیار به صرفه به نظر می رسد اما باید به خاطر داشته باشید که خودرو هایی نظیرE300 و سری ۵ بی ام دبلیو تکنولوژوی های سطح بالاتری نظیر کنتر حرکتی سیستم الکترونیکی درون کابین و یا قابلیت های نسبتا خودران هنگام توقف و حرکت در ترافیک را نیز دارا هستند.

جنسیسG80 2017

منبع: cnet

تجربه بیادماندنی یک روز رانندگی با ۲۰۱۷ Genesis G80

 جنسیسG80 2017 بهترین خبر خوش این هفته بود. اول از همه باید گفت که این سدان فوق لوکس هیچ چیزی کمتر از سری ۵ BMW و کلاس E مرسدس بنز نداشته و دقیقا هم مانند آن ها حس لوکس و شیک بودن را القا می کند. در واقع این قضیه نباید خیلی تعجب بر انگیز باشد زیرا شرکت هیوندای که صاحب نام برند Genesis نیز است در مدل های اخیرش کیفیتی باورنکردنی از خود نشان داده است.

جنسیسG80 2017

در یک روز رانندگی با این خودرو، قابلیت های کمک راننده بسیار خوب جایشان را در دل بنده باز کردند، قابلیت هایی نظیر کروز کنترل انطباقی، کمک رسان بین خطوط ماندن و مهم تر از همه مانیتور نمایش نقاط کور از این قبیل هستند. نکته ی بسیار جالب در خصوص این قابلیت ها این بود که همگی به صورت پیش فرض همراه خودرو هستند، لااقل در مدل V8 این چنین است. بعد از کمی کار با سیستم ناوبری متوجه این مسئله شدم که این سیستم موتور جستجوی مکان گوگل را به صورت پیش فرض داراست. داشتن اتصال به دیتا در خود خودرو نیز یکی دیگر از نقاط مثبت این خودرو بود.

جنسیسG80 2017

و در نهایت بعد از ثبت مصرف سوخت آن در آزادراه مقدار مصرف G80 هشت سیلندر با موتور ۵ لیتری به مقدار ۲۸ مایل در ازای هر گالن سوخت رسید که این مقدار در شهر به ۱۹ افت کرد. نتایج مصرف سوخت جنسیس بسیار حیرت انگیز بوده اند. در بروشور خودرو مقدار ۱۵ mpg درون شهر و ۲۳ mpg برای برون شهر ذکر شده است ولی در عمل ما به  ۵ mpg بالاتر از مقدار ذکر شده توسط شده خود شرکت دست پیدا کردیم.

جنسیسG80 2017

تنها همین چندی پیش بود که هیوندای برند لوکس جنسیس را معرفی کرد و در همین حین دو خودرو با نام های G80 و G90 را همراه این برند معرفی کرد. هر دوی آن ها سدان های بسیار لوکس هستند، G80 کمی نسبت به G90 کوچک تر است اما با این حال هنوز هم شما با یک خودروی شانزده و نیم فوتی طرف هستید که فضای داخلی بسیاری در اختیار تان خواهد گذاشت. G80 در دو مدل با موتور های ۳٫۸ لیتری V6 و یا ۵  لیتری V8 عرضه می شود که هر دو دارای سیستم تزریق مستقیم سوخت، دیفرانسیل در محور عقب هستند اما مدل V6 را می توان با سیستم ۲ دیفرانسیل نیز خریداری کرد.

جنسیسG80 2017

و همانطور که در فوق گفتیم، G80 سورپرایز های بسیاری همراه خود دارد.

در سراسر کابین مواد به کار رفته همگی حس یک خودرو ی لوکس را القا می کنند. من خود به شخصه تریم چوبی مات را بسیار پسندیدم که نسبت به تریم های براق دیگر خودرو بسیار بیشتر حس چوب را القا می کند. گرم کن های صندلی های عقب و جلو نیز بسیار عالی هستند و هم چنین بر روی داشبورد نیز یک صفحه LCD بزرگ ۹٫۲ اینچی یافت می شود.

جنسیسG80 2017

با کمک کلید های قرار گرفته بر روی کنسول می توان از سیستم ناوبری، تماس و و پخش صوتی استفاده کرد. با این حال شماره گیر کنسول استفاده از کلید های ورودی عددی و الفبایی را کمی خسته کننده می کند، LCD در واقع خود لمسی است از این رو می توان کمی به جلو خم شد و به صورت دستی و به سرعت آدرس مورد نظر را تایپ کرد. و صد البته می توان از سیستم جستجوی گوگل نیز برای پیدا کردن مکان ها بر اساس کلمات کلیدی شان استفاده کرد که بسیار سریع تر است.

طرح های نمایش دهنده مسیر بر روی LCD اصلی مسیر های درست را در بزرگراه ها نشان می دهند و هم چنین سیستم HUD که به صورت استاندارد در خودرو تعبیه شده است،  نیز دور زدن های طی مسیر را نشان می دهد.

جنسیسG80 2017

رادیو ی ماهواره ای، استریم به وسیله بلوتوث، و سازگاری با iOS همگی جزو سورس های صوتی معمول خودرو هستند که توسط Aha و Pandora  در G80 تعبیه شده اند. گوش دادن به موسیقی از طریق ۱۷ اسپیکر استریو Lexicon نیز بسیار لذت بخش بوده است. تنها نکته منفی در خصوص سیستم الکترونیکی G80 این است که تنها یک پورت USB در آن تعبیه شده و هم چنین بعد از هر با خاموش کردن خودرو سورس صدا به رادیو انتقال پیدا می کند.

جنسیسG80 2017

این به این معناست که هر بار باید به صدای خش خش رادیو AMگوش دهید تا تلفن تان به سیستم بلوتوث خودرو متصل شود.

جنسیس G80 فاقد سیستم Android Auto   و یا Apple CarPlay است، با این حال به نظر می رسد مدل v6 به این سیستم ها مجهز شده است. دیر یا زود جنسیس این سیستم ها را در مدل V8 نیز قرار خواهد داد.

جنسیسG80 2017

بعد از صد ها مایل حرکت در بزرگراه، G80 درست به همان میزانی که انتظار داشتم راحت و نرم بود. موتور V8 با ۴۲۰ اسب بخار توان و گشتوار ۳۸۳  پوند به فیت، به همراه سیستم تعویض دنده ۸ سرعته اتوماتیک به قدری عملکرد خوبی از خود نشان دادند که نشانگر سرعت سنج همیشه در پایین قرار داشت.

جنسیسG80 2017

هنگامی که نیاز به سرعت بیشتر برای سبقت گرفتن حس می شد، سیستم تعویض دنده به سرعت به دنده معکوس تعویض می شد و خودرو را سریعا به اوج شتاب می رساند.

با وجود عدم داشتن سیستم تعلیق انطباقی، تعلیق ثابت G80 سواری نرم و آسوده ای از خود به نمایش گذاشت. عدم ورود صدای بیرون به درون کابین نیز از دیگر قابلیت هایی بود که در یک خودروی لوکس همیشه به چشم می آید.

جنسیسG80 2017

فرمان الکتریکی G80  به میزان لازم سفت بوده تا رانندگی با کنترلی را برای راننده به ارمغان بیاورد. هنگام رانندگی در شهر، فرمان گرفتن پاسخگویی لازم برای برای دور زدن در ترافیک از خود نشان داد. در این وضعیت ها، سیستم تعلیق نیز برای فرمان گیری سریع و چابک به کمک خودرو می آمد.

جنسیسG80 2017

در واقع تنها مشکلی که در جنسیس G80  واقعا خود را نشان می داد که در واقع این مشکل در تمام سدان های بزرگ وجود دارد این بود که پیشرانه خودرو هنگام شتابگیری برای لحظه ای کوتاه تاخیر داشت.

جنسیسG80 2017

اخرین سوپرایز این خودرو قیمت پایه آن است. این خودرو به صورت پایه قیمت ۴۱٫۴۰۰ دلار دارد که به نظر برای خودروی این چنینی بسیار مقورن به صرفه به نظر می رسد، اما برای خریدن مدل V8 با تمام قابلیت هایی جذاب اش باید مبلغ ۵۴٫۵۵۰  دلار را نا قابل بپردازید.

البته بد نیست این قیمت را با مرسدس E300 مقایسه کنید که موتوری چهار سیلندر دارد و با آپشن های اضافی قیمت آن تا سقف ۷۰٫۰۰۰ دلار نیز می رود.

جنسیسG80 2017

با اینکه G80 به نظر بسیار به صرفه به نظر می رسد اما باید به خاطر داشته باشید که خودرو هایی نظیرE300 و سری ۵ بی ام دبلیو تکنولوژوی های سطح بالاتری نظیر کنتر حرکتی سیستم الکترونیکی درون کابین و یا قابلیت های نسبتا خودران هنگام توقف و حرکت در ترافیک را نیز دارا هستند.

جنسیسG80 2017

منبع: cnet

کاملترین راهنمای UNROOT کردن گوشی های اندرویدی ( Android 7، Android 6،Android 5 )

زمانی شما این مقاله را می خوانید که هفت خان روت کردن گوشی اندرویدی را پشت سر گذاشته اید.  زمانی که گوشی اندرویدی را روت می کنید قابلیت های فراوان و بسیار جالبی برای شما باز خواهد شد که دیگران از آن غافلند. اما بنا به شرایط شاید زمانی فرا برسد که شما مجبور به آنروت کردن دستگاه خود شوید و این که شاید نتوانید این کار را انجام دهید شما را آزرده خاطر کند.

شاید دیگر روت بودن گوشی به کار شما نمی آید و دوست دارید از آن همانند گذشته استفاده نمایید. ممکن است قصد فروش دستگاه را داشته باشید یا از خدمات گارانتی استفاده کنید، یا حتی یک بروزرسان OTA دریافت کنید. فارق از دلایلی که شما قصد آنروت کردن گوشی خود را دارید، باید بگم آنروت کردن دستگاه ساده تر از آن چیزی است که تصور می کنید. پس برای پیشبرد صحیح این کار این مقاله را بدقت بخوانید و حواستان باشد تا کاری را از قلم نیاندازید.

در ابتدا باید متذکر شویم که راهکارهای بسیاری برای آنروت کردن یک دستگاه اندرویدی وجود دارد اما اینکه قصد استفاده از کدام روش را دارید بستگی به گوشیتان و نسخه اندرویدی آن دارد.

اگر شما از نسخه پیش فرض اندرویدی استفاده می کنید که هنگام خرید گوشی بر روی آن نصب بود، خوشبختانه کار زیاد سختی را در پیش ندارید و می توانید با آموزش کاملا مفصلی که در بخش اول این مقاله به آن پرداخته شده است با یک کلیک در نرم افزار SuperSU گوشی خود را آنروت کرده و نسخه خام و ابتدایی اندروید را ریکاوری و جایگزین کنید.

آنروت کردن گوشی اندرویدی

باید بدانید که هر گوشی که از یک رام سفارشی یا فریم ورک Xposed استفاده می کند و اگر شما بیشتر از یک بار گوشی را روت کرده اید، قائدتا تنظیمات سیستمی آن را بشدت دستخوش تغییرات کرده اید و تنها راهی که برای آنروت کردن و بازگشت به حالت کاملا خام در پیش دارید، شرایطی خارج از کارخانه است. در این حالت آنروت کردن هر گوشی با دیگری کمی متفاوت است و قطعا نمی توان آن را به طور مفصل برای هر گوشی در این مقاله جای داد، اما روند کلی را در این مقاله بازگو می کنیم تا با روال کار آشنا شوید تا بتوانید گوشی خود را آنروت نمایید.

همانطور که پیشتر به آن ذکر شد، روش استفاده از SuperSU بسیار ساده بوده و می توانید تنها با یک کلیک گوشی خود را آنروت نمایید. اما در برخی موارد که کم هم نیستند مشاهده می کنیم که این نرم افزار نمی تواند به خوبی کار کند و ممکن است خطا داده و عرصه را بر روی شما تنگ کند. اما اصلا نگران نباشید، چراکه اگر در این شرایط ناگوار گیر افتادید، باز هم می توانید با روش های زیر خود را از مهلکه نجات دهید.

چنانچه با استفاده از نرم افزار SuperSU در اندروید مارشمالو یا گوشی های نکسوس نتیجه ای در پی نداشت می توانید با استفاده از فلش کردن فایل img به مقصود خود برسید. درواقع این یک فایل اصلی اندروید مارشمالو به حساب میآید و زمانی که گوشی خود را روت می کنید، محتویات این فایل دستخوش تغییرات می شود. پس جایگزین کردن آن و فلش یا ریکاوری استوک (رسمی یا خام) اندروید می تواند جواب دهد که در بخش دوم این آموزش به تفسیر آن خواهیم پرداخت.

اگر هم از گوشی استفاده می کنید که اندروید آن را آب نبات چوبی و قبل از آن تشکیل می دهد حتما روش SuperSU را امتحان کنید و اگر بی نتیجه ماندید، میتوانید با پاک کردن فایل SU گوشی خود را آنروت نمایید. در واقع این همان فایلی است که گوشی های دارای اندروید قبل از ماشمالو ایجاد دسترسی به روت می کنند. پس قائدتا پاک کردن این فایل و فلش زدن ریکاوری اندروید خام می توانند حلال مشکلات شما باشد که در بخش سوم مفصل به آن خواهیم پرداخت.

اما در گوشی هایی که نسخه ی غیر توسعه دهنده دارند نیز ممکن است روش استفاده از SuperSU جوابگو نباشد و اگر چنین بود باید از مرکز و هسته آن اقدام کنید که این کار باعث بازگشت گوشی به حالت کامل خام، پایه و شرایط خارج از کارخانه می شود. در این مورد نیز در بخش آخر به طور کلی صحبت شده است.

از توضیحاتی که در بالا به آن اشاره شد، می توان دریافت که این مقاله در ۴ بخش تقسیم شده است که شما باید با توجه به نسخه اندرویدی خود اقدام به کارهای مربوطه کنید

آموزش آنروت کردن هر دستگاه اندوریدی با هر نسخه ای توسط اپلیکیشن SuperSU

بدون شک SuperSU یکی محبوب ترین و قدرتمند ترین اپلیکیشن ها در زمینه مدیریت روت می باشد که مخصوص سیستم عامل اندروید طراحی شده است. اگر دستگاه خود را روت کرده اید احتمالا از SuperSU برای مدیریت سطح دسترسی اپلیکیشن ها برای فوق یوزر استفاده کرده اید. همچنین استفاده از این نرم افزار را می توان یکی از ساده روش ها برای آنروت کردن دستگاه اندرویدی دانست، بدلیل آنکه تمامی فرآیندها در خود اپلیکیشن انجام می شود که مستقیما بر روی گوشی اعمال خواهد شد.

Unroot Android Phone

SuperSU را می توانید از هر منبع اپلیکیشنی یافت کنید و آن را بر روی گوشی خود نصب کنید.

پس از باز کردن آن به سربرگ تنظیمات رفته و صفحه را به سمت پایین اسکرول کنید تا به قسمت ” Cleanup” برسید و بر روی “Full unroot” یا آنروت کامل ضربه بزنید.

چگونه گوشی را آنروت کنیم

سپس با تصویری همانند زیر مواجه خواهید شد که پیامی مبنی بر اطمینان کامل برای آنروت کردن را به شما نشان می دهد که باید بر روی گزینه “Continue” کلیک کنید.

unroot

ضمنا اگر برای روت کردن دستگاه از روش های سنتی استفاده کرده اید این می تواند تنها کاری باشد که قادر به انجام آن هستید، البته اگر نسخه اندرویدی شما آب نبات چوبی یا قدیمی تر است.

اگر هم دستگاه شما از روش بدون سیستمی در اندروید ماشرمالو روت شده است، بعد از کلیک روی “Continue” پنجره ی دیگری نمایان می شود که می پرسد: آیا تمایل دارید بوت ایمیج ” boot image” خام را بازگردانی کند یا خیر.

راهنمای آنروت کردن اندروید

در چنین شرایطی یک بروزرسان OTA مورد نیاز است. اگر امید به دانلود آخرین آپدیت اندروید در زمان عرصه آن امید دارید یا اینکه قصد خلاصی یافتن از دستگاه را دارید توصیه می کنیم بر روی گزینه “Yes” کلیک کنید و اگر چنین نیست بر روی گزینه “No” کلیک نمایید.

در پنجره بعدی نیز احتمال اینکه با پرسش ایمیج ریکاوری استوک ری استور “Restore Stock Recovery image” مواجه شوید زیاد است. در این حال اگر از یک ریکاوری سفارشی استفاده می کنید و قصد دارید از آپدیت OTA نیز بهره بگیرید باید بر روی گزینه Yes کلیک کنید. اما اگر قصد دارید تا در آینده مجددا دستگاه را روت نمایید یا می خواهید به ریکاوری سفارشی خود ادامه دهید انتخاب گزینه No می تواند بدرد شما بخورد.

با تمام این تفاسیر این امکان نیز وجود دارد که این پنجره برای شما باز نشود که در این صورت باید به صورت دستی ریکاوری استوک را فلش نمایید که دستور العمل آن را در قسمت های پایین تر وجود دارد.

چگونه گوشی را آنروت کنیم

پس از انجام فرآیند های بالا، کار آنروت شدن دستگاه شما آغاز می شود که تنها چند ثانیه به طول می انجامد. پس از ری بوت شدن دستگاه متوجه می شوید که SuperSU نیز خودش را پاک کرده است.بعد از آنکه دستگاه شما مجددا شروع بکار کرد بسته به گزینه هایی که در طول فرآیند انتخاب کرده اید، دستگاه به حالت کاملا خام باز خواهد گشت.

آموزش آنروت کردن دستگاه دارای نسخه اندروید مارشمالو به صورت دستی

همانطور که در بالا نیز به آن ذکر شد آنروت کردن از طریق SuperSU آسان ترین روش است، به شرطی که دستگاه شما پیشتر از طریق روش بدون سیستمی روت شده باشد. اما در مواردی مشاهده می شود که SuperSU با شکست مواجه می شود و این جاست که باید از روش دستی برای آنروت کردن اقدام کرد.

Unroot a Nexus

اولین قدمی که باید بردارید ایمیج فکتوری برای دستگاه تان است. به عنوان مثال برای گوشی های نکسوس چنین کاری توسط گوگل امکان پذیر است. ایمیج سایر دستگاه ها نیز باید توسط شرکت های تولید کننده فراهم شود. پس از دانلود ایمیج فکتوری باید در ابتدا آن را از فایل زیپ خارج نمایید.

درون آن نیز یک فایل زیپ دیگر وجود دارد که باید آن را نیز از حالت Zip خارج نمایید.

Unroot a Nexus مارشمالو

فایلی که هم اکنون مشاهده می کنید حاوی ایمیج بوت لودر می باشد که به همراه اسکریپت های مختلف برای فلش کردن یکجا جمع شده اند. فایلی که ما به آن نیاز داریم boot.img می باشد که برای یافتن آن باید فایل را از حالت زیپ خارج نموده و به دنبال فایلی با فرمول زیر باشیم:

image-<device name>-<build number>.zip

آنروت کردن مارشمالو

سپس وارد مسیر Settings > About phone در گوشی خود شوید و با چند بار کلیک بر روی گزینه بیلد نامبر “Build Number” اجازه دهید تا گزینه Developer Options فعال شود. پس از آن که چند بار بر روی آن ضربه زدید، اعلانیه ای مبنی بر فعال شدن آن به شما نمایش داده خواهد شد.

آنروت کردن گوشی

پس از فعال شدن Developer Options به منوی تنظیمات گوشی خود بازگردید و وارد منوی جدیدی که با نام ” Developer Options” در بالای گزینه ” About phone” قرار گرفته است شوید.

آنروت گوشی

به پایین این برگه بروید تا به گزینه ” USB Debugging” برسید و آن را فعال نمایید.

آنروت کردن گوشی

در این قسمت نیز پنجره ای پاپ آپ به شما نشان داده خواهد شد که بیانگر توضیحات مربوط به فعال شدن این گزینه می باشد. در اینجا نیز گزینه اوکی “OK” کلیک کنید.

گام به گام با آنروت کردن گوشی

پس از انجام صحیح مراحل بالا نوبت آن است که گوشی خود را از طریق یک کابل USB به دستگاه متصل نمایید. در این حالت پنجره ای بر روی گوشی تان نمایان خواهد شد که از شما برای اتصال به کامپیوتر اجازه می خواهد. چنانچه گوشی را به کامپیوتر خود نصب کرده اید ترجیحا گزینه ” Always allow from this computer” را بزنید تا در آینده عمل USB debugging به صورت خودکار انجام گیرد. در آخر نیز بروی OK ضربه بزنید.

آنروت کردن گوشی

اگر درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر خود نصب دارید، بر روی پوشه ای که فایل های ایمیج فکتوری را از حالت ZIP خارج کرده اید شیفت + راست کلیک را بگیرید و گزینه ” Open a command window here” را برگزینید.

Open a command window here

اگر هم درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر نصب ندارید، باید فایل بوت ایمیج را کپی کنید و در پوشه adb قرار دهید یعنی C:\Android\platform-tools و زمانی که کار کپی فایل به پایان رسید در هرجا از این پوشه که کلید شیفت + کلیک راست را بگیرید می توان گزینه Open a command window را مشاهده کنید. سپس بر روی آن کلیک نمایید.

Open a command window here

سپس وارد محیطی کامند لاینی همانند شکل زیر خواهید شد که در آن قسمت ابتدا adb reboot bootloader را بنویسید تا دستگاه شما ری بوت شود.

بوت شدن در آنروت کردن

هنگامی که گوشی در داخل بوت لودر عملیات بوت را انجام داد، می بایست خط زیر را بنویسید.

fastboot flash boot boot.img

آنروت کردن

توجه داشته باشید که پس از وارد کردن این خط و زدن اینتر، چند ثانیه زمان خواهد برد تا فرمان را اجرا نماید، پس در این مدت کلیدی را نفشارید.

همچنین اگر به دلیل اخذ آپدیت OTA تمایل به آنروت کردن را دارید، یا اینکه دوست دارید گوشی شما به حالت کاملا استوک برگردد، باید عملیات ریکاوری استوک را نیز فلش کنید که برای انجام این کار از خط زیر استفاده نمایید.

fastboot flash recovery recovery.img

آنروت کردن گوشی

سپس اندروید را به بهره گیری از فرمان زیر ری بوت نمایید.

fastboot reboot

fastboot flash recovery recovery

پس از انجام این کار قائدتا گوشی باید فورا ری بوت شود و دسترسی به روت نیز از بین برود و همچنین اندروید به حالت ریکاوری استوک خود بازگشته باشد. البته بخش های سیستم عامل شما همچنان بدون تغییر می باشد و اگر قصد فروش دستگاه خود را دارید اکیدا پیشنهاد می شود که گوشی را یک بار از قسمت تنظیمات خود دستگاه ریست فکتوری نمایید.

آموزش آنروت کردن دستگاه دارای نسخه اندروید آبنبات چوبی یا قدیمی تر به صورت دستی

همانطور که در بالا نیز به آن ذکر شد آنروت کردن از طریق SuperSU آسان ترین روش است، به شرطی که دستگاه شما پیشتر از طریق روش بدون سیستمی روت شده باشد. اما در مواردی مشاهده می شود که SuperSU با شکست مواجه می شود و این جاست که باید از روش دستی برای آنروت کردن اقدام کرد.

برای آنروت کردن دستی در نسخه آبنبات چوبی و ماقبل به یک فایل منیجر همانند ES File Explorer نیاز خواهید داشت که می توانید آن را در هر گنجینه نرم افزاری اندروید همانند Google Play پیدا کنید.

 Unroot android 5

پس از نصب و باز کردن اپلیکیشن ES File Explorer باید از منوی سمت چپ گزینه ” Root Explorer” را یافته و فعال کنید. در این حالت نرم افزار SuperUser درخواست اجازه دسترسی به فایل منیجر را خواهد کرد.

زمانی که نرم افزار توانست اجازه دسترسی به روت را بدست آورد، وارد پوشه /system شوید. سپس از طریق نرم افزار ES File Explorer بر روی گزینه کشویی که با عنوان Homepage مشخص شده ضربه بزنید و گزینه Device/ را انتخاب نمایید.

 Unroot android 5

 Unroot android 5

سپس از پنجره باز شده بدنبال پوشه system/ بگردید و آن را باز کنید.

how-to-unroot-your-android-phone

در این قسمت کمی اوضاع بهم خواهد ریخت. بسته به نحوه روت شدن دستگاه، فایل Su در یکی از دو مکان /system/bin یا /system/xbin قرار خواهد داشت که باید پاک شود. ما در ابتدا پوشه اولی را بررسی خواهیم کرد.

فایل های انبوهی که در این قسمت مشاهده می کنید بر اساس حروف الفبا مرتب شده اند، پس اگر فایل مدنظر را پیدا نمی کنید باید به عقب برگردید و وارد مسیر /system/xbin شوید.

how-to-unroot-your-android-phone

برخلاق پوشه پیشین در اینجا تنها چند فایل وجود دارد که پوشه Su را می توان به وضوح مشاهده کرد. چنانچه شما قصد آنروت کردن دستگاه به طور کامل هستید باید انگشت خود را چند ثانیه بر روی فایل Su نگه دارید و از منوی بالا گزینه سطل زباله را انتخاب نمایید.
آنروت

اما اگر قصدتان دریافت آپدیت OTA است نیازی به آنروت کامل نمی باشد و همین که به صورت موقت از رو خارج شوید کفایت می کند. پس باید این فایل را کات کنید و آن را به محل دیگری که یشنهاد ما /sdcard/ می باشد ببرید.

how-to-unroot-your-android-phone

آنروت

پس از انتقال یا حذف فایل Su یک فایل دیگر نیز وجود دارد که باید همین عملیات را برای آن انجام دهید. برای این کار به پوشه سیستم برگردید و پوشه app را باز کنید.

آنروت کردن اندروید 5

در این قسمت نیز باید به دنبال پوشه SuperUser باشید و پس از یافتن، آن را باز کنید. در پوشه ممکن است فایلی غیر از superuser.apk وجود نداشته باشد.

آنروت کردن اندروید 5

سپس همانند کاری که با فایل Su کرده اید را اینجا انجام دهید و آن را پاک و یا به محل دیگری انتقال دهید. سپس می توانید وضعیت روت دستگاه خود را با استفاده از Root Checker بسنجید. اگر همانند شکل زیر جواب آنروت بود، کار به پایان رسیده است.

پس از این کار باید ریکاوری استوک اندروید را بر روی گوشی خود جایگزین کنید. جهت انجام این کار باید ایمیج فکتوری را برای دستگاه خود دانلود نمایید. برای گوشی های نکسوس نیز چنین چیزی توسط گوگل فراهم شده است. ایمیج سایر دستگاه ها را نیز باید از سایت شرکت های مربوطه دانلود نمایید.

آنروت کردن اندروید 5

پس از دانلود ایمیج فکتوری در ابتدا آن را از حال زیپ خارج نمایید.

درون آن نیز یک فایل زیپ دیگر وجود دارد که باید آن را نیز از حالت Zip خارج نمایید.

آنروت کردن اندروید 5

فایلی که هم اکنون مشاهده می کنید حاوی ایمیج بوت لودر می باشد که به همراه اسکریپت های مختلف برای فلش کردن یکجا جمع شده اند. فایلی که ما به آن نیاز داریم boot.img می باشد که برای یافتن آن باید فایل را از حالت زیپ خارج نموده و به دنبال فایلی با فرمول زیر باشیم:

image-<device name>-<build number>.zip

سپس وارد مسیر Settings > About phone در گوشی خود شوید و با چند بار کلیک بر روی گزینه بیلد نامبر “Build Number” اجازه دهید تا گزینه Developer Options فعال شود. پس از آن که چند بار بر روی آن ضربه زدید، اعلانیه ای مبنی بر فعال شدن آن به شما نمایش داده خواهد شد.

آنروت کردن گوشی

پس از فعال شدن Developer Options به منوی تنظیمات گوشی خود بازگردید و وارد منوی جدیدی که با نام ” Developer Options” در بالای گزینه ” About phone” قرار گرفته است شوید.

آنروت کردن اندروید 5

به پایین این برگه بروید تا به گزینه ” USB Debugging” برسید و آن را فعال نمایید.

USB Debugging

در این قسمت نیز پنجره ای پاپ آپ به شما نشان داده خواهد شد که بیانگر توضیحات مربوط به فعال شدن این گزینه می باشد. در اینجا نیز گزینه اوکی “OK” کلیک کنید.

آنروت کردن گوشی

پس از انجام صحیح مراحل بالا نوبت آن است که گوشی خود را از طریق یک کابل USB به دستگاه متصل نمایید. در این حالت پنجره ای بر روی گوشی تان نمایان خواهد شد که از شما برای اتصال به کامپیوتر اجازه می خواهد. چنانچه گوشی را به کامپیوتر خود نصب کرده اید ترجیحا گزینه ” Always allow from this computer” را بزنید تا در آینده عمل USB debugging به صورت خودکار انجام گیرد. در آخر نیز بروی OK ضربه بزنید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

اگر درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر خود نصب دارید، بر روی پوشه ای که فایل های ایمیج فکتوری را از حالت ZIP خارج کرده اید شیفت + راست کلیک را بگیرید و گزینه ” Open a command window here” را برگزینید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

اگر هم درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر نصب ندارید، باید فایل بوت ایمیج را کپی کنید و در پوشه adb قرار دهید یعنی C:\Android\platform-tools و زمانی که کار کپی فایل به پایان رسید در هرجا از این پوشه که کلید شیفت + کلیک راست را بگیرید می توان گزینه Open a command window را مشاهده کنید. سپس بر روی آن کلیک نمایید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

سپس وارد محیطی کامند لاینی همانند شکل زیر خواهید شد که در آن قسمت ابتدا adb reboot bootloader را بنویسید تا دستگاه شما ری بوت شود.

هنگامی که گوشی در داخل بوت لودر عملیات بوت را انجام داد، می بایست خط زیر را بنویسید.

fastboot flash boot boot.img

توجه داشته باشید که پس از وارد کردن این خط و زدن اینتر، چند ثانیه زمان خواهد برد تا فرمان را اجرا نماید، پس در این مدت کلیدی را نفشارید.

همچنین اگر به دلیل اخذ آپدیت OTA تمایل به آنروت کردن را دارید، یا اینکه دوست دارید گوشی شما به حالت کاملا استوک برگردد، باید عملیات ریکاوری استوک را نیز فلش کنید که برای انجام این کار از خط زیر استفاده نمایید.

fastboot flash recovery recovery.img

سپس اندروید را به بهره گیری از فرمان زیر ری بوت نمایید.

fastboot reboot

پس از انجام این کار قائدتا گوشی باید فورا ری بوت شود و دسترسی به روت نیز از بین برود و همچنین اندروید به حالت ریکاوری استوک خود بازگشته باشد. البته بخش های سیستم عامل شما همچنان بدون تغییر می باشد و اگر قصد فروش دستگاه خود را دارید اکیدا پیشنهاد می شود که گوشی را یک بار از قسمت تنظیمات خود دستگاه ریست فکتوری نمایید.

گوشی خود را برای داشتن Stock Build کامل دوباره فلش بزنید

چنانچه شما در گوشی خود از یک رام سفارشی یا فریم ورک Xposed استفاده می کنید می بایست آن را به طور کامل از دستگاه خود پاک نمایید و آن را در حالت آنروت شده فلش بزنید. این بدان معناست که گوشی شما مانند حالت کاملا جدید و تازه از کارخانه بیرون آمده می شود. البته در اولین قدم SuperSU را امتحان کنید و اگر این روش پاسخی برای شما نداشت، تنها را آنروت کردن دستگاه را از دست داده اید مگر آنکه گوشی شما نکسوس باشد.

همانطور که در قسمت های قبلی به آن اشاره شد، این فرآیند بستگی به کارخانه سازنده دارد و ممکن است روشها با یکدیگر متفاوت باشند (البته بجز گوشی های نکسوس)

به هرحال اگر از گوشی های نکسوس استفاده می کنید فقط کافی است تا یک ایمیج فکتوری از گوگل دریافت کنید و سپس تمامی فایل های آن را در گوشی خود فلش کنید.

برای دستگاه های سامسونگ نیز باید فایل کامل فریم ویر را دانلود نمایید که این فایل در سایت خود ساسونگ موجود می باشد.

در گوشی های موتورولا نیز می توانید از برنامه ای به نام RSD Lite کمک بگیرید که مخصوص ارائه فایل های ایمیج می باشد.

همچنین در گوشی های ال جی نیز برای عرضه فایل KDZ خاص هر گوشی از ابزاری به نام “lash Tool” بهره می گیرد.

اما دستگاه های اچ تی سی را می توان یکی از آسان ترین فلش خور ها دانست. در این میان قادرید از ابزار “RUU” (ابزار به روزرسانی رام) استفاده کنید که با فرمان های سادهه ی adb و fastboot می توان از آن بهره برد. ضمنا این امکان برای شما در گوشی های اچ تی سی وجود دارد که فایل RUN را بر روی /sdcard قرار دهید و این فایل به طور خودکار در زمانی که بوت لودر می کنید، شناسایی خواهد شدو توجه داشته باشید که فایل RUN دستگاه خود را بیآبید.

کاملترین راهنمای UNROOT کردن گوشی های اندرویدی ( Android 7، Android 6،Android 5 )

زمانی شما این مقاله را می خوانید که هفت خان روت کردن گوشی اندرویدی را پشت سر گذاشته اید.  زمانی که گوشی اندرویدی را روت می کنید قابلیت های فراوان و بسیار جالبی برای شما باز خواهد شد که دیگران از آن غافلند. اما بنا به شرایط شاید زمانی فرا برسد که شما مجبور به آنروت کردن دستگاه خود شوید و این که شاید نتوانید این کار را انجام دهید شما را آزرده خاطر کند.

شاید دیگر روت بودن گوشی به کار شما نمی آید و دوست دارید از آن همانند گذشته استفاده نمایید. ممکن است قصد فروش دستگاه را داشته باشید یا از خدمات گارانتی استفاده کنید، یا حتی یک بروزرسان OTA دریافت کنید. فارق از دلایلی که شما قصد آنروت کردن گوشی خود را دارید، باید بگم آنروت کردن دستگاه ساده تر از آن چیزی است که تصور می کنید. پس برای پیشبرد صحیح این کار این مقاله را بدقت بخوانید و حواستان باشد تا کاری را از قلم نیاندازید.

در ابتدا باید متذکر شویم که راهکارهای بسیاری برای آنروت کردن یک دستگاه اندرویدی وجود دارد اما اینکه قصد استفاده از کدام روش را دارید بستگی به گوشیتان و نسخه اندرویدی آن دارد.

اگر شما از نسخه پیش فرض اندرویدی استفاده می کنید که هنگام خرید گوشی بر روی آن نصب بود، خوشبختانه کار زیاد سختی را در پیش ندارید و می توانید با آموزش کاملا مفصلی که در بخش اول این مقاله به آن پرداخته شده است با یک کلیک در نرم افزار SuperSU گوشی خود را آنروت کرده و نسخه خام و ابتدایی اندروید را ریکاوری و جایگزین کنید.

آنروت کردن گوشی اندرویدی

باید بدانید که هر گوشی که از یک رام سفارشی یا فریم ورک Xposed استفاده می کند و اگر شما بیشتر از یک بار گوشی را روت کرده اید، قائدتا تنظیمات سیستمی آن را بشدت دستخوش تغییرات کرده اید و تنها راهی که برای آنروت کردن و بازگشت به حالت کاملا خام در پیش دارید، شرایطی خارج از کارخانه است. در این حالت آنروت کردن هر گوشی با دیگری کمی متفاوت است و قطعا نمی توان آن را به طور مفصل برای هر گوشی در این مقاله جای داد، اما روند کلی را در این مقاله بازگو می کنیم تا با روال کار آشنا شوید تا بتوانید گوشی خود را آنروت نمایید.

همانطور که پیشتر به آن ذکر شد، روش استفاده از SuperSU بسیار ساده بوده و می توانید تنها با یک کلیک گوشی خود را آنروت نمایید. اما در برخی موارد که کم هم نیستند مشاهده می کنیم که این نرم افزار نمی تواند به خوبی کار کند و ممکن است خطا داده و عرصه را بر روی شما تنگ کند. اما اصلا نگران نباشید، چراکه اگر در این شرایط ناگوار گیر افتادید، باز هم می توانید با روش های زیر خود را از مهلکه نجات دهید.

چنانچه با استفاده از نرم افزار SuperSU در اندروید مارشمالو یا گوشی های نکسوس نتیجه ای در پی نداشت می توانید با استفاده از فلش کردن فایل img به مقصود خود برسید. درواقع این یک فایل اصلی اندروید مارشمالو به حساب میآید و زمانی که گوشی خود را روت می کنید، محتویات این فایل دستخوش تغییرات می شود. پس جایگزین کردن آن و فلش یا ریکاوری استوک (رسمی یا خام) اندروید می تواند جواب دهد که در بخش دوم این آموزش به تفسیر آن خواهیم پرداخت.

اگر هم از گوشی استفاده می کنید که اندروید آن را آب نبات چوبی و قبل از آن تشکیل می دهد حتما روش SuperSU را امتحان کنید و اگر بی نتیجه ماندید، میتوانید با پاک کردن فایل SU گوشی خود را آنروت نمایید. در واقع این همان فایلی است که گوشی های دارای اندروید قبل از ماشمالو ایجاد دسترسی به روت می کنند. پس قائدتا پاک کردن این فایل و فلش زدن ریکاوری اندروید خام می توانند حلال مشکلات شما باشد که در بخش سوم مفصل به آن خواهیم پرداخت.

اما در گوشی هایی که نسخه ی غیر توسعه دهنده دارند نیز ممکن است روش استفاده از SuperSU جوابگو نباشد و اگر چنین بود باید از مرکز و هسته آن اقدام کنید که این کار باعث بازگشت گوشی به حالت کامل خام، پایه و شرایط خارج از کارخانه می شود. در این مورد نیز در بخش آخر به طور کلی صحبت شده است.

از توضیحاتی که در بالا به آن اشاره شد، می توان دریافت که این مقاله در ۴ بخش تقسیم شده است که شما باید با توجه به نسخه اندرویدی خود اقدام به کارهای مربوطه کنید

آموزش آنروت کردن هر دستگاه اندوریدی با هر نسخه ای توسط اپلیکیشن SuperSU

بدون شک SuperSU یکی محبوب ترین و قدرتمند ترین اپلیکیشن ها در زمینه مدیریت روت می باشد که مخصوص سیستم عامل اندروید طراحی شده است. اگر دستگاه خود را روت کرده اید احتمالا از SuperSU برای مدیریت سطح دسترسی اپلیکیشن ها برای فوق یوزر استفاده کرده اید. همچنین استفاده از این نرم افزار را می توان یکی از ساده روش ها برای آنروت کردن دستگاه اندرویدی دانست، بدلیل آنکه تمامی فرآیندها در خود اپلیکیشن انجام می شود که مستقیما بر روی گوشی اعمال خواهد شد.

Unroot Android Phone

SuperSU را می توانید از هر منبع اپلیکیشنی یافت کنید و آن را بر روی گوشی خود نصب کنید.

پس از باز کردن آن به سربرگ تنظیمات رفته و صفحه را به سمت پایین اسکرول کنید تا به قسمت ” Cleanup” برسید و بر روی “Full unroot” یا آنروت کامل ضربه بزنید.

چگونه گوشی را آنروت کنیم

سپس با تصویری همانند زیر مواجه خواهید شد که پیامی مبنی بر اطمینان کامل برای آنروت کردن را به شما نشان می دهد که باید بر روی گزینه “Continue” کلیک کنید.

unroot

ضمنا اگر برای روت کردن دستگاه از روش های سنتی استفاده کرده اید این می تواند تنها کاری باشد که قادر به انجام آن هستید، البته اگر نسخه اندرویدی شما آب نبات چوبی یا قدیمی تر است.

اگر هم دستگاه شما از روش بدون سیستمی در اندروید ماشرمالو روت شده است، بعد از کلیک روی “Continue” پنجره ی دیگری نمایان می شود که می پرسد: آیا تمایل دارید بوت ایمیج ” boot image” خام را بازگردانی کند یا خیر.

راهنمای آنروت کردن اندروید

در چنین شرایطی یک بروزرسان OTA مورد نیاز است. اگر امید به دانلود آخرین آپدیت اندروید در زمان عرصه آن امید دارید یا اینکه قصد خلاصی یافتن از دستگاه را دارید توصیه می کنیم بر روی گزینه “Yes” کلیک کنید و اگر چنین نیست بر روی گزینه “No” کلیک نمایید.

در پنجره بعدی نیز احتمال اینکه با پرسش ایمیج ریکاوری استوک ری استور “Restore Stock Recovery image” مواجه شوید زیاد است. در این حال اگر از یک ریکاوری سفارشی استفاده می کنید و قصد دارید از آپدیت OTA نیز بهره بگیرید باید بر روی گزینه Yes کلیک کنید. اما اگر قصد دارید تا در آینده مجددا دستگاه را روت نمایید یا می خواهید به ریکاوری سفارشی خود ادامه دهید انتخاب گزینه No می تواند بدرد شما بخورد.

با تمام این تفاسیر این امکان نیز وجود دارد که این پنجره برای شما باز نشود که در این صورت باید به صورت دستی ریکاوری استوک را فلش نمایید که دستور العمل آن را در قسمت های پایین تر وجود دارد.

چگونه گوشی را آنروت کنیم

پس از انجام فرآیند های بالا، کار آنروت شدن دستگاه شما آغاز می شود که تنها چند ثانیه به طول می انجامد. پس از ری بوت شدن دستگاه متوجه می شوید که SuperSU نیز خودش را پاک کرده است.بعد از آنکه دستگاه شما مجددا شروع بکار کرد بسته به گزینه هایی که در طول فرآیند انتخاب کرده اید، دستگاه به حالت کاملا خام باز خواهد گشت.

آموزش آنروت کردن دستگاه دارای نسخه اندروید مارشمالو به صورت دستی

همانطور که در بالا نیز به آن ذکر شد آنروت کردن از طریق SuperSU آسان ترین روش است، به شرطی که دستگاه شما پیشتر از طریق روش بدون سیستمی روت شده باشد. اما در مواردی مشاهده می شود که SuperSU با شکست مواجه می شود و این جاست که باید از روش دستی برای آنروت کردن اقدام کرد.

Unroot a Nexus

اولین قدمی که باید بردارید ایمیج فکتوری برای دستگاه تان است. به عنوان مثال برای گوشی های نکسوس چنین کاری توسط گوگل امکان پذیر است. ایمیج سایر دستگاه ها نیز باید توسط شرکت های تولید کننده فراهم شود. پس از دانلود ایمیج فکتوری باید در ابتدا آن را از فایل زیپ خارج نمایید.

درون آن نیز یک فایل زیپ دیگر وجود دارد که باید آن را نیز از حالت Zip خارج نمایید.

Unroot a Nexus مارشمالو

فایلی که هم اکنون مشاهده می کنید حاوی ایمیج بوت لودر می باشد که به همراه اسکریپت های مختلف برای فلش کردن یکجا جمع شده اند. فایلی که ما به آن نیاز داریم boot.img می باشد که برای یافتن آن باید فایل را از حالت زیپ خارج نموده و به دنبال فایلی با فرمول زیر باشیم:

image-<device name>-<build number>.zip

آنروت کردن مارشمالو

سپس وارد مسیر Settings > About phone در گوشی خود شوید و با چند بار کلیک بر روی گزینه بیلد نامبر “Build Number” اجازه دهید تا گزینه Developer Options فعال شود. پس از آن که چند بار بر روی آن ضربه زدید، اعلانیه ای مبنی بر فعال شدن آن به شما نمایش داده خواهد شد.

آنروت کردن گوشی

پس از فعال شدن Developer Options به منوی تنظیمات گوشی خود بازگردید و وارد منوی جدیدی که با نام ” Developer Options” در بالای گزینه ” About phone” قرار گرفته است شوید.

آنروت گوشی

به پایین این برگه بروید تا به گزینه ” USB Debugging” برسید و آن را فعال نمایید.

آنروت کردن گوشی

در این قسمت نیز پنجره ای پاپ آپ به شما نشان داده خواهد شد که بیانگر توضیحات مربوط به فعال شدن این گزینه می باشد. در اینجا نیز گزینه اوکی “OK” کلیک کنید.

گام به گام با آنروت کردن گوشی

پس از انجام صحیح مراحل بالا نوبت آن است که گوشی خود را از طریق یک کابل USB به دستگاه متصل نمایید. در این حالت پنجره ای بر روی گوشی تان نمایان خواهد شد که از شما برای اتصال به کامپیوتر اجازه می خواهد. چنانچه گوشی را به کامپیوتر خود نصب کرده اید ترجیحا گزینه ” Always allow from this computer” را بزنید تا در آینده عمل USB debugging به صورت خودکار انجام گیرد. در آخر نیز بروی OK ضربه بزنید.

آنروت کردن گوشی

اگر درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر خود نصب دارید، بر روی پوشه ای که فایل های ایمیج فکتوری را از حالت ZIP خارج کرده اید شیفت + راست کلیک را بگیرید و گزینه ” Open a command window here” را برگزینید.

Open a command window here

اگر هم درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر نصب ندارید، باید فایل بوت ایمیج را کپی کنید و در پوشه adb قرار دهید یعنی C:\Android\platform-tools و زمانی که کار کپی فایل به پایان رسید در هرجا از این پوشه که کلید شیفت + کلیک راست را بگیرید می توان گزینه Open a command window را مشاهده کنید. سپس بر روی آن کلیک نمایید.

Open a command window here

سپس وارد محیطی کامند لاینی همانند شکل زیر خواهید شد که در آن قسمت ابتدا adb reboot bootloader را بنویسید تا دستگاه شما ری بوت شود.

بوت شدن در آنروت کردن

هنگامی که گوشی در داخل بوت لودر عملیات بوت را انجام داد، می بایست خط زیر را بنویسید.

fastboot flash boot boot.img

آنروت کردن

توجه داشته باشید که پس از وارد کردن این خط و زدن اینتر، چند ثانیه زمان خواهد برد تا فرمان را اجرا نماید، پس در این مدت کلیدی را نفشارید.

همچنین اگر به دلیل اخذ آپدیت OTA تمایل به آنروت کردن را دارید، یا اینکه دوست دارید گوشی شما به حالت کاملا استوک برگردد، باید عملیات ریکاوری استوک را نیز فلش کنید که برای انجام این کار از خط زیر استفاده نمایید.

fastboot flash recovery recovery.img

آنروت کردن گوشی

سپس اندروید را به بهره گیری از فرمان زیر ری بوت نمایید.

fastboot reboot

fastboot flash recovery recovery

پس از انجام این کار قائدتا گوشی باید فورا ری بوت شود و دسترسی به روت نیز از بین برود و همچنین اندروید به حالت ریکاوری استوک خود بازگشته باشد. البته بخش های سیستم عامل شما همچنان بدون تغییر می باشد و اگر قصد فروش دستگاه خود را دارید اکیدا پیشنهاد می شود که گوشی را یک بار از قسمت تنظیمات خود دستگاه ریست فکتوری نمایید.

آموزش آنروت کردن دستگاه دارای نسخه اندروید آبنبات چوبی یا قدیمی تر به صورت دستی

همانطور که در بالا نیز به آن ذکر شد آنروت کردن از طریق SuperSU آسان ترین روش است، به شرطی که دستگاه شما پیشتر از طریق روش بدون سیستمی روت شده باشد. اما در مواردی مشاهده می شود که SuperSU با شکست مواجه می شود و این جاست که باید از روش دستی برای آنروت کردن اقدام کرد.

برای آنروت کردن دستی در نسخه آبنبات چوبی و ماقبل به یک فایل منیجر همانند ES File Explorer نیاز خواهید داشت که می توانید آن را در هر گنجینه نرم افزاری اندروید همانند Google Play پیدا کنید.

 Unroot android 5

پس از نصب و باز کردن اپلیکیشن ES File Explorer باید از منوی سمت چپ گزینه ” Root Explorer” را یافته و فعال کنید. در این حالت نرم افزار SuperUser درخواست اجازه دسترسی به فایل منیجر را خواهد کرد.

زمانی که نرم افزار توانست اجازه دسترسی به روت را بدست آورد، وارد پوشه /system شوید. سپس از طریق نرم افزار ES File Explorer بر روی گزینه کشویی که با عنوان Homepage مشخص شده ضربه بزنید و گزینه Device/ را انتخاب نمایید.

 Unroot android 5

 Unroot android 5

سپس از پنجره باز شده بدنبال پوشه system/ بگردید و آن را باز کنید.

how-to-unroot-your-android-phone

در این قسمت کمی اوضاع بهم خواهد ریخت. بسته به نحوه روت شدن دستگاه، فایل Su در یکی از دو مکان /system/bin یا /system/xbin قرار خواهد داشت که باید پاک شود. ما در ابتدا پوشه اولی را بررسی خواهیم کرد.

فایل های انبوهی که در این قسمت مشاهده می کنید بر اساس حروف الفبا مرتب شده اند، پس اگر فایل مدنظر را پیدا نمی کنید باید به عقب برگردید و وارد مسیر /system/xbin شوید.

how-to-unroot-your-android-phone

برخلاق پوشه پیشین در اینجا تنها چند فایل وجود دارد که پوشه Su را می توان به وضوح مشاهده کرد. چنانچه شما قصد آنروت کردن دستگاه به طور کامل هستید باید انگشت خود را چند ثانیه بر روی فایل Su نگه دارید و از منوی بالا گزینه سطل زباله را انتخاب نمایید.
آنروت

اما اگر قصدتان دریافت آپدیت OTA است نیازی به آنروت کامل نمی باشد و همین که به صورت موقت از رو خارج شوید کفایت می کند. پس باید این فایل را کات کنید و آن را به محل دیگری که یشنهاد ما /sdcard/ می باشد ببرید.

how-to-unroot-your-android-phone

آنروت

پس از انتقال یا حذف فایل Su یک فایل دیگر نیز وجود دارد که باید همین عملیات را برای آن انجام دهید. برای این کار به پوشه سیستم برگردید و پوشه app را باز کنید.

آنروت کردن اندروید 5

در این قسمت نیز باید به دنبال پوشه SuperUser باشید و پس از یافتن، آن را باز کنید. در پوشه ممکن است فایلی غیر از superuser.apk وجود نداشته باشد.

آنروت کردن اندروید 5

سپس همانند کاری که با فایل Su کرده اید را اینجا انجام دهید و آن را پاک و یا به محل دیگری انتقال دهید. سپس می توانید وضعیت روت دستگاه خود را با استفاده از Root Checker بسنجید. اگر همانند شکل زیر جواب آنروت بود، کار به پایان رسیده است.

پس از این کار باید ریکاوری استوک اندروید را بر روی گوشی خود جایگزین کنید. جهت انجام این کار باید ایمیج فکتوری را برای دستگاه خود دانلود نمایید. برای گوشی های نکسوس نیز چنین چیزی توسط گوگل فراهم شده است. ایمیج سایر دستگاه ها را نیز باید از سایت شرکت های مربوطه دانلود نمایید.

آنروت کردن اندروید 5

پس از دانلود ایمیج فکتوری در ابتدا آن را از حال زیپ خارج نمایید.

درون آن نیز یک فایل زیپ دیگر وجود دارد که باید آن را نیز از حالت Zip خارج نمایید.

آنروت کردن اندروید 5

فایلی که هم اکنون مشاهده می کنید حاوی ایمیج بوت لودر می باشد که به همراه اسکریپت های مختلف برای فلش کردن یکجا جمع شده اند. فایلی که ما به آن نیاز داریم boot.img می باشد که برای یافتن آن باید فایل را از حالت زیپ خارج نموده و به دنبال فایلی با فرمول زیر باشیم:

image-<device name>-<build number>.zip

سپس وارد مسیر Settings > About phone در گوشی خود شوید و با چند بار کلیک بر روی گزینه بیلد نامبر “Build Number” اجازه دهید تا گزینه Developer Options فعال شود. پس از آن که چند بار بر روی آن ضربه زدید، اعلانیه ای مبنی بر فعال شدن آن به شما نمایش داده خواهد شد.

آنروت کردن گوشی

پس از فعال شدن Developer Options به منوی تنظیمات گوشی خود بازگردید و وارد منوی جدیدی که با نام ” Developer Options” در بالای گزینه ” About phone” قرار گرفته است شوید.

آنروت کردن اندروید 5

به پایین این برگه بروید تا به گزینه ” USB Debugging” برسید و آن را فعال نمایید.

USB Debugging

در این قسمت نیز پنجره ای پاپ آپ به شما نشان داده خواهد شد که بیانگر توضیحات مربوط به فعال شدن این گزینه می باشد. در اینجا نیز گزینه اوکی “OK” کلیک کنید.

آنروت کردن گوشی

پس از انجام صحیح مراحل بالا نوبت آن است که گوشی خود را از طریق یک کابل USB به دستگاه متصل نمایید. در این حالت پنجره ای بر روی گوشی تان نمایان خواهد شد که از شما برای اتصال به کامپیوتر اجازه می خواهد. چنانچه گوشی را به کامپیوتر خود نصب کرده اید ترجیحا گزینه ” Always allow from this computer” را بزنید تا در آینده عمل USB debugging به صورت خودکار انجام گیرد. در آخر نیز بروی OK ضربه بزنید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

اگر درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر خود نصب دارید، بر روی پوشه ای که فایل های ایمیج فکتوری را از حالت ZIP خارج کرده اید شیفت + راست کلیک را بگیرید و گزینه ” Open a command window here” را برگزینید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

اگر هم درایو گوشی های اندرویدی (ADB) را در مسیر سیستمی کامپیوتر نصب ندارید، باید فایل بوت ایمیج را کپی کنید و در پوشه adb قرار دهید یعنی C:\Android\platform-tools و زمانی که کار کپی فایل به پایان رسید در هرجا از این پوشه که کلید شیفت + کلیک راست را بگیرید می توان گزینه Open a command window را مشاهده کنید. سپس بر روی آن کلیک نمایید.

آنروت کردن گوشی اندروید 5

سپس وارد محیطی کامند لاینی همانند شکل زیر خواهید شد که در آن قسمت ابتدا adb reboot bootloader را بنویسید تا دستگاه شما ری بوت شود.

هنگامی که گوشی در داخل بوت لودر عملیات بوت را انجام داد، می بایست خط زیر را بنویسید.

fastboot flash boot boot.img

توجه داشته باشید که پس از وارد کردن این خط و زدن اینتر، چند ثانیه زمان خواهد برد تا فرمان را اجرا نماید، پس در این مدت کلیدی را نفشارید.

همچنین اگر به دلیل اخذ آپدیت OTA تمایل به آنروت کردن را دارید، یا اینکه دوست دارید گوشی شما به حالت کاملا استوک برگردد، باید عملیات ریکاوری استوک را نیز فلش کنید که برای انجام این کار از خط زیر استفاده نمایید.

fastboot flash recovery recovery.img

سپس اندروید را به بهره گیری از فرمان زیر ری بوت نمایید.

fastboot reboot

پس از انجام این کار قائدتا گوشی باید فورا ری بوت شود و دسترسی به روت نیز از بین برود و همچنین اندروید به حالت ریکاوری استوک خود بازگشته باشد. البته بخش های سیستم عامل شما همچنان بدون تغییر می باشد و اگر قصد فروش دستگاه خود را دارید اکیدا پیشنهاد می شود که گوشی را یک بار از قسمت تنظیمات خود دستگاه ریست فکتوری نمایید.

گوشی خود را برای داشتن Stock Build کامل دوباره فلش بزنید

چنانچه شما در گوشی خود از یک رام سفارشی یا فریم ورک Xposed استفاده می کنید می بایست آن را به طور کامل از دستگاه خود پاک نمایید و آن را در حالت آنروت شده فلش بزنید. این بدان معناست که گوشی شما مانند حالت کاملا جدید و تازه از کارخانه بیرون آمده می شود. البته در اولین قدم SuperSU را امتحان کنید و اگر این روش پاسخی برای شما نداشت، تنها را آنروت کردن دستگاه را از دست داده اید مگر آنکه گوشی شما نکسوس باشد.

همانطور که در قسمت های قبلی به آن اشاره شد، این فرآیند بستگی به کارخانه سازنده دارد و ممکن است روشها با یکدیگر متفاوت باشند (البته بجز گوشی های نکسوس)

به هرحال اگر از گوشی های نکسوس استفاده می کنید فقط کافی است تا یک ایمیج فکتوری از گوگل دریافت کنید و سپس تمامی فایل های آن را در گوشی خود فلش کنید.

برای دستگاه های سامسونگ نیز باید فایل کامل فریم ویر را دانلود نمایید که این فایل در سایت خود ساسونگ موجود می باشد.

در گوشی های موتورولا نیز می توانید از برنامه ای به نام RSD Lite کمک بگیرید که مخصوص ارائه فایل های ایمیج می باشد.

همچنین در گوشی های ال جی نیز برای عرضه فایل KDZ خاص هر گوشی از ابزاری به نام “lash Tool” بهره می گیرد.

اما دستگاه های اچ تی سی را می توان یکی از آسان ترین فلش خور ها دانست. در این میان قادرید از ابزار “RUU” (ابزار به روزرسانی رام) استفاده کنید که با فرمان های سادهه ی adb و fastboot می توان از آن بهره برد. ضمنا این امکان برای شما در گوشی های اچ تی سی وجود دارد که فایل RUN را بر روی /sdcard قرار دهید و این فایل به طور خودکار در زمانی که بوت لودر می کنید، شناسایی خواهد شدو توجه داشته باشید که فایل RUN دستگاه خود را بیآبید.

آشنایی با Game DVR و رفع مشکل مصرف افراطی RAM توسط آن در ویندوز ۱۰

ویندوز ۱۰ قابلیتی به نام Game DVR دارد. این قابلیت که از طریق اپلیکیشن Xbox کار می‌کند و امکان تصویربرداری و ضبط بازی را به شما می‌دهد. از آنجا که ضبط بازی ها این پروسه را جذاب تر می کند، قابلیت Game DVR برای کاربران اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. به نظر می‌رسد که امکان ضبط گیم پلی فقط برای اپلیکیشن Xbox معقولانه باشد. اما متاسفانه این قابلیت کمی مشکل دارد و نه تنها گاهی اوقات کار نمی‌کند، بلکه حافظه‌ی زیادی را هم درگیر می‌کند. اگر سیستم شما کند شده، داغ می‌کند و فن آن هم دائماً حتی در زمان‌هایی که از برنامه‌های سنگین استفاده نمی‌کنید، فعال است، شاید مشکل از Game DVR باشد. البته توصیه ما اول این است که به بررسی دمای CPU لپ تاپ خود بپردازید و ابتدا آن را علت یابی کنید و بعد مشکل را از این بُعد مورد بررسی قرار دهید. با ما همراه باشید تا در ادامه‌ی مطلب ابتدا بفهمیم آیا Game DVR در حال مصرف حافظه است یا نه، سپس روش حل این مشکل را بگوییم.

آیا Game DVR Server حافظهی زیادی مصرف میکند؟

اگر سیستم شما کنده شده یا زیاد داغ می‌کند، Task Manager را باز کنید. بر روی زبانه‌ی Memory کلیک کنید تا اپلیکیشن‌ها و پردازش‌هایی که بیشترین مصرف RAM را دارند مرتب شوند. به دنبال اپلیکیشن‌هایی که بیشترین مصرف حافظه را دارند بگردید. اگر Broadcast DVR server در این لیست است، پس حتماً یک مشکلی وجود دارد.

حل مشکل استفاده RAM بالا

حل مشکل مصرف حافظهی Game DVR Server

اگر می‌خواهید از Game DVR برای ضبط گیم پلی یا عکس گرفتن از بازی استفاده کنید، دیگر هیچ منابعی نخواهید داشت. این ویژگی تشنه‌ی منابع است و اگر از آن استفاده کنید، باید مواجه شدن با یک سیستم کند را هم بپذیرید.

اگر از این قابلیت استفاده نمی‌کنید، راه حل مشکل تقریباً مشخص است، باید آن را غیرفعال کنید. متاسفانه، بستن این پردازش از Task Manager فایده‌ای ندارد و دوباره اجرا می‌شود. بنابراین باید قابلیت Game DVR را از اپلیکیشن Xbox غیرفعال کنید.

برای انجام این کار اپلیکیشن Xbox را باز کنید و به بخش Settings بروید. در صفحه‌ی Settings به زبانه‌ی Game DVR رفته و آن را خاموش کنید. حالا به Task Manager بازگشته و مطمئن شوید که پردازش مذکور از بین رفته باشد.

مصرف بالای RAM توسط Game DVR Server

با غیرفعال کردن ویژگی Game DVR دسترسی شما به اپلیکیشن Xbox بسته نمی‌شود. این قابلیت فقط مربوط به ضبط و تصویربرداری از بازی است و بر گیم پلی بازی‌ها تاثیری نمی‌گذارد. اگر بعداً به Game DVR نیاز داشتید می‌توانید به همان شکلی که آن را غیرفعال کردید دوباره فعالش کنید.

این ترفند به شما کمک می کند تا فضای رم خود را آزاد تر کنید تا بتوانید به طور همزمان به طور کارا تری عملیات همزمانی انجام دهید و بدین ترتیب، از سیستم خود نهایت استفاده را ببرید. اگر شما نیز با این مشکل مواجه شده اید می توانید تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید. شاید کسی در دنیای مجازی به این ترفند احتیاج داشته باشد، پس با اشتراک گذاری این مطلب روی شبکه های اجتماعی، در توسعه اطلاعات تکنولوژی دیگران گامی بردارید.

منبع: Addictivetips

آشنایی با Game DVR و رفع مشکل مصرف افراطی RAM توسط آن در ویندوز ۱۰

ویندوز ۱۰ قابلیتی به نام Game DVR دارد. این قابلیت که از طریق اپلیکیشن Xbox کار می‌کند و امکان تصویربرداری و ضبط بازی را به شما می‌دهد. از آنجا که ضبط بازی ها این پروسه را جذاب تر می کند، قابلیت Game DVR برای کاربران اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. به نظر می‌رسد که امکان ضبط گیم پلی فقط برای اپلیکیشن Xbox معقولانه باشد. اما متاسفانه این قابلیت کمی مشکل دارد و نه تنها گاهی اوقات کار نمی‌کند، بلکه حافظه‌ی زیادی را هم درگیر می‌کند. اگر سیستم شما کند شده، داغ می‌کند و فن آن هم دائماً حتی در زمان‌هایی که از برنامه‌های سنگین استفاده نمی‌کنید، فعال است، شاید مشکل از Game DVR باشد. البته توصیه ما اول این است که به بررسی دمای CPU لپ تاپ خود بپردازید و ابتدا آن را علت یابی کنید و بعد مشکل را از این بُعد مورد بررسی قرار دهید. با ما همراه باشید تا در ادامه‌ی مطلب ابتدا بفهمیم آیا Game DVR در حال مصرف حافظه است یا نه، سپس روش حل این مشکل را بگوییم.

آیا Game DVR Server حافظهی زیادی مصرف میکند؟

اگر سیستم شما کنده شده یا زیاد داغ می‌کند، Task Manager را باز کنید. بر روی زبانه‌ی Memory کلیک کنید تا اپلیکیشن‌ها و پردازش‌هایی که بیشترین مصرف RAM را دارند مرتب شوند. به دنبال اپلیکیشن‌هایی که بیشترین مصرف حافظه را دارند بگردید. اگر Broadcast DVR server در این لیست است، پس حتماً یک مشکلی وجود دارد.

حل مشکل استفاده RAM بالا

حل مشکل مصرف حافظهی Game DVR Server

اگر می‌خواهید از Game DVR برای ضبط گیم پلی یا عکس گرفتن از بازی استفاده کنید، دیگر هیچ منابعی نخواهید داشت. این ویژگی تشنه‌ی منابع است و اگر از آن استفاده کنید، باید مواجه شدن با یک سیستم کند را هم بپذیرید.

اگر از این قابلیت استفاده نمی‌کنید، راه حل مشکل تقریباً مشخص است، باید آن را غیرفعال کنید. متاسفانه، بستن این پردازش از Task Manager فایده‌ای ندارد و دوباره اجرا می‌شود. بنابراین باید قابلیت Game DVR را از اپلیکیشن Xbox غیرفعال کنید.

برای انجام این کار اپلیکیشن Xbox را باز کنید و به بخش Settings بروید. در صفحه‌ی Settings به زبانه‌ی Game DVR رفته و آن را خاموش کنید. حالا به Task Manager بازگشته و مطمئن شوید که پردازش مذکور از بین رفته باشد.

مصرف بالای RAM توسط Game DVR Server

با غیرفعال کردن ویژگی Game DVR دسترسی شما به اپلیکیشن Xbox بسته نمی‌شود. این قابلیت فقط مربوط به ضبط و تصویربرداری از بازی است و بر گیم پلی بازی‌ها تاثیری نمی‌گذارد. اگر بعداً به Game DVR نیاز داشتید می‌توانید به همان شکلی که آن را غیرفعال کردید دوباره فعالش کنید.

این ترفند به شما کمک می کند تا فضای رم خود را آزاد تر کنید تا بتوانید به طور همزمان به طور کارا تری عملیات همزمانی انجام دهید و بدین ترتیب، از سیستم خود نهایت استفاده را ببرید. اگر شما نیز با این مشکل مواجه شده اید می توانید تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید. شاید کسی در دنیای مجازی به این ترفند احتیاج داشته باشد، پس با اشتراک گذاری این مطلب روی شبکه های اجتماعی، در توسعه اطلاعات تکنولوژی دیگران گامی بردارید.

منبع: Addictivetips

چگونه بر دمای CPU کامپیوتر خود نظارت و کنترل داشته باشیم؟

دو گروه کاربر وجود دارد که نگران دمای کامپیوتر خود هستند. کسانی که کار اورکلاک (Overclock) انجام می‌دهند و تقریباً همه‌ی کسانی که لپتاپ قوی دارند. با این حساب آیا تا به حال پیش آمده که بخواهید بدانید CPU کامپیوتر شما در چه دمایی کار می‌کند؟

برنامه‌های ویندوزی زیادی برای نظارت بر دمای کامپیوتر وجود دارند. با ما همراه باشید تا دو مورد از این برنامه‌ها را به شما معرفی کنیم.

حل مشکل گرمای cpu

کنترل سادهی دمای پردازنده: Core Temp

مهم‌ترین بخش کامپیوتر که باید دمای آن را اندازه‌گیری کنید پردازنده یا CPU است. Core Temp یک برنامه‌ی ساده و سبک است که در بخش System Tray قرار می‌گیرد و بدون ایجاد اخلال در بخش‌های دیگر دمای CPU را کنترل می‌کند. این برنامه گزینه‌های مختلفی دارد که به سلیقه‌ی خود می‌توانید آن را شخصی سازی کنید، و حتی با استفاده از برنامه‌هایی مثل Rainmeter آن را سفارشی نمایید.

Core Temp را از سایت رسمی آن دانلود کرده و بر روی کامپیوتر خود نصب کنید. در هنگام نصب حتماً تیک نصب بسته‌های شخص ثالث را بردارید! این گزینه به طور پیشفرض برای من انتخاب نشده بود، اما بعضی کاربران اشاره کردند که این گزینه به صورت پیشفرض برای آن‌ها انتخاب شده بود.

 Core Temp

زمانی که برنامه را اجرا می‌کنید، آیکن یا آیکن‌های آن در بخش System Tray ظاهر شده و دمای CPU شما را نشان می‌دهد. اگر پردازنده‌ی شما (مثل اکثر پردازنده‌های جدید) چند هسته دارد، برای هر هسته‌ی آیکن جداگانه‌ای ظاهر خواهد شد.

کنترل گرمای cpu

برای نمایش یا مخفی کردن پنجره‌ی اصلی بر روی آیکن‌ها کلیک راست کنید. در این پنجره اطلاعاتی درباره‌ی پردازنده‌ی شما مثل مدل، سرعت و دمای هر هسته‌ی آن نشان داده خواهد شد.

کنترل گرمای پردازنده سیستم

به مقدار کادر TJ. Max توجه کنید، این عدد حداکثر دمای مجازی است که توسط تولید کننده‌ی پردازنده‌تان مشخص شده است. اگر دمای CPU شما به این دما نزدیک شود، گفته می‌شود که پردازنده‌ی شما دچار Overheat یا گرمای بیش از حد شده است. (معمولاً بهتر است دمای پردازنده‌ی خود را ۱۰ تا ۲۰ درجه پایین‌تر از این مقدار نگه دارید، اگر دما از این بالاتر باشد یعنی یک جای کار می‌لنگد مگر این که پردازنده‌ی خود را اورکلاک کرده باشید.)

Core Temp باید بتواند در اکثر پردازنده‌های جدید مقدار Tj. Max را به دست آورد، اما بهتر است خودتان هم به طور مجزا اطلاعات CPU خود را بررسی کرده و کاملاً از آن مطمئن شوید. اگرچه تفاوت این مقدار در پردازنده‌های متفاوت کم می‌باشد، ولی در اختیار داشتن این عدد خیلی مهم است، چون با داشتن آن می‌توانید پردازنده‌ی خود را در دمای مناسب نگه دارید.

برای پیکربندی برخی از دیگر ویژگی‌های کاربردی Core Temp به مسیر Options > Settings بروید. چند مورد از این تنظیمات را در ادامه می‌آوریم:

  • General > Start Core Temp with Windows: با روشن کردن این گزینه بدون این که نیاز باشد تا هر دفعه برای کنترل دما برنامه را اجرا کنید، خود نرم افزار با راه‌اندازی ویندوز فعال خواهد شد. با این حال اگر فقط گاهاً به این برنامه نیاز دارید بهتر است این گزینه را خاموش کنید.
  • Display > Start Core Temp minimized: اگر گزینه‌ی Start Core Temp with Windows را فعال کرده باشید، شاید بخواهید این ویژگی را هم فعال کنید تا برنامه به طور خودکار به حالت کمینه (Minimize) درآید.
  • Display > Hide Taskbar Button: اگر می‌خواهید این برنامه همیشه فعال باشد، بهتر است این گزینه را فعال کنید تا فضای کمتری از نوار وظیفه‌ی شما اشغال شود.
  • Notification Area > Notification Area Icons: این گزینه به شما اجازه می‌دهد تا چگونگی نمایش این برنامه در بخش نوتیفیکیشن (یا به عبارت مشهورتر System Tray) را مشخص کنید. می‌توانید تعیین کنید که فقط آیکن اپلیکیشن نمایش داده شود یا دمای پردازنده هم وجود داشته باشد. پیشنهاد می‌کنیم گزینه‌ی highest temperature را (به جای all cores که همه‌ی هسته‌ها را نشان می‌دهد) انتخاب کنید. علاوه بر این‌ها می‌توانید فونت و رنگ را هم انتخاب نمایید.

تنظیمات کنترل دمای سی پی یو

اگر آیکن برنامه فقط به صورت نوتیفیکیشن نمایش می‌یابد و می‌خواهید آن را در همه حال داشته باشید، کافی است آن را کشیده و بر روی نوار وظیفه رها کنید.

علت یابی گرمای لپ تاپ

اگر خواستید دما را در ناحیه‌ی نوتیفیکیشن به نمایش درآورید، شاید بهتر باشد تا Temperature Polling Interval را از زبانه‌ی General تنظیمات نرم افزار تغییر دهید. این گزینه به طور پیشفرض ۱۰۰۰ میلی ثانیه می‌باشد، ولی اگر تغییر مکرر اعداد شما را اذیت می‌کند، می‌توانید آن را بیشتر کنید. به یاد داشته باشید که هر چه آن را بالاتر ببرید، اگر پردازنده‌ی شما داغ شده باشد، زمان بیشتری طول می‌کشد تا شما متوجه این دمای بالا بشوید.

Core Temp گزینه‌های دیگری هم دارد، مثلاً اگر به بخش Options > Overheat Protection بروید می‌توانید کامپیوتر را طوری تنظیم کنید تا با رسیدن به حداکثر دمای ایمن به شما هشدار بدهد.

کنترل پیشرفتهی کل سیستم: HWMonitor

دمای CPU عموماً مهم‌ترین دمایی است که باید بر آن نظارت داشته باشید. اما اگر می‌خواهید دمای کل سیستم از جمله مادربرد، CPU، گرافیک و هارد درایو را ببینید، HWMonitor در این زمینه امکانات بیشتری به شما می‌دهد.

آخرین نسخه‌ی این نرم افزار را از وبسایت رسمی آن دانلود کنید. ما پیشنهاد می‌کنیم نسخه‌ی ZIP را بگیرید چون نیازی به نصب ندارد، اما انتخاب با شماست. آن را اجرا کنید تا بتوانید جدول دماها، سرعت فن و چیزهای دیگر را ببینید.

تنظیمات CPU

برای فهمیدن دمای پردازنده به بخش CPU بروید -برای مثال پردازنده‌ی من که Intel Core i7 4930K است- و به لیست دماهای Core # نگاه کنید.

(به یاد داشته باشید که Core Temperature با CPU Temp که در بخش مادربرد برخی از کامپیوترها وجود دارد فرق می‌کند. مردم عموماً می‌خواهند دمای هسته را بدانند. )

CPU

راحت باشید و دمای بخش‌های دیگر سیستم را هم ببینید. امکانات دیگری در این برنامه وجود ندارد، ولی استفاده از آن به هر حال مفید است.

نکتهای دربارهی دمای پردازندههای AMD

نظارت بر دمای پردازنده‌های AMD مدت‌هاست که معمای علاقه‌مندان به کامپیوتر بوده است. برخلاف اکثر پردازنده‌های اینتل، دستگاه‌های AMD دو دما را نشان می‌دهند: CPU Temperature و Core Temperature.

CPU Temperature دمای واقعی به دست آمده از سنسورهای درون سوکت CPU است. در طرف دیگر Core Temperature، اصلاً یک دمای واقعی نیست. این گزینه یک اندازه‌گیری قراردادی بر حسب درجه سلسیوس است که طراحی شده تا تقلیدی از سنسور دما باشد.

بخش BIOS سیستم هم اغلب دمای CPU را نشان می‌دهد که احتمالاً با دمای برنامه‌هایی مثل Core Temp که دمای Core Temperature را نشان می‌دهد فرق می‌کند. بعضی برنامه‌ها مثل HWMonitor هر دو دما را نشان می‌دهد.

CPU Temperature در سطوح پایین دقیق‌تر است، اما در سطوح بالا چنین نیست. Core Temperature در هنگام داغ شدن پردازنده دقیق‌تر است و همین موقع است که میزان دما واقعاً اهمیت دارد. پس تقریباً در همه‌ی موارد باید به Core Temperature توجه داشته باشید. اگر سیستم شما در حالت idle است، این برنامه دماهای غیرقابل باوری (مثل ۱۵ درجه سلسیوس) نشان می‌دهد، اما هنگامی که قطعه‌ها گرم شدند، برنامه به طور دقیق‌تر و کاربردی‌تری مقادیر را نشان می‌دهد.

اگر دما را نداشتیم (یا این دما خیلی غلط به نظر میرسد) چه کار کنیم؟

در برخی مواقع شاید یکی از برنامه‌های بالا درست کار نکند. یا با یک برنامه‌ی کنترل دمای دیگر تطابقی نداشته باشد، یا دما خیلی پایین باشد یا اصلاً دمایی وجود نداشته باشد.

این اتفاقات به دلایل زیادی می‌افتد، اما چند کار می‌توانید بکنید:

  • آیا در حال مشاهده‌ی سنسورهای صحیح هستید؟ اگر در دو برنامه تطابقی وجود ندارد، احتمالاً -و به خصوص در دستگاه‌های AMD- یک برنامه در حال گزارش Core Temperature و دیگری در حال گزارش از CPU Temperature است. مطمئن شوید که سنسورهای یکسان را در نظر گرفته باشید. همان طور که بالاتر گفتیم، شما باید Core Temperature را با هم مقایسه کنید.
  • حتماً برنامه‌های خود را به‌روز رسانی کنید. برای مثال اگر از نسخه‌ی قدیمی Core Temp استفاده می‌کنید، شاید از پردازنده‌ی شما پشتیبانی نکند، یا نتواند دمای دقیقی به دست آورد (اصلاً اگر بتواند دمایی به دست آورد). آخرین نسخه را دانلود کنید تا ببینید مشکل برطرف می‌شود یا نه. اگر پردازنده‌ی شما خیلی جدید است هم شاید بهتر باشد کمی صبر کنید و منتظر یک به‌روز رسانی جدید باشید.
  • سن کامپیوتر شما چقدر است؟ اگر بیش از چند سال است، احتمالاً توسط برنامه‌هایی مثل Core Temp پشتیبانی نمی‌شود.

ما می‌توانیم یک کتاب در مورد کنترل دمای CPU بنویسیم، ولی تا همین جای کار برای کسب اطلاعات عمومی از وضعیت حرارتی CPU کافی است.

کنترل دما مفید، و چیزی است که همه باید گاهاً آن را بررسی کنند. اما اگر کامپیوترتان مرتباً داغ می‌کند، احتمالاً یک دلیل مهم‌تر وجود دارد که باید آن را پیدا کنید. Task Manager را باز کرده و ببینید کدام پردازش بیشترین استفاده را از CPU دارد، آن را متوقف کنید (یا ببینید که چرا چنین مصرفی بالایی دارد). مطمئن شوید که دریچه‌های تهویه‌ی سیستم، خصوصاً اگر یک لپتاپ دارید مسدود نشده باشد. دریچه‌ها را تمیز کنید و نگذارید گرد و خاک آن جا جمع شود. هر چه یک کامپیوتر قدیمی‌تر و کثیف‌تر شود، فن آن سخت‌تر کار خواهد کرد تا دمای سیستم را تعدیل کند.

به همین راحتی با استفاده از نرم افزار و البته نظارت دقیق می توان عملکرد گرمایی CPU را تحت نظر داشت و جلوی سوختن ناگهانی آن را گرفت. در صورتی که با چنین مشکلی تا کنون روبرو بوده اید می توانید از این فرصت استفاده کنید و تجربه خود را در اختیار کاربران گویا آی تی قرار دهید. علاوه بر این می توانید برای افزایش امنیت لپ تاپ های دوستانتان، این مطلب را برای آنان ارسال کنید یا اینکه در شبکه های اجتماعی آن را نشر دهید.

منبع: howtogeek

چگونه بر دمای CPU کامپیوتر خود نظارت و کنترل داشته باشیم؟

دو گروه کاربر وجود دارد که نگران دمای کامپیوتر خود هستند. کسانی که کار اورکلاک (Overclock) انجام می‌دهند و تقریباً همه‌ی کسانی که لپتاپ قوی دارند. با این حساب آیا تا به حال پیش آمده که بخواهید بدانید CPU کامپیوتر شما در چه دمایی کار می‌کند؟

برنامه‌های ویندوزی زیادی برای نظارت بر دمای کامپیوتر وجود دارند. با ما همراه باشید تا دو مورد از این برنامه‌ها را به شما معرفی کنیم.

حل مشکل گرمای cpu

کنترل سادهی دمای پردازنده: Core Temp

مهم‌ترین بخش کامپیوتر که باید دمای آن را اندازه‌گیری کنید پردازنده یا CPU است. Core Temp یک برنامه‌ی ساده و سبک است که در بخش System Tray قرار می‌گیرد و بدون ایجاد اخلال در بخش‌های دیگر دمای CPU را کنترل می‌کند. این برنامه گزینه‌های مختلفی دارد که به سلیقه‌ی خود می‌توانید آن را شخصی سازی کنید، و حتی با استفاده از برنامه‌هایی مثل Rainmeter آن را سفارشی نمایید.

Core Temp را از سایت رسمی آن دانلود کرده و بر روی کامپیوتر خود نصب کنید. در هنگام نصب حتماً تیک نصب بسته‌های شخص ثالث را بردارید! این گزینه به طور پیشفرض برای من انتخاب نشده بود، اما بعضی کاربران اشاره کردند که این گزینه به صورت پیشفرض برای آن‌ها انتخاب شده بود.

 Core Temp

زمانی که برنامه را اجرا می‌کنید، آیکن یا آیکن‌های آن در بخش System Tray ظاهر شده و دمای CPU شما را نشان می‌دهد. اگر پردازنده‌ی شما (مثل اکثر پردازنده‌های جدید) چند هسته دارد، برای هر هسته‌ی آیکن جداگانه‌ای ظاهر خواهد شد.

کنترل گرمای cpu

برای نمایش یا مخفی کردن پنجره‌ی اصلی بر روی آیکن‌ها کلیک راست کنید. در این پنجره اطلاعاتی درباره‌ی پردازنده‌ی شما مثل مدل، سرعت و دمای هر هسته‌ی آن نشان داده خواهد شد.

کنترل گرمای پردازنده سیستم

به مقدار کادر TJ. Max توجه کنید، این عدد حداکثر دمای مجازی است که توسط تولید کننده‌ی پردازنده‌تان مشخص شده است. اگر دمای CPU شما به این دما نزدیک شود، گفته می‌شود که پردازنده‌ی شما دچار Overheat یا گرمای بیش از حد شده است. (معمولاً بهتر است دمای پردازنده‌ی خود را ۱۰ تا ۲۰ درجه پایین‌تر از این مقدار نگه دارید، اگر دما از این بالاتر باشد یعنی یک جای کار می‌لنگد مگر این که پردازنده‌ی خود را اورکلاک کرده باشید.)

Core Temp باید بتواند در اکثر پردازنده‌های جدید مقدار Tj. Max را به دست آورد، اما بهتر است خودتان هم به طور مجزا اطلاعات CPU خود را بررسی کرده و کاملاً از آن مطمئن شوید. اگرچه تفاوت این مقدار در پردازنده‌های متفاوت کم می‌باشد، ولی در اختیار داشتن این عدد خیلی مهم است، چون با داشتن آن می‌توانید پردازنده‌ی خود را در دمای مناسب نگه دارید.

برای پیکربندی برخی از دیگر ویژگی‌های کاربردی Core Temp به مسیر Options > Settings بروید. چند مورد از این تنظیمات را در ادامه می‌آوریم:

  • General > Start Core Temp with Windows: با روشن کردن این گزینه بدون این که نیاز باشد تا هر دفعه برای کنترل دما برنامه را اجرا کنید، خود نرم افزار با راه‌اندازی ویندوز فعال خواهد شد. با این حال اگر فقط گاهاً به این برنامه نیاز دارید بهتر است این گزینه را خاموش کنید.
  • Display > Start Core Temp minimized: اگر گزینه‌ی Start Core Temp with Windows را فعال کرده باشید، شاید بخواهید این ویژگی را هم فعال کنید تا برنامه به طور خودکار به حالت کمینه (Minimize) درآید.
  • Display > Hide Taskbar Button: اگر می‌خواهید این برنامه همیشه فعال باشد، بهتر است این گزینه را فعال کنید تا فضای کمتری از نوار وظیفه‌ی شما اشغال شود.
  • Notification Area > Notification Area Icons: این گزینه به شما اجازه می‌دهد تا چگونگی نمایش این برنامه در بخش نوتیفیکیشن (یا به عبارت مشهورتر System Tray) را مشخص کنید. می‌توانید تعیین کنید که فقط آیکن اپلیکیشن نمایش داده شود یا دمای پردازنده هم وجود داشته باشد. پیشنهاد می‌کنیم گزینه‌ی highest temperature را (به جای all cores که همه‌ی هسته‌ها را نشان می‌دهد) انتخاب کنید. علاوه بر این‌ها می‌توانید فونت و رنگ را هم انتخاب نمایید.

تنظیمات کنترل دمای سی پی یو

اگر آیکن برنامه فقط به صورت نوتیفیکیشن نمایش می‌یابد و می‌خواهید آن را در همه حال داشته باشید، کافی است آن را کشیده و بر روی نوار وظیفه رها کنید.

علت یابی گرمای لپ تاپ

اگر خواستید دما را در ناحیه‌ی نوتیفیکیشن به نمایش درآورید، شاید بهتر باشد تا Temperature Polling Interval را از زبانه‌ی General تنظیمات نرم افزار تغییر دهید. این گزینه به طور پیشفرض ۱۰۰۰ میلی ثانیه می‌باشد، ولی اگر تغییر مکرر اعداد شما را اذیت می‌کند، می‌توانید آن را بیشتر کنید. به یاد داشته باشید که هر چه آن را بالاتر ببرید، اگر پردازنده‌ی شما داغ شده باشد، زمان بیشتری طول می‌کشد تا شما متوجه این دمای بالا بشوید.

Core Temp گزینه‌های دیگری هم دارد، مثلاً اگر به بخش Options > Overheat Protection بروید می‌توانید کامپیوتر را طوری تنظیم کنید تا با رسیدن به حداکثر دمای ایمن به شما هشدار بدهد.

کنترل پیشرفتهی کل سیستم: HWMonitor

دمای CPU عموماً مهم‌ترین دمایی است که باید بر آن نظارت داشته باشید. اما اگر می‌خواهید دمای کل سیستم از جمله مادربرد، CPU، گرافیک و هارد درایو را ببینید، HWMonitor در این زمینه امکانات بیشتری به شما می‌دهد.

آخرین نسخه‌ی این نرم افزار را از وبسایت رسمی آن دانلود کنید. ما پیشنهاد می‌کنیم نسخه‌ی ZIP را بگیرید چون نیازی به نصب ندارد، اما انتخاب با شماست. آن را اجرا کنید تا بتوانید جدول دماها، سرعت فن و چیزهای دیگر را ببینید.

تنظیمات CPU

برای فهمیدن دمای پردازنده به بخش CPU بروید -برای مثال پردازنده‌ی من که Intel Core i7 4930K است- و به لیست دماهای Core # نگاه کنید.

(به یاد داشته باشید که Core Temperature با CPU Temp که در بخش مادربرد برخی از کامپیوترها وجود دارد فرق می‌کند. مردم عموماً می‌خواهند دمای هسته را بدانند. )

CPU

راحت باشید و دمای بخش‌های دیگر سیستم را هم ببینید. امکانات دیگری در این برنامه وجود ندارد، ولی استفاده از آن به هر حال مفید است.

نکتهای دربارهی دمای پردازندههای AMD

نظارت بر دمای پردازنده‌های AMD مدت‌هاست که معمای علاقه‌مندان به کامپیوتر بوده است. برخلاف اکثر پردازنده‌های اینتل، دستگاه‌های AMD دو دما را نشان می‌دهند: CPU Temperature و Core Temperature.

CPU Temperature دمای واقعی به دست آمده از سنسورهای درون سوکت CPU است. در طرف دیگر Core Temperature، اصلاً یک دمای واقعی نیست. این گزینه یک اندازه‌گیری قراردادی بر حسب درجه سلسیوس است که طراحی شده تا تقلیدی از سنسور دما باشد.

بخش BIOS سیستم هم اغلب دمای CPU را نشان می‌دهد که احتمالاً با دمای برنامه‌هایی مثل Core Temp که دمای Core Temperature را نشان می‌دهد فرق می‌کند. بعضی برنامه‌ها مثل HWMonitor هر دو دما را نشان می‌دهد.

CPU Temperature در سطوح پایین دقیق‌تر است، اما در سطوح بالا چنین نیست. Core Temperature در هنگام داغ شدن پردازنده دقیق‌تر است و همین موقع است که میزان دما واقعاً اهمیت دارد. پس تقریباً در همه‌ی موارد باید به Core Temperature توجه داشته باشید. اگر سیستم شما در حالت idle است، این برنامه دماهای غیرقابل باوری (مثل ۱۵ درجه سلسیوس) نشان می‌دهد، اما هنگامی که قطعه‌ها گرم شدند، برنامه به طور دقیق‌تر و کاربردی‌تری مقادیر را نشان می‌دهد.

اگر دما را نداشتیم (یا این دما خیلی غلط به نظر میرسد) چه کار کنیم؟

در برخی مواقع شاید یکی از برنامه‌های بالا درست کار نکند. یا با یک برنامه‌ی کنترل دمای دیگر تطابقی نداشته باشد، یا دما خیلی پایین باشد یا اصلاً دمایی وجود نداشته باشد.

این اتفاقات به دلایل زیادی می‌افتد، اما چند کار می‌توانید بکنید:

  • آیا در حال مشاهده‌ی سنسورهای صحیح هستید؟ اگر در دو برنامه تطابقی وجود ندارد، احتمالاً -و به خصوص در دستگاه‌های AMD- یک برنامه در حال گزارش Core Temperature و دیگری در حال گزارش از CPU Temperature است. مطمئن شوید که سنسورهای یکسان را در نظر گرفته باشید. همان طور که بالاتر گفتیم، شما باید Core Temperature را با هم مقایسه کنید.
  • حتماً برنامه‌های خود را به‌روز رسانی کنید. برای مثال اگر از نسخه‌ی قدیمی Core Temp استفاده می‌کنید، شاید از پردازنده‌ی شما پشتیبانی نکند، یا نتواند دمای دقیقی به دست آورد (اصلاً اگر بتواند دمایی به دست آورد). آخرین نسخه را دانلود کنید تا ببینید مشکل برطرف می‌شود یا نه. اگر پردازنده‌ی شما خیلی جدید است هم شاید بهتر باشد کمی صبر کنید و منتظر یک به‌روز رسانی جدید باشید.
  • سن کامپیوتر شما چقدر است؟ اگر بیش از چند سال است، احتمالاً توسط برنامه‌هایی مثل Core Temp پشتیبانی نمی‌شود.

ما می‌توانیم یک کتاب در مورد کنترل دمای CPU بنویسیم، ولی تا همین جای کار برای کسب اطلاعات عمومی از وضعیت حرارتی CPU کافی است.

کنترل دما مفید، و چیزی است که همه باید گاهاً آن را بررسی کنند. اما اگر کامپیوترتان مرتباً داغ می‌کند، احتمالاً یک دلیل مهم‌تر وجود دارد که باید آن را پیدا کنید. Task Manager را باز کرده و ببینید کدام پردازش بیشترین استفاده را از CPU دارد، آن را متوقف کنید (یا ببینید که چرا چنین مصرفی بالایی دارد). مطمئن شوید که دریچه‌های تهویه‌ی سیستم، خصوصاً اگر یک لپتاپ دارید مسدود نشده باشد. دریچه‌ها را تمیز کنید و نگذارید گرد و خاک آن جا جمع شود. هر چه یک کامپیوتر قدیمی‌تر و کثیف‌تر شود، فن آن سخت‌تر کار خواهد کرد تا دمای سیستم را تعدیل کند.

به همین راحتی با استفاده از نرم افزار و البته نظارت دقیق می توان عملکرد گرمایی CPU را تحت نظر داشت و جلوی سوختن ناگهانی آن را گرفت. در صورتی که با چنین مشکلی تا کنون روبرو بوده اید می توانید از این فرصت استفاده کنید و تجربه خود را در اختیار کاربران گویا آی تی قرار دهید. علاوه بر این می توانید برای افزایش امنیت لپ تاپ های دوستانتان، این مطلب را برای آنان ارسال کنید یا اینکه در شبکه های اجتماعی آن را نشر دهید.

منبع: howtogeek

چگونه خطای Address Is Not Registered With iCloud را در HomeKit برطرف کنیم؟

اگرچه اپل پیشرفت‌های مهمی در فریم‌ورک مختص به خانه‌های هوشمند خود به نام HomeKit داشته است، اما هنوز چند مشکل معدود وجود دارد. با ما همراه باشید تا در ادامه‌ی مطلب نگاهی به رفع خطای Address is not registered with iCloud بیاندازیم و سیستم شما را دوباره سرپا کنیم.

رفع مشکل Address Is Not Registered With iCloud

مشکل این خطا چیست؟

خطاها همیشه آزاردهنده‌اند. آن‌ها مبهم‌اند و نمی‌توانید بفهمید که چه چیزی باعث به وجود آمدنشان می‌شود، بنابراین باید در گوگل جستجو کنید تا جوابی برای آن پیدا نمایید. خطاهای خاص حتی از خطاهای معمولی هم اعصاب‌خوردکن‌ترند، چون به شکل واضح می‌گویند که این خطا چرا رخ داده، ولی دلیل آن‌ها هیچ معنایی ندارد.

این خطا زمانی رخ می‌دهد که می‌خواهید شخصی را برای به اشتراک گذاری سیستم خانه‌ی هوشمند HomeKit خود دعوت کنید. این خطا دعوت شما را به استدلال این که مخاطبان‌تان یک آدرس iCloud ثبت شده ندارند رد می‌کند، در حالی که شما مطمئنید که آن‌ها از آدرس iCloud استفاده می‌کنند. همان طور که در تصویر بالا پیداست خطایی با محتوای این چنینی دریافت می‌کنید: Invitation Failed: Could not invite “[email protected]” because the email address is not registered with iCloud

نگران نباشید، مشکل از شما نیست. این قضیه به اپلیکیشن Home مربوط می‌شود که در یک چرخه‌ی باطل قرار می‌گیرد و همه‌ی آدرس‌های iCloud را صرف نظر این که معتبر هستند یا نه رد می‌کند.

اگرچه این مشکل قطعاً در ویرایش‌های بعدی iOS حل خواهد شد، اما فعلاً یک راه حل موقتی برای رفع آن وجود دارد که در ادامه‌ی مطلب آن را به شما خواهیم گفت.

چگونه این خطا را برطرف کنیم؟

اگر جدیداً شروع به استفاده از سیستم HomeKit کرده‌اید، احتمالاً با مواجه شدن با مشکلات این سیستم و در نهایت نیاز به ریست کردن کل HomeKit، وسوسه شده باشید تا بیخیال استفاده از آن شوید. اما نگران نباشید! ما هم مثل شما از ریست کردن سیستم آن هم فقط برای رفع یک خطای کوچک (اما آزاردهنده) متنفریم، پس از زوایای مختلف به آن نگاه کردیم تا راهی برای برطرف سازی آن پیدا کنیم.

به جای ریست کردن کل سیستم می‌توانید با حذف کردن لیست مهمان‌ها، فقط همین خطای بی‌معنی را از بین ببرید. برای انجام این کار اپلیکیشن Home را باز کرده و با انتخاب آیکن فلش موجود در گوشه‌ی بالای سمت چپ صفحه به منوی تنظیمات دسترسی پیدا کنید.

HomeKit

در بخش People که تقریباً در وسط صفحه قرار دارد، یک به یک همه‌ی مهمان‌های عضو خانواده‌ی HomeKit خود را انتخاب کنید.

کار کردن با HomeKit

از داخل صفحه‌ی هر شخص، به سمت پایین رفته و گزینه‌ی Remove Person را انتخاب کنید. این کار را برای همه‌ی اعضای مهمان موجود از جمله آن‌هایی که هنوز نسبت به دعوت شما پاسخی نداده‌اند، انجام دهید.

HomeKit و مشکلات آن

پس از این که همه‌ی اعضای مهمان HomeKit خود را حذف کردید، دوباره می‌توانید برای آن‌ها دعوت‌نامه بفرستید. با این کار دقیقاً همان کاربران iCloud این بار بدون مشکل از مرحله‌ی دعوت عبور خواهند کرد.

بدین طریق متوجه شدید که با استفاده از اپلیکیشن Home توانستیم مشکل جدید  HomeKit را به راحتی حل کنیم. نظر شما در مورد این آموزش چیست؟ برای رهایی از این خطا، شما با چه ترفند هایی مشکل  HomeKit خود را حل کرده اید؟ در صورتی که تجربه ای دارید آن را با ما در میان بگذارید و این مقاله را در شبکه های اجتماعی منتشر کنید.

منبع: howtogeek