چگونه از تمام امکانات دوربین آیفون استفاده کنیم؟

بدون شک گوشی های آیفون دارای تنظیمات بسیار زیاد و پیچیده ای هستند که شاید کار کردن با آن ها برای کسانی که تازه با IOS آشنا شده اند کمی سخت باشد. دوربین آیفون نیز شامل همین قائده می شود و اپل تنظیمات بسیاری را برای عکاسی در اختیار شما قرار خواهد داد. قطعا کسی که نحوه کارکرد این تنظیمات را به خوبی بداند می تواند تصاویری با کیفیت بالا به ثبت برساند. در این مقاله قصد داریم تا با امکانات و تنظیمات دوربین آیفون به صورت جزئی آشنا شویم.

  • فلش (Flash)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

چنانچه شما دوربین را به صورت افقی بگیرید در سمت چپ و پایین صفحه دوربین، آیکونی شبیه به یک صاعقه را مشاهده خواهید کرد که وظیفه آن کنترل وضعیت فلش دوربین می باشد. چنانچه بر روی این آیکون کلیک کنید سه حالت برای شما به نمایش در خواهد آمد. خاموش “Off”، روشن “On” و خودکار “Auto” گزینه هایی است که بر روی صفحه نمایش ثبت خواهد شد. چنانچه شما حالت خودکار را انتخاب نمایید دوربین بر اساس نور محیط تصمیم می گیرد که آیا از نور فلش استفاده کند یا خیر.

به طور کلی پیشنهاد می شود که فلش را همیشه در حالت خاموش نگه دارید و تا حد ممکن از منایع نور طبیعی و مصنوعی دیگر بهره گیرید. تنها در حالتی نور فلش به کمک شما خواهد آمد که در اتاقی کم نور با ابعاد کوچک باشید که نور کمی برای روشن شدن احتیاج داشته باشد. اکیدا توصیه می شود که از نور فلش در اتاق های بزرگ و سالن ها استفاده ننمایید، چراکه باعث می شود عکس شما خراب شود و قادر نیست تا شما را در این مورد کمک کند.

  • فوکوس و میزان نوردهی (Focus & Exposure)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

هنگام عکس برداری مربعی زرد رنگ را مشاهده می کنید که برای تنظیم فوکوس و نوردهی تعبیه شده است. آیفون این امکان را در اختیار شما قرار می دهد تا محل فوکوس و نورسنجی دوربین را به اختیار خود تعیین کنید. سوژه مدنظر خود را در دوربین بیآبید و سپس به آن ضربه بزنید. با این کار مربع زردرنگی بر روی سوژه شما نمایان خواهد شد که بیانگر فوکوس بر روی آن می باشد. حال اگر بر روی سوژه مدنظر چند لحظه انگشت خود را نگه دارید، در این حالت فوکوس و نورسنجی در آن محل قفل خواهد شد که با متن AE/AF LOCK در بالای صفحه نمایش داده خواهد شد و حتی با عوض کردن کادر نیز تغییری حاصل نمی شود. برای آنکه بتوانید از این تنظیم خارج شوید می بایست بر روی نقطه دیگری از نمایشگر ضربه بزنید.

در کنار کادر مربع زرد رنگ نیز آیکونی شبیه به خورشید دیده می شود که شما می توانید با کشیدن آن به سمت بالا و پایین میزان نوردهی عکس را تنظیم کنید.

  • حالت HDR

directory-integrated-settings-camera-iphone1

اگر بالای آیکون ساعقه یا تنظیم نور فلش که در ابتدای این مقاله به آن پرداختیم، نگاهی بیاندازید آیکونی تعبیه شده که مربوط به تنظیمات HDR می باشد. در ابتدا لازم بذکر است که HDR مخفف عبارت “High Dynamic Range” می باشد که به معنی “دامنه پویای گسترده” است. بسیاری از ما تا کنون با سوژه هایی مواجه شده ایم که نور در آن به طور یکسان تابیده نشده و بعضاً در قسمتی از آن نور آفتاب شدید و در قسمتی دیگر سایه عمیق جلوه می کند. در چنین حالتی احتمال اینکه جزییات به طور دقیق در تصویر به ثبت نرسد بسیار است. اما فعال بودن حالت HDR این امکان را برای دوربین فراهم می کند که هر عکس را سه بار و هر بار با یک نوردهی متفاوت ثبت کند و در آخر کار با ترکیب آن ها عکسی با کیفیت بالا به ثبت برسد. البته شما این پروسه طولانی را نخواهید دید و کاری است که خود دوربین انجام خواهد داد.

هنگامی که بر روی گزینه HDR کلیک می کنید همانند چیزی که قبلا در منوی فلش مشاهده کرده بودیم، ۳ گزینه برای انتخاب بر روی صفحه نمایشگر نمایان خواهد شد. خاموش “Off”، روشن “On” و خودکار “Auto” در اختیار شما قرار دارد. چنانچه گزینه خودکار “Auto” را انتخاب کنید، دوربین با اتکا به شرایط موجود تصمیم به روشن یا خامش گرفتن HDR می کند. البته پیشنهاد ما این است که HDR را بر روی حالت خودکار قرار دهید. گرچه با فعال نمودن این حالت، میتوانید با انتخاب گزینه Keep Normal Photo در تنظیمات Photos & Camera می توانید نسخه عادی تصاویر خود را ذخیره کنید تا چنانچه از تصویر با حالت HDR راضی نبودید، تصویر بدون این حالت نیز موجود باشد.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

تصویری که در بالا مشاهده می کنید نمونه ی بارز این مقایسه است که حالت HDR را با حالت عادی نمایش می دهد. همانطور که مشخص است در عکسی که با کمک حالت HDR گرفته شده، هم بخش های روشن و هم بخش های تیره به خوبی نوردهی شده اند و تا حد ممکن جزییات در آن نگه داشته شده است. دیدیم که حالت HDR می تواند بسیار ما را در زمینه عکاسی کمک نماید اما این موضوع را در نظر داشته باشید، بدلیل ۳ عکس بردای جهت تنظیم دقیق نور، گوشی شما تا حد ممکن باید ثابت باشد و یا سوژه شما تا حد زیادی حرکت نداشته باشد وگرنه امکان دارد که تصویر نهایی زیاد جالبی نداشته باشید.

  • قابلیت Live Photos

directory-integrated-settings-camera-iphone1

آیکون دایره تو در تو که در بالای گزینه HDR قرار گرفته حالتی جدید و جالب است که اپل آن را Live Photos نامیده و آن را در آیفون ۶s به بعد گنجانده است. با یکبار ضربه زدن بر روی آن این حالت روشن می شود که با زرد شدن آیکون به این موضوع صحت می بخشد. با استفاده از چنین حالتی دوربین آیفون ۱٫۵ ثانیه قبل و ۱٫۵ ثانیه بعد از لحظه عکس برداری را ذخیره و آن را در قالب یک فیلم کوتاه ذخیره می کند. ضمن اینکه تصویر اصلی نیز در کنار این فیلم کوتاه ذخیره خواهد شد. برای آنکه بتوانید این فیلم کوتاه را ببینید باید از قابلیت ۳D Touch کممک بگیرید. البته این قابلیت چندان نمی تواند کاربردی باشد اما می تواند از منظر ثبت خاطرات می‌تواند بسیار جذاب باشد.

همچنین قادر خواهید بود تا تصاویری که با قابلیت Live Photos ثبت شده اند را از طریق سرویس های خود اپل همانند iMessage و AirDrop به طور کامل و با حفظ ویدئو برای سایر دستگاه های اپلی مانند آیپد، مک بوک و حتی آی فون های سری قدیمی نیز ارسال کنید.

  • زمان سنج عکس برداری (Timer)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

در بین آیکون ها که در نوار کناری دوربین مشخص شده، آیکونی را شبیه به ساعت مشاهده می کنید که به کاربر این امکان را می دهد تا عکس را پس از گذراندن زمان تعیین شده بگیرد. زمانی که بر روی گزینه ساعت کلیک می کنید می توانید یک زمان بین ۳ یا ۱۰ ثانیه انتخاب کنید. پس از این کار باید کادر عکس برداری را تعیین نمایید و دوربین را در جایی ثابت نگه دارید. پس از اتمام این زمان دوربین ۱۰ عکس سریع با قابلیت Burst خواهد گرفت که بعدا می توانید از بین آن ها بهترین را انتخاب کنید.

خیلی از کاربران بر این عقیده اند که تایمر دوربین بدرد زمانی می خورد که دوربین را بر روی سه پایه ای تنظیم کرده و قصد تصویر برداری از خودتان را دارید. اما باید بگویم این ویژگی در شرایط نوری کم نیز بشدت به کمک شما خواهد آمد. در شرایطی که نور محیز بسیار پایین است، به طبع سرعت شاتر نیز کاهش چشمگیری پیدا خواهد کرد و ممکن است حتی زمانی که دوربین را بر روی سه پایه تنظیم کرده اید با لمس دکمه شاتر دوربین برای یک لحظه دچار لرزش شود و تصویر را خراب کند. اما شما می توانید با استفاده از تایمر از وقوع چنین اتفاقی جلوگیری کنید.

  • انتخاب بین دوربین اصلی یا سلفی ؟

directory-integrated-settings-camera-iphone1

با توجه به نیاز روز، آیفون نیز همانند بسیاری از گوشی های جهان به دو دوربین اصلی و سلفی مجهز شده است. درباره کیفیت دوربین اصلی هیچ حرفی نمی ماند چراکه به لنز و سنسور بسیار خوبی مجهز شده که می تواند تصاویری با کیفیت بسیار خوب را به ثبت برساند اما کار با آن برای عکس سلفی بسیار سخت است. به طبع کاربران دوربین جلویی که مخصوص همین کار نیز هست را انتخاب می کنند. برای رفت و برگشت به این دو دوربین باید از آیکون آخری که شبیه به دوربین عکاسی است استفاده نمایید.

  • فیلترهای عکاسی

directory-integrated-settings-camera-iphone1

نرم افزار دوربین آیفون به چند فیلتر جهت عکس برداری مجهز شده است که ثبت تصاویر با آن ها نتایج بسیار جالبی را در پی دارد. چنانچه گوشی را در حالت افقی نگه دارید برای دسترسی به این فیلترها باید بر روی آیکونی که شبیه ۳ دایره داخل هم است کلیک کنید. عملکرد این فیلترها به صورت زنده یا لایو می باشد که به شما این امکان را خواهد داد تا نتیجه هر فیلتر را به صورت زنده بر روی سوژه مدنظر ببینید. البته نیاز اکید به فعال کردن آن هنگام عکس برداری نیست، چراکه آیفون این امکان را به شما خواهد داد تا پس از عکس برداری، آن را بر روی تصویر خود پیاده سازی کنید.

دوربین آیفون به طور کلی ۸ فیلتر مختلف که ۳ تا از آن ها سیاه سفید و مابقی رنگی هستند را در اختیار شما قرار خواهد داد. در مرکز نیز کادری را مشاهده می کنید که با عبارت None مشخص شده است و با لمس آن به حالت عادی برگشته و فیلتری را انتخاب نکنید.

  • خطوط راهنما (Grid Lines)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

این خطوط که بیشتر با نام Grid Lines شناخته می شود ابزاری هستند که می تواند به شما در زمینه تراز کردن صحیح خط افق، استفاده از ترکیب بندی کلاسیک بر اساس قانون یک سوم و استفاده از ترکیب بندی متقارن کمک شایانی به شما کند. برای فعال کردن آن نیز باید از گزینه Grid و در بخش Photos & Camera تنظیمات دوربین اقدام کنید.

  • حالت‌های عکاسی و فیلمبرداری (Photo, Square, Pano, Video, Slo-Mo, Time Lapse)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

دوربین آیفون دارای ۶ حالت برای عکس برداری و فیلم برداری می باشد که ۳ حالت از آن برای عکس برداری و ۳ حالت بعدی برای فیلم برداری درست شده است. زمانی که دوربین خود را در حالت عمودی نگه داشته اید می توانید این حالت ها را در بالای دکمه شاتر ببینید که جهت تغییر آن نیز می توانید انگشت خود را بر روی آن قرار داده و به سمت چپ یا راست بکشید. Photo، Square و Pano سه گزینه ای هستند که در سمت راست این نمایاب انتظار شما را می کشند.

احتمالا شما تا کنون بیشتر با حالت Photo کار کرده اید که این امکان را به شما خواهد داد تصاویری با کادر کلاسیک مستطیلی در حالت افقی یا عمودی به ثبت برسانید. پس از عکاسی نیز این امکان را خواهید داشت تا تصویر خود را به اندازه دلخواه برش بزنید.

با انتخاب حالت Square نیز می توانید تصاویری با اندازه ی مربع بگیرید که بیشتر برای صفحات مجازی از جمله اینستاگرام مناسب است. البته ناگفته نماند که اخیرا اینستاگرام اجازه بارگذاری تصاویری مستطیلی را به کاربران صادر کرده است.

حالت Panorama که در دوربین آیفون با نام Pano مشخص شده است برای ثبت عکس های عریض پانوراما در نظر گرفته شده است. در چنین تصاویری شاهد هستیم که دوربین با گرفتن چند عکس و به هم چسباندن آن ها باعث می شود که یک عکس با نمای گسترده داشته باشیم که می تواند برای ثبت تصویر در مناظر به کمک شما بیآید. با انتخاب این حالت فلش سفید رنگی که به سمت راست اشاره دارد بر روی صفحه نمایان خواهد شد که بیانگر تصویر برداری از سمت چپ به راست می باشد. البته اگر تمایل دارید که این کار را از راست به چپ انجام دهید باید روی این فلش ضربه بزنید تا این موقعیت معکوس شود. بر روی دکه شاتر کلیک کنید و دوربین را در جهتی که انتخاب کرده اید، به آهستگی و ترجیحا بدون لرزش بچرخانید. پس از آنکه به پایان چرخش رسیدید می بایس مجدد بر روی دکمه شاتر کلیک کنید.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

Video، Slo-Mo و Time Lapse نیز سه گزینه ای است که برای فیلم برداری استفاده می شود و در سمت چپ نمایاب قرار دارد. توجه داشته باشید که برای تغییر رزولوشن و سرعت ضبط (فریم بر ثانیه) باید به بخش Photos & Camera‌ در تنظیمات دوربین مراجعه کنید.

حالت Video یکی از کاربردی ترین حالت های ضبظ ویدئو می باشد که به شما این امکان را می دهد از دخدادها خود و دیگران با کیفیت بالا و عادی فیلم برداری کنید. شما برای فیلم برداری هیچ محدودیتی ندارید تا اینکه ظرفیت حافظه گوشی به انتها برسد.

اما حالت Slo-Mo در فیلم برداری را می توان اوج جذابیت دوربین های جدید آیفون دانست. جایی که این امکان را خواهید داشت تا از سوژه های متحرک با سرعتی تا ۸ برابر حالت عادی فیلم برداری نمایید. نتیجه کار واقعا شگفت انگیز است و می توانید تصاویری که سریع از مقابل چشمانتان گذشت را مجدد و این بار با حالت اسلوموشن ببینید.

گزینه آخر نیز مربوط به ثبت تصاویر با حالت تایم لپس می شود که برای نمایش پروسه های طولانی سفر به کار گرفته می شود. مطمئنا نمونه های این فیلم ها را قبلا در فیلم های مستند و یا شکفتن یک گل دیده اید.

  • عکاسی پی‌درپی (Burst Mode) و استفاده از هندزفری

directory-integrated-settings-camera-iphone1

حالت اسلوموشن و Burst Mode قابلیت هایی هستند که اپل ترجیح داد آن ها را از آیفون ۵s به بعد در گوشی های اجرایی کند که این کار باعص شد تا دل تصویر برداران ورزشی را بدست آورد. برای ثبت تصاویر Burst Mode باید انگشت خود را بر روی دکمه شاتر نگه دارید تا دوربین عکس های پی در پی و با سرعت بالا ثبت کند. این کار دوربین یک شمارنده نیز روی صفحه نمایش خواهد داد که تعداد عکس های گرفته شده را مشخص می کند. پس از اتمام این کار می توانید تصاویر ثبت شده را ببینید و بهترین آن را انتخاب و مابقی را حذف کنید.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

از دیگر امکاناتی که اپل در اختیار کاربرانش قرار داده، کنترل دکمه شاتر با استفاده از هندزفری ایرپاد استاندارد اپل می باشد که می تواند به عنوان یک دکلانشور شناخته شود.گفتنی است زمانی که در اپلیکیش دوربین خود قرار دارید و هندزفری را به گوشی وصل کرده اید می توانید با استفاده از کلید افزایش صدای ولوم اقدام به عکس برداری کنید. این کار می تواند به شما در هنگام عکس برداری در شرایط نوری کم یا شب کمک کند تا لرزش هنگام تصویر برداری را به حداقل برسانید. ضمنا امکان عکس برداری در حالت Burst Mode نیز وجود دارد و می توانید با چند ثانیه نگه داشتن کلید افزایش صدای ولوم تصاویری پی در پی ثبت کنید.

جمع بندی

مطمئنا دوربین گوشی آیفون یکی از بهترین های می باشد که کار کردن با آن برای هرکسی لذت بخش است. توجه داشته باشید، زمانی می توانید یک عکس خوب را به ثبت برسانید که تمامی تنظیمات گفته شده را به خوبی انجام داده باشید. بعد از ثبت تصویر نیز می توانید با کمک نرم افزار های ویرایشی، در هر چه بهتر شدن تصویر اقدام نمایید. این نرم افزار ها می تواند Photo Shop باشد یا اینکه از نرم افزار هایی که برای IOS طراحی شده اند کمک بگیرید.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

چگونه از تمام امکانات دوربین آیفون استفاده کنیم؟

بدون شک گوشی های آیفون دارای تنظیمات بسیار زیاد و پیچیده ای هستند که شاید کار کردن با آن ها برای کسانی که تازه با IOS آشنا شده اند کمی سخت باشد. دوربین آیفون نیز شامل همین قائده می شود و اپل تنظیمات بسیاری را برای عکاسی در اختیار شما قرار خواهد داد. قطعا کسی که نحوه کارکرد این تنظیمات را به خوبی بداند می تواند تصاویری با کیفیت بالا به ثبت برساند. در این مقاله قصد داریم تا با امکانات و تنظیمات دوربین آیفون به صورت جزئی آشنا شویم.

  • فلش (Flash)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

چنانچه شما دوربین را به صورت افقی بگیرید در سمت چپ و پایین صفحه دوربین، آیکونی شبیه به یک صاعقه را مشاهده خواهید کرد که وظیفه آن کنترل وضعیت فلش دوربین می باشد. چنانچه بر روی این آیکون کلیک کنید سه حالت برای شما به نمایش در خواهد آمد. خاموش “Off”، روشن “On” و خودکار “Auto” گزینه هایی است که بر روی صفحه نمایش ثبت خواهد شد. چنانچه شما حالت خودکار را انتخاب نمایید دوربین بر اساس نور محیط تصمیم می گیرد که آیا از نور فلش استفاده کند یا خیر.

به طور کلی پیشنهاد می شود که فلش را همیشه در حالت خاموش نگه دارید و تا حد ممکن از منایع نور طبیعی و مصنوعی دیگر بهره گیرید. تنها در حالتی نور فلش به کمک شما خواهد آمد که در اتاقی کم نور با ابعاد کوچک باشید که نور کمی برای روشن شدن احتیاج داشته باشد. اکیدا توصیه می شود که از نور فلش در اتاق های بزرگ و سالن ها استفاده ننمایید، چراکه باعث می شود عکس شما خراب شود و قادر نیست تا شما را در این مورد کمک کند.

  • فوکوس و میزان نوردهی (Focus & Exposure)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

هنگام عکس برداری مربعی زرد رنگ را مشاهده می کنید که برای تنظیم فوکوس و نوردهی تعبیه شده است. آیفون این امکان را در اختیار شما قرار می دهد تا محل فوکوس و نورسنجی دوربین را به اختیار خود تعیین کنید. سوژه مدنظر خود را در دوربین بیآبید و سپس به آن ضربه بزنید. با این کار مربع زردرنگی بر روی سوژه شما نمایان خواهد شد که بیانگر فوکوس بر روی آن می باشد. حال اگر بر روی سوژه مدنظر چند لحظه انگشت خود را نگه دارید، در این حالت فوکوس و نورسنجی در آن محل قفل خواهد شد که با متن AE/AF LOCK در بالای صفحه نمایش داده خواهد شد و حتی با عوض کردن کادر نیز تغییری حاصل نمی شود. برای آنکه بتوانید از این تنظیم خارج شوید می بایست بر روی نقطه دیگری از نمایشگر ضربه بزنید.

در کنار کادر مربع زرد رنگ نیز آیکونی شبیه به خورشید دیده می شود که شما می توانید با کشیدن آن به سمت بالا و پایین میزان نوردهی عکس را تنظیم کنید.

  • حالت HDR

directory-integrated-settings-camera-iphone1

اگر بالای آیکون ساعقه یا تنظیم نور فلش که در ابتدای این مقاله به آن پرداختیم، نگاهی بیاندازید آیکونی تعبیه شده که مربوط به تنظیمات HDR می باشد. در ابتدا لازم بذکر است که HDR مخفف عبارت “High Dynamic Range” می باشد که به معنی “دامنه پویای گسترده” است. بسیاری از ما تا کنون با سوژه هایی مواجه شده ایم که نور در آن به طور یکسان تابیده نشده و بعضاً در قسمتی از آن نور آفتاب شدید و در قسمتی دیگر سایه عمیق جلوه می کند. در چنین حالتی احتمال اینکه جزییات به طور دقیق در تصویر به ثبت نرسد بسیار است. اما فعال بودن حالت HDR این امکان را برای دوربین فراهم می کند که هر عکس را سه بار و هر بار با یک نوردهی متفاوت ثبت کند و در آخر کار با ترکیب آن ها عکسی با کیفیت بالا به ثبت برسد. البته شما این پروسه طولانی را نخواهید دید و کاری است که خود دوربین انجام خواهد داد.

هنگامی که بر روی گزینه HDR کلیک می کنید همانند چیزی که قبلا در منوی فلش مشاهده کرده بودیم، ۳ گزینه برای انتخاب بر روی صفحه نمایشگر نمایان خواهد شد. خاموش “Off”، روشن “On” و خودکار “Auto” در اختیار شما قرار دارد. چنانچه گزینه خودکار “Auto” را انتخاب کنید، دوربین با اتکا به شرایط موجود تصمیم به روشن یا خامش گرفتن HDR می کند. البته پیشنهاد ما این است که HDR را بر روی حالت خودکار قرار دهید. گرچه با فعال نمودن این حالت، میتوانید با انتخاب گزینه Keep Normal Photo در تنظیمات Photos & Camera می توانید نسخه عادی تصاویر خود را ذخیره کنید تا چنانچه از تصویر با حالت HDR راضی نبودید، تصویر بدون این حالت نیز موجود باشد.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

تصویری که در بالا مشاهده می کنید نمونه ی بارز این مقایسه است که حالت HDR را با حالت عادی نمایش می دهد. همانطور که مشخص است در عکسی که با کمک حالت HDR گرفته شده، هم بخش های روشن و هم بخش های تیره به خوبی نوردهی شده اند و تا حد ممکن جزییات در آن نگه داشته شده است. دیدیم که حالت HDR می تواند بسیار ما را در زمینه عکاسی کمک نماید اما این موضوع را در نظر داشته باشید، بدلیل ۳ عکس بردای جهت تنظیم دقیق نور، گوشی شما تا حد ممکن باید ثابت باشد و یا سوژه شما تا حد زیادی حرکت نداشته باشد وگرنه امکان دارد که تصویر نهایی زیاد جالبی نداشته باشید.

  • قابلیت Live Photos

directory-integrated-settings-camera-iphone1

آیکون دایره تو در تو که در بالای گزینه HDR قرار گرفته حالتی جدید و جالب است که اپل آن را Live Photos نامیده و آن را در آیفون ۶s به بعد گنجانده است. با یکبار ضربه زدن بر روی آن این حالت روشن می شود که با زرد شدن آیکون به این موضوع صحت می بخشد. با استفاده از چنین حالتی دوربین آیفون ۱٫۵ ثانیه قبل و ۱٫۵ ثانیه بعد از لحظه عکس برداری را ذخیره و آن را در قالب یک فیلم کوتاه ذخیره می کند. ضمن اینکه تصویر اصلی نیز در کنار این فیلم کوتاه ذخیره خواهد شد. برای آنکه بتوانید این فیلم کوتاه را ببینید باید از قابلیت ۳D Touch کممک بگیرید. البته این قابلیت چندان نمی تواند کاربردی باشد اما می تواند از منظر ثبت خاطرات می‌تواند بسیار جذاب باشد.

همچنین قادر خواهید بود تا تصاویری که با قابلیت Live Photos ثبت شده اند را از طریق سرویس های خود اپل همانند iMessage و AirDrop به طور کامل و با حفظ ویدئو برای سایر دستگاه های اپلی مانند آیپد، مک بوک و حتی آی فون های سری قدیمی نیز ارسال کنید.

  • زمان سنج عکس برداری (Timer)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

در بین آیکون ها که در نوار کناری دوربین مشخص شده، آیکونی را شبیه به ساعت مشاهده می کنید که به کاربر این امکان را می دهد تا عکس را پس از گذراندن زمان تعیین شده بگیرد. زمانی که بر روی گزینه ساعت کلیک می کنید می توانید یک زمان بین ۳ یا ۱۰ ثانیه انتخاب کنید. پس از این کار باید کادر عکس برداری را تعیین نمایید و دوربین را در جایی ثابت نگه دارید. پس از اتمام این زمان دوربین ۱۰ عکس سریع با قابلیت Burst خواهد گرفت که بعدا می توانید از بین آن ها بهترین را انتخاب کنید.

خیلی از کاربران بر این عقیده اند که تایمر دوربین بدرد زمانی می خورد که دوربین را بر روی سه پایه ای تنظیم کرده و قصد تصویر برداری از خودتان را دارید. اما باید بگویم این ویژگی در شرایط نوری کم نیز بشدت به کمک شما خواهد آمد. در شرایطی که نور محیز بسیار پایین است، به طبع سرعت شاتر نیز کاهش چشمگیری پیدا خواهد کرد و ممکن است حتی زمانی که دوربین را بر روی سه پایه تنظیم کرده اید با لمس دکمه شاتر دوربین برای یک لحظه دچار لرزش شود و تصویر را خراب کند. اما شما می توانید با استفاده از تایمر از وقوع چنین اتفاقی جلوگیری کنید.

  • انتخاب بین دوربین اصلی یا سلفی ؟

directory-integrated-settings-camera-iphone1

با توجه به نیاز روز، آیفون نیز همانند بسیاری از گوشی های جهان به دو دوربین اصلی و سلفی مجهز شده است. درباره کیفیت دوربین اصلی هیچ حرفی نمی ماند چراکه به لنز و سنسور بسیار خوبی مجهز شده که می تواند تصاویری با کیفیت بسیار خوب را به ثبت برساند اما کار با آن برای عکس سلفی بسیار سخت است. به طبع کاربران دوربین جلویی که مخصوص همین کار نیز هست را انتخاب می کنند. برای رفت و برگشت به این دو دوربین باید از آیکون آخری که شبیه به دوربین عکاسی است استفاده نمایید.

  • فیلترهای عکاسی

directory-integrated-settings-camera-iphone1

نرم افزار دوربین آیفون به چند فیلتر جهت عکس برداری مجهز شده است که ثبت تصاویر با آن ها نتایج بسیار جالبی را در پی دارد. چنانچه گوشی را در حالت افقی نگه دارید برای دسترسی به این فیلترها باید بر روی آیکونی که شبیه ۳ دایره داخل هم است کلیک کنید. عملکرد این فیلترها به صورت زنده یا لایو می باشد که به شما این امکان را خواهد داد تا نتیجه هر فیلتر را به صورت زنده بر روی سوژه مدنظر ببینید. البته نیاز اکید به فعال کردن آن هنگام عکس برداری نیست، چراکه آیفون این امکان را به شما خواهد داد تا پس از عکس برداری، آن را بر روی تصویر خود پیاده سازی کنید.

دوربین آیفون به طور کلی ۸ فیلتر مختلف که ۳ تا از آن ها سیاه سفید و مابقی رنگی هستند را در اختیار شما قرار خواهد داد. در مرکز نیز کادری را مشاهده می کنید که با عبارت None مشخص شده است و با لمس آن به حالت عادی برگشته و فیلتری را انتخاب نکنید.

  • خطوط راهنما (Grid Lines)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

این خطوط که بیشتر با نام Grid Lines شناخته می شود ابزاری هستند که می تواند به شما در زمینه تراز کردن صحیح خط افق، استفاده از ترکیب بندی کلاسیک بر اساس قانون یک سوم و استفاده از ترکیب بندی متقارن کمک شایانی به شما کند. برای فعال کردن آن نیز باید از گزینه Grid و در بخش Photos & Camera تنظیمات دوربین اقدام کنید.

  • حالت‌های عکاسی و فیلمبرداری (Photo, Square, Pano, Video, Slo-Mo, Time Lapse)

directory-integrated-settings-camera-iphone1

دوربین آیفون دارای ۶ حالت برای عکس برداری و فیلم برداری می باشد که ۳ حالت از آن برای عکس برداری و ۳ حالت بعدی برای فیلم برداری درست شده است. زمانی که دوربین خود را در حالت عمودی نگه داشته اید می توانید این حالت ها را در بالای دکمه شاتر ببینید که جهت تغییر آن نیز می توانید انگشت خود را بر روی آن قرار داده و به سمت چپ یا راست بکشید. Photo، Square و Pano سه گزینه ای هستند که در سمت راست این نمایاب انتظار شما را می کشند.

احتمالا شما تا کنون بیشتر با حالت Photo کار کرده اید که این امکان را به شما خواهد داد تصاویری با کادر کلاسیک مستطیلی در حالت افقی یا عمودی به ثبت برسانید. پس از عکاسی نیز این امکان را خواهید داشت تا تصویر خود را به اندازه دلخواه برش بزنید.

با انتخاب حالت Square نیز می توانید تصاویری با اندازه ی مربع بگیرید که بیشتر برای صفحات مجازی از جمله اینستاگرام مناسب است. البته ناگفته نماند که اخیرا اینستاگرام اجازه بارگذاری تصاویری مستطیلی را به کاربران صادر کرده است.

حالت Panorama که در دوربین آیفون با نام Pano مشخص شده است برای ثبت عکس های عریض پانوراما در نظر گرفته شده است. در چنین تصاویری شاهد هستیم که دوربین با گرفتن چند عکس و به هم چسباندن آن ها باعث می شود که یک عکس با نمای گسترده داشته باشیم که می تواند برای ثبت تصویر در مناظر به کمک شما بیآید. با انتخاب این حالت فلش سفید رنگی که به سمت راست اشاره دارد بر روی صفحه نمایان خواهد شد که بیانگر تصویر برداری از سمت چپ به راست می باشد. البته اگر تمایل دارید که این کار را از راست به چپ انجام دهید باید روی این فلش ضربه بزنید تا این موقعیت معکوس شود. بر روی دکه شاتر کلیک کنید و دوربین را در جهتی که انتخاب کرده اید، به آهستگی و ترجیحا بدون لرزش بچرخانید. پس از آنکه به پایان چرخش رسیدید می بایس مجدد بر روی دکمه شاتر کلیک کنید.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

Video، Slo-Mo و Time Lapse نیز سه گزینه ای است که برای فیلم برداری استفاده می شود و در سمت چپ نمایاب قرار دارد. توجه داشته باشید که برای تغییر رزولوشن و سرعت ضبط (فریم بر ثانیه) باید به بخش Photos & Camera‌ در تنظیمات دوربین مراجعه کنید.

حالت Video یکی از کاربردی ترین حالت های ضبظ ویدئو می باشد که به شما این امکان را می دهد از دخدادها خود و دیگران با کیفیت بالا و عادی فیلم برداری کنید. شما برای فیلم برداری هیچ محدودیتی ندارید تا اینکه ظرفیت حافظه گوشی به انتها برسد.

اما حالت Slo-Mo در فیلم برداری را می توان اوج جذابیت دوربین های جدید آیفون دانست. جایی که این امکان را خواهید داشت تا از سوژه های متحرک با سرعتی تا ۸ برابر حالت عادی فیلم برداری نمایید. نتیجه کار واقعا شگفت انگیز است و می توانید تصاویری که سریع از مقابل چشمانتان گذشت را مجدد و این بار با حالت اسلوموشن ببینید.

گزینه آخر نیز مربوط به ثبت تصاویر با حالت تایم لپس می شود که برای نمایش پروسه های طولانی سفر به کار گرفته می شود. مطمئنا نمونه های این فیلم ها را قبلا در فیلم های مستند و یا شکفتن یک گل دیده اید.

  • عکاسی پی‌درپی (Burst Mode) و استفاده از هندزفری

directory-integrated-settings-camera-iphone1

حالت اسلوموشن و Burst Mode قابلیت هایی هستند که اپل ترجیح داد آن ها را از آیفون ۵s به بعد در گوشی های اجرایی کند که این کار باعص شد تا دل تصویر برداران ورزشی را بدست آورد. برای ثبت تصاویر Burst Mode باید انگشت خود را بر روی دکمه شاتر نگه دارید تا دوربین عکس های پی در پی و با سرعت بالا ثبت کند. این کار دوربین یک شمارنده نیز روی صفحه نمایش خواهد داد که تعداد عکس های گرفته شده را مشخص می کند. پس از اتمام این کار می توانید تصاویر ثبت شده را ببینید و بهترین آن را انتخاب و مابقی را حذف کنید.

directory-integrated-settings-camera-iphone1

از دیگر امکاناتی که اپل در اختیار کاربرانش قرار داده، کنترل دکمه شاتر با استفاده از هندزفری ایرپاد استاندارد اپل می باشد که می تواند به عنوان یک دکلانشور شناخته شود.گفتنی است زمانی که در اپلیکیش دوربین خود قرار دارید و هندزفری را به گوشی وصل کرده اید می توانید با استفاده از کلید افزایش صدای ولوم اقدام به عکس برداری کنید. این کار می تواند به شما در هنگام عکس برداری در شرایط نوری کم یا شب کمک کند تا لرزش هنگام تصویر برداری را به حداقل برسانید. ضمنا امکان عکس برداری در حالت Burst Mode نیز وجود دارد و می توانید با چند ثانیه نگه داشتن کلید افزایش صدای ولوم تصاویری پی در پی ثبت کنید.

جمع بندی

مطمئنا دوربین گوشی آیفون یکی از بهترین های می باشد که کار کردن با آن برای هرکسی لذت بخش است. توجه داشته باشید، زمانی می توانید یک عکس خوب را به ثبت برسانید که تمامی تنظیمات گفته شده را به خوبی انجام داده باشید. بعد از ثبت تصویر نیز می توانید با کمک نرم افزار های ویرایشی، در هر چه بهتر شدن تصویر اقدام نمایید. این نرم افزار ها می تواند Photo Shop باشد یا اینکه از نرم افزار هایی که برای IOS طراحی شده اند کمک بگیرید.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

آیا از تفاوت های زمین با سیاره های هم اندازه اش چیزی می دانید ؟

چرا نباید به این زودی سیارات خارجی را “زمین مانند” بنامیم؟

هر زمان که اخترشناسان سیاره ی دیگری پیدا می کنند اولین سوالی که در ذهن همه ی ما پدید می آید این است که “آیا این سیاره شبیه به زمین است؟” پیدا کردن سیاره ای مشابه زمین به ندرت شانس پیدا کردن حیات مشابه سیاره خودمان را بیشتر و بیشتر می کند و ممکن است نهایتا مدرکی بر این باشد که ما در این جهان عظیم تاریک و سرد تنها نیستیم.

اما، هنگامی که سیاره ها “مشابه زمین” خطاب می شوند، ما نباید به سرعت نتیجه گیری کنیم. با ابزار های امروزی،  پیدا کردن سیارات دوردست خود کاری بسیار دشوار است ( با اینکه امروزه این فرآیند بسیار آسان تر شده است)، دیگر حرفی از دشواری فهمیدن اینکه آیا در آن سیارات هم درخت و اقیانوس و دشت و صحرا نیز وجود دارد نخواهیم زد! علاوه بر این، اصلا “مشابه زمین” بودن به چه معناست؟ آیا تنها به این معناست که سیاره در ناحیه شمسی قابل سکونت قرار گرفته باشد؟ یا اینکه در سطح اش آب مایع وجود داشته باشد و اتمسفر آن نیز مشابه زمین و شاید هم تغییرات آب و هوایی شدید مشابه زمین داشته باشد؟

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

زیاد هم به دلتان صابون نزنید!

قطعا پاسخ این سوالات به این زودی ها داده نخواهد شد، زیرا به این زودی ما قادر به تشخیص بسیاری از این موارد نخواهیم بود. در حالی که امروزه دانشمندان در حال کار بر روی تشعشعات ستاره ای که از از جو سیارات عبور می کنند هستند تا از طریق آن ها نوع گاز های موجود در آن سیاره را تشخیص دهند ولی این تا مدتی طولانی این دقیق ترین کاریست که ما قادر به انجام آن خواهیم بود. اگر ماموریت Starshot موفقیت آمیز باشد، تاکید می کنیم که “اگر” موفقیت آمیز باشد و به منظومه ی Alpha Centauri برسد ممکن است به درک بهتری در این زمینه برسیم اما آمادگی برای این ماموریت خود دهه ها طول خواهد کشید. از این رو، هم اکنون بهتر از سیاره ها را “مشابه زمین” ننامیم. متاسفانه، ما واقعا هیچ راهی برای دانستن اینکه آن سیارات دقیقا تا چه حد مشابه زمین ما هستند در دست نداریم.

در حال حاضر دانش ما تنها محدود به رصد های عینی از سیارات خارج از منظومه ی شمسی ما می شود و حتی رصد آن ها نیز کاری دشوار است. سه مشخصه ی مهم که تا حدی هم برایمان قابل اتکا هستند و ما نیز قادر به دریافت آن ها هستیم جرم سیاره، دوره ی چرخش آن و فاصله محور چرخش آن با ستاره منظومه ای که در آن قرار دارد هستند. این ها ممکن است در برابر اطلاعات پر جزیاتی که ما از مریخ و یا ناهید بدست آورده ایم بسیار ناچیز به نظر برسند ولی اختر شناسان تنها با دانستن اندازه و فاصله ی یک سیاره نیز می توانند اطلاعات بسیار مهمی از آن بدست آورند.

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

چگونه چیز هایی که اکنون می دانیم را فهمیده ایم؟

برای تعیین جرم یک سیاره ی خارجی، اختر شناسان عموما به ستاره ای که سیاره حول آن گردش می کند نگاه می کنند و حرکات جلو و عقب رو ناشی از گرانش سیاره را محاسبه می کنند. باید به خاطر داشته باشیم که جرم و اندازه دو معیار کاملا متفاوت اند و ما در حال حاضر هیچ روش درستی برای محاسبه ی اندازه سیاره در دست نداریم. نهایت کاری که از دست ما بر می آید  تخمین اندازه بر اساس جرم بدست آمده سیاره می باشد. برای فهمیدن سرعت حرکت سیارات تنها کاری که اختر شناسان موظف به انجام آن هستند این است که منتظر کم نور شدن ستاره، هنگامی که سیاره از جلو آن عبور می کند باشند. با ترکیب این اطلاعات به علاوه جرم ستاره می توان فاصله تخمینی سیاره خارجی را محاسبه کرد و فهمید که آیا سیاره در فاصله قابل سکونتی از ستاره قرار گرفته است یا خیر.

محدوده حلقه ای حول یک ستاره ناحیه قابل حیات آن است که در آنجا دما اجازه وجود آب مایع را می دهد و در حال حاضر همین مسئله بزرگترین آزمایشی است که اختر شناسان می توانند برای شناسایی امکان وجود حیات در یک سیاره انجام دهند. اگر سیاره ای از این حلقه بیرون باشد شانس یافت شدن حیات در آن اساسا صفر خواهد بود.

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

در حالی که بودن در ناحیه قابل حیات اولین شرط “مشابه زمین” بودن یک سیاره خارجی است اما قطعا تنها شرط آن نیست. تنها به این دلیل که امکان وجود آب مایع در آنجا وجود دارد بدین معنا نیست که قطعا در آنجا آب مایع یافت خواهد شد. ممکن است سیاره مملو از مواد سمی و شاید کاملا هم یک زمین مرده باشد. ممکن است هسته ی آن، همان چیزی که  نیرو ی مغناطیسی سیاره ما را که عامل عدم ورود تشعشعات رادیواکتیو به جو است را به وجود می آورد، مرده باشد و یا شاید حتی اتمسفر خود را از دست داده باشد. ممکن است توسط تشعشعات قوی ستاره اش نابود و یا توسط شهاب سنگ ها تخریب شده باشد. منظور ما این است که دلایل بسیار زیادی برای غیر قابل حیات بودن سیاره های قابل سکونت احتمالی وجود دارند و روش های رصد کردن ما برای بررسی بسیاری از این دلایل به اندازه ی کافی پیشرفته نیستند. “مشابه زمین” خطاب کردن سیاره های خارجی در حال حاضر کمی زود قضاوت کردن است.

تعداد بسیار زیادی سیاره خارجی در این جهان وجود دارد و ما نیز تعداد بسیار دیگری را پیدا خواهیم کرد. دلیلی بر عدم پیدا کردن سیاره ای مشابه زمین در آینده وجود ندارد. ما تنها بایست تا آن زمان شکیبا باشیم.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: astronomy

آیا از تفاوت های زمین با سیاره های هم اندازه اش چیزی می دانید ؟

چرا نباید به این زودی سیارات خارجی را “زمین مانند” بنامیم؟

هر زمان که اخترشناسان سیاره ی دیگری پیدا می کنند اولین سوالی که در ذهن همه ی ما پدید می آید این است که “آیا این سیاره شبیه به زمین است؟” پیدا کردن سیاره ای مشابه زمین به ندرت شانس پیدا کردن حیات مشابه سیاره خودمان را بیشتر و بیشتر می کند و ممکن است نهایتا مدرکی بر این باشد که ما در این جهان عظیم تاریک و سرد تنها نیستیم.

اما، هنگامی که سیاره ها “مشابه زمین” خطاب می شوند، ما نباید به سرعت نتیجه گیری کنیم. با ابزار های امروزی،  پیدا کردن سیارات دوردست خود کاری بسیار دشوار است ( با اینکه امروزه این فرآیند بسیار آسان تر شده است)، دیگر حرفی از دشواری فهمیدن اینکه آیا در آن سیارات هم درخت و اقیانوس و دشت و صحرا نیز وجود دارد نخواهیم زد! علاوه بر این، اصلا “مشابه زمین” بودن به چه معناست؟ آیا تنها به این معناست که سیاره در ناحیه شمسی قابل سکونت قرار گرفته باشد؟ یا اینکه در سطح اش آب مایع وجود داشته باشد و اتمسفر آن نیز مشابه زمین و شاید هم تغییرات آب و هوایی شدید مشابه زمین داشته باشد؟

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

زیاد هم به دلتان صابون نزنید!

قطعا پاسخ این سوالات به این زودی ها داده نخواهد شد، زیرا به این زودی ما قادر به تشخیص بسیاری از این موارد نخواهیم بود. در حالی که امروزه دانشمندان در حال کار بر روی تشعشعات ستاره ای که از از جو سیارات عبور می کنند هستند تا از طریق آن ها نوع گاز های موجود در آن سیاره را تشخیص دهند ولی این تا مدتی طولانی این دقیق ترین کاریست که ما قادر به انجام آن خواهیم بود. اگر ماموریت Starshot موفقیت آمیز باشد، تاکید می کنیم که “اگر” موفقیت آمیز باشد و به منظومه ی Alpha Centauri برسد ممکن است به درک بهتری در این زمینه برسیم اما آمادگی برای این ماموریت خود دهه ها طول خواهد کشید. از این رو، هم اکنون بهتر از سیاره ها را “مشابه زمین” ننامیم. متاسفانه، ما واقعا هیچ راهی برای دانستن اینکه آن سیارات دقیقا تا چه حد مشابه زمین ما هستند در دست نداریم.

در حال حاضر دانش ما تنها محدود به رصد های عینی از سیارات خارج از منظومه ی شمسی ما می شود و حتی رصد آن ها نیز کاری دشوار است. سه مشخصه ی مهم که تا حدی هم برایمان قابل اتکا هستند و ما نیز قادر به دریافت آن ها هستیم جرم سیاره، دوره ی چرخش آن و فاصله محور چرخش آن با ستاره منظومه ای که در آن قرار دارد هستند. این ها ممکن است در برابر اطلاعات پر جزیاتی که ما از مریخ و یا ناهید بدست آورده ایم بسیار ناچیز به نظر برسند ولی اختر شناسان تنها با دانستن اندازه و فاصله ی یک سیاره نیز می توانند اطلاعات بسیار مهمی از آن بدست آورند.

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

چگونه چیز هایی که اکنون می دانیم را فهمیده ایم؟

برای تعیین جرم یک سیاره ی خارجی، اختر شناسان عموما به ستاره ای که سیاره حول آن گردش می کند نگاه می کنند و حرکات جلو و عقب رو ناشی از گرانش سیاره را محاسبه می کنند. باید به خاطر داشته باشیم که جرم و اندازه دو معیار کاملا متفاوت اند و ما در حال حاضر هیچ روش درستی برای محاسبه ی اندازه سیاره در دست نداریم. نهایت کاری که از دست ما بر می آید  تخمین اندازه بر اساس جرم بدست آمده سیاره می باشد. برای فهمیدن سرعت حرکت سیارات تنها کاری که اختر شناسان موظف به انجام آن هستند این است که منتظر کم نور شدن ستاره، هنگامی که سیاره از جلو آن عبور می کند باشند. با ترکیب این اطلاعات به علاوه جرم ستاره می توان فاصله تخمینی سیاره خارجی را محاسبه کرد و فهمید که آیا سیاره در فاصله قابل سکونتی از ستاره قرار گرفته است یا خیر.

محدوده حلقه ای حول یک ستاره ناحیه قابل حیات آن است که در آنجا دما اجازه وجود آب مایع را می دهد و در حال حاضر همین مسئله بزرگترین آزمایشی است که اختر شناسان می توانند برای شناسایی امکان وجود حیات در یک سیاره انجام دهند. اگر سیاره ای از این حلقه بیرون باشد شانس یافت شدن حیات در آن اساسا صفر خواهد بود.

whats-the-difference-between-earth-mass-and-earth-like2

در حالی که بودن در ناحیه قابل حیات اولین شرط “مشابه زمین” بودن یک سیاره خارجی است اما قطعا تنها شرط آن نیست. تنها به این دلیل که امکان وجود آب مایع در آنجا وجود دارد بدین معنا نیست که قطعا در آنجا آب مایع یافت خواهد شد. ممکن است سیاره مملو از مواد سمی و شاید کاملا هم یک زمین مرده باشد. ممکن است هسته ی آن، همان چیزی که  نیرو ی مغناطیسی سیاره ما را که عامل عدم ورود تشعشعات رادیواکتیو به جو است را به وجود می آورد، مرده باشد و یا شاید حتی اتمسفر خود را از دست داده باشد. ممکن است توسط تشعشعات قوی ستاره اش نابود و یا توسط شهاب سنگ ها تخریب شده باشد. منظور ما این است که دلایل بسیار زیادی برای غیر قابل حیات بودن سیاره های قابل سکونت احتمالی وجود دارند و روش های رصد کردن ما برای بررسی بسیاری از این دلایل به اندازه ی کافی پیشرفته نیستند. “مشابه زمین” خطاب کردن سیاره های خارجی در حال حاضر کمی زود قضاوت کردن است.

تعداد بسیار زیادی سیاره خارجی در این جهان وجود دارد و ما نیز تعداد بسیار دیگری را پیدا خواهیم کرد. دلیلی بر عدم پیدا کردن سیاره ای مشابه زمین در آینده وجود ندارد. ما تنها بایست تا آن زمان شکیبا باشیم.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: astronomy

فورد موستانگ ۸‏V‏ در ماراتون ‏MPG eco، ۳۶ ‏‎ mpg‏ (مایل در گالن) کسب می کند‏

اگر ذره ای هم شک دارید که رانندگی کم مصرف تکنیک به خصوصی ندارد، پس نتایج ماراتون mpg انگلستان که این هفته برگذار شد شما را قانع می کند که رانندگی به شیوه ی صحیح مصرف سوخت و انتشار اکسید های کربنی خودروی شما را بهینه تر خواهد کرد.

برنده ی اورآل این رویداد سالیانه در سال ۲۰۱۶ یک مزدا ۲ ۱٫۶d دیزل با حجم موتور ۱٫۶ لیتری بود که توانست رقم مصرف اقتصادی ۹۱٫۳۷ mpg را از آن خود کند. حتی با وجود ۲٫۵ mpg جریمه ناشی از زمان اضافی، باز هم تواست با رقم ۸۸٫۸۷ mpg مقام اول را کسب کند. این ارقام از ادعای خود شرکت سازنده خودرو نیز ۶٫۹۴ درصد بهتر بودند.

در زمینه تبلیغات البته، برنده بزرگ فورد موستانگ هشت سیلندر ۵٫۰ لیتری بود که هیچ گونه جریمه ای نداشته و تواست مسیر را با ۳۶٫۶ mpg به اتمام برساند که این رقم نسبت به رقم ۲۰٫۹ mpg نسخه ی همسان این خودرو، ۷۵ درصد بهبود داشته است.

mpg-marathon

موستانگ توسط راننده های حرفه ای اندرو ماریوت و اندی داوسون هدایت شد و تواست مقام بیشترین میزان بهبود نسبت به ادعای اصلی شرکت سازنده را در سالگرد ۱۴ سالگی ماراتون MPG از آن خود کند.

صاحب قبلی این مقام در سال ۲۰۱۴ فورد فیستا ST-3  ۱٫۶ لیتری EcoBoost بود که دارای رقم ۵۸٫۲ درصد پیشرفت نسبت به ادعای شرکت بوده و توسط راننده های رالی لویز ریچاردسون و هاریسون اسکات رانده شده بود. آن ها توانستند خط پایان را با ۷۵٫۷۷ mpg برسانند در حالی که میزان مصرف سوخت ترکیبی اصلی ۴۷٫۹ mpg بوده است.

تیمی که امسال در موستانگ به قهرمانی رسیدند در ماراتون MPG سال ۲۰۱۲ نیز در فورد فیستا ۱٫۶ TDCi (که در تصویر بالا نمایش داده شده است) نیز با رقم ۱۰۸٫۸ mpg پیروز میدان شدند که بیش از پیش سخن با ارزش “مهم نیست چه وسیله ای در دست دارید مهم این است که چگونه از آن استفاده می کنید” را به خاطر مان می اندازد.

mpg-marathon

تیم رانندگان با صرف نظر از خاطر نشان کردن اینکه شتاب گیری با یک موتور V8 مانع بزرگی در بدست آورد نتایج این چنینی است گفته اند ” موستانگ به دلیل فرمان گیری، کنترل و چسبندگی بر روی جاده فوق العاده اش برای ماراتون MPG کاملا مناسب بود. ما می توانستیم به خودرو اجازه دهیم که خودش مسیر را طی کند بدون اینکه نیازی به ترمز گرفتن و هدر دادن انرژی داشته باشیم.”

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: newatlas

بهترین گوشی های زیر ۵۰۰ هزارتومان کدامند؟

در بازار در هم و برهم گوشی های موبایل آنقدر انواع مختلف و با قیمت های بالا و پایین وجود دارد که انتخاب گوشی مناسب با سلیقه و قیمت مناسب که کارایی دلخواه شما را داشته باشد کمی دشوار به نظر می رسد. چندی پیش وب سایت ‏androidauthority‏ لیستی از بهترین گوشی های هوشمند منتشر نموده است که با قیمت زیر ۱۰۰ دلار ‏می توان آنها را تهیه کرد. از این رو در راهنمای خرید امروز مجله اینترنتی گویا آی تی قصد داریم به بررسی اسمارت فون هایی با قیمت کمتر از ۵۰۰ هزار تومان بپردازیم که قیمت جهانی آنها تا مبلغ ۱۰۰ دلار است، با ما همراه باشید.

 

Motorola Moto E (‎نسل دوم‎)‎

best-smartphones-under-100

به عنوان اولین اسمارت فون این لیست می توانیم به نسل دوم از اسمارت فون ‏Motorola Moto E‏ اشاره نماییم. محصولی که ‏از مشخصات سخت افزاری زیر بهره مند می باشد:‏

  • صفحه نمایش ۴٫۵ اینچی‎ IPS LCD ‎با وضوح ۹۶۰ در ۵۴۰ پیکسل
  • پردازنده چهار هسته‌ای اسنپدراگون ۴۱۰ با سنجش زمان ۱٫۲ گیگاهرتزی
  • رم ۱ گیگابایتی
  • حافظه داخلی ۸ گیگابایتی قابل ارتقا تا سقف ۳۲ گیگابایت از طریق کارت حافظه میکرو اس دی
  • دوربین اصلی ۵ مگاپیکسلی و دوربین سلفی‎ VGA
  • باتری ۲۳۹۰ میلی آمپری
  • اندروید ۵٫۰ لالی پاپ
  • ابعاد ۱۲۹٫۹ در ۶۶٫۸ در ۱۲٫۳ میلی متری و وزن ۱۴۵ گرمی
  • قیمت این گوشی هوشمند ۴۵۰ هزار تومان است

این اسمارت فون با قیمت باورنکردنی خود می تواند از اتصال ‏LTE‏ پشتیبانی کند.‏

ZTE ZMAX Pro

best-smartphones-under-100

این اسمارت فون که با ویژگی های خوب خود یک فبلت تمام عیار است با قیمت ۹۹ دلار در دسترس است ویژگی های این محصول مطابق زیر می باشد:

  • صفحه نمایش ۶ اینچی با وضوح ۱۹۲۰ در ۱۰۸۰ پیکسل
  • پردازنده هشت هسته‌ای ۱٫۵ گیگاهرتزی، اسنپدراگون ۶۱۷
  • رم ۲ گیگابایتی
  • حافظه داخلی ۳۲ گیگابایتی قابل ارتقا تا سقف ۱۲۸ گیگابایت
  • دوربین اصلی ۱۳ مگاپیکسلی، دوربین سلفی ۵ مگاپیکسلی
  • باتری ۳۵۰۰ میلی‌ آمپری غیرقابل جابه‌جایی
  • اندروید ۶٫۰ مارشمالو
  • ابعاد ۱۶۵٫۱ در ۸۳٫۸ در ۸٫۹ میلی‌متر و وزن ۱۷۵ گرم
  • این گوشی به زودی روانه بازار خواهد شد

این اسمارت فون با دارا بودن پردازشگر نسبتا قوی و سنسور اثر انگشت از بهترین گوشی های این لیست به شمار می رود.

BLU R1 HD

best-smartphones-under-100

این محصول نیز یکی از بهترین اسمارت فون های لیست گوشی های هوشمند زیر ۵۰۰ هزار توان است و می توان گفت با طراحی فوق العاده و عملکرد خوب سخت افزار ها در نوع خود بی نظیر است. قیمت این محصول نیز ۹۹ دلار می باشد. این محصول دارای مشخصات زیر است:

  • صفحه نمایش ۵ اینچی IPS LCD با وضوح ۱۲۸۰ در ۷۲۰ پیکسل
  • پردازنده چهار هسته‌ای MediaTek MT6735 با سنجش زمان ۱٫۳ گیگاهرتزی
  • رم ۱ / ۲ گیگابایتی
  • حافظه داخلی ۸ / ۱۶ گیگابایتی قابل ارتقا از طریق کارت حافظه میکرو اس دی
  • دوربین اصلی ۸ مگاپیکسلی و دوربین سلفی ۵ مگاپیکسلی
  • باتری ۲۵۰۰ میلی آمپری غیر قابل جابه‌جایی
  • اندروید ۶٫۰ مارشمالو
  • ابعاد ۱۴۳ در ۷۰٫۷ در ۸٫۵ میلی متر و وزن ۱۴۲ گرمی
  • این گوشی به زودی روانه بازار خواهد شد

BLU Advance 5.0 HD

best-smartphones-under-100

اگر هنوز هم قیمت های اسمارت فون های معرفی شده برایتان مناسب نیست به عنوان آخرین اسمارت فون موجود در لیستگوشی های زیر ۵۰۰ هزار تومان می توانید نگاهی به BLU Advance 5.0 HD داشته باشید. اسمارت فونی که با قیمت ۶۹٫۹۹ دلاری خود و امکان بهره مندی از دو سیم کارت مشخصات نسبتا خوبی را به عنوان یک اسمارت فون میان رده ارزان قیمت داراست. این محصول دارای مشخصات زیر است:

  • صفحه نمایش ۵ اینچی IPS LCD با وضوح ۲۱۸۰ در ۷۲۰ پیکسل
  • پردازنده چهار هسته‌ای MediaTek MT6580 با سنجش زمان ۱٫۳ گیگاهرتزی
  • رم ۱ گیگابایتی
  • حافظه داخلی ۸ گیگابایتی قابل ارتقا از طریق کارت حافظه میکرو اس دی تا سقف ۶۴ گیگابایت
  • دوربین اصلی ۸ مگاپیکسلی و دوربین سلفی ۵ مگاپیکسلی
  • باتری ۲۲۰ میلی آمپری
  • اندروید ۶٫۰ مارشمالو
  • ابعاد ۱۴۵ در ۷۳٫۱ در ۹٫۷ میلی متری و وزن ۱۷۴ گرمی
  • قیمت این گوشی هوشمند ۲۵۰ هزار تومان است

در این لیست به معرفی ۴ اسمارت فون با قیمت هایی بسیار مناسب و سخت افزا هایی جالب پرداختیم که هرکدام می توانند یک گزینه بسیار خوب برای کسانی باشد که به دنبال گوشی هایی با امکانات زیاد و قیمت های پایین هستند، اسمارت فون هایی میان رده و ارزان قیمت.

امیدواریم که به کمک این لیست بتوانید گوشی هوشمند خود میانرده ی را یافته و به آسانی آن را خریداری نمایید. نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و با انتشار این مطلب در شبکه های اجتماعی خود به دیگران نیز در یافتن محصول دلخواهشان کمک نمایید.

منبع: androidauthority

چگونه در رشته های مختلف صاحب تخصص و مهارت شویم؟

دلایل بی شماری وجود دارند که ممکن است ما را ترقیب به یادگیری یک مهارت جدید نمایند. به عنوان مثال این که از درآمد خود راضی نیستید و با مشاهده افرادی با یک تخصص خاص که درآمد فوق العاده ای دارند تصمیم به یادگیری آن می گیرید و یا هر موضوع دیگری! اما سوال اصلی اینجاست که چگونه بتوانیم این تخصص جدید را در کمترین زمان ممکن فراگیریم و چگونه بهترین بهره را از زمان خود بگیریم. برای پاسخ به این پرسش ها کافی است با گویا آی تی همراه باشید.

دریافت و یادگیری یک تخصص جدید می تواند برای بسیاری از افراد کاری زمانبر باشد و این افراد عموما عقیده دارند که یادگیری یک تخصص جدید نیازمند سالها تلاش و سخت کوشی است. البته ما منکر این موضوع نیستیم اما این زمان بر بودن به آن معنا نیست که دیگر برای شما دیر شده و نمی توانید مهارت جدیدی را بیاموزید. گام های زیر می تواند کسب تخصص شما در زمینه ها را شتاب ببخشد.

how-in-different-fields-of-expertise-we-have1

گام ۱: الگوهایی مناسب بیابید.

در ابتدای امر بهتر است یک الگو برای خود بیابید. آیا در اطرافتان کسی را می شناسید که این تخصص را دارشته باشد؟ آیا کسی را می شناسید که به خاطر تخصص مورد نظر شما مورد تعریف و تمجید کارفرما قرار گرفته باشد؟ بنابراین جستجو کنید تا کسی را که قصد دارید از او الگو برداری نمایید پیدا کنید.

گام ۲: شکاف بین تیم و خودتان را ارزیابی کنید.

در ابتدای این گام بایستی یک ارزیابی کلی از خود و تیمی که قصد دارید به آن برسید داشته باشید. در انتهای ارزیابی و با مقایسه ای دقیق نتیجه گیری نمایید که فاصله بین شما و تیم چه قدر است؟ اگر ان فاصله کم است که با اعتماد به نفس به جلو گام بردارید و مطمئن باشید که به زودی به هدف خود خواهید رسید. اما در صورتی که صادقانه به این نتیجه رسیدید که فاصله شما خیلی زیاد است باز هم اعتماد به نفس خود را از دست ندهید. ابتدا یک نفس عمیق بکشید و سپس سعی کنید با ادامه دادن گام های پیش رو فاصله خود را تا حد ممکن کم کنید.

گام ۳: روی تخصص خود بررسی را شروع کنید.

در صورتی که شکاف دانشی شما با کارشناس مورد نظر در حوزه دلخواه شما بسیار زیاد بود ابتدا به این بیاندیشید که چگونه می توانید خودتان این اختلاف را کم کم کاهش دهید. به عنوان مثال می توانید از مطالعه فردی (Self-study)، صحبت با همکاران و احتمالا دوره های آموزشی آنلاین (مانند Coursera) کمک بگیرید و شکاف ما بین را تا حد ممکن کم کنید.

گام ۴: متخصصان را برای اشتراک گذاری دانش ترغیب کنید.

در بیشتر مواقع کارشناسان مختلف از در اختیار قرار دادن اطلاعات خود استقبال می کنند اما در مواردی خاص که فرد مقابل به دلایل احتمالی مانند کمبود وقت و یا ترس از این که پس از کسب تخصص به جایگاهی (بالاتر از آن ها) برسید، در مقابل این موضوع مقاومت نشان می دهند باید آنها را به روش های زیر ترغیب نمایید و به آنها نشان دهید که این کمک می تواند چه منافعی برای آنها داشته باشد و با این ترفند آنها را به کمک بیشتر به خود ترغیب نمایید.

به عنوان مثال می توانید وظایف مشخص و تکراری را برعهده بگیرید که برای آنها خسته کننده و برای شما جدید باشند. اگر این متخصصان در سازمان تان هستند، بخش مدیریت ممکن است به هرگونه سرمایه گذاری که آن ها در توسعه استعداد افراد صرف می کنند، پاداش بدهد. با توجه به این که تعهد زمانی می تواند در کمترین سطح باشد، شما می توانید فرصت های کوتاهی را برای پرسیدن سوال های خود از آنها پیدا کنید.

how-in-different-fields-of-expertise-we-have5

گام ۵: یاد بگیرید که دانش را پیش ببرید.

در زمان یادگیری اصول مختلف از این متخصصان باید به این نکته توجه نمایید که اصولا این افراد بخش های پایه و کلی را برای شما بیان می نمایند و اگر شما قصد یادگیری کامل آن موضوع را دارید باید هوشیار باشید و با سوالات بیشتر آنها را به آموزش کامل مطلب ترغیب نمایید. توجه داشته باشید که در اغلب مواقع افراد ریزه کاری ها را فراموش می کنند و این موضوع کاملا طبیعی است زیرا مسائل این چنینی تنها در زمان انجام کار در ذهن تداعی می شوند از این رو برای فهم کامل مطلب ۲ سوال را همواره و در پایان هر مطلب از فرد مورد نظر بپرسید. چرا؟ (دلیل این کار) و آیا می توانید مثالی ذکر کنید؟

این دو سوال می تواند زوایای پنهان مسئاله را به سادگی برایتان روشن سازد.

گام ۶: کارشناسان را در حین انجام کار تحت نظر بگیرید.

مشاهده متمرکز معمولا نسبت به مصاحبه اثربخشی بیشتری دارد، زیرا به شما نشان می دهد که آنها در واقعیت چگونه فکر کرده و عمل می کنند. با دریافت اجازه از آنها سعی کنید در جلسات مهم شرکت کرده و در کنفرانس و یا دیدار با مشتریان همراه آنها باشید و در حل مسائل نیز آنها را کمک و همراهی کنید. این کار با فرآیند انفعالی تفاوت دارد و شما به طور مداوم از خودتان می پرسید: چرا او این کار را انجام داد؟ تاثیر این اقدام چه بود؟ آیا باید به گونه ای متفاوت آن را انجام می دادم؟ پس از آن چند دقیقه ای به پرس و جو با آنها ادامه دهید. حتی اگر در طول قدم زدن برای پارک خودرو باشد.

گام ۷: به دنبال تجربه های کوچک باشید.

در این مرحله بایستی به انتقال دانش ضروری بپردازید که اصطلاحا با نام (Critical Knowledge Transfer) عنوان می شود. شناسایی فرصت ها به منظور تجربه برخی از روش های محدود، محیط، موقعیت ها و نقش هایی است که تخصص های با ارزشی را برای سازمان ایجاد کرده اند. به عنوان مثال ممکن است نتوانید در دفتر تماس شرکت خود عملکرد عالی مدیر فروش را کاملا بی نقص تقلید کنید ، اما می توانید به طور مشخص روزهایی را به بخش تماس اختصاص دهید. توجه داشته باشید که هر تجربه ای هرچند کوچک می تواند به شما کمک نماید تا زمینه کاری فرد متخصص را به طور مطلبی درک نمایید. این

هر تجربه کوچک به شما این امکان را می دهد که درک عمیقی از زمینه کاری متخصص را کسب کنید و آگاهی از قضاوت های آنها نیز به شما دید بیشتری می دهد. حتی اگر چیزی (دانشی) نیز به شما اضافه نشود، می توانید سوال های بهتری بپرسید و یا دانش خود را به طور موثر جلو ببرید.

how-in-different-fields-of-expertise-we-have3

گام۸: ارزش محسوس را هر چه زودتر اضافه کنید.

معمولا کارشناسان و مدیران و کسانی که در تعقیب فعالیت شما هستند انتظار دارند پیشرفت و نتیجه تلاش شما را مشاهده نمایند.گزارش کارهای انجام شده و یادگیری شما، تلاش و پیشرفت را نشان می دهند. اما در عمل اگر بتوانید در برخی از قسمت های کوچک، از تخصص افرادی که تمایل به کنار گذاشتن آن دارند – پیشی بگیرید، حتی بهتر خواهد بود. ممکن است در کنفرانس یا جلسه ای شرکت کنید، دوره هایی را در خانه بگذارنید، بنابراین گزارشی از آن ها تهیه کنید.

بر اساس تخمین ها و بررسی های انجام شده یافتن یک تخصص جدید می تواند سال و یا بیشتر زمان ببرد. اما در صورت مطالعه این مطلب و انجام مراحل ذکر شده قطعا خواهید توانست بسیار زودتر از زمان مذکور مهارت جدید خود را فرا بگیرید و از آن بهره مند شوید.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: Harvard Business Review

۱۰ عمل موثر برای تقویت شبکه Wi-Fi

دیگر زمان آن رسیده که بدون هیچ غرضی اقرار کنیم که شبکه و مودم های وای فای با زندگی ما اجین شده اند و برخی مواقع زندگی بدون آن ها واقع مشکل است. هر جا را که نگاه کنید یک مودم وای فای می بینیم. در دنیای امروزی وقتی به خانه، سرکار، بیمارستان، کتابخانه و … نگاه می کنیم حداقل یک مودم وای فای مشاهده می کنیم. این نشان دهنده آن است که این شبکه از اهمیت بسیاری برای ما برخوردار است. اما گاهی اوقات همین شبکه دچار مشکل می شود و به طبع ما را نیز درگیر مشکل خود می کند. افت سرعت و ضعف سیگنال نمونه ای از این دست مشکلات است که می توان آن ها را به راحتی برطرف نمود. در این مقاله قصد داریم تا به بررسی ۱۰ راهی که می تواند امواج وای فای را تقویت کند بپردازیم با گویا آی تی همراه باشید.

  • از تجهیزات بروز استفاده کنید

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

در اولین قدم شما باید اطمینان داشته باشید مودمی که در حال استفاده از آن هستید نقص نداشته و یا خیلی قدیمی نباشد. مهم ترین نکاتی که می تواند در خرید مودم به شما کمک کند استاندارد N و ۸۰۲٫۱۱ AC است و روتر هایی که از این استانداردها استفاده می کنند سرعت بسیار خوبی را در اختیار کاربر قرار خواهند داد. از طرفی استانداردهای دیگری همانند G, A, B وجود دارند که منسوخ شده و نمی تواند رضایت شما را جلب کند. توجه داشته باشید، در صورتی که اقدام به خرید مودم های ۸۰۲٫۱۱ AC می کنید، ملزم هستید تا کارت شبکه شما نیز از این استاندارد تبعیت کند.

  • بهترین محل نصب مودم

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

اگر مودم شما ظاهر زیبایی ندارد دلیل نمی شود که آن را در نقطه ای کور و گوشه قرار دهید تا خارج از میدان دید باشد یا مثلا آن را در کمد مخفی کنید. اگر تمایل دارید تا مودم شما در بهترین حالت قرار بگیرد باید آن را در فضایی باز و فاقد هرگونه دیوار یا مانع قرار دهید تا سیگنال های آن به خوبی پراکنده شوند. برای عملکرد بهتر باید آنتن های مودم را در حالت عمودی قرار داده و تا جایی که امکان دارد ارتفاع محل قرارگیری مودم را بالا ببرید. در آخر نیز اگر مودم در میانه منزل ویا محل کار به گونه ای قرار گیرد که ظاهر را نامناسب نکند می تواند میزان پوشش دهی را به طور قابل توجهی بالا ببرد.

  • انتخاب کانال فرکانسی مناسب

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

در حال حاضر بسیاری از خانه ها دارای مودم وای فای هستند که همگی از یک کانال فرکانسی به خصوص استفاده می کنند. توجه داشته باشید که چنانچه مودم شما با سایر مودم ها دچار تداخل سیگنالی شود می تواند به طور قابل ملاحظه ای باعث کاهش سرعت شود. مودم های امروزی قادرند تا سیگنال های خود را بر روی چند کانال مختلف ارسال کنند که پیشنهاد می شود کانالی را انتخاب کنید که کمترین تداخل را با شما داشته باشد. برای یافتن کانال مناسب نیز می توانید از ابزار هایی مانندWi-Fi Stumbler یا Wi-Fi Analyzer کمک بگیرید.

  • تداخل با سایر لوازم الکترونیکی

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

فکر نکنید که فقط مودم ها هستند که میتوانند بر روی کانال فرکانسی شما تداخل ایجاد کنند بلکه تلفن های بی سیم، ماکروویو و سایر لوازم خانگی نیز قادر به انجام چنین کاری هستند. اگر شما از روتر های دو بانده یا به اصطلاح “Dual-Band” می تواند مشکل شما را به طور کلی حل کنند. یا اینکه می توانید تلفن بی سیمی خریداری کنید که بر روی باند دیگری کار می کند. اگر هم قصد خرید سخت افزار جدیدی را ندارید می توانید مودم خود را از اینگونه وسایل دور کنید تا شاید مشکل برطرف شود.

  • مودم وای فای شما جایی برای سارقان نیست

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

اگر خیال می کنید که مودم شما دارای رمز عبور است و هیچ کسی قادر به نفوذ در آن نیست، متاسفانه سخت در اشتباه هستید. اما می توانید تمهیدانی را اجرایی کنید که سارقین را تا حد زیادی ناکام بگذرید. استفاده از تکنولوژی رمزگذاری WPA و خاموش کردن قابلیت WPS و بهره گیری از فیلتر مک آدرس می تواند شما را تا حد زیادی از این حملات مصون بدارد.

  • نرم افزارهای اشغال کننده پهنای باند

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

اگر در خانه تنها شما نیستید که در حال استفاده از اینترنت است و شخص دیگری نیز به مودم شما متصل شده و در حال ویدئو چت، بازی آنلاین یا مشاهده ویدئو است، قطعا می تواند تاثیر منفی بر روی سرعت اینترنت گذاشته و پهنای کمی در اختیار شما قرار دهد. البته پیشتر برنامه نویسان به فکر حل این مشکل افتاده اند و نرم افزاری را تحت عنوان Quality of Servise یا به اختصار QoS را طراحی کرده اند که این امکان را به شما خواهد داد تا این گونه فعالیت ها را کنترل نمایید و اپلیکیشن های خاصی را در اولویت استفاده قرار دهید.

  • افزایش محدودیت پوشش Wi Fi با ترفندی دست ساز

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

چنانچه ۶ راه قبلی را برای افزایش میزان پوشش اینترنت یا سرعت آن بررسی کردید و به نتیجه ای نرسیدید، وقت آن است که دست بکار شوید و ترفندی جالب اما کاربردی را امتحان کنید. همانطور که در تصویر نیز مشاهده می کنید، میتوانید در قوطی های آلمینیومی مانند نوشابه با آبمیوه را ببرید و همانند شکل بر روی آنتن قرار دهید. البته قرار نیست با این روش نتیجه ی خارق العاده ای ببینید اما همین کار می تواند میزان پوشش دهی وای فای شما را تا حدودی زیاد کند.

  • مودم خود را هک کنید تا سیگنال ها تقویت شوند

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

یکی دیگر از روش هایی که می تواند محدوده پوشش سیگنال های وای فای را افزایش دهد نصب هک و فریمور DD-WRT (یا یکی از فریمورهای مشابه دیگر) بر روی آن است. این فریمور ها هم می تواند امکانات امنیتی زیاد و هم تنظیمات بیشتر را در اختیار شما قرار دهند. از طرفی قادرند تا با تقویت سیگنال ها، انتقال اطلاعات را سریع تر انجام دهند. البته این موضوع را نباید فراموش کرد که این کار امکان دارد به مودم شما آسیب وارد کند اما غالبا اکثر مودم ها می توانند افزایشی تا سقف ۷۰ میلی وات را بدون ایجاد هیچ مشکلی تحمل کنند. با انجام این کار می توانید محدوده سیگنال دهی را به طور قابل توجهی افزایش دهید

  • مودم قدیمی خود را به ریپیتر تبدیل کنید

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

اگر تمامی کارهای گفته شده را انجام دادید و باز به نتیجه ای نرسیدید، به طور قطع به یک گسترش دهنده ی پوشش شبکه نیاز خواهد داشت. رنج اکستندرها که می تواند امواج شما را تقویت کنند خیلی گران نیستند اما اگر همچنان مسّر هستید که هزینه ای برای خرید تجهیزات پرداخت نکنید باید از یک مودم قدیمی که در انبار خاک می خورد استفاده کرد. برای این کار می بایست از فریمور DD-WRT بر روی مودم قدیمی استفاده کنید تا آن را به یک اکستندر تبدیل کنید. البته توجه داشته باشید که این کار به خوبی نصب اکستندر نیست اما میتواند نیاز شما را برطرف نماید.

  • زمان بندی برای ریبوت شدن مودم

top-10-ways-to-boost-your-home-wi-fi

اگر شما نیز هر از گاهی مودم خود را ریبوت می کنید تا به علمکرد گذشته خود برگردد می توانید راهی بهتر را پیش بگیرید. کافی است مودم را به گونه ای برنامه ریزی کنید که روزی یک بار یا بیشتر در طور روز به صورت خودکار ریبوت شود. برای انجام این کار نیز می توانید از فریمور DD-WRT یا یک خروجی قدیمی تایمردار کمک بگیرید. بدین صورت شما دیگر احتیاجی به ریبوت کردن دستی مودم ندارید.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این آموزش کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: lifehacker

آیا با مفهوم وب تاریک یا dark web آشنایی دارید ?

دو مدل وب وجود دارد. یکی وب معمولی که اکثر مردم به طور روزانه از آن استفاده می‌کنند و به راحتی در دسترس است و توسط موتورهای جستجو ایندکس می‌شود. و دیگری وب تاریک (Dark Web) که شامل وبسایت‌های مخفی‌ای است که در نتایج جستجوی گوگل ظاهر نمی‌شوند و بدون در اختیار داشتن نرم افزارهای خاص دسترسی به آن‌ها ممکن نیست اگر علاقه دارید بیشتر به وب تاریک آشنا شوید با این مقاله همراه گویا آی تی باشید.

تشریح شبکه‌های تاریک

وب تاریک زیرمجموعه‌ای از وب عمیق (Deep Web) است. وب عمیق فقط بخشی از وب است که توسط موتورهای جستجو قابل دستیابی نیست. یعنی با استفاده از موتورهای جستجویی مثل گوگل یا بینگ نمی‌توانید این سایت‌ها را پیدا کنید، اما به جز این قضیه، آن‌ها سایت‌های معمولی هستند. وب تاریک یک بخش کوچکتر از وب عمیق است که بدون نرم افزارهای خاص نمی‌توان به آن دسترسی داشت.

وب تاریک بر بستر شبکه‌های تاریک (Darknets) وجود دارد، که همان شبکه‌های همپوشان (Overlay Networks) هستند. آن‌ها در بالای اینترنت معمولی ساخته شده‌اند، ولی برای دسترسی به آن‌ها نرم افزار خاصی موردنیاز است، بنابراین آن‌ها به صورت معمولی برای کسانی که اطلاعات کافی را ندارند قابل مشاهده یا دستیابی نیستند.

برای مثال نرم افزار آزاد Tor یک شبکه‌ی تاریک را مخفی می‌کند. این برنامه علاوه بر این که فعالیت‌های اینترنتی شما در وبسایت‌های معمولی مخفی می‌کند، دسترسی‌تان به سایت‌های .onion یا سرویس‌های مخفی Tor را هم ممکن می‌سازد. این‌ها وبسایت‌هایی هستند که فقط از طریق Tor قابل دستیابی هستند. آن‌ها از امکان ناشناس بودن برای پوشش مخفیانه‌ی خود استفاده می‌کنند تا با در نظر گرفتن پیکربندی صحیح سرور، محل جغرافیایی‌شان را مخفی کنند. فقط کسانی که به سرویس Tor وصل هستند می‌توانند آن‌ها را ببیند، بنابراین سایت‌هایشان به شکل معمول قابل دستیابی نیست و به راحتی هم نمی‌توان بازدیدکنندگان آن‌ها را شناسایی کرد.

از نظر تئوری ردیابی سرورها و بازدیدکنندگان آن‌ها غیرممکن است. اما از نظر عملی Tor هم چند نقص امنیتی دارد و اگر گاهاً سرویس‌های مخفی آن را به درستی پیکربندی نکنند، امکان لو رفتن موقعیت واقعی این سایت‌ها برای مقامات وجود خواهد داشت.

سرویس‌های مخفی Tor محبوب‌ترین شبکه‌ی تاریک هستند، پس در این‌جا هم ما بر روی آن‌ها تمرکز می‌کنیم. اما شبکه‌های تاریک دیگری هم وجود دارد که برای اهداف دیگری طراحی شده‌اند. از جمله‌ی آن‌ها می‌توان به شبکه‌های اشتراک گذاری فایل که به طور محرمانه برای به اشتراک گذاری نرم افزارها و فایل‌های رسانه‌ای دزدی طراحی شده‌اند، اشاره کرد.

در وب تاریک چه چیزهایی پیدا می‌کنید؟

شبکه‌های تاریک وبسایت‌هایی که نمی‌خواهند در اینترنت معمولی باشند و به راحتی ردیابی شوند را مخفی می‌کنند. این سایت‌ها چیزی که به عنوان وب تاریک شناخته می‌شود را تشکیل می‌دهند.

وب تاریک هم بازدیدکنندگان سایت‌ها و هم خود سایت‌ها را به صورت ناشناس در می‌آورد. مخالفان سیاسی در کشورهای ستم پیشه از وب تاریک برای ایجاد ارتباط و برنامه ریزی استفاده می‌کنند. افشاگران هم می‌توانند افشاگری‌های خود را در این شبکه و در سایت‌هایی مثل The New Yorker’s Strongbox انجام دهند تا خطر ردیابی آن‌ها کاهش یابد. به علاوه، با توجه به این که فیسبوک سایت خود را به عنوان یک سرویس مخفی Tor ارائه می‌کند، افرادی که در کشورهایی هستند که ممکن است فیسبوک در آن‌جا مسدود یا تحت نظارت باشد، به شکل راحت‌تری می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند.

دولت ایالات متحده آمریکا با جمع آوری سرمایه برای پروژه‌ی Tor به دنبال ساخت نرم افزاری است تا مردم در کشورهای ستم پیشه بتوانند به اطلاعات دسترسی داشته و بدون سانسور یا نظارت کارهای خود را انجام دهند. شبکه تاریک به انجام این قضیه کمک می‌کند.

 

what-is-the-dark-web1

 

وجود وب تاریک باعث به وجود آمدن وبسایت‌های زیادی شده که اکثر مردم با آن‌ها موافق نیستند. در این شبکه شما می‌توانید سایت‌هایی برای فروش کارت‌های اعتباری دزدی، لیست شماره‌های امنیت اجتماعی، اسناد جعلی، پول تقلبی، اسلحه و مواد مخدر پیدا کنید. علاوه بر این سایت‌های شرط بندی و قمار و فهرست خدمات مجرمانه را هم در اختیار خواهید داشت، خدماتی از جمله کسانی که خود را به عنوان قاتل استخدامی تبلیغ می‌کنند. نحوه‌ی پرداخت این چیزها معمولاً از طریق بیت‌کوین (Bitcoin) که یک واحد پول دیجیتالی است انجام می‌شود.

یکی از معروف‌ترین وبسایت‌های وب تاریک جاده‌ی ابریشم (Silk Road) بود، بازار سیاهی عظیم که در آن مواد مخدر از طریق بیت‌کوین معامله و برای خریدار پست می‌شد.

 

what-is-the-dark-web1

 

ذکر این نکته حائز اهمیت است که همه چیز در وب تاریک قانونی نیست، یا حداقل اکثر آن‌ها غیرقانونی‌اند. آیا تبلیغ این خدمات و محصولات مجرمانه واقعی است، یا فقط برای خالی کردن جیب شما وجود دارد؟ شاید برخی از آن‌ها تله‌هایی باشد که مقامات برای شناسایی افرادی که به دنبال قاتل، خرید سلاح یا تهیه‌ی پول تقلبی هستند آماده کرده‌اند.

چیزهای کثیف در وب تاریک بسیارند. اغراق نمی‌کنیم. کافی است نگاهی به لیست سرویس‌های مخفی Tor- که همان لیست سایت‌های .onion است- بیاندازید تا به سرعت ببینید که اکثر آن‌ها مجرمانه یا صرفاً تنفر انگیزند.

احتمالاً تمایلی به بازدید از وب تاریک ندارید

خوب حالا چه زمانی و چرا باید از وب تاریک دیدن کنید؟ احتمالاً اصلاً نباید چنین کاری بکنید.

اگر مقیم یک کشور ستم پیشه هستید و می‌خواهید به شبکه‌های اجتماعی یا سایت‌های خبری که مسدود یا سانسور شده‌اند دسترسی داشته باشید، وب تاریک می‌تواند برای شما مفید باشد. اگر افشاگر هستید و می‌خواهید به صورت ناشناس اسناد موردنظر خود را در رسانه‌ها منتشر کنید، شاید این هم یک دلیل خوب برای بازدید از وب تاریک باشد.

اما توصیه نمی‌کنیم که بدون یک دلیل خوب در وب تاریک بگردید و به سایت‌های مختلف آن بروید. حتی با در نظر گرفتن جعلی بودن اکثر تبلیغات هم چیزهای کثیف زیادی در وب تاریک وجود دارند.

نظرات و دیدگاه های خود را درباره این مطلب کاربردی و مفید با دیگر کاربران گویا آی تی در میان بگذارید و همچنین با اشتراک گذاری آن در شبکه های اجتماعی آن را به دیگران نیز آموزش دهید.

منبع: howtogeek

راهنمای انتقال تصاویر از دوربین به کامپیوتر به صورت وایرلس

اگر زیاد عکاسی می‌گیرید، می‌دانید که خارج کردن مدام کارت SD از دوربین، وصل کردن آن به کامپیوتر و انتقال فایل‌ها برای پیدا کردن عکسی که همین الان گرفتید کار اعصاب خورد کنی است. با گویا آی تی در ادامه‌ی مطلب همراه باشید تا روش انتقال بیسیم تصاویری که از دوربین به کامپیوتر را به شما آموزش دهیم.

چرا باید چنین کاری بکنم؟

اگر مخاطب هدف این مطلب باشید، در پاسخ به این سوال حتماً می‌گویید که «چرا نه؟ عالیه! دیگر لازم نیست کارت SD را به طور مداوم از دوربین دربیاورم و به کامپیوتر وصل کنم.» اما اگر احتمال این هم وجود دارد که شما مخاطب هدف این مطلب نباشید و از مزایای یک کارت SD بیسیم بی‌خبر باشید.

چند سال پیش بود که بالاخره با اضافه شدن یک چیپ وای فای ریز به کارت‌های SD توانستیم از صدمات ناشی از اصطکاک دائمی وارد و خارج کردن کارت‌های SD بکاهیم و از آن‌ها به صورت بیسیم استفاده کنیم. این سری به جز برچسب‌هایی که دارد، از نظر ظاهری هم با مدل‌های قدیمی متفاوت است.

اگر کارت SD استاندارد خود را با یک کارت حافظه‌ی Wi-Fi جایگزین کنید، می‌توانید از قابلیت‌هایی مثل امکان انتقال خودکار تصاویر به کامپیوتر، آپلود خودکار (یا با قابلیت انتخاب توسط شما) آن‌ها به یک سایت اشتراک گذاری تصویر یا شبکه‌های اجتماعی، و ارسال آن‌ها به دستگاه‌های موبایل نزدیک دوربین، مثلاً آیفون استفاده کنید.

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

اما اولین و آن قابلیتی که اکثر مردم را جذب می‌کند، مشخصاً همانی است که در ابتدا گفتیم: انتقال بیسیم تصاویر به کامپیوتر. اگر زیاد عکس می‌گیرید و مجبورید آن‌ها را مدام به کامپیوتر خود منتقل کنید، عاشق ویژگی انتقال خودکار خواهید شد. ما این‌جا در HTG تصاویر خودمان را زیاد با خانواده‌هایمان در فیسبوک به اشتراک می‌گذاریم و مجبوریم روزانه بیش از ۶ بار کارت SD را از دوربین خارج و فایل‌ها را منتقل کنیم، بنابراین قطعاً عاشق کارت‌های وای فایی که این چرخه به بکشنند خواهیم شد.

اما معایب کارت‌های SD وای فای چیست؟ اول قیمت آن. یک کارت SD وای فای معمولاً ۳ تا ۴ برابر یک کارت SD معمولی اما با همان ظرفیت قیمت خواهد داشت. دوم، با توجه به این که کارت SD وای فای دار توان باتری دوربین شما را می‌دزدد تا چیپ وای فای خود را تغذیه کرده و با دستگاه‌های دیگر ارتباط برقرار کند، پس به دفعات بیشتری مجبور به شارژ کردن دوربین خود خواهید شد.

اگر می‌خواهید فایل‌های بزرگ خام را منتقل کنید، قطعاً (اگر در خانه هستید) باید دوربین خود را به شارژ بزنید یا یک باتری زاپاس به همراه داشته باشید تا فرآیند انتقال فایل کامل شده و همچنان بتوانید از دوربین خود استفاده کنید.

با این وجود هر نسل از کارت‌های مجهز به وای فای مدیریت مصرف خود را بهبود بخشیده‌اند و مدل‌های جدید در این زمینه عملکرد بسیار بهتری دارند. جز این که باید باتری خود را بیشتر شارژ کنید، ولی از نظر راحتی انتقال بیسیم تاثیر کلی آن بر عمر باتری ناچیز است.

به چه چیزی نیاز داریم؟

قبل از هر چیز باید ببینید که آیا اصلاً به یک کارت SD وای فای نیاز دارید. چون پشتیبانی از وای فای داخلی هنوز هم در بسیاری از دوربین‌ها وجود ندارد. اگر یک دوربین جدید دارید، حتما دوباره چک کنید تا به اشتباه متصور وجود چنین قابلیتی نباشید!

در ثانی، باید ببینید که آیا دوربین شما از کارت SD وای فای پشتیبانی می‌کند. معمولاً اگر دوربین شما از کارت‌های حافظه‌ی SDHC پشتیبانی کند، بدون مشکل از کارت‌های SD وای فای هم پشتیبانی خواهد کرد. ما در این مطلب از کارت حافظه‌ای با برند Eye-Fi استفاده می‌کنیم؛ شما هم با استفاده از ابزار بررسی Eye-Fi ببینید که آیا دوربین‌تان از این کارت‌های حافظه پشتیبانی می‌کند یا نه. این ابزار جزئیات فراوانی دارد و نه تنها به شما می‌گویند که دوربین‌تان به این قابلیت سازگار است یا نه، بلکه اشکالاتی که ممکن است به دلیل محدودیت‌های سخت افزاری یا فرم‌وری با برخی از مدل‌های خاص داشته باشید را هم به شما نشان می‌دهد.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

حتی اگر کارت SD برند دیگری دارید هم معمولاً می‌توانید از ابزار Eye-Fi برای بررسی سازگاری آن با دوربین خود استفاده کنید، چون پارامترهای کلی آن در برندهای مختلف یکسان است.

نکته: یک سری از کارت‌های SD وای فای که از سال‌های پیش موجود هستند با دوربین‌های ناسازگار با کارت‌های حافظه‌ی SDHC هم کار می‌کند، اما این مدل دیگر تولید نمی‌شود و اگر آن‌ها را می‌خواهید باید در فروشگاه‌های اجناس دست دوم به دنبالشان بگردید.

حالا پس از آن که قابلیت دوربین خود را بررسی کردید، زمان انتخاب کارت وای فای است. همان طور که قبلاً گفتیم ما از برند Eye-Fi استفاده می‌کنیم، ولی مدل‌های محبوب دیگری هم مبتنی بر همان فناوری Eye-Fi توسط Toshiba و Trascend تولید شده است. اگر به دنبال آن‌ها هستید مدل Toshiba FlashAir و Transcend Wi-Fi را بررسی کنید. اگرچه تولید کنندگان دیگر تجربه‌های کاربری بهتری داشته‌اند، اما با توجه به این که برند Eye-Fi اولین شرکتی بود که به این زمینه وارد شد، بهترین پشتیبانی سخت افزار و نرم افزار را در اختیار دارد.

در هنگام انتخاب کارت SD به جز میزان فضای ذخیره سازی به سرعت انتقال داده‌ی آن هم توجه کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد کارت‌های SD مطلب چگونه یک کارت SD بخریم: سرعت، کلاس‌ها، اندازه‌ها و ظرفیت‌ها را ببینید.

راه‌اندازی کارت SD وای فای

در این راه‌اندازی دو بخش وجود دارد. فرآیند قالب بندی که در آن باید از شبکه‌ی وای فای محلی بر روی کارت SD وای فای چند فایل آزمایشی بریزیم تا مطمئن شویم که کارت حافظه قابل استفاده است، سپس تنظیمات کارت SD را با جزئیات بیشتری انجام دهیم.

آنلاین کردن کارت Wi-Fi

اگرچه می‌توانید Eye-Fi خود را طوری پیکربندی کنید تا بتواند تصاویر را به دستگاه iOS یا اندروید منتقل کند، اما فرآیند راه‌اندازی اولیه‌ی آن نیازمند یک کامپیوتر ویندوز یا مک است. کارت SD را درون کارت خوان وارد کنید و مستقیماً به ریشه‌ی آن بروید. هر چه برای شروع لازم دارید درون پوشه‌ی START HERE است.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

بر اساس سیستم عامل خود وارد زیر پوشه‌ی موردنظر شده و فایل نصب را اجرا کنید. پس از اتمام فرآیند جستجو و دانلود آپدیت‌های نرم افزاری، می‌توانید فایل نصب کامل که Eye-Fi Center نام دارد را اجرا نمایید.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

در حین نصب از شما خواسته می‌شود تا دسترسی نرم افزار را در فایروال ایجاد کرده و یک حساب کاربری Eye-Fi بسازید. حتی اگر تمایلی به استفاده از ابزارهای اشتراک گذاری Eye-Fi نداشته باشید هم برای کامل کردن فرآیند نصب باید یک حساب کاربری بسازید. پس از ساختن حساب کاربری منتظر کارت Eye-Fi خود بمانید تا در صورت لزوم به‌روز رسانی فرم‌ور را دریافت کند.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

اولین تصمیم مهمی که در فرآیند نصب می‌گیرید این است که می‌خواهید فایل‌ها به کامپیوتر یا موبایل خود منتقل شوند یا نه. با توجه به این که هدف ما دریافت فایل‌ها در کامپیوتر است تا بتوانیم آن‌ها را مرتب سازی، پردازش و آرشیو کنیم، گزینه‌ی My computer را انتخاب می‌کنیم.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

در گام بعدی SSID یا همان نام شبکه‌ی بیسیم خود را وارد کرده و رمز عبور آن را بزنید. کامپیوتر دریافت کننده و کارت Eye-Fi باید در یک شبکه‌ی مشترک باشند. مهم نیست کامپیوترتان توسط کابل شبکه به مودم وصل شده یا اتصال وای فای، همین که دو دستگاه در یک شبکه باشند کافی است.

علاوه بر این Eye-Fi از شما می‌پرسد که چه شبکه‌ی اجتماعی‌ای را برای به اشتراک گذاری تصاویر خود انتخاب می‌کنید، البته می‌توانید این کار را به بعد هم موکول کنید. ما توصیه می‌کنیم این انتخاب را بعداً انجام دهید، چون چند ترفند و گزینه وجود دارد که بهتر است قبل از استفاده از شبکه‌های اجتماعی، آن‌ها را به کار گرفته باشید.

هنگامی که فرآیند پیکربندی ابتدایی را به پایان رساندید از شما خواسته می‌شود تا کارت SD را خارج کرده، آن را به دوربین وصل نموده و یک عکس بگیرید.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

این عکس در حقیقت یک تصویر آزمایشی است تا از صحت عملکرد انتقال خودکار اطمینان حاصل کنید. در تصویر بالا می‌بینید که عکس لگوی کوچکی که همکارمان در مقابل پنجره قرار داده به سرعت به کامپیوتر منتقل شده است.

مدیریت توان پرخاشگرانه از متداول‌ترین خطاهایی است که از طرف دوربین در فرآیند انتقال اتفاق می‌افتد. بسیاری از دوربین‌ها بلافاصله پس از گرفتن عکس در عرض چند ثانیه شروع به حفظ انرژی می‌کنند، اما این مقدار برای به اتمام رساندن فرآیند انتقال فایل‌ها از طریق وای فای کافی نیست. شما می‌توانید با تنظیم توقف در هنگام Autometering یا با استفاده از دیگر ویژگی‌ها این مشکل را کاهش دهید. اگر با این مشکل مواجه شدید مطلب آموزش مدیریت تنظیمات Eye-Fi را ببینید.

پیکربندی کارت Eye-Fi

پس از این که با یک آزمایش ساده از کارکرد صحیح ارتباط با شبکه‌ی خانگی خود مطمئن شدید، کارت حافظه را دوباره به کامپیوتر خود وصل کرده و نرم افزار Eye-Fi Center را باز کنید. می‌توانید چند لحظه در این نرم افزار بگردید تا کمی بیشتر با محیط و رابط کاربری آن آشنا شوید.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

پیش از استفاده از کارت Eye-Fi بهتر است نگاهی به تنظیمات آن بیاندازید. برای انجام این کار به مسیر File -> Settings -> Eye-Fi Card بروید.

با توجه به این که گزینه‌های زیادی در منوی پیکربندی این نرم افزار وجود دارد، بررسی همه‌ی آن‌ها نیازمند زمان زیادی است. پس بیایید نگاهی به هر بخش بیاندازیم و ببینیم که چه چیزهایی در آن وجود دارد. اگرچه هدف اصلی این پست این است که آموزش ساده‌ی انتقال فایل از دوربین به کامپیوتر را به شما نشان دهیم، اما Eye-Fi محصولات کاملی هستند که بررسی اجمالی ابزارهای آن‌ها خالی از لطف نیست. به علاوه گزینه‌هایی وجود دارد که شاید بخواهید از آن‌ها برای اهداف مرتبط با حریم خصوصی (مثل قابلیت علامت گذاری جغرافیایی) استفاده کنید، پس بررسی کوتاهی بر گزینه‌های موجود در این نرم افزار خواهیم داشت.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

در زبانه‌ی Network می‌توانید هر چیزی که با اتصال به دنیای بیرون مرتبط باشد را پیدا کنید. از زبانه‌ی Private Networks می‌توانید شبکه‌های Wi-Fi را حذف و اضافه کنید، یا برای ایجاد اتصال بین دستگاه‌های مختلف دوربین (اگر Eye-Fi شما از این قابلیت پشتیبانی می‌کند) شبکه‌ی مستقیم ad-hoc بسازید، و کارت Eye-Fi خود را برای استفاده از هات‌اسپات‌های عمومی پیکربندی کنید تا در موقعیت‌هایی که اتصالات وای فای وجود دارد، دستگاه شما شروع به آپلود تصاویر کند.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

از زبانه‌ی Photos می‌توانید برای تغییر مقاصد محلی و آنلاین تصاویر خود استفاده کنید. با استفاده از زیرزبانه‌ی Computer هم می‌توانید برای تغییر محلی که فایل‌ها در کامپیوتر محلی شما ذخیره شدند، و همچنین تعیین چگونگی مرتب سازی و ذخیره شدن آن‌ها استفاده کنید. از زبانه‌ی Online می‌توانید برای فعال سازی و پیکربندی اشتراک گذاری‌های آنلاین مثلاً در شبکه‌هایی مثل Flickr، فیسبوک و امثال آن استفاده کنید.

زبانه‌ی RAW خیلی شبیه به زبانه‌ی Photos است اما این زبانه بیشتر به چگونگی انتقال و ذخیره شدن فایل‌های RAW تمرکز دارد. اگر با فایل‌های RAW سر و کار دارید، خوب است بتوانید بین نحوه‌ی برخورد با تصاویر JPEG و RAW تفاوت قائل شوید. برای مثال اگر از یک رویداد عکاسی کرده‌اید و هر دو مدل تصاویر را لازم دارید تا بعداً بر روی فایل‌های RAW کار کنید، اما همین الان فایل‌های JPEG  را بر روی صفحه‌ی رویداد فیسبوک این مراسم آپلود کنید، می‌توانید از تنظیمات جریان کاری دوگانه استفاده کنید (تا فایل‌های RAW به کامپیوتر و فایل‌های JPEG به پلتفرم آن شبکه‌ی مجازی ارسال شود).

اگر دوربین شما از ضبط فیلم هم پشتیبانی می‌کند، زبانه‌ی Videos به شما اجازه می‌دهد تا همان پیکربندی‌هایی که پیشتر گفته شد را این بار به جای تصاویر، بر روی ویدیوها انجام دهید.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

Eye-Fi View سرویسی است که خیلی‌ها فکر می‌کنند فقط پولی است، و چون نمی‌خواهند پولی خرج کنند از آن استفاده نمی‌کنند. اما این سرویس در واقع دو طرح دارد. طرح رایگان (که به شما اجازه می‌دهد تصاویرتان برای به اشتراک گذاری و پشتیبان گیری ساده‌تر تا هفت روز در فضای ابری نگه دارید) و پولی (که به قیمت سالانه‌ی ۴۹.۹۹ دلار به شما فضای ذخیره سازی نامحدود ارائه می‌دهد).

زبانه‌ی Notifications این امکان را به شما می‌دهد تا نوتیفیکیشن‌های ایمیل، SMS، فیسبوک و توئیتر را دریافت کنید، تا هر زمان که کارت Eye-Fiتان تصویری در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت، شما مطلع شوید.

علامت گذاری جغرافیایی امکانی است که عقل فرمان می‌دهد تا از آن استفاده نکنیم. البته همه‌ی تصاویر Eye-Fi به طور پیشفرض با موقعیتی که عکس در آن گرفته شده علامت گذاری می‌شوند. برای فعال و غیرفعال کردن آن می‌توانید از گزینه‌های موجود در زبانه‌ی Geotagging استفاده کنید.

 

how-to-wirelessly-transfer-photos-from-your-camera-to-your-computer

 

آخرین زبانه‌ی پیکربندی Transfer Mode است که دو ویژگی واقعاً مفید دارد. از بخش Selective Transfer می‌توانید انواع مختلف حالت‌های انتقال را تعیین کنید. Eye-Fi به طور پیشفرض همه‌ی عکس‌هایی که می‌گیرید را آپلود می‌کند. اگر در هنگام عکس گرفتن چندین عکس می‌گیرید که بهترین حالت ممکن را به دست آورید، در این صورت حجم و انرژی زیادی تلف می‌شود. با انتخاب عملکرد Protect از داخل تنظیمات دوربین می‌توانید تعیین کنید که با انتخاب شما حالت آپلود به صورت انتخابی تغییر یابد. با این کار هر تصویری که انتخاب کنید آپلود می‌شود، اما چیزهای باقی مانده برای انتقال دستی در دوربین باقی می‌مانند یا باید آن‌ها را پاک کنید.

از زبانه‌ی Endless Memory هم می‌توانید ویژگی نسبتاً (مفید و) جدیدی را پیدا کنید. زمانی که Endless Memory فعال است Eye-Fi به کندی شروع به حذف فایل‌های قدیمی می‌کند (فایل‌هایی که قبلاً با موفقیت به کامپیوتر شما منتقل شده‌اند). با این قابلیت تقریباً می‌تونید از هر چیزی که بخواهید عکس بگیرید، چون فضای بیشتری دارید.

با کمی صرف هزینه و چند دقیقه وقت به سادگی می‌توانید دوربین دیجیتال خود را به یک دوربین شبکه‌ای قادر به ارسال و دریافت بیسیم تبدیل کنید. آیا تا به حال تجربه‌ی استفاده از کارت‌های SD وای فای را داشته‌اید؟ دیدگاه‌های خود را در بخش نظرات با گویا آی تی در میان بگذارید.

منبع: howtogeek