آموزش اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps در اندروید

اگر دستگاه اندرویدی دارید، گوگل مپس (Google Maps) قابلیت فوق العاده‌ای دارد که با استفاده از آن می‌توانید فاصله‌ی بین دو نقطه را اندازه بگیرید. با کمک این ویژگی به راحتی می‌توانید مسافت بین جاهای مختلف را بفهمید و مسافرت‌های خود را بهتر برنامه ریزی کنید.

 

استفاده از ابزار اندازه‌گیری در گوگل مپس خیلی راحت است، و حتی می‌توانید فاصله‌ی بین چندین نقطه‌ی مختلف که در یک خط مستقیم قرار دارند را اندازه بگیرید. اگرچه این ابزار در حد سیستم اندازه‌گیری مبتنی بر مسیر، که جاده‌ها و بزرگراه‌ها را مد نظر قرار می‌دهد، دقیق نیست، اما همچنان برای تخمین فاصله‌های زیاد مثل فاصله‌ی بین دو شهر خیلی خوب عمل می‌کند.

آموزش اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps در اندروید

متاسفانه، این قابلیت فعلاً در نسخه‌های آیفون و آیپد گوگل مپس در دسترس نیست، اما به محض این که نسخه‌ی iOS هم آن را دریافت کند، این پست را ویرایش خواهیم کرد.

 

با ما همراه باشید تا در ادامه‌ی مطلب با هم ببینیم که چگونه می‌توان از این قابلیت مفید استفاده کرد.

 

پیش از شروع کار

 

گوگل مپس توصیه می‌کند که برای استفاده از این قابلیت بهتر است سرویس موقعیت‌یابی دستگاه را فعال کنید، اما بدون فعال کردن آن هم می‌توانید از این ابزار اندازه‌گیری استفاده نمایید. چون ما فقط می‌خواهیم فاصله‌ی بین دو نقطه را اندازه بگیریم، بنابراین نیازی به GPS وجود ندارد. پس اگر می‌خواهید در طول جاده از این امکان استفاده کنید و شارژ کافی ندارید، لازم نیست سرویس‌های موقعیت‌یابی را فعال نمایید.

 

علاوه بر این، اگر به کشوری سفر کردید که از واحدهای مسافتی متفاوتی استفاده می‌کند، می‌توانید این واحدها را از داخل تنظیمات گوگل مپس تغییر دهید. برای انجام این کار آیکن سه خط موجود در سمت چپ نوار جستجو را لمس کنید، سپس گزینه‌ی Settings را انتخاب نمایید. از آن جا، به بخش Distance units رفته و یکی از گزینه‌های Automatic، Kilometers یا Miles را انتخاب کنید.

 

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

 

با توجه به واحدهای استاندارد کشور ما، پیشنهاد می‌کنیم از گزینه‌ی کیلومتر یا اتوماتیک استفاده کنید، چون مورد دوم هم به طور خودکار با توجه به شرایط کشوری که در آن هستید واحدها را تنظیم می‌کند.

 

مرحله ۱ – افزودن نقطه‌ی اول

 

برای اندازه‌گیری فاصله، Google Maps را باز کرده، سپس نقطه‌ای که مدنظرتان است را به صورت طولانی لمس کنید تا یک علامت پین روی آن قرار بگیرد. آنگاه از سمت پایین صفحه به بالا سوایپ کرده یا نام محل مورد نظر خود را لمس کنید تا صفحه‌ی مربوطه باز شود.

 

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

 

بعد از باز شدن صفحه‌ی موقعیت مقصد، گزینه‌ی Measure distance را لمس کنید. با این کار علامتی بر روی صفحه ظاهر شده و می‌توانید آن را بر روی یک خط صاف جابجا کنید. وقتی که علامت مذکور را روی محل دوم قرار دادید، بلافاصله می‌توانید فاصله‌ی تخمین زده شده را ببینید. حال، اگر می‌خواهید فاصله‌ی نقطه‌ی اول با محل دیگری را اندازه بگیرید، به مرحله‌ی بعد بروید.

 

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

 

مرحله ۲ – افزودن نقطه‌های اضافی (اختیاری)

 

دکمه‌ی + را انتخاب کنید تا بتوانید فاصله‌ی مورد نظر تا نقطه‌ی سوم را اندازه بگیرید. از آن جا، دوباره علامتی که روی صفحه می‌آید را جابجا کرده و به محل مورد نظرتان ببرید. همان طور که می‌بینید، فاصله‌ی تجمیعی بین نقاط اول، دوم و سوم قابل مشاهده است.

 

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

 

مقصدهای بیشتر را هم به همین روش می‌توانید به نقشه اضافه کنید. پس از پایان کار، با کم کردن زوم می‌توانید ببینید فاصله‌ی کامل از روی نقشه چقدر شده است.

 

مرحله ۳ – حذف نقاط (اختیاری)

 

با حذف نقاطی که اضافه کردید، می‌توانید نتیجه‌ی به دست آمده را ویرایش کنید. برای انجام این کار، یا با انتخاب دکمه‌ی Undo از گوشه‌ی بالا-راست صفحه آخرین نقطه را حذف کنید، یا با لمس دکمه‌ی منوی سه نقطه‌ای و انتخاب گزینه‌ی Clear، همه‌ی نقاط موجود در نقشه را حذف نموده و اندازه‌گیری جدیدی را شروع کنید.

 

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

اندازه گیری فاصله چیزها توسط Google Maps

 

قبل از این که ببینید فاصله‌ی خانه‌ی شما با جاهای مختلف چقدر است، حتماً نظر خود را از بخش نظرات با ما در میان بگذارید.

 

 

راهنمای فعال سازی رادیو FM پنهان در اسمارت فون ها

رادیو خیلی از جاها می تواند وقت ما را پر کند مخصوصا رایدو FM از جهات مختلفی محبوب ما ایرانی هاست. در گوشی های قدیمی تر به راحتی می توانستیم با وصل کردن یک گوشی، این قابلیت گوشی را فعال کنیم اما حالا که سیستم ها کمی پیشرفته شده اند کمی پیدا کردن آن سخت شده است. در این مقاله گویا آی تی به شما کمک می کند تا بتوانید این قابلیت را پیدا کنید و به راحتی از آن استفاده کنید.

 

مشکل اول: قفل شدن رادیو روی اسمارت فون

شاید برای شما عجیب باشد که اسمارت فون ها دارای قابلیت رادیو اف ام باشند اما به شما نگویند که این قابلیت وجود دارد. تولید کننده های گوشی های هوشمند قطعا می دانند که کاربران رادیو اف ام را نمی توانند نادیده بگیرند بنابراین این سرویس را در گوشی ها تعبیه می کنند و به طور پیش فرض آن را غیر فعال می کنند تا خود کاربر در صورتی که بخواهد آن را فعال کند. البته اپل و اپراتور Verizon در این باره با محدودیت هایی روبرو هستند و از قابلیت مورد نظر پشتیبانی نمی کنند.

رادیو در موبایل شما قفل شده است

البته جالب است که هر کسی نظراتی در این باره دارد مثلا خود سازنده های گوشی های هوشمند می گویند، این قابلیت چندان برای کاربران جذاب نیست که بخواهیم آن را روی گوشی ها فعال کنیم   اما برخی از منتقدان می گویند که این سازندگان به دلیل انگیزه های مالی و برای اینکه بخواهند هزینه های کمتری داشته باشند این قابلیت را فعال نمی کنند. به هر حال قضاوت در این باره کمی سخت است.

چگونه رادیو را در گوشی فعال کنیم؟

 

اولین راه این است که با کمک یک اپلیکیشن این مشکل را حل کنید بدین منظور می توانید  NextRadio را نصب کنید. به محض نصب و اجرای این اپلیکیشن لازم است که از پیش یک انتن جانبی نیز به آن وصل کنید. در صورتی که گوشی هوشمند شما از قابلیت رادیو برخوردار نباشد و سازنده آن را به طور غیر فعال قرار نداده باشد، یک هشدار به شما ارسال می شود که گوشی تان فاقد این سرویس است.

رادیو در موبایل شما قفل شده است

البته اگر گوشی شما فاقد رادیو باشد و این هشدار را دریافت کنید همه چیز تمام نمی شود بلکه به راحتی می توان از این اپ برای استریم کردن رادیو و اینترنت استفاده کنید.

زمانی که سیستم مودم شما را شناسایی کرد یک انتن فاصله شما تا فعال کردن رادیو است. البته انتن صرفا می تواند قطعه سیمی باشد که به گوشی وصل می شود. برخی از افراد هدست های خود را به گوشی وصل می کنند تا نقش انتن را بازی کند اما تمایل دارند صدای رادیو را هم از داخل گوشی ها بشنوند که البته این ممکن است برای بسیاری از برند ها رخ ندهد اما رادیو کار خود را به خوبی انجام می دهد.

در صورتی که انقدر خوش شانس هستید! که NextRadio روی گوشی تان نصب نمی شود می توانید از سرویس دهی آنلاین این اپ استفاده کنید و قابلیت رادیویی گوشی تان را چک کنید. در واقع شما می توانید رادیو را به طور انلاین دریافت کنید.

 چرا از رادیو FM  استفاده کنیم؟

 FM یا همان رادیو اف ام قابلیت هایی دارد که با شناخت این مزیت ها می توان نسبت به استفاده از آن حریص تر شد.

مزیت رادیو اف ام

 

اگر شما بخواهید از رادیویی که خود سیستم در اختیارتان قرار می دهد استفاده کنید، می توانید تا حد زیادی جلوی مصرف دیتا را بگیرید. البته اپ مورد نظر کمی از ترافیک را صرف این می کند که البوم ها و موارد اینچنینی را دانلود کند. البته اگر بخواهید قابلیت دانلود برخی البوم ها و موارد اضافی را از این اپلیکیشن بگیرید به سادگی می توانید با اجرای برنامه و مراجعه به بخش تنظیمات این قابلیت را از آن بگیرید.

زمانی که از این قابلیت استفاده می کنید می توانید رادیو های محلی تان را هم فعال کنید و از آن بهره مند شوید.

 

دستورالعمل های استفاده از چیپ FM

شماری از گوشی ها به طور تو کار دارای چیپ FM هستند پس اگر شما هم از این قابلیت استفاده می کنید می توانید با خیال راحت ترفند های گفته شده در این بخش از مقاله را دنبال کنی

 

۱-گوشی را به اندازه کافی شارژ کنید: شاید شما در وضعیتی اضطراری قرار بگیرید که نیاز داشته باشید بتوانید به کمک رادیو خود را از وضعیت مورد نظر دوری کنید. ممکن است به دلیل استفاده گوشی از رادیو گوشی شارژ خود را از دست داده باشد و شما را در وضعیت غافلگیری قرار دهد پس میزان شارژ را بیش از هر چیز مورد توجه قرار دهید.

 

۲- بین رادیوی اینترنتی و رادیوی گوشی دومی را انتخاب کنید: اگر بخواهید از رادیوی اینترنتی استفاده کنید میزان زیادی از حجم خود را از دست می دهید پس سعی کنید برای رعایت میزان ترافیک اینترنتی تان از رادیو گوشی استفاده کنید و ترجیحا در جایی که دسترسی به برق برای شارژ ندارید ترافیک و یا وای فای و یا قابلیت نت خود را خاموش کنید. چرا که باید به هر طریقی جلوی مصرف باتری را بگیرید.

با این اوصاف می توان گفت می توان به کمک یک اپلیکیشن ساده که در این مقاله به شما معرفی شد، امکان دارایی گوشی خود از نظر رادیو اف ام را بسنجید. بدین صورت می توانید از ای قابلیت قدیمی و دوست داشتنی گوشی تان هر جا که بخواهید به کمک یک آنتن ساده استفاده کنید. در این باره شما چه تجربیاتی دارید؟ برای فعال سازی رادیو گوشی خود تا کنون چه کار هایی انجام داده اید؟ اگر گوشی شما تحت هیچ عنوانی رادیو ندارد و آن را نمی توان فعال کرد لطفا نام برند گوشی و مدل گوشی خود را در زیر این مقاله در بخش نظرات بنویسید. حتی اگر از شیوه ای برای فعال کردن رادیو استفاده کرده اید آن را هم بنویسید تا دوستان تان از تجربیات تان استفاده کنند.

 

 

آموزش و معرفی بهترین توزیع‌های لینوکس برای تازه‌کاران

اگر می‌خواهید لینوکس را امتحان کنید، ابتدا باید توزیعی از این سیستم عامل انتخاب نمایید. تعداد توزیع‌های لینوکسی بسیار زیاد است، اما برخی برای شروع کار از بقیه بهتر هستند.

 

خود لینوکس در حقیقت فقط هسته‌ی این سیستم عامل است. میزکار گرافیکی، ابزارهای خط فرمان و دیگر بخش‌های سیستم پروژه‌های جداگانه‌ای هستند. توزیع‌های لینوکس نرم‌افزارهای منبع باز را از پروژه‌های مختلف گردآوری کرده و آن‌ها را در قالب یک سیستم عامل قابل نصب آماده می‌کنند.

 

امروزه استفاده از توزیع‌های لینوکس خیلی راحت شده است. کافی است توزیع مورد نظر خود را دانلود کرده و آن را با استفاده از ابزارهای موجود درون یک درایو USB یا دیسک نوری بوتیبل کنید. سپس کامپیوتر را ریستارت نموده و سیستم را از روی رسانه‌ی مورد نظر خود بوت کنید تا بتوانید از حالت زنده‌ی لینوکس استفاده نمایید. در حالت زنده، توزیع لینوکس بدون این که در سیستم شما تغییری ایجاد کند از روی دستگاه بوتیبل شده‌ی شما اجرا می‌شود. اگر تصمیم گرفتید که این توزیع را روی کامپیوتر خود نصب کنید، از طریق همان محیط زنده می‌توانید این کار را انجام دهید.

 

در کامپیوترهای جدید، شاید برای بوت کردن لینوکس لازم باشد تا بخش Secure Boot را غیرفعال کنید. بعضی از توزیع‌های لینوکس با وجود فعال بودن Secure Boot هم می‌توانند بوت شوند، ولی برخی دیگر نمی‌توانند.

 

اوبونتو یک توزیع باکیفیت و با پشتیبانی قوی لینوکس است

 

Best Linux Distributions

 

می‌توان گفت اوبونتو تنها نامی است که با عبارت توزیع‌های دسکتاپ لینوکس عجین شده است. انتخاب این توزیع برای شروع کار بسیار عالی است، و حتی پس از حرفه‌ای‌تر شدن هم می‌توان آن را از توزیع‌های خوب این سیستم عامل به حساب آورد.

 

اوبونتو از جهات بسیاری کاربر-پسندانه است. این توزیع میزکاری ساده و نصابی بی‌دردسر دارد. نصاب این توزیع در فرآیند نصب با ارائه‌ی چند گزینه‌ی اختیاری امکان نصب پلاگین مرورگر فلش و کدک‌های گوناگون چندرسانه‌ای را فراهم می‌کند. یک ابزار دیگر به نام Additional Drivers هم وجود دارد که درایورهای منبع بسته را شناسایی و برای عملکرد بهتر سخت‌افزار نصب آن‌ها را برای شما ساده می‌کند. استفاده از این نرم‌افزار اضافی بر روی سایر توزیع‌های لینوکس به این سادگی نیست.

 

محبوبیت اوبونتو باعث شده کاربران زیادی در سراسر اینترنت آماده‌ی کمک به شما باشند. اگر به مشکلی برخوردید یا سوالی داشتید، به راحتی می‌توانید در اینترنت جستجو کرده و سوال یا مشکل خود را همراه با راه‌حل آن پیدا کنید، چون افراد زیادی از اوبونتو استفاده می‌کنند.

 

Best Linux Distributions

 

این جامعه‌ی کاربری عظیم، به معنای در اختیار داشتن تعداد زیادی نرم‌افزار در مخازن نرم‌افزاری استاندارد اوبونتو و مخازن نرم‌افزاری شخص-ثالث که به PPA-ها مشهور است می‌باشد. تولیدکنندگان نرم‌افزارهای شخص-ثالث حتماً اوبونتو را در لیست سیستم عامل‌های تحت پشتیبانی خود قرار می‌دهند. مثلاً در صفحه‌ی دانلود شرکت Valve گفته شده که «اوبونتو توزیع لینوکسی محبوب ماست». اپلیکیشن‌هایی مثل گوگل کروم و اسکایپ هم به طور رسمی از اوبونتو پشتیبانی می‌کنند، در حالی که ممکن است روی توزیع‌های کوچک‌تر لینوکس از آن‌ها پشتیبانی نشود. اوبونتو دریافت جدیدترین درایورهای گرافیک‌های NVIDIA را هم ساده‌تر کرده، چیزی که شاید بر روی توزیع‌های دیگر چندان ساده نباشد.

 

اگر انتشار Long Term Support یا LTS را انتخاب کنید، می‌توانید از پشتیبانی بلند مدت نرم‌افزاری هم بهره‌مند شوید. انتشارهای LTS از زمان انتشار تا پنج سال پس از آن با به‌روز رسانی‌ّهای امنیتی پشتیبانی می‌شوند. اوبونتو هر دو سال یکبار یک نسخه‌ی LTS جدید منتشر می‌کند. این یعنی کافی است هر دو یا پنج سال یک بار توزیع خود را ارتقا دهید. همه‌ی توزیع‌های لینوکس از چنین پشتیبانی‌های طولانی مدتی بهره‌مند نیستند.

 

اوبونتو اخیراً با اعلام پایان پروژه‌ی موبایل، Convergence، یونیتی ۸ و میزکار میر (Mir) تصمیمات بحث برانگیزی گرفته است. اما خاتمه دادن به پروژه‌های مثل یونیتی ۸ و میر و حرکت به سمت فناوری‌های استانداردتر لینوکس مثل میزکار گنوم و نمایش سرور Wayland به این معناست که اوبونتو در حال یکنواخت‌تر شدن است، چرا که این توزیع هم از نوآوری دست برداشته و می‌خواهد مثل سایر نرم‌افزارهای جامعه‌ی منبع باز عمل کند.

 

Best Linux Distributions

 

اوبونتو طعم‌های (Flavors) گوناگونی دارد که در آن‌ها زیرساخت اصلی سیستم عامل خود را همراه با میزکارها و اپلیکیشن‌های مختلفی ارائه می‌کند. اگر می‌خواهید در کنار پشتیبانی فنی خوب و بازار نرم‌افزارهای گسترده، میزکارهای مختلف را امتحان کنید، می‌توانید از این طعم‌های مختلف استفاده نمایید. برای مثال، اگر کامپیوتر شما کمی قدیمی است، بهتر است از لوبونتو (Lubuntu) استفاده کنید. این توزیع از میزکار LXDE استفاده می‌کند که نسبت به میزکار غنی خود اوبونتو خیلی سبک‌تر است.

 

لینوکس مینت میزکار سنتی‌تری دارد

 

Best Linux Distributions

 

لینوکس مینت (Mint) هم محبوبیت بسیار زیادی دارد. نمی‌توان بدون نام بردن از لینوکس مینت توزیع اوبونتو را برای همه توصیه کرد. بخش‌هایی از مینت بر اساس اوبونتو شکل گرفته، اما این توزیع از میزکار Cinnamon یا MATE استفاده می‌کند. این‌ها میزکارهای سنتی‌تری هستند که مثل ویندوز یک نوار وظیفه و برای دسترسی به اپلیکیشن‌ها یک منوی بازشونده دارند. افراد زیادی هستند که ترجیح می‌دهند هیچ چیز جدیدی را تجربه نکنند، سینامون یا مینت برای چنین افرادی در دسترس است.

 

لینوکس مینت قبلاً تفاوت‌های بیشتری با اوبونتو داشت، مثلاً از کدک‌های متنوع‌تری برای فایل‌های رسانه‌ای استفاده می‌کرد. ولی اکنون اوبونتو نصب این کدک‌ها را ساده‌تر کرده، و مینت هم آن‌ها را به صورت جداگانه (اما با روشی یکسان) نصب می‌کند. از آن‌جایی که مینت بر پایه‌ی اوبونتو است، همچنان می‌توانید به پشتیبانی و اپلیکیشن‌های اوبونتو دسترسی داشته باشید.

 

فدورا، توزیعی برای حرکت بر لبه‌ی فناوری

 

Best Linux Distributions

 

توصیه به انتخاب اوبونتو یا مینت در دنیای لینوکس خیلی رایج است. نصب این توزیع‌ها برای شروع و یادگیری لینوکس بسیار مناسب می‌باشد. اما اگر به دنبال چیز متفاوت‌تری هستید، بهتر است از فدورا (Fedora) استفاده کنید.

 

فدورا تفاوت‌های فلسفی متعددی با اوبونتو، مینت و بسیاری از دیگر توزیع‌های لینوکسی دارد. برخلاف سایر توزیع‌ها، فدورا اهمیت بیشتری به استفاده از نرم‌افزارهای منبع باز می‌دهد. برای مثال، درایورهای منبع بسته به صورت پیشفرض جایی در این توزیع ندارند. اگر به آن‌ها نیاز دارید، باید خودتان دست به کار شده و دنبالشان بروید.

 

توسعه‌دهندگان فدورا به شکل مستقیم‌تری با پروژه‌های منبع باز مثل گنوم کار می‌کنند، و با هر تغییر کوچک در این پروژه‌ها آن‌ها را در اختیار کاربران خود قرار می‌دهند. این توزیع ترکیبی از جدیدترین و بهترین چیزهای جامعه‌ی لینوکس است.

 

ایمیج میزکار فدورا اکنون با نام Fedora Workstation شناخته می‌شود و در اختیار توسعه‌دهندگانی است که برای کارهای مختلف خود به ابزارها و قابلیت‌های توسعه‌دهندگی مختلف لینوکس نیاز دارند.

 

جامعه‌ی کاربری این توزیع لینوکسی اساس توزیع Red Hat Enterprise Linux را تشکیل می‌دهد که یک توزیع تجاری لینوکسی با پشتیبانی بلند مدت است که توسط شرکت Red Hat ارائه می‌شود. اما فدورا برعکس آن است. این توزیع تقریباً هر شش ماه نسخه‌های جدید خود را منتشر می‌کند، و هر انتشار تا تقریباً ۱۳ ماه با به‌روز رسانی‌های امنیتی پشتیبانی می‌شود. برای این که تحت پشتیبانی این توزیع قرار بگیرید، حداقل با هر انتشار ثانویه باید سیستم خود را ارتقا دهید. اگر به نسخه‌ی رایگان و کند-روتر رد هت نیاز دارید، می‌توانید از CentOS استفاده کنید. کد این توزیع مشابه RHEL است، ولی از برند و پشتیبانی تجاری آن بی‌بهره می‌باشد.

 

سایر توزیع‌های لینوکسی مناسب برای امتحان کردن

 

Best Linux Distributions

 

توزیع‌های لینوکسی دیگری هم برای امتحان کردن وجود دارد. هر توزیعی که در صفحه‌ی DistroWatch رتبه‌ی خوبی داشته باشد، توزیع قابل توجهی است که احتمالاً به دلایلی طرفداران زیادی دارد.

 

خیلی از توزیع‌های لنوکسی مثل Elementary OS توسط گروه‌های کوچک توسعه داده می‌شوند. Elementary OS به خاطر استفاده از میزکار Pantheon محیط تمیز و ساده‌ای دارد. این توزیع ظاهر خوبی داشته و تفاوت زیادی با سایر میزکارهای لینوکسی دارد، اما ممکن است به اندازه‌ی توزیع‌های پشتیبانی شده‌ی معروف آنچنان پایدار نباشد. وبسایت Elementary قبل از دانلود توزیع از شما مبلغی به عنوان کمک مالی می‌خواهد، اما اگر تمایلی به انجام این کمک ندارید می‌توانید مقدار ۰$ را وارد کنید.

Best Linux Distributions

 

دبیان (Debian) هم یکی از توزیع‌های فوق العاده‌ی لینوکس است که اساس اوبونتو و در نتیجه بسیاری از توزیع‌های دیگر را می‌سازد. اگر به دنبال یک محیط پایدار هستید، دبیان گزینه‌ی خوبی است، ولی اوبونتو به‌روزتر بوده و بیشتر متمرکز بر میزکار است.

Best Linux Distributions

لینوکس آرچ (Arch) شما را وادار می‌کند تا دستانتان را کثیف کنید. این توزیع برای کسانی که می‌خواهند ببینند همه چیز چگونه کار می‌کند گزینه‌ی بسیار خوبی است، زیرا شما باید همه چیز را خودتان پیکربندی کنید. ما توصیه می‌کنیم که آشنایی با لینوکس را با این توزیع شروع نکنید، اما بعد از این که ساز و کار توزیعی مثل اوبونتو دستتان آمد، آرچ برای یادگیریِ زیر و روی سیستم می‌تواند گزینه‌ی مناسبی باشد. فقط مطمئن شوید که در هنگام نصب توزیع مذکور آموزش نصب آن را به خوبی مطالعه کرده و دم دست داشته باشید.

Best Linux Distributions

 

تیلز (Tails) توزیع لینوکس زنده‌ای است که حریم خصوصی و امنیت را تا بیشترین حد ممکن برای شما به ارمغان می‌آورد. تیلز توسط ادوارد اسنودن، مخالفان سیاسی و خبرنگارانی که به بیشترین حد حفاظت نیاز داشتند مورد استفاده قرار گرفته است. این توزیع فعالیت‌ّهای شما را به طور خودکار از شبکه‌ی Tor عبور می‌دهد و ابزارهای امنیتی دیگری را هم برایتان فراهم می‌کند. با توجه به این که این توزیع به صورت زنده است، می‌توانید مطمئن باشید که بعد از خاموش کردن سیستم هیچ اطلاعاتی از شما باقی نمی‌ماند. این توزیع لینوکس توزیعی برای استفاده‌های عمومی نیست، اما اگر در لینوکس به دنبال توزیعی می‌گردید که در زمینه‌ی حریم خصوصی قوی باشد، تیلز در اختیار شماست.

 

 

وقتی صدای هدفون ضعیف می شود چکار کنیم؟

شاید تا کنون برای تان پیش امده باشد که هدفون هایی که دائما از آن ها استفاده می کنید، با افت کیفیت صدا روبرو شوند. البته لازم نیست این اتفاق برای هر دو گوشی رخ دهد چرا که این اتفاق عموما به دلیل بدنه سخت افزاری و سیستم گوشی نیست و یک سری علت های خارجی دارد.

مثلا گاهی اوقات ممکن است به دلیل محافظت ضعیف، و انداختن هدفون به ته کیف یا روی قالی یا هر چیز دیگری، پرز ها به گوشی بچسبد و موجب شود که خروج صدا به سختی امکان پذیر باشد. گاهی اوقات هم به دلیل اینکه بهداشت را رعایت نمی کنید، لایه های چربی و اجرام داخل گوش به هدفون بچسبد و در این حالت هم سلامتی تان به خطر می افتد و هم اینکه هدفون کارایی خود را از دست خواهد داد. برای اینکه هدفون خراب شود  و نتواند به خوبی و با کیفیت صدا را خارج کند، می تواند علت های مختلفی داشته باشد که با کمی فکر کردن به زندگی روزمره می توانید آن ها را تشخیص دهید اما حالا تصور می کنیم که هدفون شما افت کیفیت دارد. گویا آی تی به شما یاد می دهد که چگونه هدست های خود را تمیز کنید.

گام اول:

اولین کاری که باید کنید این است که یک گوش پاک کن و یک خلال دندان داشده باشید و از طریق آن ها محفظه هدفون را تمیز کنید. اجزای ریز و لایه چربی را از روی هدفون بردارید به طوری که محفظه خروجی صدا عاری از هر گونه آلودگی باشد. بعضی از هدفون ها داخلی هستند و یک بخش سیلیکونی دارند که باید آن را جدا کنید و به داخل محفظه دسترسی داشته باشید تا بتوانید آن را تمیز کنید. دقت کنید که هرگز نباید خلال دندان یا گوش پاک کن را خیس کنید چرا که سخت افزار هدفون به احتمال زیاد آسیب خواهد دید و اگر رطوبت زیاد باشد دچار زنگ زدگی خواهد شد.

پاک کردن هدفون

قدم دوم:

بعد از اینکه اجرام خارجی را تمیز کردید، کمی مایع ظرف شویی یا دست شویی را در آب حل کنید. به جای این محلول می توانید از محلول هیدروژن پر اکسید هم استفاده کنید. بعد یک دستمال را با این مایع ها مرطوب کنید و کم کم روی محفظه بکشید به طوری که آب به داخل نفوذ نکند. دستمالی که استفاده می کنید نباید پرز دار یا کرک دار باشد. مثلا استفاده از دستمال کاغذی در این باره کار اشتباهی است. بهتر است از دستمال های نخی استفاده کنید و با مرطوب کردن آن، حسابی آن را بفشارید تا آب آن خارج شود. گاهی اوقات استفاده از دستمال مرطوب های آرایشی یا بچه گانه نیز مفید است البته به شرطی که دستمال مرطوب باشد و آب از آن نریزد

قدم سوم:

حالا باید یک مسواک نرم داشته باشید که البته قصد استفاده مجدد از آن نداشته باشید. قطعا محفظه کمی رطوبت دارد پس باید این مسواک را به طور افقی چند بار به آن بکشید، تا رطوبت آن کم شود. این کار را ادامه دهید تا زمانی که رطوبتی روی گوشی احساس نکنید:

قدم چهارم:

در این مرحله شاید نیاز به چراغ قوه داشته باشید تا بتوانید دوباره بخش های داخلی را مشاهده کنید تا ریز گردها و چیزهای اضافی که توسط مسواک رو آوری شده را دوباره تمیز کنید. شاید لازم باشد این کار را انجام دهید شاید هم نیازی نباشد چرا که ساختار همه هدست ها و هدفون ها شبیه هم نیستند.

بدین صورت می توانید هدست خود را تمیز کنید و از کیفیت صدای آن لذت ببرید. دقت کنید که اگر به نکات زیر توجه کنید، کارتان را با امنیت بیشتری دنبال خواهید کرد و به سلامت هدفون و هدست ها آسیبی نخواهد رسید:

اول اینکه مراقب باشید رطوبت به داخل هدست ورود پیدا نکند. حتی اگر گفته می شود برخی هدست ها ضد آب هستند در چنین شرایطی آن ها را در معرض رطوبت مستقیم قرار ندهید و حتی زیر شیر آب قرار ندهید چرا که بیشتر این عناوین تبلیغاتی هستند.

دوم اینکه وقتی در حال تمیز کردن هدست هستید نباید آن را به دستگاه متصل کنید. آن را کاملا آزاد کنید و هرگز از آن کار نکشید. شاید هدست به دستگاه وصل باشد و شما متوجه درگیر بودن آن با موسیقی نباشید.

سوم اینکه اگر با وجود این کار ها باز هم هدست مثل سابق صدای ضعیفی دارد علت آن این است که هدست های تان با مشکل سخت افزاری مواجه بوده اند.

نکته اضافی:

گاهی اوقات به دلیل درست تنظیم نکردن تنظیمات گوشی برای هدست، ممکن است که صدا به خوبی نرسد بنابراین همیشه تنظیمات گوشی خود را هم چک کنید مثلا در برخی دیوایس ها شما شاهد هشداری هستید که سیستم اجازه نمی دهد که صدای خروجی هدست از میزان خاصی بالاتر برود. بنابراین از عدم وجود این محدودیت روی گوشی خود اطمینان حاصل کنید.

بهتر است از هدست هایی استفاده کنید که دارای محفظه خارجی پلاستیکی اند. این گونه محفظه ها به راحتی جدا می شوند و قابل شستشو هستند. منتها در هنگام تمیز کردن چنین محفظه هایی باید مراقب بود که مخدوش نشوند و بعد از این که کاملا خشک شدند به دستگاه آن ها را وصل کنید.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

وقتی صدای هدفون ضعیف می شود چکار کنیم؟

شاید تا کنون برای تان پیش امده باشد که هدفون هایی که دائما از آن ها استفاده می کنید، با افت کیفیت صدا روبرو شوند. البته لازم نیست این اتفاق برای هر دو گوشی رخ دهد چرا که این اتفاق عموما به دلیل بدنه سخت افزاری و سیستم گوشی نیست و یک سری علت های خارجی دارد.

مثلا گاهی اوقات ممکن است به دلیل محافظت ضعیف، و انداختن هدفون به ته کیف یا روی قالی یا هر چیز دیگری، پرز ها به گوشی بچسبد و موجب شود که خروج صدا به سختی امکان پذیر باشد. گاهی اوقات هم به دلیل اینکه بهداشت را رعایت نمی کنید، لایه های چربی و اجرام داخل گوش به هدفون بچسبد و در این حالت هم سلامتی تان به خطر می افتد و هم اینکه هدفون کارایی خود را از دست خواهد داد. برای اینکه هدفون خراب شود  و نتواند به خوبی و با کیفیت صدا را خارج کند، می تواند علت های مختلفی داشته باشد که با کمی فکر کردن به زندگی روزمره می توانید آن ها را تشخیص دهید اما حالا تصور می کنیم که هدفون شما افت کیفیت دارد. گویا آی تی به شما یاد می دهد که چگونه هدست های خود را تمیز کنید.

گام اول:

اولین کاری که باید کنید این است که یک گوش پاک کن و یک خلال دندان داشده باشید و از طریق آن ها محفظه هدفون را تمیز کنید. اجزای ریز و لایه چربی را از روی هدفون بردارید به طوری که محفظه خروجی صدا عاری از هر گونه آلودگی باشد. بعضی از هدفون ها داخلی هستند و یک بخش سیلیکونی دارند که باید آن را جدا کنید و به داخل محفظه دسترسی داشته باشید تا بتوانید آن را تمیز کنید. دقت کنید که هرگز نباید خلال دندان یا گوش پاک کن را خیس کنید چرا که سخت افزار هدفون به احتمال زیاد آسیب خواهد دید و اگر رطوبت زیاد باشد دچار زنگ زدگی خواهد شد.

پاک کردن هدفون

قدم دوم:

بعد از اینکه اجرام خارجی را تمیز کردید، کمی مایع ظرف شویی یا دست شویی را در آب حل کنید. به جای این محلول می توانید از محلول هیدروژن پر اکسید هم استفاده کنید. بعد یک دستمال را با این مایع ها مرطوب کنید و کم کم روی محفظه بکشید به طوری که آب به داخل نفوذ نکند. دستمالی که استفاده می کنید نباید پرز دار یا کرک دار باشد. مثلا استفاده از دستمال کاغذی در این باره کار اشتباهی است. بهتر است از دستمال های نخی استفاده کنید و با مرطوب کردن آن، حسابی آن را بفشارید تا آب آن خارج شود. گاهی اوقات استفاده از دستمال مرطوب های آرایشی یا بچه گانه نیز مفید است البته به شرطی که دستمال مرطوب باشد و آب از آن نریزد

قدم سوم:

حالا باید یک مسواک نرم داشته باشید که البته قصد استفاده مجدد از آن نداشته باشید. قطعا محفظه کمی رطوبت دارد پس باید این مسواک را به طور افقی چند بار به آن بکشید، تا رطوبت آن کم شود. این کار را ادامه دهید تا زمانی که رطوبتی روی گوشی احساس نکنید:

قدم چهارم:

در این مرحله شاید نیاز به چراغ قوه داشته باشید تا بتوانید دوباره بخش های داخلی را مشاهده کنید تا ریز گردها و چیزهای اضافی که توسط مسواک رو آوری شده را دوباره تمیز کنید. شاید لازم باشد این کار را انجام دهید شاید هم نیازی نباشد چرا که ساختار همه هدست ها و هدفون ها شبیه هم نیستند.

بدین صورت می توانید هدست خود را تمیز کنید و از کیفیت صدای آن لذت ببرید. دقت کنید که اگر به نکات زیر توجه کنید، کارتان را با امنیت بیشتری دنبال خواهید کرد و به سلامت هدفون و هدست ها آسیبی نخواهد رسید:

اول اینکه مراقب باشید رطوبت به داخل هدست ورود پیدا نکند. حتی اگر گفته می شود برخی هدست ها ضد آب هستند در چنین شرایطی آن ها را در معرض رطوبت مستقیم قرار ندهید و حتی زیر شیر آب قرار ندهید چرا که بیشتر این عناوین تبلیغاتی هستند.

دوم اینکه وقتی در حال تمیز کردن هدست هستید نباید آن را به دستگاه متصل کنید. آن را کاملا آزاد کنید و هرگز از آن کار نکشید. شاید هدست به دستگاه وصل باشد و شما متوجه درگیر بودن آن با موسیقی نباشید.

سوم اینکه اگر با وجود این کار ها باز هم هدست مثل سابق صدای ضعیفی دارد علت آن این است که هدست های تان با مشکل سخت افزاری مواجه بوده اند.

نکته اضافی:

گاهی اوقات به دلیل درست تنظیم نکردن تنظیمات گوشی برای هدست، ممکن است که صدا به خوبی نرسد بنابراین همیشه تنظیمات گوشی خود را هم چک کنید مثلا در برخی دیوایس ها شما شاهد هشداری هستید که سیستم اجازه نمی دهد که صدای خروجی هدست از میزان خاصی بالاتر برود. بنابراین از عدم وجود این محدودیت روی گوشی خود اطمینان حاصل کنید.

بهتر است از هدست هایی استفاده کنید که دارای محفظه خارجی پلاستیکی اند. این گونه محفظه ها به راحتی جدا می شوند و قابل شستشو هستند. منتها در هنگام تمیز کردن چنین محفظه هایی باید مراقب بود که مخدوش نشوند و بعد از این که کاملا خشک شدند به دستگاه آن ها را وصل کنید.

در این باره دیدگاه ها و تجربیات خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

چگونه برای ایمیل در جیمیل تایید ارسال دریافت کنیم؟

در بسیاری از اوقات، شما می توانید برای اپلیکیشن پیام رسان گوشی و حتی نرم افزارهایی مثل واتس اپ و تلگرام این خاصیت را تنظیم کنید که زمانی که پیام تان به دوست تان رسید، و او پیام را مشاهده کرد، با یک تیک اضافی در کنار پیام، متوجه این امر شوید. البته نمی گوییم که این ویژگی صد در صد خوب یا بد است چرا که بسته به شرایط و البته افرادی که با آن ها در تماس هستید این ویژگی اهمیت پیدا می کند. به همین مقدار که برخی پیام ها حساس اند برخی ایمیل ها هم حساس اند. اما به طور پیش فرض امکانی برای این وجود ندارد که بفهمید که آیا ایمیل تان به مخاطب رسید یا حتی مخاطب ایمیل شما را باز کرده است یا نه. اما اگر از کاربران گوگل کروم باشید، حالا افزونه ای برای این منظور ساخته شده که می توانید از آن روی جیمیل استفاده کنید.

امروز گویا آی تی این افزونه را معرفی می کند و به شما یاد می دهد که چگونه آن را فعال کنید. با ما همراه باشید.

ابتدای امر، از طریق صفحه افزونه ها، DoubleTick را بر روی مرورگر گوگل کروم نصب کنید. بدین منظور لازم است که ابتدا، وارد مرورگر گوگل کروم شوید و در یکی از تب های مرورگر، وارد جیمیل خود شوید. در ادامه این مقاله را در تب دیگری باز کرده و روی لینک انتهای پست کلیک کنید تا مراحل نصب روی مرورگر و البته جیمیل شروع شود.

بعد از اینکه افزونه روی مرورگر تان نصب شد می توانید از آن لحظه به بعد، ایمیل هایی را که می فرستید رد یابی کنید. در واقع وقتی که شما شروع می کنید تا یک ایمیل بنویسید  DoubleTick فعال می شود.

اگر می خواهید امکان ردیابی ایمیل را برای مخاطب مورد نظرتان در ایمیلی که می نویسید حدف کنید، کافی است روی ضربدر قرمز رنگ کلیک کنید تا این امکان برداشته شود یا اینکه قطعه جمعه آخر را بردارید.

به محض اینکه ایمیل مورد نظر را ارسال کردید، در صورتی که ایمیل با موفقیت به اینباکس فرد مقابل برسد، دو تیک خاکستری در کنار آن باقی خواهد ماند.

زمانی که ایمیل مورد نظر توسط کاربر و یا دوست شما، مطالعه شود، دقیقا همان زمانی که ایمیل را باز می کند، در سیستم ثبت می شود که فرد ایمیل را در چه زمانی مطالعه کرده است. بدین صورت تیک های خاکستری سبز رنگ می شوند ( ممکن است این رنگ در بروز رسانی ها تغییر کند ).

اما وقتی که شما بخواهید از تایم دریافت پیام اطلاع پیدا کنید، کافی است که ماوس خود را روی تیک ها قرار دهید، بدین صورت زمان مورد نظر مشخص می شود. حتی اگر کاربر چندین بار ایمیل را باز کند و ببندد باز هم در سیستم دفعات و زمان های مشاهده ایمیل ثبت می شود.

از طرفی وقتی که کاربر ایمیل را باز می کند، یک نوتیفی برای شما ارسال می شود که در صورتی که آنلاین باشید و پنل جیمیل تان باز باشد، می توانید آن را در سمت راست و پایین نزدیک تاریخ در مرورگر آن را مشاهده کنید.

حالا تصور کنید که چندین نفر مخاطب یک ایمیل شما هستند، مثلا شما یک ایمیل را برای چند مخاطب ارسال کرده اید. در چنین شرایطی DoubleTick بدین صورت عمل می کند که تا زمانی که تمام مخاطبین ایمیل را نخوانده اند به صورت کامل تیک ها از خاکستری به سبز تبدیل نمی شوند بلکه تنها یک تیک آن سبز رنگ می شود. اگر ایمیل را باز کنید یا روی تیک ها ماوس خود را نگهدارید، می توانید مشاهده کنید که ایمیل به چند نفر ارسال کرده اید و چند نفر هم آن را باز کرده اند.

نکته های تکمیلی

توجه داشته باشید که فردی که ایمیل را دریافت می کند، به هیچ عنوان از کاری که شما با جیمیل انجام داده اید متوجه نخواهد شد یعنی او هرگز نخواهد فهمید که شما می توانید امکان باز کردن ایمیل اش را ردیابی کنید. بدین منظور می توانید به طور محرمانه این قابلیت را برای خود داشته باشید.

از طرفی اینکه مخاطب شما از چه نوع سرویسی برای ایمیل استفاده می کند هم اهمیت پیدا می کند. مثلا اگر کاربران از یاهو استفاده می کنند، نمی توانید از طریق این افزونه او را ردیابی کنید اما کاربران جیمیلی به راحتی توسط این افزونه قابل رویت هستند.

sent-and-seen-status-for-gmail

نکته دیگر اینکه لازم نیست که فرد افزونه DoubleTick را روی مرورگر خود نصب کرده باشد، چرا که این سرویس کاملا محرمانه و از سوی شما کنترل می شود.

همچنین اگر شما اکانت های مختلفی داشته باشید، می توانید این افزونه را برای تک تک آن ها تنظیم کنید و حتی در بخش آپشن های افزونه آن را کاملا شخصی سازی کنید.

برای اینکه این افزونه را حذف کنید و یا آن را غیر فعال کنید می توانید به طور دستی قطعه نوشته شده در انتهای ایمیل را حذف کنید یا اینکه از طریق آپشن های تنظیمات در مرورگر گوگل کروم به بخش افزونه ها بروید و از آن جا، افزونه را غیرفعال کنید یا اینکه آن را کاملا حذف کنید. زمانی که افزونه را غیر فعال می کنید، می توانید بعدا هر زمان که بخواهید با کلیک کردن بر روی یک دکمه آن را سریعا راه اندازی و فعال کنید اما اگر به طور کلی از استفاده از این افزونه پشیمان شده اید می توانید آن را حذف کنید.

از مزیت های این افزونه این است که سبک وزن بوده و البته رایگان نیز می باشد.

در این باره آیا تا کنون در سرویس های ایمیلی که استفاده کرده اید، چنین تجربه ای داشته اید که بتوانید افراد مخاطب را ردیابی کنید؟ در این باره نظرات و دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید

برای نصب افزونه DoubleTick بر روی مرورگر گوگل کروم کلیک کنید.

۵ روش برای اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

اکوسیستم نرم‌افزاری مک موفقیت قابل قبولی دارد، اما بعضی از برنامه‌ها فقط از ویندوز پشتیبانی می‌کنند. بنابراین اگر می‌خواهید از نرم‌افزارهای تجاری یا از بازی‌های ویندوز استفاده کنید، روش‌های زیادی برای اجرای برنامه‌های ویندوز روی مک وجود دارد.

 

ماشین‌های مجازی

 

 اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

استفاده از ماشین مجازی بهترین راه برای اجرای نرم‌افزارهای ویندوز است. این ماشین‌ها به شما اجازه می‌دهند تا ویندوز یا سایر سیستم عامل‌ها را در یک پنجره بر روی میزکار مک خود داشته باشید. در این حالت ویندوز تصور می‌کند که روی یک کامپیوتر واقعی است، در حالی که در حقیقت داخل یک نرم‌افزار درون مک شما اجرا می‌شود.

 

علاوه بر این لازم نیست حتماً از برنامه‌های ویندوزی داخل پنجره‌ی ماشین مجازی استفاده کنید، چون امروزه بسیاری از این ماشین‌ها به شما اجازه می‌دهند تا برنامه‌هایشان از پنجره‌ی ماشین مجازی خارج شده و داخل میزکار خود مک اجرا شوند. البته، در نهایت نرم‌افزارهای مذکور هنوز هم عملاً داخل ماشین مجازی در حال اجرا شدن هستند.

 

برای نصب ویندوز در داخل ماشین مجازی به لایسنس ویندوز نیاز دارید. اگر سریال نسخه‌ی رسمی را دارید، می‌توانید به صورت رایگان فایل نصب ویندوز را دانلود کرده و آن را روی ماشین مجازی خود نصب کنید.

 

محبوب‌ترین برنامه‌های ماشین مجازی برای مک Parallels و VMware Fusion هستند. هر دوی این برنامه‌ها پولی می‌باشند. البته برنامه‌ی رایگان دیگری به نام VirtualBox for Mac هم وجود دارد، اما پشتیبانی از گرافیک‌های سه بعدی و یکپارچگی آن با سیستم عامل مک به خوبی گزینه‌های قبلی نیست. Parallels و VMware Fusion هر دو نسخه‌های آزمایشی رایگان دارند تا با تست آن‌ها راحت‌تر بتوانید تصمیم بگیرید که کدام برنامه برای شما بهتر است.

 

نکته: ما معمولاً نرم‌افزارهای پولی را به کاربرانمان پیشنهاد نمی‌کنیم، اما در این مورد خاص Parallels Desktop گزینه‌ای است که خودمان هم به صورت روزانه از آن استفاده می‌کنیم و واقعاً خوب است. یکپارچگی این برنامه با macOS به طرز شگفت‌آوری عالی است و سرعت آن VirtualBox را در دم از گردونه‌ی رقابت خارج می‌کند. اگر به دنبال استفاده‌ی بلند مدت هستید، صرف هزینه برای این نرم‌افزار واقعاً ارزشش را دارد.

 

البته ماشین‌های مجازی یک مشکل بزرگ هم دارند. گرافیک‌های سه بعدی در این ماشین‌ها به اندازه‌ی کافی خوب نیست، بنابراین این روش بهترین راه برای بازی کردن نیست. بازی‌های قدیمی‌تر مشکل چندانی نخواهند داشت، ولی بازی‌های جدید عملاً توی ذوق کاربر می‌زند. این جاست که گزینه‌ی بعدی مطرح می‌شود.

 

بوت کمپ

 

 اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

بوت کمپ (Boot Camp) به شما اجازه می‌دهد تا ویندوز را در کنار macOS روی کامپیوترهای مک نصب کنید. البته در آن واحد فقط یک سیستم عامل را می‌توان اجرا کنید، بنابراین برای جابجا شدن بین سیستم عامل‌ها مجبورید هر دفعه دستگاه را ریستارت کنید. اگر تا به حال تجربه‌ی نصب لینوکس بر روی کامپیوترهای ویندوزی را داشته باشید متوجه منظور من می‌شوید، چون این روش هم مشابه همان است.

 

اگر می‌خواهید از بازی‌های ویندوزی استفاده کنید یا از اپلیکیشنی استفاده می‌کنید که به تمام توان دستگاه شما نیاز دارد، نصب ویندوز به عنوان یک سیستم عامل واقعی بهترین روش ممکن است. وقتی ویندوز را روی مک نصب می‌کنید، سیستم با تمام توان قادر به استفاده از ویندوز و برنامه‌های آن خواهد بود.

 

منتهی ایراد این جاست که اپلیکیشن‌های macOS و ویندوز را نمی‌توان به صورت همزمان اجرا کرد. اگر فقط می‌خواهید از یک اپلیکیشن ویندوزی در کنار اپلیکیشن‌های مک خود استفاده کنید، بهترین کار استفاده از ماشین مجازی است. اما اگر می‌خواهید آخرین نسخه‌ی بازی‌های ویندوزی را روی کامپیوترتان اجرا کنید باید به فکر بوت کمپ باشید.

 

واین

 

 اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

واین (Wine) اولین بار برای لینوکس ساخته شد. این برنامه یک لایه‌ی سازگاری است که به اپلیکیشن‌های ویندوز اجازه می‌دهد تا روی سیستم عامل‌های دیگر اجرا شوند. واین اساساً تلاشی برای بازنویسی آن دسته از کدهای ویندوز است که برنامه‌ها برای اجرا شدن روی سیستم عامل‌های دیگر به آن نیاز دارند. این یعنی واین اصلاً گزینه‌ی ایده‌آلی نیست. این برنامه قابلیت اجرا کردن همه‌ی اپلیکیشن‌های ویندوزی را ندارد، و در اجرای بسیاری از آن‌ها هم باگ دارد. صفحه‌ی Wine AppDB به شما می‌گوید که این برنامه از چه اپلیکیشن‌هایی پشتیبانی می‌کند، منتهی تمرکز کلی آن بر روی لینوکس است.

 

با این حال واین هنوز هم یکی از روش‌های اجرای برنامه‌های ویندوز روی مک می‌باشد. چون با استفاده از این برنامه لازم نیست حتماً از ویندوز استفاده کنید و لایسنس آن را داشته باشید. واین کاملاً رایگان است. خودتان می‌توانید آن را دانلود کنید و ببینید که به چه راحتی امکان اجرای برنامه‌ها را برایتان فراهم می‌کند.

 

کراس‌اور مک

 

 اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

کراس‌اور مک (CrossOver Mac) که توسط شرکت CodeWeavers ساخته شده یک اپلیکیشن پولی است که امکان اجرای برنامه‌های ویندوز را روی مک به وجود می‌آورد. این اپلیکیشن از کد منبع باز واین استفاده می‌کند، ولی رابط گرافیکی بهتری دارد و رسماً روی برنامه‌های محبوب‌تر تمرکز کرده است. اگر برنامه‌ای که به صورت رسمی پشتیبانی شده روی این اپلیکیشن کار نکند، می‌توانید با CodeWeavers تماس گرفته و از آن‌ها بخواهید که مشکل را برطرف کنند. این شرکت پیشرفت‌های خود را به صورت متقابل بر روی پروژه‌ی منبع-باز واین هم اعمال می‌کند، بنابراین با پرداخت پول برای کراس‌اور مک در حقیقت به پیشبرد پروژه‌ی واین هم کمک می‌کنید.

 

اگر مایل به استفاده از کراس‌اور هستید، می‌توانید نسخه‌ی آزمایشی آن را امتحان کنید. به علاوه قبل از خرید می‌توانید لیستی از برنامه‌های مناسب برای اجرا شدن در کراس‌اور را هم ببینید. اگرچه کراس‌اور روی سازگاری تمرکز دارد، ولی پایه‌ی آن هنوز بر اساس واین است و با همه‌ی نرم‌افزارها کار نمی‌کند.

 

با استفاده از کراس‌اور نیازی به اجرای ماشین مجازی ویندوز ندارید، اما اگر چنین ماشینی دارید، با خیال راحت‌تری می‌توانید برنامه‌های ویندوزی خود را بدون ریسک مواجه شدن با باگ اجرا کنید. از لحاظ تئوری کراس‌اور در اجرای بازی‌های ویندوزی حتی از ماشین مجازی هم بهتر عمل می‌کند، ولی احتمال مواجه شدن با باگ یا پشتیبانی نشدن برنامه‌ی شما وجود دارد. همچنان به نظر می‌رسد که بوت کمپ گزینه‌ی بهتری برای این کار باشد.

 

Remote Desktop

 

 اجرای نرم‌افزارهای ویندوز بر روی مک

 

اگر کامپیوتر ویندوزی دارید، می‌توانید کلاً بیخیال اجرای نرم‌افزارهای این سیستم عامل روی مک شده و از یک برنامه‌ی Remote Desktop برای دسترسی به آن دستگاه استفاده کنید. شرکت‌هایی که از نرم‌افزارهای تجاری روی ویندوز استفاده می‌کنند می‌توانند میزبان سرورهای ویندوز باشند و از آن طریق اپلیکیشن‌های خود را در دسترس مک‌ها، کروم‌بوک‌ها، لینوکس‌ها، آیپدها، تبلت‌های اندرویدی و سایر دستگاه‌ها قرار دهند. اگر شما کاربر خانگی‌ای هستید که یک کامپیوتر ویندوزی دارید، می‌توانید آن دستگاه را طوری پیکربندی کنید که برای دسترسی از راه دور مورد استفاده قرار بگیرد. به یاد داشته باشید که این روش برای استفاده از بعضی از اپلیکیشن‌ها مثل بازی‌های کامیپوتری مناسب نیست.

 

برای وصل شدن به یک کامپیوتر ویندوزی که از کروم استفاده می‌کند می‌توانید از نرم‌افزار Chrome Remote Desktop استفاده کنید.

 

استفاده از روش‌های فوق مسلماً بیشتر از نصب ساده‌ی یک نرم‌افزار ویندوزی بر روی یک کامپیوتر ویندوزی کار می‌برد. اگر کاربر مک هستید بهتر است تا جای ممکن از نرم‌افزارهای مک استفاده کنید. برنامه‌های ویندوز به اندازه‌ی برنامه‌ی بومی مک برای این سیستم عامل خوب نیستند.

 

اگر به دنبال بهترین تجربه‌ی کاربری ویندوز بر روی مک هستید باید به فکر خرید لایسنس ویندوز هم باشید چون برای نصب آن بر روی بوت کمپ یا ماشین مجازی به لایسنس نیاز دارید. واین و کراس‌اور هم گزینه‌های خوبی هستند، اما به هیچ عنوان نمی‌توان آن‌ها را ایده‌آل تلقی کرد.

نظرات و دیدگاه های خود را در رابطه با این سیستم عامل یعنی مک و توانایی های آن از نظر نرم افزاری با ما در گویا آی تی در میان بگذارید و به ما بگویید که این سیستم عامل چه ویژگی هایی دارد که شما حاضر شده اید با آن تعامل تان را همیشگی تر کنید. همچنین بعد از بیان تجربیات خود، این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید تا در توسعه عملکرد کاربران مک کار نیکی انجام داده باشید.

 

آموزش Touch-Friendly تر کردن مرورگر Chrome برای Microsoft Surface

با توجه به اینکه دنیای تکنولوژی از نظر سخت افزاری و نرم افزاری هر دو در حال کشیده شدن به سمت ابزارهای همراه هستند، جای تعجب دارد که هنوز با گذشت زمان بسیار، مرورگر گوگل کروم، بر روی سیستم های دسکتاپ و لپ تاپ حکومت می کند. از طرفی با وجود اینکه این مرورگر فوق العاده بر روی دستگاه های اندرویدی نیز آزمایش خود را به خوبی پس داده و طرفداران زیادی دارد در عین حال متاسفانه نتوانسته بر روی سرفیس های مایکروسافت خودی نشان دهد. از آن جا که برخی قابلیت های تاچ و لمسی برای این مرورگر هنوز تقویت نشده است، ما در این مقاله به شما کمک می کنیم که اگر از کاربران سرفیس هستید، به کمک قابلیت هایی که به شما یاد می دهیم، مرورگر گوگل کروم خود را تاچ فرندلی تر کنید.

گام اول: حالت تبلت سرفیس را فعال کنید

خب این واضح  است که برای این کار باید حالت تبلتی سرفیس را فعال کنید، و ضروری است که این موضوع را یاد آوری کنیم چرا که بسیاری از کاربران تنها از حالت دسکتاپ این دیوایس استفاده می کنند و نمی توان به آن ها ایراد گرفت که چرا این کار را می کنند و هرگز تمایلی ندارند حتی حالت تبلت آن را تست کنند. این دیوایس چنان تکامل پیدا کرده که شما می توانید از آن به عنوان تبلت هم استفاده کنید و هم آن را با موس کنترل کنید.

دقت کنید که شما اگر بخواهید این تست را روی حالت دسکتاپ انجام دهید نمی توانید تا انتها به هدف نهایی این متن برسید چرا که با تغییر حالت از حالت دسکتاپ به حالت تبلت، برخی از اپلیکیشن ها نظیر همین مرورگر گوگل کروم تغییر رابط کاربری می دهند و عملکردشان متفاوت از هم خواهد شد. کافی است که وقت بگذارید و این دو مود را با هم مقایسه کنید. پس هرگز به خیال اینکه شما از یک دیوایس و یک اپلیکیشن استفاده می کنید این گام ابتدایی و اساسی را سر سری و دست کم نگیرید.

برای اینکه حالت تبلت را فعال کنید، کافی است که با سوایپ به سمت راست،  Action Center را باز کنید. حالت تبلت همان طور که فلش در تصویر بالا اشاره می کند با عنوان Tablet Mode مشخص شده است. در این حالت باید سه دکمه را مشاهده کنید که آن سه عبارتند از، دکمه ویندوز، دکمه برگشت به عقب و کورتانا ( تصویر اول )

گام دوم: به کیبرد مجازی تغییر وضعیت دهید

هر چند شما می توانید از قلم مجازی استفاده کنید و آدرس ها  و حتی عبارت هایی که می خواهید جستجو کنید را بنویسید اما ممکن است اشتباهی رخ دهد بنابراین توصیه می کنیم برای جلوگیری از خطای بیشتر و تسریع در عملکرد کیبرد مجازی را هم فعال کنید.

فعال کردن کیبرد مجازی هم کاری آسان است. بدین منظور کافی است که در یک کادر و یا باکس که باید چیزی نوشته شود، ضربه بزنید تا ابزار ورودی متن که به صورت پیش فرض ارائه شده بالا بیاید. اگر برای شما ابزار تشخیص دست خط ارائه شد که معمولا اینگونه است کافی است بر روی دکمه خودکار ضربه بزنید. این گزینه در سمت راست و در پایین پنجره قرار دارد. بدین صورت می توانید حالت های مختلف کیبرد را مشاهده کنید که مطابق زیر به شما نمایش می دهد:

در این حالت می توانید حالت استاندارد کیبرد و کیبرد تقسیم پذیر را انتخاب کنید. عموما چون سرفیس ها بزرگ مانیتور هستند حالت اسپلیت یا تقسیم بندی شده که دومین گزینه از سمت چپ است انتخاب می شود. حالا این به شما و تصمیم شما بر می گردد.

مورد مورد نظرتان را انتخاب کنید تا به کیبرد برگردید، و به گام بعدی برویم

گام سوم: همراه با مرورگر

قرار شد تکست و یا همان متن و فعال کردن کیبرد مجازی را روی مرورگر انجام دهیم. وقتی که این کار را انجام دادید، در پنجره گوگل کروم و در بخش آدرس بار عبارت chrome://flags را بنویسید.

با این کار صفحه ای مملو از تنظیمات به شما نمایش داده می شود که می توانید آن را در تصویر بالا مشاهده کنید. باید پاره ای از تنظیمات در این صفحه صورت بگیرد تا مرورگر تاچ فرندلی تر شود.

Scroll prediction: با فعال کردن این گزینه می توانید بخش های از صفحه را که نمایش داده نشده اند را با سرعت بیشتری به نمایش گذاشت. این موضوع برای زمانی عملی است که بخواهید به صورت تاچ از مرورگر استفاده کنید.

Touch initiated drag and drop: برای اینکه از درگ و دراپ برای انتقال دیتاها استفاده کنید باید این گزینه را فعال کنید تا بجای اینکه بخواهید از ماوس استفاده کنید، راحت تر عملیات کشیدن و انداختن دیتاها را انجام دهید. این گزینه برای آپلود کردن تصاویر به عنوان مثال کاربرد دارد.

Scroll Anchoring: این گزینه برای صفحاتی که به آهستگی باز  و لود می شوند کاربرد خوبی دارد چرا که کمک می کند المان های صفحه نظیر تصاویر به خوبی باز شوند.

دقت کنید که این آموزش صرفا برای کاربرانی مفید خواهد بود که از گوگل کروم ورژن ۵۹ استفاده می کنند چرا که برخی از این تنظیمات در نسخه های اولیه تر و قدیمی تر وجود ندارد البته ممکن است در نسخه های بعدی این گزینه ها نیز دستخوش تغییراتی شوند که البته اگر کمی با زبان انگلیسی و اصطلاحات مرورگرها آشنایی پیدا کتید می توانید به راحتی با دنبال کردن مسیر فلگ ها در مرورگر ( همین مسیری که برای پیدا کردن صفحه تنظیمات تکمیلی تا به اینجا دنبال کردیم ) می توانید قابلیت های دیگر را مشاهده کرده و تنظیم کنید.

بدین صورت شما می توانید حالا مرورگر کروم خود را تاچ فرندلی تر کرده و از لذت وب گردی در دنیای مجازی با این مرورگر در حالت تبلت بیشتر بهره ببرید. در این باره تجربیات و دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان بگذارید و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.

 

 

چگونه با ۵۲ قابلیت جدید iOS11 کار کنیم؟ ( قسمت ۱ )

اپل iOS 11 را با قابلیت های جدیدی که دارد، کمی تا حدودی رونمایی کرده البته آن را در نسخه بتا برای پاره ای از کاربران انتشار داده که می توانند تغییرات را مشاهده کنند و البته کمک کنند تا باگ ها رفع شوند. اما برای تجربه بهتر این نسخه از سیستم عامل موبایلی اپل، می توانید با بروز رسانی iOS10 به iOS11 Beta برای iPad ،iPhone و iPod touch از آن بهره مند شوید. البته اگر بعد از مدتی گوشی تان کار نکرد، می توانید به راحتی این تنظیمات را به حالت اولیه برگرداند و بروز رسانی iOS 11 به iOS 10.3.2 دانگرید کرد چرا که همه چیز در نسخه بتا پایدار نیست و ممکن است کمی دردسر ساز باشد. گویا آی تی در این مقاله قصد دارد کمی تا حدودی به بررسی ویژگی های جدید ای او اس ۱۱ بپردازد و هر جا که لازم بود آموزشی جدید صورت گیرد آن را در اختیارتان قرار دهد. با بخش اول از این آموزش با ما همراه باشید

 

مدیریت Control Center در یک صفحه اختصاصی

Control Center بخش مهمی از IOS است که در IOS11 در یک صفحه ادغام شده است اما این برخلاف قاعده iOS 10 است چرا که در این ورژن از سیستم عامل اپل، شما در دو صفحه این قابلیت را در اختیار داشتید که هر دو صفحه از هم مجزا بودند. در Control Center در ای او اس ۱۱ همه چیز به طور بخش بخش شده و جدا در یک صفحه قرار گرفته که به کمک تاچ سه بعدی می توانید هر سکشن را توسعه دهید و دیتاهای مورد نظر خود را بخوانید:

Control Center

Control Center

Control Center را شخصی سازی کنید

در بالا گفته شد که Control Center در یک صفحه اختصاصی قرار داده شده است اما نکته مفید تر این است که شما می توانید اجزای Control Center را کاملا شخصی سازی کنید. می توانید آیتم ها را جابجا کنید یا اینکه آن ها را از صفحه حذف کنید. در عین حال، قابلیت هایی مثل کنترل موزیک، Airplane Mode, Cellular Data, Wi-Fi, Bluetooth, AirDrop, Personal Hotspot, Rotation Lock, Do Not Disturb, AirPlay مواردی هستند که امکان شخصی سازی و تغییر آن ها فراهم نیست. همانطور که در اسکرین شات زیر مشاهده می کنید این قابلیت از طریق بخش تنظیمات و از آن جا با ورود به  Control Center می توانید تنظیم کنید:

Control Center

از تغییرات Flashlight استقبال کنید!

اگر شما از تاچ سه بعدی روی چراغ قوه در آیفون استفاده می کنید در این نسخه جدید به جز سه حالت اولیه، متوسط و قوی گزینه ۴ امی هم مشاهده می کنید که البته نامی برای آن انتخاب نشده که می توانید خودتان آن را تست کنید:

دوستانی که از نسخه قدیمی تر آی او اس استفاده می کنند می توانند روش جدید کنترل نور Flashlight در iOS 10 به کمک touch سه بعدی را دنبال کنند تا این قابلیت را در آی او اس ۱۰ داشته باشند.

بدون نیاز به مک، نمایشگر را ضبط کنید!

تا پیش از این امکان ضبط کردن نمایشگر آیفون به خودی خود با یک ابزار داخلی وجود نداشت و نهایتا باید با کمک مک این کار را انجام می دادیم اما حالا در کنترل سنتر، شما می توانید یک بخش پنهان را پیدا کنید که به شما کمک می کند به طور اختصاصی بدون نیاز به هیچ ابزار اضافی از نمایشگر عکس و فیلم بگیرید. دقت کنید که این فیلم گرفتن می تواند به کمک میکروفون صدا را هم ضبط کند که قابلیتی عالی است و این موضوع از طریق کنترل مرکزی قابل استفاده است. دقت کنید که  گرفتن فیلم از نمایشگر آیفون، آی پاد و آی پد برای کاربران IOS در ورژن های پایین تر از ۱۱ نیز امکان پذیر است.

موارد اضافی در بخشControl Center را دریابید

این بخش از iOS 10 تقویت شده و هم اکنون در IOS 11 نیز ارائه شده است. در این سیستم عامل جدید علاوه بر وجود امکانات قبلی می توانید مواردی نظیر Cellular Data, Personal Hotspot, Screen Recording, Alarm, Do Not Disturb While Driving, Notes, Accessibility Shortcuts, Apple TV Remote, Guided Access, Low Power Mode, Magnifier, Stopwatch, Text Size, و Voice Memos را هم مشاهده کنید.

برای استفاده از حالت راه اندازی سریع Control Center نیاز به تاچ سه بعدی ندارید

اگر شما از این بخش هنوز با قابلیت تاچ سه بعدی استفاده می کنید، می توانید با قابلیت های اضافی در این حالت، آیکون ها را در بخش کنترل مرکزی فراخوانی کنید اما اگر گوشی شما از این قابلیت برخوردار نیست به این معنی نیست که نمی توانید از اجزای کنترل سنتر استفاده کنید بلکه می توانید با یک تاچ قوی و بلند، قابلیت ها را فراخوانی کنید و از اجزا استفاده کنید.

البته دقت کنید که این قابلیت یعنی استفاده از تاچ قوی و طولانی، بجای تاچ سه بعدی، فقط در بخش کنترل مرکزی کاربرد دارد و دروی دیگر بخش ها جوابگو نیست.

بهینه شدن Screen Effects برای iMessage

اگر در اپلیکیشن آی مسیج از Balloons and Confetti خوشتان می آید باید بگوییم که در این نسخه جدید از IOS امکانات جدید تری نیز قرار داده شده است که البته چیز بیشتری در مورد آن گفته نشده اما می توانید در تصویر زیر این تغییرات را مشاهده کنید:

ذخیره سازی مسیج ها در آی کلود

این بدین معنی است که پیام هایی که در آی مسیج ارسال می کنید می توانند در بخش آی کلود ذخیره شوند و مدام به روز رسانی شوند. از این رو شما می توانید از طریق مک نیز به آن ها دسترسی داشته باشید. پس اگر می خواهید لیستی از مسیج ها را پاک کنید علاوه بر اینکه لازم است آن را از طریق موبایل پاک کنید برای اطمینان بیشتر و پاک شدن دائمی باید از طریق مک نیز آن را پاک کنید تا به طور کامل پاک شوند.

آپدیت قابل توجه App Store را دیده اید؟

اپل استور در IOS 11 تغییرات قابل توجهی داشته است که آن را تعاملی تر کرده است. علاوه بر طراحی ظاهری جدیدی که دارد، برخی دسته های جدید به آن اضافه شده است. از سویی کاربران می توانند به سادگی، روی اپ ها نظر خود را ارسال کنند و توسعه دهندگان نیز به پاسخ گویی بپردازند. علاوه بر این رتبه بندی ها و اولیت ها نیز برای اپ ها در اپ استور برنامه ریزی شده است که در این باره اخبار بیشتری در دسترس نیست.

امکان رتبه بندی به اپ ها در اپلیکیشن ها برداشته شده است

اگر تا IOS 10.3 با این سیستم عامل همراه بوده باشید قطعا تا کنون دیده اید که وقتی اپلیکیشنی را نصب می کنید این امکان را دارید که از طریق خود اپلیکیشن آن را رتبه بندی کنید و از ۵ ستاره، هر تعداد ستاره که می خواهید به آن اختصاص دهید و رتبه دهید اما در بروز رسانی جدید این قابلیت در کنار اپ ها حذف شده و آن صرفا به اپ استور برنامه ریزی شده است.

QR Codes را با دوربین اسکن کنید

نکته جالب در بروز رسانی دوربین در IOS 11 این است که می توانید از طریق آن کد های کیو آر را اسکن کنید. این بدین معنی است که دیگر لازم نیست روی گوشی های اپلی، از نرم افزار مستقل کیو ار کد خوان استفاده کنید. در واقع بدین ترتیب می توان گفت که اپ ها در حال پیش روی به سوی ادغام هستند تا به صورت یک ابزار منسجم در اختیار کاربر قرار بگیرند:

Portrait Mode با OIS و HDR & Flash کار می کنند

در حالت پرتره، در آیفون ۷ این قابلیت ها به هر دلیلی دسترسی وجود نداشت اما در نسخه جدید آی او اس موسوم به IOS 11 این امکانات به خوبی اضافه شده است. نه تنها در نسخه جدید به این قابلیت ها دسترسی دارید بلکه می توان گفت ویژگی Depth Effect نیز بسیار قوی تر و با تفاوت بیشتری در اختیار شما در این حالت قرار گرفته است. این موضوع پیش ازا ین در گویا آی تی مورد بحث قرار گرفته و می توانید بیاموزید که چگونه از حالت پرتره آیفون ۷ پلاس استفاده کنیم؟

Pics & Videos فرمت های جدیدی پیدا کرده اند

همانطور که می دانید ویدیو و عکس هر کدام رنج خاصی از انواع تایپ ها و قالب ها دارند. در اپل و آی او اس قبلی به عقب، برای عکس ها از نوع JPEG و برای فیلم ها از نوع H.264 استفاده می شده است. اما در نسخه جدید از آی او اس، این قابلیت ها حالت جدیدی دارند.

به این ترتیب در آی او اس جدید عکس ها با فرمت HEIF و فیلم ها با فرمت  H.265 ثبت می شوند. البته شما اگر با این فرمت ها مشکل دارید می توانید در بخش تنظیمات دوربین آن ها را مورد بررسی قرار داده و تنظیمات را مطابق آن چه دوست دارید اوکی کنید.

انتخاب Still Image برای Live Photos

تا پیش ازا ین در آی او اس های قبلی شما برای اینکه برای تصاویر زنده از یک Still Image استفاده کنید می بایست از یک اپلیکیشن ثانویه و غیربومی اپل استفاده می کردید که معروف ترین آن  Google’s Motion Stills بوده است اما حالا به یمن آی او اس ۱۱ شما می توانید به طور بومی و به طور تو کار از اپلیکیشن و قابلیتی استفاده کنید که خود آی او اس ۱۱ در اختیارتان قرار داده است. به منظور استفاده از آن کافی است به بخش آیکون Edit بروید، بعد شما می توانید کاور های مختلفی را مشاهده کنید که می توانید آن ها را روی تصویر ارائه دهید، در نهایت افکت مورد نظر تان را که انتخاب کردید گزینه “Make Key Photo را انتخاب کرده و در نهایت برای ثبت نهایی Done را بزنید

Trim Live Photos را تست کنید

از طریق برخی امکانات ویرایشی عکس ها نظیر ان چه که در بالا گفته شد، شما می توانید عکس های تر و تمیز تری داشته باشید و قابلیت  trim Live Photos را تست کنید. بدین ترتیب می توانید روی آیکون ها به خوبی، افکت مورد نظر را به صورت فشار دادن گزینه ها آن ها را ایجاد کنید. جای هیچ نگرانی نیست چرا که اگر افکت لازم و  trim Live Photos کردن ها باب میل تان نبود می توانید تغییرات را به حالت قبل برگردانید پس با خیال راحت هر کدام را خواستید تست کنید تا به مورد دلخواه تان برسید.

لایو فوتوهایی که ایجاد کرده اید را برای کاربران اندروید ارسال کنید

اپل راهی ایجاد کرده که ای او اس با اندروید رفاقت داشته باشند از این رو می توانید از طریق MMS می توانید به راحتی فایل های متحرک خود را برای کاربران اندرویدی ارسال کنید. البته فرمت ها در هر دو پلتفرم متفاوت است اما آی او اس پیش از ارسال ان را به MP4 تبدیل کرده تا پس از ارسال، اندرویدی ها بی درد سر آن ها را مشاهده کنند.

تبدیل لایو فوتوها به GIFs

به لایو فوتوها در این سیستم عامل و در این نسخه توجه ویژه تری شده است. بدین ترتیب کاربران می توانند علاوه بر روش بالا برای تبدیل فرمت آن ها از ایمیل هم استفاده کنند و نسخه یاد شده را به گیف تبدیل کنند. در واقع اگر امکان باز کردن لایو فوتوها از طریق اندروید وجود ندارد کاربر می تواند آن را از طریق ایمیل برای دوست اندرویدی خود ارسال کند تا عکس زنده مورد نظر به صورت گیف تبدیل شود. گیف خوشبختانه در تمام دستگاه های اندرویدی جدید قابلیت شناسایی داشته و مورد استفاده قرار می گیرد.

افزودن Markup به اسکرین شات ها

گرفتن اسکرین شات یک قابلیت فوق العاده است که گوشی های هوشمند با خود به ارمغان آورده اند و کاربران ای او اس نیز از آن مستثنی نیستند. از این رو می توان گفت که، اپل برای اینکه این گروه، بتوانند روی اسکرین شات ها مدیریت بهتری داشته باشند، می توانند به راحتی آن را پس از ایجاد در یک برنامه ویرایشی باز کنند و هر آن چه که می خواهند روی آن تغییر دهند. به تصویر زیر نگاه کنید، اسکرین شاتی که گرفته شده، با ابزارهایی که در زیر اسکرین شات قرار دارد کاملا قابل ویرایش و نشانه گذاری است.

دیتاهای خود را به PDF تبدیل کنید

یکی از ویژگی های خوب ای او اس ۱۱ این است که علاوه بر اینکه می توان از طریق آن اسکرین شات ها را مارک گذاری کند، می تواند کمک کند که هر دیتایی نظیر صفحه وب، عکس، اسکرین شات، و حتی نوت و یادداشت ها را به پی دی اف تبدیل کرد. حتی قابلیت جدید تر هم این است که می توان روی پی دی اف ها نیز مارک گذاری و نشانه گذاری کرد و آن را تا حدی که اجازه داده شده ویرایش کنند. اما چگونه ؟ در این باره دکمه ای با عنوان Markup as PDF وجود دارد که در این مهم شما را یاری خواهد کرد. آموزش تبدیل صفحات وب، یادداشت و مقاله به PDF در iOS با دکمه Print که پیش از این در گویا آی تی ایجاد شده است دقیقا به همین موضوع اختصاص دارد.

Dark Mode هم برای IOS از راه رسید

حالت تاریک حالتی جدیدی از تغییر و معکوس کردن رنگ برای محافظت بهتر از چشم هاست که هر بار در هر نسخه از آی او اس، به طریقی شناخته شده است اما در اخرین بروز رسانی شما می توانید حالت تاریک را از طریق اسکرین فعال کنید و از آن بهره ببرید. برای اینکه با این قابلیت بیشتر آشنا شوید توصیه می شود که تفاوت Smart Invert و Classic Invert در iOS11 را مورد بررسی قرار دهید و روش استفاده و فعال سازی آن را یاد بگیرید.

 

تنظیم نوتیفی های ادامه دار هم امکان پذیر شد!

راستش واقعا نمی دانم چه کسی دقیقا به این قابلیت نیاز خواهد داشت اما این به عنوان قابلیت قابل قبولی است که ممکن است برای بسیاری از افراد خوشایند و حتی ضروری باشد. با استفاده از این قابلیت نوتیفی ها نا محدود ادامه پیدا می کنند تا اینکه کاربر آن را خاموش کند! شما به ما بگویید این قابلیت برای چه چیز ها و چه شرایطی مفید است؟

خداحافظی با اپلیکیشن های ۳۲ بیتی!

اینکه اپلیکیشن های ۳۲ بیتی دیگر روی IOS 11 کار نمی کنند ممکن است یک خبر بد باشد. علت این که اپ های ۳۲ بیتی جای خود را به اپ های ۶۴ بیتی داده اند حتما دلیلی فنی داشته اما نگران اپلیکیشن های خود نباشید چرا که تمامی آن ها تا آن جا که امکان داشته قابلیت به روز رسانی به نسخه جدید ۶۴ بیتی دارند پس کافی است نام آن ها را بدانید و آن ها را از طریق اپ استور بروز رسانی کنید حتی می توانید این اپ ها را به محض باز کردن در ای او اس ۱۱، بروز رسانی کنید چرا که یک صفحه پاپ آپ در این باره به شما کمک می کند که این کار را سریع تر انجام دهید که نمونه اش در عکس زیر آورده شده است:

متفاوت زوم کنید!

زوم کردن عکس ها در ای او اس، کمی متفاوت و البته ترفند پذیر بوده است اما حالا این کار خیلی ساده تر شده است. گاهی بزرگ کردن به سادگی صورت می گرفت اما کوچک کردن تصویر در ای او اس کمی دردسر داشت اما حالا می توانید با دوبار تپ کردن و کشیدن انگشت به بالا تصاویر را بزرگ کرده و به تناسب، با دوبار تپ کردن و کشیدن تصویر به پایین، آن را کوچک کنید.

صفحه ورود رمز کمی تغییر کرده است!

البته تضمینی نمی دهیم که از این تغییر هیجان زده شوید اما خب تغییرات کوچکی روی این صفحه ایجاد شده که می تواند تنوع ساز باشد. در زیر می توانید دو حالت برای ای او اس جدید و قدیم را مشاهده کنید

این نمایشی از صفحه ورود کد در ای او اس ۱۰ می باشد و بعدی نیز برای IOS 11 معرفی شده است:

راستش را بخواهید من فقط از تغییرات رنگ در این دو مود راضی بودم.

ماشین حساب هم تغییر چهره داده است

یکی دیگر از تغییرات نه چندان عجیب و غریب در ای او اس جدید این بوده که ماشین حساب را از حالتی به حالت دیگر تبدیل کرده است. آی او اسی ها خوب می دانند که در IOS 10 به قبل ماشین حساب به صورت دکمه های مربعی بوده است اما اپل زحمت کشیده و برای ایجاد تنوع ان را حالت گرد شده درآورده است که شات آن را در زیر مشاهده می کنید:

چند آیتم را همزمان انتقال دهید

این موضوع درست زمانی کاربرد دارد که می خواهید آیتم هایی را با هم مرتب کنید. فرض کنید در حال ویرایش صفحه اول هستید، می خواهید پاره ای از اپ ها و یا فولدرها را گروه بندی کنید. بدین ترتیب نیازی نیست که تک تک فولدرها را به پوشه ای خاص ببرید. کافی است یکی را انتخاب و دیگری را به آن اضافه کنید. اینگونه خیلی کارها سریع پیش می رود:

آیکون باتری هم از تغییر بی نصیب نماند

نسبت به تغییر باتری در IOS 11 تا کسی مستقیما چیزی نگوید، دیگران کم پیش می آید که درست متوجه شوند اما جالب این جاست که اپل برای آن هم برنامه ریزی داشته است. در این اسکرین شات می توانید تغییرات را مشاهده کنید:

بدین ترتیب می توانید جزییات و تغییرات کاربری در ای او اس ۱۱ را به صورت زیر در اختیار بگیرید. البته این بخشی از این تغییرات بود که در ادامه آن ها را در پست های بعدی معرفی خواهیم کرد.

در این باره دیدگاه های خود را با گویا آی تی در میان گذاشته و این مطلب را روی شبکه های اجتماعی قرار دهید و البته منتظر قسمت دوم باشید.

چگونه تشخیص دهیم که کدام تب ها در فایرفاکس و کروم CPU بیشتری مصرف می کنند؟

مرورگر ها این روزها به حسابی پیشرفت کرده اند و به گونه ای شده اند که اصلا تا ده سال اخیر قابل مقایسه نیستند. حتی از نظر سرعت و امنیت می توانید آن ها را به عنوان اولین تغییرات در نظر بگیرید اما فراموش نکنید که این مرورگرها تنها به این دو ویژگی محدود نمی شوند.

مرورگرها عضو ثابتی هستند که همیشه به عنوان مهم ترین بخش در وبگردی به شمار می آیند. این مرورگرها از منابع سیستمی هم استفاده می کنند و دارای امکاناتی هستند که به شما کمک می کنند که وضعیت منابع را بهتر بسنجید و فشار و بار بر این منابع را بردارید. مثلا شما می توانید از طریق کروم و فایرفاکس متوجه شوید که کدام یک از تب هایی که باز کرده اید، و در حال وب گردی هستید، سی پی یو را بیشتر درگیر خود کرده اند.

اگر شما مرورگر خود را برای مدت طولانی باز بگذارید، مموری خور بودن آن را استارت زده اید و این می تواند با منابع سیستمی درگیری بیشتری ایجاد کند. در این مقاله به شما یاد می دهیم که بتوانید از طریق مرورگر های گوگل کروم و فایرفاکس به راحتی میزان مصرف سی پی یو را برای تب ها شناسایی کنید و منابع را به درستی تقسیم کنید.

Chrome

مرورگر گوگل کروم یک تسک منجر خاص خود را دارد که هر وظیفه ای را به خوبی مدیریت کرده و نمایشی از آن به اجرا می گذارد. در این باره می توانید وضعیت عملکرد سی پی یو را هم در ان مشاهده کنید. بدین منظور چندین تب را در کروم باز کرده و هر کدام را مشغول به کاری کنید. مثلا وب سایت های مختلف را با آن باز کنید یا روی یکی گیم اجرا کنید.

بعد از این که مطمئن شدید تب ها به خوبی لود شده اند، دکمه ترکیبی Shift+Esc را بزنید تا پنجره منجر باز شود. در این صفحه می توانید لیست تب های باز، اپلیکیشن هایی که با آن کار می کنید و حتی افزونه هایی که نصب کرده اید را مشاهده کنید.  به اسکرین شات زیر نگاه کنید که از نمای منجر کروم گرفته شده است:

در این جا لیست مرورگر  و تب هایی که از سی پی یو استفاده می کنند به ترتیب از ماکسیمم تا مینیمم نمایش داده شده است. برای اینکه مصرف سی پی رو از اپلیکیشن یا افزونه و یا تب خاصی بردارید، کافیست مطابق تصویر بالا آن را نتخاب کرده و روی گزینه  End Process کلیک کنید تا بسته شود و سی پی یو به قدر همان مورد آزاد گردد.

Firefox

مدیریت وظیفه ها در فایرفاکس به قدرت و انحصار کروم نیست و به صورت یک بخش توکار در خود فایرفاکس مورد دستیابی است که می توانید از آن طریق به آن دسترسی داشته باشید.

برای اینکه میزان مصرف سی پی یو در فایرفاکس را تشخیص دهید، کافی است چند تب را باز کرده و آن را درگیر برخی سایت ها کنید. بعد یک تب دیگر باز کنید و عبارت زیر را در آن بنویسید:

about:performance

بدین صورت می توانید لیستی از افزونه ها و تب ها را مشاهده کنید که در فایرفاکس هم اکنون درگیر سی پی یو و دیگر منابع هستند. حتی افزونه هایی را هم که نصب کرده اید را می توانید در این صفحه مشاهده کنید. برای این که بتوانید از وضعیت مصرفی منابع سر در بیاورید می توانید در مقابل هر افزونه یا تب علامت more را مشاهده کنید. روی این گزینه کلیک کنید تا از وضعیت هر کدام مطلع شوید و جزییات را در آن مشاهده کنید:

در این مرورگر نظم و قاعده خاصی وجود ندارد که متوجه شوید کدام یک از سی پی یوی بیشتری استفاده می کند بلکه شما به هر تعداد هم که افزونه نصب کرده باشید یا تب باز کرده باشید باید یکی یکی به صورت دستی آن ها را مورد بررسی قرار دهید و more را بزنید و برداشت های خود را یادداشت کنید و در نهایت آن دسته از تب و افزونه هایی که سی پی یو خور هستند را حذف کنید.

بدین ترتیب می توانید نظارت بر میزان مصرف سی پی یو در مرورگرهای خود داشته باشید و با مدیریت درست و اصولی آن، بر عمر و سلامت منابع خود بیفزایید. در این باره آیا دیدگاه و تجربه ای خاص دارید که کمک کند کاربران بتوانند از منابع خود اطلاع بیشتری پیدا کنند و البته به حفاظت بیشتری بپردازند؟ البته در  task manager ویندوز نیز می توانید وضعیت مصرف سی پی یو و مموری را برای آن چه که این دو را درگیر کرده مشاهده کنید که البته به نظر می رسد برای فایرفاکس خیلی بهتر جواب دهد چرا که در فایرفاکس فقط میزان درگیری سی پی یو را مشاهده می کنید و از وضعیت مصرف مموری خبری نیست.

در این باره نظرات خود را در بخش نظرات قید کنید و این مطلب را برای اطلاع عموم روی شبکه های اجتماعی نشر دهید.