آیا تولیدکنندگان تلفن همراه در اندونزی سال آینده تلفنی خواهند ساخت؟ برای پاسخ به این پرسش با ما همراه باشید.

همان‌طور که به سال ۲۰۱۷ نزدیک می‌شویم، نگرانی‌ها حول آینده فناوری در کشور اندونزی افزایش می‌یابد. قرار است با شروع ماه ژانویه، قانونی در این کشور آسیایی اجرا شود مبنی بر این که گوشی‌هایی که از نسل چهارم اینترنت استفاده می‌کنند باید دارای برچسب ” ساخته شده در اندونزی ” را داشته باشند.

دولت می‌خواهد شرکت‌هایی که درزمینه ی فناوری فعالیت می‌کنند، فناوری‌های خود را وارد بازار گوشی های هوشمند کنند اما نه به هر شکلی. آنها برنامه دارند قدرت تولید داخلی این کشور در زمینه تلفن های هوشمند را تا حداقل ۳۰% افزایش دهند. این امر شامل سخت‌افزار ، نرم‌افزار و یا مخلوطی از هر دو است.

دیگر دولت‌ها و مؤسسات فناوری در مورد این استانداردهای جدید ابراز نگرانی کرده‌اند و فکر می‌کنند که این تصمیمات ممکن است بیش‌ از پیش به این کشور ضربه بزند. از طرفی بسیاری از تولیدکنندگان تصمیم گرفته‌اند که در این بازار کسب‌وکاری نداشته باشند. اتاق بازرگانی آمریکا می‌گوید:

” ما می‌ترسیم که این رویکرد مقرراتی اتخاذ شده، باعث محدود کردن دسترسی به فناوری‌های جدید، افزایش هزینه ارتباطات در کشور اندونزی و تحریک بازارهای گوناگون گوشی های موبایل شود و همچنین عواقب ناخواسته‌ای را به دنبال داشته باشد.”

اما سؤال اینجاست که چرا نباید برای ساخت تلفن به اندونزی برویم؟ عوامل زیادی در این امر تأثیرگذار هستند. اما مسائل مالی مهم‌ترین آنها نیست. برخی از شرکت ها نگران عدم وجود یک زنجیره‌ی تأمین مطمئن برای تولید دستگاه‌های تلفن همراه باکیفیت بالا در اندونزی هستند.

نیاز به گفتن نیست که همه شرکت‌ها این موضوع را اتفاقی بزرگ قلمداد می‌کنند. می‌دانیم که لنوو و موتورولا راهی برای تطبیق خود با این مقررات جدید دولت اندوزی پیداکرده‌اند که این خود یک امر بسیار مهم است. آیا دیگر تولیدکنندگان نمی‌توانند همین روش را اتخاذ کنند؟ پاسخ روشن است، اگر پولی در میان باشد این کار را خواهند کرد.

.

منبع : androidauthority

نوشته آیا تولیدکنندگان تلفن همراه در اندونزی سال آینده تلفنی خواهند ساخت؟ اولین بار در تکرا - اخبار روز تکنولوژی پدیدار شد.

اگر شما به دنبال اسمارت‌فون هستید؛ تنها انتخاب شما می‌تواند سامسونگ باشد. سامسونگ امسال دو رده اسمارت‌فون از سری گلکسی S و نوت را معرفی کرد. پس در حقیقت شما سه انتخاب برای گوشی دارید: گلکسی S7، گلکسی S7 Edge و گلکسی نوت ۷.

واضح است که بسیاری از شما با این گفته موافق نیستید و معتقدید که برای ۲۰۱۶، خرید از دیگر برندها ارزش دارد. اما سوال اینجاست که آیا اسمارت‌فون‌های برندهای دیگر ارزش کافی دارند؟ درست است که برندهایی همچون وان‌پلاس، گوشی‌هایی به قیمت مناسب و امکانات بالا عرضه می‌کنند، اما این با خرید یک گوشی پریمیوم از یک برند پریمیوم سازنده موبایل متفاوت است. وان‌پلاس ۳ محصولی است که دم از امکانات خود می‌زند تا از گوشی‌های پریمیوم تقلید کرده باشد. در حقیقت، وان‌پلاس ۳ یک گوشی متوسط است که هیچ نوآوری ندارد و قابل مقایسه با گوشی‌های سری گلکسی سامسونگ نیست.

این بدین معناست که تنها شرکت‌هایی که می‌توانند با سامسونگ رقابت کنند، ال‌جی، اچ‌تی‌سی و موتورولا هستند. بسیاری معتقدند که سامسونگ در سال ۲۰۱۶، هیچ کاری انجام نداده و فقط گوشی‌های ۲۰۱۵ خود را کمی بهبود داده و بر ویژگی‌های آنها افزوده است. این گفته درست بوده و همان چیزی است که نشان می‌دهد سامسونگ مسیر درست را می‌رود. سامسونگ با معرفی گلکسی S6، گوشی‌های سری گلکسی خود را بازطراحی کرد. نوت ۵ نیز طراحی مشابه و کیفیتی خوب داشت. گلکسی S7 همان گلکسی S6 بود که بهبود یافته بود و البته یک نسخه بزرگتر و با نمایشگر خمیده نیز داشت. این دو را با هم ترکیب کنید و یک قلم هوشمند نیز به آن اضافه کنید تا به گلکسی نوت ۷ برسید. ساده، موثر و در عین حال موفق. اگر به آمار و ارقام هم نگاهی بیندازید، به خوبی این گفته‌ها تایید می‌شود. گلکسی S7 تا بحال پرفروشترین گوشی اندرویدی سال بوده و توانسته جلوی روند کاهشی فروش گوشی‌های سامسونگ را بگیرد. پیش‌فروش گلکسی نوت ۷ از مجموع هر دو گلکسی S7 (تخت و خمیده) بیشتر است. پس تا اینجا واضح است که این دو رده گوشی موفقیت بسیاری کسب کرده‌اند. اما نصف این موفقیت به سامسونگ مرتبط است. چیزی که نیم دیگر از موفقیت سامسونگ را رقم زد، ناشی از شرکت‌هایی همچون ال‌جی، اچ‌تی‌سی و موتورولا است که سعی کردند خلاقیت به خرج دهند.

ال‌جی و موتورولا تفکر مردم در مورد محصولاتشان را تغییر دادند و سعی کردند با استفاده از ماژولار بودن، فروش محصولاتشان را افزایش دهند. اما در حقیقت هیچ کدام از گوشی‌هایی که این دو برند عرضه کردند، ماژولار نبود. در عوض، آنها تنها به ارایه یک سری لوازم جانبی روی آوردند تا بتوانند گوشی‌های ماژولار را شبیه‌سازی کنند. این ماژول‌ها در مورد موتورولا،‌ mods و در مورد ال‌جی friends نامیده می‌شوند. مشکل اینجاست که هر دو گروه چندان مفید نیستند و تنها می‌توان از آنها به عنوان لوازم جانبی یاد کرد که نبودشان نیز تاثیری بر عملکرد گوشی ندارد. کاربران همیشه نیاز به یک دلیل دارند تا محصولی را بخرند. ماژول چیز خوبی است و خرید آن ارزشمند است. اما mods و friends چیزهایی نیستند که شما نتوانید با آنها زندگی کنید. حال به پروژه Ara نگاهی بیندازید و ببینید بدون ماژول چه کاری می‌توانید انجام دهید. تفاوت اینجا مشخص می‌شود. ماژول‌ها، لوازم جانبی نیستند. پس عرضه لوازم جانبی با نام ماژول، کاری از پیش نمی‌برد.

حالا شما این‌ها را از گوشی‌های سری موتو Z و ال‌جی G5 بگیرید، دیگر چیزی باقی نمی‌ماند. درست است که هنوز هم امکانات و قابلیت‌هایی وجود دارد، اما بیشتر شبیه وان‌پلاس ۳ می‌شوند تا یک گوشی پریمیوم از یک برند که قیمتی بالاتر نیز دارد. در حقیقت، ال‌جی G5 و موتو Z، چیزی بیشتر از وان‌پلاس عرضه نمی‌کنند و این برای هر دو سازنده مشکل ایجاد کرده و بیشتر و بیشتر به سامسونگ کمک می‌کند. حتی اگر به آمار و ارقام نگاهی بیندازیم، این موضوع به وضوح آشکارتر می‌شود. ال‌جی به دلیل فروش کم G5، بخش موبایل خود را کوچکتر می‌کند. از طرفی اجرای ضعیف همین پروژه باعث شده که کاربران شکایت‌های زیادی از خرابی و اشکالات متعدد G5 داشته باشند.

و اما اچ‌تی‌سی. پس از عرضه ناامیدکننده One M9، امید زیادی به اچ‌تی‌سی ۱۰ می‌رفت. اما عرضه این پرچمدار نیز خسته‌کننده بود. اچ‌تی‌سی ۱۰ گوشی است که خوب ساخته شده، امکانات قدرتمندی دارد و در عین حال فراموش‌شدنی نیز هست و فروش آن نشان می‌دهد که تنها چند ماه پس از عرضه، بازار در حال به فراموشی سپردن آن است. به همین دلیل است که این شرکت تایوانی، گزینه‌های زیادی در کنار آن قرار می‌دهد. آخرین مورد، هدفون ۲۰۰ دلاری JBL بود! خریداران باهوش، به جای پرداختن پول بیشتر، همان وان‌پلاس ۳ را خریداری می‌کنند. حتی بر روی کاغذ می‌توان گفت که وان‌پلاس ۳ در برخی موارد نسبت به اچ‌تی‌سی ۱۰ برتری دارد.

در حقیقت می‌توان گفته که گزینه‌هایی که ال‌جی، اچ‌تی‌سی و موتورولا عرضه کرده‌اند چیزی بیشتر از وان‌پلاس ۳ در اختیار کاربران قرار نمی‌دهد. گرچه ممکن است که این برای وان‌پلاس خوب باشد، اما گوشی‌هایی همچون وان‌پلاس ۳، قیمت مناسب را در اولویت قرار داده‌اند. پس نمی‌توان وان‌پلاس ۳ را با گوشی‌های گلکسی مقایسه کرد. این گوشی ارزانتر است، اما شما نیز محصول ارزانتری دریافت می‌کنید. در عوض، گوشی‌های گلکسی به خوبی ساخته شده‌اند و مشخصات خوبی نیز دارند. گرچه وان‌پلاس ۳، شارژ سریع Dash Charge داشته، گوشی‌های سری گلکسی و نوت نیز از تکنولوژی شارژ سریع بهره می‌برند و حتی از شارژ وایرلس نیز پشتیبانی می‌کنند. آنها ارزش تولید می‌کنند، کاری که وان‌پلاس ۳ نمی‌کند. ارزشی که کاربران حاضرند برای آن پول خرج کنند.

قابلیت‌های نرم‌افزاری زیادی نیز به گوشی‌های سری گلکسی و نوت افزوده شده‌ است. گلکسی نوت ۷ و گلکسی S7 Edge با قابلیت‌های نرم‌افزاری معرفی شده‌اند که دقیقا برای این دو گوشی طراحی شده است. گرچه سامسونگ همیشه به دلیل نرم‌افزار مورد انتقاد بوده، اما این بار قضیه فرق می‌کند. سامسونگ نه تنها اثر نسخه اندروید خودش را بر اندروید خام کم کرده، بلکه ویژگی‌های مفیدی را نیز عرضه کرده است. در حقیقت، بسیاری از این ویژگی‌ها به مرور در اندروید خام وارد می‌شود. در نتیجه بازهم سامسونگ ارزش به گوشی‌هایش افزوده است.

اگر این نکات را در نظر بگیریم، می‌توان گفت که امسال، سال سامسونگ است. از یک جهت،‌ سامسونگ محصولات خود را بهتر کرده و کاربران نیز این تغییرات را می‌خواهند. از طرف دیگر، نبود نوآوری از طرف اچ‌تی‌سی و زیادی نوآوری از طرف ال‌جی و موتورولا، باعث شده که سامسونگ سود بیشتری ببرد. حتی آیفون نیز نتوانسته محصول بهتری باشد، چون نه نوآوری خاصی داشته و نه حتی بهبودی نسبت به مدل‌های پیشین! بنابراین می‌توان گفت که اپل، ال‌جی، اچ‌تی‌سی و موتورولا، در عرضه گزینه مناسب‌تر شکست خورده‌اند. سوالی که اینجا پیش می‌آید این است که آیا سامسونگ می‌تواند به همین منوال پیش برود؟!

نوشته ۲۰۱۶، سالی که سامسونگ درست فهمید و بقیه اشتباه! اولین بار در - آی‌تی‌رسان پدیدار شد.